صفحه 1 از 18 12311 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ارمغان سوره قریش برای بشریت چیست؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۳
    نوشته
    638
    حضور
    11 روز 6 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    249

    اشاره ارمغان سوره قریش برای بشریت چیست؟




    بِسْمِ اللَّـهِ الرَّ‌حْمَـٰنِ الرَّ‌حِيمِ
    لِإِيلَافِ قُرَ‌يْشٍ﴿١﴾إِيلَافِهِمْرِ‌حْلةَالشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ﴿٢﴾فَلْيَعْبُدُوا رَ‌بَّ هَـٰذَا الْبَيْتِ﴿٣
    الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ(4)

    با سلام خدمت عزیزان شرکت کننده در بحث
    سوره قریش که به سوره ایلاف نیز معروف است تنها چها آیه دارد و آن را به دو صورت ترجمه کرده اند به نظر شما کدام یک از این دو ترجمه معنای تقریبی این سوره معظم و گران سنگ است؟

    براى الفت‌دادن قريش،الفتشان هنگام كوچ زمستان و تابستان، [خدا پيلداران را نابود كرد[ پس بايد خداوندِ اين خانه را بپرستند؛همان [خدايى‌] كه در گرسنگى غذايشان داد، و از بيم [دشمن‌] آسوده‌خاطرشان كرد.

    برای همبستگی قریش‌ همبستگیشان در کوچ زمستانی و تابستانی‌ پس باید صاحب این خانه را بپرستند همان که ایشان را پس از گرسنگی [آذوقه و] خوراک داد و پس از ترس [و نگرانی‌]، ایمن داشت‌
    ویرایش توسط یا عالی : ۱۳۹۴/۰۳/۱۶ در ساعت ۱۴:۲۰

  2. صلوات ها 6


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,525
    حضور
    175 روز 3 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58316



    با نام و یاد دوست





    ارمغان سوره قریش برای بشریت چیست؟








    کارشناس بحث: استاد میقات


  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    2,247
    حضور
    53 روز 22 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6125



    با سلام و درود

    ابتدا سوره شریفه و ترجمه آن:

    «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ‏»؛ به نام خداوند بخشنده مهربان

    «لِايلَافِ قُرَيْشٍ»؛ (كيفر لشكر فيل ‏سواران) بخاطر اين بود كه قريش (به اين سرزمين مقدس) الفت گيرند (و زمينه ظهور پيامبر فراهم شود)!(قریش، 1)

    «إِیلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَ الصَّيْفِ»؛ الفت آن ها در سفرهاى زمستانه و تابستانه (و بخاطر اين الفت به آن بازگردند).(قریش، 2)

    «فَلْيَعْبُدُواْ رَبَّ هَاذَا الْبَيْتِ»؛ پس (بشكرانه اين نعمت بزرگ) بايد پروردگار اين خانه را عبادت كنند.(قریش، 3)

    «الَّذِى أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَ ءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفِ»؛ همان كس كه آن ها را از گرسنگى نجات داد و از ترس و ناامنى ايمن ساخت.(قریش، 4)


    بیان تفسیری:

    منظور ايجاد الفت ميان قريش و سرزمين مقدس مكه، و خانه كعبه است، زيرا آن ها و تمام اهل مكه به خاطر مركزيت و امنيت اين سرزمين، در آن جا سكنى گزيده بودند، بسيارى از مردم حجاز هر سال به آن جا مى ‏آمدند، مراسم حج را بجا مى ‏آوردند، و مبادلات اقتصادى و ادبى داشتند، و از بركات مختلف اين سرزمين استفاده مى‏ نمودند.(تفسير نمونه، ج ‏27، ص 350)

    اين سوره بيان نعمت خداوند بر قريش و الطاف و محبت هاى او نسبت به آنهاست، تا حس شكرگزارى آن ها تحريک شود و به عبادت پروردگار اين بيت عظيم كه تمام شرف و افتخارشان از آن است قيام كنند.(تفسير نمونه، ج ‏27، ص 346)

    نکته:
    اگر با لشكركشى ابرهه و امثال او اين امنيت خدشه ‏دار مى ‏شد يا خانه كعبه ويران مى ‏گشت، ديگر كسى با اين سرزمين الفتى پيدا نمى ‏كرد.

    خداوند متعال، مکه را از هجوم سپاه ابرهه، محافظت نمود. این موجب شد تا قریش احساس امنیت نموده و انس الفتش با این سرزمین باقی باشد و برای تجارت های زمستانه و تابستانه، به مکه سفر کند.

    این نعمت ها، شایسته شکر و سپاسگزاری است، و تشکر قریش از خداوند این است که دست از بت پرستی برداشته و خداوند متعال را عبادت کنند.

    پیام:
    آن که توان محافظت نمودن و ایمنی دادن و ... دارد، خداوند متعال است، نه بتهای سنگی و چوبی.
    آن که مستحق شکرگزاری و پرستش و عبادت است، خداوند متعال است، نه بتهای سنگی و چوبی.

    این پیام تا ابد برای بشریت، زنده و کاربردی است.

    ویرایش توسط میقات : ۱۳۹۳/۱۲/۱۳ در ساعت ۱۸:۳۰
    ارمغان سوره قریش برای بشریت چیست؟

    عَنِ النَّبِيِّ(ص)، عَنْ جَبْرَئِيلَ، عَنْ مِيكَائِيلَ، عَنْ إِسْرَافِيلَ، عَنِ اللَّوْحِ، عَنِ الْقَلَمِ، قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى:


    «وَلَايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ نَارِي»

    (أمالي الصدوق، ص 235‏)

  7. صلوات ها 4


  8. #4

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۳
    نوشته
    638
    حضور
    11 روز 6 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    249



    سلام برادر
    با توجه به اینکه ایلاف به مفهوم ائتلاف و اتحاد نیز هست و همچنین در قرآن کریم عبادت به معنای فرمانبرداری و اطاعت مطلق می باشد لذا به عقیده بنده همبستگی و اتحاد معنای دقیقتری برای ایلاف است.
    آنگاه مضمون سوره این است که برای اتحاد و ائتلاف قریش ، قریشیان باید رب کعبه را فرمانبرداری و اطاعت نمایند و بدانند این رب کعبه است که آنان را از گرسنگی و ترس ایمن می دارد و آله ای که قریشیان از آنها تعبد می کنند نه تنها سود و زیانی به حالشان ندارند و مالک هیچ جیزی برایشان نیستند بلکه تعبد ایشان باعث از هم گسیختگی و تفرق هرچه بیشتر آنها می شود.
    به عبارت دیگر رب واحد امت واحد را به وجود می آورد و ارباب متفرق امت فرقه فرقه و متفرق و این چیزی است که اساس هدایت و محور اصلی آیات و سور قرآن و اصل دعوت پیامبران است. هر پیامبرای
    که آمد فرمود: اعْبُدُوا اللَّـهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُ
    اما امتها چه کردند؟
    بجای تعبد الله ، من دون او را تعبد کردند که اگر اینگونه نبود الآن باید اتحاد و یکپارچگی بر بشریت حکمفرما بود نه تفرق و از هم گسیختگی.
    و در این میان کار شیطان همواره اینگونه بوده که از زبان فرستادگان الهی ( ملائکه یا انسان) مطالبی را بیان کرده و بر مردم امر را مشتبه نموده که این مطالب از آن پروردگار هستند و بدینسان میانه آنها را بهم زده و از اتحادشان جلوگیری بعمل آورده است.
    شیطان متأسفانه آنگون این کار خود را تزئین می کند که کسی متوجه گمراهی خود نشده و همه کسانی که فریب نیرنگ او را خورده اند ، خود را بسیار هدایت یافته و بر راه راست می بینند و به ظاهر هدف آنها از اطاعت و تعبد رسولان الهی تقربشان به پروردگار است.

    مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّـهِ زُلْفَىٰ
    آنها را تعبد نمی کنیم مگر اینکه ما را به خداوند نزدیکتر سازند


  9. صلوات ها 2


  10. #5

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    2,247
    حضور
    53 روز 22 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6125



    نقل قول نوشته اصلی توسط shahed1 نمایش پست ها
    سلام برادر
    با توجه به اینکه ایلاف به مفهوم ائتلاف و اتحاد نیز هست و همچنین در قرآن کریم عبادت به معنای فرمانبرداری و اطاعت مطلق می باشد لذا به عقیده بنده همبستگی و اتحاد معنای دقیقتری برای ایلاف است.
    آنگاه مضمون سوره این است که برای اتحاد و ائتلاف قریش ، قریشیان باید رب کعبه را فرمانبرداری و اطاعت نمایند و بدانند این رب کعبه است که آنان را از گرسنگی و ترس ایمن می دارد و آله ای که قریشیان از آنها تعبد می کنند نه تنها سود و زیانی به حالشان ندارند و مالک هیچ جیزی برایشان نیستند بلکه تعبد ایشان باعث از هم گسیختگی و تفرق هرچه بیشتر آنها می شود.
    به عبارت دیگر رب واحد امت واحد را به وجود می آورد و ارباب متفرق امت فرقه فرقه و متفرق و این چیزی است که اساس هدایت و محور اصلی آیات و سور قرآن و اصل دعوت پیامبران است. هر پیامبرای
    که آمد فرمود: اعْبُدُوا اللَّـهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُ
    اما امتها چه کردند؟
    بجای تعبد الله ، من دون او را تعبد کردند که اگر اینگونه نبود الآن باید اتحاد و یکپارچگی بر بشریت حکمفرما بود نه تفرق و از هم گسیختگی.
    و در این میان کار شیطان همواره اینگونه بوده که از زبان فرستادگان الهی ( ملائکه یا انسان) مطالبی را بیان کرده و بر مردم امر را مشتبه نموده که این مطالب از آن پروردگار هستند و بدینسان میانه آنها را بهم زده و از اتحادشان جلوگیری بعمل آورده است.
    شیطان متأسفانه آنگون این کار خود را تزئین می کند که کسی متوجه گمراهی خود نشده و همه کسانی که فریب نیرنگ او را خورده اند ، خود را بسیار هدایت یافته و بر راه راست می بینند و به ظاهر هدف آنها از اطاعت و تعبد رسولان الهی تقربشان به پروردگار است.

    مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّـهِ زُلْفَىٰ
    آنها را تعبد نمی کنیم مگر اینکه ما را به خداوند نزدیکتر سازند


    با سلام و درود

    «ايلاف» به معناى الفت دادن است، مانند آیه شریفه «وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُم‏»؛ و كسانى كه براى جلب محبّتشان اقدام مى‏ شود،(توبه، 60). البته در راستای انس و الفت است که اتحاد هم ایجاد می شود؛ ولی این که این سوره به همبستگی و ائتلاف قریش اختصاص دارد و ناظر به معنای انس و الفت نیست، دلیل می خواهد که چنین دلیلی نداریم.

    از طرفی درست است که پرستش یک معبود، باعث اتحاد می شود ولی همه هدف قرآن که در صرف متحد شدن خلاصه نمی شود. به بیان دیگر، این پرستش «الله» است که موضوعیت دارد :«رَبَّ هَاذَا الْبَيْت‏»؛ در حالی که با نگاه حضرتعالی، توصیه به عبادت هر معبود مشترکی، غرض و منظور شما (همبستگی) را تامین می کند.

    قرآن مردم را به پرستش «الله» دعوت می کند و می خواهد آن ها را برای رسیدن به سعادت و کمال، تربیت کند؛ در حالی که در صرف دعوت به یک معبود، تربیت و کمالی نهفته نشده است.

    در ضمن، قریش یک قبیله بوده و علی القاعده با هم اتحاد و همبستگی داشته اند. این سوره آمده تا علاقه و انس و الفت بین قریش و مکه را گوشزد کرده و از این طریق، آنان را به عبادت «الله» دعوت نموده و از بت پرستی بازدارد.

    بنابر این؛

    پیام این سوره، صرف همبستگی در راستای پرستش یک معبود نیست، بلکه آن معبود، «الله» باید باشد. این سوره، طائفه قریش را به یاد نعمت هایی می اندازد که خداوند به آن ها عطا فرموده است، و می خواهد در راستای تشکر و قدردانی، خداوندی را بپرستند که صاحب این خانه (کعبه) است.

    ای گروه قریش! اگر موقعیت جغرافیایی و اقتصادی ویژه ای دارید، به خاطر وجود کعبه و این سرزمین مقدس است، پس «الله» و صاحب این خانه را عبادت کنید، نه بتها را.

    البته قریش این فرصت را غنیمت نشمرد و ایمان هم نیاورد، تا این که سرانجام توسط مسلمانان، مکه فتح شد و قریش، آزاد شده پیامبر صلی الله علیه وآله شدند.

    ارمغان سوره قریش برای بشریت چیست؟

    عَنِ النَّبِيِّ(ص)، عَنْ جَبْرَئِيلَ، عَنْ مِيكَائِيلَ، عَنْ إِسْرَافِيلَ، عَنِ اللَّوْحِ، عَنِ الْقَلَمِ، قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى:


    «وَلَايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ نَارِي»

    (أمالي الصدوق، ص 235‏)

  11. صلوات ها 2


  12. #6

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۳
    نوشته
    638
    حضور
    11 روز 6 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    249



    نقل قول نوشته اصلی توسط میقات نمایش پست ها




    با سلام و درود

    «ايلاف» به معناى الفت دادن است، مانند آیه شریفه «وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُم‏»؛ و كسانى كه براى جلب محبّتشان اقدام مى‏ شود،(توبه، 60). البته در راستای انس و الفت است که اتحاد هم ایجاد می شود؛ ولی این که این سوره به همبستگی و ائتلاف قریش اختصاص دارد و ناظر به معنای انس و الفت نیست، دلیل می خواهد که چنین دلیلی نداریم.


    سلام برادر

    معنای لغوی ایلاف هرچه باشد اتحاد و یکپارچگی را در پی دارد. پروردگار رحمان می فرمایند: ٱللَّـهَ يُزْجِى سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُۥ. خداوند به وسیله بادها ابرهاى متفرق و از هم جدا را مى راند، و آنها را با هم جمع مى كند.

    الفت ابرها همچون تألیف قلوب است که هر دو دلالت بر یکپارچگی و یکدلی دارند.

    از طرفی درست است که پرستش یک معبود، باعث اتحاد می شود ولی همه هدف قرآن که در صرف متحد شدن خلاصه نمی شود. به بیان دیگر، این پرستش «الله» است که موضوعیت دارد :«رَبَّ هَاذَا الْبَيْت‏»؛ در حالی که با نگاه حضرتعالی، توصیه به عبادت هر معبود مشترکی، غرض و منظور شما (همبستگی) را تامین می کند.

    قرآن مردم را به پرستش «الله» دعوت می کند و می خواهد آن ها را برای رسیدن به سعادت و کمال، تربیت کند؛ در حالی که در صرف دعوت به یک معبود، تربیت و کمالی نهفته نشده است.

    هرچند معبود مشترک اتحاد نسبی را به همراه دارد اما اتحاد مطلق که خاص تمام جوامع بشری وخواستگاه اصلی قرآن است تنها در سایه تعبد الله حاصل می شود . از این روست که مولایمان می فرمایند :

    وَأَنَّ هَـذَا صِرَطِى مُسْتَقِيمًا فَٱتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا۟ ٱلسُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِۦ ذَلِكُمْ وَصَّىكُم بِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿بقره/١٥٣
    این (کتاب) راه مستقیم من است پس از آن تبعیت کنید و از راههایی که باعت متفرق شدن شما از راه مستقیم پروردگار می گردد تبعیت نکنید...
    یا آنجا که می فرمایند:
    ٱتَّبِعُوا۟ مَآ أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿اعراف/٣
    آنچه را از طرف پروردگارتان بر شما نازل شده پیروی کنید و پیرو دستورهای اولیاء غیر او نباشید چه اندکید که متذکر می شوید!
    و امروز ما شاهد مصادیق این کلام بزرگ یگانه مولایمان هستیم و به جای یک امت واحد تعداد زیادی مذهب و فرقه داریم که تزئین و تزویر آنقدر بر روی پیروانشان کاری افتاده که هرکسی فرقه خو را بهترین و یگانه فرقه ناجیه می بیند و طبیعی است که هرگز به فکر بازنگری در اصول عقاید خود نمی افتد.


    در ضمن، قریش یک قبیله بوده و علی القاعده با هم اتحاد و همبستگی داشته اند. این سوره آمده تا علاقه و انس و الفت بین قریش و مکه را گوشزد کرده و از این طریق، آنان را به عبادت «الله» دعوت نموده و از بت پرستی بازدارد.

    ما در باره کم و کیف قریش چیز زیادی نمی دانیم از تعداد و پراکندگی نفراتش آگاهی نداریم . طوایف آن و مذاهبشان را نمی شناسیم بنابراین مجاز نیستیم در باره آن اظهار نظر کنیم.


    ویرایش توسط shahed1 : ۱۳۹۳/۱۲/۱۶ در ساعت ۰۶:۵۱

  13. صلوات


  14. #7

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    2,247
    حضور
    53 روز 22 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6125



    نقل قول نوشته اصلی توسط shahed1 نمایش پست ها


    سلام برادر

    معنای لغوی ایلاف هرچه باشد اتحاد و یکپارچگی را در پی دارد. پروردگار رحمان می فرمایند: ٱللَّـهَ يُزْجِى سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُۥ. خداوند به وسیله بادها ابرهاى متفرق و از هم جدا را مى راند، و آنها را با هم جمع مى كند.

    الفت ابرها همچون تألیف قلوب است که هر دو دلالت بر یکپارچگی و یکدلی دارند.

    هرچند معبود مشترک اتحاد نسبی را به همراه دارد اما اتحاد مطلق که خاص تمام جوامع بشری وخواستگاه اصلی قرآن است تنها در سایه تعبد الله حاصل می شود . از این روست که مولایمان می فرمایند :

    وَأَنَّ هَـذَا صِرَطِى مُسْتَقِيمًا فَٱتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا۟ ٱلسُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِۦ ذَلِكُمْ وَصَّىكُم بِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿بقره/١٥٣
    این (کتاب) راه مستقیم من است پس از آن تبعیت کنید و از راههایی که باعت متفرق شدن شما از راه مستقیم پروردگار می گردد تبعیت نکنید...
    یا آنجا که می فرمایند:
    ٱتَّبِعُوا۟ مَآ أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿اعراف/٣
    آنچه را از طرف پروردگارتان بر شما نازل شده پیروی کنید و پیرو دستورهای اولیاء غیر او نباشید چه اندکید که متذکر می شوید!
    و امروز ما شاهد مصادیق این کلام بزرگ یگانه مولایمان هستیم و به جای یک امت واحد تعداد زیادی مذهب و فرقه داریم که تزئین و تزویر آنقدر بر روی پیروانشان کاری افتاده که هرکسی فرقه خو را بهترین و یگانه فرقه ناجیه می بیند و طبیعی است که هرگز به فکر بازنگری در اصول عقاید خود نمی افتد.


    با سلام و درود

    شما می فرمایید پیام این سوره، همبستگی داشتن قریش با یکدیگر در قالب یک دین واحد است.

    عرض بنده این است که پیام این سوره، توحید و پرستش «الله»، و ترک بت پرستی است. چرا که خداوند، این الفت و علاقه بین قریش و مکه را با برقراری امنیت و محافظت از کعبه و ...، بیشتر نمود.

    سیاق سوره نیز موافق این برداشت است، چرا که «فَلْيَعْبُدُواْ رَبَّ هَاذَا الْبَيْتِ» قرینه ای است بر این که این الفت و علاقه، بین قریش و مکه است؛ نه این که فقط همبستگی قریش مطرح باشد.

    دیگر قرینه، هم سیاقی این سوره با سوره «فیل» است که قبل از این سوره نازل شده است. این نیز قرینه دیگری بر این است که خداوند در این سوره (قریش) می خواهد از رابطه علاقه و الفت بین قریش و مکه، آن ها را بر پرستش «الله» تشویق و ترغیب نماید.

    البته در هر دو صورت (بنابر فرمایش حضرتعالی و عرض بنده) و در سایه ایمان به «الله»، اتحاد و همبستگی حاصل می شود؛ مشروط بر این که از همان آیین الهی که توسط پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله آورده و توسط جانشینان ایشان (معصومین) تبلیغ و ترویج شده، پیروی شود. که البته این اختصاص به این سوره ندارد.

    ارمغان سوره قریش برای بشریت چیست؟

    عَنِ النَّبِيِّ(ص)، عَنْ جَبْرَئِيلَ، عَنْ مِيكَائِيلَ، عَنْ إِسْرَافِيلَ، عَنِ اللَّوْحِ، عَنِ الْقَلَمِ، قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى:


    «وَلَايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ نَارِي»

    (أمالي الصدوق، ص 235‏)

  15. صلوات ها 2


  16. #8

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۳
    نوشته
    638
    حضور
    11 روز 6 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    249



    نقل قول نوشته اصلی توسط میقات نمایش پست ها



    با سلام و درود

    شما می فرمایید پیام این سوره، همبستگی داشتن قریش با یکدیگر در قالب یک دین واحد است.

    عرض بنده این است که پیام این سوره، توحید و پرستش «الله»، و ترک بت پرستی است. چرا که خداوند، این الفت و علاقه بین قریش و مکه را با برقراری امنیت و محافظت از کعبه و ...، بیشتر نمود.

    سیاق سوره نیز موافق این برداشت است، چرا که «فَلْيَعْبُدُواْ رَبَّ هَاذَا الْبَيْتِ» قرینه ای است بر این که این الفت و علاقه، بین قریش و مکه است؛ نه این که فقط همبستگی قریش مطرح باشد.

    دیگر قرینه، هم سیاقی این سوره با سوره «فیل» است که قبل از این سوره نازل شده است. این نیز قرینه دیگری بر این است که خداوند در این سوره (قریش) می خواهد از رابطه علاقه و الفت بین قریش و مکه، آن ها را بر پرستش «الله» تشویق و ترغیب نماید.

    البته در هر دو صورت (بنابر فرمایش حضرتعالی و عرض بنده) و در سایه ایمان به «الله»، اتحاد و همبستگی حاصل می شود؛ مشروط بر این که از همان آیین الهی که توسط پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله آورده و توسط جانشینان ایشان (معصومین) تبلیغ و ترویج شده، پیروی شود. که البته این اختصاص به این سوره ندارد.
    سلام برادر
    همبستگی قریش در قالب یک دین واحد اسمش می شود توحید و این فقط مختص قریش نیست بلکه قابل تعمیم به کل جوامع بشری است. قریش که یک سوره کوچک از قرآن است، باورکنید بیش از نود درصد آیات قرآن در قالب سرگذشتها و مثالهای مختلف دارد همین مضمون توحید را تبلیغ می کند و تمام انبیاء الهی آمدند تا همین را بگویند:

    اعبدوا الله ما لکم من اله غیره
    فقط خدا(رب کعبه) را بندگی کنید که جز او شما را الهی نیست
    هر کس فکر می کند قریش سنگ و مجسمه می پرستیدند سخت در اشتباه است آنها نیز مانند اکثریت اقوام بشری( چه در گذشته و چه حال) عده ای را واسطه بین خود و الله قرار داد ه بودند و با تعبد احکام همین واسطه ها دین خود را از خلوص در می آوردند و از دایره توحید خارج می شدند چرا که توحید یعنی یکتا پرستی و یکتا پرستی یعنی فقط و فقط از الله فرمان بردن دیگر از این واضح تر؟
    حالا هرچه پیامبر فریاد می زد اینهایی را که شما بر خود حرام کرده اید حلال هستند می گفتند والله امرنا بها خدا امر کرده که چنین کنیم. چرا؟
    چون به گمان آنها و به طرز مرموزی ملائکه این احکام را از خداوند گرفته و به آنها می رساندند و ملائکه هم که من دون الله نمی شدند. این بود که آنها نیز گمان نمی کردند برای حکم خداوند شریک قائل شده اند.
    می گفتند خداوند خودش می خواهد که ما اینها را اطاعت(عبادت) کنیم.
    باز هم به تکرار می کنم: توحید یعنی یکتا پرستی و یکتا پرستی یعنی فقط و فقط از الله فرمان بردن.
    معا دل پرستش در فارسی می شود عبادت در عربی و در فرهنگ و قاموس قرآن هردو مفهوم فرمانبرداری مطلق می دهند

    تعبد و عبادت یعنی فقط الله را فرمانبرداری کردن و فقط به حرف او گوش دادن . در این راه هرکس به هر بهانه ای احکام کسان دیگری را نیز تعبد کند به خیال اینکه حکم از طریق مقربین الهی و از طرف خداوند صادر شده، او از دایره توحید خارج گردیده و دین خالصی ندارد.
    آگاه باشید! تنها آن دینی خالص است که تمام احکامش مکتوب از طرف خداوند در اختیار بشر قرار گرفته نه آن دینی که علاوه بر احکام الهی درش احکام من دون الهی نیز داخل شده اند.
    علت اصلی تفرق بشر و تکه تکه شدن دین الهی تعبد همین احکام خارج کتابی است که به قول قرآن متعلق به ارباب متفرق است نه الله ولی بشر همواره گمان می کند خداوند چنین احکامی را امر کرده است.
    دین خالص فقط در سایه تعبد الله حاصل می شود که از طریق رسولش بصورت مکتوب در اختیار بشر قرار می گیرد و این تنها شرط توحید است .
    توجه به هر شرط دیگری انسان را از جرگه توحید و یکتا پرستی خارج می کند چون در اینجا دیگر وحدتی وجود نداشته و هر گروهی شروط خود را دارند.
    راه مستقیم فقط یک کتاب است: قرآن
    راهای دیگر (کتب دیگر) ما را از راه مستقیم منحرف می سازند ، تفرقه بوجود می آورند و دین خداوند را تکه تکه نموده و از خلوص در می آورند.
    دین اسلام یگانه دین خداوند است و تمام پیامبران فرستاده شدند تا فقط این دین را تبلیغ کنند و اسلام یعنی اینکه بدون رعایت هیچ شرطی تنها از الله فرمانبرداری کنی و تسلیم احکام او شوی.
    اگرشما به بهانه اطاعت از رسول بحار الانوار را در کنار قرآن قرار دهید آنها نیز درست به همین بهانه صحاح سته را قرار خواهند داد آنگاه وضعیت چنان می شود که امروز شاهد آن هستیم.
    پس تنها راه حل فقط حرکت به سمت الله است که میان همگان یکسان می باشد


    قُل يا أَهلَ الكِتابِ تَعالَوا إِلىٰ كَلِمَةٍ سَواءٍ بَينَنا وَبَينَكُم أَلّا نَعبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلا نُشرِكَ بِهِ شَيئًا وَلا يَتَّخِذَ بَعضُنا بَعضًا أَربابًا مِن دونِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوا فَقولُوا اشهَدوا بِأَنّا مُسلِمونَ﴿آل عمران/۶۴﴾

    ویرایش توسط shahed1 : ۱۳۹۳/۱۲/۱۷ در ساعت ۰۱:۰۶

  17. #9

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    2,247
    حضور
    53 روز 22 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6125



    نقل قول نوشته اصلی توسط shahed1 نمایش پست ها
    سلام برادر
    همبستگی قریش در قالب یک دین واحد اسمش می شود توحید و این فقط مختص قریش نیست بلکه قابل تعمیم به کل جوامع بشری است. قریش که یک سوره کوچک از قرآن است، باورکنید بیش از نود درصد آیات قرآن در قالب سرگذشتها و مثالهای مختلف دارد همین مضمون توحید را تبلیغ می کند و تمام انبیاء الهی آمدند تا همین را بگویند:

    اعبدوا الله ما لکم من اله غیره
    فقط خدا(رب کعبه) را بندگی کنید که جز او شما را الهی نیست
    هر کس فکر می کند قریش سنگ و مجسمه می پرستیدند سخت در اشتباه است آنها نیز مانند اکثریت اقوام بشری( چه در گذشته و چه حال) عده ای را واسطه بین خود و الله قرار داد ه بودند و با تعبد احکام همین واسطه ها دین خود را از خلوص در می آوردند و از دایره توحید خارج می شدند چرا که توحید یعنی یکتا پرستی و یکتا پرستی یعنی فقط و فقط از الله فرمان بردن دیگر از این واضح تر؟
    حالا هرچه پیامبر فریاد می زد اینهایی را که شما بر خود حرام کرده اید حلال هستند می گفتند والله امرنا بها خدا امر کرده که چنین کنیم. چرا؟
    چون به گمان آنها و به طرز مرموزی ملائکه این احکام را از خداوند گرفته و به آنها می رساندند و ملائکه هم که من دون الله نمی شدند. این بود که آنها نیز گمان نمی کردند برای حکم خداوند شریک قائل شده اند.
    می گفتند خداوند خودش می خواهد که ما اینها را اطاعت(عبادت) کنیم.
    باز هم به تکرار می کنم: توحید یعنی یکتا پرستی و یکتا پرستی یعنی فقط و فقط از الله فرمان بردن.
    معا دل پرستش در فارسی می شود عبادت در عربی و در فرهنگ و قاموس قرآن هردو مفهوم فرمانبرداری مطلق می دهند

    تعبد و عبادت یعنی فقط الله را فرمانبرداری کردن و فقط به حرف او گوش دادن . در این راه هرکس به هر بهانه ای احکام کسان دیگری را نیز تعبد کند به خیال اینکه حکم از طریق مقربین الهی و از طرف خداوند صادر شده، او از دایره توحید خارج گردیده و دین خالصی ندارد.
    آگاه باشید! تنها آن دینی خالص است که تمام احکامش مکتوب از طرف خداوند در اختیار بشر قرار گرفته نه آن دینی که علاوه بر احکام الهی درش احکام من دون الهی نیز داخل شده اند.
    علت اصلی تفرق بشر و تکه تکه شدن دین الهی تعبد همین احکام خارج کتابی است که به قول قرآن متعلق به ارباب متفرق است نه الله ولی بشر همواره گمان می کند خداوند چنین احکامی را امر کرده است.
    دین خالص فقط در سایه تعبد الله حاصل می شود که از طریق رسولش بصورت مکتوب در اختیار بشر قرار می گیرد و این تنها شرط توحید است .
    توجه به هر شرط دیگری انسان را از جرگه توحید و یکتا پرستی خارج می کند چون در اینجا دیگر وحدتی وجود نداشته و هر گروهی شروط خود را دارند.
    راه مستقیم فقط یک کتاب است: قرآن
    راهای دیگر (کتب دیگر) ما را از راه مستقیم منحرف می سازند ، تفرقه بوجود می آورند و دین خداوند را تکه تکه نموده و از خلوص در می آورند.
    دین اسلام یگانه دین خداوند است و تمام پیامبران فرستاده شدند تا فقط این دین را تبلیغ کنند و اسلام یعنی اینکه بدون رعایت هیچ شرطی تنها از الله فرمانبرداری کنی و تسلیم احکام او شوی.
    اگرشما به بهانه اطاعت از رسول بحار الانوار را در کنار قرآن قرار دهید آنها نیز درست به همین بهانه صحاح سته را قرار خواهند داد آنگاه وضعیت چنان می شود که امروز شاهد آن هستیم.
    پس تنها راه حل فقط حرکت به سمت الله است که میان همگان یکسان می باشد


    قُل يا أَهلَ الكِتابِ تَعالَوا إِلىٰ كَلِمَةٍ سَواءٍ بَينَنا وَبَينَكُم أَلّا نَعبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلا نُشرِكَ بِهِ شَيئًا وَلا يَتَّخِذَ بَعضُنا بَعضًا أَربابًا مِن دونِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوا فَقولُوا اشهَدوا بِأَنّا مُسلِمونَ﴿آل عمران/۶۴﴾


    با سلام و درود

    بله، سر تا سر قرآن سخن از توحید و یکتا پرستی است، و اختصاص دادن سوره قریش برای اثبات ابطال پیروی از سنت، ادعایی بدون دلیل و بی اساس است. ادله قرآنی، عقلی، روایی و ... بر خلاف ادعای شما است.

    توحید منافاتی با پیروی از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ندارد. چرا که این دو در عرض هم نیستند بلکه پیروی از رسول، در طول و در سایه پیروی «الله» است:

    «قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُوني‏ يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ»؛ بگو: اگر خدا را دوست داريد، از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد.(آل عمران، 31)

    از طرفی خداوند، اطاعت از پیامبرش را اطاعت از خود دانسته و بطور مطلق پیروی از پیامبرش را دستور داده است:

    «ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَديدُ الْعِقاب‏»؛ آنچه را رسول خدا براى شما آورده بگيريد و از آنچه نهى كرده خوددارى نماييد و از (مخالفت) خدا بپرهيزيد كه خداوند كيفرش شديد است.(حشر، 7)

    پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله نیز که هر چه می گوید وحی الهی است (نجم، 3و4)، در حدیث ثقلین که به تواتر نقل شده است، در کنار قرآن، عترت و اهلبیت علیهم السلام را برای حفظ و ترویج دین الهی و راهنمایی انسان ها، لازم شمرده و توصیه فرموده است.

    بنابر این:
    توحید هیچ منافاتی با پیروی از رسول خدا صلی الله علیه وآله و اوصیای الهی ندارد؛ و در تمام قرآن بطور عام و در سوره قریش بطور خاص، دلیلی بر اثبات ادعای شما وجود ندارد.


    نکته:
    اعتبار جایگاه سنت در کنار قرآن، در جای خود ثابت شده است و پرداختن بدان در این تاپیک موجب خروج از موضوع تاپیک است. شما در خصوص سوره قریش ـ با توجه به این که ظاهر آیات این سوره، سیاق آیات آن که در ادامه سوره «فیل» است، و دیگر ادله و قرائن، بر خلاف ادعای شما است ـ اگر ادله ای بر اثبات ادعای خود دارید بیان فرمایید.

    ارمغان سوره قریش برای بشریت چیست؟

    عَنِ النَّبِيِّ(ص)، عَنْ جَبْرَئِيلَ، عَنْ مِيكَائِيلَ، عَنْ إِسْرَافِيلَ، عَنِ اللَّوْحِ، عَنِ الْقَلَمِ، قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى:


    «وَلَايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ نَارِي»

    (أمالي الصدوق، ص 235‏)

  18. صلوات


  19. #10

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۳
    نوشته
    638
    حضور
    11 روز 6 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    249



    نقل قول نوشته اصلی توسط میقات نمایش پست ها




    با سلام و درود

    بله، سر تا سر قرآن سخن از توحید و یکتا پرستی است، و اختصاص دادن سوره قریش برای اثبات ابطال پیروی از سنت، ادعایی بدون دلیل و بی اساس است. ادله قرآنی، عقلی، روایی و ... بر خلاف ادعای شما است.

    توحید منافاتی با پیروی از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ندارد. چرا که این دو در عرض هم نیستند بلکه پیروی از رسول، در طول و در سایه پیروی «الله» است:

    «قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُوني‏ يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ»؛ بگو: اگر خدا را دوست داريد، از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد.(آل عمران، 31)

    از طرفی خداوند، اطاعت از پیامبرش را اطاعت از خود دانسته و بطور مطلق پیروی از پیامبرش را دستور داده است:

    «ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَديدُ الْعِقاب‏»؛ آنچه را رسول خدا براى شما آورده بگيريد و از آنچه نهى كرده خوددارى نماييد و از (مخالفت) خدا بپرهيزيد كه خداوند كيفرش شديد است.(حشر، 7)

    پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله نیز که هر چه می گوید وحی الهی است (نجم، 3و4)، در حدیث ثقلین که به تواتر نقل شده است، در کنار قرآن، عترت و اهلبیت علیهم السلام را برای حفظ و ترویج دین الهی و راهنمایی انسان ها، لازم شمرده و توصیه فرموده است.

    بنابر این:
    توحید هیچ منافاتی با پیروی از رسول خدا صلی الله علیه وآله و اوصیای الهی ندارد؛ و در تمام قرآن بطور عام و در سوره قریش بطور خاص، دلیلی بر اثبات ادعای شما وجود ندارد.


    نکته:
    اعتبار جایگاه سنت در کنار قرآن، در جای خود ثابت شده است و پرداختن بدان در این تاپیک موجب خروج از موضوع تاپیک است. شما در خصوص سوره قریش ـ با توجه به این که ظاهر آیات این سوره، سیاق آیات آن که در ادامه سوره «فیل» است، و دیگر ادله و قرائن، بر خلاف ادعای شما است ـ اگر ادله ای بر اثبات ادعای خود دارید بیان فرمایید.

    سلام برادر
    هدف اصلی بنده از گشودن این تاپیک طرح مسئله توحید بود و به همین دلیل موضوع را برای تالار توحید ارسال کردم ولی مدیریت محترم ترجیح دادند آن را به این تالار منتقل کنند. اگرچه به قول جنابعالی سرتا سر قرآن صحبت از توحید است و این بحث محور اصلی تمام موضوعات قرآن بشمار می رود ، دیدم این سوره با چهار آیه کوتاه و با زبانی ساده خطاب به جامعه ای از جوامع انسانی می فرماید اگر می خواهند امتی واحد و یکپارچه شوند باید فقط الله را( که بر خلاف شرکاء آنها را روزی می دهد و ایمن می دارد) تعبد کنند نه اینکه الله را هم تعبد کنند آن هم به این بهانه دیرین که شرکایشان چیزی غیر حرف الله را نمی زنند.
    از دیرباز اینگونه بوده که هرگاه مسئله توحید مطرح می شده فوراً سنت پیشینیان ، که به طرز مشکوکی به الله منسوب می گردید، در مقابلش جبهه گرفته و سد راهش می شده است.
    آنها احکامی را به اجرا در می آوردند که به خداوند تعلق نداشت و هنگامی که از ایشان برهان خواسته می شد می گفتند خدا امر کرده که چنین کنیم و اگر می خواست هرگز چنین نمی کردیم.
    به گمان آنها این سنتی بود که از طریق شرکاء به نسلهای گذشته منتقل شده و حالا نسل اندر نسل و سینه به سینه به آنها می رسید. اما پیامبران چون حرفی دیگر می زدند برایشان غیر قابل قبول بود برای اینکه سنتشان چیز دیگری می گفت.
    در قرآن کریم آنچه اصل است توحید است که بیش از نود درصد آیات قرآن درباره آن صحبت می کنند و اساس دین است. احکام چند درصد بیش نیستند و در فرع قرار می گیرند بنابراین نباید اصل را فدای فرع کنیم تا اگر کسی گفت فقط به حرف خداوند گوش دهید بگویند : پس نماز را چگونه بخوانیم یا چند دور کعبه را طواف کنیم و از این قبیل حرفها.
    ابتدا باید مسئله یکتاپرستی حل شود و درک گردد در اینصورت همه چیز در جای خودش قرار می گیرد و حقیقت احکام آشکار خواهد شد و درخواهیم یافت که غالب احکام موجود در واقع همان سنت پیشینیان است و اگرچه اصل حکم متعلق به مولایمان الله است ولی در گذر سالیان رنگ باخته و چهره اش دگرگون گردیده است.
    قوم پیامبر نیز به خیال خودشان سنت الهی را به اجرا در می آوردند و از این بابت خیالشان راحت بود. آنها نیز حج به جا می آوردند اما نه آنگونه که الله گفته بود بلکه آنگونه که سنتشان دیکته می کرد.
    قربانی می کردند اما گاهی فرزندان خود را نیز به قربانگاه می بردند تا به الله پیش کش کنند . آنها به خداوند افتراء می بستند و به حساب دین و سنت الهی می گذاشتند.


    ویرایش توسط shahed1 : ۱۳۹۳/۱۲/۱۸ در ساعت ۰۰:۵۰

صفحه 1 از 18 12311 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود