صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: استدلال قرآن در آیه 183 آل عمران

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    علاقه
    שאלה
    نوشته
    514
    حضور
    6 روز 6 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    589

    اشاره استدلال قرآن در آیه 183 آل عمران




    قرآن در آیه 183 آل عمران می فرماید:

    الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىَ يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جَاءكُمْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

    یعنی:

    همانان كه گفتند خدا با ما پيمان بسته كه به هيچ پيامبرى ايمان نياوريم تا براى ما قربانيى بياورد كه آتش [آسمانى] آن را [به نشانه قبول] بسوزاند بگو قطعا پيش از من پيامبرانى بودند كه دلايل آشكار را با آنچه گفتيد براى شما آوردند اگر راست مى گوييد پس چرا آنان را كشتيد



    چند سؤال:

    1.آیا ایمان نیاوردن پیشینیان، دلیل بر ایمان نیاوردن امروزیهاست؟

    2.نسلهای فعلی چرا باید به گناه نسلهای پیشین بسوزند و به خاطر کار آنها، قربانی به آنها داده نشود؟

    3.این پاسخ آیا جوابی به سؤال اهل کتاب است؟ اینکه پیامبرانی وعده را عملی کردند و کشته شدند، نشان نمی دهد که حضرت محمد از آوردن چنین نشانه ای بی نیاز است. اهل کتاب بر اساس این میثاقی که قرآن هم آنرا قبول دارد، باید چنین قربانی ای دریافت کنند تا به پیامبر ایمان پیدا کنند، وقتی پیامبر به هر دلیلی این قربانی را ندهد، آیا آنها حق ندارند که طبق همین پیمان، ایمان نیاورند؟
    ویرایش توسط رایحهٔ بهشت : ۱۳۹۴/۰۴/۱۵ در ساعت ۲۲:۱۲
    אני אוהב את מוחמד

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,495
    حضور
    174 روز 10 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58273



    با نام و یاد دوست





    استدلال قرآن در آیه 183 آل عمران








    کارشناس بحث: استاد صدیقین


  5. صلوات ها 3


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    علاقه
    وَ الَّذينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّه
    نوشته
    1,268
    حضور
    26 روز 8 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    40
    صلوات
    4572

    توضیحی کوتاه درباره آیه کریمه




    الَّذينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلي‏ بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ (بقره/183)
    همان كسانى كه گفتند: «خداوند از ما پيمان گرفته كه به هيچ پيامبرى ايمان نياوريم تا يك قربانى بياورد، كه آتش آن را بخورد!» بگو: «پيامبرانى پيش از من، براى شما آمدند، و دلايل روشن و آنچه را گفتيد آوردند پس چرا آنها را به قتل رسانديد اگر راست مى‏ گوييد؟!»


    شان نزول:
    جمعى از بزرگان يهود به حضور پيامبر ص رسيدند و گفتند: تو ادعا مى‏كنى كه خداوند ترا بسوى ما فرستاده و كتابى هم بر تو نازل كرده است، در حالى كه خداوند در تورات از ما پيمان گرفته است به كسى كه ادعاى نبوت كند، ايمان نياوريم مگر اين كه براى ما حيوانى را قربانى كند و آتش (صاعقه‏اى) از آسمان بيايد و آن را بسوزاند اگر تو نيز چنين كنى ما بتو ايمان خواهيم آورد آيات فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت.

    در این آیه کریمه به یکی از بهانه جویی های یهود برای ایمان نیاوردن به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) اشاره می کند. آنها مدعی بودند «خداوند از ما تعهّد گرفته تنها به پيامبرى ايمان بياوريم كه حيوانى را قربانى كند و صاعقه‏ آسمانى آن قربانى را در برابر چشم مردم بسوزاند تا به پيامبرى او يقين كنيم»!

    اين آيه به آنها می گوید: ای پیامبر! به آنها بگو اگر در ادعایتان راستگو هستید که _خداوند چنین عهدی با شما نموده و نیز شما بعد از اجرای چنین عهدی ایمان خواهید آورد_ پس چرا به پيامبران قبل از من _كه معجزات مختلفی داشتند و برخی از آنان هم همین درخواستی که دارید را آورده اند_ پس چرا به آنها ايمان نياورديد و آنان را کشتید؟!

    از امام صادق (عليه السلام) روایتی نقل شده که پس از تلاوت اين آيه فرمود: ميان يهوديانِ بهانه‏ جوى زمان پيامبر اکرم، و يهوديانى كه انبيا را مى‏ كشتند پانصد سال فاصله بوده است، امّا به خاطر رضايت آنان بر آن قتل ها، خداوند نسبت قتل را به آنان نيز داده است.

    این روایت، به نکته دقیق و ظریفی اشاره دارد که در پست بعدی توضیح خواهم داد.

    در تورات، كتاب اوّل پادشاهان، باب 18 جمله 3 و 4، ماجراى به شهادت رساندن انبياى بنى اسرائيل آمده است.

    چند نکته از این آیه:
    1- انسانى كه روحيه‏ استكبارى پيدا كند، هم به خدا تهمت مى‏ زند «إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا»، و هم تسليم هيچ پيامبرى نمى‏ شود «أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ»، و هم توقّع دارد كه معجزه‏ ها، مطابق تمايلات و خواست‏ه هاى او باشد «حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ»!
    2- رضايت بر گناهِ نياكان، سبب شريک شدن در جرم آنان است. «فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ» *

    --------------------
    * از تفسير نمونه، ج‏3، ص: 197 و تفسير نور، ج‏2، ص 214 استفاده شده است.
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۳/۱۱/۱۸ در ساعت ۱۲:۳۳

  7. صلوات ها 3


  8. #4

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    علاقه
    وَ الَّذينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّه
    نوشته
    1,268
    حضور
    26 روز 8 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    40
    صلوات
    4572

    ...که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت!




    مطابق اصل «وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‏» (اسراء/15)، هيچ كس بار گناه ديگرى را به دوش نمى‏ كشد و هر کس عقاب و عذاب جرم و گناه خود را متحمل خواهد شد؛ به قول حافظ:

    عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
    که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

    من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
    هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

    اما نکته ای وجود دارد و آن اینکه، در یک نگاه کلی، فاعل مباشر جرم و حمایت کننده از او و راضی به جرم او، همگی به یک معنا مجرم اند و در ارتکاب آن جرم شریک اند!

    توضیح مطلب اینکه:

    مطلب آیه 183 سوره مبارکه بقره _که موضوع پرسشگر محترم این بحث است_ ، مشابه بیان آیه 14 سوره مبارکه شمس است که فرمود:

    فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوها فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاها
    ولى آنها او را تكذيب و ناقه را پى كردند (و به هلاكت رساندند) از اين رو پروردگارشان آنها (و سرزمينشان) را به خاطر گناهانشان در هم كوبيد و با خاك يكسان و صاف كرد!

    امام علی (علیه السلام) در خطبه 201 نهج البلاغه، درباره این آیه شریفه می فرماید: «انما عقر ناقة ثمود رجل واحد فعمهم اللَّه بالعذاب لما عموه بالرضى، فقال سبحانه: فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ‏» ؛ ناقه ثمود را تنها يك نفر به هلاكت رساند، ولى خداوند همه را مشمول عذاب ساخت، چرا كه همگى به اين امر رضايت دادند، و لذا فرموده است: آنها ناقه را هلاک كردند، و سپس همگی از كرده خود پشيمان شدند!

    از همین روست که حضرت امیر (علیه السلام) در سخن دیگری فرموده اند: «الرَّاضِي بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ مَعَهُمْ فِيه...» (وسائل‏ الشيعة، ج 16، ص 141، ح 21188)، كسى كه به کردار گروهی راضى باشد، همانند کسی است که با آنان بوده و آن کردار را انجام داده است.

    البته کیفیت و کمیت جریمه و عذاب دنیوی یا اخرویِ فاعل مباشر جرم (یعنی کسی که به طوز مستقیم و با دست خودش جرمی را مرتکب شده)، با فاعل غیر مباشر جرم تفاوت دارد؛ نیز با راضی به عمل مجرم هم متفاوت است، اما در یک نگاه کلی، فاعل مباشر جرم و حمایت کننده از او و راضی به جرم او، همگی به یک معنا مجرم اند!

    برای نزدیک کردن این نکته ظریف به ذهن، مثال ساده ای عرض می کنم:

    در زمان ما مردمانی گمراه به طمع جیفه دنیا، و با کمک اربابان انگلیسی و آمریکایی، و با حمایت های همه جانبه مالی و انسانی فرقه ی پلید وهابیت، جنایات بی نظیری را در سوریه و عراق رقم می زنند! برگی از این دفتر سیاه را در این پست ها (#33 و #10 و #1 ) مشق کرده ام! بدون تردید، تمام وهابی های پلید سعودی و قطری _که خودشان به طور مستقیم در صحنه نیستند اما به هر نحوی این عمل مجرمانه را تایید و حمایت می کنند_ در این جنایات شریک اند و ما این کمک ها و حمایت ها و تاییدهای آنها را محکوم می کنیم! (در این مطلب ساده و بدیهی و معقول که شک ندارید؟)

    بفرمایید این شراکت مجرمانه را از کجا بدست می آوریم؟ این محکومیت درست و عاقلانه را بر چه مبنایی ابراز می کنیم؟ هر پاسخی بدهید، پاسخ پرسش شما خواهد بود!
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۴/۰۳/۱۰ در ساعت ۰۵:۵۹

  9. صلوات ها 2


  10. #5

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    علاقه
    وَ الَّذينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّه
    نوشته
    1,268
    حضور
    26 روز 8 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    40
    صلوات
    4572



    نقل قول نوشته اصلی توسط חסר משמעות نمایش پست ها
    آیا ایمان نیاوردن پیشینیان، دلیل بر ایمان نیاوردن امروزیهاست؟
    «امروزی ها» عنوانی مبهم و کلی است! در بحث علمی نمی توان از عناوین مبهم و کلی استفاده کرد چون موضوع را به انحراف کشانده و بحث را بی نتیجه می گذارد! آیه کریمه درباره امروزی ها صحبت نمی کند! درباره یهودیان معاصر پیامبر که توضیحش در اینجا #3 گذشت، سخن می گوید. ضمن اینکه، آیه کریمه استدلال نمی کند که چون پیشینیان ایمان نیاوردند، پس شما هم بی ایمانید! چنین ادعایی در آیه طرح نشده! آیه کریمه از تفکر یکسان مخاطبین آیه با پیشینیان گمراه، سخن می گوید. توضیح اجمالی مطلب، در دو پست (#3 و #4) گذشت.

    نقل قول نوشته اصلی توسط חסר משמעות نمایش پست ها
    2.نسلهای فعلی چرا باید به گناه نسلهای پیشین بسوزند و به خاطر کار آنها، قربانی به آنها داده نشود؟
    آیه کریمه از نسل فعلی سخن نگفته! درباره یهودیان معاصر پیامبر که توضیحش در اینجا #3 گذشت سخن گفته است. بارها هم همین یهودیان را به پذیرش سخن حق دعوت نموده و راه سعادت را برای آنان باز گذاشته است و آیات بسیاری شاهد این مدعاست؛ پس سخنی از سوختن و نابود شدن و بدعاقبت گشتن مطرح نشده است! ضمن اینکه پیامبران مامور به انجام هر خواسته از سوی مردم نیستند، همین که آیات و بینات روشن عرضه کنند، کافی است. (البته بحث معجزه مفصل است؛ اگر در این مورد پرسشی دارید، بهتر است در بخش کلام پیگیر شوید.)

    نقل قول نوشته اصلی توسط חסר משמעות نمایش پست ها
    3.این پاسخ آیا جوابی به سؤال اهل کتاب است؟
    پاسخ به یهودیان بهانه جویی است که در شان نزول اشاره شده.
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۳/۱۱/۱۸ در ساعت ۱۲:۴۵

  11. صلوات ها 2


  12. #6

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    علاقه
    وَ الَّذينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّه
    نوشته
    1,268
    حضور
    26 روز 8 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    40
    صلوات
    4572



    نقل قول نوشته اصلی توسط חסר משמעות نمایش پست ها
    اینکه پیامبرانی وعده را عملی کردند و کشته شدند، نشان نمی دهد که حضرت محمد از آوردن چنین نشانه ای بی نیاز است.
    اگر شرایط کلی مردمان فعلی و قبلی یکی بود، یعنی با یک فضای فکری و استدلالی، یک موضوع را طرح می کنند، معلوم می شود که در واقع به دنبال راست آزمایی حق نیستند و همان راه قبلی را ادامه می دهند و بهانه جویی می کنند! در چنین شرایطی، پیامبر از انجام چنین درخواستی، معذور است. آیه زیر هم به همین مطلب اشاره دارد:

    وَ ما مَنَعَنا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآياتِ إِلاَّ أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَ آتَيْنا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِها وَ ما نُرْسِلُ بِالْآياتِ إِلاَّ تَخْويفاً (اسراء/59)
    هيچ چيز مانع ما نبود كه اين معجزات (درخواستى بهانه‏ جويان) را بفرستيم جز اينكه پيشينيان (كه همين درخواست ها را داشتند، و با ايشان هماهنگ بودند)، آن را تكذيب كردند (از جمله،) ما به (قوم) ثمود، ناقه داديم (معجزه‏ اى) كه روشنگر بود اما بر آن ستم كردند (و ناقه را كشتند). ما معجزات را فقط براى بيم دادن (و اتمام حجت) مى‏ فرستيم

    نقل قول نوشته اصلی توسط חסר משמעות نمایش پست ها
    این میثاقی که قرآن هم آنرا قبول دارد
    قرآن کریم به اینکه چنین اعجازی از برخی پیامبران پیشین صادر شده اشاره نموده:

    ... قُلْ قَدْ جاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلي‏ بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذي قُلْتُمْ... (بقره/183)
    ... بگو: «پيامبرانى پيش از من، براى شما آمدند، و دلايل روشن و آنچه را گفتيد آوردند...

    اما اینکه خداوند با بنی اسرائیل عهد بسته باشد که چنین نشانه ای را از پیامبران بعدی بخواهید و با دیدن چنین نشانه ای به پیامبران بعدی ایمان بیاورید، را رد می کند:

    ... إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ (بقره/183)
    ... اگر راست مى‏ گوييد؟!

    اصلا برای همین است که علیه این ادعای آنها موضع گیری می کند:

    ... قُلْ قَدْ جاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلي‏ بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ (بقره/183)
    ... بگو: «پيامبرانى پيش از من، براى شما آمدند، و دلايل روشن و آنچه را گفتيد آوردند پس چرا آنها را به قتل رسانديد اگر راست مى‏ گوييد؟!»

    اگر چنین عهدی در میان بود، معنا و مفهوم نداشت که علیه آنها موضع گیری کند؛ معلوم می شود اصل ادعا، افترایی بیش نبوده است! در آیات قبلی هم از افترائات دیگر آنها سخن گفته و آنها را نقد کرده است.
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۳/۱۱/۱۸ در ساعت ۱۲:۴۷

  13. صلوات ها 2


  14. #7

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    علاقه
    שאלה
    نوشته
    514
    حضور
    6 روز 6 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    589



    نقل قول نوشته اصلی توسط صدیقین نمایش پست ها
    اگر شرایط کلی مردمان فعلی و قبلی یکی بود، یعنی با یک فضای فکری و استدلالی، یک موضوع را طرح می کنند، معلوم می شود که در واقع به دنبال راست آزمایی حق نیستند و همان راه قبلی را ادامه می دهند و بهانه جویی می کنند! در چنین شرایطی، پیامبر از انجام چنین درخواستی، معذور است. آیه زیر هم به همین مطلب اشاره دارد:

    وَ ما مَنَعَنا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآياتِ إِلاَّ أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَ آتَيْنا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِها وَ ما نُرْسِلُ بِالْآياتِ إِلاَّ تَخْويفاً (اسراء/59)
    هيچ چيز مانع ما نبود كه اين معجزات (درخواستى بهانه‏ جويان) را بفرستيم جز اينكه پيشينيان (كه همين درخواست ها را داشتند، و با ايشان هماهنگ بودند)، آن را تكذيب كردند (از جمله،) ما به (قوم) ثمود، ناقه داديم (معجزه‏ اى) كه روشنگر بود اما بر آن ستم كردند (و ناقه را كشتند). ما معجزات را فقط براى بيم دادن (و اتمام حجت) مى‏ فرستيم
    سلام. به نظرتان این آیه، به معنای نفی ارائۀ معجزه نیست؟ به هر حال تکذیب پیشینیان رخ داده است، و این امر مانع فرستادن معجزات است.
    אני אוהב את מוחמד

  15. #8

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    علاقه
    وَ الَّذينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّه
    نوشته
    1,268
    حضور
    26 روز 8 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    40
    صلوات
    4572



    نقل قول نوشته اصلی توسط חסר משמעות نمایش پست ها
    سلام. به نظرتان این آیه، به معنای نفی ارائۀ معجزه نیست؟ به هر حال تکذیب پیشینیان رخ داده است، و این امر مانع فرستادن معجزات است.
    سلام

    خیر، این آیه کریمه می فرماید ارائه اعجاز الهی، با محوریت حکمتی به نام «بیم دادن و آگاه کردن» صورت می گیرد، و نه بر اساس خواسته و هوس مخاطبین! اگر آنچه که مخاطبین بهانه جوی زمان پیامبر اکرم، از ایشان درخواست می کردند را مروری نماییم، این مساله برای ما روشن تر می شود؛ مشرکین زمان پیامبر، برای اینکه بهانه ای برای ایمان نیاوردن خود پیدا کنند و در برابر ادله محکم پیامبر و سخنان شیوا و برهانی قرآن کریم مستمسکی پیدا نمایند، چیزهای عجیب و غریبی از ایشان درخواست می کردند؛ مثلا می گفتند:

    وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعاً
    أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخيلٍ وَ عِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهارَ خِلالَها تَفْجيراً
    أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ كَما زَعَمْتَ عَلَيْنا كِسَفاً أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ قَبيلاً
    أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقى‏ فِي السَّماءِ وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّى تُنَزِّلَ عَلَيْنا كِتاباً نَقْرَؤُهُ قُلْ سُبْحانَ رَبِّي هَلْ كُنْتُ إِلاَّ بَشَراً رَسُولاً
    وَ ما مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جاءَهُمُ الْهُدى‏ إِلاَّ أَنْ قالُوا أَ بَعَثَ اللَّهُ بَشَراً رَسُولاً
    قُلْ لَوْ كانَ فِي الْأَرْضِ مَلائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنا عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ مَلَكاً رَسُولاً (اسراء/90 تا 95)

    و گفتند: «ما هرگز به تو ايمان نمى ‏آوريم تا اينكه چشمه ‏جوشانى از اين سرزمين (خشک و سوزان) براى ما خارج سازى
    يا باغى از نخل و انگور از آن تو باشد و نهرها در لا به‏ لاى آن جارى كنى
    يا قطعات (سنگ هاى) آسمان را- آن چنان كه مى ‏پندارى- بر سر ما فرود آرى يا خداوند و فرشتگان را در برابر ما بياورى
    يا براى تو خانه ‏اى پر نقش و نگار از طلا باشد يا به آسمان بالا روى حتى اگر به آسمان روى، ايمان نمى ‏آوريم مگر آنكه نام ه‏اى بر ما فرود آورى كه آن را بخوانيم
    «بگو:» منزه است پروردگارم (از اين سخنان بى ‏معنى)! مگر من جز انسانى فرستاده خدا هستم؟
    تنها چيزى كه بعد از آمدن هدايت مانع شد مردم ايمان بياورند، اين بود (كه از روى نادانى و بى ‏خبرى) گفتند: «آيا خداوند بشرى را بعنوان رسول فرستاده است؟»
    بگو: « (حتى) اگر در روى زمين فرشتگانى (زندگى مى‏ كردند، و) با آرامش گام برمى ‏داشتند، ما فرشته ‏اى را به عنوان رسول، بر آنها مى ‏فرستاديم!» (چرا كه رهنماى هر گروهى بايد از جنس خودشان باشد).

    قرآن کریم در این آیه پایانی مشکل اساسی این دسته از افراد را اینگونه بیان کرده که آنها در اینکه بشری به پیامبری برگزیده شود مشکل داشتند و این مطلب را را دور از ذهن پنداشته و انکار می کردند! گویی انتظار داشتند به جای یک انسان، یک فرشته از آسمان نازل شود و راه و رسم بندگی و مبارزه با شهوات نفسانی و تعدیل غرایز حیوانی را به آنها بیاموزد!

    آیه مورد بحث می فرماید تفکر اینان و پیشینیان یکسان است! هر دو دارند بهانه جویی می کنند و الا ادله کافی ارائه شده. پیش از اینها هم اقوامی بودند که چیزهای غریبی از پیامبرشان خواستند و ارائه کردیم اما باز هم کفر ورزیدند و عذابشان نمودیم مثل قوم صالح و داستان ناقه او.

    خلاصه اینکه آیه کریمه تنها ارائه معجزات اقتراحی _که هیچ ریشه ای جز بهانه جویی و ماجراجویی ندارد_ را رد می کند.

    بحث معجزه، کلامی است؛ اگر در این باره پرسش های بیشتری دارید می توانید با بخش کلام و پاسخگویان محترم این بخش مطرح بفرمایید.
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۳/۱۱/۲۶ در ساعت ۱۹:۱۱

  16. صلوات ها 2


  17. #9

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    علاقه
    שאלה
    نوشته
    514
    حضور
    6 روز 6 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    589



    نقل قول نوشته اصلی توسط صدیقین نمایش پست ها
    آیه مورد بحث می فرماید تفکر اینان و پیشینیان یکسان است! هر دو دارند بهانه جویی می کنند و الا ادله کافی ارائه شده. پیش از اینها هم اقوامی بودند که چیزهای غریبی از پیامبرشان خواستند و ارائه کردیم اما باز هم کفر ورزیدند و عذابشان نمودیم مثل قوم صالح و داستان ناقه او.

    خلاصه اینکه آیه کریمه تنها ارائه معجزات اقتراحی _که هیچ ریشه ای جز بهانه جویی و ماجراجویی ندارد_ را رد می کند.

    بحث معجزه، کلامی است؛ اگر در این باره پرسش های بیشتری دارید می توانید با بخش کلام و پاسخگویان محترم این بخش مطرح بفرمایید.

    با سلام، اولاً بحث من در مورد خود معجزه، و در نتیجه کلامی نیست.

    ثانیاً به چه قرینه ای می گویید در این آیه منظور معجزات اقتراحی است؟ آیات مورد نظر شما، بیش از 30 آیه با این آیه فاصله دارند.

    ثالثاً به فرض پذیرش فرمایش شما، اعجاز انشقاق قمر هم اقتراحی بوده است ولی انجام گردیده است، و این از روایات استنباط می گردد.

    رابعاً آیا منظور شما این است که خدا به علم حضوری خویش می دانست که آنها هم مثل پیشینیان، اگر معجزه را ببینند، تکذیب خواهند کرد، و پیش از اینکه چنین کنند، چنین می فرمود؟
    אני אוהב את מוחמד

  18. #10

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۳
    نوشته
    663
    حضور
    14 روز 13 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    809



    نقل قول نوشته اصلی توسط صدیقین نمایش پست ها
    الَّذينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلي‏ بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ (بقره/183)
    همان كسانى كه گفتند: «خداوند از ما پيمان گرفته كه به هيچ پيامبرى ايمان نياوريم تا يك قربانى بياورد، كه آتش آن را بخورد!» بگو: «پيامبرانى پيش از من، براى شما آمدند، و دلايل روشن و آنچه را گفتيد آوردند پس چرا آنها را به قتل رسانديد اگر راست مى‏ گوييد؟!»


    شان نزول:
    جمعى از بزرگان يهود به حضور پيامبر ص رسيدند و گفتند: تو ادعا مى‏كنى كه خداوند ترا بسوى ما فرستاده و كتابى هم بر تو نازل كرده است، در حالى كه خداوند در تورات از ما پيمان گرفته است به كسى كه ادعاى نبوت كند، ايمان نياوريم مگر اين كه براى ما حيوانى را قربانى كند و آتش (صاعقه‏اى) از آسمان بيايد و آن را بسوزاند اگر تو نيز چنين كنى ما بتو ايمان خواهيم آورد آيات فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت.

    در این آیه کریمه به یکی از بهانه جویی های یهود برای ایمان نیاوردن به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) اشاره می کند. آنها مدعی بودند «خداوند از ما تعهّد گرفته تنها به پيامبرى ايمان بياوريم كه حيوانى را قربانى كند و صاعقه‏ آسمانى آن قربانى را در برابر چشم مردم بسوزاند تا به پيامبرى او يقين كنيم»!

    اين آيه به آنها می گوید: ای پیامبر! به آنها بگو اگر در ادعایتان راستگو هستید که _خداوند چنین عهدی با شما نموده و نیز شما بعد از اجرای چنین عهدی ایمان خواهید آورد_ پس چرا به پيامبران قبل از من _كه معجزات مختلفی داشتند و برخی از آنان هم همین درخواستی که دارید را آورده اند_ پس چرا به آنها ايمان نياورديد و آنان را کشتید؟!

    از امام صادق (عليه السلام) روایتی نقل شده که پس از تلاوت اين آيه فرمود: ميان يهوديانِ بهانه‏ جوى زمان پيامبر اکرم، و يهوديانى كه انبيا را مى‏ كشتند پانصد سال فاصله بوده است، امّا به خاطر رضايت آنان بر آن قتل ها، خداوند نسبت قتل را به آنان نيز داده است.

    این روایت، به نکته دقیق و ظریفی اشاره دارد که در پست بعدی توضیح خواهم داد.

    در تورات، كتاب اوّل پادشاهان، باب 18 جمله 3 و 4، ماجراى به شهادت رساندن انبياى بنى اسرائيل آمده است.

    چند نکته از این آیه:
    1- انسانى كه روحيه‏ استكبارى پيدا كند، هم به خدا تهمت مى‏ زند «إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا»، و هم تسليم هيچ پيامبرى نمى‏ شود «أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ»، و هم توقّع دارد كه معجزه‏ ها، مطابق تمايلات و خواست‏ه هاى او باشد «حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ»!
    2- رضايت بر گناهِ نياكان، سبب شريک شدن در جرم آنان است. «فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ» *

    --------------------
    * از تفسير نمونه، ج‏3، ص: 197 و تفسير نور، ج‏2، ص 214 استفاده شده است.
    باسلام
    اگرمرتکب گناه فعلی انجام دهد وگناهش به پای راضیان عمل وی نوشته شودپس اگرشخصی عملی نیک کند وحقیرراضی باشم پاداش عملش نصیب بنده میشود یانه

صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 6

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود