جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: همه ما ائمه ، خضر هستیم

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    87
    حضور
    2 روز 19 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    143

    اشاره همه ما ائمه ، خضر هستیم




    سلام .
    حدیثی شنیدم که در عنوان تاپیکم ذکر کردم . چنین حدیثی داریم ؟ اگر هست در چه کتابی ؟
    چرا که میدونیم خضر یک صفته و در واقع حضرت خضر(ع) اسمشون فکر کنم تالیا بوده برای همین میخواستم بدونم چنین حدیثی از معصوم داریم ؟
    ممنون
    ویرایش توسط ذره بین : ۱۳۹۴/۰۷/۱۰ در ساعت ۰۹:۴۰

  2. صلوات


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,525
    حضور
    175 روز 5 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58322



    با نام و یاد دوست





    همه ما ائمه ، خضر هستیم








    کارشناس بحث: استاد تذکره


  5. صلوات


  6. #3

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۶
    نوشته
    763
    حضور
    21 روز 21 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2075



    در قرآن مجید صریحاً نامى از حضرت خضر برده نشده، بلکه از او به عنوان: «عَبْداً مِنْ عِبادِنا آتَیْناهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَ عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْماً»[1] - که بیانگر مقام عبودیت و علم و دانش خاص او است-، یاد شده است. در روایات متعددى این مرد عالم به نام «خضر» معرفى شده است. همچنین از پاره‌اى روایات استفاده می‌شود که او داراى مقام نبوت، و از پیامبران مرسل بود که خداوند او را به سوی قومش مبعوث ساخت، تا ایشان را به یکتاپرستى و اقرار به انبیا و رسل و کتب آسمانى دعوت نماید. معجزه‌اش این بود که هرگاه اراده می‌فرمود به اذن الهی چوبى خشک یا زمین بی‌سبزه‌اى سرسبز شود، این امر بلافاصله به تحقق می‌پیوست و از این جهت وى را خضر گفتند و خضر لقب او است، نام اصلیش بالیا [تالیا] بن ملکان بن عابر بن ارفخشد بن سام بن نوح است.[2]
    راجع به این مساله (همه ما ائمه ، خضر هستیم) هیچ روایتی وجود ندارد
    پی نوشت :
    [1]. کهف، 65.
    [2]. «إِنَّ الْخَضِرَ کَانَ نَبِیّاً مُرْسَلًا بَعَثَهُ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى إِلَى قَوْمِهِ فَدَعَاهُمْ إِلَى تَوْحِیدِهِ وَ الْإِقْرَارِ بِأَنْبِیَائِهِ وَ رُسُلِهِ وَ کُتُبِه‏ وَ کَانَتْ آیَتُهُ أَنَّهُ کَانَ لَا یَجْلِسُ عَلَى خَشَبَةٍ یَابِسَةٍ وَ لَا أَرْضٍ بَیْضَاءَ إِلَّا أَزْهَرَتْ خُضْراً وَ إِنَّمَا سُمِّیَ خَضِراً لِذَلِکَ وَ کَانَ اسْمُهُ بالیا [تَالِیَا] بْنَ مِلْکَانَ بْنِ عَابِرِ بْنِ أَرْفَخْشَدَ بْنِ سَامِ بْنِ نُوحٍ»؛ شیخ صدوق، علل الشرائع، ج ‏1، ص 59 – 60، قم، کتاب فروشی داوری، چاپ اول، 1385ش.

  7. صلوات ها 2


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۶
    نوشته
    763
    حضور
    21 روز 21 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2075



    جمع بندی
    پرسش:
    آیا چنین حدیثی داریم ؟ اگر هست در چه کتابی ؟ چرا که میدانیم خضر یک صفت است و در واقع اسم حضرت خضر(ع) تالیا بوده است و برای همین میخواستم بدانم چنین حدیثی از معصوم داریم ؟
    پاسخ:
    در قرآن مجید صریحاً نامى از حضرت خضر برده نشده، بلکه از او به عنوان: «عَبْداً مِنْ عِبادِنا آتَیْناهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَ عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْماً»[1] - که بیانگر مقام عبودیت و علم و دانش خاص او است-، یاد شده است. در روایات متعددى این مرد عالم به نام «خضر» معرفى شده است. همچنین از پاره‌اى روایات استفاده می‌شود که او داراى مقام نبوت، و از پیامبران مرسل بود که خداوند او را به سوی قومش مبعوث ساخت، تا ایشان را به یکتاپرستى و اقرار به انبیا و رسل و کتب آسمانى دعوت نماید. معجزه‌اش این بود که هرگاه اراده می‌فرمود به اذن الهی چوبى خشک یا زمین بی‌سبزه‌اى سرسبز شود، این امر بلافاصله به تحقق می‌پیوست و از این جهت وى را خضر گفتند و خضر لقب او است، نام اصلیش بالیا [تالیا] بن ملکان بن عابر بن ارفخشد بن سام بن نوح است.[2]
    راجع به این مساله (همه ما ائمه ، خضر هستیم) هیچ روایتی وجود ندارد
    پی نوشت :
    [1]. کهف، 65.
    [2]. «إِنَّ الْخَضِرَ کَانَ نَبِیّاً مُرْسَلًا بَعَثَهُ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى إِلَى قَوْمِهِ فَدَعَاهُمْ إِلَى تَوْحِیدِهِ وَ الْإِقْرَارِ بِأَنْبِیَائِهِ وَ رُسُلِهِ وَ کُتُبِه‏ وَ کَانَتْ آیَتُهُ أَنَّهُ کَانَ لَا یَجْلِسُ عَلَى خَشَبَةٍ یَابِسَةٍ وَ لَا أَرْضٍ بَیْضَاءَ إِلَّا أَزْهَرَتْ خُضْراً وَ إِنَّمَا سُمِّیَ خَضِراً لِذَلِکَ وَ کَانَ اسْمُهُ بالیا [تَالِیَا] بْنَ مِلْکَانَ بْنِ عَابِرِ بْنِ أَرْفَخْشَدَ بْنِ سَامِ بْنِ نُوحٍ»؛ شیخ صدوق، علل الشرائع، ج ‏1، ص 59 – 60، قم، کتاب فروشی داوری، چاپ اول، 1385ش.



  9. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 10

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود