جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: بررسی منابع و صحت و اعتبار یک حدیث منقول از امیرالمومنین علی علیه السلام

  1. #1

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    نوشته
    318
    حضور
    6 روز 14 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    637

    اشاره بررسی منابع و صحت و اعتبار یک حدیث منقول از امیرالمومنین علی علیه السلام




    سلام علیکم و رحمه الله

    حدیثی منقول از امیرالمومنین علیه السلام شنیدم که حضرت فرموده اند : « ما ناقص بودیم و قرآن ما را کامل فرمود ! »

    میخواستم از شما درخواست کنم که لطف نموده اصل و منابع روایت مذکور را بگذارید و صحت و اعتبار آنرا مورد بررسی قرار دهید ...


    سپاس از شما ...

    در پناه حق ...
    ویرایش توسط یا عالی : ۱۳۹۴/۰۳/۰۳ در ساعت ۱۴:۴۳

  2. صلوات


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,523
    حضور
    174 روز 19 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58301



    با نام و یاد دوست





    بررسی منابع و صحت و اعتبار یک حدیث منقول از امیرالمومنین علی علیه السلام








    کارشناس بحث: استاد مجید


  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    علاقه
    تحقیقات در زمینه ی معارف اسلامی
    نوشته
    2,166
    حضور
    29 روز 7 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    9019



    نقل قول نوشته اصلی توسط IVI.@.H.D.I نمایش پست ها
    سلام علیکم و رحمه الله

    حدیثی منقول از امیرالمومنین علیه السلام شنیدم که حضرت فرموده اند : « ما ناقص بودیم و قرآن ما را کامل فرمود ! »

    میخواستم از شما درخواست کنم که لطف نموده اصل و منابع روایت مذکور را بگذارید و صحت و اعتبار آنرا مورد بررسی قرار دهید ...
    با صلوات بر محمد و آل محمد
    سلام علیکم ورحمه الله وبرکاته
    پرسشگر گرامی آیا منظور شما خطبه هيجدهم نهج البلاغه است:
    «و من كلام له عليه السّلام فى ذم اختلاف العلماء في الفتيا و فيه يذم اهل الرأى و يكل امر الحكم في امور الدين للقرآن.«» سخنى از آن حضرت در مذمّت اختلاف علما در فتواست، كه در آن اهل رأى (و قياس) را نيز مذمّت مى‏ كند و حكم كردن در مسائل دينى را به قرآن واگذار مى‏ نمايد.»
    ویا سخن خاصی است اگر آدرس مطلب را می دانید بفرمایید تا بررسی شود.تا آن جا که بنده جستجو کردم چنین جمله ای به صورت مستقیم ندیدم.

    بررسی منابع و صحت و اعتبار یک حدیث منقول از امیرالمومنین علی علیه السلام

  7. صلوات ها 2


  8. #4

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    نوشته
    318
    حضور
    6 روز 14 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    637



    این سخن در نهج الباغه هست !

    ولی نمیدونم دقیقا کجا !

  9. صلوات


  10. #5

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    علاقه
    تحقیقات در زمینه ی معارف اسلامی
    نوشته
    2,166
    حضور
    29 روز 7 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    9019



    نقل قول نوشته اصلی توسط IVI.@.H.D.I نمایش پست ها
    این سخن در نهج الباغه هست !

    ولی نمیدونم دقیقا کجا !
    با صلوات بر محمد و آل محمد
    وعرض سلام وادب
    شاید منظور شما از این جمله «خطبه 176»
    فضل القرآن‏
    وَ اعْلَمُوا أَنَّ هَذَا الْقُرْآنَ هُوَ النَّاصِحُ الَّذِي لَا يَغُشُّ
    وَ الْهَادِي الَّذِي لَا يُضِلُّ وَ الْمُحَدِّثُ الَّذِي لَا يَكْذِبُ
    وَ مَا جَالَسَ هَذَا الْقُرْآنَ أَحَدٌ إِلَّا قَامَ عَنْهُ بِزِيَادَةٍ أَوْ نُقْصَانٍ زِيَادَةٍ فِي هُدًى أَوْ نُقْصَانٍ مِنْ عَمًى
    وَ اعْلَمُوا أَنَّهُ لَيْسَ عَلَى أَحَدٍ بَعْدَ الْقُرْآنِ مِنْ فَاقَةٍ وَ لَا لِأَحَدٍ قَبْلَ الْقُرْآنِ مِنْ غِنًى
    فَاسْتَشْفُوهُ مِنْ أَدْوَائِكُمْ وَ اسْتَعِينُوا بِهِ عَلَى لَأْوَائِكُمْ
    فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ أَكْبَرِ الدَّاءِ وَ هُوَ الْكُفْرُ وَ النِّفَاقُ وَ الْغَيُّ وَ الضَّلَالُ
    فَاسْأَلُوا اللَّهَ بِهِ وَ تَوَجَّهُوا إِلَيْهِ بِحُبِّهِ وَ لَا تَسْأَلُوا بِهِ خَلْقَهُ
    إِنَّهُ مَا تَوَجَّهَ الْعِبَادُ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِمِثْلِهِ
    وَ اعْلَمُوا أَنَّهُ شَافِعٌ مُشَفَّعٌ وَ قَائِلٌ مُصَدَّقٌ
    وَ أَنَّهُ مَنْ شَفَعَ لَهُ الْقُرْآنُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُفِّعَ فِيهِ
    وَ مَنْ مَحَلَ بِهِ الْقُرْآنُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صُدِّقَ عَلَيْهِ
    فَإِنَّهُ يُنَادِي مُنَادٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا إِنَّ كُلَّ حَارِثٍ مُبْتَلًى فِي حَرْثِهِ وَ عَاقِبَةِ عَمَلِهِ غَيْرَ حَرَثَةِ الْقُرْآنِ فَكُونُوا مِنْ حَرَثَتِهِ وَ أَتْبَاعِهِ
    وَ اسْتَدِلُّوهُ عَلَى رَبِّكُمْ وَ اسْتَنْصِحُوهُ عَلَى أَنْفُسِكُمْ
    وَ اتَّهِمُوا عَلَيْهِ آرَاءَكُمْ وَ اسْتَغِشُّوا فِيهِ أَهْوَاءَكُمْ
    بدانيد كه قرآن خيرخواهى است كه خيانت نمى‏ كند،
    و هدايتگرى است كه گمراه نمى‏نمايد، و سخنگويى است كه دروغ نمى‏ گويد.
    احدى با قرآن ننشست جز اينكه به فزونى يا كمى از پيش آن برخاست: فزونى در هدايت، و كم شدن در كور دلى.
    بدانيد كه براى كسى بعد از بودن با قرآن تهيدستى نيست، و براى احدى منهاى قرآن بى‏نيازى نمى‏ باشد.
    از قرآن براى بيماريهاى خود شفا جوييد، و از آن براى پيروزى بر مشكلات يارى خواهيد،
    كه شفاى از بزرگترين بيماريها كه كفر و نفاق و تباهى و ضلالت مى‏ باشد در قرآن است.
    پس به وسيله قرآن از خدا بخواهيد، و با عشق به قرآن به خدا توجه كنيد، و به وسيله آن از مردم چيزى مخواهيد،
    قطعا عباد الهى در اين دنيا با وسيله‏اى به مانند قرآن به خداوند توجه نكرده ‏اند.
    بدانيد كه قرآن شافعى است كه شفاعتش پذيرفته گشته، و گوينده ‏اى است كه گفتارش تصديق شده است،
    آن كه قرآن در قيامت به شفاعتش برخيزد شفاعتش در مورد او قبول است،
    و از هر كه شكايت نمايد شكايتش پذيرفته است،
    زيرا ندا دهنده ‏اى در قيامت ندا مى‏ دهد: «امروز هر انسانى دچار بذرى است كه افشانده و گرفتار نتيجه عمل خود است جز آنان كه زارع بذر قرآن در سرزمين حيات خود بودند».
    پس از بذر افشانان قرآن و تابعان آن باشيد،
    آن را رهنماى بر خداى خود قرار دهيد، براى خود از قرآن طلب نصيحت كنيد،
    آراء خود را كه بر خلاف قرآن است متّهم نماييد، و خواهش خود را كه مخالف قرآن است خائن بدانيد. (ترجمه‏ نهج ‏البلاغه(انصاريان)، صفحه ‏ى 399)



    بررسی منابع و صحت و اعتبار یک حدیث منقول از امیرالمومنین علی علیه السلام

  11. صلوات ها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 13

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود