صفحه 1 از 4 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: احادیثی از شیعه در حرمت ازدواج موقت؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    343
    حضور
    7 روز 22 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    869

    اشاره احادیثی از شیعه در حرمت ازدواج موقت؟




    سلام علیکم
    مبدانیم که متعه از اختصاصات مذهب شیع است. به عبارت بهتر ، متعه ، حلال محمد (ص) است که خلافای غاصب آن را حرام اعلام کردند پس حرام بودن آن بدعت است. در تایید متعه ، احدیثی داریم. اما یکی از اهل سنت ، احادیث زیر را در خصوص متعه از منابع شیعی ارسال نموده است که با مطالب فوق متناقض است:



    حدیث اول:محمد بن یحیى عن أبی جعفر عن أبی الجوزا عن الحسین بن علوان عن عمرو بن خالد عن زید بن علی عن آبائه عن علی علیهم السلام قال : (( حرم رسول الله صلى الله علیه وآله یوم خیبر لحوم الحمر الأهلیة ونكاح المتعة ))للشیخ الطوسی - ج 7 - ص 251 / (الاستبصار 2/142)، (وسائل الشیعة 14/441)


    [كتاب حسین بن سعید و النوادر] ابن أبی عمیر عن هشام بن الحكم عن أبی عبد الله (ع) قال ما تفعلها عندنا إلا الفواجر. بحار جلد ۱۰۰ابواب المتعه صفحه ۱۰۳*(ابی عبد الله صادق در پاسخ سوال کننده می گوید صیغه زنان را در نزد ما افراد خبیث و فاجر انجام می دهند)


    روایت بعدی که خیلی عجیب است این است که امام باقر فقط صیغه را برای زنان مردم روا میدارد نه زنان ودختران خودش
    عن زراة قال جاء عبد الله بن عمیرالی ابی جعفر ( الباقر ) فقال ما تقول فی متعة النساء؟ فقال ابو جعفر احلها الله فی كتابه وعلی لسانه نبیه فهی حلال الی یوم القیامة وذكر كلاما طویلا , ثم قال ابو جعفر لعبدالله بن عمیر هلم الی ألاعنك فأقبل علیه عبدالله بن عمیر وقال ایسرك ان نسائك وبناتك واخواتك وبنات عمك یفعلن ذلك؟ فاعرض عنه ابو جعفر وعن مقالته عندما ذكر له نسائه وبناته وبنات عمه . مستدرك الوسائل ج 14 ص44



    (عبدالله بن عمیر نزد امام باقر آمد و سوال کرد در مورد صیغه زنان حِه می گویی؟پاسخ داد در کتاب خدا وسنت رسولش حلال شده تا روز قیامت عبدالله بن عمیر پاسخ داد آیا برایت آسات است که زنانت و دخترانت و خواهرانت این کار انحِام دهند؟پس امام باقر بدش آمد واز او روی گرداند وپاسخش نداد)



    أمیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: حرم رسول الله- صلی الله علیه وآله- یوم خیبر لحوم الحمر الأهلیة و نكاح المتعة، یعنی حرام کرد رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم در روز خیبر، گوشت خر اهلی و نکاح متعه را(تهذیب 2/186، استبصار3/142 وسائل الشیعة 14/441)



    خواهشمندم کارشناسان محترم سایت در خصوص محتوای احادیث فوق توضیح بفرمایند.
    ویرایش توسط سیده راضیه : ۱۳۹۳/۱۲/۱۴ در ساعت ۱۴:۲۲
    سَلامٌ عَلى‏ آلِ یس‏، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا داعِىَ اللَّهِ وَرَبَّانِىَّ آیاتِهِ،

    اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا بابَ اللَّهِ وَ دَیَّانَ دینِهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا خَلیفَةَ اللَّهِ‏ وَناصِرَ حَقِّهِ ...

    اَلسَّلامُ عَلَیْکَ فى‏ آناءِ لَیْلِکَ وَاَطْرافِ‏ نَهارِکَ... اَلسَّلامُ عَلَیْکَ بِجَوامِعِ‏ السَّلامِ...
    فَالْحَقُّ ما رَضیتُموُهُ، وَالْباطِلُ ما اَسْخَطْتُموُهُ ...

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,545
    حضور
    175 روز 9 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58336



    با نام و یاد دوست





    احادیثی از شیعه در حرمت ازدواج موقت؟








    کارشناس بحث: استاد صدرا


  5. صلوات ها 4


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    با سلام و عرض ادب
    از آنجا که برخی از روایات مانعه ی از نکاح متعه در دو کتاب از کتب اربعه ی شیعه آمده است، قبل از نقد روایات به معرفی اجمالی این دو کتاب اشاره می شود.

    الف: تهذیب الاحکام

    «تهذیب الاحکام»، اولین تالیف شیخ طوسی(ره) است که در بدو ورود به بغداد و مدتی پیش از وفات استادش مرحوم شیخ مفید( 413 ق)نگاشته شده است. این کتاب در واقع شرحی بر کتاب المقنعه، رساله ی فقهی استادش شیخ مفید است.

    شیخ طوسی(ره) قبل از سن بیست و هشت سالگی شرح نویسی بر کتاب المقنعه را آغاز کرد و تا هنگام رحلت شیخ مفید(ره) یعنی سال 413 هجری کتاب «الطهارة» را به اتمام رساند و باب اول کتاب «الصلاة» را نیز شرح کرد. در این موقع شیخ مفید(ره) به جهان باقی شتافت و شیخ طوسی(ره) بعد از وفات وی بقیه کتابش را به پایان رساند.
    مرحوم شیخ طوسی در مقدمه ی کتاب «التهذیب» انگیزه خود را از نگارش این کتاب این گونه بیان می دارد:

    یکی از دوستانم که مراعات حق ایشان بر من واجب است، از من درخواست نمود که احادیث اصحاب را جمع آوری و موارد اختلاف،تباین، منافات و تضاد میان آنها را بررسی کنم؛....کار اختلاف روایات به آنجا کشیده است که مخالفان به ما طعنه می زنند و این را از بزرگ ترین عیب های مذهب ما به شمار می آورند و به این وسیله می خواند مذهب ما را باطل اعلام کنند...[1]

    کتاب تهذیب اگرچه امروزه بیشتر به عنوان یک جامع حدیثی شناخته می شود؛ اما باید توجه داشت که این کتاب تنها با هدف جمع آوری احادیث تالیف نشده است؛ بلکه شیخ از این راه قصد تحکم مبانی تشیع و رفع اختلاف احادیث را داشت تا موجبات طعن و اشکال مخالفان را از بین ببرد؛ از این رو برخی شیخ طوسی(ره) را اولین محققی دانسته اند که با نقد حدیث و پرداختن به روایات متعارض به دفاع از تشیع برخاسته است.

    شیخ طوسی(ره) بر خلاف روش مرحوم کلینی در«الکافی» و مرحوم شیخ صدوق در کتاب «من لایحضره الفقیه»، روایات متعارض را حذف نکرده؛ بلکه به طرح و رفع تعارض میان آنها پرداخته است. این ابتکار شیخ طوسی(ره) باعث شد تا بسیاری از روایاتی که در آن دو کتاب ذکر نشده است به نسل های بعدی شیعه انتقال یابد. شاید بتوان این عمل را مهم ترین کار شیخ طوسی(ره) دانست. شیخ به تصریح خود، در کتاب تهذیب و استبصار بیش از پنج هزار حدیث مختلف (به ظاهر متعارض) را گرد آورده است.


    [1].تهذیب الاحکام، ج1، مقدمه کتاب.

    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۳/۱۱/۰۵ در ساعت ۱۱:۱۰
    احادیثی از شیعه در حرمت ازدواج موقت؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  7. صلوات ها 3


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    ب: الاستبصار فیما اختلف من الاخبار

    دومين کتاب روايي مرحوم شيخ طوسي که از نظر اعتبار به عنوان چهارمين کتاب در ميان کتب اربعه شناخته شده، کتاب استبصار است. چنان که مرحوم شيخ طوسي خود در مقدمه ی کتاب آورده، استبصار را پس از تاليف تهذيب و بنا به درخواست گروهي از عالمان فراهم آورده است.

    شيخ انگيزه ي خود از تاليف استبصار را چنين بيان کرده است: « چون ديدم گروهي از اصحاب، کتاب بزرگ ما موسوم به تهذيب الاحکام و رواياتي که ما در زمينه حلال وحرام درآن گردآورده ايم را نگريسته و آن کتاب را دربرگيرنده بيشترين مسائل فقه در ابواب احکام دانسته اند، تمايل يافتند به احاديث مختلف آن به صورت جداگانه و مختصر نيز دست يابند...».

    بنابراين مي توان گفت استبصار در حقيقت نوعي تلخيص تهذيب الاحکام است. شيخ در ادامه مي گويد: اين کار ؛ يعني گردآوري روايات مخالف و جمع ميان آنها کاري بي سابقه است.

    شيخ طوسي در هر بابي در ذیل فتواي خود، روايات مربوط به آنرا ذکر می نماید، سپس روايات مخالف را ذکر مي کند و در آغاز کتاب نیز به بخشي از قرائني که مي توان به کمک آنها برخي از روايات را بر برخي ديگر ترجيح داد، اشاره نموده است.

    در نگاه شيخ اخبار به دو دسته متواتر و غير متواتر تقسيم شده و روايات غير متواتر نيز به دو دسته ی، الف: رواياتي که همراه قرينه اند و مانند متواتر مفيد علم اند، ب: روايات آحاد فاقد قرينه که از نظر شيخ وقتي مي توان به آنها عمل نمود که معارض نداشته باشند و اگر معارض داشتند مي بايست طبق قوانين تعادل و تراجيح عمل کرد.[1]

    شيخ در اين کتاب همانند تهذيب، بخشي از اسناد روايت به استثناي آخرين راوي را حذف کرده آنگاه در مشيخه، طرق خود را به روات احاديث تبيين نموده است؛ بنابراين استبصار با تهذيب الاحکام در جهات زير همسان است: الف. تنظيم کتاب براساس کتاب مقنعه شيخ مفيد؛ ب. حذف بخشي از اسناد روايات و تدارک آنها در مشيخه؛ ج. کوشش براي رفع تعارض ميان روايات و ارائه جمع ميان آنها.

    تفاوت استبصار با تهذيب در اين جهت است که شيخ طوسي در کتاب :«التهذیب»، تمام روایات موافق گفتار شیخ مفید(استاد خود)در کتاب:«المقنعة»،[2]را به صورت مبسوط ذکر می نماید، آنگاه به نقل روایات معارض می پردازد و سپس به ارائه ی راه جمع میان دو دسته از روایات می پردازد، واین در حالی است که شیخ در کتاب:«الاستبصار»، خود را ملزم به عبارات کتاب:«المقنعة»، نمی بیند و در هر مساله ای تنها بخشی از روایات موافق را ذکر می نماید، اما روایات مخالف را به طور کامل ذکر می نماید و در این کتاب می کوشد به صورت مبسوط تر و متقن تر به رفع تعارض میان آنها بپردازد.

    از این جهت کتاب استبصار به کتابی اصولی نزدیک شده و بدین خاطر آنرا به خاطر بر خورداری از از مباحث علمی متقن برای خواص عالمان مفید تر دانسته اند.
    [3][4]
    بنابراین اگر در کتاب تهذیب و استبصار روایتی بر خلاف مبانی تشیع یافت شود بدین علت بوده که شیخ در صدد بیان نقل این روایات مخالف و جواب به آنها بوده است و شیخ طوسی(ره) این روایات را بدون پاسخ نگذارده اند.


    [1]. الاستبصار،ج1، ص45و44.

    [2]. کتاب فقهی شیخ مفید.

    [3]. المعجم المفهرس لالفاظ احادیث بحار الانوار، ج1،ص71.

    [4]. درسنامه علم حدیث، علی نصیری،ص162.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۳/۱۱/۰۴ در ساعت ۱۹:۱۴
    احادیثی از شیعه در حرمت ازدواج موقت؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  9. صلوات ها 3


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    بررسی روایات مانعه:

    امام علی علیه السلام: پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله در روز خیبر متعه را حرام نمود؟!

    بدیهی است که جواز نکاح متعه در نزد اهل بیت علیهم السلام امری روشن بوده؛ به گونه ای که جواز چنین عملی از اختصاصات مکتب اهل بیت علیهم السلام دانسته شده و در مقابل همه ی مخالفین بر حرمت چنین عملی اجماع نموده اند؛ با اینکه در شریعت دلیل معتبری بر نهی یافت نمی گردد.

    در این میان برخی از اخبار در متون روایی شیعه از اهل بیت علیهم السلام نقل شده که موهم نهی و یا کراهت اهل بیت علیهم السلام نسبت به این نکاح می باشد، که این روایات را مرحوم شیخ طوسی در دو کتاب خویش ذکر نموده است.

    مرحوم شیخ طوسی در ابتدای بیان روایات باب متعه می فرمایند:
    آنچه دلالت بر مباح بودن نکاح متعه می نماید،‌اجماع مسلمین می باشد؛ علاوه بر اینکه پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله این عمل را در زمانی مباح فرمودند و دلیل قاطعی نیز بر منع این عمل وارد نشده است؛ پس شایسته است که چنین نکاحی مباح بوده باشد تا دلیلی بر منع آن اقامه گردد در حالی که دلیلی بر منع از این عمل وجود ندارد.

    ایشان سپس به نقل روایات می پردازند و در این میان به روایتی اشاره می نمایند که بیانگر حرمت متعه بوده و بدان پاسخ می دهند.

    روایت اول: 1085:‌محمد بن یحیى عن أبی جعفر عن أبی الجوزا عن الحسین بن علوان عن عمرو بن خالد عن زید بن علی عن آبائه عن علی علیهم السلام قال : (( حرم رسول الله صلى الله علیه وآله یوم خیبر لحوم الحمر الأهلیة ونكاح المتعة ))للشیخ الطوسی - ج 7 - ص 251 / (الاستبصار 2/142)، (وسائل الشیعة 14/441).

    حسین بن علوان و عمرو بن خالد از زید بن علی از پدرانش از امام علی علیهم السلام نقل می کنند که حضرت علی علیه السلام فرمودند: در روز خیبر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله (خوردن) گوشت خران اهلی و نکاح متعه را حرام نمودند.

    شیخ طوسی پاسخ این روایت را اینچنین آورده اند:«فَإِنَّ هَذِهِ الرِّوَايَةَ وَرَدَتْ مَوْرِدَ التَّقِيَّةِ وَ عَلَى مَا يَذْهَبُ إِلَيْهِ مُخَالِفُو الشِّيعَةِ وَ الْعِلْمُ حَاصِلٌ لِكُلِّ مَنْ سَمِعَ الْأَخْبَارَ أَنَّ مِنْ دِينِ أَئِمَّتِنَا علیهم السلام إِبَاحَةَ الْمُتْعَةِ فَلَا يَحْتَاجُ ‏اِلَى الْإِطْنَابِ فِيهِ...».[1] این روایت به حسب تقیه وارد شده و بر اساس مذهب مخالفین شیعه است. و برای کسی که اخبار را شنیده علم حاصل است که مذهب ائمه ی ما علیهم السلام اباحه و حلیت متعه است؛ لذا نیازی به طول دادن کلام درباره ی آن نیست.

    ایشان همچنین در کتاب استبصار در ذیل حدیث می نویسند: «فَالْوَجْهُ فِي هَذِهِ الرِّوَايَةِ أَنْ نَحْمِلَهَا عَلَى التَّقِيَّةِ لِأَنَّهَا مُوَافِقَةٌ لِمَذَاهِبِ الْعَامَّةِ وَ الْأَخْبَارُ الْأَوَّلَةُ مُوَافِقَةٌ لِظَاهِرِ الْكِتَابِ وَ إِجْمَاعُ الْفِرْقَةِ الْمُحِقَّةِ عَلَى مُوجَبِهَا فَيَجِبُ أَنْ يَكُونَ الْعَمَلُ بِهَا دُونَ هَذِهِ الرِّوَايَةِ الشَّاذَّة»؛[2] وجه این روایت آن است که آن را بر تقیه حمل کنیم، زیرا که موافق مذاهب عامه (اهل سنت) است؛ در حالی که اخبار پیشین موافق ظاهر کتاب است. و اجماع فرقه ی محقه (شیعه) بر آن است. پس لازم است که به روایاتی(روایات مجوزه) غیر این روایت شاذ عمل شود.

    علامه ی مجلسی(ره) نیز در کتاب:« ‌ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار»، ج12، ص32،‌ در حکم بر این روایت می نویسند: ضعيف أو موثق. این روایت ضعیف و یا موثقه است؛ یعنی در طریق این روایت راوی یا راویان غیر شیعی قرار دارند،‌ که در این روایت نیز دو نفر از زیدیه(الحسین بن علوان عن عمرو بن خالد )حضور دارند؛ و این نهی با توجه به اینکه در فقه زیدیه (که گرایش و اشتراکات زیادی با فقه حنفی دارد) نکاح متعه حرام دانسته شده است، [3] بیشتر آشکار می گرد؛ لذا علامه ی مجلسی می فرمایند: این روایت آشکار است که از نسبتهای ناروای زیدیه به شمار می رود ؛ همچنان که این امر از اکثر روایات آنان آشکار است.

    همچنین شیخ طوسی(ره) در حکم به روایت دیگری که در باب دیگری از طریق این دو راوی وارد شده است می فرمایند:« هَذَا الْخَبَرُ ضَعِيفٌ وَ طَرِيقُهُ رِجَالُ الزَّيْدِيَّةِ وَ يَجُوزُ أَنْ يَكُونَ خَرَجَ مَخْرَجَ التَّقِيَّة»،[4] این روایت ضعیف می باشد و طریق این روایت رجال زیدیه می باشد و ممکن است که روایت تقیة صادر شده باشد.

    همچنان که شیخ طوسی(ره) باز در حکم به روایت دیگری که این راویان در طریق آن قرار گرفته اند بیان می دارند
    : «أَنَّ رُوَاةَ هَذَا الْخَبَرِ كُلَّهُمْ عَامَّةٌ وَ رِجَالُ الزَّيْدِيَّةِ وَ مَا يَخْتَصُّونَ بِرِوَايَتِهِ لَا يُعْمَلُ بِهِ عَلَى مَا بُيِّنَ فِي غَيْرِ مَوْضِع»؛[5] راویان این خبر را همگی از رجال عامه و زیدیه تشکیل می دهند و آنچه که اختصاص در روایت آنان است به آن عمل نمی گردد؛ همچنان که در مواضع متعددی بیان شده است.


    ادامه دارد:
    [1] . تهذيب الأحكام، ج‏7، ص: 252. [2] .الإستبصار فيما اختلف من الأخبار ،‌ج3، ص142.

    [3] . شرح التجريد في فقه الزيدية، ج3، ص55:« ونكاح المتعة حرام، وهو أن يتزوج الرجل المرأة إلى أجل مضروب».

    [4] . تهذیب الاحکام، ج6، ص169.

    [5] .الاستبصار، ج1، ص66.



    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۳/۱۱/۱۰ در ساعت ۰۷:۱۴
    احادیثی از شیعه در حرمت ازدواج موقت؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  11. صلوات ها 4


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    بررسی نسخ متعه در جریان غزوه ی خیبر:

    صحیح بخاری:
    امام علی علیه السلام: پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله در روز خیبر متعه را حرام نمود؟!


    با نگاهی به نظر علمای اهل سنت می یابیم که نسخ حکم متعه در زمان جنگ خیبر امری نادرست بوده و کسی قائل به چنین مقاله ای نشده است؛ با اینکه سند نسخ متعه در جریان فتح خیبر از صحیحترین اسانید اهل سنت بوده و بخاری این روایت در در صحیح خویش نقل نموده است. در روایتی که از طریق اهل سنت از امام علی علیه السلام نقل شده است آمده است که در جریان غزوه ی خیبر دو چیز بر مسلمانان حرام گردید: نکاح متعه و خوردن گوشت الاغ های اهلی.[1] عَنِ الزُّهْرِىِّ عَنِ الْحَسَنِ وَعَبْدِ اللَّهِ ابْنَىْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِىٍّ عَنْ أَبِيهِمَا عَنْ عَلِىٍّ أَنَّ النَّبِىَّ -صلى الله عليه وسلم- نَهَى عَنْ نِكَاحِ الْمُتْعَةِ يَوْمَ خَيْبَرَ وَعَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ.[2]

    این روایت همان روایتی است که در کتاب تهذیب از طریق زیدیه نقل شده است؛ هر چند که صیغه ی (نهی) در اینجا در آن روایت به صیغه ی (حرّم) آمده است.

    تحریم ازدواج موقت در جریان خیبر، با واقعیت های تاریخی آنروز سازگاری ندارد؛ همچنان که عده ای از علمای اهل سنت همچون ابن قیم بر آن تصریح نموده اند: «ولم تُحرم المتعةُ يومَ خيبر، وإنما كان تحريمُها عامَ الفتحِ هذا هو الصوابُ»،[3] ابن قیم در کتاب :«زاد المعاد»، می گوید:«در فتح خیبر هیچ یک از صحابه با زنان یهودی ازدواج موقت ننمودند، ودر این باره از رسول خدا صلی الله علیه و آله اجازه نخواستند، وهرگز کسی آنرا در باره ی غزوه ی خیبر روایت نکرده است، ودر آن غزوه به هیچ وجه یادی از متعه و انجام و تحریم آن نبوده است.[4]

    ابن قیم همچنین می گوید:
    در خیبر زن مسلمان نبود، وزنان موجود در آن یهودی بودند و جواز ازدواج با زنان اهل کتاب تا آنروز ثابت نمی باشد، و تنها بعد از فتح خیبر بود که خداوند ازدواج با آنان را حلال نمود و در سوره ی مائده (آیه ی 5) فرمود:«الیوم احل لکم...والمحصنات من الذین اوتوالکتاب من قبلکم»، امروز برای شما حلال شد... و زنان پاکدامن اهل کتاب پیش از شما. واین حلیت در سالهای پایانی بعد از حجة الوداع یا در آن سال بود؛ پس جواز ازدواج با زنان اهل کتاب در زمان فتح خیبر ثابت نمی باشد.[5]

    ابن حجر عسقلانی در شرح حدیث مذکور می نویسد:
    «زمان فتح خیبر جای ازدواج موقت نبوده است؛ زیرا در غزوه ی خیبر هیچ گونه متعه و ازدواج موقتی صورت نگرفته است».[6] وی در شرح همین حدیث در باب: منع رسول خدا صلی الله علیه وآله از ازدواج موقت در سالهای آخرین از سهیلی نقل می کند که وی می گوید: «اشکال این حدیث آن است که می گوید: منع از ازدواج موقت در زمان فتح خیبر بوده است، واین چیزی است که هیچ یک از سیره نویسان و راویان حدیث آنرا به رسمیت نمی شناسند».[7]

    بنابراین حلیت نکاح متعه امری مسلّم بوده و حدیث حرام نمودن چنین امری در جریان خیبر بر اساس گفته ی علمای اهل سنت قابلیت نسخ چنین حکمی را نخواهد داشت.


    [1]. سند تحریم ازدواج موقت در خیبر، تنها همین یک حدیث است، در حالی که سند تحریم گوشت الاغ های اهلی در اسناد دیگری آمده است. البته داستان تحریم گوشت الاغ اهلی نیز دائمی نبوده و کسی قائل به حرمت گوشت الاغ نمی باشد.

    [2]. صحیح مسلم، باب نِكَاحِ الْمُتْعَةِ وَبَيَانِ أَنَّهُ أُبِيحَ ثُمَّ نُسِخَ ثُمَّ أُبِيحَ ثُمَّ نُسِخَ وَاسْتَقَرَّ تَحْرِيمُهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ،ح3499.

    [3]. زاد المعاد، ابن قیم، ج3،ص343، موسسة الرسالةف بیروت.

    [4]. زاد المعاد، ج2،ص344:« وقصة خَيْبَر لم يكن فيها الصحابةُ يتمتعون باليهوديات، ولا استأذنوا فى ذلك رسولَ الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، ولا نقلَه أحدٌ قطُّ فى هذه الغزوة، ولا كان للمُتعة فيها ذِكرٌ البتة، لا فِعلاً ولا تحريماً».

    [5]. زاد المعاد، ابن قیم، ج3، ص460، موسسة الرسالة:« فإن خَيْبَر لم يكن فيها مسلمات، وإنما كُنَّ يهوديات، وإباحة نساء أهل الكتاب لم تكن ثبتت بعد، إنما أُبِحْنَ بعد ذلك فى سورة المائدة بقوله: { اليَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ، وَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ حِلٌ لَّكُمْ، وَطَعَامُكُمْ حِلٌ لَهُمْ،وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ والْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ}[المائدة: 5]، وهذا متصل بقوله: {اليَوْمَ أكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}[المائدة: 3] ، وبقوله: {اليَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ}[المائدة: 3]، وهذا كان فى آخِر الأمر بعد حجة الوداع، أو فيها، فلم تكن إباحةُ نساء أهل الكتاب ثابتة زمنَ خَيْبَر».

    [6]. فتح الباری، ابن حجر، ج7،ص369، دارالمعرفة: «وليس يوم خيبر ظرفا لمتعة النساء لأنه لم يقع في غزوة خيبر تمتع بالنساء وسيأتي».

    [7]. فتح الباری، ج9، ص145،درالمعرفة:« قال السهيلي ويتصل بهذا الحديث تنبيه على اشكال لان فيه النهى عن نكاح المتعة يوم خيبر وهذا شئ لا يعرفه أحد من أهل السير ورواة الأثر».

    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۳/۱۱/۱۰ در ساعت ۰۷:۱۵
    احادیثی از شیعه در حرمت ازدواج موقت؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  13. صلوات ها 4


  14. #7

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    بررسی روایت دوم:

    متعه کار زنان بدکاره است!

    «ابن أبي عمير ، عن هشام بن الحكم ، عن أبي عبد الله عليه السلام ، قال : مَا تَفْعَلُهَا عِنْدَنَا إِلَّا الْفَوَاجِر»؛[1]
    هشام بن حکم از امام صادق علیه السلام نقل می کند که آن حضرت فرمودند: ازنظر ما جز زنان بدکاره این عمل را انجام نمی دهند.

    این روایت از نظر سندی اصطلاحا«معلق» می باشد. روایت معلق روایتی است که یک یا چند راوی از صدر سند ساقط شده و معلوم نیست روایت از طریق چه راویانی نقل شده است.

    اما از نظر متن و دلالت روایت عرض می شود: صدر این روایت و سؤال هشام بن حکم از امام مشخص نمی باشد؛ اما از آنجا که بدیهی است که نظر اهل بیت علیهم السلام بر جواز چنین عملی بوده؛ بلکه مطلوبیت اصل آن در راستای احیای سنت بوده؛ همچنان که امیر المؤمنین علیه السلام پیوسته می فرمودند: اگر عمر از این عمل نهی نمی نمود جز افراد شقی کسی زنا نمی کرد: «كَانَ عَلِيٌّ علیه السلام يَقُولُ لَوْ لَا مَا سَبَقَنِي إِلَيْهِ بُنَيُّ الْخَطَّابِ مَا زَنَى إِلَّا شَقِيٌ‏»؛[2] مشخص می گردد پاسخ امام در مورد حکم نکاح متعه نبوده؛ بلکه جواب امام علیه السلام در پاسخ مشورت خواستن هشام بن حکم از امام در انجام چنین عملی است، که امام می فرمایند: در این زمان جز زنان بدکار این عمل را انجام نمی دهند.

    (مشخص است که متعه ازدواجی شرعی بوده و معنایی ندارد که انجام دهنده ی آن فاجر یا فاجره باشد؛ بلکه فاجره به زنی گویند که اهل زنا بوده که از عمل خویش توبه نکرده و با این وصف پیشنهاد نکاح متعه را نیز می پذیرد؛ و توصیه ی امام آن است که در این شرایط و بجهت حفظ آبرو و جایگاه خویش چنین کاری را انجام مده).


    به واسطه ی چنین برداشتی از روایت مرحوم صاحب وسائل این روایت را در ذیل باب: «باب عدم تحريم التمتع بالزانية وان أصرت»، باب عدم حرمت ازدواج موقت با زانیه ولو اینکه اصرار بر زنا داشته باشد آورده اند. که ایشان 5 روایت را بیان می فرمایند که آخرین این روایات این حدیث می باشد.[3]

    مؤید چنین برداشتی روایت چهارم این باب می باشد:

    حسن بن ظريف‏ گويد: «به امام حسن عسكرى عليه السلام نوشتم كه من سى‏ سال‏ است كه متعه كردن را ترك كرده ‏ام ولى الان براى اين كار نشاطى پيدا كرده ‏ام و در قبيله زنى است كه وصف جمال او برايم شده است و دلم به او متمايل گشته و او قبلًا زناكار بوده و دست لمس كننده‏اى را مانع نمى ‏شود. لذا (اين را كه شنيدم) ديگر خوش نداشتم كه او را متعه كنم .

    سپس با خود گفتم كه امام فرمود: زن زناكار را متعه كن چرا كه تو با متعه كردن وى را از حرام به حلال مى‏ برى. پس از آن بود كه براى امام عسكرى عليه السلام نوشتم تا با او درباره ی متعه مشورت كنم و گفتم: آيا پس از اين همه سال رواست كه من متعه كنم؟ حضرت مرقوم فرمود: تو (با متعه كردن) سنتى را زنده مى‏كنى و بدعتى را مى‏ ميرانى لذا اشكال ندارد. ولى مبادا كه همسايه ‏ات را كه معروف به زناست متعه كنى گرچه به خود گفته ‏اى كه پدران من فرموده ‏اند: زن زناكار را متعه كن چرا كه تو او را از حرام به سمت حلال مى‏ برى؛ ولى اين زن به پرده درى معروف است و همسايه ی توست و من بر تو مى‏ ترسم كه خبر متعه كردن وى پخش شود.

    حسن بن ظريف گويد: من اين مورد را رها كردم و او را متعه نكردم ولى شاذان بن سعد كه از برادران و همسايگان ما بود او را متعه كرد و به دليل متعه بر سر زبان‏ها افتاد و كارش بالا گرفت و به سلطان رسيد و به خاطر همين متعه كردن مال ارزشمندى را غرامت داد و خداوند مرا از اين رسوايى به بركت سرورم حفظ نمود.[4]

    ادامه دارد.



    [1]اشعرى قمى، احمد بن محمد بن عيسى، النوادر (للأشعري)، 1جلد، مدرسة الإمام المهدي عجل الله تعالى فرجه الشريف - قم، چاپ: اول، 1408 ق.


    [2]. تهذیب الاحکام، ج7، ص251.


    [3]. وسائل الشیعة،‌ ج21، ص30، آل البیت.


    [4]. وسائل الشیعة ،‌ج21، ص30،حدیث شماره ی (26440)حدیث چهارم باب، آل البیت.

    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۵/۰۴/۱۳ در ساعت ۱۱:۱۵
    احادیثی از شیعه در حرمت ازدواج موقت؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  15. صلوات ها 4


  16. #8

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    نقل قول نوشته اصلی توسط رهروی شهدا نمایش پست ها

    روایت بعدی که خیلی عجیب است این است که امام باقر فقط صیغه را برای زنان مردم روا میدارد نه زنان ودختران خودش
    عن زراة قال جاء عبد الله بن عمیرالی ابی جعفر ( الباقر ) فقال ما تقول فی متعة النساء؟ فقال ابو جعفر احلها الله فی كتابه وعلی لسانه نبیه فهی حلال الی یوم القیامة وذكر كلاما طویلا , ثم قال ابو جعفر لعبدالله بن عمیر هلم الی ألاعنك فأقبل علیه عبدالله بن عمیر وقال ایسرك ان نسائك وبناتك واخواتك وبنات عمك یفعلن ذلك؟ فاعرض عنه ابو جعفر وعن مقالته عندما ذكر له نسائه وبناته وبنات عمه . مستدرك الوسائل ج 14 ص44

    (عبدالله بن عمیر نزد امام باقر آمد و سوال کرد در مورد صیغه زنان حِه می گویی؟پاسخ داد در کتاب خدا وسنت رسولش حلال شده تا روز قیامت عبدالله بن عمیر پاسخ داد آیا برایت آسات است که زنانت و دخترانت و خواهرانت این کار انحِام دهند؟پس امام باقر بدش آمد واز او روی گرداند وپاسخش نداد)

    .
    بررسی روایت سوم:

    امام باقرعلیه السلام صیغه را فقط برای زنان مردم روا میدارد نه زنان ودختران خودش

    یکی از نکاتی که مخالفین شیعه در باره ی متعه بیان داشته اند آن است که اگر متعه حلال است چگونه امامان شیعه و علمای شیعه دختران خود را به این عمل تشویق نکرده اند؟ این موضع گیری در زمان ائمه نیز وجود داشت و برخی از مخالفین وقتی پاسخی در استدلال بر حرمت نکاح متعه نمی یافتند بدان توسل می جستند.

    در پاسخ به این اشکال سست کافی است که بدانیم فلسفه تشریع نکاح متعه برای برون رفت از بن بست ارتکاب حرام بوده است؛ زیرا بدیهی است که امکان ازدواج دائم برای همه میسّر نبوده و به واسطه ی برخی از موانع فردی و یا اجتماعی گروهی از زنان و مردان موفق به تشکیل خانواده نمی شوند و این در حالی است که کنترل میل جنسی و تمایل به جنس مخالف نیز برای همه میسور نبوده و در مقابل نیز هر لذت جنسی ای که از راه غیر همسر ایجاد شود نیز امری حرام و دارای عقوبت بیان شده است.

    با چنین اوصافی سؤال آن است که اسلام چه راهی را برای برون رفت از حرام و آسیب های فردی و اجتماعی قرار داده است. با نگاهی به تاریخ صدر اسلام مشاهده می گردد که اسلام راه برون رفت را در انجام نکاح موقت (متعه) قرار داده تا به واسطه ی انجام آن نیازهای عاطفی و جنسی افراد برطرف گردد؛ نکاح مشروعی که خود بر اساس توافق طرفین تنظیم گردیده و مشخص می گردد تا چه زمانی زن و مرد در کنار یکدیگر (برای مدت کوتاه و یا بلند زمان مندی) زندگی نمایند.

    بر اساس روایات قطعی مشخص است که چنین نکاحی در شریعت تشریع گردیده و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نیز در هیچ سند معتبری از آن نهی ننمود تا آنکه خلیفه ی دوم با نظر شخصی خویش از آن نهی نمود و با این سنت قطعی به مخالفت پرداخت که اهل بیت علیهم السلام نیز در مقابل تمام تلاش خود را در راه احیای این سنت مبذول داشتند.

    با این مقدمه مشخص می گردد که ازدواج موقت برای کسانی است که امکان ازدواج دائم را نداشته؛ اما زنانی که امکان ازدواج دائم برای آنان فراهم بوده؛ اساسا نیازی به چنین ازدواجی نخواهند داشت و با توجه به این امر مشخص می گردد که فرزندان اهل بیت علیهم السلام اولا به واسطه ی امکان ازدواج دائم نیازی به این امر نداشته اند و دیگر آنکه هر امر حلالی برای همه ی افراد نیکو و پسندیده نمی باشد،‌ که به این امر در برخی از روایات اشاره شده است که ما در اینجا به دو نمونه اشاره می نمائیم:

    الف) مرحوم کلینی می‏گوید: علی بن ابراهیم گفته است: ابو حنیفه از ابوجعفر محمد بن نعمان صاحب طاق پرسید: ای ابو جعفر، در مورد متعه چه می‏گویی؟ آیا آنرا حلال می ‏دانی؟ گفت: آری. گفت: پس چرا زنانت را از اینکه متعه شوند و ( برایت ) درآمد کسب کنند، باز می‏ داری؟ ابو جعفر پاسخ داد: چنین نیست که در هر چیزی شوق و رغبتی باشد، هر چند در شمار حلالها است.

    مردم اندازه‏ ها و مراتبی دارند و اندازه‏ های خود را نگه می‏ دارند، ولی ای ابو حنیفه، در مورد نبیذ ( شراب ) چه می‏گویی، آیا حلال است؟ گفت: آری.
    گفت: پس چرا زنانت را در مغازه‏های شراب فروشی قرار نمی‏دهی تا برایت درآمد کسب کنند؟ ابو حنیفه گفت: یکی در برابر یکی، ولی پاسخ تو محکم ‏تر بود.[1]

    در روایت دیگری زراره نقل می کند: عبداللَّه بن عمير ليثى‏ به محضر امام باقر عليه السلام آمد و از آن حضرت پرسيد:
    نظر شما درباره متعه‏ زنان (ازدواج موقّت) چيست؟
    حضرت فرمود: خداوند متعال آن را در قرآن و نيز با زبان پيامبرش حلال كرده است پس تا روز قيامت حلال خواهد بود. عبداللَّه بن عمير گفت: اى ابوجعفر! با اين كه عمر آن را حرام كرد و از آن جلوگيرى نمود شما آن را حلال مى‏ دانيد و چنين نظرى داريد؟ امام باقر عليه السلام فرمود: متعه حلال است گرچه عمر آن را حرام كرده باشد.

    عبداللَّه بن عمير گفت: از اين كه حلال بدانى كارى كه عمر حرام دانسته است بر شما بيمناكم. حضرت فرمود: تو بر گفته عمر باش و من بر گفته رسول خدا هستم بيا تا با تو مباهله كنم كه گفتار درست همان است كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده‏اند و الّا آنچه عمر گفته است باطل و ناروا است.
    عبداللَّه بن عمير (كه در جواب مانده بود) به امام رو كرد و گفت: آيا دوست دارى كه زنان، دختران، خواهران و دختران عمويت متعه شوند؟ زراره گويد: هنگامى كه (عبداللَّه بن عمير با اين سخن از حق فرار كرد) و از زنان و دختران عموى حضرت ياد كرد امام از او روی برگردانیدند به گفته او توجّهى نكرد».[2]

    موفق باشید.


    [1]. الکافی، الکلینی، ج5فص451:«عَلِيٌّ رَفَعَهُ قَالَ سَأَلَ أَبُو حَنِيفَةَ أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ النُّعْمَانِ صَاحِبَ الطَّاقِ فَقَالَ لَهُ يَا أَبَا جَعْفَرٍ مَا تَقُولُ فِي الْمُتْعَةِ أَ تَزْعُمُ أَنَّهَا حَلَالٌ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَأْمُرَ نِسَاءَكَ أَنْ يُسْتَمْتَعْنَ وَ يَكْتَسِبْنَ عَلَيْكَ فَقَالَ لَهُ أَبُو جَعْفَرٍ لَيْسَ كُلُّ الصِّنَاعَاتِ يُرْغَبُ فِيهَا وَ إِنْ كَانَتْ حَلَالًا وَ لِلنَّاسِ أَقْدَارٌ وَ مَرَاتِبُ يَرْفَعُونَ أَقْدَارَهُمْ وَ لَكِنْ مَا تَقُولُ يَا أَبَا حَنِيفَةَ فِي النَّبِيذِ أَ تَزْعُمُ أَنَّهُ حَلَالٌ فَقَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَا يَمْنَعُكَ أَنْ تُقْعِدَ نِسَاءَكَ فِي الْحَوَانِيتِ نَبَّاذَاتٍ فَيَكْتَسِبْنَ عَلَيْكَ فَقَالَ أَبُو حَنِيفَةَ وَاحِدَةٌ بِوَاحِدَةٍ وَ سَهْمُكَ أَنْفَذ...».

    [2]. الکافی، الکلینی، ج5،ص449:«علي ، عن أبيه ، عن ابن أبي عمير ، عن عمر بن أذينة ، عن زرارة قال : جاء عبد الله بن عمير الليثي إلى أبي جعفر ( عليه السلام ) فقال له : ما تقول في متعة النساء ؟ فقال : أحلها الله في كتابه وعلى لسان نبيه ( صلى الله عليه وآله ) فهي حلال إلى يوم القيامة فقال : يا أبا جعفر مثلك يقول هذا وقد حرمها عمر ونهى عنها ؟ ! فقال : وإن كان فعل ، قال : إني أعيذك بالله من ذلك أن تحل شيئا حرمه عمر ، قال : فقال له : فأنت على قول صاحبك وأنا على قول رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) فهلم ألاعنك أن القول ما قال رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) وأن الباطل ما قال صاحبك ، قال : فأقبل عبد الله ابن عمير فقال : يسرك أن نساءك وبناتك وأخواتك وبنات عمك يفعلن ، قال : فأعرض عنه أبو جعفر ( عليه السلام ) حين ذكر نساءه وبنات عمه».

    احادیثی از شیعه در حرمت ازدواج موقت؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  17. صلوات ها 3


  18. #9

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    علاقه
    الله
    نوشته
    284
    حضور
    2 روز 2 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    315



    جناب صدرا
    آورده اید که " در روز خیبر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله (خوردن) گوشت خران اهلی و نکاح متعه را حرام نمودند. " و بعد آورده اید که این از باب تقیه بوده است.
    حال پرسش این است که آیا گوست خران اهلی نیز از باب تقیه
    تحریم شده است و یا از باب تقیه این دو باهم آورده شده است.
    بنده اینگونه شنیده ام که خوردن گوشت خران مکروه است پس آیا می توان اینگونه استنتاج کرد که متعه نیز مکروه است.
    ضمنا بنده تا حال خران وحشی به گوشم نخورده است پس آیا افزودن صفت وحشی به این حیوان نجیب نیز از باب تقیه بوده است تا دانایان قوم متوجه باشند که این حدیث از سر اجبار جعل شده است تا سنیها شیعیان را متهم به فساد اخلاقی نکنند.


  19. صلوات ها 2


  20. #10

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    علاقه
    الله
    نوشته
    284
    حضور
    2 روز 2 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    315



    جناب صدرا
    1. آورده اید که " مرحوم کلینی می‏گوید: علی بن ابراهیم گفته است: ابو حنیفه از ابوجعفر محمد بن نعمان صاحب طاق پرسید: ای ابو جعفر، در مورد متعه چه می‏گویی؟ آیا آنرا حلال می ‏دانی؟ گفت: آری. گفت: پس چرا زنانت را از اینکه متعه شوند و ( برایت ) درآمد کسب کنند، باز می‏ داری؟ ابو جعفر پاسخ داد: چنین نیست که در هر چیزی شوق و رغبتی باشد، هر چند در شمار حلالها است. "

    این حدیث جعلی است چرا که با وجودی که شیعیان متعه را حلال می دانند ولی کدام شیعه ای اجازه می دهد که زنش با مرد دیگری متعه شود؟ این توهین به شیعیان است.

    2. آورده اید که
    " مردم اندازه‏ ها و مراتبی دارند و اندازه‏ های خود را نگه می‏ دارند، ولی ای ابو حنیفه، در مورد نبیذ ( شراب ) چه می‏گویی، آیا حلال است؟ گفت: آری. گفت: پس چرا زنانت را در مغازه‏ های شراب فروشی قرار نمی‏دهی تا برایت درآمد کسب کنند؟ "

    این حدیث جعلی است چرا که سنیها شراب را حلال نمی دانند. این توهین به سنیهاست.


  21. صلوات ها 2


صفحه 1 از 4 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۴/۰۳/۰۵, ۰۴:۱۰ : 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود