جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: روزه سكوت وحسن وقبح عقلي

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    اهل بیت علیهم السلام
    نوشته
    1,899
    حضور
    3 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    39
    صلوات
    13135

    روزه سكوت وحسن وقبح عقلي




    اگر افعال اختياري داراي حسن وقبح عقلي هستند چرا زماني روزه سكوت حلال بوده واكنون حرام است؟
    از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش
    زده ام فالی و فریاد رسی می آید . . .

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    2,644
    حضور
    1 روز 12 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11247



    روزه سكوت در ميان برخى اقوام پيشين جايز بوده چنانكه در زمان بنى اسرائيل وقتى حضرت مريم(س) با اعجاز خداوند باردار شد و فرزندش عيسى(ع) را به دنيا آورد، خداوند براى ساكت كردن تهمت‏هاى مردم و خلاصى مردم از اين وضعيت فرمود: «اگر كسى از انسان‏ها را ديدى پس بگو با اين طفل سخن گوييد من نذر روزه سكوت كرده‏ام و امروز را با كسى سخن نخواهم گرفت»، (سوره مريم). پس معلوم مى‏شود به جهت آشنايى مردم؛ روزه سكوت خداوند چنين دستورى داده و گرنه مردم متوجه حركات و اشارات او نشده و بيشتر او را تحت فشار مى‏گذاشتند و آن روزه از صبح تا شب بوده به مدت يك روز كه از ذيل آيه «فلن اكلّم اليوم انسيا»؛ (مريم، آيه 36).
    و امروز با انسانى سخن نخواهم گفت، استفاده مى‏شود، ولى در شريعت اسلامى كه ناسخ و باطل كننده اديان پيشين بوده اين حكم منسوخ شده و حرام دانسته شده است، از امام سجاد(ع) در روايتى چنين آمده است: صوم السكوت حرام، (وسايل الشيعة، ج 7، ص 390). و اين به خاطر تفاوت شرايط زمانى و شريعت الهى مى‏باشد، البته در اسلام كه صوم و روزه يكى از اركان دين شمرده شده و روزه ماه رمضان به آن جهت واجب شده است، يكى از آداب اين روزه حفظ زبان از آلودگى‏هاى مربوط بدان (همانند غيبت، تهمت، پرحرفى، فحاشى، دروغ، سخن‏چينى و سخنان كفرآلود) است.
    نکته ديگر، آن که براي رسيدن به تعالي معنوي و عرفان واقعي روزه سکوت لزومي ندارد، صرف نظر از نهي آن در اسلام که ذکر شده راه روشنتر و طبيعي همان است که از قرآن کريم و اهل بيت عصمت(ع) رسيده است: ترک گناه و انجام واجبات که هم اول راه و هم وسط راه و هم آخر راه است بايد جدي گرفته شود چنان همين نکته اصلي ترين توصيه بزرگان فضيلت و تقوا از جمله حضرت آيت الله بهجت است. ايشان فرمودند: انسان اگر ترک مطلق محرمات - که شامل ترک واجبات هم مي شود - کند و آن را اصل بداند خود به خود انجام مستحبات و ترک مکروهات نيز پديد مي آيد و قله کمال تقوا براي انسان فراهم مي شود.


  5. صلوات


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    اهل بیت علیهم السلام
    نوشته
    1,899
    حضور
    3 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    39
    صلوات
    13135



    نقل قول نوشته اصلی توسط گمنام نمایش پست ها
    روزه سكوت در ميان برخى اقوام پيشين جايز بوده چنانكه در زمان بنى اسرائيل وقتى حضرت مريم(س) با اعجاز خداوند باردار شد و فرزندش عيسى(ع) را به دنيا آورد، خداوند براى ساكت كردن تهمت‏هاى مردم و خلاصى مردم از اين وضعيت فرمود: «اگر كسى از انسان‏ها را ديدى پس بگو با اين طفل سخن گوييد من نذر روزه سكوت كرده‏ام و امروز را با كسى سخن نخواهم گرفت»، (سوره مريم). پس معلوم مى‏شود به جهت آشنايى مردم؛ روزه سكوت خداوند چنين دستورى داده و گرنه مردم متوجه حركات و اشارات او نشده و بيشتر او را تحت فشار مى‏گذاشتند و آن روزه از صبح تا شب بوده به مدت يك روز كه از ذيل آيه «فلن اكلّم اليوم انسيا»؛ (مريم، آيه 36). و امروز با انسانى سخن نخواهم گفت، استفاده مى‏شود، ولى در شريعت اسلامى كه ناسخ و باطل كننده اديان پيشين بوده اين حكم منسوخ شده و حرام دانسته شده است، از امام سجاد(ع) در روايتى چنين آمده است: صوم السكوت حرام، (وسايل الشيعة، ج 7، ص 390). و اين به خاطر تفاوت شرايط زمانى و شريعت الهى مى‏باشد، البته در اسلام كه صوم و روزه يكى از اركان دين شمرده شده و روزه ماه رمضان به آن جهت واجب شده است، يكى از آداب اين روزه حفظ زبان از آلودگى‏هاى مربوط بدان (همانند غيبت، تهمت، پرحرفى، فحاشى، دروغ، سخن‏چينى و سخنان كفرآلود) است. نکته ديگر، آن که براي رسيدن به تعالي معنوي و عرفان واقعي روزه سکوت لزومي ندارد، صرف نظر از نهي آن در اسلام که ذکر شده راه روشنتر و طبيعي همان است که از قرآن کريم و اهل بيت عصمت(ع) رسيده است: ترک گناه و انجام واجبات که هم اول راه و هم وسط راه و هم آخر راه است بايد جدي گرفته شود چنان همين نکته اصلي ترين توصيه بزرگان فضيلت و تقوا از جمله حضرت آيت الله بهجت است. ايشان فرمودند: انسان اگر ترک مطلق محرمات - که شامل ترک واجبات هم مي شود - کند و آن را اصل بداند خود به خود انجام مستحبات و ترک مکروهات نيز پديد مي آيد و قله کمال تقوا براي انسان فراهم مي شود.
    سلام وتشكر از شما
    پاسخي كه ارائه نموده ايد بيشتر در مورد تعريف روزه سكوت است اما سوال بنده چيز ديگري است.
    از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش
    زده ام فالی و فریاد رسی می آید . . .

  7. صلوات ها 2


  8. #4

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    1,578
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    61
    آپلود
    31
    گالری
    0
    صلوات
    9349



    نقل قول نوشته اصلی توسط محمد نمایش پست ها
    اگر افعال اختياري داراي حسن وقبح عقلي هستند چرا زماني روزه سكوت حلال بوده واكنون حرام است؟
    با سلام
    در هر نسخی ، در یه شرایط خاص حکم اول مناسبترین حکم بوده ، بعد شرایط دخیل در حکم تغییر کرده ، بطوریکه با توجه به شرایط جدید حکم قبلی دیگه مناسبترین حکم نیست و نیاز به حکم جدید متناسب با شرایط جدیده . با صرف نظر از اینکه حدود حسن و قبح عقلی چیه و اینکه آیا عقل صلاحیت قضاوت اخلاقی در این باره رو داره یا نه (چون این بحث خودش بحث مفصلیه من فعلا وارد این بحث نمی شم ، من بخشی از این بحث رو در تاپیک "فقه و چالش های معاصر" باز کردم) ، فعلا فرض رو بر این بذاریم که این مسئله کاملا در حوزه ی قضاوت اخلاقی عقله.با لحاظ این فرض ، در شرایطی که حکم اول مناسبترینه عقل هم چنین حکمی می کنه و در شرایطی که اینطور نیست عقل حکم دیگه ای می کنه. اما حالا فرض کنیم که
    این مسئله در حوزه ی قضاوت اخلاقی عقل نیست ، چون این مساله از دایره ی قضاوت اخلاقی عقل بیرون می ره ، این سوال هم خود به خود منحل میشه...

    هُوَ الأَوَّلُ وَ الآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْبَاطِن...(الحدید، 3.)

    وبلاگ من




  9. صلوات ها 3


  10. #5

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    2,644
    حضور
    1 روز 12 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11247



    نقل قول نوشته اصلی توسط محمد نمایش پست ها
    سلام وتشكر از شما
    پاسخي كه ارائه نموده ايد بيشتر در مورد تعريف روزه سكوت است اما سوال بنده چيز ديگري است.

    سلام این قسمت از مطالب پست اول رو اگه با دقت میخوندید حتما به جوابتون میرسید


    و امروز با انسانى سخن نخواهم گفت، استفاده مى‏شود، ولى در شريعت اسلامى كه ناسخ و باطل كننده اديان پيشين بوده اين حكم منسوخ شده و حرام دانسته شده است، از امام سجاد(ع) در روايتى چنين آمده است: صوم السكوت حرام، (وسايل الشيعة، ج 7، ص 390). و اين به خاطر تفاوت شرايط زمانى و شريعت الهى مى‏باشد، البته در اسلام كه صوم و روزه يكى از اركان دين شمرده شده و روزه ماه رمضان به آن جهت واجب شده است، يكى از آداب اين روزه حفظ زبان از آلودگى‏هاى مربوط بدان (همانند غيبت، تهمت، پرحرفى، فحاشى، دروغ، سخن‏چينى و سخنان كفرآلود) است.
    نکته ديگر، آن که براي رسيدن به تعالي معنوي و عرفان واقعي روزه سکوت لزومي ندارد، صرف نظر از نهي آن در اسلام که ذکر شده راه روشنتر و طبيعي همان است که از قرآن کريم و اهل بيت عصمت(ع) رسيده است: ترک گناه و انجام واجبات که هم اول راه و هم وسط راه و هم آخر راه است بايد جدي گرفته شود چنان همين نکته اصلي ترين توصيه بزرگان فضيلت و تقوا از جمله حضرت آيت الله بهجت است. ايشان فرمودند: انسان اگر ترک مطلق محرمات - که شامل ترک واجبات هم مي شود - کند و آن را اصل بداند خود به خود انجام مستحبات و ترک مکروهات نيز پديد مي آيد و قله کمال تقوا براي انسان فراهم مي شود.


  11. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود