جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: شرافت نفس لکه دار نشه، یعنی چی؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    79
    حضور
    3 روز 19 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    0
    صلوات
    339

    شرافت نفس لکه دار نشه، یعنی چی؟




    گاهی در مکتب تصوف در مسئله جهاد با نفس، تن به دنائت و پستی‏ می‏دهند برای اینکه نفس را رام و ذلیل کرده و از فرمان دادن باز دارند. چطور؟ مثلا شخصی در جائی می‏تواند از حیثیت خودش دفاع کند، ولی دفاع‏ نمی‏کند. چیزی که ما اسمش را عزت مؤمن می‏گذاریم در بعضی از مکتبهای‏ تصوف معنی ندارد. در میان بسیاری از این مکاتب، در مراسمی که سالک باید به شیخ و استاد خود خدمت کند، آن استاد به سالک فرمان می‏دهد که کارهائی را که‏ خیلی پست و دنی است انجام دهد. مثلا این سالک حتما باید مدتی سرگینهای حیوانات را جمع کند، کناسی کند و یا کارهائی بدتر از اینها را انجام دهد برای اینکه نفسش کشته شود، که البته اسلام اینها را اجازه نمی‏ دهد.

    ابراهیم ادهم که از مشایخ تصوف است (وی اول‏ شاهزاده بود بعد فرار کرد و در حال تنهائی زندگی کرد و مشغول سلوک و مجاهده با نفس شد) می‏گوید: من در عمرم‏ هیچوقت به اندازه سه موضع خوشحال نشدم. یکی آنکه وقتی مریض بودم و در مسجدی افتاده بودم و نمی‏توانستم بلند شوم، خادم مسجد آمد و گداها و فقیرها را که خوابیده بودند، بلند کرد. به من هم که رسید با عتاب گفت: بلند شو! و چند لگد با پایش به من زد، و من هم نمی‏توانستم بلند شوم. همه رفتند و من تنها بودم. بعد خادم پایم را گرفت و مثل یک لاشه‏ مرا از مسجد بیرون انداخت. خیلی خوشحال شدم چون دیدم این نفس در اینجا دارد حسابی کوبیده و ذلیل و خوار می‏شود. مورد دوم اینکه یک وقت همراه عده زیادی سوار کشتی بودیم. دلقکی در این کشتی بود که برای سرگرمی اهل کشتی دلقک بازی می‏کرد و قصه می‏گفت و مردم را می‏خنداند. یکدفعه گفت: بله در فلان جا به جنگ کفار رفته بودیم‏ و چنین و چنان می‏کردیم و بعد یک کافر کثیفی در آنجا بود و من رفتم و ریش او را گرفتم و کشیدم. آن دلقک در مجلس نگاه کرد چون آدمی‏ می‏خواست که او را به اصطلاح، سوژه خودش قرار دهد از من پست‏تر کسی را پیدا نکرد. آمد ریش مرا گرفت و کشید و مردم خندیدند. اینجا هم خیلی‏ خوشحال شدم چون دیدم حسابی نفس دارد کوبیده می‏شود. مورد سوم هم اینکه روزی در زمستان در جائی بودم. از جای خود بیرون و در زیر آفتاب آمدم. به پوستینم نگاه کردم، دیدم آنقدر شپش داشت که‏ نفهمیدم پشم زیادتر است یا شپش.

    این هم یکی از آن مقاماتی بود که خیلی‏ خوشحال شدم. بله، اینها مبارزه با نفس است، جهاد با نفس است، اما جهاد با نفسی است که اسلام آن را اجازه نمی‏دهد. اساسا اسلام به هیچوجه چنین‏ مجاهده با نفسی را که انسان تن به خواری بدهد و آن دلقک بخواهد مردم را بخنداند، یعنی یک کار بطالی بکند که اصل کارش خلاف است و توهین کردن‏ او به من خلاف دیگر است قبول ندارد. آیا او بیاید ریشم را با دست‏ بگیرد و مرا این طرف و آن طرف بکشد و من هیچ چیز نگویم و تسلیم او شوم‏ برای اینکه جهاد با نفس است؟! اسلام می‏گوید نفس مؤمن، عزیز و محترم‏ است. مؤمن باید از شرافت خود دفاع کند. طبق منطق اسلام بر ابراهیم‏ ادهم واجب بوده که در آنجا در مقابل آن دلقک بایستد و بگوید: فضولی‏ موقوف! دور شو! دیگری می‏گوید: شبی یک نفر مرا برای افطاری به خانه اش دعوت کرد. وقتی در خانه‏ اش رفتم، راهم نداد. یک شب دیگر مرا دعوت کرد ولی باز هم مرا راه نداد و بار دیگر این مطلب تکرار شد. آخر کار گفت: واقعا تعجب می‏کنم، من سه دفعه تو را دعوت کردم و هر سه دفعه راهت ندادم ولی‏ در عین حال، هر وقت تو را دعوت می‏کنم باز می ‏آیی، عجب آدمی هستی! گفتم: سگ هم که همینطور است، سگ را اگر ده دفعه هم صدایش کنی و بعد برانی، دوباره برمی‏گردد. ولی اسلام اجازه نمی‏دهد که انسان تا این حد نفس خود را خوار و تحقیر کند و به آن توهین کند. چرا؟

    راز مطلب اینجاست که ما در اسلام از یک طرف به جائی می‏رسیم که وقتی صحبت نفس پیش می ‏آید می‏گویند باید با این نفس، مجاهده و مبارزه کرد و آن را میراند و نفس‏ اماره بالسوء چنین و چنان است. از طرف دیگر در اسلام به جای دیگری‏ می‏رسیم، می‏بینیم به همین اندازه و بلکه بیش از این اندازه صحبت از عزت نفس و قوت نفس و کرامت نفس است؛ صحبت از این است که نفس‏ مؤمن عزیز است، نفس مؤمن محترم است و حتی همه اخلاق اسلامی بر اساس‏ توجه دادن انسان به کرامت و شرافت نفسش است و می‏گوید که شرافت نفس‏ خودت را لکه ‏دار نکن. این چطور می‏شود که اسلام از یک طرف می‏گوید مجاهده‏ با نفس کن و از طرف دیگر می‏گوید شرافت نفس خود را لکه دار نکن؟ مگر دو نفس وجود دارد که باید با یک نفس مجاهده کرد و نفس دیگر را محترم‏ شمرد؟جواب این است که دو نفس به معنای این که دو شخص باشد وجود ندارد، یک نفس وجود دارد، ولی یک نفس است که هم درجه عالی دارد و هم درجه‏ دانی و پست.

    نفس در درجه عالی خودش، شریف است و وقتی در درجه دانی‏ خود، پایش را از گلیمش درازتر می‏کند نه اینکه بگوئیم پست است، بلکه باید جلوی او را گرفت. این مطلب است که در زبان عرفا به آن، آنچنان که‏ باید توجه نشده است و لذا آنجا که مسئله جهاد با نفس در کلمات آنها مطرح است، ضمنا جهاد با آن نفس شریفه هم شده است، نه اینکه فقط جهاد با نفس اماره شده باشد. عنی به این که چنین خودی در کار هست، کمتر توجه شده است.

    این سخن استاد مطهری که گفته است شرافت نفس خود را لکه دار نکن برایم چند سوال ایجاد کرده است:

    کسی که نهی از منکر می کنه شرافت نفس خودش رو لکه دار کرده؟ چون احتمال این هست که با این کار اون فرد بهش توهین کنه و تحقیرش کنه، و اگر کسی که نهی از منکر می کنه شکیبایی و صبر جمیل به خرج بده این یعنی شرافت نفسش حتی بیشتر لکه دار شده؟

    پیامبر اسلام که شروع به دعوت به اسلام کرد، با این که می دونست در این راه خیلی ها بهش توهین و تحقیر می کنند، شرافت نفس خودش رو در معرض لکه دار شدن قرار داد؟

    اگر این طور باشه که اصلا نباید کسی مسئولیت بزرگ قبول کنه، چون هرکس اینکارو بکنه خوار میشه و دشمن پیدا می کنه و ...

    و کسی نباید جلوی جمع سخنرانی کنه، چون توی هر جمعی یه عده هستند که خرده بگیرند و مسخره کنند

    ؟؟


  2.  

  3. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,515
    حضور
    174 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58282



    با نام و یاد دوست






    شرافت نفس لکه دار نشه، یعنی چی؟







    کارشناس بحث: استاد نسیم رحمت


  4. #3

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,725
    حضور
    48 روز 17 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485



    نقل قول نوشته اصلی توسط خرافه ستیز نمایش پست ها
    کسی که نهی از منکر می کنه شرافت نفس خودش رو لکه دار کرده؟ چون احتمال این هست که با این کار اون فرد بهش توهین کنه و تحقیرش کنه،...

    كلام مرحوم استاد شهيد مطهري ارتباطي با شبهه در ذهن شما ندارد و اين ها دو امر جداي از هم هستند.
    نهي از منكر امر واجبي است كه بر هر كس با حصول شرايط واجب است و نبايد ترك شود. يكي از شرايط اين است كه در امر و نهى مفسده‏ اى نباشد، پس اگر بداند که اگر امر یا نهى کند، ضرر جانى یا عِرضى و آبرویى یا مالى قابل توجه به او مى‏ رسد، واجب نیست. اگر احتمال صحیح بدهد که از آن ترس ضررهاى مذکور را پیدا کند، واجب نیست. اگر بترسد که ضررى متوجّه متعلقان او مى‏ شود، واجب نیست. با احتمال وقوع ضرر جانى یا عِرضى و آبرویى یا مالى موجب حَرَج بر بعضى مؤمنان، واجب نمى‏ شود، بلکه در بسیارى از موارد حرام است. (1)
    بنابراین به صرف احتمال توهین نمی توان نهی از منکر را ترک کرد. بلکه در جایی که وظیفه تذکر است، باید انجام شود. مگر این که در امر و نهى مفسده‏ اى باشد.

    پی نوشت :
    1. توضح المسائل مراجع، ج 2،ص 618 ،مسئله 2791.


  5. صلوات ها 2


  6. #4

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,725
    حضور
    48 روز 17 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485



    نقل قول نوشته اصلی توسط خرافه ستیز نمایش پست ها
    اگر کسی که نهی از منکر می کنه شکیبایی و صبر جمیل به خرج بده این یعنی شرافت نفسش حتی بیشتر لکه دار شده؟
    بله؛ ممكن است فردي بي ادبي جسارت كند اما انسان موظف است به حلم و بردباری در کنار انجام وظيفه. حلم و بردباری در مقابل رفتار جاهلانه شرافت انسانی کسی را لکه دار نمی کند.
    حلم و بردباری از ویژگی های مهمی است که مردان بزرگ به ویژه رهبران الهی، از آن برخوردار بوده و در پرتو این خلق نیکو، افراد بسیاری را به سوی خود جذب کردند. پیامبر اکرم صل الله علیه و آله و سلم و ائمه اطهار علیهم السلام خود در برابر توهین جاهلان بردبار بودند. تا جایی که مصلحت اسلام ایجاب می کرد، با دشمنان حق و ناسزا گویان و اهانت کنندگان به ساحت مقدس حضرت، با بردباری برخورد می کردند.

    برخورد نامناسب نااهلان بر دو گونه است:

    بعضی از افراد دشمنان بدخواه هستند و از روى فهم و با برنامه‏ ریزى، با انسان برخورد نامناسب مى‏ کنند.
    در مقابل آن ها باید مقابله به مثل کرد. معنای مقابله به مثل توهین نیست؛ بلکه سکوت نکردن و اعتراض کردن است.
    از این گونه افراد بايد پرسيد: چرا توهين؟ اگر حرف منطقي و دليل درستي در رد عقايد طرف مقابل داريد، بايد آن را بگوييد تا براي همگان راهگشا باشد ،نه اينكه با ناسزاگويي مسير به طرفي برده شود كه هيچ كس از آن سودي نبرد.
    وظیفه در برخورد با این افراد، در درجه اول، صحبت و ارائه استدلال منطقي در برابر حرف ها و توهين ها است. احترام گذاشتن به عقايد ديگران گرچه در نظر ما ناصحيح باشد، بايد رعايت شود.
    اگر با بيان نيكو به ارشاد او پرداختيد ،اما پاسخ درست و صحيحي نگرفتيد و مورد پذيرش او قرار نگرفت و همچنان به عناد ورزي خود ادامه داد، ادامه ندهید. وظیفه ای ندارید.

    دسته دیگر افراد ناآگاه هستند.
    گفتار و حرکات شان از روى جهل و ناآگاهى است. در برابر این‏ دسته باید با حلم و نرمش روبرو شد. داستانی که در ذیل می آید، واکنش اسلامی در مقابل توهین کنندگان را به انسان می آموزد:
    شخصى به حضور امام سجاد (ع ) آمد. نسبت به حضرت جسارت كرده و سخنان درشت و ناسزا گفت .
    امام سجاد (ع ) سكوت كرد، و هيچ سخنى نگفت، او رفت (با توجه به اين كه وی در يك جريان شخصى نسبت به امام ناراحت شده بود، و مربوط به دين نبود، امام به همراهانش فرمود : ديديد كه با من چگونه برخورد كرد؟ اينك دوست دارم نزد او برويم تا بنگريد جواب او را چگونه خواهم داد.
    همراهان با امام حركت كردند، شنيدند كه حضرت در مسير راه ، مكرر اين آيه را مى خواند: «والكاظمين الغيظ؛ (1) از ويژگى هاى پرهيزكاران اين است كه، خشم خود را فرو مى برند».
    همراهان دريافتند كه امام با او برخورد شديد نخواهد كرد.
    وقتى امام به در خانه او رسيد، او را صدا زد، از خانه بيرون آمد، در حالى كه تصور مى كرد با برخورد شديد امام، روبرو خواهد شد، برخلاف انتظار شنيد امام به او فرمود:
    برادرم ! اگر آنچه به من گفتى، در من وجود دارد، از درگاه خدا، طلب آمرزش مى كنم. اگر در من وجود ندارد، از خدا مى خواهم كه تو را بيامرزد.
    مرد بين دو چشم امام را بوسيد و عرض كرد: آن چه گفتم ،در وجود تو نيست؛ بلكه من به آن سزاوارترم. (2)


    پی نوشت ها :
    1. آل عمران (3)، آیه 134.
    2. محمدی اشتهاردی، داستان دوستان، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی قم، 1380، ج1، ص 133.


  7. صلوات ها 2


  8. #5

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,725
    حضور
    48 روز 17 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485

    جمع بندی




    پرسش :
    آیا کسی که نهی از منکر می کند شرافت نفس خودش را لکه دار کرده؟ چون احتمال این هست که با این کار آن فرد به او توهین کند و تحقیرش کند؟ و یا کسی که نهی از منکر می کند، اگر شکیبایی و صبر جمیل به خرج بدهد این یعنی شرافت نفسش بیشتر لکه دار شده؟
    اگر این طور باشد که اصلا نباید کسی مسئولیت بزرگ قبول کند، چون هرکس این کار را بکند خوار می شود و دشمن پیدا می کند؟


    پاسخ :
    در ابتدا به این مهم توجه کنید که :
    نهي از منكر امر واجبي است كه بر هر كس با حصول شرايط واجب است و نبايد ترك شود. يكي از شرايط اين است كه در امر و نهى مفسده‏ اى نباشد، پس اگر بداند که اگر امر یا نهى کند، ضرر جانى یا عِرضى و آبرویى یا مالى قابل توجه به او مى‏ رسد، واجب نیست. اگر احتمال صحیح بدهد که از آن ترس ضررهاى مذکور را پیدا کند، واجب نیست. اگر بترسد که ضررى متوجّه متعلقان او مى‏ شود، واجب نیست. با احتمال وقوع ضرر جانى یا عِرضى و آبرویى یا مالى موجب حَرَج بر بعضى مؤمنان، واجب نمى‏ شود، بلکه در بسیارى از موارد حرام است. (1)
    بنابراین به صرف احتمال توهین نمی توان نهی از منکر را ترک کرد. بلکه در جایی که وظیفه تذکر است، باید انجام شود. مگر این که در امر و نهى مفسده‏ اى باشد.
    بله؛ ممكن است فرد بي ادبي در مقابل تذکر ما جسارت كند اما در عین حال انسان موظف است به حلم و بردباری در کنار انجام وظيفه. حلم و بردباری در مقابل رفتار جاهلانه شرافت انسانی کسی را لکه دار نمی کند.
    حلم و بردباری از ویژگی های مهمی است که مردان بزرگ به ویژه رهبران الهی، از آن برخوردار بوده و در پرتو این خلق نیکو، افراد بسیاری را به سوی خود جذب کردند. پیامبر اکرم صل الله علیه و آله و سلم و ائمه اطهار علیهم السلام خود در برابر توهین جاهلان بردبار بودند. تا جایی که مصلحت اسلام ایجاب می کرد، با دشمنان حق و ناسزا گویان و اهانت کنندگان به ساحت مقدس حضرت، با بردباری برخورد می کردند.
    البته لازم است بدانید برخورد نامناسب نااهلان بر دو گونه است:
    بعضی از افراد دشمنان بدخواه هستند و از روى فهم و با برنامه‏ ریزى، با انسان برخورد نامناسب مى‏ کنند.
    در مقابل آن ها باید مقابله به مثل کرد. معنای مقابله به مثل توهین نیست؛ بلکه سکوت نکردن و اعتراض کردن است.
    از این گونه افراد بايد پرسيد: چرا توهين؟ اگر حرف منطقي و دليل درستي در رد عقايد طرف مقابل داريد، بايد آن را بگوييد تا براي همگان راهگشا باشد ،نه اينكه با ناسزاگويي مسير به طرفي برده شود كه هيچ كس از آن سودي نبرد.
    وظیفه در برخورد با این افراد، در درجه اول، صحبت و ارائه استدلال منطقي در برابر حرف ها و توهين ها است. احترام گذاشتن به عقايد ديگران گرچه در نظر ما ناصحيح باشد، بايد رعايت شود.
    اگر با بيان نيكو به ارشاد او پرداختيد ،اما پاسخ درست و صحيحي نگرفتيد و مورد پذيرش او قرار نگرفت و همچنان به عناد ورزي خود ادامه داد، ادامه ندهید. وظیفه ای ندارید.

    دسته دیگر افراد ناآگاه هستند.
    گفتار و حرکات شان از روى جهل و ناآگاهى است. در برابر این‏ دسته باید با حلم و نرمش روبرو شد. داستانی که در ذیل می آید، واکنش اسلامی در مقابل توهین کنندگان را به انسان می آموزد:
    شخصى به حضور امام سجاد (ع ) آمد. نسبت به حضرت جسارت كرده و سخنان درشت و ناسزا گفت .
    امام سجاد (ع ) سكوت كرد، و هيچ سخنى نگفت، او رفت (با توجه به اين كه وی در يك جريان شخصى نسبت به امام ناراحت شده بود، و مربوط به دين نبود، امام به همراهانش فرمود : ديديد كه با من چگونه برخورد كرد؟ اينك دوست دارم نزد او برويم تا بنگريد جواب او را چگونه خواهم داد.
    همراهان با امام حركت كردند، شنيدند كه حضرت در مسير راه ، مكرر اين آيه را مى خواند: «
    والكاظمين الغيظ؛ (2) از ويژگى هاى پرهيزكاران اين است كه، خشم خود را فرو مى برند».
    همراهان دريافتند كه امام با او برخورد شديد نخواهد كرد.
    وقتى امام به در خانه او رسيد، او را صدا زد، از خانه بيرون آمد، در حالى كه تصور مى كرد با برخورد شديد امام، روبرو خواهد شد، برخلاف انتظار شنيد امام به او فرمود:
    برادرم ! اگر آنچه به من گفتى، در من وجود دارد، از درگاه خدا، طلب آمرزش مى كنم. اگر در من وجود ندارد، از خدا مى خواهم كه تو را بيامرزد.
    مرد بين دو چشم امام را بوسيد و عرض كرد: آن چه گفتم ،در وجود تو نيست؛ بلكه من به آن سزاوارترم. (3)


    پی نوشت ها :
    1. توضح المسائل مراجع، ج 2،ص 618 ،مسئله 2791.

    2. آل عمران (3)، آیه 134.
    3. محمدی اشتهاردی، داستان دوستان، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی قم، 1380، ج1، ص 133.


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. جمع بندی تهاجم فرهنگی یعنی چی؟ و فاعل تهاجم فرهنگی چه کسی است؟
    توسط FT_Mohammadi در انجمن تهاجم فرهنگی
    پاسخ: 3
    آخرين نوشته: ۱۳۹۵/۰۱/۱۸, ۱۵:۲۲
  2. جمع بندی هویت اسلامی؟ایرانی؟ غربی؟ نسبت این ها با هم چه می تواند باشد؟
    توسط شهید علی اصغر پازوکی در انجمن حیات دنیوی انسان
    پاسخ: 60
    آخرين نوشته: ۱۳۹۴/۰۲/۱۲, ۰۷:۱۵
  3. پاسخ: 41
    آخرين نوشته: ۱۳۹۳/۰۳/۰۱, ۲۲:۰۰
  4. جمع بندی مخلوق یا تجلی؟
    توسط sorush در انجمن خدا شناسی
    پاسخ: 9
    آخرين نوشته: ۱۳۹۳/۰۲/۲۱, ۱۵:۲۳
  5. خانه داری يا خانواده داری؟
    توسط فضه الزهرا در انجمن اخلاق و وظایف همسران
    پاسخ: 17
    آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۱۱/۱۶, ۱۷:۳۳

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 5

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود