صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: عطش در کربلا

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۰
    علاقه
    خدا - امام رضا ع - کتاب - گقتگو با دوستان
    نوشته
    8
    حضور
    2 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    42

    اشاره عطش در کربلا




    دو شبهه برای بنده ی حقیر وجود داره و هر دو مورد هم پیرامون مسئله عطش و تشنگی در عاشورا هستش (البته بدنبالش مسائل دیگه ای هم مطرح خواهم کرد). تحقیقاتی هم کردم اما همه ی نتایج به نوعی فقط خواستن به هر طریقی که شده به این شبهه پاسخ بدن ، پاسخ هایی که چندان منطقی نیست و با عظمتی که از جریان عاشورا سراغ داریم سازگار نیست
    جریان از جایی شروع میشه که شب تاسوعا (یا یکی دوشب قبل تر) برای اولین بار از زبون روضه خون هیئت که داشت جریان قبل از روز عاشورا رو توضیح میداد شنیدم امام حسین ع و یارانش شب عاشورا ، غسل کردند . این رو بعدش در یکسری منابع هم دیدم

    مساله هم سر همینه. ما مدام میشنویم شهدای کربلا و افراد در خیمه ها در نهایت عطش بودن که لازم به توضیح بیشتر هم نیست.همه مون از قدیم اینو شنیدیم و نصف گریه عزادارا سر تشنگی امام حسین و یارانشه! این تشنگی در حدیه که حضرت ابالفضل (علیه السلام)که علمدار سپاهه شخصا میره آب بیاره ، درحالیکه تقریبا مشخص بود همین اتفاقی که افتاد ، میفته
    از طرفی این تشنگی در حدی زیاد بود که امام حسین (علیه السلام) حضرت علی اصغر (علیه السلام) رو روی دست گرفتن و به دشمن گفتن که حداقل به این بچه آب بدید ، و مسائلی که اتفاق افتاد

    سوال اینجاست که چطور ممکنه در ظهر عاشورا تشنگی در حدی باشه که دو اتفاق عظیم بالا رخ بده ، در حالیکه شب قبلش آب برای غسل وجود داشته؟
    اگه تا شبش آب وجود داشته ، پس تشنگی ظهر عاشورا هم چیزی در حد تشنگی ظهر هنگام روزه گرفتن بوده دیگه. یا مثلا بگیم کربلا خیلی گرم بوده.دیگه از تشنگی دم افطار وسط تابستون که بیشتر نبوده؟ اگه تشنگی فقط در این حد بوده ، پس چرا این همه بزرگنمایی رخ داده؟ چرا اون دو اتفاق بالا با اون بزرگیش رخ میده؟ چرا حضرت عباس علیه السلام در جریان از پیش تعیین شده ای میره و به شهادت میرسه؟ خب اینها در هر منطقی تناقضه دیگه

    اگر هم آب وجود نداشته ، پس جریان این مقتل ها چیه که میگن شب عاشورا امام و یارانش غسل شهادت کردند؟ غسل کردن 72 نفر هرچه قدر هم کم آب ببره ، بالاخره به اندازه ای هست که تا نیمروز سپاه رو سیراب نگه داره دیگه؟!
    ویرایش توسط bina88 : ۱۳۹۳/۰۹/۰۷ در ساعت ۰۵:۱۷
    کاش وقتی خدا در حشر بگوید :
    چه داشتی؟
    سر برکند حسین بگوید :
    حساب شد.

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,545
    حضور
    175 روز 7 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58331



    با نام و یاد دوست





    عطش در کربلا








    کارشناس بحث: استاد مقداد


  5. صلوات


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    علاقه
    مطالعات تاریخی
    نوشته
    1,739
    حضور
    26 روز 19 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    4711



    عطش در کربلا

    قبل از بیان کیفیت تشنگی در واقعه عاشورا باید به این نکته اشاره کنیم که متأسفانه در بیان عظمت و بزرگی حادثه کربلا و رذالت و پستی دشمنان و در مقابل بزرگی و منزلت الهی شهدای کربلا و نیز اهداف والای الهی و انسانی قیام امام حسین(ع)،موضوع تشنگی بگونه ای مطرح شده است که دیگر ابعاد والای این قیام تحت الشعاع قرار گرفته و کمتر بدان توجه شده است.نیز در نقل چگونگی شهادت طفل شیرخوار اباعبدالله الحسین(ع) هم نقلی شهرت پیدا کرده است که در منابع و مقاتل شهرت چندانی نداشته و از قرن ششم بر سر زبان ها افتاده است.

    از گزارش‏هاى معتبر تاريخى، چنين به دست مى‏آيد كه سه روز قبل از شهادت امام حسين (ع) (در روز هفتم محرّم) دستورى از عبيداللَّه بن زياد از اين قرار به عمر بن سعد ابلاغ شد كه: «بين حسين و آب فاصله انداز و مگذار كه قطره‏اى از آن بنوشند» و اين عمل را نوعى انتقام در مقابل بستن آب بر عثمان تلقى كرد.(1)
    ابن سعد به مجرد دريافت اين دستور، عمرو بن حجاج را با پانصد سوار، مأمور مراقبت از شريعه فرات به منظور جلوگيرى از دسترسى امام (ع) و يارانش به آب كرد.(2) در اين دو سه روز امام (ع) و يارانش از طرق مختلف سعى در دسترسى به آب داشتند زيرا تحمل تشنگى در آن بيابان سوزان- به ويژه با آن كاروان مشتمل بر زنان و كودكان- بسيار طاقت فرسا بود.
    در برخى از گزارش‏ها چنين آمده است: امام حسين (ع) در محدوده اردوگاه خود اقدام به حفر چاه‏هايى كرده بود اما وقتى گزارش آن به ابن زياد رسيد و او دستور شدّت عمل بيشتر و ممانعت از حفر چاه را به ابن سعد ابلاغ كرد.(3)
    همچنين گزارشى از حمله شبانه حضرت عباس (ع) به همراه سى سوار و بيست پياده به پرچمدارى نافع بن هلال به فرات در منابع معتبر نقل شده است. آنان پس از درگيرى با گروه عمرو بن حجاج، موفق به پر كردن بيست مشك آب مى‏شوند.(4)
    زمان دقيق اين گزارش نقل نشده است. اما در آن عبارت «ولمّا اشتد على الحسين و اصحابه العطش» (چون تشنگى بر حسين و يارانش فشار آورد) آمده است.
    برخى از گزارش‏ها حكايت از ريختن آب از سوى امام (ع) بر چهره خواهرش زينب (س) در شب عاشورا دارد زيرا وقتى او اشعار آن حضرت مبنى بر نزديك بودن شهادتش را شنيد، از حال رفته بود.(5)
    اين گزارش اجمالًا دلالت بر وجود آب در شب عاشورا مى‏كند علامه مجلسى در بحارالانوار مسأله عدم مضيقه آب را در صبح روز عاشورا- حتى براى آشاميدن- با صراحت بيشترى مطرح مى‏كند. در اين گزارش چنين آمده است:
    «ثم قال لاصحابه: قوموا فاشربوا من الماء يكن آخر زادكم و توضؤوا و اغتسلوا و اغسلوا ثيابكم لتكون اكفانكم ثم صلّى بهم الفجر»(6) «سپس امام (ع) به اصحاب خود فرمود: برخيزيد و آب بنوشيد كه آخرين آذوقه شما از دنيا است و وضو بگيريد و غسل كنيد و لباس‏هاى خود را با آن بشوييد تا كفن‏هاى شما باشد. آن‏گاه امام (ع) نماز صبح را با آنان به جماعت خواند».
    از عبارت «يكن آخر زادكم» و نيز از گزارش‏هاى مربوط به روز عاشورا چنين استفاده مى‏شود كه پس از اتمام اين ذخيره آبى، ديگر دسترسى به آب ميسّر نشد و امام (ع) و ياران و خاندانش در آن گرماى طاقت فرساى كربلا تا هنگام شهادت، علاوه بر مبارزه سنگين با دشمن با تشنگى شديد نيز دست به گريبان بودند.
    علامه مجلسى (ره) در ادامه گزارش خود سخن از ريشخند يكى از لشكريان عمر بن سعد به نام تميم بن حصين خزارى به ميان آورده كه مى‏گويد:
    «اى حسين، و اى ياران حسين آيا به آب فرات نمى‏نگريد كه چگونه همانند شكم مار مى‏درخشد به خداوند سوگند از آن قطره‏اى نخواهيد آشاميد تا آنكه مرگ را دريابيد»(7)
    حرّ نيز در روز عاشورا و در هنگام نصيحت به كوفيان، آنان را به جهت ممانعت از دسترسى امام (ع) و يارانش به آب فرات توبيخ كرده است.(8)
    همچنين گزارش تلاش امام (ع) براى به دست آوردن آب و ممانعت شمر از آن و ريشخند او به آن حضرت و نفرين امام (ع) بر او در برخى از منابع آمده است.(9)
    علامه مجلسى (ره) روايتى را نقل مى‏كند كه مضمون آن درخواست عباس بن علي براى مبارزه و مأمور شدن او از طرف امام (ع) به منظور آوردن آب براى اطفال و كودكان حرم مى‏باشد. همان‏گونه كه مشهور است، عباس (ع) موفق به آورن آب نشد و در راه بازگشت به شهادت رسيد.(10)

    نکته مهم و قابل توجه این است که باید دقت داشته باشیم براي اينكه انسان دچار تشنگي شود،نياز نيست حتماً از چند روز قبل دسترسي به آب نداشته باشد،بلكه با توجه به نوع جنگ آن دوره كه تن به تن و با شمشير بوده، آن هم در هواي گرم و ممانعت دشمن از دسترسي به آب، قطعاً انسان را به شدت با تشنگي مواجه خواهد كرد.علاوه بر این خود بستن آب به روی دیگران ولو دشمن کاری ناجوانمردانه و غیرانسانی است که هیچ توجیهی ندارد،آنهم بستن آب به روی شخصی که چند روز قبل از این نه تنها نیروهای دشمن بلکه اسب های آنها را با آبی که برای ادامه مسیر مسافرت برای رفع نیاز خود و زنان و کودکان همراه خود ذخیره کرده بود،سیرآب کرده بود.این اقدام جوانمردانه و بزرگوارانه و انسانی امام حسین(ع) در سیرآب کردن لشکر حر،پستی و رذالت و ناجوانمردی لشکر کوفه را چند برابر می کند.

    پى‏نوشت‏ ها:
    1. بلاذرى، انساب الاشراف، تحقيق محمد باقر المحمودي، بيروت، دار التعارف للمطبوعات، ط الأولى، 1977/1397. ج 3، ص180.
    2. همان‏.
    3. الفتوح، ابن اعثم الكوفى (م 314)، تحقيق على شيرى، بيروت، دارالأضواء، ط الأولى، 1411/1991، ج 5، ص 91:«فقد بلغنى ان الحسين يشرب الماء هو و اولاده و قد حفروا الآبار و نصبوا الاعلام فانظر اذا ورود عليك كتابى هذا فامنعهم من حفر الآبار ما استطعت و ضيق عليهم و لا تدعهم يشربوا من ماء الفرات قطرة واحدة».
    4. وقعة الطف،ابي مخنف، ص 152.
    5. تاريخ يعقوبى، بيروت، دار صادر، بى تا. ج 2، ص 244.
    6. بحارالانوار، محمد باقر مجلسي، ج 44، ص 317.
    7. بحارالانوار، ج 44، ص 317.
    8. انساب الاشراف، بلاذري، ج 3، ص 189.
    9. بحارالانوار، ج 45، ص 51.
    10. بحارالانوار، ج 45، ص 41 و 42.

    عطش در کربلا
    خدا یک علی(ع) داشت،الحمدلله آن هم امام ما شد.« مرحوم آیت الله شیخ محمد کوهستانی»

  7. صلوات ها 4


  8. #4

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    علاقه
    مطالعات تاریخی
    نوشته
    1,739
    حضور
    26 روز 19 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    4711



    نقل قول نوشته اصلی توسط ساجد نمایش پست ها
    از طرفی این تشنگی در حدی زیاد بود که امام حسین (علیه السلام) حضرت علی اصغر (علیه السلام) رو روی دست گرفتن و به دشمن گفتن که حداقل به این بچه آب بدید ، و مسائلی که اتفاق افتاد
    کیفیت شهادت علی اصغر(ع):

    امام حسین علیه السلام در عصر عاشورا وقتی همه یارانش شهید شدند و پیش از اینکه به میدان برود، فرزندش عبدالله را در آغوش گرفت. در این هنگام مردی از بنی اسد تیری پرتاپ کرد و آن کودک را به شهادت رساند.
    امام علیه السلام دست خود را از خون نوزاد پر کرد، خون‌ها را به آسمان پاشید، و قطره‌ای از آن به زمین باز نگشت. آن‌گاه عرضه داشت:« پروردگارا! خیر ما را در این خون قرار ده و انتقام‌مان را از این ستمگران بگیر.»
    آن گاه آن کودک را در کنار دیگر شهدا قرار داد.

    در روایت دیگری آمده است:
    امام علیه السلام کنار خیمه ها آمد و به زینب گفت:« فرزند کوچکم را نزد من آرید تا با او وداع کنم.»
    آن‌گاه او را گرفت و صورتش را نزدیک برد تا او را ببوسد. در این هنگام حرملة بن کاهل اسدی تیری رها کرد. تیر گلوی کودک را درید و او را به شهادت رساند.
    امام به زینب فرمود:« کودک را بگیر.» آن گاه دست خود را زیر گلوی او گرفت و چون دستش پر از خون شد، به سوی آسمان پاشید و فرمود:« چون خدا بلاهایی را که بر من فرود می‌آید، می‌بیند، تحملشان بر من آسان است.»

    منابع:

    ارشاد مفید، ج 2، ص 108. نفس المهموم، ص 349.

    عطش در کربلا
    خدا یک علی(ع) داشت،الحمدلله آن هم امام ما شد.« مرحوم آیت الله شیخ محمد کوهستانی»

  9. صلوات ها 4


  10. #5

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    339
    حضور
    24 روز 12 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    59
    صلوات
    2009



    ممنونم از پاسخ کامل استاد
    شما تشنگی در صحرای کربلا رو با تشنگی روزه دارها در ایران مقایسه کردید ولی به نظرم قابل مقایسه نیست. گرمای صحرای کربلا چندین مرتبه شدیدتره ضمن اینکه اون ها مدام زیر آفتاب بودند و از خونه و کولر و پنکه و استراحت و .. خبری نبوده
    اون ها از صبح مدام در حال جنگیدن بودند و جراحت های بسیاری برداشته بودند ، کسی که زخم برمیداره و ازش خون میره ، اونم نه یک زخم بلکه چندین زخم، نیاز بسیار زیادی به آب پیدا میکنه و عطش غیرقابل وصفی پیدا میکنه . شما نمیتونید حال اونها و تشنگی شون رو درک کنین چون هرگز در اون موقعیت یا موقعیتی مشابه اون قرار نگرفتید و نخواهید گرفت.
    از طرفی دیگر تشنگی بر کودکان زودتر غلبه میکنه و اونها طاقت تحمل تشنگی رو ندارند و دلیل اصلی اقدام حضرت ابوالفضل علیه السلام برای آبرسانی به کودکان بوده
    خدایا من چیزی نمیبینم آینده پنهان است ولی آسوده ام، چون تو را می بینم و تو همه چیز را . . .

  11. صلوات ها 2


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    نوشته
    1,168
    حضور
    21 روز 3 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1582



    نقل قول نوشته اصلی توسط رنگ خدا نمایش پست ها
    ممنونم از پاسخ کامل استاد
    شما تشنگی در صحرای کربلا رو با تشنگی روزه دارها در ایران مقایسه کردید ولی به نظرم قابل مقایسه نیست. گرمای صحرای کربلا چندین مرتبه شدیدتره ضمن اینکه اون ها مدام زیر آفتاب بودند و از خونه و کولر و پنکه و استراحت و .. خبری نبوده
    اون ها از صبح مدام در حال جنگیدن بودند و جراحت های بسیاری برداشته بودند ، کسی که زخم برمیداره و ازش خون میره ، اونم نه یک زخم بلکه چندین زخم، نیاز بسیار زیادی به آب پیدا میکنه و عطش غیرقابل وصفی پیدا میکنه . شما نمیتونید حال اونها و تشنگی شون رو درک کنین چون هرگز در اون موقعیت یا موقعیتی مشابه اون قرار نگرفتید و نخواهید گرفت.
    از طرفی دیگر تشنگی بر کودکان زودتر غلبه میکنه و اونها طاقت تحمل تشنگی رو ندارند و دلیل اصلی اقدام حضرت ابوالفضل علیه السلام برای آبرسانی به کودکان بوده
    امام علی تو ماهای رمضون هر روز به نخلستان میرفته و کلی کار میکرده!(اون حاج آقایی که تو شبکه 3 بود(هست) هر ماه رمضون همینو میگفت!!)

  13. #7

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    علاقه
    مطالعات تاریخی
    نوشته
    1,739
    حضور
    26 روز 19 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    4711



    نقل قول نوشته اصلی توسط Masood11 نمایش پست ها
    امام علی تو ماهای رمضون هر روز به نخلستان میرفته و کلی کار میکرده!(اون حاج آقایی که تو شبکه 3 بود(هست) هر ماه رمضون همینو میگفت!!)
    با عرض سلام و ادب

    درست می فرمایید امام علی(علیه السلام) و دیگر ائمه و نیز مومنین فراوانی در مناطق مختلف در هوای گرم و سوزان با زبان روزه به کار و تلاش مشغولند،اما این به معنای این نیست که تشنه نمی شوند یا تحمل آن برایشان خیلی راحت است.قطعاً کار و تلاش و تحرک بدنی نه تنها در هوای داغ و سوزان،بلکه در هوای خنک هم سبب تشنگی و اذیت شدن انسان می شود.اما در مورد تشنگی در روز عاشورا علاوه بر مطالبی که در پستهای گذشته عرض شد،نکاتی عرض می کنم:


    1- عمل لشکریان یزید در بستن آب به روی امام حسین(ع) و یارانش قطعاً عملی ناجوانمردانه و بیرحمانه است.در حالی که طبق منابع معتبر و متعدد تاریخی،زمانی که لشکریان حرّ با امام ملاقات کرده بودند،امام حسین(ع) نه تنها تمام سربازان حر را سیرآب کردند،بلکه اسبهای آنها را هم سیرآب کردند(1)،آنهم با آبی که به همراه داشتند.

    2- اصولاً در هیچ‏یك از منابع متقدّم به محوریت و اهمیّت مسأله عطش - چنان‏كه در بین منابع متأخر و برخی مداحان مشهور شد - برخورد نمی‏كنیم. جالب آنكه با مطالعه دقیق رجزها و اشعار حماسی امام(ع) و یارانش در معركه نبرد، هیچ‏گونه اشاره ‏ای به مسأله تشنگی و فشار آن نمی‏ بینیم.
    بالعكس آنچه در این اشعار و نیز كلمات و عبارات امام(ع) در روز عاشورا می‏بینیم، سراسر حكایت از عزّت، حماسه و سربلندی دارد. به عنوان مثال كافی است اشاره كنیم كه این عبارت مشهور در بحبوحه نبرد روز عاشورا از امام حسین(ع) صادر شده است: «الا و ان الدعی بن الدعی قد ركزنی بین اثنتین بین السلّة و الذلّة و هیهات منا الذلّة یابی اللَّه ذلك لنا و رسوله و المؤمنون و حجور طابت و طهرت و انوف حمیّة و نفوس ابیّة من ان نؤثر طاعة اللئام علی مصارع الكرام»(2). «آگاه باشید كه زنازاده پسر زنازاده (ابن زیاد) مرا بین دو چیز مخیر ساخته است: یا با شمشیر كشیده آماده جنگ شوم یا لباس ذلّت بپوشم و با یزید بیعت كنم؛ ولی ذلّت از ما بسیار دور است و خدا و رسول خدا و مؤمنان و پرورده ‏شدگان دامن‏های پاك و اشخاص با حمیّت و مردان با غیرت، چنین كاری را بر ما روا نمی ‏دانند كه ذلّت اطاعت از مردم پست را بر كشته شدن با عزّت ترجیح دهیم».

    متأسفانه در برخی مجالس و محافل عزاداری، محور عزّت و حماسه و سربلندی در این نهضت كم‏رنگ‏تر شده و در عوض رقّت و عطوفت بر امام(ع) به عنوان محور اصلی مورد توجه قرار گرفته است. عده ‏ای به منظور هر چه رقیق‏تر نشان دادن صحنه كربلا، برخی از گزارش‏های غیرواقعی افزوده ‏اند و در برخی از موارد، چهره‏ ای ذلیلانه از امام(ع) به نمایش گذاشته ‏اند. آری گرچه این گزارش‏ها در آوردن اشك حتی از سنگ كارساز است؛ اما از سوی دیگر بر چهره عزّتمندانه امام حسین(ع) و عاشورا خدشه وارد می‏كند. و شیعیان فرهیخته را در تحلیل‏ها با چالش‏های اساسی روبه رو می‏سازد. بدین ترتیب با بهانه دادن به دست دشمنان، كاری‏ترین ضربات بر عزت‏مداری شیعه وارد می‏شود(3).


    پی نوشتها:
    (1). تاریخ طبری ج5ص400-401؛الارشاد ج2ص77-78

    (2). الهوف، ص 123 و 124

    (3). به جهت آگاهی بیشتر از نفش عزت‏ طلبی در نهضت امام(ع) و چگونگی چالش آن با این روایت‏های دروغین و كیفیت متن و سند این روایات ر.ك: مقاله «عزت‏ طلبی در نهضت امام حسین(ع)»، نعمت اللَّه صفری فروشانی، مندرج در مجله حكومت اسلامی، ش 26، ص 79 - 116.

    عطش در کربلا
    خدا یک علی(ع) داشت،الحمدلله آن هم امام ما شد.« مرحوم آیت الله شیخ محمد کوهستانی»

  14. صلوات ها 2


  15. #8

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    نوشته
    1,168
    حضور
    21 روز 3 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1582



    نقل قول نوشته اصلی توسط مقداد نمایش پست ها


    با عرض سلام و ادب

    درست می فرمایید امام علی(علیه السلام) و دیگر ائمه و نیز مومنین فراوانی در مناطق مختلف در هوای گرم و سوزان با زبان روزه به کار و تلاش مشغولند،اما این به معنای این نیست که تشنه نمی شوند یا تحمل آن برایشان خیلی راحت است.قطعاً کار و تلاش و تحرک بدنی نه تنها در هوای داغ و سوزان،بلکه در هوای خنک هم سبب تشنگی و اذیت شدن انسان می شود.اما در مورد تشنگی در روز عاشورا علاوه بر مطالبی که در پستهای گذشته عرض شد،نکاتی عرض می کنم:


    1- عمل لشکریان یزید در بستن آب به روی امام حسین(ع) و یارانش قطعاً عملی ناجوانمردانه و بیرحمانه است.در حالی که طبق منابع معتبر و متعدد تاریخی،زمانی که لشکریان حرّ با امام ملاقات کرده بودند،امام حسین(ع) نه تنها تمام سربازان حر را سیرآب کردند،بلکه اسبهای آنها را هم سیرآب کردند(1)،آنهم با آبی که به همراه داشتند.

    2- اصولاً در هیچ‏یك از منابع متقدّم به محوریت و اهمیّت مسأله عطش - چنان‏كه در بین منابع متأخر و برخی مداحان مشهور شد - برخورد نمی‏كنیم. جالب آنكه با مطالعه دقیق رجزها و اشعار حماسی امام(ع) و یارانش در معركه نبرد، هیچ‏گونه اشاره ‏ای به مسأله تشنگی و فشار آن نمی‏ بینیم.
    بالعكس آنچه در این اشعار و نیز كلمات و عبارات امام(ع) در روز عاشورا می‏بینیم، سراسر حكایت از عزّت، حماسه و سربلندی دارد. به عنوان مثال كافی است اشاره كنیم كه این عبارت مشهور در بحبوحه نبرد روز عاشورا از امام حسین(ع) صادر شده است: «الا و ان الدعی بن الدعی قد ركزنی بین اثنتین بین السلّة و الذلّة و هیهات منا الذلّة یابی اللَّه ذلك لنا و رسوله و المؤمنون و حجور طابت و طهرت و انوف حمیّة و نفوس ابیّة من ان نؤثر طاعة اللئام علی مصارع الكرام»(2). «آگاه باشید كه زنازاده پسر زنازاده (ابن زیاد) مرا بین دو چیز مخیر ساخته است: یا با شمشیر كشیده آماده جنگ شوم یا لباس ذلّت بپوشم و با یزید بیعت كنم؛ ولی ذلّت از ما بسیار دور است و خدا و رسول خدا و مؤمنان و پرورده ‏شدگان دامن‏های پاك و اشخاص با حمیّت و مردان با غیرت، چنین كاری را بر ما روا نمی ‏دانند كه ذلّت اطاعت از مردم پست را بر كشته شدن با عزّت ترجیح دهیم».

    متأسفانه در برخی مجالس و محافل عزاداری، محور عزّت و حماسه و سربلندی در این نهضت كم‏رنگ‏تر شده و در عوض رقّت و عطوفت بر امام(ع) به عنوان محور اصلی مورد توجه قرار گرفته است. عده ‏ای به منظور هر چه رقیق‏تر نشان دادن صحنه كربلا، برخی از گزارش‏های غیرواقعی افزوده ‏اند و در برخی از موارد، چهره‏ ای ذلیلانه از امام(ع) به نمایش گذاشته ‏اند. آری گرچه این گزارش‏ها در آوردن اشك حتی از سنگ كارساز است؛ اما از سوی دیگر بر چهره عزّتمندانه امام حسین(ع) و عاشورا خدشه وارد می‏كند. و شیعیان فرهیخته را در تحلیل‏ها با چالش‏های اساسی روبه رو می‏سازد. بدین ترتیب با بهانه دادن به دست دشمنان، كاری‏ترین ضربات بر عزت‏مداری شیعه وارد می‏شود(3).


    پی نوشتها:
    (1). تاریخ طبری ج5ص400-401؛الارشاد ج2ص77-78

    (2). الهوف، ص 123 و 124

    (3). به جهت آگاهی بیشتر از نفش عزت‏ طلبی در نهضت امام(ع) و چگونگی چالش آن با این روایت‏های دروغین و كیفیت متن و سند این روایات ر.ك: مقاله «عزت‏ طلبی در نهضت امام حسین(ع)»، نعمت اللَّه صفری فروشانی، مندرج در مجله حكومت اسلامی، ش 26، ص 79 - 116.
    سلام
    بله متاسفانه بعضیا چنان چیزی فرعی رو باد کردن که از هدف اصلی هم بزرگتر شده و وقتی بترکه دیگه کسی به عظمت هدف اصلی توجهی نخواهد کرد!! یعنی اساسا نابود میشه و میگن اصلا امام حسینی وجود نداشته!!!

  16. #9

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    32
    حضور
    1 روز 5 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    12
    صلوات
    118



    نقل قول نوشته اصلی توسط مقداد نمایش پست ها
    متأسفانه در برخی مجالس و محافل عزاداری، محور عزّت و حماسه و سربلندی در این نهضت كم‏رنگ‏تر شده و در عوض رقّت و عطوفت بر امام(ع) به عنوان محور اصلی مورد توجه قرار گرفته است. عده ‏ای به منظور هر چه رقیق‏تر نشان دادن صحنه كربلا، برخی از گزارش‏های غیرواقعی افزوده ‏اند و در برخی از موارد، چهره‏ ای ذلیلانه از امام(ع) به نمایش گذاشته ‏اند. آری گرچه این گزارش‏ها در آوردن اشك حتی از سنگ كارساز است؛ اما از سوی دیگر بر چهره عزّتمندانه امام حسین(ع) و عاشورا خدشه وارد می‏كند. و شیعیان فرهیخته را در تحلیل‏ها با چالش‏های اساسی روبه رو می‏سازد. بدین ترتیب با بهانه دادن به دست دشمنان، كاری‏ترین ضربات بر عزت‏مداری شیعه وارد می‏شود(3).
    نقل قول نوشته اصلی توسط Masood11 نمایش پست ها
    سلام
    بله متاسفانه بعضیا چنان چیزی فرعی رو باد کردن که از هدف اصلی هم بزرگتر شده و وقتی بترکه دیگه کسی به عظمت هدف اصلی توجهی نخواهد کرد!! یعنی اساسا نابود میشه و میگن اصلا امام حسینی وجود نداشته!!!

    در تمامی روایات گریه بر امام حسین علیه السلام بسیار باارزش شمرده شده و اجر بسیاری برای آن درنظر گرفته شده است. اما سوال من اینجاست که دلیل گریه بر امام حسین علیه السلام باید چه باشد؟ اگر دلیل گریه ، مظلومیت امام حسین علیه السلام و خانواده و یارانشون ، حتک حرمت این بزرگواران و انجام دادن اعمال قبیح بر سر ایشان نباید باشد پس چه باشد؟
    کسی عزت و بلندمرتبگی و سربلندی ایشان را انکار نمیکند اما آیا اینها می تواند باعث ریختن اشک شود تا به آن اجر و قربی که برای اشک بر امام حسین علیه السلام درنظرگرفته شده است برسیم؟

  17. صلوات


  18. #10

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    نوشته
    1,168
    حضور
    21 روز 3 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1582



    نقل قول نوشته اصلی توسط clean نمایش پست ها
    در تمامی روایات گریه بر امام حسین علیه السلام بسیار باارزش شمرده شده و اجر بسیاری برای آن درنظر گرفته شده است. اما سوال من اینجاست که دلیل گریه بر امام حسین علیه السلام باید چه باشد؟ اگر دلیل گریه ، مظلومیت امام حسین علیه السلام و خانواده و یارانشون ، حتک حرمت این بزرگواران و انجام دادن اعمال قبیح بر سر ایشان نباید باشد پس چه باشد؟
    کسی عزت و بلندمرتبگی و سربلندی ایشان را انکار نمیکند اما آیا اینها می تواند باعث ریختن اشک شود تا به آن اجر و قربی که برای اشک بر امام حسین علیه السلام درنظرگرفته شده است برسیم؟
    اینش گریه داره که برای بیدار شدن کسایی شهید شد که بعضیاشون هنوز خوابن!! البته من زیاد به اعتبار اینجور احادیث اعتماد ندارم! اگه گفته باشن از امام حسین یاد کنید کاملا درسته ولی گریه... اساسا تاثیری نداره!

صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود