صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: نظرات و آراء علما درباره مسئله «بدا»

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    87
    حضور
    2 روز 19 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    143

    اشاره نظرات و آراء علما درباره مسئله «بدا»




    سلام
    درباره مسئله بداء نظرات علمایی چون شیخ صدوق ، مفید ، کلینی , طوسی و علامه مجلسی رو میخواستم . در این زمینه آیا کتابی هم نوشته شده که نظرات علما رو در اون آورده باشه ؟ یا خود همین علما کتابی دارند که عقیدشون رو درباره این مسئله بیان کرده باشن ؟

    ممنون
    ویرایش توسط bina88 : ۱۳۹۳/۰۹/۱۹ در ساعت ۲۰:۲۴

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,569
    حضور
    175 روز 16 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58358



    با نام و یاد دوست





    نظرات و آراء علما درباره مسئله «بدا»








    کارشناس بحث: استاد صفا


  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    با سلام و عرض ادب
    شیخ صدوق و شیخ مفید در توضیح بداء بیانهایی در دو کتاب الاعتقادات و اوائل المقالات دارند.
    شيخ صدوق در این باره می گوید:«کل يوم هو في شأن لايشغله شأن عن شأن». یعنی خدا آنچه را بخواهد محو و آنچه را بخواهد تثبيت مي کند و ام الکتاب نزد اوست: «و انه لايمحوا الا ما کان ولايثبت الا مالم يکن»؛ وي مي گويد بدا چنان که يهود گفته (خدا پس از فراغت از امري به امور ديگر مي پردازد)،نيست.مي گويد: «بل هو تعالي» در این باره به «ان اللَّه تعالي يؤخر ما يشاء و يقدم ما يشاء» استناد می نماید. و نسخ شرايع و کتب توسط شريعت هاي بعدي را نمونه اي براي اين تقديم و تأخير مي داند.او احاديثي نیز در نفي بدا (به معنی غلط) نقل مي کند: قال الصادق (عليه السلام): «من زعم أن اللَّه بدا [له] في شي اليوم، لم يعلمه أمس، فاُبرؤمنه» و قال (عليه السلام): «من زعم أن اللَّه تعالي بداله في شي بداء ندامة، فهو عندنا کافر باللَّه العلي العظيم».
    شيخ مفيد در باره بداء مي گويد: «قول الامامية في البداء طريقه السمع دون العقل». او باتوجه به آياتي از قرآن و کلام عرب چنين نتيجه مي گيرد که بدا به امري اطلاق مي شود که علم و يا ظن قوي به آن نداشته ايم ولي اتفاق افتاده است. بعد در توضيح «بدا اللَّه في کذا» آن را به «ظهر له فيه، ظهر منه فيه» معنا مي کند. او معتقد است :بدا به معني به عقب افتادن نظر و آشکار شدن امر پنهاني براي خدا نيست.
    1ـ صدوق، محمد بن علي بن الحسين بن موسي بن بابويه؛ اعتقادات الاماميه، بيروت: دارالمفيد، 1414 هـ.
    2 مفيد، محمدبن محمد بن نعمان؛ اوائل المقالات، بيروت: دارالمفيد 1414 هـ.
    ادامه دارد....



  7. صلوات ها 4


  8. #4

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943




    با سلام و عرض ادب
    شيخ صدوق(ره) در کتاب شریف «کمال الدین» در باره اعتقاد به معنی غلط بداء مي گويد : «به اعتقاد شيعه اگر کسي بگويد که امروز براي خداوند چيزي آشکار شده است که آن را در گذشته نمي دانسته است ، چنين شخصي کافر و بيزاري جستن از او واجب است».1

    شيخ طوسي(ره) در کتاب الغیبه در زمينه دو معنی بداء مي گويد:

    «(بداء این است ) که مصلحت کاري تغيير پيدا کرده اما آشکار ساختن آن به سبب مصلحتي به تاخير افتاده است ؛ بدون آنکه مطلبي براي خداوند آشکار شده باشد ؛ زيرا ما نه اعتقاد به اين مطلب داشته و نه آن را ممکن مي دانيم ؛ و خداوند بزرگ تر از آن است که چنين باشد» .2
    1) كمال الدين وتمام النعمة، شيخ صدوق، ص69 ، تصحيح : علي أكبر غفاري، ناشر: مؤسسة النشر الإسلامي
    2) الغيبة ، الشيخ الطوسي، ص431
    ادامه دارد...

  9. صلوات ها 4


  10. #5

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    با سلام و عرض ادب
    کتابشناسی بداء
    برای این امر می توان به کتاب شریف الذریعه ال تصانیف شیعه تالیف مرحوم سید محسن امین ج 3 ص51 تا ص57 مراجعه نمود اما از باب نمونه به چند مورد اشاره می شود:
    بدا/مجلسی/محمدباقر/1265ه ق
    البداء عند الشیعه الامامیه/کلانتر/سیدمحمد/جامعه نجف الدینیه/شماره 38
    بداء/استاد سبحانی/جامعه مدرسین
    البداء عند الشیخ مفید/ یوسفس /هادی/مجم.عه مقالات کنگره مفید

    کتبی که در ضمن مباحث دیگر به این موضوع پرداخته اند
    بحار الانوار/ج4/صص92-134
    اعتقادات صدوق/باب دهم/ اعتقاد در بداء/ص35
    عقائد الشیعه/کاشف الغطاء
    عقائد الامامیه/مظفر/محمد حسین
    شیعه در اسلام/علامه طباطبایی


  11. صلوات ها 4


  12. #6

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    با سلام و عرض ادب
    در این باره جناب آقای مهدی نصیری مقاله ای پیرامون آراء ونظرات علماء شیعه پیرامون مسئله بداء در مجله شیعه شناسی،
    تابستان 1385 - شماره 14
    (24 صفحه - از 139 تا 162) نگاشته اند که به نقل قسمتی از آن به شکل خلاصه می پر دازیم:
    «دیدگاه صاحب نظران شیعه درباره بداء

    1. شیخ صدوق (301 ـ 381 ق)
    شیخ صدوق در دو کتاب خود درباره بداء بحث کرده است:
    الف) وی در کتاب عقائد، قول یهود را که معتقد به فراغت خداوند از مسئله خلقت بوده، نقض کرده و در این رابطه به آیه کریمه «یَمْحُو اللّهُ مَا یَشَاء وَیُثْبِتُ وَعِندَهُ أُمُّ الْکِتَاب» (سوره رعد، آیه 39) تمسک جسته است. هم‌چنین درباره لزوم اعتقاد به بداء، به چند روایت از امامان معصوم علیهم‌السلام استناد می‌کند و نسخ شرایع، احکام و کتب سابق را به این اعتقاد منسوب می‌دارد: «بر اساس خبر مروی از حضرت صادق علیه‌السلام ، بداء در حق تعالی به معنای ندامت از فعل یا عدم علم سابق نیست.» (ابن بابویه، 1372، باب 1، ص 19، باب 1، ص 19)
    ب) وی در کتاب توحید، به صورت مبسوط‌تر درباره بداء بحث کرده است. وی مفهوم بداء درباره خدا را به معنای ندامت در فعل جایز نمی‌داند و در کاربرد مفهوم صحیح آن در مورد خداوند می‌گوید: «بداء به معنای ابتدا به خلقت یک شی‌ء دیگر است؛ به این صورت که شی‌ء اول را قبل از خلقت دوم نابود سازد یا امر به یک شی‌ء بعد از نهی از آن و یا برعکس است و این قسم همچون نسخ شرایع، تغییر قبله و زمان عده زنی است که شوهرش فوت کرده است. علت تغییر در امور فوق به‌واسطه ثبوت مصلحت در وقت حکم است. (ابن بابویه، 1387 ق.، ص 335)
    شیخ صدوق، اقرار به بداء را به معنای اقرار به قدرت خداوند در مورد فعل، معدوم کردن، خلق، مقدم کردن و امر نمودن به آن‌چه که خداوند می‌خواهد، می‌داند و اذعان به بداء را ردّ قول یهود که قائل به فراغت خداوند از ایجادند، بیان می‌دارد. ایشان درباره مفهوم بداء می‌گوید: «بداء در لغت به معنای ظهور، و در مورد خداوند به معنای "ظهر له منه" (ظهور بر خدا از ناحیه عبد) است و بهمعنای ندامت نیست.» (پیشین)وی به دو حدیث، درباره وجود بداء در مورد پسر حضرت ابراهیم علیه‌السلام (اسماعیل علیه‌السلام ) و پسر امام جعفر صادق علیه‌السلام (اسماعیل) اشاره نموده و در هر دو حدیث تردید کرده است»
    ادامه دارد...


  13. صلوات


  14. #7

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    . شیخ مفید (متوفای 413 ق)
    شیخ مفید در دو کتاب درباره بداء بحث کرده است:
    الف) وی در کتاب تصحیح الاعتقاد، افزون بر بیان و شرح عبارت شیخ صدوق، طریق وصول به بداء را با واسطه نقل می‌داند، نه عقل. وی می‌نویسد: بداء به معنای رأی و ظهور امری بعد از خفای آن نزد حضرت حق نیست؛ زیرا تمام اشیا، از ازل، معلوم حق بوده‌اند. ظهور در بداء به معنای عدم احتساب آن یا ظن غالب بر عدم وقوع موضوع است. آن‌چه که وقوع آن معلوم یا ظن غالب است به آن بداء نمی‌گویند. (مفید، 1371، ص 65ـ67)
    ب) شیخ مفید در اوائل المقالات، معنای بداء را نسخ دانسته است. وی فقر بعد از غنا، مریضی بعد از عافیت، مرگ بعد از زندگی، زیاده‌روزی و کاهش آن و برخی اعمال دیگر را به وسیله عمل، بداء شمرده است. (مفید، 1413 ق.، ج 4، ص 80) بنابر این تفسیر از بداء، نزاع بین عامه و خاصه، لفظی خواهد بود.
    وی در ادامه این رساله، برای بداء دو معنا ذکر می‌کند: 1. ظهور که اصل در این لفظ به همین معنا است؛ 2. انتقال و تحول از اراده‌ای به اراده دیگر بعد از علم به آن. بداء به معنای دوم در حق خداوند به‌کار برده نمی‌شود، بلکه بداء در مورد خداوند به معنای اول است.هم‌چنین می‌گوید: «اطلاق لفظ بداء از باب نقل است نه عقل، و الّا بداء به معنای اظهار امور آشکار نزد خداوند، نزد عقل ثابت است.» (پیشین)
    ادامه دارد..


  15. صلوات


  16. #8

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    شیخ طوسی (385 ـ 460 ق)
    شیخ طوسی در دو کتاب به شرح و بیان مسئله بداء پرداخته است:
    الف) وی در کتاب عدة الاصول می‌نویسد: «بداء در حقیقت به معنای ظهور است و در آیات قرآنی نیز به همین وجه معنا می‌شود، و لفظ ظهور نیز به علم یا ظنِ بعد از جهل و گمان می‌گویند. لذا اگر این لفظ به خداوند انتساب یابد، به وجهی قابل اضافه به خداوند است و به وجهی غیرقابل اضافه. بداء از این حیث که به معنای نسخ باشد از باب توسع، قابل حمل بر خداوند است. لذا در مواضعی که بداء به خداوند انتساب یافته، همچون نسخ به معنای ظهور بر مکلفان است، و در مورد خداوند، علمِ بعد از جهل نیست.» (طوسی، 1403، ج 2، ص 29)
    ب) ایشان در کتاب الغیبة می‌نویسد: پاره‌ای از حوادث، مشروط به اموری است که با تحقق شرائط، اصل عمل متحقق گردد. خداوند هم علم به زمان تحقق حتمی عمل دارد و هم علم به شرائط تحقق آن. لذا اگر در حادثه‌ای تقدم و تأخیری اتفاق افتاد از باب تحقق شرائط است و این منافی با علم بدون شرط خداوند نیست. بنابراین، بداء به معنای نسخ (در آن‌چه در آن جائز است) یا به معنای دگرگونی شرائط (در جایی که خبر از مشروط، از طریق کائنات است) است. پس در این اشکالی نیست که پاره‌ای از افعال الهی برخلاف گمان ما ظهور یابند یا ما شرائط تحقق پاره‌ای از افعال الهی را ندانیم. باید توجه داشت که بداء در چیزهایی که منجر به تکذیب نفس مخبر است، واقع نمی‌شود. (طوسی، 1411 ق.، ص 263ـ265)
    ادامه دارد...


  17. صلوات


  18. #9

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    آیة‌اللّه سبحانی
    آیة‌اللّه سبحانی در کتاب اضواء علی عقائد الشیعة الامامیة، بداء را مانند نسخ از عقائد شیعه امامیه برمی‌شمارد و نسخ را در تشریع و بداء را در تکوین و شیعه را مشهور به اعتقاد به بداء، همانند اعتقاد به تقیه و متعه، می‌داند. به اعتقاد وی، اگر منکران بداء، به خوبی از معنا و مراد شیعه از آن آگاهی پیدا می‌کردند، دست از انکار خود برمی‌داشتند. وی بعد از بیان مقدمه در این مورد، می‌نویسد: «خداوند عالم به کل حوادث می‌باشد و جهل در او محال است.» (سبحانی، 1379، ص 427)
    وی بعد از ذکر آیات و احادیثی که دلالت بر بداء دارند، می‌نویسد: «بداء در دو مقام بحث می‌شود: بداء در مقام ثبوت (تغییر سرنوشت به سبب انجاماعمال صالح) و بداء در مقام اثبات (خبر از تحقق شی‌ء با علم به آن).» (پیشین، ص 456)
    ایشان اعتقاد به محو و اثبات و ایجاد امید در قلب انسان‌ها مثل قبول توبه و شفاعت و از بین رفتن گناهان صغیره به وسیله دوری از گناهان کبیره را اثر تربیتی اعتقاد به قول به بداء برمی‌شمارد و روایاتی در فضیلت اعتقاد به بداء بیان می‌کند. از نظر وی، بداء در مورد خداوند و انسان، به معنای آشکار شدن امور پنهان نزد مردم است. وی در آخر، به جواب قول موافقان و شبهات مربوط به بداء می‌پردازد.
    وی هم‌چنین در کتاب دیگر خود، بعد از بیان معنای بداء و ذکر شواهد روایی درباره اعتقاد به بداء، می‌نویسد: «مراد از بداء در احادیث امامیه، معنای لغوی آن نیست؛ بلکه مراد از آن، تغییر مسیر و سرنوشت انسان به سبب اعمال صالح و تأثیر انسان در تقدیر خود است.» (سبحانی، 1423، ص 229)ایشان در پایان، به ذکر انکار یهود در مورد نسخ و بداء و جواب به آنان می‌پردازد.


  19. صلوات ها 2


  20. #10

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    87
    حضور
    2 روز 19 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    143



    خیلی ممنونم .
    با این حساب میشه درباره بداء ، مسئله لوح ثبت و محو و لوح محفوظ خداوند رو بیان کرد بطوریکه بداء از لوح ثبت و محو نشات میگیره(و علم پیامبر و ائمه از این لوحه حتی علی ع در حدیثی فرمودند اگر بداء نبود تا قیامت میگفتم چه اتفاقاتی قراره بیفته) و لوح محفوظ هم که بدون تغییر و تحوله و مخصوص خداونده ؟ این مطلب به طور کلی درسته ؟

  21. صلوات ها 3


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود