صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: شفاعت ائمه (علیه السلام) شامل چه افرادی می شود؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۳
    نوشته
    1,594
    حضور
    14 روز 5 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    302
    صلوات
    4561

    اشاره شفاعت ائمه (علیه السلام) شامل چه افرادی می شود؟




    سلام رفقا

    یک سوال قدری ذهنم را مشغول کرده است

    شفاعت ایمه شامل چه افرادی میشود؟؟؟
    و ایا ایمه قرار است کل امتشان را شفاعت کنند ؟؟؟(صحبت حضرت علی قبل از شهادتشان در بستر)

    یعنی صدای باقی در نمیاد که این چه عدالتی است که در روز قیام برپاشده است و این همه ادم گناهکار شفاعت شده اند؟؟؟
    یعنی صدای حضرت نوح در نمیاید که فرزندش را نمیتواند شفاعت کند بعد ایمه اینگونه بسیاری از گناهکاران بدتر از فرزند نوح را شفاعت میکنند؟؟؟

    ممکن است در اخر این بحث به این نتیجه برسیم با توجه به درامدن صدای بسیاری در ان دنیا
    بچه شیعه دست به هر گناهی نزند و بعد بگوید ان دنیا امام حسین هست.
    ویرایش توسط bina88 : ۱۳۹۳/۰۹/۱۹ در ساعت ۲۰:۴۱

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۳
    نوشته
    684
    حضور
    48 روز 15 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    1
    گالری
    18
    صلوات
    1995



    با نام و یاد دوست





    شفاعت ائمه (علیه السلام) شامل چه افرادی می شود؟








    کارشناس بحث: استاد صفا

    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۳/۰۷/۱۱ در ساعت ۲۳:۰۰ دلیل: تغییر کارشناس پاسخگو

  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    با سلام و عرض ادب
    مقدمه: شفاعت يکي از مظاهر رحمت گسترده الهي است و به اراده خدا و به رضايت او شفيعان اجازه شفاعت دارند .در شفاعت همه چيز تنها و تنها برخواسته از اراده حکيمانه خداوند است و او به شفيع اجازه مي دهد تا بر اساس اراده و خواست الهي در مورد برخي بندگان شفاعت کنند .

    پاسخ اصلی: شفاعت اولياي الهي بي حساب و گزاف نيست ، تأمل و درنگ در شرايط شفاعت و شفاعت شوندگان آشکار مي سازد که این عمل در حق کسانی صورت می پذیرد که استحقاق عفو الهي را دارند. شفاعت در حقيقت پاداش و جايزه الهي به کساني است که در دنيا اهل ايمان و عمل صالح بوده اند شفاعت بر مبناي استحقاق و قابليت افراد استوار است . آنان اين قابليت را به واسطه عقيده و عمل خويش در دنيا تحصيل کرده اند. ولی چون از در تمام مواضع دارای عمل صالح نیستند امکان ورود مستقیم آنها به بهشت الهی فراهم نیست. و یا برای ورود به مراتب بالاتر نیاز به کمک دارند و...

    نکته: شفاعت قانوني حکيمانه و بر اساس رحمت وفضل الهي است و مقدم بر قانون کيفر و عذاب مجرمان است .به عنوان مثال در قوانين کشورها طبق يک ماده قانوني ، کسي که مرتکب جرم خاصي شود بايد 5 سال زنداني بکشد و طبق ماده قانوني ديگر هر مجرمي که واجد شرايط عفو باشد قبل از تحمل دوره کامل حبس مورد عفو قرار گرفته و آزاد مي شود . عفو چنين مجرمي نه تبعيض است و نه نقض قانون بلکه بر اساس قانون ديگري است که مقدم و حاکم بر قانون اوليه کيفر مجرمان و برخاسته از قابليت شخص مجرم است .هر انساني قادر است با تحصيل شرايط از شفاعت بهره مند شود و خود را در معرض بخشش و عفو اخروي قرار دهد يعني شفاعت قانوني عام و فراگير و بااعلام قبلي است .


  7. صلوات ها 6


  8. #4

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۳
    علاقه
    کتاب
    نوشته
    22
    حضور
    23 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    38

    ببین دیدگاه رو!!!!!!!




    یعنی صدای باقی در نمیاد که این چه عدالتی است که در روز قیام برپاشده است و این همه ادم گناهکار شفاعت شده اند؟؟؟
    یعنی صدای حضرت نوح در نمیاید که فرزندش را نمیتواند شفاعت کند بعد ایمه اینگونه بسیاری از گناهکاران بدتر از فرزند نوح را شفاعت میکنند؟؟؟

    با عرض سلام
    عزیز من چرا فکر می کنی شفاعت کردن باعث ناراحتی دیگران می شود. هدف همه انبیاء هدایت بندگان خداست و پیامبران نشانه های رحمت رب العالمین هستند . تازه وقتی یکی از آتش دور بشه تنها خداوند است که شادتر از همه می گردد .چرا که خداوند ودود است .
    خدایش اگه رحمت خدا در شفاعت قرار نمی گرفت فکر می کنی چند نفر بهشتی می شوند . بعدشم بابا چرا فکر می کنیم که خدا بنده خلق کرده که ببره جهنم!!!!!
    هر کسی بهشت خودش رو داره اونی که اعمال خوبش بیشتر است به خدا در بهشت نزدیک تر است و کمتر افسوس می خوره ....
    دی

  9. صلوات ها 2


  10. #5

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۳
    نوشته
    86
    حضور
    3 روز 11 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    210



    3- أَحْمَدُ بْنُ مُحَمّدٍ وَ مُحَمّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ مُحَمّدِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ يُونُسَ عَنْ سَعْدِ بْنِ طَرِيفٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللّهِ ص مَنْ أَحَبّ أَنْ يَحْيَا حَيَاةً تُشْبِهُ حَيَاةَ الْأَنْبِيَاءِ وَ يَمُوتَ مِيتَةً تُشْبِهُ مِيتَةَ الشّهَدَاءِ وَ يَسْكُنَ الْجِنَانَ الّتِي غَرَسَهَا الرّحْمَنُ فَلْيَتَوَلّ عَلِيّاً وَ لْيُوَالِ وَلِيّهُ وَ لْيَقْتَدِ بِالْأَئِمّةِ مِنْ بَعْدِهِ فَإِنّهُمْ عِتْرَتِي خُلِقُوا مِنْ طِينَتِي اللّهُمّ ارْزُقْهُمْ فَهْمِي وَ عِلْمِي وَ وَيْلٌ لِلْمُخَالِفِينَ لَهُمْ مِنْ أُمّتِي اللّهُمّ لَا تُنِلْهُمْ شَفَاعَتِي‏


    3- امام باقر(عليه السلام) فرمايد: رسول خدا (ص) فرمود: هر كه خواهد مانند پيغمبران زندگى كند و مانند شهيدان بميرد و در بهشتى كه خداى رحمن كاشته، ساكن شود، بايد از على پيروى كند و با دوست او دوستى كند و بامامان پس از وى اقتدا كند: زيرا ايشان عترت منند و از طينت من آفريده شده‏اند. خدايا فهم و علم مرا بايشان روزى كن، واى بر آنها كه از امت من مخالف ايشان باشند خدايا شفاعت مرا به آنها مرسان (خدايا ما را هم توفيق پيروى على و دوستى دوستانش و رسيدن بشفاعت رسولت عطا فرما
    اصول كافى جلد 1 صفحه: 298 روايه: 3

  11. صلوات


  12. #6

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۳
    نوشته
    1,594
    حضور
    14 روز 5 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    302
    صلوات
    4561



    نقل قول نوشته اصلی توسط "قلب سلیم" نمایش پست ها
    باسلام

    کی گفته ائمه نازنین، کل امت را شفاعت میکنند؟! خود ائمه در دعاهای خود هم میفرمایند : خدایا من و والدینم و مومنین زنده ومرده را بیامرز

    (اللّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَارْحَمْهُما كَما رَبَّيانِي صَغِيراً، اجْزِهِما بِالاِحْسانِ إِحْسانا وَبِالسَّيِّئاتِ غُفْرانا، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنينَ وَالمُؤْمِناتِ الاَحْياءِ مِنْهُمْ وَالاَمْواتِ وَتابِعْ بَيْنَنا وَبَيْنَهُمْ بِالخَيْراتِ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِحَيِّنا وَمَيِّتِنا وَشاهِدِنا وَغائِبِنا ذَكَرِنا وَاُنْثانا صَغِيرِنا وَكَبِيرنا حُرِّنا وَمَمْلُوكِنا. كَذَّبَ العادِلُونَ بِالله وَضَلُّوا ضَلالاً بَعِيداً وَخَسِرُوا خُسْراناً مُبِيناً.)

    طلب آمرزش توسط ائمه برای دیگران تقریبا همان شفاعت است! حال که فقط برای مومنین طلب آمرزش میکنند پس فقط برای آنها هم شفاعت خواهند کرد!

    در دعای زیر هم که طلب آمرزش برای مسلمین گفته شده منظور مسلمین واقعی است! ائمه همینطوری نمیگویند مومن و مسلمان! وقتی میگویند مسلمان و شیعه یعنی شیعه واقعی و مسلمان یعنی کسی که تسلیم امر خداست یا کسیکه هم اعمال صالح کرده هم اعمال بد!


    حضرت صادق علیه السّلام فرمود: هرکس چنین دعا کند: «اللَّهُمَ‏ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِمَات الْأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَ جَمِيعِ الْأَمْوَاتِ» ، خداوند به تعداد همه انسانهاى گذشته و آينده، دعایی براى او میفرستد

    نکته: در احادیث زیر منظور از مومن، اولیای الهی و اهل تقوا هستند نه مومنین ظاهری!

    امام باقر عليه السلام : مؤمن، در حق افرادى به تعداد [دو قبيله بزرگ]ربيعه و مضر شفاعت مى كند ؛ مؤمن حتى براى خدمتگزار خود شفاعت مى كند و مى گويد : پروردگارا ؛ خدمتكارم بر من حق دارد . او مرا از گرما و سرما حفظ مى كرد .

    امام باقر عليه السلام : انسان براى قبيله خود شفاعت مى كند ؛ انسان براى خانواده خود شفاعت مى كند ؛ انسان به اندازه عمل خود در حق دو نفر شفاعت مى كند ؛ اين است آن مقام پسنديده .

    روايتي از امام باقر (ع) نقل شده است که: شفاعت مومنان مقبول است، ولي در مورد ناصب پذيرفته نمي شود و گاه مومن شفاعت همسايه خود را مي کند. و پايين ترين مومنان که شفاعت مي کنند براي سي نفر است و آن هنگام است که اهل دوزخ گويند: «فما لنا من شافعين ولا صدق حميم؛ پس ما شفاعتگري نداريم و نيز ، دوستي صميمي.

    امام صادق علیه السلام فرمودند: فقیران از شیعیان علی علیه السلام را خوار و سبک نشمارید که همانا یک نفر از آنها به اندازه قبیله ربیعه و مضر را شفاعت خواهد نمود.

    امام باقر(علیه السلام) فرمودند: همانا، رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) حق شفاعت امت اش را دارد و ما، حق شفاعت شیعیان خودمان را داریم و شیعیان ما، حق شفاعت خویشان خود را دارند.

    پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: شهید هفتاد نفر از بستگان خود را شفاعت می کند.

    امام صادق علیه السلام فرمودند: هیچ کس از اولین و آخرین (مخلوقات) نیست مگر اینکه به شفاعت محمّد صلی الله علیه و آله در روز قیامت نیاز دارد.
    ان داستان مربوط به صحبتهای قبل از شهادت حضرت علی در بستر را شنیده اید؟؟؟

    در مورد شفاعت شهدا هم تا جایی که خوندم نقل 70هزار نفر است نه 70. بخاطر 70 شفاعت که نمیصرفه ادم بره شهید بشه که

    یا کسی اربعین می آید
    یا نمی خواهد بیاید


    نتونستم و نشد و دلم میخواست اما نشد
    نداریم.


  13. صلوات


  14. #7

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۳
    نوشته
    229
    حضور
    8 روز 21 ساعت 45 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    3
    صلوات
    617



    نقل قول نوشته اصلی توسط BABY نمایش پست ها
    ان داستان مربوط به صحبتهای قبل از شهادت حضرت علی در بستر را شنیده اید؟؟؟
    در مورد شفاعت شهدا هم تا جایی که خوندم نقل 70هزار نفر است نه 70. بخاطر 70 شفاعت که نمیصرفه ادم بره شهید بشه که
    نوشته ام رو ویرایش کردم دوباره بخوانید!

    نه آن سخنان را ندیدم بگذارید تا ببینیم چیست؟

    کسی برای شفاعت کردن که شهید نمیشه!!!!! ثانیا شفاعت هفتاد از بستگان در این حدیث گفته شده نه از همه امت!


    نقل قول نوشته اصلی توسط BABY نمایش پست ها
    سلام رفقا
    شفاعت ایمه شامل چه افرادی میشود؟؟؟
    و ایا ایمه قرار است کل امتشان را شفاعت کنند ؟
    یعنی صدای باقی در نمیاد که این چه عدالتی است که در روز قیام برپاشده است و این همه ادم گناهکار شفاعت شده اند؟؟؟


    باسلام

    کی گفته ائمه نازنین، کل امت را شفاعت میکنند؟! خود ائمه در دعاهای خود هم میفرمایند : خدایا من و والدینم و مومنین زنده ومرده را بیامرز

    (اللّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَارْحَمْهُما كَما رَبَّيانِي صَغِيراً، اجْزِهِما بِالاِحْسانِ إِحْسانا وَبِالسَّيِّئاتِ غُفْرانا، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنينَ وَالمُؤْمِناتِ الاَحْياءِ مِنْهُمْ وَالاَمْواتِ وَتابِعْ بَيْنَنا وَبَيْنَهُمْ بِالخَيْراتِ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِحَيِّنا وَمَيِّتِنا وَشاهِدِنا وَغائِبِنا ذَكَرِنا وَاُنْثانا صَغِيرِنا وَكَبِيرنا حُرِّنا وَمَمْلُوكِنا. كَذَّبَ العادِلُونَ بِالله وَضَلُّوا ضَلالاً بَعِيداً وَخَسِرُوا خُسْراناً مُبِيناً.)

    طلب آمرزش توسط ائمه برای دیگران تقریبا همان شفاعت است! حال که فقط برای مومنین طلب آمرزش میکنند پس فقط برای آنها هم شفاعت خواهند کرد!

    در دعای زیر هم که طلب آمرزش برای مسلمین گفته شده منظور مسلمین واقعی است! ائمه همینطوری نمیگویند مومن و مسلمان! وقتی میگویند مسلمان و شیعه یعنی شیعه واقعی و مسلمان یعنی کسی که تسلیم امر خداست!


    حضرت صادق علیه السّلام فرمود: هرکس چنین دعا کند: «اللَّهُمَ‏ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِمَات الْأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَ جَمِيعِ الْأَمْوَاتِ» ، خداوند به تعداد همه انسانهاى گذشته و آينده، دعایی براى او میفرستد

    علامه طباطبائی در تفسیر آیه "ان المسلمين و المسلمات و المؤمنين و المومنات و القانتين و القانتات و.." میفرمایند:
    پس
    اسلام عبارت شد از تسليم عملى براى دين، به اينكه همه تكاليف آن را بياورى، و آنچه از آن نهى كرده ترك كنى،
    و
    (مسلمون ) و (مسلمات ) مردان و زنانى هستند كه اين طور تسليم دين شده باشند و
    اما
    (مؤمنين ) و (مومنات ) مردان و زنانى هستند كه دين خدا را در دل خود جاى داده باشند، به طورى كه وقتى به اعمال آنان نگاه مى كنى، پيداست كه اين شخص در دل به خدا ايمان دارد، پس هر مومنى مسلمان هست، ولى هر مسلمانى مومن نيست.


    نکته مهم دیگر اینکه حتی اگر شخص بسیار گناهکار و ظالمی هم شفاعت شود با بهشت بیگانه است! یعنی وقتی وارد بهشت میشود نعمات و حوریان و... از وی دوری می جویند!


    امام باقر عليه السلام : مؤمن، در حق افرادى به تعداد [دو قبيله بزرگ]ربيعه و مضر شفاعت مى كند ؛ مؤمن حتى براى خدمتگزار خود شفاعت مى كند و مى گويد : پروردگارا ؛ خدمتكارم بر من حق دارد . او مرا از گرما و سرما حفظ مى كرد .

    امام باقر عليه السلام : انسان براى قبيله خود شفاعت مى كند ؛ انسان براى خانواده خود شفاعت مى كند ؛ انسان به اندازه عمل خود در حق دو نفر شفاعت مى كند ؛ اين است آن مقام پسنديده .

    روايتي از امام باقر (ع) نقل شده است که: شفاعت مومنان مقبول است، ولي در مورد ناصب پذيرفته نمي شود و گاه مومن شفاعت همسايه خود را مي کند. و پايين ترين مومنان که شفاعت مي کنند براي سي نفر است و آن هنگام است که اهل دوزخ گويند: «فما لنا من شافعين ولا صدق حميم؛ پس ما شفاعتگري نداريم و نيز ، دوستي صميمي.

    امام صادق علیه السلام فرمودند: فقیران از شیعیان علی علیه السلام را خوار و سبک نشمارید که همانا یک نفر از آنها به اندازه قبیله ربیعه و مضر را شفاعت خواهد نمود.

    امام باقر(علیه السلام) فرمودند: همانا، رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) حق شفاعت امت اش را دارد و ما، حق شفاعت شیعیان خودمان را داریم و شیعیان ما، حق شفاعت خویشان خود را دارند.

    پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: شهید هفتاد نفر از بستگان خود را شفاعت می کند.

    امام صادق علیه السلام فرمودند: هیچ کس از اولین و آخرین (مخلوقات) نیست مگر اینکه به شفاعت محمّد صلی الله علیه و آله در روز قیامت نیاز دارد.


    ویرایش توسط حسبنا الله : ۱۳۹۳/۰۷/۱۳ در ساعت ۲۱:۵۰

  15. صلوات ها 2


  16. #8

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۳
    نوشته
    1,594
    حضور
    14 روز 5 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    302
    صلوات
    4561



    نقل قول نوشته اصلی توسط "قلب سلیم" نمایش پست ها
    نوشته ام رو ویرایش کردم دوباره بخوانید!

    نه آن سخنان را ندیدم بگذارید تا ببینیم چیست؟

    کسی برای شفاعت کردن که شهید نمیشه!!!!! ثانیا شفاعت هفتاد از بستگان در این حدیث گفته شده نه از همه امت!




    باسلام

    حال سر عدد اختلاف نسازیم بین خودمون که بحث دور شود.
    این مطلب را پیدا کنید و بخوانید که حضرت علی پیش از شهادتشان در بستر یکی از صحابه به نزدشان امد و بعد نقل کردند که اری در ان دنیا ...

    یا کسی اربعین می آید
    یا نمی خواهد بیاید


    نتونستم و نشد و دلم میخواست اما نشد
    نداریم.


  17. #9

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    نوشته
    435
    حضور
    2 روز 21 ساعت 19 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    103
    صلوات
    2721



    آیا شفاعت پارتی بازی است؟


    معنای لغوی شفاعت‏


    کلمه شفاعت از ریشه شفع به معنى جفت و ضم الشی‏ء الى مثله گرفته شده و نقطه مقابل آن وتر به معنى تک و تنها است سپس به ضمیمه شدن فرد برتر و قوی ترى براى کمک به فرد ضعیف ‏تر اطلاق گردیده است. شفاعت در لغت به معنای خواهش گری و پایمردی کردن ، میانجی گری ، وساطت و پا در میانی کردن و درخواست عفو و بخشایش است.


    این لفظ در عرف و شرع به دو معنى متفاوت گفته می ‏شود:


    الف- شفاعت در عرف به این گفته مى‏ شود که شخص شفیع از موقعیت و شخصیت و نفوذ خود استفاده کرده و نظر شخص صاحب قدرتى را در مورد مجازات زیردستان خود عوض کند.


    گاهى با استفاده از نفوذ خود یا وحشتى که از نفوذ او دارند و زمانى با پیش کشیدن مسائل عاطفى و تحت تاثیر قرار دادن عواطف طرف و زمان دیگرى با تغییر دادن مبانى فکرى او در باره گناه مجرم و استحقاق او و مانند اینها.


    بطور خلاصه شفاعت طبق این معنى هیچگونه دگرگونى در روحیات و فکر مجرم یا متهم ایجاد نمى‏ کند، تمام تاثیرها و دگرگونی ها مربوط به شخصى است که شفاعت نزد او مى‏ شود .


    این نوع شفاعت در بحث هاى مذهبى مطلقا معنى ندارد، زیرا نه خداوند اشتباهى مى‏ کند که بتوان نظر او را عوض کرد، و نه عواطفى به این معنى که در انسان است، دارد که بتوان آن را برانگیخت، و نه از نفوذ کسى ملاحظه مى ‏کند و وحشتى دارد و نه پاداش و کیفرش بر محورى غیر از عدالت دور مى‏ زند.


    ب - مفهوم دیگر شفاعت بر محور دگرگونى و تغییر موضع شفاعت شونده دور مى ‏زند، یعنى شخص شفاعت شونده موجباتى فراهم مى ‏سازد که از یک وضع نامطلوب و درخور کیفر بیرون آمده و به وسیله ارتباط با شفیع، خود را در وضع مطلوبى قرار دهد که شایسته و مستحق بخشودگى گردد، و ایمان به این نوع شفاعت در واقع یک مکتب عالى تربیت و وسیله اصلاح افراد گناهکار و آلوده، و بیدارى و آگاهى است، و شفاعت در منطق اسلام از نوع اخیر است.


    و تمام ایرادها، خرده‏ گیری ها، و حمله‏ ها همه متوجه تفسیر اول براى شفاعت مى‏شود، نه مفهوم دوم که یک معنى منطقى و معقول و سازنده است.


    معنای اصطلاحی شفاعت


    بدون شک مجازاتهاى الهى چه در این جهان و چه در قیامت جنبه انتقامى ندارد، بلکه همه آنها در حقیقت ضامن اجرا براى اطاعت از قوانین و در نتیجه پیشرفت و تکامل انسانها است، بنا بر این هر چیز که این ضامن اجراء را تضعیف کند باید از آن احتراز جست تا جرات و جسارت بر گناه در مردم پیدا نشود.


    از سوى دیگر نباید راه بازگشت و اصلاح را بکلى بر روى گناهکاران بست بلکه باید به آنها امکان داد که خود را اصلاح کنند و به سوى خدا و پاکى تقوا باز گردند.


    شفاعت به مفهوم قرآنی اش این است که شخص گنه کار به سبب پاره ای از جنبه های مثبت مانند ایمان یا انجام بعضی از اعمال صالح شباهتی به اولیاء الله پیدا کند و آنان با عنایات و کمک های خود او را به سوی کمال سوق دهند و از پیشگاه خداوند تقاضای عـفو کنند. به تعبیری دیگر حقیقت شفاعت ، قرار گرفتن موجودی قوی تر و برتر در کنار موجودی ضعیف تر و کمک کردن به او برای پیمودن مراتب کمال است.


    شفاعت در معنى صحیحش براى حفظ همین تعادل است، و وسیله‏اى است براى بازگشت گناهکاران و آلودگان و در معنى غلط و نادرستش موجب تشویق و جرات بر گناه است.


    کسانى که جنبه‏ هاى مختلف شفاعت و مفاهیم صحیح آن را از هم تفکیک نکرده‏ اند گاه بکلى منکر مساله شفاعت شده، آن را با توصیه و پارتى‏ بازى در برابر سلاطین و حاکمان ظالم برابر مى‏ دانند! و گاه مانند وهابیان آیه را که مى‏ گوید: لا یُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ در قیامت (از کسى شفاعت پذیرفته نمى‏ شود) بدون توجه به آیات دیگر دستاویز قرار داده و به کلى شفاعت را انکار کرده‏ اند.


    ایرادات مخالفان شفاعت:


    به هر حال ایرادهاى مخالفان شفاعت را در چند مطلب مى‏ توان خلاصه کرد:


    1) اعتقاد به شفاعت ، روح سعى و تلاش را تضعیف مى‏کند.


    2) اعتقاد به شفاعت انعکاسى از جامعه ‏هاى عقب مانده و فئودالیته است.


    3) اعتقاد به شفاعت موجب تشویق به گناه و رها کردن مسئولیتها است.


    4) اعتقاد به شفاعت یک نوع شرک و چندگانه پرستى و مخالف قرآن است!


    5) اعتقاد به شفاعت مفهومش دگرگون شدن احکام خداوند و تغییر اراده و فرمان او است!


    همه این ایرادها از آنجا ناشى شده که شفاعت را از نظر مفهوم قرآنى با شفاعت هاى انحرافى رائج در میان عوام مردم اشتباه کرده ‏اند.


    منبع: تبیان

  18. صلوات


  19. #10

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,049
    حضور
    192 روز 18 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28782






    باسلام وتشکر .
    در ابتدا باید گفت : واژه شفاعت از ماده شفع و در مقابل وتر است. شخصی که متوسل به شفیع می‌شود، به دلیل این که توان و نیرویش را برای رسیدن به کمال مطلوب کافی نمی‌داند، نیروی خود را با نیروی شفیع پیوند می‌زند تا از این راه به آنچه که می‌خواهد، دست یابد. شفاعت در مواردی مؤثر است که زمینه و استعداد همراهی وجود داشته باشد.
    بنابر این شفیع به منزله بال دوم برای کسی است که دارای یک بال است . با کمک شفیع، بال دیگری برای پرواز می‌یابد، در کلمات امیر مؤمنان آمده است:
    «الشیفیع جناح الطالب»؛(1) بنابر این کسانی که در ظلمت کامل قرار دارند، زمینه‌ای برای شفاعت در آن ها وجود ندارد و از شفاعت شافعان محروم خواهند بود.
    بزرگان معتقدند که هدایت‌پذیری و حرکت در مسیر ولایت ،تأمین کننده شفاعت در عالم آخرت است . اگر کسی در دنیا از هدایت بی‌نصیب باشد، در آخرت نیز از شفاعت بی‌نصیب خواهد بود.
    شفاعت گرچه حقیقتی غیر قابل انکار است و بدون تردید عده‌ای از شفاعت بهره‌مند می‌شوند، اما بذر هدایت دنیوی در آخرت به صورت شفاعت شکوفه می‌زند . توقع شفاعت از سوی کسی که در دنیا بذر هدایت را دریافت نکرده ، در آخرت درست مثل کشاورزی است که بدون پاشیدن بذر توقع محصول داشته باشد.(2)
    کسانى که داراى بینش و عقائد فکرى و رهبرى صحیح باشند و تنها در عمل دچار لغزش هایى شده باشند، مشمول شفاعت شافعان مى‏شوند. قرآن مى‏فرماید:
    «لایَملِکُونُ الشَّفاعَةَ الاّ مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحمنِ عَهداً»؛ (3) تنها کسانى از شفاعت بهره‏مند مى‏شوند که میان خود و خدا پیمانى داشته باشند . خدا و اولیاى او و راه آنان را قلباً پذیرفته باشند.
    امیرالمؤمنین علیه السلام مى‏فرماید: «اِستَجِیبُوا الاَنبیاءَ وَ سَلِّمُوا بِاَمرِهِم وَ اعْمَلوا بِطاعَتِهِم تَدخُلُوا فِى شَفاعَتِهِم؛ (4)دعوت و نداى پیامبران گرامى را بپذیرید . نسبت به فرمان‏هاى آن بزرگواران تسلیم باشید . عمل شما طبق دستور و فرمان آنان باشيد تا مشمول شفاعت آنان گرديد».
    آرى، کسانى که در دنیا از اولیاى خدا و علماى ربّانى پیروى کرده باشند، در آن روز هم مى‏توانند از آنان بهره گیرند و مشمول شفاعت آن بزرگواران باشند، یعنى باید بذر شفاعت را در دنیا کاشت تا در آخرت برداشت کرد.
    شفاعت در روز رستاخیز بی حساب و بی قید و شرط نیست، بلکه برنامه دقیقی دارد، هم در مورد شفاعت شونده و هم در مورد نوع جرمی که فرد گنهکار مرتکب گردیده ؛ تا استحقاق و شایستگی در افراد برای شفاعت کردن و شفاعت شدن وجود نداشته باشد، شفاعت معنا نخواهد داشت. از این رو طبق آیات قرآن کریم شفاعت شامل حال افرادی می‌گردد که راه حق را با تلاش و کوشش پیموده اند، ولی ممکن است در این مسیر گرفتار لغزش هایی شده باشند که موجب یأس و ناامیدی در آنان گردد . در نتیجه از ادامه راه حق باز مانند.
    در منطق قرآن و اسلام، شفاعت به عنوان نیرویی محرک، انسان ها را ترغیب می‌کند تا از ادامه راه حق مأیوس نگردند . به مؤمن گنهکار نوید می‌دهد که اگر لغزشی از شما سر زد، شفیعانی هستند که به اجازه خداوند رحمان شما را شفاعت کنند.
    امام کاظم (ع) از امام علی (ع) نقل می‌فرماید که پیامبر(ص) فرمود :
    " شفاعت برای کسانی است که گناهان کبیره مرتکب می‌گردند" آن گاه امام کاظم علیه السلام در توضیح مطلب می‌فرماید:
    " هر فرد با ایمانی که مرتکب گناهی می‌شود، طبعاٌ پشیمان خواهد شد . پیامبر فرموده پشیمانی از گناه، توبه است . کسی که پشیمان نگردد، مؤمن واقعی نیست . شفاعت برای او نخواهد بود . عمل او ظلم است . خداوند می‌فرماید ظالمان دوست و شفاعت کننده ای ندارند. " (5 )
    عارف بی‌بدیل معاصر امام خمینی(ره) در این خصوص سخنی شنیدنی دارد :
    « شفاعت در آن عالم امر جزافی نیست و از روی تناسب یعنی شافع و مشفوع له است. از این جهت کسانی که از نور توحید و ولایت بی‌بهره‌اند ، ممکن نیست به نور شفاعت نایل شوند و اهل معاصی نیز اگر کدورت معاصی آن ها را زیاد فرا گرفته باشد ،ممکن است پس از مدت‌ها مدیدی به شفاعت نایل شوند، بنابر این باید به فکر اصلاح خود باشیم و با انوار اطاعت و مودّت اولیا(ع) خود را متناسب با آن ها کنیم تا مورد شفاعت آن ها شویم و نور شفاعت آن ها با نورانیت اطاعت ما شفع و جذبه روحانیت آن ها ما را مجذوب کند » .(6) با توجه به آن چه بیان شد، انسان‌ها به طور کلی دو دسته‌اند،
    برخی نظیر کفار معاند بر اثر طغیان و گناه همان طور که در دنیا زمینه هدایت پذیری و دریافت فیض هدایت را از دست می‌دهند و هرگز قابل هدایت نیستند، در آخرت نیز استعداد دریافت شفاعت را ندارند . ظلمت محض‌اند . هیچ گونه زمینه‌ای برای دریافت نور شفاعت در وجود آن ها نیست.
    این عده از فیض شفاعت شافعان به کلی محروم‌اند . تا ابد گرفتار عذاب دوزخ‌اند. ولی برخی انسان‌ها به دلیل دریافت جلوه‌ای از نور هدایت در دنیا در شرایطی هستند که می‌توانند با شفاعت شافعان فیض رحمت الهی را دریافت کنند، چون در دنیا حق را شناخته و به آن ایمان آورده، ولی به جهت جنبه بشری گاهی گناه و معصیتی از آن ها سر زده است که در قیامت با نور شفاعت وجودش از ظلمت گناه رهایی یافته و فیض رحمت خداوند را دریافت می‌کند.
    عده ای مثل کفار معاند مانند سنگ سیاهی اند که اصلاً نور خورشید را نمی‌توانند دریافت و منعکس کنند و روشن گردند، ولی برخی دیگر مثل مؤمن گناهکار مانند اجسام شفاف‌اند که گرچه به دلیل غبار گناه چهره کاملاً روشن ندارند، ولی زمینه دریافت نور خورشید در آن ها هست و می‌توانند آن را دریافت کنند.
    بنا بر این شفاعت نصیب کسانی خواهد شد که جلوه‌ای از نور هدایت و ایمان در وجود آن ها وجود دارد ، ولی به دلیل غفلت لغزش‌هایی از آنان سر زده، شفعا در قیامت از آن ها شفاعت نموده و خداوند لغزش‌های آنان را خواهند بخشید.
    کسانی که از روی عناد و کفر و لجاجت با حق و راه شهدا کاملاً بیگانه بوده و در دنیا هرگز در مسیر هدایت نرفته‌اند، شفاعت نصیب آن ها نخواهد شد.

    پی‌نوشت‌ها:
    1. نهج البلاغه، حکمت 63.
    2. سیمای اهل بیت در عرفان امام خمینی، ص 191، نشر مؤسسه آثار امام، 1387ش.
    3 . مریم(19)آیه 87.
    4. تفسیر برهان، ج 3، ص 57، نشر موسسیه البعثت بیروت 1419 ق.
    5.همان.
    6. شرح جنود عقل و جهل، ص 374، نشر مؤسسه آثار امام خمینی، 1377ش.

  20. صلوات ها 3


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود