خواستگاری حق کیست ؟ مرد یا زن؟

[اميدوار]

خواستگاری دیگر نیاز به تعریف ندارد همه کم و بیش دیده ایم و شنیده ایم. حداقل صدا و سیما در هر فیلم خود حداقل یک خواستگاری را دارد، لذا با این اوصاف دیگر نیاز به تعریف خواستگاری نیست.
● خواستگاری حق کیست؟
اگر با دید جامعه مردسالار جواب بدهیم، خواهیم گفت حق مرد! زیرا عرف جامعه ما نمی پذیرد که یک زن از یک مرد خواستگاری کند. قبلا اعتقادم بر این بود که اگر یک زن از یک مرد درخواست ازدواج کند و مرد درخواستش را نپذیرد، ممکن است زن به خاطر احساسات خود دچار بحران روحی شود و ضربه های روحی سنگینی بخورد ، اما بزرگ تر که شدم (حداقل از نظر جسمی) دیدم که نه این طور نیست؟ شاید این طور هم باشد اما با قطعیت نمی توان نسخه اش را پیچید.
چون امروزه آنقدر شبکه اجتماعی افراد (عده کثیری از مردم) بالا رفته است که توان این گونه برخوردها را دارند.
اگر حتی قبول کنیم که هنوز ما این فرهنگ را نیافته ایم که یک زن به خواستگاری یک مرد برود. حالا اگر با دید دیگری به خواستگاری نگاه کنیم به این سوال خواهیم رسید که خواستن حق کیست؟ مرد یا زن ؟ آیا خواستن انحصاری است؟ به نظر من خواستن حق هر دو است، هر دو می توانند بخواهند، اما بروز این خواستن مهم است، به فرض اینکه یکی دیگری را بخواهد باید این خواستن را به نوعی بروز دهد. به اینجا که می رسیم باز به نقطه اول بازگشته ایم باز مسئله خواستگاری و مسائل پیرامون آن پیش می آید.
نکته ای که برخی از منتقدان به خواستگاری زن از مرد وارد می کنند این است که به دلیل احساسی بودن زن، درخواست ازدواجش نیز از روی احساسات بوده و نمی تواند ضامن دوام زندگی زناشویی در آینده باشد. اما به فرض اینکه این نظریه را قبول کنیم باز حق نداریم او را از انتخابش منع کنیم. درواقع با این کار احساسات او را بی ارزش کرده و به حساب نیاورده ایم .
به عقیده من درخواست ازدواج لااقل در جوامعی که دم از مدرنیته می زنند و ادعای فرهنگ دارند باید به شکلی باشد که طرفین بتوانند آزادانه و بی هیچ دغدغه ای درخواست خود را مطرح کنند.
اما مشکل اساسی اینجاست که خود زنها هم در بیشتر موارد نمی خواهند و نمی توانند پا پیش نهند. یکی از دوستان همواره می گوید که یک زن می تواند ۴۰ سال عاشق بماند و زبان نگشاید اما یک مرد نمی تواند ۱ روز عاشق بماند و زبان نگشاید. البته این جمله بیشتر جنبه علمی ندارد و مورد قبول من نیست ، زیرا درست است که زن و مرد تفاوت هایی با هم دارند اما هر دو در انسان بودن مشترک اند. و از یک گوهر مشترک اند و ودیعه الهی که با نام عشق از آن یاد می شود، کیفیتی تقریبا مشابه نزد هر دو دارد. لذا یک زن نمی تواند با این استدلال که چون من زنم، سکوت کند.
البته برخی از زن ها این مشکل را (ناتوانی در بیان صریح) با رفتار و حرکات خود حل می کنند و با زبان بی زبانی علاقه خود را بروز می دهند.
در نقد سخن من ممکن است بعضی ها بگویند درست است که در حال حاضر خواستگاری از سوی مرد صورت می گیرد، اما پذیرش نهایی از سوی زن است و اوست که تصمیم نهایی را می گیرد. اما به فرض قبول کردن اینکه خانواده زن مخصوصا پدر خانواده هیچ دخالتی در تصمیم گیری وی نداشته باشد ، باز هم دلیل این نمی شود که بگوییم خواستگاری عادلانه بوده. و طرفین از حقوق برابر برخوردار بوده اند.
سخن آخر اینکه، بستر جامعه و همچنین افکار عمومی باید به گونه ای باشد که خواستگاری را با اشکال غیر معمول نیز بپذیرد و صرفا با تکیه بر عرف جامعه خط قرمزی بر این موضوع نکشد. زیرا عرف را جامعه به وجود آورده است و جامعه است که می تواند روی آن اثر گذاشته و دچار تغییر و تحولش کند.

نظر شما چیست؟

[tobeh]

از نظر عرف جامعه ایرانی و احتمالا برخی از جوامع دیگر ، خواستگاری حق مردان هست ، ولی اگر عقلانی بنگریم ، از آنجایی که خواستگاری یک نوع انتخاب و تصمیم گیری می باشد، و این انتخاب بر اساس خواسته ها و سلایق هست، می تواند حق هر دو جنس هم مرد و هم زن باشد.

[tobeh]

کسی نظری نداره؟؟؟

[حامی]

من هم با جناب امیدوارم موافقم
اما خواستگاری سنتی مرد از زن در جامعه ما ریشه دار است و برای این که چنین امری متعادل و یا اصلاح شود نیاز به مقدمات و زمینه سازی های زیادی دارد بنابراین فعلا من پیشنهاد نمی کنم که خانمی پیش قدم شود مگر این که زمینه های عرفی و فرهنگی ایجاد شود
مشاوره های زیادی داشته ام که دختر خواستگاری کرده ولی
- خانوداه پسر این را یک امتیاز بسیار منفی برای دختر در نظر گرفته اند.
- خود پسر کم ظرفیتی نشان داده و این را به عنوان یک امتیاز ویژه برای خود در نظر داشته و در خوابگاه ، کلاس یا اداره تو بوق کرده که خانم فلانی از من خواستگاری کرده است. که چنین کاری از دختران کمتر سر می زند.
- این یک امر روان شناختی است که رد خور ندارد در اغلب جوامع مرد طالب است و زن مطلوب زن با شنیدن جواب رد در صورت خواستگاریش بیشتر دپرس می شود تا مرد (حداقل ده مشاوره نمونه همین در همین سایت داشته ام)
و مردان زمخت تر اند و با جواب رد مرد ظاهرا به هم نمی ریزند و مقاوم ترند.
نکته مهم:
چون در جامعه ما خواستگاری دختر از مرد جا نیفتاده البته ممکن است برخی که روسن تر ند به این امر رسیده باشند که اشکالی ندارد ولی شعاع آن غالبا به خانواده ها نمی رسد. زیاد دیده شده که مردان در مشاجرات زمانی که دختر خواستگار بوده به رو می آورند که تو دنبال من راه افتادی بودی و...
البته اگر مرد هنجار و مومن و راز دار و باظرفیتی باشد دختر یا خانواده اش می توانند خواستگاری کنند مثا خواستگاری حضرت شعیب از موسی (ع)ولی کمتر این با چنین فردی مواجهه می شویم.
نمونه و شاهد فعلی من:
مردی در مسجد از پسری که ظاهر خوب بود برای دخترش خواستگاری کرد این پسر با این که خانمش افسرده است یک دنده است و همیشه درخواست امتیاز از او و پدرش دارد چون فکر می کند او سرآمد و تک بوده و واقعا گل چین شده بنابراین همیشه همسرش را مقصر می داند حتی حاضر نیست برای رفع مشکلات به حکم یا مشاور رجوع کنند فقط در خواست دارد که زن خودش را اصلاح کند
بله حق خواستگاری از زن و مرد هر دو است البته اگرچه الان چون دختران زیاد ترند پسر ها قدرت مانور بیشتری در انتخاب دارند ولی اگر تناسب برقرار شود واقعا زن در مطلوب واقعی می شود و خواستگاران رقابتی می شوند.
البته همین الان هم در جامعه سنتی واقعا حق خواستگاری با دختر هم هست چون دختر نخواهد هیچ کس نمی تواند او را بر ازدواج مجبور کند و اگر حتی پدر مجبور کند با این که اذن او لازم است اما بدون رضایت دختر عقد شرعی بسته نمی شوند و این یعنی حق دختر.
بنابرایت خواستن پسر تا جایی که دختر نخواهد چیزی به حساب نمی آید.
خواستگاری به معنی جلو رفتن و ابتدا درخواست ازدواج دادن چیز دیگری است که گفتم با ضعف هایی که در بسیاری از خانواده ها و خود آقا پسر ها هست فعلا به صلاح نیست مگر این که در خانواده هایی ضعف های بالا نیاشد و مسئله ای ایجاد نکند

[حامی]

بله من هم با حق خانم ها موافقم اما با نبود زمینه ها لازم با دپرس شدن آنها مخالفم (مگر جاهایی که ضعف ها نباشد که محل بحث من نیست)

[tobeh]

نقل   نوشته اصلی توسط : حامی م فعلا من پیشنهاد نمی کنم که خانمی پیش قدم شود مگر این که زمینه های عرفی و فرهنگی ایجاد شود

سلام ، شما نگران نباشید ، ما در جریان ساختار و ظرفیت جامعه هستیم، و اینکار رو نخواهیم کرد