صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تطبیق آیات 46 و 47 سوره اعراف بر برخی از علمای اهل سنت که محب اهل بیت (ع) هستند

  1. #1

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۹
    نوشته
    2,599
    حضور
    54 روز 8 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6491

    اشاره تطبیق آیات 46 و 47 سوره اعراف بر برخی از علمای اهل سنت که محب اهل بیت (ع) هستند




    بسم الله الرحمن الرحیم

    با سلام و عرض ادب خدمت اساتید محترم

    در قرآن کریم از گفتگوی رجالی از اعراف با بهشتیان و جهنمیان سخن آمده

    و در روایات آمده است که اعراف اهلبیت علیهم السلام میباشند و در بعضی تفاسیر ایشان را مردم عادی ندانسته و به انبیاء و ائمه و فقها تفسیر کرده اند.

    در این آیات از دو گروه یاد شده:

    1- رجالی از اعراف.
    2- اصحاب اعراف.

    قرآن از قول
    رجالی از اعراف (نه اصحاب
    و صاحبان اصلی اعراف که همان انبیاء و ائمه اند) جملاتی بیان داشته است:

    میفرماید:

    1- ونادوا اصحاب الجنه ان سلام علیکم لم یدخلوها وهم یطمعون.داخل بهشت نمیشوند ولی طمع دارند که به بهشت راه پیدا کنند.(سوره اعراف، آیه 46)

    2- قالوا لاتجعلنا مع القوم الظالمین.
    میگویند پروردگارا ما را در زمره ستمکاران قرار مده. (سوره اعراف، آیه 47)

    در جمله ی اول بعید به نظر میاید که گوینده این سخن اهلبیت (ع) یا پیامبران باشند. چون اولا کسی به چیزی طمع میبندد که بطور کامل امید رسیدن به آن را نداشته باشد. (اگر امید داشته باشد باید از فعل یرجون استفاده شود)

    ثانیا همانطور که در احادیث هم آمده است نباید امامان ما یا حتی علمای بزرگمان به طمع بهشت باشند چون ایشان خدا را به این سبب بندگی کرده اند که او را لایق بندگی دانسته اند و نه به طمع بهشت.

    در جمله دوم هم تا وقتیکه بسیارند افرادی که مجبور باشند چنین دعایی بکنند نمیتوان این دعا را به اهلبیت و انبیاء و حتی فقهای شیعه اثنی عشری که پیرو ایشانند و مرتکب ستمی در حق آنان نشده اند ، نسبت داد.


    و در ادامه آیات از قول اصحاب اعراف به رجال استکبار چنین میفرماید:

    وَنَادَى أَصْحَابُ الأَعْرَافِرِجَالًا يَعْرِفُونَهُمْ بِسِيمَاهُمْ قَالُواْ مَا أَغْنَى عَنكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ
    و اهل ا عراف مردانى را كه آنان را از سيمايشان مى‏شناسند ندا مى دهند [و] مى‏گويند جمعيت‏ شما و آن [همه] گردنكشى كه مى‏ كرديد به حال شما سودى نداشت


    أَهَؤُلاء الَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ لاَ يَنَالُهُمُ اللّهُ بِرَحْمَةٍ ادْخُلُواْ الْجَنَّةَ لاَ خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلاَ أَنتُمْ تَحْزَنُونَ آيا اينان همان كسان نبودند كه سوگند ياد مى‏كرديد كه خدا آنان را به رحمتى نخواهد رسانيد [اينك] به بهشت درآييد نه بيمى بر شماست و نه اندوهگين مى‏شوید


    پس اصحاب اعراف که انبیاء و ائمه اطهار(ع) باشند به این رجالی که مرتکب ظلمی شده اند ولی طمع در عفو الهی دارند ، اجازه ورود به بهشت میدهند؛ آنهم زمانی که مسائلی را به رخ همتایان ایشان که کافرند میکشند.

    در اینجا این سوال پیش میاید که آیا این رجال اعراف که با امر ائمه اطهار وارد بهشت میشوند شیعه هستند یا سنی؟

    اگر نگاهی به وضعیت جهان امروز بیندازیم آنچه که میبینیم اینست که سران کفر، وهابیت را به اسم اسلام و به اسم اینکه شیعیان مشرکند و لاینالهم الله برحمه، در جهان بر علیه ایشان شورانده است و خونشان را مباح میدانند. حتی به مسلمانان فلسطینی هم رحم نمیاورند و برای اینکه از طرف شیعیان مورد حمایت قرار نگیرند آنها را ناصبی و طرفدار تکفیریها معرفی میکنند و از سوی دیگر برای اینکه خودشان هم به این مردم مظلوم کمکی نکرده باشند فتوا میدهند که آنها شیعه هستند و کمک کردن به ایشان حرام است، تا بدین ترتیب اسرائیل مورد خطرقرار نگیرد.

    در این میان بعضی از علمای اهلسنت جانب شیعیان را دارند و حتی تقلید از علمای شیعه را جایز دانسته اند.
    چنانکه مثلا در شرح احوالشان آمده است :

    درصدد دیدن فقه امامیه برآمدم و از عراق و ایران کتاب‎های فقهی امامیه را خواستم، ولی تا این اخیر، که مصر از زیر زنجیر استعمار بیرون آمد، این کتاب‎ها نمی‎رسید و سانسور می‎شد


    آیا همین مسائل بیانگر این نیست که بعضی از علمای اهل سنت به دلایلی حقایق را دریافت نکرده اند و بنابراین جاهل قاصر به حساب میایند.

    با این توضیحات برگردیم به موضوع سوال
    :

    آیا میتوان گوینده ی این اقوال را علمایی از اهلسنت بدانیم که مسلمانند و محب اهلبیتند اما به حقیقت اسلام نرسیده اند تا امامت را به معنای واقعی آن قبول کنند؟؟؟

    اگر چنین احتمالی وجود نداشته باشد چاره ای نیست جز اینکه بپذیریم مصداق آیه ی شریفه ، علمایی از شیعه میباشند.


    اما از آنجاییکه شیعه ی حقیقی هیچگاه در حق اهلبیت (ع) مرتکب ظلم نمیشود، و ایشان مورد تایید هستند که در آنجا هم در کنار خود اهلبیتند و به امر خود ایشان وارد بهشت میشوند ،

    پس راهی نیست جز اینکه قبول کنیم ، بعضی ازعلمای شیعه در مواردی ، ناخواسته در حق خلق الله مرتکب ظلم شده اند. شاید به دلیل بعضی از فتاوا و یا استنباطهایشان از دین...


    دراینباره نظر مفسرین بزرگ چیست؟

    باتشکر

    ویرایش توسط یا عالی : ۱۳۹۴/۰۳/۱۳ در ساعت ۲۰:۳۳ دلیل: درج توضیحات ارسالی کاربر
    امام خامنه ای: زیر پرچم امیرالمومنین دشمن و دوست آنچنان واضح نبودند. دشمن همان حرفهایی را میزد که دوست میزند...
    آگاهی خود را بالا ببرید. نقش نخبگان و خواص اینست که این بصیرت را نه فقط در خودشان بلکه در دیگران هم بوجود بیاورند. رسا بگویید روشن بگویید، مبین بگویید آنچه را که میفهمید. سعی هم بکنید آنچه را که فهمیده اید درست باشد.

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,525
    حضور
    175 روز 5 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58319



    با نام و یاد دوست





    تطبیق آیات 46 و 47 سوره اعراف بر برخی از علمای اهل سنت که محب اهل بیت (ع) هستند








    کارشناس بحث: استاد میقات

    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۳/۰۵/۳۰ در ساعت ۲۱:۴۳ دلیل: تغییر کارشناس پاسخگو

  5. صلوات ها 5


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    2,247
    حضور
    53 روز 22 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6125



    «وَ بَيْنهُمَا حِجَابٌ وَ عَلىَ الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلَّا بِسِيمَئهُمْ وَ نَادَوْاْ أَصحَابَ الجَنَّةِ أَن سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَ هُمْ يَطْمَعُونَ وَ إِذَا صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ تِلْقَاءَ أَصحَابِ النَّارِ قَالُواْ رَبَّنَا لَا تجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ»
    و در ميان آن دو [بهشتيان و دوزخيان‏]، حجابى است و بر «اعراف» مردانى هستند كه هر يك از آن دو را از چهره‏ شان مى ‏شناسند و به بهشتيان صدا مى ‏زنند كه: «درود بر شما باد!» امّا داخل بهشت نمى‏ شوند، در حالى كه اميد آن را دارند. و هنگامى كه چشمشان به دوزخيان مى ‏افتد مى ‏گويند: «پروردگارا! ما را با گروه ستمگران قرار مده!» (اعراف، 46و47)


    «وَ نَادَى أَصحَابُ الْأَعْرَافِ رِجَالًا يَعْرِفُونهُم بِسِيمَئهُمْ قَالُواْ مَا أَغْنىَ‏ عَنكُمْ جَمْعُكمُ‏ْ وَ مَا كُنتُمْ تَسْتَكْبرُونَ أَ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللَّهُ بِرَحْمَةٍ ادْخُلُواْ الجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكمُ‏ْ وَ لَا أَنتُمْ تحْزَنُونَ»
    و اصحاب اعراف، مردانى (از دوزخيان را) كه از سيمايشان آنها را مى‏ شناسند، صدا مى ‏زنند و مى ‏گويند: «(ديديد كه) گردآورى شما (از مال و ثروت و آن و فرزند) و تكبّرهاى شما، به حالتان سودى نداد!» آيا اينها [اين واماندگان بر اعراف‏] همانان نيستند كه سوگند ياد كرديد رحمت خدا هرگز شامل حالشان نخواهد شد؟! (ولى خداوند بخاطر ايمان و بعضى اعمال خيرشان، آنها را بخشيد هم اكنون به آنها گفته مى‏ شود:) داخل بهشت شويد، كه نه ترسى داريد و نه غمناك مى‏ شويد! (اعراف، 48و49)

    تطبیق آیات 46 و 47 سوره اعراف بر برخی از علمای اهل سنت که محب اهل بیت (ع) هستند

    عَنِ النَّبِيِّ(ص)، عَنْ جَبْرَئِيلَ، عَنْ مِيكَائِيلَ، عَنْ إِسْرَافِيلَ، عَنِ اللَّوْحِ، عَنِ الْقَلَمِ، قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى:


    «وَلَايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ نَارِي»

    (أمالي الصدوق، ص 235‏)

  7. صلوات ها 4


  8. #4

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    2,247
    حضور
    53 روز 22 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6125



    با سلام و درود

    علامه طباطبایی اصول اقوال مفسران در مساله رجال اعراف را سه قول بیان می کند:

    1. مراد از رجال اعراف صاحبان مقام و منزلت است، (بعضی گفته اند: انبياء، گواهان بر اعمال، علماء و فقهاء، و...)
    2. آن ها كسانى هستند كه نه حسناتشان بر سيئاتشان ترجيح دارد و نه سيئاتشان بر حسناتشان.
    3. آن ها ملائكه هستند.

    اغلب مفسرين با استناد برخی روایات، قول دوم را اختيار كرده، ولی سياق آيات اعراف با قول اول سازگار است.(ر.ک: ترجمه الميزان، ج ‏8، ص 161)

    اما تفسیر نمونه، قولی دیگر انتخاب کرده؛ می گوید در اعراف، دو گروه متضاد وجود دارند، ضعيفان و آلودگانى كه در رحمتند، و پيشوايان بزرگى كه در همه حال يار و ياور ضعيفانند. بنا بر اين قسمت‏ اول آيات (اعراف، 46و47) اشاره به گروه نخستين يعنى ضعفا است، و قسمت دوم (اعراف، 47و48) اشاره به گروه دوم يعنى بزرگان و انبياء و امامان و صلحا.

    رواياتى كه در زمينه اعراف و اصحاب اعراف نقل شده نيز ترسيمى از دو گروه متضاد مى‏ كند.

    گرچه ظاهر آيات و روايات در ابتدا متضاد به نظر مى ‏رسد، اما با دقت روشن مى‏ شود كه نه در ميان آيات و نه در ميان روايات تضادى وجود ندارد، بلكه همه يك واقعيت را تعقيب مى ‏كنند. (ر.ک: تفسير نمونه، ج ‏6، ص 188- 191)

    در بعضى از روايات نيز شاهد اين جمع ديده مى ‏شود، مانند این روایت امام صادق علیه السلام:

    "اَلْأَعْرَافُ كُثْبَانٌ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ وَ الرِّجَالُ الْأَئِمَّةِ ع يَقِفُونَ عَلَى الْأَعْرَافِ مَعَ شِيعَتِهِمْ وَ قَدْ سَبَقَ الْمُؤْمِنُونَ إِلَى الْجَنَّةِ بِلَا حِسَابٍ فَيَقُولُ الْأَئِمَّةُ لِشِيعَتِهِمْ مِنْ أَصْحَابِ الذُّنُوبِ ..."
    اعراف، تپه ‏اى است ميان بهشت و دوزخ، و امامان آن مردانى هستند كه بر اعراف در كنار شيعيان (گنهكارشان) قرار مى ‏گيرند، در حالى كه مؤمنان (خالص) بدون نياز به حساب در بهشت جاى گرفته ‏اند ...[بعد اضافه مى‏كند:] امامان و پيشوايان در اين موقع به پيروان گناهكار خود مى‏ گويند خوب نگاه كنيد، برادران با ايمان خود را چگونه بدون حساب به بهشت شتافته ‏اند، و اين همان است كه خداوند مى ‏گويد: «سَلامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ» يعنى آنها به بهشتيان درود مى‏ فرستند در حالى كه خودشان هنوز وارد بهشت نشده‏اند و آرزو دارند(اعراف، 46)
    سپس به آنها گفته مى ‏شود، دشمنان حق را بنگريد كه چگونه در آتشند و اين همان است كه خداوند مى‏فرمايد: «وَ إِذا صُرِفَتْ أَبْصارُهُمْ تِلْقاءَ أَصْحابِ النَّارِ قالُوا رَبَّنا لا تَجْعَلْنا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ» (اعراف، 47)
    ... بعد به دوزخيان مى ‏گويند اينها (پيروان و شيعيانى كه آلوده گناهانى بوده ‏اند) همانها هستند كه شما می گفتيد هرگز مشمول رحمت الهى نخواهند شد، (سپس رحمت الهى شامل حال آنها شده) و به اين دسته از گنهكاران (كه بر اثر ايمان و اعمال صالحى شايستگى عفو و آمرزش دارند) از طرف امامان و پيشوايان دستور داده مى‏ شود كه به سوى بهشت برويد نه ترسى داريد و نه غمى. (تفسير القمي، ج ‏1، ص 231، ح 6)

    تطبیق آیات 46 و 47 سوره اعراف بر برخی از علمای اهل سنت که محب اهل بیت (ع) هستند

    عَنِ النَّبِيِّ(ص)، عَنْ جَبْرَئِيلَ، عَنْ مِيكَائِيلَ، عَنْ إِسْرَافِيلَ، عَنِ اللَّوْحِ، عَنِ الْقَلَمِ، قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى:


    «وَلَايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ نَارِي»

    (أمالي الصدوق، ص 235‏)

  9. صلوات ها 4


  10. #5

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    علاقه
    ثقلین : ذوالقرنین
    نوشته
    1,610
    حضور
    25 روز 16 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    21
    آپلود
    0
    گالری
    36
    صلوات
    3100



    نقل قول نوشته اصلی توسط میقات نمایش پست ها
    عَلىَ الْأَعْرَافِ رِجَالٌ
    سلام

    منظور از رجال در این ایه چه کسانی هستند ؟
    خدایا مرا آن ده که آن به

  11. صلوات ها 4


  12. #6

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۹
    نوشته
    2,599
    حضور
    54 روز 8 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6491



    نقل قول نوشته اصلی توسط میقات نمایش پست ها

    اما تفسیر نمونه، قولی دیگر انتخاب کرده؛ می گوید در اعراف، دو گروه متضاد وجود دارند، ضعيفان و آلودگانى كه در رحمتند، و پيشوايان بزرگى كه در همه حال يار و ياور ضعيفانند. بنا بر اين قسمت‏ اول آيات (اعراف، 46و47) اشاره به گروه نخستين يعنى ضعفا است، و قسمت دوم (اعراف، 47و48) اشاره به گروه دوم يعنى بزرگان و انبياء و امامان و صلحا.

    رواياتى كه در زمينه اعراف و اصحاب اعراف نقل شده نيز ترسيمى از دو گروه متضاد مى‏ كند.

    گرچه ظاهر آيات و روايات در ابتدا متضاد به نظر مى ‏رسد، اما با دقت روشن مى‏ شود كه نه در ميان آيات و نه در ميان روايات تضادى وجود ندارد، بلكه همه يك واقعيت را تعقيب مى ‏كنند. (ر.ک: تفسير نمونه، ج ‏6، ص 188- 191)

    در بعضى از روايات نيز شاهد اين جمع ديده مى ‏شود، مانند این روایت امام صادق علیه السلام:

    "اَلْأَعْرَافُ كُثْبَانٌ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ وَ الرِّجَالُ الْأَئِمَّةِ ع يَقِفُونَ عَلَى الْأَعْرَافِ مَعَ شِيعَتِهِمْ وَ قَدْ سَبَقَ الْمُؤْمِنُونَ إِلَى الْجَنَّةِ بِلَا حِسَابٍ فَيَقُولُ الْأَئِمَّةُ لِشِيعَتِهِمْ مِنْ أَصْحَابِ الذُّنُوبِ ..."
    اعراف، تپه ‏اى است ميان بهشت و دوزخ، و امامان آن مردانى هستند كه بر اعراف در كنار شيعيان (گنهكارشان) قرار مى ‏گيرند، در حالى كه مؤمنان (خالص) بدون نياز به حساب در بهشت جاى گرفته ‏اند ...[بعد اضافه مى‏كند:] امامان و پيشوايان در اين موقع به پيروان گناهكار خود مى‏ گويند خوب نگاه كنيد، برادران با ايمان خود را چگونه بدون حساب به بهشت شتافته ‏اند، و اين همان است كه خداوند مى ‏گويد: «سَلامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ» يعنى آنها به بهشتيان درود مى‏ فرستند در حالى كه خودشان هنوز وارد بهشت نشده‏اند و آرزو دارند(اعراف، 46)
    سپس به آنها گفته مى ‏شود، دشمنان حق را بنگريد كه چگونه در آتشند و اين همان است كه خداوند مى‏فرمايد: «وَ إِذا صُرِفَتْ أَبْصارُهُمْ تِلْقاءَ أَصْحابِ النَّارِ قالُوا رَبَّنا لا تَجْعَلْنا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ» (اعراف، 47)
    ... بعد به دوزخيان مى ‏گويند اينها (پيروان و شيعيانى كه آلوده گناهانى بوده ‏اند) همانها هستند كه شما می گفتيد هرگز مشمول رحمت الهى نخواهند شد، (سپس رحمت الهى شامل حال آنها شده) و به اين دسته از گنهكاران (كه بر اثر ايمان و اعمال صالحى شايستگى عفو و آمرزش دارند) از طرف امامان و پيشوايان دستور داده مى‏ شود كه به سوى بهشت برويد نه ترسى داريد و نه غمى. (تفسير القمي، ج ‏1، ص 231، ح 6)

    با عرض سلام و تشکر

    درصورتیکه این قول صحیح باشد این سوال مطرح میشود که آیا زنان و دختران جوان و نوجوان شیعه هم جزء رجال به حساب میایند؟ که جمله "یعرفون کلا بسیماهم" ، هم درمورد آنها صدق کند؟ (باتوجه به اینکه منظور از شناخت فقط شناخت بهشتی و جهنمی بودن افراد نیست)

    آیا پسران جوان و نوجوان گنهکار شیعه هم جزء رجال محسوب میشوند؟

    آیا مردانی از شیعه که در این دنیا بعنوان بزرگ و مسوول در جامعه شان نبودند و چه از لحاظ اعتقادی و چه در سطح اجتماعی جزء ضعفا بودند هم رجال محسوب میشوند؟

    اصلا طبق این تفسیری که شده رجال چه کسانی هستند؟

    اگر مقصود آیه ضعفا باشند چرا از همان کلمه ضعفا یا کلمات مشابه مثل مردم یا گروه استفاده نشده؟

    و همینطور درمورد رجال استکبار هم سوالاتی پیش میاید ...
    ویرایش توسط Serat : ۱۳۹۳/۰۶/۰۲ در ساعت ۱۴:۱۹
    امام خامنه ای: زیر پرچم امیرالمومنین دشمن و دوست آنچنان واضح نبودند. دشمن همان حرفهایی را میزد که دوست میزند...
    آگاهی خود را بالا ببرید. نقش نخبگان و خواص اینست که این بصیرت را نه فقط در خودشان بلکه در دیگران هم بوجود بیاورند. رسا بگویید روشن بگویید، مبین بگویید آنچه را که میفهمید. سعی هم بکنید آنچه را که فهمیده اید درست باشد.

  13. صلوات ها 3


  14. #7

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    2,247
    حضور
    53 روز 22 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6125



    نقل قول نوشته اصلی توسط فتا 1 نمایش پست ها
    سلام

    منظور از رجال در این ایه چه کسانی هستند ؟


    با سلام و درود

    همان طور که عرض شد تفسیر نمونه با توجه به ظاهر آیه و نیز روایات، دو آیه اول را ناظر به مؤمنان گنهکار و مستضعفان و ... می داند.

    اما تفسیر المیزان، به دلیل وحدت سیاق، هر چهار آیه را ناظر به اشخاص بلند مرتبه ـ که رجال اعراف هستند ـ می داند.

    علامه در المیزان، منادیان در «وَ نادَوْا أَصْحابَ الْجَنَّةِ ...» را همان رجال اعراف دانسته و دو جمله «لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ» را حال برای بهشتیان می داند.

    از جمله «أَ هؤُلاءِ الَّذِينَ ...» استفاده مى ‏شود كه سلام رجال اعراف به اهل بهشت، قبل از ورود ايشان به بهشت است.

    کسی که غیر از رجال اعراف، کسان دیگری را در اعراف قائل شود بایستی جمله «لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ» را استینافیه بگیرد، و این اين بسيار بعيد است كه جمله مزبور استينافيه باشد، چون اگر استينافيه بود قاعدتا مى ‏بايستى براى رفع اشتباه، فاعل را اظهار مى ‏كرد، نه آن كه با ضمير به آن اشاره كند، هم چنان كه در «وَ نادى‏ أَصْحابُ الْأَعْرافِ رِجالًا» كه جمله ‏اى استينافيه است، فاعل كه همان اصحاب است اظهار شده است.

    صحیح نیست ضمیر در «ابصارهم» و «قالوا» را به رجال اعراف برگردانیم بلکه ضمیر به اهل بهشت بر می گردد، زیرا كلام در اين چهار آيه در باره اوصاف اصحاب اعراف است، و لازمه اين وحدت سياق اين است كه بفرمايد: "و نادوا ـ يعنى اصحاب اعراف ـ رجالا يعرفونهم ..." نه اين كه بدون هيچ ضرورتى و بدون اين كه بخواهد نكته‏ اى را بفهماند از اين بيان عدول نموده و پس از اين كه همه جا با ضمير به اصحاب اعراف اشاره مى ‏شد، ناگهان به اسم ظاهرشان تصريح نموده، بفرمايد: «وَ نادى‏ أَصْحابُ الْأَعْرافِ»

    پس معلوم مى ‏شود كه ضمير جمع در «ابصارهم» و در «قالوا» به اهل بهشت بر مى‏ گردد و از دعاى آنان حكايت مى ‏كند، نه اصحاب اعراف؛ هم چنان كه جمله قبلى، طمع و اميدوارى آنان را مى ‏رسانيد.(ر.ک: نرجمه المیزان، ج 8، ص 161-163)

    تطبیق آیات 46 و 47 سوره اعراف بر برخی از علمای اهل سنت که محب اهل بیت (ع) هستند

    عَنِ النَّبِيِّ(ص)، عَنْ جَبْرَئِيلَ، عَنْ مِيكَائِيلَ، عَنْ إِسْرَافِيلَ، عَنِ اللَّوْحِ، عَنِ الْقَلَمِ، قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى:


    «وَلَايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ نَارِي»

    (أمالي الصدوق، ص 235‏)

  15. صلوات ها 4


  16. #8

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    2,247
    حضور
    53 روز 22 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6125



    نقل قول نوشته اصلی توسط .امین. نمایش پست ها
    با عرض سلام و تشکر

    درصورتیکه این قول صحیح باشد این سوال مطرح میشود که آیا زنان و دختران جوان و نوجوان شیعه هم جزء رجال به حساب میایند؟ که جمله "یعرفون کلا بسیماهم" ، هم درمورد آنها صدق کند؟ (باتوجه به اینکه منظور از شناخت فقط شناخت بهشتی و جهنمی بودن افراد نیست)

    آیا پسران جوان و نوجوان گنهکار شیعه هم جزء رجال محسوب میشوند؟

    آیا مردانی از شیعه که در این دنیا بعنوان بزرگ و مسوول در جامعه شان نبودند و چه از لحاظ اعتقادی و چه در سطح اجتماعی جزء ضعفا بودند هم رجال محسوب میشوند؟

    اصلا طبق این تفسیری که شده رجال چه کسانی هستند؟

    اگر مقصود آیه ضعفا باشند چرا از همان کلمه ضعفا یا کلمات مشابه مثل مردم یا گروه استفاده نشده؟

    و همینطور درمورد رجال استکبار هم سوالاتی پیش میاید ...


    با سلام و درود

    طبق این تفسیر، مواردی که شما فرموده اید، از جمله مصادیق این رجال هستند.

    این تفسیر، «رجال» در دو آیه اول را مؤمنان گنهکار و مستضعفان و ... می داند.

    این تفسیر، با توجه به ظاهر آیه شریفه (اعراف، 46) که با خصوصیات انبیاء و امامان و ... سازگاری ظاهری ندارد و نیز با توجه به برخی روایات که رجال اعراف را دو گروه متضاد معرفی کرده اند، مراد از این اعراف را مؤمنان گنهکار می داند. لذا پشتوانه این تفسیر، ظاهر آیه و نیز مستندات روایی است.

    این که چرا به جای رجال از تعابیر دیگر متناسب با این تفسیر استفاده نشده، را شاید بتوان از ایراداتی دانست که به این تفسیر وارد است. البته عرض شد که این تفسیر هم با مستنداتی که دارد به این نتیجه رسیده است.

    در ضمن، در مورد رجال، در پست قبلی مطالبی عرض شد. لطف کنید و مطالعه نمایید. باز هم در خدمتتان هستم.

    تطبیق آیات 46 و 47 سوره اعراف بر برخی از علمای اهل سنت که محب اهل بیت (ع) هستند

    عَنِ النَّبِيِّ(ص)، عَنْ جَبْرَئِيلَ، عَنْ مِيكَائِيلَ، عَنْ إِسْرَافِيلَ، عَنِ اللَّوْحِ، عَنِ الْقَلَمِ، قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى:


    «وَلَايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ نَارِي»

    (أمالي الصدوق، ص 235‏)

  17. صلوات ها 4


  18. #9

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۹
    نوشته
    2,599
    حضور
    54 روز 8 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6491



    نقل قول نوشته اصلی توسط میقات نمایش پست ها


    با سلام و درود

    همان طور که عرض شد تفسیر نمونه با توجه به ظاهر آیه و نیز روایات، دو آیه اول را ناظر به مؤمنان گنهکار و مستضعفان و ... می داند.

    اما تفسیر المیزان، به دلیل وحدت سیاق، هر چهار آیه را ناظر به اشخاص بلند مرتبه ـ که رجال اعراف هستند ـ می داند.

    علامه در المیزان، منادیان در «وَ نادَوْا أَصْحابَ الْجَنَّةِ ...» را همان رجال اعراف دانسته و دو جمله «لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ» را حال برای بهشتیان می داند.

    از جمله «أَ هؤُلاءِ الَّذِينَ ...» استفاده مى ‏شود كه سلام رجال اعراف به اهل بهشت، قبل از ورود ايشان به بهشت است.

    کسی که غیر از رجال اعراف، کسان دیگری را در اعراف قائل شود بایستی جمله «لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ» را استینافیه بگیرد، و این اين بسيار بعيد است كه جمله مزبور استينافيه باشد، چون اگر استينافيه بود قاعدتا مى ‏بايستى براى رفع اشتباه، فاعل را اظهار مى ‏كرد، نه آن كه با ضمير به آن اشاره كند، هم چنان كه در «وَ نادى‏ أَصْحابُ الْأَعْرافِ رِجالًا» كه جمله ‏اى استينافيه است، فاعل كه همان اصحاب است اظهار شده است.

    صحیح نیست ضمیر در «ابصارهم» و «قالوا» را به رجال اعراف برگردانیم بلکه ضمیر به اهل بهشت بر می گردد، زیرا كلام در اين چهار آيه در باره اوصاف اصحاب اعراف است، و لازمه اين وحدت سياق اين است كه بفرمايد: "و نادوا ـ يعنى اصحاب اعراف ـ رجالا يعرفونهم ..." نه اين كه بدون هيچ ضرورتى و بدون اين كه بخواهد نكته‏ اى را بفهماند از اين بيان عدول نموده و پس از اين كه همه جا با ضمير به اصحاب اعراف اشاره مى ‏شد، ناگهان به اسم ظاهرشان تصريح نموده، بفرمايد: «وَ نادى‏ أَصْحابُ الْأَعْرافِ»

    پس معلوم مى ‏شود كه ضمير جمع در «ابصارهم» و در «قالوا» به اهل بهشت بر مى‏ گردد و از دعاى آنان حكايت مى ‏كند، نه اصحاب اعراف؛ هم چنان كه جمله قبلى، طمع و اميدوارى آنان را مى ‏رسانيد.(ر.ک: نرجمه المیزان، ج 8، ص 161-163)
    بسم الله الرحمن الرحیم

    با سلام و عرض ادب

    ممنون از توضیحاتتون. اما در اینصورت هم باز سوالاتی مطرح میشود

    نخست اینکه خطاب اصحاب اعراف به اهل جنت زمانی هست که ایشان در بهشت هستند همچنین خطاب ایشان به اهل جهنم زمانی هست که ایشان در جهنم جای گرفته اند.

    به این جهت که در آیات قبلی توصیف اوضاع بهشتیان را در بهشت و اصحاب نار را درجهنم میکند و سپس میفرماید :

    و بینهما حجاب.

    و بین اهل بهشت که در بهشتند و توصیفشان در آیات قبلی گذشته و اهل دوزخ که در جهنمند و وعده پروردگارشان را تحقق یافته دیدند ، حجابی وجود دارد...

    سپس احوال اعرافیان را بازگو مینماید و ارتباط ایشان را با بهشتیان و جهنمیان بیان میکند.

    همچنین در آیات بعدی هم سخنی از ورود جهنمیان به جهنم نیست و از گفتگوی ایشان با بهشتیان صحبت است که میگویند از آب و آنچه که خداوند به شما روزی کرده به ما بدهید.

    پس سلام رجال اعراف باید به بهشتیانی باشد که در بهشتند نه آنها که وارد بهشت نشده اند.


    دوم اینکه در جمله ی و اذا صرفت ابصارهم تلقاءاصحاب النار قالوا ربنا لاتجعلنا مع القوم الظالمین چنین به نظر میاید که ضمیر واذا صرفت ابصارهم ، به رجال اعراف برمیگردد نه اصحاب جنت .

    چون در ادامه میفرماید: و زمانیکه .... یعنی در این آیه، ادامه ی عملی که رجال اعراف انجام میدهند را توضیح میدهد و اصل قضیه هم درباره رجال اعراف بوده نه بهشتیان.

    پس باید چنین باشد که رجال اعراف یک بار به اصحاب بهشت نگاه میکنند و .... یکبار هم به اصحاب نار نگاه میکنند و...ادامه آیات به این ترتیب، ضمایر هم به رجال اعراف برمیگردد نه بهشتیان.
    ویرایش توسط Serat : ۱۳۹۳/۰۶/۰۳ در ساعت ۲۳:۳۶
    امام خامنه ای: زیر پرچم امیرالمومنین دشمن و دوست آنچنان واضح نبودند. دشمن همان حرفهایی را میزد که دوست میزند...
    آگاهی خود را بالا ببرید. نقش نخبگان و خواص اینست که این بصیرت را نه فقط در خودشان بلکه در دیگران هم بوجود بیاورند. رسا بگویید روشن بگویید، مبین بگویید آنچه را که میفهمید. سعی هم بکنید آنچه را که فهمیده اید درست باشد.

  19. صلوات ها 3


  20. #10

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    علاقه
    ثقلین : ذوالقرنین
    نوشته
    1,610
    حضور
    25 روز 16 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    21
    آپلود
    0
    گالری
    36
    صلوات
    3100



    سلام

    ایا کل این ایات مربوط به قیامت صغری یا زمان رجعت نیست که در انها صحبت از عذاب دو چندان و بهشت و دوزخ در کنار هم صحبت میشود ؟
    خدایا مرا آن ده که آن به

  21. صلوات ها 4


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود