صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: نقد سخنان شهید، مرتضی مطهری در مورد مختار ثقفی

  1. #1
    لبیک یا علی النقی آنلاین نیست. همکار اجرایی دانستنیهای قران و اقوام و اشخاص
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۳
    نوشته
    1,673
    حضور
    72 روز 15 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    60
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    7565

    اشاره نقد سخنان شهید، مرتضی مطهری در مورد مختار ثقفی




    السلام علیکم و رحمة الله
    در تاپیک های مختلف این سایت دیدم که رسول الله و اهل بیت علیهم السلام و به تبع، بسیاری از علمای عالیقدر شیعه، مختارثقفی را شخصی مؤمن و متقی و عادل و از اولیاءالله دانسته اند.

    اما استاد مطهری فرمودند که (مختار بیشتر مرد سیاست بود تا مرد دین. و هنگامی که می خواست مردم را به قیام علیه قاتلان امام، دعوت کند، گفت که محمدبن حنفیه همان مهدی امت است که مرا به نیابت از خود پذیرفته. و اینگونه توانست مردم را جذب کند. در واقع، روایات رسول الله در مورد حضرت مهدی علیه السلام و قیامش آن قدر متواتر بود که همه این را باور داشتند اما در یافتن مصداقش دچار اشتباه می شدند.) استاد مطهری فرمودند که در این قضیه، شکی نیست و این عمل مختار جزء مسلمات تاریخ است(کتاب سیری در سیره ی ائمه ی اطهار.. در یک کتاب دیگرشان هم گفته اند که من خاطرم نیست).

    اگر سخن استاد مطهری صحیح باشد یعنی مختار، از وسیله ی باطل برای هدف حق استفاده کرده بنابراین مجرم است. وقتی که هدف، حق است و قصاص قاتلان ظالم، پس نباید از وسیله ی باطلی مثل دروغ برای این کار خداپسندانه استفاده کرد.
    مثلاً هنگامی که رسول الله، فرزند کوچکشان ابراهیم را از دست دادند، خورشیدگرفتگی رخ داد. مردم خیال کردند که این پدیده به دلیل مرگ جناب ابراهیم است. اما پیامبر، صراحتاً اعلام کردند که این چنین نیست. خب ایشان می توانستند این جریان را تایید کنند یا حداقل تکذیبش نکنند و سکوت نمایند(دروغی هم نگویند) تا به این صورت، دشمنان پیامبر بترسند و دوستان پیامبر، بیشتر از ایشان حساب ببرند. اما این کار در شان رسول الله نیست که از این وسیله های باطل برای هدف حقشان استفاده کنند.

    اما از سوی دیگر اگر جناب مختار، چنین کار شنیعی کرده بود هرگز توسط اهل بیت، ستایش نمی شد.

    لطفاً توضیح دهید.
    ممنون
    ویرایش توسط bina88 : ۱۳۹۳/۰۶/۳۰ در ساعت ۰۵:۰۶
    السلام علیک یا علی بن محمد - السلام علیک یا علی النقی الهادی
    اگر به سامره ام اوفتد گذر، سر و جان را -- کنم نثار به گنبدنمای حضرت هادی
    ز دست رفته شکیبم خدا کند که نصیبم -- شود زیارت صحن و سرای حضرت هادی
    ز خاک، عِطر بهشتی، پراکند اگر آید -- نسیمی از طرف سامرای حضرت هادی
    مرا رضایت ابن الرضا خوش است که دانم -- بُود رضای خدا در رضای حضرت هادی
    ----------------

    ...سریال ازدواج مرا در ""اینجا"" بخوانید...
    التماس دعا


  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,545
    حضور
    175 روز 9 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58343



    با نام و یاد دوست






    نقد سخنان شهید، مرتضی مطهری در مورد مختار ثقفی








    کارشناس بحث: استاد مقداد


  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    علاقه
    مطالعات تاریخی
    نوشته
    1,739
    حضور
    26 روز 19 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    4711



    علیکم السلام.

    مختار ثفقي چهره موثري در تاريخ اسلام و به‌خصوص تاريخ تشيع است. او شخصيتي پيچيده دارد و در طول دوران زندگي به‌خصوص حيات سياسي خود موضع‌گيري‌هاي متفاوتي از خود نشان داده است. اساساًٌ صحبت كردن در مورد مختار كار ساده‌اي نيست و پرسش‌هاي فراواني در مورد او وجود دارد.

    متأسفانه در رابطه با شخصیت هایی همچون مختار ثقفی،اظهار نظرهای متناقضی می شود و غالب مطالبی که در مذمت مختار در منابع تاریخی نقل شده است توسط امویان و زبیریان که سخت ترین ضربات را از مختار متحمل شده بودند،ساخته و منتشر شد،اما آنچه باید مورد توجه قرار داد این است که مختار معصوم نبوده و قطعاً اشتباهاتی داشته است.

    مرحوم خوئی در کتاب معجم احادیث شیعه روایاتی را که در مذمت مختار وارده شده را ضعیف السند می دانند و در مورد یکی از روایات می فرمایند اگر هم صحیح باشد:«...فهی لا تزید علی الروایات الواردة فی حق زرارة،محمد بن مسلم و برید و اضرابهم.» [1] که مراد ایشان صدور این روایات در حال تقیه است. همچنین در تأیید مختار مطلبی را از بحار الانوار _ رساله ابن نما_ بیان می کنند: «در حسن حال مختار همین بس که او با کشتن قاتلان امام حسین (علیه السلام) دل اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) را شاد کرد، این خود خدمتی بزرگ به ساحت مقدس خاندان پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) می باشد که استحقاق پاداش از سوی آن بزرگواران را دارد...». [2]


    پی نوشتها:
    [1] - معجم رجال الحدیث، سید ابو القاسم خویی،چاپ پنجم،ج19 ص 104.

    [2] - مجلسی، محمد باقر ،بحارالانوار، ج 45، ص 344، معجم رجال الحدیث، سید ابو القاسم خویی،چاپ پنجم،ج19 ص108.

    نقد سخنان شهید، مرتضی مطهری در مورد مختار ثقفی
    خدا یک علی(ع) داشت،الحمدلله آن هم امام ما شد.« مرحوم آیت الله شیخ محمد کوهستانی»

  7. صلوات ها 5


  8. #4

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40521



    سلام

    ديدگاه مساعد در باره مختار طرفدار بيشترى دارد، از جمله آنان بزرگانى همانند: ابن طاوس، ابن نماى حلى، علامه مامقانى، آيت الله العظمى خوئى و... هستند كه كلام برخى از آنان نقل مى‌شود:


    1. نظر ابن طاوس:

    روايات مدح مختار ترجيح دارد:

    سيد احمد بن موسى، معروف به سيد بن طاووس، در باره رجال كتابى به نام «حل الاشكال فى معرفة‌ الرجال» نوشته كه آن را صاحب معالم شيخ حسن بن زين الدين متوفاى قرن يازده، تحقيق و اصلاح كرده، نظر ايشان را بعد از نقل روايات اين‌گونه نقل كرده است:
    إذا عرفت هذا فان الرجحان في جانب الشكر والمدحة ولو لم تكن تهمة فكيف ومثله موضع أن يتهم فيه الرواة ويستغش فيما يقول عنه المحدثون.
    هنگامى كه اين روايات را شناختى، رجحان با رواياتى است كه او را مدح كرده است حتى اگر تهمتى در كار نبود؛ چه رسد به اينكه مختار در معرض تهمت راويان بوده است، و بسيارى از مطالبى كه در مورد او گفته‌اند ناخالصى دارد.
    الشيخ حسن صاحب المعالم،( متوفايي1011)، التحرير الطاووسي، ص560،‌ تحقيق: فاضل الجواهري، ناشر: مكتبة آية الله العظمى المرعشي النجفي - قم المقدسة،‌ چاپخانه: سيد الشهداء (ع) قم، توضيحات: إشراف: السيد محمود المرعشي / التحرير الطاووسي المستخرج من كتاب حل الإشكال للسيد أحمد بن موسى آل طاووس (وفاة 673)


    2. نظر جعفر بن نما حلي:

    مختار، از مجاهدان پيشگام و ولايت مدار

    جعفر بن نما يكى از علماى متقدمين است. ايشان مى‌گويد: از مجاهدان پيشگامى است كه خداوند آنان را مدح كرده و دعاى امام سجاد عليه السلام دليل روشن بر اين است كه مختار از جمله خوبان برگزيده در نزد آن حضرت است و روايات ذمِ او را، دشمنان ساخته و پرداخته است:
    إعلم أن كثيرا من العلماء... ولو تدبروا أقوال الأئمة في مدح المختار لعلموا أنه من السابقين المجاهدين الذين مدحهم الله تعالى جل جلاله في كتابه المبين، ودعاء زين العابدين عليه السلام للمختار دليل واضح، وبرهان لائح، على أنه عنده من المصطفين الأخيار، ولو كان على غير الطريقة المشكورة، ويعلم أنه مخالف له في اعتقاده لما كان يدعو له دعاء لا يستجاب، ويقول فيه قولا لا يستطاب، وكان دعاؤه عليه السلام له عبثا، والامام منزه عن ذلك، وقد أسلفنا من أقوال الأئمة في مطاوي الكتاب تكرار مدحهم له، ونهيهم عن ذمه ما فيه غنية لذوي الابصار، وبغية لذوي الاعتبار، وإنما أعداؤه عملوا له مثالب ليباعدوه من قلوب الشيعة، كما عمل أعداء أمير المؤمنين عليه السلام له مساوي، وهلك بها كثير ممن حاد من محبته، وحال عن طاعته، فالولي له عليه السلام لم تغيره الأوهام، ولا باحته تلك الأحلام، بل كشفت له عن فضله المكنون وعلمه المصون. فعمل في قضية المختار ما عمل مع أبي الأئمة الأطهار.. إلخ.
    بسيارى از علماء، توفيق نيافته اند كه... و اگر گفتار ائمه را در ستايس مختار تدبر مى‌كردند؛ مى‌دانستند كه مختاراز جمله مجاهدان پيشگامى است كه خداوند آنان را در كتابش مدح كرده است. و دعاء امام زين العابدين عليه السلام براى مختار دليل روشن و برهان آشكار است بر اينكه مختار نزد امام سجاد از برگزيدگان برتر است و اگر او در طريق نا پسند بود و مى‌دانست كه او در اعتقادش مخالف آن حضرت است، برايش دعاى نمى‌كرد كه مستجاب شود و در اين صورت دعايش بيهوده بود در حالى كه امام منزه از كار عبث است. ما گفتار ائمه عليهم السلام را در لابلاى كتاب در باره مدح مختار و نهى از ذم او كه مايه بصيرت و توشه راه عبرت گرندگان است بيان كرديم. دشمنان مختار براى او قالب هاى ريخته اند تا او را دل شيعيان دور كنند؛ همچنانكه دشمنان اميرمؤمنان عليه السلام در باره او همين كار را كرده اند به واسطه همين جعليات بسيارى از محبان آن حضرت در وادى هلاكت قرار گرفتند و از اطاعت او دور شدند؛ اما ولايت مداران او با ظهور اين اوهام هيچگونه تغيير نكردند و اين رؤياهاى آشفته او را از راه اخلاصش باز نداشت؛‌ بلكه اين بافته ها،‌ از فضائل درونى و علوم پنهانى آنها پرده برداشت. در باره مختار نيز هر آنچه را كه با پدر ائمه كردند، انجام دادند...
    الحلي، جعفر بن محمد بن جعفر بن هبة الله المعروف بابن نما الحلى من اعلام القرن السابع،‌ ذوب النضار، ص 146، تحقيق: فارس حسون كريم، ناشر: مؤسسة النشر الإسلامي التابعة لجماعة المدرسين بقم المشرفة،‌ چاپ: الأولى سال چاپ: شوال المكرم 1416

    3. نظر علامه حلي:

    مختار، مورد تأييد امام و اهانت به او مورد نهي امام است

    علامه حلى نيز در خلاصة الاقوال، روايات مدح را ذكر كرده و طريق آن را حسن دانسته و اين روايات را ترجيح داده است. ايشان بعد ذكر اين روايت: «لا تسبوا المختار فإنه قتل قتلتنا وطلب بثأرنا..»، گفته است:
    وهذا الطريق حسن.
    الحلي الأسدي، جمال الدين أبو منصور الحسن بن يوسف بن المطهر (متوفاى 726هـ) خلاصة الأقوال في معرفة الرجال، ص276، تحقيق: فضيلة الشيخ جواد القيومي، ناشر: مؤسسة نشر الفقاهة، الطبعة: الأولى، 1417هـ.


    4. نظر ابن داود حلي:


    مختار، منزه از طعن و نسبت ها و مورد تمجيد امام معصوم است

    ابن داود حلى از علماى شيعه در قرن هفتم، نيز از شخصيت مختار و عقيده او دفاع كرده و مى‌نويسد:
    المختار بن أبي عبيدة الثقفي... غمز فيه بعض أصحابنا بالكيسانية واحتج على ذلك برد مولانا زين العابدين عليه السلام هديته وليس ذلك دليلا لما روي عن أبي جعفر الباقر عليه السلام أنه قال: (لا تسبوا المختار فإنه قتل قتلتنا وطلب بثأرنا وزوج أراملنا وقسم فينا المال على العسرة) ولما أتاه أبو الحكم ولد المختار أكرمه وقربه حتى كاد يقعده في حجره فسأله أبو الحكم عن أبيه وقال: إن الناس قد أكثروا في أبي والقول قولك، فمدحه وترحم عليه وقال: سبحان الله ! أخبرني أبي والله أن مهر أمي كان مما بعث به المختار، رحم الله أباك، يكررها، ما ترك لنا حقا عند أحد إلا طلبه، قتل قتلتنا وطلب بدمائنا
    .... وما روي فيه مما ينافي ذلك قال الكشي نسبته إلى وضع العامة أشبه، فمنه أن الصادق عليه السلام قال: كان المختار يكذب على علي بن الحسين. ومنه أن علي بن الحسين عليه السلام رد هداياه و...
    مختار بن ابى عبيد ثقفي: برخى از اصحاب ما او را با نسبت دادن به كيسانيه طعنه زده‌اند و بر اين مطلب به روايتى كه امام سجاد هديه او را رد كرده، احتجاج كرده اند در حالى كه اين دليل نيست؛ زيرا امام باقر عليه السلام فرموده است: به مختار دشنام ندهيد زيرا او قاتلان ما را كشت و خون را طلب كرد و با كمك خود زنان بيوه ما را به شوهر داد و اموال را در ميان تنگدستان ما تقسيم كرد و هنگامى كه فرزند مختار نزد حضرت آمد،‌ او را گرامى داشت و نزديك خود نشاند ابوالحكم از امام در مورد پدرش مختار پرسيد و گفت:‌ مردم در باره پدرم سخنانى مى‌گويند اما من گفته شما را قبول دارم. حضرت او را مدح نمود و فرمود: منزه است خدا پدرم به من خبر داد كه به خدا سوگند مهر مادر من از اموالى بود كه مختار برايش فرستاده بود، خداوند پدرت را رحمت كند و اين جمله را سه بار تكرار كرد. او حق ما را از ديگران گرفت و قاتلان ما را كشت...
    وآنچه را گفته اند معارض با اين روايات است، كشى گفته است: آن روايات شبيه به اين است كه عامه آن را وضع كرده اند از جمله آن روايات، اين است كه امام صادق عليه السلام فرمود:‌مختار بر على بن الحسين دروغ مى‌بست....‌
    الحلي، تقى الدين الحسن بن علي بن داود (متوفاي 740هـ)، رجال ابن داود، ص277، تحقيق: تحقيق وتقديم: السيد محمد صادق آل بحر العلوم، ناشر: منشورات مطبعة الحيدرية - النجف الأشرف، 1392 - 1972 م

    5. نظر علامه مامقاني:

    مختار، امامي و معتقد به ولايت است

    علامه مامقانى چهار دليل بر عظمت و شخصيت دينى و مذهبى مختار اقامه نموده و تصريح نموده است كه مختار، امامى المذهب و معتقد به ولايت و امامت على بن الحسين عليه السلام بوده است.
    ايشان در تنقيح الرجال مى‌گويد:
    ... الحق انه كان يقول بإمامة مولانا السجاد عليه السلام والذي يدل عليه امور:
    الاول الخبر المزبور الناطق بأن الحسين عليه السلام يخرجه من النار فإن من مذهبنا خلود غير الاثني عشر في النار فلو لم يكن قائلا بأمامة السجاد للزم بمقتضي ضرورة المذهب ان يخلد في النار و لايشفع له سيد الشهداء عليه السلام.
    الثاني: ارساله الهدايا الخطيرة الي السجاد عليه السلام فانه كاشف عن اعتقاده بأمامته. ضرورة انه لوكان قائلا بأمامة ابن الحنفية دون السجاد عليه السلام لارسل الهدايا الي امامه دون معارضه فارساله الهدايا اليه يكشف عن كون نسبة القول بأمامة ابن الحنفية بهتانا صرفا.
    الثالث ان قول امير المؤمنين عليه السلام له يا كيس يا كيس يدل علي كونه اماميا ضرورة ان اميرالمؤمنين عليه السلام لايخفي عليه عاقبة امر المختار كما لم يخف عليه جملة كثيرة من الاخبار المستقبلة عليه فلو كان مأل امر المختار عدم كونه اماميا مواليا للسجاد عليه السلام لم يجلسه علي فخذه و لم يتلطف معه بقول يا كيس يا كيس و كيف يعقل خفئ امره علي امير المؤمنين مع عدم خفائه علي ميثم الذي هم تلميذه بل عبد من عبيده.
    الرابع ما مر في خبر الحسن بن زيد من دعاء السجاد عليه السلام له ان يجزيه الله خيراً وفي خبر عبد الله بن شريك من ترحم الصادق عليه السلام عليه ثلاث مرات فانه لايعقل ترحمه عليه السلام علي غير الإمامي القائل بأبيه. ضرورة ان مجرد صدور فعل حسن منه وهو الأخذ بالثار لايجوز الترحم عليه في مذهب الأمامية الق
    ائلين باتباع رضا الأئمة لرضا الله سبحانه كما هو ظاهر.
    حق اين است كه مختار به امامت مولاى ما امام سجاد عليه السلام معتقد بوده است و دليل بر اثبات اين مطلب چند امر است:
    دليل نخست روايتى است كه مى‌گويد:‌ حسين عليه السلام مختار را از آتش بيرون مياورد؛ زيرا از عقائد مذهب ما اين است كه فرد غير دوازده امامى در آتش جاودانى است، پس اگر مختار به امامت امام سجاد معتقد نبود، به اقتضاى ضرورت مذهب ما بايد در آتش براى هميشه ميماند و سيد الشهداء عليه السلام او را نبايد شفاعت كند.
    دليل دوم فرستادن هديه مهم به امام سجاد عليه السلام است؛ زيرا اين كاشف از اين است كه او به امامتش معتقد بوده است. بديهى است اگر او به امامت محمد حنفيه معتقد بود، هدايا را به سوى او مى‌فرستاد. اين فرستادن هدايا به سوى على بن الحسين كاشف از اين است كه اعتقاد مختار به امامت محمد حنفيه يك تهمت صرف است.
    دليل سوم اين كه امير مؤمنان به او فرمود: اى زيرك اى زيرك. اين روايت دلالت مى‌كند كه او امامى است؛ زيرا بديهى است كه عاقبت امر مختار بر اميرمؤمنان پنهان نبود؛ همچنانكه بسيارى از اخبار آينده بر او پنهان نبود. پس اگر عاقبت امر مختار اين بود كه او معتقد به ولايت امام سجاد نباشد او را بر روى ران مبارك نمى‌نشاند و او را مورد لطف خود قرار نمى‌داد و اين جمله در باره اش نمى‌گفت. چگونه معقول است كه امر مختار بر آن حضرت پوشيده باشد در حالى بر ميثم كه شاگر حضرت بود پوشيده نبود.
    دليل چهارم در روايت حسن بن زيد، امام سجاد عليه السلام براى مختار پاداش نيك را از خداوند درخواست نمود ودر روايت عبد الله بن شريك امام باقر عليه السلام سه مرتبه بر او رحمت فرستاد و معقول نيست كه آن حضرت براى شخصى كه معتقد به امامت پدرش نباشد طلب رحمت كند زيرا بديهى است كه صرف صدور كار نيكو از مختار كه همان خونخواهى باشد، در مذهب اماميه مجوز ترحم نمى‌شود.
    مامقاني،‌ عبدالله،‌ تنقيح المقال في علم الرجال،‌‌ ج3،‌ ص205، ‌ناشر:‌ المكتبة‌المرتضوية‌،‌ نجف اشرف 1350 هـ


    6. علامه اميني

    مختار، از مردان ديني، با اخلاص، مورد قبول اهل بيت و منزه از نسبتهاي ناروا

    مختار از ابتدا از مردان دينى و مخلص بود و نهضت او هم براى اقامه عدل و ريشه كن شدن ظلم به وقوع پيوست، او از مذهب كيسانى به دور بوده و از هرآنچه را به او نسبت داده اند، منزه است:
    ومن عطف على التاريخ والحديث وعلم الرجال نظرة تشفعها بصيرة نفاذة علم أن المختار في الطليعة من رجالات الدين والهدى والاخلاص، وأن نهضته الكريمة لم تكن إلا لإقامة العدل باستيصال شأفة الملحدين، واجتياج جذوم الظلم الأموي، وإنه بمنزح من المذهب الكيساني، وإن كل ما نبزوه من قذائف وطامات لا مقيل لها من مستوى الحقيقة والصدق، ولذلك ترحم عليه الأئمة الهداة سادتنا: السجاد والباقر والصادق صلوات الله عليهم، وبالغ في الثناء عليه الإمام الباقر عليه السلام، ولم يزل مشكور عند أهل البيت الطاهر هو وأعماله.
    وقد أكبره ونزهه العلماء الأعلام منهم: سيدنا جمال الدين ابن طاوس في رجاله. وآية الله العلامة في الخلاصة. وابن داود في الرجال. والفقيه ابن نما فيما أفرد فيه من رسالته المسماة بذوب النضار. والمحقق الأردبيلي في حديقة الشيعة. وصاحب المعالم في التحرير الطاووسي. والقاضي نور الله المرعشي في المجالس. وقد دافع عنه الشيخ أبو علي في منتهى المقال. وغيرهم. وقد بلغ من إكبار السلف له أن شيخنا الشهيد الأول ذكر في مزاره زيارة تخص به ويزار بها وفيها الشهادة الصريحة بصلاحه ونصحه في الولاية وإخلاصه في طاعة الله ومحبة الإمام زين العابدين، ورضا رسول الله وأمير المؤمنين صلوات الله عليهما وآلهما عنه، وأنه بذل نفسه في رضا الأئمة ونصرة العترة الطاهرة والأخذ بثأرهم.
    كسى كه به تاريخ و روايت و علم رجال يك نگاه با بصيرت بكند، مى‌داند كه مختار در آغاز از مردان دين و هدايت و مخلص بود و نهضت او تنها براى برپا داشتن عدالت و بركندن ريشه الحاد و قطع ريشه ظلم امويان بود. مختار به دور از مذهب كيسانى است. همانا تمام آنچه را كه به او نسبت داده شده از نظر حقيقت و راستى اساس و پايه ندارد؛ به اين جهت است كه ائمه ما ( امام باقر و امام صادق عليهما السلام) بر او ترح نموده اند و امام باقر عليه السلام در ستايش و ثناء او مبالغه كرده است. مختار و كارهاى او پيوسته در نزد ائمه اهل بيت پاك مورد قدر دانى بوده است.
    علماى اعلام او را بزرگ شمرده و منزه از اين نسبت ها دانسته اند. از جمله علماء، جمال الدين ابن طاوس در رجال، آيت الله علامه در الخلاصة، ابن داود در رجال، فقيه ابن نما در ذوب النضار، محقق اردبيلى در حديقة الشيعه، صاحب معالم در تحرير طاووسى و قاضى نور الله مرعشى در المجالس هستند.
    شيخ ابوعلى در منتهى المقال و غير او، از مختار دفاع كرده است. از بزرگان پيشين ما رسيده است كه شهيد اول در كتار مزارش براى مختار زيارت نامه ويژه‌ى را ذكر كرده كه به واسطه او زيارت مى‌شود و در اين زيارت نامه صريحاً بر درستى و خوبى و اخلاص او در ولايت و اطاعت خدا و محبت امام زين العابدين عليه السلام و رضايت رسول خدا و اميرمؤمنان عليهم السلام و اين كه جان خودش را در رضايت ائمه و يارى عترت و خونخواهى آنان فدا كرده، شهادت داده شده است.
    الأميني، الشيخ عبد الحسين (متوفاى 1392هـ)، المناشدة والاحتجاج بحديث الغدير ج2، ص344، طبق برنامه المكتبة اهل البيت عليهم السلام.


    7. نظر آيت الله العظمي خوئي

    مختار، مورد رضايت اهل بيت و به دور از سرزنش و ملامت

    مرحوم آقاى خوئى در معجم الرجال مى‌گويد: مختار با قصه انتقامش، در حق اهل بيت عليهم السلام‌ خدمت بزرگى انجام داد و در نزد ‌آنان مستحق بهترين پاداشها شد. از اين رو، مختار از دائره هرگونه سرزنشى به دور است:
    ويكفي في حسن حال المختار إدخاله السرور في قلوب أهل البيت سلام الله عليهم بقتله قتلة الحسين عليه السلام، وهذه خدمة عظيمة لأهل البيت عليهم السلام يستحق بها الجزاء من قبلهم. أفهل يحتمل أن رسول الله صلى الله عليه وآله وأهل البيت (ع) يغضون النظر عن ذلك، وهم معدن الكرم والاحسان، وهذا محمد بن الحنفية بين ما هو جالس في نفر من الشيعة وهو يعتب على المختار (في تأخير قتله عمر بن سعد) فما تم كلامه، إلا والرأسان عنده فخر ساجدا، وبسط كفيه وقال: اللهم لا تنس هذا اليوم للمختار أجزه عن أهل بيت نبيك محمد خير الجزاء، فوالله ما على المختار بعد هذا من عتب.
    در حسن و خوبى مختار همين بس كه با كشتن قاتلان امام حسين عليه السلام شادمانى را در دلهاى اهل بيت عليهم السلام وارد كرد و اين خدمت بزرگى براى اهل بيت است كه به واسطه آن مستحق در يافت پاداش از جانب اهل بيت شد. آيا احتمال مى‌دهيد كه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم و اهل بيت عليهم السلام در حالى كه معدن كرم و احسان هستند، از مختار نظر خود را برگردانند. و اين محمد حنفيه است كه در ميان افراد شيعه نشسته بود و مختار را به خاطر تأخير در كشتن عمر سعد مورد عتاب قرار داد، تا كلامش تمام شد، سرهاى آنان در نزدش حاضر شد و او به سجده افتاد و گفت:‌ خدايا امروز به ياد ماندنى را براى مختار ثبت كن و از جانب اهل بيت پيامبرت بهترين پاداش برايش بده. به خدا سوگند بعد از اين بر مختار ملامتى نيست.
    الموسوي الخوئي، السيد أبو القاسم (متوفاى1411هـ)، معجم رجال الحديث وتفصيل طبقات الرواة، ج19، ص108،‌ الطبعة الخامسة، 1413هـ ـ 1992م

    8. نظر سيد علي بروجردي

    مختار، مورد مدح امام و درهم كوبنده شوكت و صلابت كافران:

    مختار كسى است كه شكوه و صلابت كفر و بنى اميه را درهم شكست و كارى بزرگى را انجام داد كه تمامى مردان پايدار در ولايت، از خلقت آن عاجز ماندند:
    7269 - المختار بن أبي عبيد، وفيه أحاديث مختلفة قادحة ومادحة والترجيح مع الثانية، ويكفي في حقه أنه انكسر قوارير الكفر وقتل جما خطيرا من بني أمية يبلغ إلى ثمانين ألف رجل كما في بعض الأحاديث.
    در باره مختار بن ابى عبيد روايات ذم و مدح وارد شده است و ترجيح با دسته دوم (‌روايات مدح) است. سخن در مورد او همين بس كه او شوكت و صلابت كفر را شكست و عده‌اى بسيارى از بنى اميه را كه طبق برخى روايات به هشتار هزار مرد مى‌رسيد، كشت.
    البروجردي، السيد علي أصغر بن العلامة السيد محمد شفيع الجابلقي (متوفاي1313هـ)، طرائف المقال، ج2، ص71،‌ تحقيق: السيد مهدي الرجائي،‌ مع إشراف: السيد محمود المرعشي، ناشر: مكتبة آية الله العظمى المرعشي النجفي العامة، چاپخانه: بهمن قم، الطبعة الأولى1410
    و در جاى ديگر مى‌گويد:
    أن الرجل قد صدر منه الامر العظيم والفعل الجسيم الذي قد عجز عنه الاثبات والثقات، خصوصا مع صدور الترحم من الإمام عليه السلام عليه من طريق حسن، فلا يعبأ بما ورد من الروايات الذامة.
    از مختار امر بزرگ و كار با اهميت صادر شد كه مردان پايدار و مورد اطمينان از پديد آوردن اين عاجز شدند. به ويژه اين كه از جانب امام عليه السلام در روايتى كه طريقش حسن است ترحم بر او صادر شده است؛ پس روايات مذمت او مورد اعتماد و اعتبار نيست.
    البروجردي، السيد علي أصغر بن العلامة السيد محمد شفيع الجابلقي (متوفاي1313هـ)، طرائف المقال، ج2، ص589،‌ تحقيق: السيد مهدي الرجائي،‌ مع إشراف: السيد محمود المرعشي، ناشر: مكتبة آية الله العظمى المرعشي النجفي العامة، چاپخانه: بهمن قم، الطبعة الأولى1410


    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  9. صلوات ها 4


  10. #5
    لبیک یا علی النقی آنلاین نیست. همکار اجرایی دانستنیهای قران و اقوام و اشخاص
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۳
    نوشته
    1,673
    حضور
    72 روز 15 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    60
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    7565



    نقل قول نوشته اصلی توسط مقداد نمایش پست ها
    مرحوم خوئی در کتاب معجم احادیث شیعه روایاتی را که در مذمت مختار وارده شده را ضعیف السند می دانند
    بنابراین، اینکه جناب مختار، "محمد بن حنفیه" را به عنوان "مهدی موعود" خواند، جزء مسلمات تاریخ نیست؟!
    السلام علیک یا علی بن محمد - السلام علیک یا علی النقی الهادی
    اگر به سامره ام اوفتد گذر، سر و جان را -- کنم نثار به گنبدنمای حضرت هادی
    ز دست رفته شکیبم خدا کند که نصیبم -- شود زیارت صحن و سرای حضرت هادی
    ز خاک، عِطر بهشتی، پراکند اگر آید -- نسیمی از طرف سامرای حضرت هادی
    مرا رضایت ابن الرضا خوش است که دانم -- بُود رضای خدا در رضای حضرت هادی
    ----------------

    ...سریال ازدواج مرا در ""اینجا"" بخوانید...
    التماس دعا


  11. صلوات ها 2


  12. #6

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40521



    نقل قول نوشته اصلی توسط لبیک یا علی النقی نمایش پست ها
    بنابراین، اینکه جناب مختار، "محمد بن حنفیه" را به عنوان "مهدی موعود" خواند، جزء مسلمات تاریخ نیست؟!
    سلام


    بحث ديگر در مورد محمد حنفيه اين است كه آيا او، براى خودش ادعاى امامت كرد تا معلوم شود كه مختار مردم را به امامت او فرا خوانده باشد يااصلاً‌ ادعاى امامت نكرد؟

    روايت صحيح بر ادعاي امامت توسط محمد حنفيه

    طبق روايت صحيح السند به نقل مرحوم كلينى، محمد حنفيه ادعاى امامت كرد و در اين مورد با امام سجاد عليه السلام منازعه كرد محمد به على بن الحسين گفت: پدرت كشته شد و در باره جانشين بعد از خود وصيت نكرد، من كه عموى تو و بزرگتر از تو هستم به جانشينى او سزاوارترم پس در اين امر با من منازعه نكن.
    اين روايت را كلينى در كافى اين گونه نقل كرده است:
    مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رِئَابٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ وَزُرَارَةَ جَمِيعاً عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام قَالَ: لَمَّا قُتِلَ الْحُسَيْنُ عليه السلام أَرْسَلَ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَنَفِيَّةِ إِلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عليه السلام فَخَلَا بِهِ فَقَالَ لَهُ: يَا ابْنَ أَخِي قَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلي الله عليه وآله دَفَعَ الْوَصِيَّةَ وَالْإِمَامَةَ مِنْ بَعْدِهِ إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام ثُمَّ إِلَى الْحَسَنِ عليه السلام ثُمَّ إِلَى الْحُسَيْنِ عليه السلام وَقَدْ قُتِلَ أَبُوكَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَصَلَّى عَلَى رُوحِهِ وَلَمْ يُوصِ وَأَنَا عَمُّكَ وَصِنْوُ أَبِيكَ وَوِلَادَتِي مِنْ عَلِيٍّ عليه السلام فِي سِنِّي وَقَدِيمِي أَحَقُّ بِهَا مِنْكَ فِي حَدَاثَتِكَ فَلَا تُنَازِعْنِي فِي الْوَصِيَّةِ وَالْإِمَامَةِ وَلَا تُحَاجَّنِي فَقَالَ لَهُ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ عليه السلام: يَا عَمِّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَدَّعِ مَا لَيْسَ لَكَ بِحَقٍّ إِنِّي أَعِظُكَ أَنْ تَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ إِنَّ أَبِي يَا عَمِّ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ أَوْصَى إِلَيَّ قَبْلَ أَنْ يَتَوَجَّهَ إِلَى الْعِرَاقِ وَعَهِدَ إِلَيَّ فِي ذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُسْتَشْهَدَ بِسَاعَةٍ وَهَذَا سِلَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صلي الله عليه وآله عِنْدِي فَلَا تَتَعَرَّضْ لِهَذَا فَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكَ نَقْصَ الْعُمُرِ وَتَشَتُّتَ الْحَالِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ جَعَلَ الْوَصِيَّةَ وَالْإِمَامَةَ فِي عَقِبِ الْحُسَيْنِ عليه السلام فَإِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْلَمَ ذَلِكَ فَانْطَلِقْ بِنَا إِلَى الْحَجَرِ الْأَسْوَدِ حَتَّى نَتَحَاكَمَ إِلَيْهِ وَنَسْأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عليه السلام وَكَانَ الْكَلَامُ بَيْنَهُمَا بِمَكَّةَ فَانْطَلَقَا حَتَّى أَتَيَا الْحَجَرَ الْأَسْوَدَ فَقَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ لِمُحَمَّدِ بْنِ الْحَنَفِيَّةِ: ابْدَأْ أَنْتَ فَابْتَهِلْ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَسَلْهُ أَنْ يُنْطِقَ لَكَ الْحَجَرَ ثُمَّ سَلْ فَابْتَهَلَ مُحَمَّدٌ فِي الدُّعَاءِ وَسَأَلَ اللَّهَ ثُمَّ دَعَا الْحَجَرَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَقَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ عليه السلام: يَا عَمِّ لَوْ كُنْتَ وَصِيّاً وَإِمَاماً لَأَجَابَكَ قَالَ لَهُ مُحَمَّدٌ فَادْعُ اللَّهَ أَنْتَ يَا ابْنَ أَخِي وَسَلْهُ فَدَعَا اللَّهَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ عليه السلام بِمَا أَرَادَ ثُمَّ قَالَ: أَسْأَلُكَ بِالَّذِي جَعَلَ فِيكَ مِيثَاقَ الْأَنْبِيَاءِ وَمِيثَاقَ الْأَوْصِيَاءِ وَمِيثَاقَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ لَمَّا أَخْبَرْتَنَا مَنِ الْوَصِيُّ وَالْإِمَامُ بَعْدَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عليه السلام قَالَ: فَتَحَرَّكَ الْحَجَرُ حَتَّى كَادَ أَنْ يَزُولَ عَنْ مَوْضِعِهِ ثُمَّ أَنْطَقَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ فَقَالَ: اللَّهُمَّ إِنَّ الْوَصِيَّةَ وَالْإِمَامَةَ بَعْدَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عليه السلام إِلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَابْنِ فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صلي الله عليه وآله قَالَ: فَانْصَرَفَ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ وَهُوَ يَتَوَلَّى عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ عليه السلام.

    امام باقر عليه السلام فرمود: چون امام حسين عليه السلام كشته شد، محمد بن حنفيه، شخصى را نزد على‏ ابن الحسين فرستاد و خواهش نمود كه با او در خلوت سخن گويد. سپس (در خلوت) به آن حضرت چنين گفت:
    پسر برادرم! مى‌دانى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله وصيت و امامت را پس از خود به امير المؤمنين عليه السلام و بعد از او به امام حسن عليه السلام و بعد از او به امام حسين عليه السلام واگذاشت. و پدر شما- رضى اللَّه عنه و صلّى على روحه- كشته شد و وصيت هم نكرد، و من عموى شما و با پدر شما از يك ريشه‏ام و زاده على عليه السلام هستم. من با اين سن و سبقتى كه بر شما دارم از شما كه جوانيد به امامت سزاوارترم، پس با من در امر وصيت و امامت منازعه و مجادله مكن. على بن الحسين عليه السلام به او فرمود: اى عمو از خدا پروا كن و چيزى را كه حق ندارى ادعا مكن. من ترا موعظه مى‌كنم كه مبادا از جاهلان باشى، اى عمو! همانا پدرم صلوات اللَّه عليه پيش از آنكه رهسپار عراق شود به من وصيت فرمود و ساعتى پيش از شهادتش نسبت به آن با من عهد كرد.

    و اين سلاح رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله است نزد من، متعرض اين امر مشو كه مى‌ترسم عمرت كوتاه و حالت پريشان شود.
    همانا خداى عز و جل امر وصيت و امامت را در نسل حسين عليه السلام مقرر داشته است، اگر ميخواهى اين مطلب را بفهمى بيا نزد حجر الاسود رويم و محاكمه كنيم و اين موضوع را از او بپرسيم، امام باقر عليه السلام فرمايد، اين گفتگو ميان آنها در مكه بود، پس رهسپار شدند تا به حجر الاسود رسيدند، على بن الحسين بمحمد بن حنفيه فرمود: تو اول به درگاه خداى عز و جل تضرع كن و از او بخواه كه حجر را براى تو به سخن آورد و سپس بپرس. محمد با تضرع و زارى دعا كرد و از خدا خواست و سپس از حجر خواست‏ (كه بامامت او سخن گويد) ولى حجر جوابش نگفت. على بن الحسين عليه السلام فرمود: اى عمو اگر تو وصى و امام ميبودى جوابت مى‌داد.
    محمد گفت: پسر برادر تو دعا كن و از خدا بخواه، على بن الحسين عليه السلام به آنچه خواست دعا كرد، سپس فرمود: از تو مى‌خواهم به آن خدائى كه ميثاق پيغمبران و اوصياء و همه مردم را در تو قرار داده است (همه بايد نزد تو آيند و بپيمان خدا وفا كنند) كه وصى و امام بعد از حسين عليه السلام را به ما خبر ده. حجر جنبشى كرد كه نزديك بود از جاى خود كنده شود، سپس خداى عز و جل او را به سخن آورد و به زبان عربى فصيح گفت: بار خدايا همانا وصيت و امامت بعد از حسين بن على عليه السلام به على بن حسين بن على بن ابى طالب پسر فاطمه دختر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله رسيده است. پس محمد بن على (محمد حنفيه) برگشت و پيرو على بن الحسين عليه السلام گرديد.

    الكليني الرازي، أبو جعفر محمد بن يعقوب بن إسحاق (متوفاى328 هـ)، الأصول من الكافي، ج‏1، ص348،‌ ناشر: اسلاميه‏، تهران‏، الطبعة الثانية،1362 هـ.ش.
    آقاى خويى در باره سند اين روايت مى‌فرمايد:
    أقول: الرواية صحيحة السند ودالة على إيمانه، وقوله بإمامة علي بن الحسين عليه السلام.
    اين روايت از جهت سند صحيح و بر ايمان محمد حنفيه و اعتقاد او بر ولايت على بن الحسين عليه السلام دلالت مى‌كند.
    الموسوي الخوئي، السيد أبو القاسم (متوفاى1411هـ)، معجم رجال الحديث وتفصيل طبقات الرواة، ج17، ص56، الطبعة الخامسة، 1413هـ ـ 1992م

    . ادعاي او صرف روشنگري حقيقت بوده نه ادعاي حقيقي:


    توجيه دوم اين است كه محمد حنفيه رواياتى را كه در باره اسامى امامان از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده مى‌دانست و به آنها معتقد بود و نيز معتقد بود كه مقام امامت يك مقام الهى است كه بايد نصى بر امامت شخص باشد و در امامت پسر برادرش حضرت على بن الحسين نيز ترديدى نداشت و او را امام برحق و بعد از برادرش حجت خدا مى‌دانست؛ اما غرض او از اين منازعه، روشن كردن حقيقت براى مردم است به ويژه براى كسانى كه معتقد بودند محمد حنفيه امام خواهد بود. براى اين كه حق روشن شود، و از طرفى معجزه امام سجاد براى همگان ظاهر شود، دست به اين اقدام زد و در نتيجه، كار او براى روشنگرى بوده نه ادعاى جدى مقام امامت.
    در اين باره رواياتى داريم كسانى بودند كه محمد حنفيه را امام مى‌دانستند اين روايات در فراز بعد بيان شده است.
    مازندارانى شارح اصول كافى مى‌گويد:
    ويحتمل أن يكون هذه المناظرة لأجل إثبات الحق لعلي بن الحسين (عليهما السلام) لتعلم الشيعة أنه الإمام لا هو ولا ينخدعوا بأنه أكبر وأقرب من علي (عليه السلام). ويؤيده ما نقل عن أمير المؤمنين (عليه السلام) أنه قال: إن المحامدة تأبى أن يعصى الله عز وجل وعد منهم ابنه محمد بن الحنفية.
    احتمال دارد كه اين مناظره،‌ به خاطر اثبات حق امامت براى على بن الحسين عليهما السلام باشد،‌ تا اين‌كه شيعيان بدانند آن حضرت امام است نه محمد حنفيه. و شيعيان فريب نخورند به اين كه محمد حنفيه بزرگتر و نزديكتر به على عليه السلام است. مؤيد اين احتمال روايتى است كه از اميرمؤمنان عليه السلام نقل شده كه فرموده است: محامده (محمدها) ابا دارند از اين كه خدا را نافرمانى كنند و از جمله آنها فرزندش محمد حنفيه را شمرده است.
    المازندراني، مولي محمد صالح (متوفاي1081هـ)، شرح أصول الكافي، ج6، ص290، تحقيق: مع تعليقات: الميرزا أبو الحسن الشعراني / ضبط وتصحيح: السيد علي عاشور،‌ ناشر: دار إحياء التراث العربي للطباعة والنشر والتوزيع - بيروت – لبنان، چاپ: الأولى1421 - 2000 م
    نتيجه:

    طبق اين روايت صحيح اگر محمد حنفيه،‌ در امر امامت با على بن الحسين منازعه كرده،‌ صرفا به خاطر روشن كردن حقيقت براى شيعيان و دوستان اهل بيت عليهم السلام و معرفى امام سجاد عليه السلام بوده و خودش نيز معتقد به امامت آن حضرت بوده است.




    سخن علامه مجلسي
    علامه مجلسي، در ذيل اين حديث مي‌فرمايد:
    «راجع به محمد حنفيه، اخبار مختلفي وارد شده است، برخي از اخبار، دلالت بر جلالت قدر او دارد، چنانکه ميان شيعه مشهور است و برخي دلالت بر صدور بعضي از لغزش‌ها از وي دارد مانند همين روايت. ولي ممکن است، اين منازعه و مخاصمه او با امام چهارم(ع) صوري و ظاهري و روي بعضي از مصالح باشد ازجمله اين که مبادا ضعفاء شيعه بگويند: محمد بن حنفيه از علي بن الحسين(ع) بزرگتر است و به امامت سزاوارتر و نيز موضوع نيامدن او با برادرش امام حسين(ع) به کربلا، ممکن است به دستور خود امام به خاطر بعضي از مصالح بوده است.»
    از توجيه علامه مجلسي استفاده مي‌شود که ايشان نيز مانند مشهور علماي شيعه، به جلالت قدر و پاکي عقيده محمد اعتراف دارد.




    ویرایش توسط رضا : ۱۳۹۳/۰۵/۲۰ در ساعت ۲۲:۱۲
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  13. صلوات


  14. #7

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40521



    نظر اكثريت قريب به اتفاق علماى شيعه، بر اين است كه مختار، يك انسان وارسته، مخلص داراى ويژگيهاى همانند شجاعت، صداقت، ايمان،‌ ايثار و عشق به اهل بيت عليهم السلام، ولايت مدار و معتقد به امامت على بن الحسين عليه السلام بوده است.



    حركت عظيم و بى نظيرش نيز با اجازه امام سجاد عليه السلام به وقوع پيوست و از اين جهت يك قيام مشروع به حساب مى‌آيد كه هدفى جز خونخواهى و كشتن قاتلان حضرت سيد الشهداء عليهم السلام،‌ هدف ديگرى همانند:
    رياست، حكومت و دنيا خواهى نداشته است؛ به اين جهت امام سجاد و امام باقر عليهما السلام او را مورد تمجيد و مستحق تجليل قرار داده و از دشنام و نسبت دادن تهمت به او نهى كرده و خود از خداوند رحمت و رضوانش را براى او در خواست كرده اند.
    از اين جا روشن مى شود كه مختار از هر نگاهى مورد تأييد ائمه عليهم السلام بوده است.


    برخلاف پندار برخى شبهه افكنان، مختار در اين قيامش هرگز مردم را به امامت محمد حنفيه دعوت نكرده و قائل به مهدويت او نشده است و خود محمد نيز معتقد به ولايت على بن الحسين بوده است.
    رواياتى را كه برخى دليل مذمت او مى‌دانند، از نظر سند مورد اعتماد نيست و در مقابل روايات مدح و ستايش او مورد قبول همگان است؛‌ از اين رو،‌ علماى شيعه مختار را نيكو عقيده و معتقد به ولايت مى‌دانند.
    ویرایش توسط رضا : ۱۳۹۳/۰۵/۲۰ در ساعت ۲۲:۱۲
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  15. صلوات ها 3


  16. #8

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    نوشته
    323
    حضور
    4 روز 11 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1436



    با سلام خدمت دوستان گرامی و با کسب اجازه از کارشناس محترم تاپیک جناب استاد مقداد
    ایام خوب و خوشی را برای دوستان گرامی آرزومندم
    به نظر می رسد دستهای اموی و زبیری و عباسی بسیاری برای تخریب چهره مختار در کار بودند به گونه ای که حتی فرقه ای به نام ( کیسانیه ) را اختراع کردند و نسبت های بسیاری دادند . بنده همواره در این باره برایم سؤال بود که فرقه کیسانیه که آنها را به مختار یا یاران او نسبت می دهند چرا هیچ نام و نشان و عالم برجسته و کتاب و ... ندارند در حالی که فرقه های دیگر عمدتا دارای چهره های شاخص و عالمان برجسته و مؤلفات بسیار می باشند .
    در هر صورت خداوند مختار را رحمت کند .
    با تقدیم احترام و تشکر

  17. صلوات ها 4


  18. #9

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۳
    نوشته
    297
    حضور
    11 روز 7 ساعت 45 دقیقه
    دریافت
    41
    آپلود
    0
    گالری
    21
    صلوات
    1873



    اگر واقعا اینطوره که شما میگید و مختار واقعا آدم خوبی بود و نیتش خیر بود و قصد واقعیش انتقام از قاتلان امام حسین (علیه السلام) بود، پس انتقام خون شهدای کربلا گرفته شده و دیگه چه نیازی هست که امام زمان دوباره ازشون انتقام بگیره؟ تا جایی که زنده بشن و محاکمه بشن و قصاص بشن؟! (درزمان حکومت امام زمان؟!)

    و چرا بعد از اینکه قدرت به دستش افتاد به امام زمانش حکومت را نسپرد تا خودش به عنوان یه سرباز نه یه فرمانده براش کار بکنه؟!

    و اینکه چرا محمد حنفیه را به عنوان مهدی موعود معرفی کرد و از این ماجرا سوء استفاده کرد؟

    و اینکه چطور هست حرف کسی مثل شهید مطهری را که امام خمینی مطالب و کتابهاشون رو تأیید صد در صد کرده بودن رو رد می کنید؟! فقط بخاطر یک فیلم تلویزیونی که اینقدر اثر جدی گذاشته بر افراد که حتی دانشمندان و علمای زمان را زیر سؤال می برید؟


    میخانه اگر ساقی صاحب نظری داشت، میخواری و مستی ره و رسم دگری داشت.
    پیمانه نمیداد به پیمان شکنان باز، ساقی اگر از حالت مجلس خبری داشت.
    بیدادگری شیوه مرضیه نمیشد، این شهر اگر دادرس و دادگری داشت…

  19. #10

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    352
    حضور
    11 روز 20 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    817



    نقل قول نوشته اصلی توسط shirinbanoo نمایش پست ها
    و اینکه چطور هست حرف کسی مثل شهید مطهری را که امام خمینی مطالب و کتابهاشون رو تأیید صد در صد کرده بودن رو رد می کنید؟! فقط بخاطر یک فیلم تلویزیونی که اینقدر اثر جدی گذاشته بر افراد که حتی دانشمندان و علمای زمان را زیر سؤال می برید؟
    سلام علیکم

    خواهر گرامی، نفرمایید کارشناسان به خاطر فیلم مختار طرفداری کردند. نوشتند:
    ديدگاه مساعد در باره مختار طرفدار بيشترى دارد، از جمله: ابن طاوس، ابن نماى حلى، علامه مامقانى، آيت الله العظمى خوئى و... هستند كه كلام برخى از آنان نقل مى‌شود.


    اینکه میفرمایید چطور استنباط استاد مطهری را که حضرت امام 100 درصد مطالبشان را تایید کرده اند رد میکنند. توجه شما را جلب میکنم که مثلا رهبر معظم انقلاب به منابع و ادله مراجعه میکنند میفرمایند اهل کتاب پاک هستند در صورتی که حضرت امام (ره) با مراجعه به ادله و منابع فرموده بودند اهل کتاب نجس هستند. و اینطور اختلافات در استنباط مسائل بین خود رهبری و امام صدها مورد است.

    کارشناسان هم اشاره کردند که این موضوع اختلافی است ولی دیدگاه مساعد طرفدار بیشتری داشته است. به خصوص آیت الله العظمی خوئی که شاید در مورد موقعیت رجالی و کتاب رجالی ایشان اطلاع داشته باشید.



  20. صلوات ها 3


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 2

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود