جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: انسان ها در این دنیا بر چه اساس خوب و بد آفریده می شوند؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۳
    نوشته
    32
    حضور
    1 روز 11 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    127

    اشاره انسان ها در این دنیا بر چه اساس خوب و بد آفریده می شوند؟




    سلام خدمت همه دوستان....

    یه سوال و مشکلی که من دارم اینه که من وقتی با افرادی در مورد خدا و دین صحبت میکنم به یه مشکلی بر میخورم....بیشتر وقت ها افراد مقابل من میپرسن که چرا تو این دنیا یکی میشه امام و یه آدم خوب و یا فرزندی که تو یه خونواده با ایمان و یا در رفاه به دنیا میاد ولی یه نفر دیگه میشه آدم بد و بی ایمان و تو یه خونواده فقیر و بی دین و ... به دنیا میاد....

    میخوام یه جواب محکمی بدین تا بتونم جواب سوال کسایی که میگن چرا فلان بچه میشه فلانی ولی فلان بچه میشه فلانی....چرا یکی میشه خوب و یکی میشه بد...

    ممنون میشم یه جواب محکم و اگه میشه با آیه قرآن اثبات کنید....

    اگه سوال رو دقیق متوجه نشدین بگین تا بیشتر توضیح بدم....باتشکر...
    ویرایش توسط bina88 : ۱۳۹۳/۱۱/۰۱ در ساعت ۲۳:۵۶

  2. صلوات ها 5


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    4,062
    حضور
    21 روز 10 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11165



    با نام الله




    انسان ها در این دنیا بر چه اساس خوب و بد آفریده می شوند؟








    کارشناس بحث: استاد صادق



    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۵/۰۹/۰۹ در ساعت ۲۱:۰۵ دلیل: تغییر کارشناس پاسخگو


    دلی که نشد خانه یاس نرگس

    خراب است و و یران صفایی ندارد








  5. صلوات ها 4


  6. #3

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,022
    حضور
    192 روز 9 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28749



    نقل قول نوشته اصلی توسط amirhossein74 نمایش پست ها
    سلام خدمت همه دوستان....

    یه سوال و مشکلی که من دارم اینه که من وقتی با افرادی در مورد خدا و دین صحبت میکنم به یه مشکلی بر میخورم....بیشتر وقت ها افراد مقابل من میپرسن که چرا تو این دنیا یکی میشه امام و یه آدم خوب و یا فرزندی که تو یه خونواده با ایمان و یا در رفاه به دنیا میاد ولی یه نفر دیگه میشه آدم بد و بی ایمان و تو یه خونواده فقیر و بی دین و ... به دنیا میاد....

    میخوام یه جواب محکمی بدین تا بتونم جواب سوال کسایی که میگن چرا فلان بچه میشه فلانی ولی فلان بچه میشه فلانی....چرا یکی میشه خوب و یکی میشه بد...

    ممنون میشم یه جواب محکم و اگه میشه با آیه قرآن اثبات کنید....

    اگه سوال رو دقیق متوجه نشدین بگین تا بیشتر توضیح بدم....باتشکر...
    باسلام با توجه به فراز های مختلف سوال تان در مجموع وبه طور کلی باید گفت :
    بر اساس این آموزه الهی که فرمود: «ابی الله ان یجری الاشیاء الا باسباب، فجعل لکل شیء سببا؛ (1) خداوند امتناع دارد از این که امور را بدون اسباب و علل به جریان بیندازد» برای هر چیزی سبب و علت قرار داده است.
    نیز طبق مبانی فلسفی همه پدیده‌های عالم و رخ‌دادها از جمله تفاوت‌های گوناگون میان انسان‌ها علل و عوامل خاص خود را دارد . غیر از علت العلل که معطی الوجود است و وجود را افاضه می‌کند، علل و عوامل بعد از آن در طول علیت او وجود دارد و باعث تفاوت‌ها می‌شود،
    بنابراین درباره مفهوم علت میانه و مباشر باید گفت: مراد از علت میانه و مباشر این است که بعد از علت العلل و وجود دهنده اشیا است، فرشتگانی مدبر عالم‌اند .از این رو در قرآن کریم فرمود: «فالمدبرات امرا؛ (2) قسم به فرشتگان تدبیر کننده کار».
    غیر از آموزه‌های وحیانی بر اساس مبانی فلسفی نیز علل میانه در پدید آمدن اشیا نقش دارند . مفهوم این علل میانه که از آن ها به علل اعدادی و یا علت‌های معده نیز یاد می‌شود ،این است که در فراهم آوردن زمینه ‌پیدایش معلول موثر است ، گر چه وجود معلول وابستگی حقیقی و جدایی‌ناپذیر به آن ندارد، مانند پدر و مادر نسبت به فرزند که پدر علت اعدادی و علت مباشر برای به وجود آمدن فرزند است. (3)
    در باره علل میانه و علل اعدادی شهید مطهری در کتاب عدل الهی به تفصیل بحث کرده و تاکید نموده که راز تفاوت‌ها را باید در همین علل جستجو کرد . معنای نظام اسباب و مسببات این است که هر معلولی که علت خاص، و هر علتی معلول مخصوص دارد . علو ذات پروردگار و قدوسیت او اقتضا دارد که موجودات رتبه به رتبه و پشت سر هم نسبت به او قرار داشته باشند. آنچه در لسان دین به عنوان ملائکه و جنود الهی و مقسمات امر و مدبرات امر یاد شده ،در فلسفه به نام علل طولی و عرضی نامیده می‌شود. (4)
    علل میانه و مباشر در پدید آمدن هر چیزی عبارت‌اند از امور، عوامل زمینه‌ساز و واسطه‌برای به وجود آمدن یک پدیده‌ای.
    اما در خصوص این که این علل میانه و مباشر چگونه سبب تفاوت می‌شود؟ باید گفت:
    در این باره ممکن است مباحثی بسیار مطرح باشد که برخی در پاسخ پیشین اشاره شد، ولی گذشته از عوامل فراطبیعی که در اصطلاح فلسفی به عقول مجرده و در اصطلاح دینی به فرشتگان یاد می‌شود، نسبت به نقش تاثیرگذاری علل اعدادی مطرح در نظام طبیعت در ایجاد تفاوت‌ها باید توجه داشت که بر اثر آموزه‌های وحیانی و تجربه‌های علوم پزشکی شرایط گوناگون زمانی، مکانی، تغذیه، حالات روحی، جسمی، نژاد، عوامل ژنتیکی و صدها عامل پیدا و ناپیدا در شکل‌گیری روحیه، شخصیت، استعداد افراد موثر است.
    مراعات نکردن بهداشت جنسی چه بسا ممکن است باعث کاهش استعداد و ضریب هوشی شود . مراعات امور بهداشتی و اخلاقی باعث استعداد و افزایش ضریب هوشی بچه گردد، از این روست که در روایات تاکید شده اگر کسی با زن حامله خود بدون وضو نزدیکی کند ،فرزندش بخیل و بی‌بصیرت خواهد شد. اگر کسی در شب جمعه با زن خود همبستر گردد و فرزند از آن به وجود آید ، باهوش و دانا خواهد بود . اگر در شب پنج‌شنبه باشد، فرزندش عالم خواهد بود. اگر در شب دوشنبه باشد ،فرزندش حافظ قرآن خواهد شد.
    در روایات نکته‌های آموزنده بسیاری مطرح شده . (5) بر اساس این گونه آموزه‌ها معلوم می‌شود که عمل پدر و مادر در تمام مراحل به وجود آمدن و شکل شخصیت علمی و عملی فرزندش نقش بنیادین دارد . این نمونه بارز و روشنی از چگونگی تاثیر علل مباشر در تفاوت افراد است، چه بسا فرزندی که بر اثر مراعات عوامل یاد شده با هوش، خردمند، و نیک به دنیا بیاید و برعکس چه بسا بی‌استعداد و ناصالح و شرآلود به دنیا بیاید . از این عوامل تفاوت‌های گوناگون در همه ساحات زندگی افراد در جامعه به وجود می آید . بدین ترتیب بسیاری از تفاوت‌هایی که در افراد جامعه دیده می‌شود، از این طریق پدید می‌آید، چه اینکه برخی از تفاوت‌اجتماعی، اقتصادی، و مانند آن عوامل اجتماعی و اقتصادی خاص خود را دارند .
    نکته دیگر در این باره آن است که به گفته امیر مومنان ع «العدل یضع الامور مواضعها؛(6) عدالت هر چیزى را در جایگاه (مناسب) آن قرار مى دهد ».
    مبناى این سخن والا آن است که در جهان تکوین و تشریع، هر چیزى موقعیت و جایگاه مناسب و درخور خود دارد . عدل آن است که این تناسب رعایت گردد و هر چیز در جاى مناسب خود قرار گیرد. این معنا، جامع ترین معناى عدل است و معانى پیشین را نیز در بر مى گیرد.
    بنا بر آنچه گذشت، معناى اجمالى عدالت الهى آن است که خداوند با هر موجودى، چنان که شایسته آن است، رفتار کند؛ او را در موضعى که درخور آن است، بنشاند و چیزى را که مستحق آن است، به او عطا کند. وچون در میان بشر بدلایل گوناگون (7) تنها ائمه ع شایسته این مقام بوده اند لذا خداوند از روی عدل وحکمت این مقام را به آنها داده است.
    این امور از باب تفاوت است و نه تبعیض، تفاوت‌ها در نظام آفرینش بسیار است مثلا یکی فرشته آفریده شده، یکی انسان، دیگر حیوان، دیگر درخت و گیاه، دیگر سنگ و خاک و مانند آن، و خود همین انواع موجودات در میان شان تفاوت ها بسیاری به لحاظ درجه و مرتبه وجودی مطرح است، مثلا فرشتگان درمراتب و درجات مختلف آفریده شده اند، و امثال آن، تفاوت‌هایی که بین انسان هاست به طور کلی دو نوع است برخی ذاتی و خدادادی است، و برخی کسبی است که بر اثر تلاش و عوامل گوناگون دیگر برخی کامل از برخی دیگر می‌شوند و مزایا و امتیاز و کمالات علمی و عملی برتر پیدا می کند.
    خداوند بر اثر علم ازلی بر عالم و آدم احاطه و اشراف دارد و از جزئیات امور و عمل کرد همه انسان به طور کامل آگاه است، از این رو می‌داند که چه کسی شایسته مقام امامت است و بر اساس این علم زمینه و شرایطی گوناگون را به گونه ای برای برخی از بندگان خود فراهم می‌سازد که از همان آغاز کودکی در مسیر رشد و تکامل وجودی خاص قرار می‌گیرد و به مقامات بالا و بالاتر می‌رسد، ولی افراد دیگر چون این توان وجودی را ندارند در مراتب بعدی و بعدتر قرار می‌گیرند.
    سرشت ذاتی و طهارت فطری و ذاتی برخی آدمیان باعث می‌شود تا به مقامات بلند معنوی نظیر نبوت و امامت برسند و خورشید وحی بر صفحة دل آنان بتابد وخداوند در ازل می‌داند که چه کسی شایسته چه مقامی است از این رو او را از همان آغاز برای احراز آن مقام می‌پروراند و شکوفا تر می سازد. چنان که خود فرمود: « اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَه» (8) خداوند بهتر می داند که رسالت خود را در کجا مقرر دارد و این مقام را به چه کسی دهد.
    بنابراین نه تنها مسئله رسالت بلکه امامت و همه امور چنین است که شایستگی افراد را خدا از قبل می‌داند و بر اساس آن به آنها مقام و توفیق و فیض و عنایت می کند. و در کلام امیر مومنان د ر باب عدم مقایسه ائمه با دیگران آمده:
    «لا یقاس بال محمد (ص) من هذه الامه احد و لا یستوی بهم من جرت نعمتهم علیه ابدا هم اساس الدین و عماد الیقین» (4) کسی را با خاندان رسالت نمی‌شود مقایسه کرد و آنان که پرورده نعمت هدایت اهل بیت می‌باشند، با آنان برابر نخواهد بود،عترت پیامبر اساس دین و ستون های استوار یقین می باشند.
    بنابراین اگر آن همه مقام و لیاقت و زمینه رشد و تکامل خداوند به ائمه داده حقیقتا شایسته آن بوده است و هیچ کس با آنان نباید از این گذشته جهان آفرینش بر اساس عدل به پاست و هر چیز سر جای خودش و هر کس به اندازه ظرفیت وجودی خودش کمال داده می‌شود، چه این که هر ظرفی مقدار گنجایش خاصی دارد از این روست که در روایتی آمده: «بالعدل قامت السموات و الارض» (9) همانا جهان بر اساس عدل برپاست .
    باتوجه به مطالب قبل است که هم نسب بودن معصومان یا امامت یک کودک خردسال معنا می یابد ، زیرا این امر هیچ مبنای حکومت موروثی و لیاقت های ظاهری و مانند آن را ندارد چنان که گاهی در امامت امام بعدی با وجود افراد به ظاهر شایسته و برجسته از لحاظ سنی و علمی از این خاندان، یک کودک به امامت می رسدید و همه بر این امر گردن می نهادند و به علاوه گاهی با وجود یک فرزند برای امام قبلی برادر او به امامت می رسید یا با وجود برادران امام قبلی فرزند جوان او به امامت معرفی می شد.
    این ها نشان می دهد که در این مساله تنها و تنها شایستگی های ذاتی و درونی معیار بوده که شناخت آن هم تنها و تنها از جانب خداوند مقدور است و به همین جهت، این گونه مسایل حقایقی فرا عقلی محسوب می شوند و نمی توان در باره آنها با عقل های جزیی نگر قضاوت نمود بلکه باید برای درک ژرفای آنها به مکتب وحی مراجعه نمود که در مورد شبیه آن فرمود : (( قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَني‏ نَبِيًّا (10) (ناگهان عيسى زبان به سخن گشود و) گفت: «من بنده خدايم او كتاب (آسمانى) به من داده و مرا پيامبر قرار داده است! »
    البته باید توجه داشت که نباید تصور شود، در پیامبر یا امام شدن، مزیتی است که در نشدن آن نیست که در این صورت تبعیضی بر ما روا داشته شده است؛ اما با توضیح دقیق روشن می شود میزان مسئولیت و شدت آزمایش الهی و سطح توقعات خداوند از یک بنده با مقام و موقعیتی که خداوند به او اعطا می کند، رابطه ایی مستقیم دارد و هر چه مقام بالا رود، مسئولیت سنگین تر می‏شود و تلاش و مجاهدت بیش تری می‏طلبد.
    این گونه نیست که این مقام را به کسی بدهند و او دیگر خیالش راحت و آسوده باشد، بلکه هر چه مقام بالاتر رود، مسئولیت‏ها بیش تر، تکالیف سنگین تر، هجمه‏ های شیطانی بیش تر و تلاش و سختی و مصیبت و امتحان افزایش می‏یابد؛ بلکه رسیدن به مقام نبوت و یا مقامات بعد از آن هم تنها با گذراندن سختی‏ها و تلاش‏ها و امتحاناتی سخت امکان پذیر است، مانند داستان حضرت ابراهیم (ع) و ذبح فرزند و...!!
    در هر حال هر انسانی در هر موقعیت و وضعیتی که قرار دارد، اگر به وظایف و تکالیف خود عمل کند و از آزمون های خود نمره عالی کسب نماید، به موفقیت و سعادت کامل رسیده است. وضعیت انسانی عادی که از هوش و درک و معرفت و ایمانی متوسط برخوردار است، اما به همه وظایف خود عمل کرده،همانند وضعیت پیامبری است که با سطع بالای معرفت و عنایات الهی و امدادهای غیبی به وظایف سنگین خود عمل کرده، و در آزمون های خود، نمره عالی گرفته است.
    وضعیت این دو فرد همانند سطح دانش آموز ابتدایی و دانشگوی دکترا است که اگر هر دو تلاش کنند، قادرند نمره بیست بگیرند؛ اگر هر دو بیست گرفتند - از یک جهت- وضعیتی مساوی داشته به یک اندازه قابل تقدیرند.
    شاید بتوان گفت روایاتی که اشاره به همجواری پیامبران با برخی افراد عادی در بهشت دارد،(11) بیانی از این مطلب و صورتی از همین حقیقت باشد.

    پی‌نوشت‌ها:
    1.اصول کافی، ج 1، ص 183.
    2.نازعات (79)، آیه 5.
    3. آموزش فلسفه، ج 2، ص 20.
    4.مجموعه آثار، 1، ص 127 و 128.
    5. حلیه المتقین، ص 105 تا 110.
    6. نهج البلاغه، نشر موسسه امیر المومنین قم 1385 ش ، حکمت، شماره 437.
    7. محمد سعیدی مهر ،آموزش کلام اسلامی نشر، طه 1383 ش ،ج2 ص143.
    8. انعام (6) آیه 124.
    9. نهج البلاغه نشر موسسه امیر المومنین قم 1375 ش ، خطبه 2.
    10. فیض ، تفسیر صافی نشر درا الکتب الاسلامیه تهران بی تا ،ج 2 ص 638.
    11. مریم (19) آیه 30.
    12. شيخ صدوق‏، محمد بن علی، أمالي، انتشارات اعلمى‏، بيروت‏، 1400 ق، ص 298‏.

  7. صلوات ها 3


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۳
    نوشته
    97
    حضور
    1 روز 17 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15



    با سلام
    نقل قول نوشته اصلی توسط صادق نمایش پست ها
    در این باره ممکن است مباحثی بسیار مطرح باشد که برخی در پاسخ پیشین اشاره شد، ولی گذشته از عوامل فراطبیعی که در اصطلاح فلسفی به عقول مجرده و در اصطلاح دینی به فرشتگان یاد می‌شود، نسبت به نقش تاثیرگذاری علل اعدادی مطرح در نظام طبیعت در ایجاد تفاوت‌ها باید توجه داشت که بر اثر آموزه‌های وحیانی و تجربه‌های علوم پزشکی شرایط گوناگون زمانی، مکانی، تغذیه، حالات روحی، جسمی، نژاد، عوامل ژنتیکی و صدها عامل پیدا و ناپیدا در شکل‌گیری روحیه، شخصیت، استعداد افراد موثر است.
    کارشناس محترم جناب آقای صادق، سئوالی که همینجا مطرح میشود، نبود دخالت خداوند در ارث و وراثت و جا و مکان خود از نقص خداوند است و میدونیم که خداوند عاری از هر گونه نقصی است پس، در ثانی دخالت نکردن خداوند در این امور خود به منزله بی عدالتی است، و راه رسیدن به سعادت و فهمید بد و خوب را از انسان سلب میکند، به طور مثال کودکانی که در حال حاضر در سومالی به دنیا می آیند، در فقر و بیماریهای بسیاری به سر میبرند، و اصلا فرصتی برای درک حقایق جهان و آخرت و زندگی بعد از مرگ را ندارند، خیلی از کودکان در سنین 2 3 4 سالگی به علت بیماری جان خود را از دست میدهند، و بطور کلی فرصت آزمایش الهی را به کل از دست داده اند در واقع اصلا آزمایشی نشده اند و طبق گفته های اسلام این افراد مثلا کودکان 2 3 ساله که به دلیل بیماری فوت میکنند وارد بهشت میشوند به گفته کارشناس محترم جناب آقای صدیق که فرمودند این افراد وارد بهشت میشوند ولی در جایگاههای پایین تری از بهشت خب در اینجا باز عدالت خدا زیر سئوال می رود چگونه یک نفر را از رسیدن به سعادتی بالاتر و درجات بالاتری از بهشت منع کرده است؟!!!!!! بطور کلی تا شرایط محیا نباشد اختیاری نیست تا آزمایشی باشد، مثلا اگر آیت الله بحجت فومنی که یکی از مراجع بزرگ ما بودند و به آن کمالات بالا رسیده بودند در سومالی به دنیا می آمدند باز میشد آیت الله بحجت؟!!!! مسلما نه، اگر نه پس شانس در کاره؟!!!!

  9. #5

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,022
    حضور
    192 روز 9 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28749



    نقل قول نوشته اصلی توسط reza نمایش پست ها
    با سلام

    کارشناس محترم جناب آقای صادق، سئوالی که همینجا مطرح میشود، نبود دخالت خداوند در ارث و وراثت و جا و مکان خود از نقص خداوند است و میدونیم که خداوند عاری از هر گونه نقصی است پس، در ثانی دخالت نکردن خداوند در این امور خود به منزله بی عدالتی است، و راه رسیدن به سعادت و فهمید بد و خوب را از انسان سلب میکند، به طور مثال کودکانی که در حال حاضر در سومالی به دنیا می آیند، در فقر و بیماریهای بسیاری به سر میبرند، و اصلا فرصتی برای درک حقایق جهان و آخرت و زندگی بعد از مرگ را ندارند، خیلی از کودکان در سنین 2 3 4 سالگی به علت بیماری جان خود را از دست میدهند، و بطور کلی فرصت آزمایش الهی را به کل از دست داده اند در واقع اصلا آزمایشی نشده اند و طبق گفته های اسلام این افراد مثلا کودکان 2 3 ساله که به دلیل بیماری فوت میکنند وارد بهشت میشوند به گفته کارشناس محترم جناب آقای صدیق که فرمودند این افراد وارد بهشت میشوند ولی در جایگاههای پایین تری از بهشت خب در اینجا باز عدالت خدا زیر سئوال می رود چگونه یک نفر را از رسیدن به سعادتی بالاتر و درجات بالاتری از بهشت منع کرده است؟!!!!!! بطور کلی تا شرایط محیا نباشد اختیاری نیست تا آزمایشی باشد، مثلا اگر آیت الله بحجت فومنی که یکی از مراجع بزرگ ما بودند و به آن کمالات بالا رسیده بودند در سومالی به دنیا می آمدند باز میشد آیت الله بحجت؟!!!! مسلما نه، اگر نه پس شانس در کاره؟!!!!
    باسلام وتشکر .
    در ابتدا باید اشاره شود سوال شما اختصاص به کودکان نداشته ، بلکه شامل همه افرادی می شود که به دلایلی تا زمان مرگ قابلیت تشخیص و درک به معنای درست آن را پیدا نمی کنند ،مانند بیماران روانی حاد یا معلولان ذهنی و... حتی جنینی که در شکم مادر از دنیا می رود .
    در خصوص این افراد و این که سرنوشت این ها در قیامت چگونه است و چگونه و به چه قاعده ای برای آن ها جایگاه و مقام آخرتی تعیین می گردد ، از دیر باز بحث های گوناگونی در بین اندیشمندان وجود داشته و در کتاب های اعتقادی به آن ها پرداخته شده است .
    از نظر عقل و نقل این گونه افراد چون از ادراک متناسب و قابل قبول که شرط هر تکلیف ومسئولیتی است ،بی بهره اند ، در دنیا هم تکلیفی بر عهده آنان نیست، در نتیجه گناهی برای آنان ثبت نمی‏شود و عقوبت و مجازات هم نمی‏شوند. در نتیجه از ابتدا که وارد عالم برزخ می شوند ، در عذاب و مشکلات نخواهند بود . می توان گفت در رحمت خداوند و نعمت او و بهشت برزخی به سر می برند ،چنان که در منایع دینی تصریح شده که این افراد مورد سوال و جواب برزخ قرار نمی گیرند (1).
    اما در مرحله نهایی و قیامت بر اساس روایات اگر از خانواده‏ای مسلمان باشند، به دنبال پدر و مادر خویش- شاید به عنوان پاداش و مایه خوشحالی ایشان- به بهشت خواهند رفت. اما اگر وابسته به کفار و ظالمان باشند، به واسطه قصور ادراکی خود، در قیامت عذاب نخواهند شد؛ اما اینکه چه سرنوشتی در انتظارشان است، نظرات متفاوتی در بین علما وجود دارد .
    در برخی آمده است : "علم آن را به خدا واگذارید" یعنی درباره آن سؤال نکنید؛ خدا بهتر می‏داند با آن ها چکار کند. (2)
    اما در برخی روایات درباره اطفال شیعیان آمده است که در عالم برزخ فاطمه زهرا(س) آنان را تربیت می‏کند.(3) البته در پاره ای از روایات نیز ذکر شده که این افراد به شکل خاصی در قیامت مورد آزمون قرار می گیرند تا وضع تسلیم یا متمرد بودن آن ها در برابر تکالیف الهی معین باشد . بعید نیست متناسب با وضع آخرت و میزان ادراکات آن ها در آن جهان آزمونی از ایشان گرفته شود.
    زراره از امام باقر(ع)نقل می‌کند: «وقتی قیامت می‌شود، خداوند با پنج دسته بحث می‌کند:
    طفل و کسی که در دوران فترت(فاصله بین ارسال دو نبی) بمیرد، کسی که در زمان پیامبر، ابله باشد (سبک عقل )، دیوانه­ای که عقل نداشته باشد و بالأخره کر و لال.
    همه آن ها بر خدا اعتراض و یا عرض می‌کنند : تقصیری نداشتیم. اگر حجت ‌داشتیم، اطاعت می‌کردیم. خداوند فرشته­ای را می‌فرستد و آتشی آماده می‌کند؛ سپس به آن پنج گروه می‌گوید: خداوند به شما امر فرموده است داخل آتش شوید. هر کدام از آن ها پذیرفتند و داخل آتش شدند، خداوند آتش را بر آن‌ها سرد و خنک می‌کند . از سوختن نجات شان می‌دهد، ولی عده ای که نپذیرفتند، به سوی آتش جهنّم سوق داده می‌شوند».(4)
    عذاب هیچ فردی در قیامت بدون دلیل و حجت نمی باشد . بر خلاف حکم عقل و عدالت با هیچ کسی در قیامت برخورد نخواهد شد؛ اما کیفیت دقیق برخورد خداوند با این بندگان چندان برای ما به طور کامل روشن نیست ؛ هرچند مسلم است و در آیات قرآن نیز بسیار تأکید شده خداوند به هیچ بنده ای ظلم نمی کند.


    پی‏نوشت‏ها:
    1. حیات پس از مرگ ،ص 137.
    2 . کلینی، کافی، ج 3، ص 248.
    3 . همان، ج 5، ص 289 و ج 6، ص 229؛ تفسیر قمی، ج 2، ص 332.
    4 . کافی، ج 3، ص 248.

  10. صلوات


  11. #6

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۳
    نوشته
    97
    حضور
    1 روز 17 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15



    با تشکر بخاطر پاسخگویی شما کارشناس محترم و عرض ادب و احترام:
    نقل قول نوشته اصلی توسط صادق نمایش پست ها
    همه آن ها بر خدا اعتراض و یا عرض می‌کنند : تقصیری نداشتیم. اگر حجت ‌داشتیم، اطاعت می‌کردیم. خداوند فرشته­ای را می‌فرستد و آتشی آماده می‌کند؛ سپس به آن پنج گروه می‌گوید: خداوند به شما امر فرموده است داخل آتش شوید. هر کدام از آن ها پذیرفتند و داخل آتش شدند، خداوند آتش را بر آن‌ها سرد و خنک می‌کند . از سوختن نجات شان می‌دهد، ولی عده ای که نپذیرفتند، به سوی آتش جهنّم سوق داده می‌شوند».(4)
    خب جناب آقای صادق، اینجا باز عدالت بر قرار نشد، چرا چون در زمان آخرت همه چیز مشخص است و همه میدونن امر، امر خدای یکتاست، اگر منی که در این دنیا به فرض مثال خدا را قبول نداشتم در آخرت بی چون و چرا خدا را قبول دارم و اگر بدانم که آن آتشی که در قیامت برای آزمایش من است پس حتماً وارد آن میشوم و این اصلا آزمایش نیست؟! بلکه آگاهی است، انگار به یکی بگیم تو درد آپاندیس داری اگر عمل نکنی میمیری، خب این به نظر شما اختیار است یا اجبار خب مسلما درد و مرگ خوب نیست بی چون و چرا عمل رو قبول میکنه.

  12. صلوات


  13. #7

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,022
    حضور
    192 روز 9 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28749



    نقل قول نوشته اصلی توسط reza نمایش پست ها
    با تشکر بخاطر پاسخگویی شما کارشناس محترم و عرض ادب و احترام:

    خب جناب آقای صادق، اینجا باز عدالت بر قرار نشد، چرا چون در زمان آخرت همه چیز مشخص است و همه میدونن امر، امر خدای یکتاست، اگر منی که در این دنیا به فرض مثال خدا را قبول نداشتم در آخرت بی چون و چرا خدا را قبول دارم و اگر بدانم که آن آتشی که در قیامت برای آزمایش من است پس حتماً وارد آن میشوم و این اصلا آزمایش نیست؟! بلکه آگاهی است، انگار به یکی بگیم تو درد آپاندیس داری اگر عمل نکنی میمیری، خب این به نظر شما اختیار است یا اجبار خب مسلما درد و مرگ خوب نیست بی چون و چرا عمل رو قبول میکنه.
    باسلام وتشکر .
    مثال تان در این باب کمی مع الفارق است .
    مراد روایت این است که در آن عالم شرایط بگونه برای آن کودکان فراهم می شود که شبیه دنیا با اراده واختیار راه درست ویا نادرست را انتخاب کنند .
    در نتیجه عدالت در آن جا هم بر قرار است .
    واساسا عدالت در آن نشه زمینه ی بشتر برای ظهور وبروز دارد .


  14. صلوات ها 2


  15. #8

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    2,557
    حضور
    38 روز 4 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    4367



    نقل قول نوشته اصلی توسط amirhossein74 نمایش پست ها
    سلام خدمت همه دوستان....

    یه سوال و مشکلی که من دارم اینه که من وقتی با افرادی در مورد خدا و دین صحبت میکنم به یه مشکلی بر میخورم....بیشتر وقت ها افراد مقابل من میپرسن که چرا تو این دنیا یکی میشه امام و یه آدم خوب و یا فرزندی که تو یه خونواده با ایمان و یا در رفاه به دنیا میاد ولی یه نفر دیگه میشه آدم بد و بی ایمان و تو یه خونواده فقیر و بی دین و ... به دنیا میاد....

    میخوام یه جواب محکمی بدین تا بتونم جواب سوال کسایی که میگن چرا فلان بچه میشه فلانی ولی فلان بچه میشه فلانی....چرا یکی میشه خوب و یکی میشه بد...

    ممنون میشم یه جواب محکم و اگه میشه با آیه قرآن اثبات کنید....

    اگه سوال رو دقیق متوجه نشدین بگین تا بیشتر توضیح بدم....باتشکر...
    سلام
    اساس و محور تغییرات و شدنها در انسان اراده و اختیار اوست هرچند عوامل دیگر هم موثرند
    یا علیم

    این قرن ، قرن اسلام است
    امام خامنه ای



  16. صلوات


  17. #9

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,022
    حضور
    192 روز 9 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28749

    جمع بندی




    سوال :
    انسان ها در این دنیا بر چه اساس خوب و بد آفریده می شوند؟

    یه سوال و مشکلی که من دارم اینه که من وقتی با افرادی در مورد خدا و دین صحبت میکنم به یه مشکلی بر میخورم....بیشتر وقت ها افراد مقابل من میپرسن که چرا تو این دنیا یکی میشه امام و یه آدم خوب و یا فرزندی که تو یه خونواده با ایمان و یا در رفاه به دنیا میاد ولی یه نفر دیگه میشه آدم بد و بی ایمان و تو یه خونواده فقیر و بی دین و ... به دنیا میاد....

    میخوام یه جواب محکمی بدین تا بتونم جواب سوال کسایی که میگن چرا فلان بچه میشه فلانی ولی فلان بچه میشه فلانی....چرا یکی میشه خوب و یکی میشه بد...

    ممنون میشم یه جواب محکم و اگه میشه با آیه قرآن اثبات کنید....

    اگه سوال رو دقیق متوجه نشدین بگین تا بیشتر توضیح بدم....باتشکر...

    پاسخ :
    باسلام با توجه به فراز های مختلف سوال تان در مجموع وبه طور کلی باید گفت :
    بر اساس این آموزه الهی که فرمود: «ابی الله ان یجری الاشیاء الا باسباب، فجعل لکل شیء سببا؛ (1) خداوند امتناع دارد از این که امور را بدون اسباب و علل به جریان بیندازد» برای هر چیزی سبب و علت قرار داده است.
    نیز طبق مبانی فلسفی همه پدیده‌های عالم و رخ‌دادها از جمله تفاوت‌های گوناگون میان انسان‌ها علل و عوامل خاص خود را دارد . غیر از علت العلل که معطی الوجود است و وجود را افاضه می‌کند، علل و عوامل بعد از آن در طول علیت او وجود دارد و باعث تفاوت‌ها می‌شود،
    بنابراین درباره مفهوم علت میانه و مباشر باید گفت: مراد از علت میانه و مباشر این است که بعد از علت العلل و وجود دهنده اشیا است، فرشتگانی مدبر عالم‌اند .از این رو در قرآن کریم فرمود: «فالمدبرات امرا؛ (2) قسم به فرشتگان تدبیر کننده کار».
    غیر از آموزه‌های وحیانی بر اساس مبانی فلسفی نیز علل میانه در پدید آمدن اشیا نقش دارند . مفهوم این علل میانه که از آن ها به علل اعدادی و یا علت‌های معده نیز یاد می‌شود ،این است که در فراهم آوردن زمینه ‌پیدایش معلول موثر است ، گر چه وجود معلول وابستگی حقیقی و جدایی‌ناپذیر به آن ندارد، مانند پدر و مادر نسبت به فرزند که پدر علت اعدادی و علت مباشر برای به وجود آمدن فرزند است. (3)
    در باره علل میانه و علل اعدادی شهید مطهری در کتاب عدل الهی به تفصیل بحث کرده و تاکید نموده که راز تفاوت‌ها را باید در همین علل جستجو کرد . معنای نظام اسباب و مسببات این است که هر معلولی که علت خاص، و هر علتی معلول مخصوص دارد . علو ذات پروردگار و قدوسیت او اقتضا دارد که موجودات رتبه به رتبه و پشت سر هم نسبت به او قرار داشته باشند. آنچه در لسان دین به عنوان ملائکه و جنود الهی و مقسمات امر و مدبرات امر یاد شده ،در فلسفه به نام علل طولی و عرضی نامیده می‌شود. (4)
    علل میانه و مباشر در پدید آمدن هر چیزی عبارت‌اند از امور، عوامل زمینه‌ساز و واسطه‌برای به وجود آمدن یک پدیده‌ای.
    اما در خصوص این که این علل میانه و مباشر چگونه سبب تفاوت می‌شود؟ باید گفت:
    در این باره ممکن است مباحثی بسیار مطرح باشد که برخی در پاسخ پیشین اشاره شد، ولی گذشته از عوامل فراطبیعی که در اصطلاح فلسفی به عقول مجرده و در اصطلاح دینی به فرشتگان یاد می‌شود، نسبت به نقش تاثیرگذاری علل اعدادی مطرح در نظام طبیعت در ایجاد تفاوت‌ها باید توجه داشت که بر اثر آموزه‌های وحیانی و تجربه‌های علوم پزشکی شرایط گوناگون زمانی، مکانی، تغذیه، حالات روحی، جسمی، نژاد، عوامل ژنتیکی و صدها عامل پیدا و ناپیدا در شکل‌گیری روحیه، شخصیت، استعداد افراد موثر است.
    مراعات نکردن بهداشت جنسی چه بسا ممکن است باعث کاهش استعداد و ضریب هوشی شود . مراعات امور بهداشتی و اخلاقی باعث استعداد و افزایش ضریب هوشی بچه گردد، از این روست که در روایات تاکید شده اگر کسی با زن حامله خود بدون وضو نزدیکی کند ،فرزندش بخیل و بی‌بصیرت خواهد شد. اگر کسی در شب جمعه با زن خود همبستر گردد و فرزند از آن به وجود آید ، باهوش و دانا خواهد بود . اگر در شب پنج‌شنبه باشد، فرزندش عالم خواهد بود. اگر در شب دوشنبه باشد ،فرزندش حافظ قرآن خواهد شد.
    در روایات نکته‌های آموزنده بسیاری مطرح شده . (5) بر اساس این گونه آموزه‌ها معلوم می‌شود که عمل پدر و مادر در تمام مراحل به وجود آمدن و شکل شخصیت علمی و عملی فرزندش نقش بنیادین دارد . این نمونه بارز و روشنی از چگونگی تاثیر علل مباشر در تفاوت افراد است، چه بسا فرزندی که بر اثر مراعات عوامل یاد شده با هوش، خردمند، و نیک به دنیا بیاید و برعکس چه بسا بی‌استعداد و ناصالح و شرآلود به دنیا بیاید . از این عوامل تفاوت‌های گوناگون در همه ساحات زندگی افراد در جامعه به وجود می آید . بدین ترتیب بسیاری از تفاوت‌هایی که در افراد جامعه دیده می‌شود، از این طریق پدید می‌آید، چه اینکه برخی از تفاوت‌اجتماعی، اقتصادی، و مانند آن عوامل اجتماعی و اقتصادی خاص خود را دارند .
    نکته دیگر در این باره آن است که به گفته امیر مومنان ع «العدل یضع الامور مواضعها؛(6) عدالت هر چیزى را در جایگاه (مناسب) آن قرار مى دهد ».
    مبناى این سخن والا آن است که در جهان تکوین و تشریع، هر چیزى موقعیت و جایگاه مناسب و درخور خود دارد . عدل آن است که این تناسب رعایت گردد و هر چیز در جاى مناسب خود قرار گیرد. این معنا، جامع ترین معناى عدل است و معانى پیشین را نیز در بر مى گیرد.
    بنا بر آنچه گذشت، معناى اجمالى عدالت الهى آن است که خداوند با هر موجودى، چنان که شایسته آن است، رفتار کند؛ او را در موضعى که درخور آن است، بنشاند و چیزى را که مستحق آن است، به او عطا کند. وچون در میان بشر بدلایل گوناگون (7) تنها ائمه ع شایسته این مقام بوده اند لذا خداوند از روی عدل وحکمت این مقام را به آنها داده است.
    این امور از باب تفاوت است و نه تبعیض، تفاوت‌ها در نظام آفرینش بسیار است مثلا یکی فرشته آفریده شده، یکی انسان، دیگر حیوان، دیگر درخت و گیاه، دیگر سنگ و خاک و مانند آن، و خود همین انواع موجودات در میان شان تفاوت ها بسیاری به لحاظ درجه و مرتبه وجودی مطرح است، مثلا فرشتگان درمراتب و درجات مختلف آفریده شده اند، و امثال آن، تفاوت‌هایی که بین انسان هاست به طور کلی دو نوع است برخی ذاتی و خدادادی است، و برخی کسبی است که بر اثر تلاش و عوامل گوناگون دیگر برخی کامل از برخی دیگر می‌شوند و مزایا و امتیاز و کمالات علمی و عملی برتر پیدا می کند.
    خداوند بر اثر علم ازلی بر عالم و آدم احاطه و اشراف دارد و از جزئیات امور و عمل کرد همه انسان به طور کامل آگاه است، از این رو می‌داند که چه کسی شایسته مقام امامت است و بر اساس این علم زمینه و شرایطی گوناگون را به گونه ای برای برخی از بندگان خود فراهم می‌سازد که از همان آغاز کودکی در مسیر رشد و تکامل وجودی خاص قرار می‌گیرد و به مقامات بالا و بالاتر می‌رسد، ولی افراد دیگر چون این توان وجودی را ندارند در مراتب بعدی و بعدتر قرار می‌گیرند.
    سرشت ذاتی و طهارت فطری و ذاتی برخی آدمیان باعث می‌شود تا به مقامات بلند معنوی نظیر نبوت و امامت برسند و خورشید وحی بر صفحة دل آنان بتابد وخداوند در ازل می‌داند که چه کسی شایسته چه مقامی است از این رو او را از همان آغاز برای احراز آن مقام می‌پروراند و شکوفا تر می سازد. چنان که خود فرمود: « اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَه» (8) خداوند بهتر می داند که رسالت خود را در کجا مقرر دارد و این مقام را به چه کسی دهد.
    بنابراین نه تنها مسئله رسالت بلکه امامت و همه امور چنین است که شایستگی افراد را خدا از قبل می‌داند و بر اساس آن به آنها مقام و توفیق و فیض و عنایت می کند. و در کلام امیر مومنان د ر باب عدم مقایسه ائمه با دیگران آمده:
    «لا یقاس بال محمد (ص) من هذه الامه احد و لا یستوی بهم من جرت نعمتهم علیه ابدا هم اساس الدین و عماد الیقین» (4) کسی را با خاندان رسالت نمی‌شود مقایسه کرد و آنان که پرورده نعمت هدایت اهل بیت می‌باشند، با آنان برابر نخواهد بود،عترت پیامبر اساس دین و ستون های استوار یقین می باشند.
    بنابراین اگر آن همه مقام و لیاقت و زمینه رشد و تکامل خداوند به ائمه داده حقیقتا شایسته آن بوده است و هیچ کس با آنان نباید از این گذشته جهان آفرینش بر اساس عدل به پاست و هر چیز سر جای خودش و هر کس به اندازه ظرفیت وجودی خودش کمال داده می‌شود، چه این که هر ظرفی مقدار گنجایش خاصی دارد از این روست که در روایتی آمده: «بالعدل قامت السموات و الارض» (9) همانا جهان بر اساس عدل برپاست .
    باتوجه به مطالب قبل است که هم نسب بودن معصومان یا امامت یک کودک خردسال معنا می یابد ، زیرا این امر هیچ مبنای حکومت موروثی و لیاقت های ظاهری و مانند آن را ندارد چنان که گاهی در امامت امام بعدی با وجود افراد به ظاهر شایسته و برجسته از لحاظ سنی و علمی از این خاندان، یک کودک به امامت می رسدید و همه بر این امر گردن می نهادند و به علاوه گاهی با وجود یک فرزند برای امام قبلی برادر او به امامت می رسید یا با وجود برادران امام قبلی فرزند جوان او به امامت معرفی می شد.
    این ها نشان می دهد که در این مساله تنها و تنها شایستگی های ذاتی و درونی معیار بوده که شناخت آن هم تنها و تنها از جانب خداوند مقدور است و به همین جهت، این گونه مسایل حقایقی فرا عقلی محسوب می شوند و نمی توان در باره آنها با عقل های جزیی نگر قضاوت نمود بلکه باید برای درک ژرفای آنها به مکتب وحی مراجعه نمود که در مورد شبیه آن فرمود : (( قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَني‏ نَبِيًّا (10) (ناگهان عيسى زبان به سخن گشود و) گفت: «من بنده خدايم او كتاب (آسمانى) به من داده و مرا پيامبر قرار داده است! »
    البته باید توجه داشت که نباید تصور شود، در پیامبر یا امام شدن، مزیتی است که در نشدن آن نیست که در این صورت تبعیضی بر ما روا داشته شده است؛ اما با توضیح دقیق روشن می شود میزان مسئولیت و شدت آزمایش الهی و سطح توقعات خداوند از یک بنده با مقام و موقعیتی که خداوند به او اعطا می کند، رابطه ایی مستقیم دارد و هر چه مقام بالا رود، مسئولیت سنگین تر می‏شود و تلاش و مجاهدت بیش تری می‏طلبد.
    این گونه نیست که این مقام را به کسی بدهند و او دیگر خیالش راحت و آسوده باشد، بلکه هر چه مقام بالاتر رود، مسئولیت‏ها بیش تر، تکالیف سنگین تر، هجمه‏ های شیطانی بیش تر و تلاش و سختی و مصیبت و امتحان افزایش می‏یابد؛ بلکه رسیدن به مقام نبوت و یا مقامات بعد از آن هم تنها با گذراندن سختی‏ها و تلاش‏ها و امتحاناتی سخت امکان پذیر است، مانند داستان حضرت ابراهیم (ع) و ذبح فرزند و...!!
    در هر حال هر انسانی در هر موقعیت و وضعیتی که قرار دارد، اگر به وظایف و تکالیف خود عمل کند و از آزمون های خود نمره عالی کسب نماید، به موفقیت و سعادت کامل رسیده است. وضعیت انسانی عادی که از هوش و درک و معرفت و ایمانی متوسط برخوردار است، اما به همه وظایف خود عمل کرده،همانند وضعیت پیامبری است که با سطع بالای معرفت و عنایات الهی و امدادهای غیبی به وظایف سنگین خود عمل کرده، و در آزمون های خود، نمره عالی گرفته است.
    وضعیت این دو فرد همانند سطح دانش آموز ابتدایی و دانشگوی دکترا است که اگر هر دو تلاش کنند، قادرند نمره بیست بگیرند؛ اگر هر دو بیست گرفتند - از یک جهت- وضعیتی مساوی داشته به یک اندازه قابل تقدیرند.
    شاید بتوان گفت روایاتی که اشاره به همجواری پیامبران با برخی افراد عادی در بهشت دارد،(11) بیانی از این مطلب و صورتی از همین حقیقت باشد.

    پی‌نوشت‌ها:
    1.اصول کافی، ج 1، ص 183.
    2.نازعات (79)، آیه 5.
    3. آموزش فلسفه، ج 2، ص 20.
    4.مجموعه آثار، 1، ص 127 و 128.
    5. حلیه المتقین، ص 105 تا 110.
    6. نهج البلاغه، نشر موسسه امیر المومنین قم 1385 ش ، حکمت، شماره 437.
    7. محمد سعیدی مهر ،آموزش کلام اسلامی نشر، طه 1383 ش ،ج2 ص143.
    8. انعام (6) آیه 124.
    9. نهج البلاغه نشر موسسه امیر المومنین قم 1375 ش ، خطبه 2.
    10. فیض ، تفسیر صافی نشر درا الکتب الاسلامیه تهران بی تا ،ج 2 ص 638.
    11. مریم (19) آیه 30.
    12. شيخ صدوق‏، محمد بن علی، أمالي، انتشارات اعلمى‏، بيروت‏، 1400 ق، ص 298‏.
    انسان ها در این دنیا بر چه اساس خوب و بد آفریده می شوند؟

  18. صلوات ها 2


  19. #10

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,022
    حضور
    192 روز 9 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28749

    جمع بندی 2




    کارشناس محترم جناب آقای صادق، سئوالی که همینجا مطرح میشود، نبود دخالت خداوند در ارث و وراثت و جا و مکان خود از نقص خداوند است و میدونیم که خداوند عاری از هر گونه نقصی است پس، در ثانی دخالت نکردن خداوند در این امور خود به منزله بی عدالتی است، و راه رسیدن به سعادت و فهمید بد و خوب را از انسان سلب میکند، به طور مثال کودکانی که در حال حاضر در سومالی به دنیا می آیند، در فقر و بیماریهای بسیاری به سر میبرند، و اصلا فرصتی برای درک حقایق جهان و آخرت و زندگی بعد از مرگ را ندارند، خیلی از کودکان در سنین 2 3 4 سالگی به علت بیماری جان خود را از دست میدهند، و بطور کلی فرصت آزمایش الهی را به کل از دست داده اند در واقع اصلا آزمایشی نشده اند و طبق گفته های اسلام این افراد مثلا کودکان 2 3 ساله که به دلیل بیماری فوت میکنند وارد بهشت میشوند به گفته کارشناس محترم جناب آقای صدیق که فرمودند این افراد وارد بهشت میشوند ولی در جایگاههای پایین تری از بهشت خب در اینجا باز عدالت خدا زیر سئوال می رود چگونه یک نفر را از رسیدن به سعادتی بالاتر و درجات بالاتری از بهشت منع کرده است؟!!!!!! بطور کلی تا شرایط محیا نباشد اختیاری نیست تا آزمایشی باشد، مثلا اگر آیت الله بحجت فومنی که یکی از مراجع بزرگ ما بودند و به آن کمالات بالا رسیده بودند در سومالی به دنیا می آمدند باز میشد آیت الله بحجت؟!!!! مسلما نه، اگر نه پس شانس در کاره؟!!!! باسلام وتشکر .
    در ابتدا باید اشاره شود سوال شما اختصاص به کودکان نداشته ، بلکه شامل همه افرادی می شود که به دلایلی تا زمان مرگ قابلیت تشخیص و درک به معنای درست آن را پیدا نمی کنند ،مانند بیماران روانی حاد یا معلولان ذهنی و... حتی جنینی که در شکم مادر از دنیا می رود .
    در خصوص این افراد و این که سرنوشت این ها در قیامت چگونه است و چگونه و به چه قاعده ای برای آن ها جایگاه و مقام آخرتی تعیین می گردد ، از دیر باز بحث های گوناگونی در بین اندیشمندان وجود داشته و در کتاب های اعتقادی به آن ها پرداخته شده است .
    از نظر عقل و نقل این گونه افراد چون از ادراک متناسب و قابل قبول که شرط هر تکلیف ومسئولیتی است ،بی بهره اند ، در دنیا هم تکلیفی بر عهده آنان نیست، در نتیجه گناهی برای آنان ثبت نمی‏شود و عقوبت و مجازات هم نمی‏شوند. در نتیجه از ابتدا که وارد عالم برزخ می شوند ، در عذاب و مشکلات نخواهند بود . می توان گفت در رحمت خداوند و نعمت او و بهشت برزخی به سر می برند ،چنان که در منایع دینی تصریح شده که این افراد مورد سوال و جواب برزخ قرار نمی گیرند (1).
    اما در مرحله نهایی و قیامت بر اساس روایات اگر از خانواده‏ای مسلمان باشند، به دنبال پدر و مادر خویش- شاید به عنوان پاداش و مایه خوشحالی ایشان- به بهشت خواهند رفت. اما اگر وابسته به کفار و ظالمان باشند، به واسطه قصور ادراکی خود، در قیامت عذاب نخواهند شد؛ اما اینکه چه سرنوشتی در انتظارشان است، نظرات متفاوتی در بین علما وجود دارد .
    در برخی آمده است : "علم آن را به خدا واگذارید" یعنی درباره آن سؤال نکنید؛ خدا بهتر می‏داند با آن ها چکار کند. (2)
    اما در برخی روایات درباره اطفال شیعیان آمده است که در عالم برزخ فاطمه زهرا(س) آنان را تربیت می‏کند.(3) البته در پاره ای از روایات نیز ذکر شده که این افراد به شکل خاصی در قیامت مورد آزمون قرار می گیرند تا وضع تسلیم یا متمرد بودن آن ها در برابر تکالیف الهی معین باشد . بعید نیست متناسب با وضع آخرت و میزان ادراکات آن ها در آن جهان آزمونی از ایشان گرفته شود.
    زراره از امام باقر(ع)نقل می‌کند: «وقتی قیامت می‌شود، خداوند با پنج دسته بحث می‌کند:
    طفل و کسی که در دوران فترت(فاصله بین ارسال دو نبی) بمیرد، کسی که در زمان پیامبر، ابله باشد (سبک عقل )، دیوانه­ای که عقل نداشته باشد و بالأخره کر و لال.
    همه آن ها بر خدا اعتراض و یا عرض می‌کنند : تقصیری نداشتیم. اگر حجت ‌داشتیم، اطاعت می‌کردیم. خداوند فرشته­ای را می‌فرستد و آتشی آماده می‌کند؛ سپس به آن پنج گروه می‌گوید: خداوند به شما امر فرموده است داخل آتش شوید. هر کدام از آن ها پذیرفتند و داخل آتش شدند، خداوند آتش را بر آن‌ها سرد و خنک می‌کند . از سوختن نجات شان می‌دهد، ولی عده ای که نپذیرفتند، به سوی آتش جهنّم سوق داده می‌شوند».(4)
    عذاب هیچ فردی در قیامت بدون دلیل و حجت نمی باشد . بر خلاف حکم عقل و عدالت با هیچ کسی در قیامت برخورد نخواهد شد؛ اما کیفیت دقیق برخورد خداوند با این بندگان چندان برای ما به طور کامل روشن نیست ؛ هرچند مسلم است و در آیات قرآن نیز بسیار تأکید شده خداوند به هیچ بنده ای ظلم نمی کند.


    پی‏نوشت‏ها:
    1. حیات پس از مرگ ،ص 137.
    2 . کلینی، کافی، ج 3، ص 248.
    3 . همان، ج 5، ص 289 و ج 6، ص 229؛ تفسیر قمی، ج 2، ص 332.
    4 . کافی، ج 3، ص 248.
    انسان ها در این دنیا بر چه اساس خوب و بد آفریده می شوند؟

  20. صلوات ها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۳/۰۹/۰۴, ۱۷:۴۵ : 2

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود