جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: نمیخوام بنده ای باشم که فقط تو بدبخت بیچارگی اش به یاد خداس

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۳
    نوشته
    69
    حضور
    15 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    219

    نمیخوام بنده ای باشم که فقط تو بدبخت بیچارگی اش به یاد خداس





    این روز ها که همه فکر میکنند غرق در خوشی ام ،در کوچه پس کوچه های دلم، نگرانی قدم میزند و سنگ چرا را با پایش چند قدم دور تر میفرستد ..اما جوابی نمی یابد
    چه شد که مورد لطف خدا قرار گرفتم ؟ من که بنده لایقی نیستم
    دلیل این لطف چیه ؟
    ...نگرانم کودکی شوم که خوشی را مانند ابنباتی از دستان پر مهر خدا چنگ زند و با قهقه و بدون تشکر از او فاصله گیرد


    ای خواهر دینی من !
    زیر باران باش
    اما زیر باران نگاه های هیز مردان بی غیرت نباش



  2. صلوات ها 9


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    4,062
    حضور
    21 روز 10 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11167



    با نام الله




    نمیخوام بنده ای باشم که فقط تو بدبخت بیچارگی اش به یاد خداس








    کارشناس بحث: استاد نسیم رحمت



    دلی که نشد خانه یاس نرگس

    خراب است و و یران صفایی ندارد








  5. صلوات ها 7


  6. #3

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,729
    حضور
    48 روز 20 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485



    نقل قول نوشته اصلی توسط فرهمند نمایش پست ها
    چه شد که مورد لطف خدا قرار گرفتم ؟ من که بنده لایقی نیستم دلیل این لطف چیه ؟

    اساس دنيا سامانه امتحان و آزمايش و ابتلا است. بشر به دنيا مي آيد تا اختيار و اراده خود، سرنوشت خود را بسازد.
    بنا نيست که خداي متعال با اعطاي آزادي و اختيار که به بشر داده فرصت ها را از او بگيرد. تا هنگامي که انسان در اين دنيا زندگي مي کند، فرصت دارد که کارهاي نيک و يا کارهاي بد انجام دهد و يا حتي ظلم و ستم کند.
    خداوند در قرآن کريم مي فرمايد: «كُلاًّ نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا؛ هر دو دسته -دنياخواهان و آخرت طلبان- را از عطاي پروردگارت مدد مي بخشيم و عطاي پروردگارت از کسي منع نشده است.»(1)
    بنابراين بخشي از اين مهلت (امهال) و فرصت دادن براي ايجاد ميدان آزمايش است تا سره از ناسره و خوب از بد تمايز يابند.


    پی نوشت :
    1. آسراء، آیه 20
    .

  7. صلوات ها 7


  8. #4

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,729
    حضور
    48 روز 20 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485




    دو سنت الهي در زندگي انسان جاري است:
    الف. سنت استدراج
    ب. سنت امهال

    سنت استدراج :
    علامه طباطبايي در ذيل آيه 182 سوره اعراف «وَ الَّذينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ» مي فرمايد:
    «استدراج در لغت به معناي اين است که کسي در صدد برآيد پله پله و به تدريج از مکاني يا مقامي بالا رود يا پائين آيد و يا نسبت به آن نزديک شود.
    لکن در اين ايه قرينه مقام دلالت دارد بر ابين که منظور نزديک شدن به هلاکت است يا در دنيا و يا در آخرت. و اين که استدراج را مقيد کرد به راهي که خود آنان نفهمند، براي اين است که بفهماند اين نزديک کردن آشکارا نيست، بلکه در همان سرگرمي به تمتع از مظاهر زندگي مادي مخفي است، در نتيجه ايشان با زياده روي در معصيت پيوسته به سوي هلاکت نزديک مي شوند، پس مي توان گفت استدراج تجديد نعمتي بعد از نعمت ديگري است تا بدين وسيله التذاذ به آن نعمت ها ايشان را از توجه به وبال کارهايشان غافل بسازد.»
    (1)

    سنت امهال:
    امهال يعني مهلت دادن، خداوند متعال براي رعايت يک سلسله مصالحي که ما از برخي از آنها نا آگاهيم در عقوبت اهل باطل تعجيل نمي کند بلکه به آنان فرصت و مهلت مي دهد.

    پی نوشت :
    1.
    علامه طباطبايي،تفسير الميزان، دفتر نشر اسلامی، ج 8، ص 454

  9. صلوات ها 6


  10. #5

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,729
    حضور
    48 روز 20 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485




    با توجه به این دو نکته :
    باز شدن چتر لطف و عنایت الهی بر سر انسان همیشه بد نیست. بلکه انسان باید مراقب باشد تا گرفتار سنن الهی مثل امهال و استدراج نشود. زیرا بر اساس برخی آیات قرآن، مجازات ظالمان، گاهي به صورت استدراجي است.
    استدراج همانگونه که در بالا گذشت، نوعي مجازات مخصوصي است که ظاهرش رفاه و امنيّت است‌، ولي در واقع عذاب الهي است‌. اين گونه مجازات نه تنها از عذاب آخرت نمي‌کاهد، بلکه عذاب اخروي را زياد مي‌کند.بر اين اساس ترقي در امور دنيايي براي افرادي که در حق ديگران ظلم مي کنند ، عذاب براي آن ها است.

    از این رو سزاوار است هنگامی که سفره نعمت های الهی برای ما گسترانیده می شود، ضمن شاکر بودن از قلب و زبان و عمل، از گناهان خود استغفار کنیم و منعم حقیقی را بشناسیم و نه فقط در مشکلات و سختی ها و بلکه در راحتی ها هم با معبود خویش در ارتباط باشیم که امير مؤمنان - عليه السلام - مي فرمايد:
    «الدَّهْرُ يَوْمَانِ فَيَوْمٌ لَكَ وَ يَوْمٌ عَلَيْكَ فَإِذَا كَانَ لَكَ فَلَا تَبْطَرْ وَ إِذَا كَانَ عَلَيْكَ فَلَا تَحْزَنْ فَبِكِلَيْهِمَا سَتُخْتَبَرُ؛ (1) دنيا دو روز است: روزى به زيان توست و روزى به سود توست. روزى كه به سود توست، سرمست مشو . روزى كه به زيان توست، غم مخور؛ زيرا تو در هر دوى آن ها آزمايش مى‏ شوى»‏.

    پي ‌نوشت ‌:
    1. ابن شعبه حرانى‏، تحف العقول عن آل الرسول، جامعه مدرسين‏ قم‏، 1404 ق‏، چاپ دوم‏، ص 207.

    ویرایش توسط نسیم رحمت : ۱۳۹۳/۰۵/۰۴ در ساعت ۱۵:۵۴

  11. صلوات ها 5


  12. #6

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,729
    حضور
    48 روز 20 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485

    جمع بندی




    پرسش :
    این روز ها که همه فکر می کنند غرق در خوشی ام ،در کوچه پس کوچه های دلم، نگرانی قدم می زند و سنگ چرا را با پایش چند قدم دور تر می فرستد ..اما جوابی نمی یابد چه شد که مورد لطف خدا قرار گرفتم ؟ من که بنده لایقی نیستم دلیل این لطف چیه ؟...نگرانم کودکی شوم که خوشی را مانند ابنباتی از دستان پر مهر خدا چنگ زند و با قهقه و بدون تشکر از او فاصله گیرد ؟

    پاسخ :

    اساس دنيا سامانه امتحان و آزمايش و ابتلا است. بشر به دنيا مي آيد تا اختيار و اراده خود، سرنوشت خود را بسازد.
    بنا نيست که خداي متعال با اعطاي آزادي و اختيار که به بشر داده فرصت ها را از او بگيرد. تا هنگامي که انسان در اين دنيا زندگي مي کند، فرصت دارد که کارهاي نيک و يا کارهاي بد انجام دهد و يا حتي ظلم و ستم کند.
    خداوند در قرآن کريم مي فرمايد: «كُلاًّ نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا؛ هر دو دسته -دنياخواهان و آخرت طلبان- را از عطاي پروردگارت مدد مي بخشيم و عطاي پروردگارت از کسي منع نشده است.»(1)
    بنابراين بخشي از اين مهلت (امهال) و فرصت دادن براي ايجاد ميدان آزمايش است تا سره از ناسره و خوب از بد تمايز يابند.


    دو سنت الهي در زندگي انسان جاري است:
    الف. سنت استدراج
    ب. سنت امهال

    سنت استدراج :
    علامه طباطبايي در ذيل آيه 182 سوره اعراف «وَ الَّذينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ» مي فرمايد:
    «استدراج در لغت به معناي اين است که کسي در صدد برآيد پله پله و به تدريج از مکاني يا مقامي بالا رود يا پائين آيد و يا نسبت به آن نزديک شود.
    لکن در اين ايه قرينه مقام دلالت دارد بر ابين که منظور نزديک شدن به هلاکت است يا در دنيا و يا در آخرت. و اين که استدراج را مقيد کرد به راهي که خود آنان نفهمند، براي اين است که بفهماند اين نزديک کردن آشکارا نيست، بلکه در همان سرگرمي به تمتع از مظاهر زندگي مادي مخفي است، در نتيجه ايشان با زياده روي در معصيت پيوسته به سوي هلاکت نزديک مي شوند، پس مي توان گفت استدراج تجديد نعمتي بعد از نعمت ديگري است تا بدين وسيله التذاذ به آن نعمت ها ايشان را از توجه به وبال کارهايشان غافل بسازد.»
    (2)

    سنت امهال:
    امهال يعني مهلت دادن، خداوند متعال براي رعايت يک سلسله مصالحي که ما از برخي از آنها نا آگاهيم در عقوبت اهل باطل تعجيل نمي کند بلکه به آنان فرصت و مهلت مي دهد.

    با توجه به این دو نکته :
    باز شدن چتر لطف و عنایت الهی بر سر انسان همیشه بد نیست. بلکه انسان باید مراقب باشد تا گرفتار سنن الهی مثل امهال و استدراج نشود. زیرا بر اساس برخی آیات قرآن، مجازات ظالمان، گاهي به صورت استدراجي است.
    استدراج همانگونه که در بالا گذشت، نوعي مجازات مخصوصي است که ظاهرش رفاه و امنيّت است‌، ولي در واقع عذاب الهي است‌. اين گونه مجازات نه تنها از عذاب آخرت نمي‌کاهد، بلکه عذاب اخروي را زياد مي‌کند.بر اين اساس ترقي در امور دنيايي براي افرادي که در حق ديگران ظلم مي کنند ، عذاب براي آن ها است.

    از این رو سزاوار است هنگامی که سفره نعمت های الهی برای ما گسترانیده می شود، ضمن شاکر بودن از قلب و زبان و عمل، از گناهان خود استغفار کنیم و منعم حقیقی را بشناسیم و نه فقط در مشکلات و سختی ها و بلکه در راحتی ها هم با معبود خویش در ارتباط باشیم که امير مؤمنان - عليه السلام - مي فرمايد:
    «الدَّهْرُ يَوْمَانِ فَيَوْمٌ لَكَ وَ يَوْمٌ عَلَيْكَ فَإِذَا كَانَ لَكَ فَلَا تَبْطَرْ وَ إِذَا كَانَ عَلَيْكَ فَلَا تَحْزَنْ فَبِكِلَيْهِمَا سَتُخْتَبَرُ؛ (3) دنيا دو روز است: روزى به زيان توست و روزى به سود توست. روزى كه به سود توست، سرمست مشو . روزى كه به زيان توست، غم مخور؛ زيرا تو در هر دوى آن ها آزمايش مى‏ شوى»‏.


    پی نوشت ها :
    1. آسراء، آیه 20

    2. علامه طباطبايي،تفسير الميزان، دفتر نشر اسلامی، ج 8، ص 454
    3. ابن شعبه حرانى‏، تحف العقول عن آل الرسول، جامعه مدرسين‏ قم‏، 1404 ق‏، چاپ دوم‏، ص 207





  13. صلوات ها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 2

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود