جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: نسبت میان تقوی و عبودیت

  1. #1

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۲
    نوشته
    266
    حضور
    10 روز 22 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    709

    نسبت میان تقوی و عبودیت




    سلام نسبت میان تقوی و عبودیت چیست؟


  2. صلوات ها 4


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,527
    حضور
    174 روز 20 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58307



    با نام و یاد دوست






    نسبت میان تقوی و عبودیت








    کارشناس بحث: استاد نسیم رحمت


  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,728
    حضور
    48 روز 20 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485



    نقل قول نوشته اصلی توسط محمد132 نمایش پست ها
    نسبت میان تقوی و عبودیت چیست؟
    این دو واژه از نظر واژگانی، معنایی نزدیک به یکدیگر دارند :
    عبوديّة يعنى اظهار فروتنى و طاعت و فرمانبردارى از حقّ (1)
    تقوا در اصطلاح دين و شريعت يعنى خود نگهدارى از آنچه كه به گناه مى‏ انجامد. (2)

    بر این اساس این دو واژه هیچ نسبتی با هم ندارند، بلکه تقوا ابزار و وسیله برای عبودیت است.

    كسي كه عبوديت و بندگي خدا را برگزيده است، باید در مسیر اطاعت و امتثال دستورات خداوند قدم بگذارد و حتي در جزئيات اعمال و رفتار نيز طبق رضاي پروردگار عمل ‌كند؛ يعني واجبات را انجام مي‌دهد و محرمات را ترك مي‌كند.

    از امام صادق درباره حقيقت عبوديت سوال شد.
    حضرت علیه السلام فرمود: به سه چيز مى‏توان اين حقيقت را دريافت:
    اول اينكه بندگان آنچه را كه خداوند به آنها بخشيده است ملك خود ندانند، زيرا بندگان خدا مالك نيستند و هر چه دارند از خدا مى‏باشد و هر جا خدا امر كند بايد خرج كنند.
    دوم اينكه بنده ‏اى هرگز قدرت ندارد با فكر و انديشه خود كارهاى خود را اداره كند،
    سوم اينكه هر چه خداوند به او امر كرده و يا از آن نهى نموده است به كار گيرد و از اوامر و نواهى خدا سر باز نزند، هر گاه بنده‏ اى چيزى را ملك خود نداند مال را انفاق مى‏ كند.
    هر گاه بنده ‏اى امور خود را به خداوند واگذارد و بفهمد كه با عقل و تدبيرش نمى‏ تواند امور خود را آن طور كه هست اداره كند، گرفتارى‏ هاى دنيا و مصائب آن بر او گوارا مى‏ گردد، هر گاه بنده‏اى به اوامر و نواحى خداوند گردن‏ گذارد ديگر با مردم جدال و مناقشه نمى‏ كند و آنها را آزار نمى‏ دهد.(3)

    پی نوشت ها :
    1. راغب اصفهانى حسين بن محمد، المفردات في غريب القرآن، دارالعلم الدار الشامية، دمشق بيروت، 1412 ق، چاپ اول، ص 541.
    2. همان ، ص 881 .
    3. علامه مجلسی، بحارالانوار، دار إحياء التراث العربي‏، بيروت‏، 1403 ق‏، ج 1، ص 224.


  7. صلوات ها 2


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    علاقه
    ثقلین
    نوشته
    990
    حضور
    22 روز 20 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2214

    دعوت




    نقل قول نوشته اصلی توسط نسیم رحمت نمایش پست ها
    بلکه تقوا ابزار و وسیله برای عبودیت است.
    با سلام.
    از ظاهر آيات قرآن، عکس اين مطلب استفاده ميشه: «يا أيّها النّاس اعبدوا ربّکم الّذي خلقکم والّذين من قبلکم لعلّکم تتّقون»

    (اي مردم، پروردگارتان را که شما و کسانِ قبل از شما را آفريد بندگي کنيد اميد که تقوا پيشه نماييد) (بقره: 21)

    استاد جوادي آملي در ذيل اين آيه مي‌فرمايد: گرچه عبادت هم به نوبه خود، تقوا است امّا چون تقوا ملکه‌اي نفساني است که

    از راه تمرين در اعمال صالح پديد مي‌آيد از اين رو عبادت، زمينه و سبب تقوا قرار گرفته و انسان با عبادت مي‌تواند ملکه‌ي تقوا پيدا کند.


  9. #5

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,728
    حضور
    48 روز 20 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485



    نقل قول نوشته اصلی توسط Hadi99g نمایش پست ها
    از ظاهر آيات قرآن، عکس اين مطلب استفاده ميشه: «يا أيّها النّاس اعبدوا ربّکم الّذي خلقکم والّذين من قبلکم لعلّکم تتّقون»



    توجه انسان به حقيقت عبوديت خود موجب می شود به مقتضاى عبودیت که انجام وظیفه در مقابل مقام ربوبيت است، عمل كند و از ابتلاءات و تاريكي هاى أعمال سوء و نيّات و اعتقادات باطل و صفات حيوانى نجات خواهد يابد.
    لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ‏ در آیه شریفه نیز دلالت مى‏ كند به پيدايش ترجى و اميد در جمله بعد از آن، و اين معنى در كلام خداوند متعال بر طبق مكالمات و تفاهم عرفى است،(1) يعنى بعد توجه انسان به مقام عبودیت اميدوارى و توقع حاصل مى‏ شود به تحقق حقيقت تقوى که وسیله رسیدن به عبودیت است.
    تا فرد در مسیر پرهیزگاری گام برندارد به مقام بندگی نمی رسد زیرا شرط بندگی امتثال اوامر مولی و ترک نواهی اوست و این همان تقوی است.

    پی نوشت :
    1. مصطفوى حسن، تفسير روشن ، مركز نشر كتاب، تهران، 1380 ش، چاپ اول، ج‏1، ص 114




  10. صلوات ها 2


  11. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۲
    علاقه
    تحصیل
    نوشته
    433
    حضور
    15 روز 7 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2052



    تقوا نشانه عبودیته..

  12. #7

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,728
    حضور
    48 روز 20 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485

    جمع بندی




    پرسش:
    نسبت میان تقوی و عبودیت چیست؟

    پاسخ :
    این دو واژه از نظر واژگانی، معنایی نزدیک به یکدیگر دارند :
    عبوديّة يعنى اظهار فروتنى و طاعت و فرمانبردارى از حقّ (1)
    تقوا در اصطلاح دين و شريعت يعنى خود نگهدارى از آنچه كه به گناه مى‏ انجامد. (2)

    بر این اساس این دو واژه هیچ نسبتی با هم ندارند، بلکه تقوا ابزار و وسیله برای عبودیت است.

    كسي كه عبوديت و بندگي خدا را برگزيده است، باید در مسیر اطاعت و امتثال دستورات خداوند قدم بگذارد و حتي در جزئيات اعمال و رفتار نيز طبق رضاي پروردگار عمل ‌كند؛ يعني واجبات را انجام مي‌دهد و محرمات را ترك مي‌كند.

    از امام صادق(علیه السلام) درباره حقيقت عبوديت سوال شد.
    ایشان فرمود: به سه چيز مى‏توان اين حقيقت را دريافت:
    اول اينكه بندگان آنچه را كه خداوند به آنها بخشيده است ملك خود ندانند، زيرا بندگان خدا مالك نيستند و هر چه دارند از خدا مى‏باشد و هر جا خدا امر كند بايد خرج كنند.
    دوم اينكه بنده ‏اى هرگز قدرت ندارد با فكر و انديشه خود كارهاى خود را اداره كند،
    سوم اينكه هر چه خداوند به او امر كرده و يا از آن نهى نموده است به كار گيرد و از اوامر و نواهى خدا سر باز نزند، هر گاه بنده‏ اى چيزى را ملك خود نداند مال را انفاق مى‏ كند.
    هر گاه بنده ‏اى امور خود را به خداوند واگذارد و بفهمد كه با عقل و تدبيرش نمى‏ تواند امور خود را آن طور كه هست اداره كند، گرفتارى‏ هاى دنيا و مصائب آن بر او گوارا مى‏ گردد، هر گاه بنده‏ اى به اوامر و نواحى خداوند گردن‏ گذارد ديگر با مردم جدال و مناقشه نمى‏ كند و آنها را آزار نمى‏ دهد.(3)

    نکته :
    توجه انسان به حقيقت عبوديت خود موجب می شود به مقتضاى عبودیت که انجام وظیفه در مقابل مقام ربوبيت است، عمل كند و از ابتلاءات و تاريكي هاى أعمال سوء و نيّات و اعتقادات باطل و صفات حيوانى نجات خواهد يابد.
    لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ‏ در آیه شریفه نیز دلالت مى‏ كند به پيدايش ترجى و اميد در جمله بعد از آن، و اين معنى در كلام خداوند متعال بر طبق مكالمات و تفاهم عرفى است،(4) يعنى بعد توجه انسان به مقام عبودیت اميدوارى و توقع حاصل مى‏ شود به تحقق حقيقت تقوى که وسیله رسیدن به عبودیت است.
    تا فرد در مسیر پرهیزگاری گام برندارد به مقام بندگی نمی رسد زیرا شرط بندگی امتثال اوامر مولی و ترک نواهی اوست و این همان تقوی است.



    پی نوشت ها :
    1. راغب اصفهانى حسين بن محمد، المفردات في غريب القرآن، دارالعلم الدار الشامية، دمشق بيروت، 1412 ق، چاپ اول، ص 541.
    2. همان ، ص 881 .
    3. علامه مجلسی، بحارالانوار، دار إحياء التراث العربي‏، بيروت‏، 1403 ق‏، ج 1، ص 224.
    4. مصطفوى حسن، تفسير روشن ، مركز نشر كتاب، تهران، 1380 ش، چاپ اول، ج‏1، ص 114.





    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۶/۰۴/۲۰ در ساعت ۱۱:۳۸

  13. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 3

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود