صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: علماءشیعه چگونه به عثمان بن سعید اعتماد پیدا کردند؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۰
    علاقه
    موتور سواری در کوهستان
    نوشته
    29
    حضور
    2 روز 12 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    104

    اشاره علماءشیعه چگونه به عثمان بن سعید اعتماد پیدا کردند؟




    فرقه های بعد از امام حسن عسگری {علیه السلام}چگونه به عثمان بن سعید اعتماد می کردند؟
    بزرگان شیعه چگونه به عثمان بن سعید نائب اول امام زمان{علیه السلام} اعتماد پیدا کردند؟
    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۴/۰۸/۲۱ در ساعت ۱۸:۴۵

  2. صلوات


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,545
    حضور
    175 روز 9 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58340



    با نام و یاد دوست






    علماءشیعه چگونه به عثمان بن سعید اعتماد پیدا کردند؟








    کارشناس بحث: استاد سید محسن

    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۳/۰۴/۱۴ در ساعت ۲۱:۵۳

  5. صلوات ها 3


  6. #3

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۹
    علاقه
    علم
    نوشته
    1,267
    حضور
    24 روز 18 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2647



    ابوعمرو عثمان بن سعید عمری
    در مورد سوال شما که فرقه های پس از امام حسن عسکری (علیه السلام) و شیعیان، پس از شهادت آن حضرت چگونه به عثمان بن سعید اعتماد کردند؟ باید عرض کنم این سوال شما نیاز به شخصیت شناسی از عثمان بن سعید دارد که به آن میپردازم.
    در کتب رجالی از این شخصیت بزرگ شیعه به نیکی یاد شده است و رجال شناسان او را توثیق نمودند شیخ طوسی در کتاب الغیبه مینویسد: امام هادی و امام حسن عسکری او را توثیق نمودند.[1] او شخصیتی است که بین دانشمندان رجال و حدیث هیچ اختلافی در وثاقت ایشان وجود ندارد
    وى از ياران، اصحاب و شاگردان مورد وثوق امام دهم و امام يازدهم (عليهما السلام ) بوده، و مردى جليل القدر و مورد اطمينان، كه از يازده سالگى در محضر امام هادى (عليه السلام) به خدمتگزارى و كسب فقه و حديث و تعاليم اسلامى اشتغال داشته است
    کتب رجالی ابن داود، شیخ طوسی، سید بحرالعلوم، مامقانی، علامه تستری و مرحوم خویی او را از اصحاب سه امام معرفی کردند که وکالت امامان را بر عهده داشته است.[2] وى در ميان شيعيان به امانت و عدالت و وثاقت معروف بود و كسى در عظمت و بزرگوارى او ترديد نداشت. پس از شهادت امام حسن عسكرى (عليه السلام ) از سوى حضرت مهدى (عليه السلام) به نيابت خاص منصوب گشت و واسطه ميان امام - عليه السلام - و شيعيان گرديد
    امام هادی عثمان بن سعید را فردی امین و مورد وثوق خود معرفی مینماید.
    در روایتی شیخ طوسی در الغیبه به سند خود از احمد بن اسحاق قمی مینویسد«دخلت على ابى‏ الحسن على بن محمد صلوات الله عليه فى يوم من الايام فقلت:يا سيدى انا أغيب و أشهد و لا يتهيأ لى الوصل اليك اذا شهدت فى كل وقت، فقول من نقبل؟ و امر من‏ نمتثل؟ فقال لى صلوات الله عليه: هذا ابوعمرو الثقة الامين ما قاله لكم فعنى يقوله، ما اداه اليكم فعنى يؤديه.» روزى به خدمت امام هادى (عليه السلام) رسيدم و عرض كردم: سرورم! من گاهى سعادت درك حضورتان را دارم و گاهى از اين فيض بى نصيب مى‏مانم، و در اينجا هميشه اين فيض برايم ميسر نمى‏گردد؛ سخن چه كسى را بپذيرم، و از كى پيروى كنم؟ فرمود: اين ابوعمرو (عثمان بن سعيد) مردى موثق و امين است؛ آنچه وى به شما مى‏گويد، از طرف من مى‏گويد، و هر چه به شما مى‏رساند، از جانب من مى‏رساند.»اين روايت نشان مى‏دهد كه امام هادى (عليه السلام) اطمينان فوق العاده‏اى به‏ عثمان بن سعيد داشته است؛ و در ضمن، نوع فعاليت او را هم مشخص مى‏كند كه نقل اقوال و فرمايشهاى امام (عليه السلام) به سوى مردم بوده است.

    [1] . شیخ طوسی، الغیبه، ص 353

    [2] . رجال ابن داود، 133، رجال طوسی، ص 420 ، سید بحرالعلوم، فوائد الرجالیه، ج 4 ص 127


  7. صلوات ها 3


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۹
    علاقه
    علم
    نوشته
    1,267
    حضور
    24 روز 18 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2647



    تمجید امام حسن عسکری(علیه السلام) از عثمان بن سعید عمری
    احمد بن اسحاق مى‏گويد: «بعد از رحلت امام هادى ( عليه السلام) روزى به خدمت امام حسن عسكرى( عليه السلام) شرفياب شدم و همان سؤالى را كه از امام هادى( عليه السلام ) كرده بودم، از آن حضرت نيز كردم؛ آن حضرت هم فرمود: «هذا ابو عمرو الثقه الأمين ثقة الماضى و ثقتى فى المحيا و الممات، فما قاله لكم فعنى‏ يقوله، و ما ادى اليكم فعنى يؤديه: اين ابوعمرو (عثمان بن سعيد) مردى موثق و امين است، هم مورد وثوق امام گذشته بود و هم در نزد من در زمان حيات و ممات موثق مى‏باشد؛ آنچه به شما بگويد از طرف من مى‏گويد و آنچه به شما برساند از طرف من مى‏رساند.»[1]
    حتی در روایت دیگری ابوالعباس احمد بن على بن نوح سيرافى، به سند خود، از محمد بن اسماعيل و على بن عبد الله حسنيان روايت نموده كه گفتند: «در سامرا خدمت حضرت امام حسن عسكرى( عليه السلام ) رسيديم، ديديم گروهى از شيعيان و دوستان حضرت نيز حضور دارند. در آن وقت «بدر»، خادم حضرت آمد و عرض كرد: آقا! جمعى با حالت افسرده و غبار آلود، به در خانه آمده‏اند. آن حضرت فرمود: اينان عده‏اى از شيعيان ما در «يمن» هستند... تا آنجا كه حضرت به خادم فرمود: برو عثمان بن سعيد را نزد من بياور: چيزى نگذشت كه عثمان بن سعيد آمد. حضرت به وى فرمود: «يا عثمان! فانك الوكيل و الثقة المأمون على مال الله: اى عثمان! تو وكيل من و بر ضبط اموال خدا موثق و امين هستى، برو و اموالى را كه اين چند نفر يمنى آورده‏اند، تحويل بگير. راوى مى‏گويد: ما حضار عرض كرديم: آقا! به خدا قسم ما عثمان بن سعيد را از شيعيان برگزيده مى‏دانيم و امروز با اين فرمايش، مقام او را در خدمتگزارى حضرتت آشكارتر فرمودى و به خوبى مى‏دانيم كه او وكيل شما و در ضبط اموال خدا مورد وثوق شما است. فرمود: «نعم و اشهدوا على ان عثمان بن سعيد العمرى وكيلى و ان ابنه محمدا وكيل ابنى مهديكم: آرى گواه باشيد كه عثمان بن سعيد عمرى وكيل من است و فرزندش محمد بن عثمان، وكيل فرزند من مهدى شماست.» از اين حديث استفاده مى‏شود كه حضرت وكالت و نمايندگى عثمان بن سعيد را استحكام خاص مى‏بخشد و مجددا به وكالت ايشان تصريح مى‏كند، يك بار خطاب به خودش، كه تو وكيل من هستى، و بار ديگر خطابش را عوض مى‏كند و متوجه اطرافيان مینماید.[2]
    عثمان بن سعید توسط امام حسن عسکری(علیه اسلام) به عنوان نایب حضرت مهدی(علیه السلام) معرفی میشود.
    مرحوم صدوق مى‏گويد: «جعفر بن محمد بن مالك فزارى بزاز، از جماعتى از شيعه، من جمله على بن بلال و احمد بن هلال و محمد بن معاوية بن حكيم و حسن بن ايوب بن نوح در خبر طولانى مشهور نقل كرده كه همه آنها گفتند: «به خدمت حضرت امام حسن عسكرى( عليه السلام) رفتيم، تا در خصوص امام بعد از وى، از حضرت سؤال كنيم، چهل نفر ديگر غير از ما نيز در مجلس حضرت بودند. در اين وقت عثمان بن سعيد عمرى برخاست و عرض كرد: يابن رسول الله! مى‏خواهيم مطلبى را از حضرتت سؤال كنيم كه خود داناتر مى‏باشيد. حضرت فرمود: اى عثمان بنشين! سپس حضرت با حالتى خشمگين برخاست كه بيرون رود، سپس فرمود: هيچ كس بيرون نيايد. كسى از ما هم بيرون نرفت. بعد از لحظه‏اى حضرت، عثمان بن سعيد را صدا زد و او برخاست و ايستاد. حضرت فرمود: بگويم براى چه نزد من آمده‏ايد؟ حضار گفتند: بفرماييد يابن رسول الله! فرمود: آمده‏ايد از من بپرسيد امام بعد از من كيست؟ عرض كردند: آرى يابن رسول الله! در اين وقت جوانى را كه مانند پاره ماه بود و از هر كس به پدرش امام حسن عسكرى(عليه السلام) بيشتر شباهت داشت در برابر خويش ديديم. حضرت فرمود: بعد از من اين امام شما و جانشين من مى‏باشد، از وى پيروى كنيد و پراكنده نگرديد كه در امر دين خود، به هلاكت مى‏رسيد. بدانيد كه بعد از امروز ديگر او را نخواهيد ديد تا عمر او كامل شود. پس هر چه عثمان بن سعيد از جانب او به شما خبر مى‏دهد، بپذيرد؛ فهو خليفة امامكم و الامر اليه: او نماينده امام شماست و نيابت به وى تفويض مى‏گردد.3]

    [1] . شیخ طوسی، الغیبه، ص 354

    [2] . همان 355، بحار الانوار، ج 51 ص 345

    [3] . الغیبه، ص 357


  9. صلوات


  10. #5

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۹
    علاقه
    علم
    نوشته
    1,267
    حضور
    24 روز 18 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2647



    عثمان بن سعید کسی بود که به دستور امام حسن عسکری(علیه السلام) برای ولادت امام زمان(علیه السلام) چند گوسفند را عقیقه کرد.[1]
    عثمان بن سعید رییس وکلای امام حسن عسکری(علیه السلام) بود.[2]
    امام حسن عسكرى (ع) خانواده خود را به دست عثمان بن سعيد مى‏سپارد.
    شيخ بزرگوار، عبيد الله بن عبد الله اسد آبادى، در كتاب «مقنع» مى‏گويد: «امام‏ حسن عسكرى( عليه السلام) به فرزند خويش كه جانشين صالح اوست، تصريح كرد و ابو محمد عثمان بن سعيد عمرى را نماينده خود قرار داد كه در زمان حياتش واسطه بين او و شيعيان باشد. وقتى كه مرگ او نزديك گشت، به عثمان بن سعيد دستور داد شيعيان را جمع كند، وقتى كه شيعيان جمع شدند به آنها خبر داد كه فرزندش امام زمان( عليه السلام) جانشين اوست و نماينده امام زمان( عليه السلام) نيز ابومحمد عثمان بن سعيد بين شيعيان مى‏باشد. هر كس نياز و حاجتى داشته باشد به او مراجعه بكند، همان طورى كه در زمان حيات من به او مراجعه مى‏شد؛ و خانواده خود را به او سپرد. زمانى كه عثمان بن سعيد عهده دار خانواده امام حسن عسكرى( عليه السلام) شد كه مادر امام زمان( عليه السلام) نيز در ميان آنها بود و آنان را به بغداد انتقال داد. شيعيان تمام بلدان اسلامى، حوائجشان را پيش او مى‏بردند و نامه هايى از طريق وى به امام زمان( عليه السلام) مى‏نوشتند و جوابهاى نامه، به وسيله عثمان بن سعيد به دست شيعيان مى‏رسيد. وقتى وفات او نزديك شد، شيوخ و بزرگان شيعه را جمع كرد و گفت كه او رفتنى است و امام زمان( عليه السلام) دستور داده، پسر او محمد بن عثمان عمرى، جانشين او شود و مردم به او رجوع كنند.»[3]
    مراسم غسل و کفن و دفن امام حسن عسکری(ع) برعهده عثمان بن سعید بود.[4]
    نص صریح امام زمان(عج) برای وکالت عثمان بن سعید
    عثمان بن سعيد از سال 260ه.ق. به نص صريح امام حسن عسكرى (در مجلسى كه چهل تن از شيعيان جهت كسب اطلاع درباره امام بعد از حضرت، به حضورش رسيده بودند)، به نيابت از طرف امام غايب معرفى گرديد. و همچنين امام مهدى( عليه السلام) به وكالت و نيابت عثمان بن سعيد در مقابل جميعت و هيئت اهالى قم اشاره كرد و آنها را به عثمان بن سعيد ارجاع داد.[5]
    توقیع امام زمان در تمجید عثمان بن سعید
    در قسمتى از توقيع چنين آمده است كه: «از شهر خارج نشو، تا عثمان بن سعيد عمرى - رضى الله عنه - را ملاقات كنى. و سلام ما را به او برسان، همانا او پاكدامن، امين و عفيف است و از همه كس به ما نزديكتر مى‏باشد. «فكل ما يحمل الينا من شى‏ء من النواحى فاليه المسير آخر امره،ليوصل ذلك الينا. هر مقدار اموال از نواحى مختلف بيايد، سرانجام به دست او (عثمان بن سعيد) مى‏رسد تا به ما برساند.»[6]
    اقدامات عثمان بن سعید بر علیه ادعای امامت جعفر کذاب
    نقش عمومی وکالت عثمان بن سعید در بغداد
    نامه و توقیع تسلیت از جانب حضرت مهدی( علیه السلام) در مرگ عثمان بن سعید[7]
    تماتم مطالبی که درباره عثمان بن سعید بیان شد نشان از جایگاه و شخصیت رفیع و بلند وی در نزد امامان و شیعیان دارد و پر واضح است که شیعیان پس از شهادت امام حسن عسکری(علیه السلام) با استناد به موارد یاد شده به عثمان بن سعید اعتماد کرده و او را مورد وثوق بدانند.



    [1] . شیخ صدوق، کمال الدین، ج 2 باب 42،حدیث، 6ص 430

    [2] . تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم، ص 149

    [3] . سفینة البحار، ج 6 ص 145

    [4] . الغیبه، ص 356

    [5] . صدوق، کمال الدین، ج 2 ص 476 حدیث 26

    [6] .صدوق، کمال الدین، ج2 ص 510، حدیث 42

    [7] . الغیبه، ص 361 حدیث 323


  11. صلوات ها 2


  12. #6

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۲
    نوشته
    314
    حضور
    2 روز 19 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    330



    نقل قول نوشته اصلی توسط کالوبه نمایش پست ها
    فرقه های بعد از اما حسن عسکری چگونه به عثمان بن سعید اعتماد می کردند؟ بزرگان شیعه چگونه به عثمان بن سعید نائب اول امام زمان اعتماد پیدا کردند؟


    همينجوري و احساسي بوده

    به نظرم هيچ منطقي مشهودي موجود نبوده در صورتيكه امام ميتونست يه دست خط به ايشون بده و بعد از اينكه نزديكان ايشون اونو رويت كردن ، براي حفظ جونش ، اونو بسوزونه

  13. #7

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40521



    نقل قول نوشته اصلی توسط moaqfe نمایش پست ها
    همينجوري و احساسي بوده

    به نظرم هيچ منطقي مشهودي موجود نبوده در صورتيكه امام ميتونست يه دست خط به ايشون بده و بعد از اينكه نزديكان ايشون اونو رويت كردن ، براي حفظ جونش ، اونو بسوزونه



    با سلام
    دوست گرامی دقت داشته باشید
    وعمرو عثمان‌بن‌سعيد عمري سمان اسدي
    از اصحاب بلند پایه امام هادی، عسکری و مهدی علیهم السلام و نخستین سفیر امام مهدی(عج) در عصر غیبت صغرا است.
    غیبت صغرا در فاصله سال های 260 تا 329 ه. بود و وی این مسئولیت را به مدت هفت سال بر عهده داشت. لقب او «سمّان» و «زیّات» است، زیرا برای استتار در فعالیت های سیاسی و مذهبی، روغن فروشی می کرد.
    وی از قبیله بنی اسد بود.
    به همین دلیل، او را «اسدی» نیز می نامند. لقب «عمروی» نیز یا منسوب به جدّ مادری اوست و یا به روایتی دیگر، چون کنیه او «ابوعمرو» بود، حضرت عسکری علیه السلام فرمود: جمع بین عثمان و ابوعمرو، تناسب ندارد. به همین دلیل، کنیه او را «برید» و وی را «عمروی» نامید.

    وی با اینکه نقش مهمی در تاریخ شیعه داشته، اما از تاریخ ولادت، وفات و خانواده اش اطلاع دقیقی در دست نیست و حتی نجاشی و کشّی نام او را در رجال خود ذکر نکرده اند، هرچند کشی در ترجمه ابراهیم بن عبده نیشابوری، مدح بلیغی از وی به عمل آورده است. برخی وفات او را سال 265 هجری نوشته اند.
    بعضی نیز گفته اند: وفات او پس از رحلت امام عسکری علیه السلام (م 260 ق) و پیش از سال 267 ه. بوده؛ زیرا احمد بن هلال کرخی عبرتایی، که پس از او ادعای نیابت کرد، در سال 267 ه. فوت کرده است. پس قطعا وی پیش از این تاریخ درگذشته است.

    شیخ طوسی بدون اشاره به زمان درگذشت او، می نویسد: «پس از درگذشت او، فرزندش محمّد او را غسل داد و در قسمت غرب "مدینة السلام" در محلّه معروفی به نام "الدرب" در بغداد دفن نمود و ما آشکارا از هنگام ورود به بغداد در سال 408 ه. تا سال بعد از 430 ه. او را زیارت می کردیم.»
    فرزند او، ابوجعفر محمّد بن عثمان عمروی، از راویان جلیل القدر شیعه است و پس از او، تاهنگام وفاتش در سال 305ه. به عنوان دومین سفیر حضرت صاحب الامر(عج) عهده دار این مسئولیت بود.
    وی از نوجوانی و در سن یازده سالگی نزد امام هادی علیه السلام مشغول خدمت گزاری شد و با او پیمان محکمی داشت. پس از آن، بیشترین خدمت را به امام عسکری علیه السلام نمود. امام هادی و عسکری علیهماالسلام ضمن تصریح به وثاقت و امانت وی، پرسش های مردم و حتی اهل علم را به وی ارجاع می دادند و این موضوع نشان می دهد که او از شأن و منزلت رفیعی نزد آن دو بزرگوار برخوردار بود. امام عسکری علیه السلام نیابت او را به چهل تن از بزرگان و علما از جمله حسین بن ایّوب، علی بن بلال، عبداللّه بن جعفر حمیری و احمد بن هلال کرخی ابلاغ فرمود. از این رو، هیچ کس در زمان نیابت او، با وی مخالف نکرد.

    شیخ طوسی می نویسد: توقیعات صاحب الامر(عج) توسط او و فرزندش محمّد به شیعیان و خواص پدرش می رسید. این توقیعات شامل اوامر و نواهی امام و پاسخ به مسائل شیعیان بود.
    توقیعات عینا دست خط امام عسکری علیه السلام بودند و کسی در این مورد تردیدی نداشت. وی به دلیل اینکه با امام عسکری و صاحب الامر علیهماالسلام ارتباط داشت، بیشتر روایاتش به طور مستقیم از آنان نقل شده و گاهی نیز از طریق ابوشعیب محاملی، محمّد بن سلیمان، عبدالکریم همدانی و عبدالحمید بن علی کوفی روایاتی از امام صادق علیه السلام نقل کرده است. همچنین بسیاری از راویان شیعه همچون علی بن ابراهیم، محمّد بن عیسی، عبدالله بن جعفر حمیری و احمد بن مفضّل خزاعی از او نقل حدیث کرده اند. از او هیچ اثر تألیفی در منابع دیده نشده است.



    ویرایش توسط رضا : ۱۳۹۳/۰۴/۲۶ در ساعت ۲۱:۴۲
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  14. #8

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۹
    علاقه
    علم
    نوشته
    1,267
    حضور
    24 روز 18 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2647



    نقل قول نوشته اصلی توسط moaqfe نمایش پست ها
    همينجوري و احساسي بوده

    به نظرم هيچ منطقي مشهودي موجود نبوده در صورتيكه امام ميتونست يه دست خط به ايشون بده و بعد از اينكه نزديكان ايشون اونو رويت كردن ، براي حفظ جونش ، اونو بسوزونه
    با سلام
    شما باید شرائط زمان و مکان ان زمان را هم در نظر داشته باشید

  15. #9

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۲
    نوشته
    314
    حضور
    2 روز 19 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    330



    نقل قول نوشته اصلی توسط رضا نمایش پست ها
    با سلام
    دوست گرامی دقت داشته باشید
    وعمرو عثمان‌بن‌سعيد عمري سمان اسدي
    از اصحاب بلند پایه امام هادی، عسکری و مهدی علیهم السلام و نخستین سفیر امام مهدی(عج) در عصر غیبت صغرا است.
    غیبت صغرا در فاصله سال های 260 تا 329 ه. بود و وی این مسئولیت را به مدت هفت سال بر عهده داشت. لقب او «سمّان» و «زیّات» است، زیرا برای استتار در فعالیت های سیاسی و مذهبی، روغن فروشی می کرد.
    وی از قبیله بنی اسد بود.
    به همین دلیل، او را «اسدی» نیز می نامند. لقب «عمروی» نیز یا منسوب به جدّ مادری اوست و یا به روایتی دیگر، چون کنیه او «ابوعمرو» بود، حضرت عسکری علیه السلام فرمود: جمع بین عثمان و ابوعمرو، تناسب ندارد. به همین دلیل، کنیه او را «برید» و وی را «عمروی» نامید.

    وی با اینکه نقش مهمی در تاریخ شیعه داشته، اما از تاریخ ولادت، وفات و خانواده اش اطلاع دقیقی در دست نیست و حتی نجاشی و کشّی نام او را در رجال خود ذکر نکرده اند، هرچند کشی در ترجمه ابراهیم بن عبده نیشابوری، مدح بلیغی از وی به عمل آورده است. برخی وفات او را سال 265 هجری نوشته اند.
    بعضی نیز گفته اند: وفات او پس از رحلت امام عسکری علیه السلام (م 260 ق) و پیش از سال 267 ه. بوده؛ زیرا احمد بن هلال کرخی عبرتایی، که پس از او ادعای نیابت کرد، در سال 267 ه. فوت کرده است. پس قطعا وی پیش از این تاریخ درگذشته است.

    شیخ طوسی بدون اشاره به زمان درگذشت او، می نویسد: «پس از درگذشت او، فرزندش محمّد او را غسل داد و در قسمت غرب "مدینة السلام" در محلّه معروفی به نام "الدرب" در بغداد دفن نمود و ما آشکارا از هنگام ورود به بغداد در سال 408 ه. تا سال بعد از 430 ه. او را زیارت می کردیم.»
    فرزند او، ابوجعفر محمّد بن عثمان عمروی، از راویان جلیل القدر شیعه است و پس از او، تاهنگام وفاتش در سال 305ه. به عنوان دومین سفیر حضرت صاحب الامر(عج) عهده دار این مسئولیت بود.
    وی از نوجوانی و در سن یازده سالگی نزد امام هادی علیه السلام مشغول خدمت گزاری شد و با او پیمان محکمی داشت. پس از آن، بیشترین خدمت را به امام عسکری علیه السلام نمود. امام هادی و عسکری علیهماالسلام ضمن تصریح به وثاقت و امانت وی، پرسش های مردم و حتی اهل علم را به وی ارجاع می دادند و این موضوع نشان می دهد که او از شأن و منزلت رفیعی نزد آن دو بزرگوار برخوردار بود. امام عسکری علیه السلام نیابت او را به چهل تن از بزرگان و علما از جمله حسین بن ایّوب، علی بن بلال، عبداللّه بن جعفر حمیری و احمد بن هلال کرخی ابلاغ فرمود. از این رو، هیچ کس در زمان نیابت او، با وی مخالف نکرد.

    شیخ طوسی می نویسد: توقیعات صاحب الامر(عج) توسط او و فرزندش محمّد به شیعیان و خواص پدرش می رسید. این توقیعات شامل اوامر و نواهی امام و پاسخ به مسائل شیعیان بود.
    توقیعات عینا دست خط امام عسکری علیه السلام بودند و کسی در این مورد تردیدی نداشت. وی به دلیل اینکه با امام عسکری و صاحب الامر علیهماالسلام ارتباط داشت، بیشتر روایاتش به طور مستقیم از آنان نقل شده و گاهی نیز از طریق ابوشعیب محاملی، محمّد بن سلیمان، عبدالکریم همدانی و عبدالحمید بن علی کوفی روایاتی از امام صادق علیه السلام نقل کرده است. همچنین بسیاری از راویان شیعه همچون علی بن ابراهیم، محمّد بن عیسی، عبدالله بن جعفر حمیری و احمد بن مفضّل خزاعی از او نقل حدیث کرده اند. از او هیچ اثر تألیفی در منابع دیده نشده است.




    ايا داشتن نيابت زمان غيبت صغري دليلي براي داشتن نيابت زمان غيبت كبري هست؟ ايا اينكه در زماني معتمد امام بودند ، دليلي بر معتمد بودن در تمام زمانهاست؟

  16. #10

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۲
    نوشته
    314
    حضور
    2 روز 19 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    330



    نقل قول نوشته اصلی توسط سید محسن نمایش پست ها
    با سلام
    شما باید شرائط زمان و مکان ان زمان را هم در نظر داشته باشید


    مثلا" چه چيزهايي رو بايد در نظر بگيرم كه در مطلبم تغيير ايجاد بشه

صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود