جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چگونه یک شخص می تواند هم متوسل باشد و هم متوکل؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    494
    حضور
    8 روز 19 ساعت نامشخص
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1536

    چگونه یک شخص می تواند هم متوسل باشد و هم متوکل؟




    باسلام و خسته نباشید

    1- چگونه یک شخص میتواند هم متوسل بود و هم متوکل؟


    2- مثالی بزنید؛ مثلا یک شخص متوسل به اهل بیت (ع) هست و در عین به خدای متعال نیز توکل دارد.


    متشکرم.

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,523
    حضور
    174 روز 19 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58301



    با نام و یاد دوست






    چگونه یک شخص می تواند هم متوسل باشد و هم متوکل؟








    کارشناس بحث: استاد نسیم رحمت


  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,728
    حضور
    48 روز 20 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485



    نقل قول نوشته اصلی توسط user نمایش پست ها
    چگونه یک شخص میتواند هم متوسل بود و هم متوکل؟

    روشن شدن پاسخ نیازمند مقدماتی است :
    1. خداوند، جهان هستي را بر اساس نظام اسباب و مسببات قرار داده است و فيض خود را تنها از طريق مجاري و اسباب اعطا مي‏ کند:
    « و ابي الله أن يجري الأمور الا باسبابها؛ (1) خداوند ابا مي کند امور را جز از طريق اسباب آن جاري نمايد».
    انسان براي رسيدن به مقصود خويش، بايد به اسباب و وسايل متوسّل شود؛ مثلاً اگر بخواهد زمين خشک و بايري را تبديل به مزرعه‏اي سر سبز و يا باغي آباد کند، بايد زمين را شخم بزند، نهال يا دانه و بذر درون زمين بکارد، به موقع کود و آب بدهد، به اندازه لازم سم پاشي کند و... اگر مي‏خواهد به طبقه دوم يا سوم يک ساختمان برسد، بايد از پله‏هاي آن بالا رود، يا سوار آسانسور يا پله برقي شود . همين طور در ساير کارهاي روزمره زندگي، انسان به اسباب و وسايل براي رسيدن به مقصود خود تمسّک و توسّل مي‏ جويد.
    پس توسّل لازمه زندگي انسان در جهان هستي است؛ جهاني که بر آن قانون اسباب و مسببات حکمفرما است.
    و خداوند - که هستي عالم از او است و ادامه هستي و هر حرکت، نيرو و تغييري وابسته به او و ناشي از فيض او است - براي اعطاي فيض خويش، مجاري و اسبابي را قرار داده است.



    پی نوشت :
    1. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية، تهران، 1365 ه.ش، ج 1، ص 183.


  7. صلوات ها 5


  8. #4

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,728
    حضور
    48 روز 20 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485




    از سويي ديگر دو گونه اسباب و علل در این عالم مقرر است : مادي و معنوي.
    دعا و توسل از جمله اسباب معنوي استکه البته جايگزين علل مادي نمي شود، بلکه انسان بايد به کمک عقل و فکر خدا دادي خود و مشورت با افراد آگاه و متخصص براي هر مشکلي راه حلي بيابد و از خدا بخواهد اقداماتش را به هدف و نتيجه برساند.





  9. صلوات ها 4


  10. #5

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,728
    حضور
    48 روز 20 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485




    با توجه به آن چه گذشت:
    تمسک به اسباب و وسايل، در عالم هستي که بر اساس نظام اسباب و مسببات استوار است، لازمه نيل به مقصود و تحصيل کمالات مادي و معنوي است . خداوند نيز انسان را در جهت کسب کمالات معنوي و قرب به درگاه خويش، امر به تمسک به وسايل؛ يعني، امر به توسل کرده است: «يا ايها الذين آمنوا اتقوا الله و ابتغوا اليه الوسيله(1) ؛ اي مؤمنان: پرواي الهي داشته باشيد و به سوي او وسيله تحصيل کنيد».

    و لکن این منافاتی با توکل ندارد.
    زيرا فرد توکلش بر خداست اما به وسيله ديگري نياز خود را بر طرف مي کند. اين عين توکل است.
    زيرا معناي توکل اعتماد بر خدا و انجام امور از راه اسباب است . نه آن که انسان دنبال اسباب کار نرود. چه را که تمامي کارها با اسباب انجام مي گيرند ، ولي بايد توجه داشت که اسباب مستقل نمي باشند و تنها تکيه گاه خدا مي باشد. (2).


    پی نوشت ها :
    1. مائده (5) آيه 35.
    2. الميزان ، علامه طباطبايي، ج 5 ،ص 239.






  11. صلوات ها 3


  12. #6

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,728
    حضور
    48 روز 20 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485




    نکته :

    حقيقت توسل به اولياي الهي، تمسک به اسباب و وسايل قرب به خداوند است. تمسک به اولياي الهي، به معناي اعتقاد به استقلال آنان از خداوند، در تأثير گذاري و برآمدن حاجات نيست؛ بلکه توسل به اولياي الهي، همراه با اين اعتقاد است که تنها خداوند است که مستقل و بي نياز از غير، در عالم هستي تأثير مي‏گذارد. غير از او، تأثيرگذاري همه اسباب و وسايل، تحت قدرت و اراده و خواست خداوند و متکي به آن خواهد بود.
    بنابراين سعي شوددر کنار توسلات که از اسباب معنوي هستند، اسباب مادي نيز براي حل مشکلات فراهم شود و گرنه فراهم آوردن اسباب معنوي تنها، براي تحقق خواسته ها فايده اي ندارد.





  13. صلوات ها 3


  14. #7

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,728
    حضور
    48 روز 20 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485




    مثال در این مورد فراوان است:

    کسی برای درمان بیماری خود به اهل بیت که از اسباب معنوی است متوسل می شود اما درمان خود را از طریق مراجعه به پزشک که از اسباب مادی است دنبال می کند.
    در عین حال توکلش بر خداوند است که تمسک به اسباب و وسايل موثر واقع شود.
    زیرا تمسک به اسباب، به معناي اعتقاد به استقلال آنان از خداوند، در تأثير گذاري و برآمدن حاجات نيست؛ بلکه توسل به اولياي الهي و سایر اسباب، همراه با اين اعتقاد است که تنها خداوند است که مستقل و بي نياز از غير، در عالم هستي تأثير مي‏ گذارد. غير از او، تأثيرگذاري همه اسباب و وسايل، تحت قدرت و اراده و خواست خداوند و متکي به آن خواهد بود.

  15. صلوات ها 3


  16. #8

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,728
    حضور
    48 روز 20 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485

    جمع بندی




    پرسش :
    چگونه یک شخص می تواند هم متوسل باشد و هم متوکل؟ مثالی بزنید.

    پاسخ :
    روشن شدن پاسخ نیازمند مقدماتی است :
    1. خداوند، جهان هستي را بر اساس نظام اسباب و مسببات قرار داده است و فيض خود را تنها از طريق مجاري و اسباب اعطا مي‏ کند: « و ابي الله أن يجري الأمور الا باسبابها؛ (1) خداوند ابا مي کند امور را جز از طريق اسباب آن جاري نمايد». و این به معنای آن است که توسّل لازمه زندگي انسان در جهان هستي است؛ جهاني که بر آن قانون اسباب و مسببات حکمفرما است.
    2. از سويي ديگر دو گونه اسباب و علل در این عالم مقرر است : مادي و معنوي.
    دعا و توسل از جمله اسباب معنوي است که البته جايگزين علل مادي نمي شود، بلکه انسان بايد به کمک عقل و فکر خدا دادي خود و مشورت با افراد آگاه و متخصص براي هر مشکلي راه حلي بيابد و از خدا بخواهد اقداماتش را به هدف و نتيجه برساند.

    با توجه به آن چه گذشت:

    تمسک به اسباب و وسايل، در عالم هستي که بر اساس نظام اسباب و مسببات استوار است، لازمه نيل به مقصود و تحصيل کمالات مادي و معنوي است . خداوند نيز انسان را در جهت کسب کمالات معنوي و قرب به درگاه خويش، امر به تمسک به وسايل؛ يعني، امر به توسل کرده است: «يا ايها الذين آمنوا اتقوا الله و ابتغوا اليه الوسيله(2) ؛ اي مؤمنان: پرواي الهي داشته باشيد و به سوي او وسيله تحصيل کنيد».

    و لکن این منافاتی با توکل ندارد.

    زيرا فرد توکلش بر خداست اما به وسيله ديگري نياز خود را بر طرف مي کند. اين عين توکل است.
    زيرا معناي توکل اعتماد بر خدا و انجام امور از راه اسباب است . نه آن که انسان دنبال اسباب کار نرود. چه را که تمامي کارها با اسباب انجام مي گيرند ، ولي بايد توجه داشت که اسباب مستقل نمي باشند و تنها تکيه گاه خدا مي باشد. (3).


    مثال در این مورد فراوان است:

    کسی برای درمان بیماری خود به اهل بیت که از اسباب معنوی است متوسل می شود اما درمان خود را از طریق مراجعه به پزشک که از اسباب مادی است دنبال می کند.
    در عین حال توکلش بر خداوند است که تمسک به اسباب و وسايل موثر واقع شود.
    زیرا تمسک به اسباب، به معناي اعتقاد به استقلال آنان از خداوند، در تأثير گذاري و برآمدن حاجات نيست؛ بلکه توسل به اولياي الهي و سایر اسباب، همراه با اين اعتقاد است که تنها خداوند است که مستقل و بي نياز از غير، در عالم هستي تأثير مي‏ گذارد. غير از او، تأثيرگذاري همه اسباب و وسايل، تحت قدرت و اراده و خواست خداوند و متکي به آن خواهد بود.

    نکته :
    حقيقت توسل به اولياي الهي، تمسک به اسباب و وسايل قرب به خداوند است. تمسک به اولياي الهي، به معناي اعتقاد به استقلال آنان از خداوند، در تأثير گذاري و برآمدن حاجات نيست؛ بلکه توسل به اولياي الهي، همراه با اين اعتقاد است که تنها خداوند است که مستقل و بي نياز از غير، در عالم هستي تأثير مي‏گذارد. غير از او، تأثيرگذاري همه اسباب و وسايل، تحت قدرت و اراده و خواست خداوند و متکي به آن خواهد بود.
    بنابراين سعي شود در کنار توسلات که از اسباب معنوي هستند، اسباب مادي نيز براي حل مشکلات فراهم شود و گرنه فراهم آوردن اسباب معنوي تنها، براي تحقق خواسته ها فايده اي ندارد.




    پی نوشت ها :
    1. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية، تهران، 1365 ه.ش، ج 1، ص 183.
    2. مائده (5) آيه 35.
    3. الميزان ، علامه طباطبايي، ج 5 ،ص 239.

    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۶/۰۴/۲۰ در ساعت ۰۸:۳۷

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 3

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود