صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: شفاعت در قیامت از منظر قرآن کریم

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۳
    علاقه
    خداوند و علم
    نوشته
    114
    حضور
    4 روز 9 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    133

    اشاره شفاعت در قیامت از منظر قرآن کریم




    بسم الله الرحمن الرحیم.
    موضوع: شفاعت در قیامت چگونه خواهد بود و شفاعت در قرآن چگونه تاویل برده می شود؟
    سلام.
    یکی از بحث های مهمی که امروزه برخی از مذاهب را به خاطر متوجه نشدن صحیح قرآن و تحقیق نکردن صحیح در مورد آیات خداوند گمراه کرده، مساله شفاعت است.
    خیلی از این مذاهب چند ایه در مورد شفاعت در آیات قرآن دیده اند و میگویند در آخرت شفیعانی هستند که مارا نزد خدا شفاعت میکنند.این در حالی است که با این آیات خداوند متعال، آنها روش بت پرستان قدیم را پیش گرفته و تا مرز شرک پیش رفته اند و بیدار کردن آنان کار سختی است.
    اولین مساله ای که ما باید برای توضیح مساله شفاعت در قرآن در نظر بگیریم این است ببینیم که خداوند کارهایش را چگونه در دنیا و آخرت انجام می دهد.
    با آیات زیر مشخص میشود که خداوند کارهایش را به وسیله ملائک و وسیله انجام میدهد:

    إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَنْ يَكْفِيَكُمْ أَنْ يُمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلَاثَةِ آلَافٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُنْزَلِينَ (3 | آل عمران - 124)
    در آن هنگام که تو به مؤمنان می‌گفتنی: «آیا کافی نیست که پروردگارتان، شما را به سه هزار نفر از فرشتگان، که از آسمان فرود می‌آیند، یاری کند؟!»

    بَلَىٰ ۚ إِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا وَيَأْتُوكُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هَٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ آلَافٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُسَوِّمِينَ (3 | آل عمران - 125)
    آری، (امروز هم) اگر استقامت و تقوا پیشه کنید، و دشمن به همین زودی به سراغ شما بیاید، خداوند شما را به پنج هراز نفر از فرشتگان، که نشانه‌هایی با خود دارند، مدد خواهد داد!

    وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا ۙ الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ (8 | الأنفال - 50)
    و اگر ببینی کافران را هنگامی که فرشتگان (مرگ)، جانشان را می‌گیرند و بر صورت و پشت آنها می‌زنند و (می‌گویند:) بچشید عذاب سوزنده را (،به حال آنان تأسف خواهی خورد)!

    وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ (69 | الحاقة - 17)
    فرشتگان در اطراف آسمان قرارمی‌گیرند (و برای انجام مأموریتها آماده می‌شوند)؛ و آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل می‌کنند!

    خوب حال باید ببینیم که در قیامت خداوند چگونه کارهایش را به وسیله فرشتگان انجام میدهد:
    بارها در قران دیدیم که خداوند می فرماید آسمان شکافته میشود و در ایه زیر نازل شدن فرشتگان را بشارت میدهد:
    وَ يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ وَ نُزِّلَ الْمَلائِكَةُ تَنْزِيلاً (025 | فرقان - 25)
    و (همان) روزى كه آسمان با ابرها شكافته مى شود، و فرشتگان پى در پى نازل مى گردند.

    أَلْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمانِ وَ كانَ يَوْماً عَلَى الْكافِرِينَ عَسِيراً (025 | فرقان - 26)
    حكومت در آن روز از آنِ خداوند رحمان است; وآن روز، روز سختى براى كافران خواهد بود!

    سپس نجات دادن بندگانی که اعمال صالح انجام داده اند:
    ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِالَّذِينَ هُمْ أَوْلى بِها صِلِيّاً (019 | مريم - 70)
    سپس ما بخوبى از كسانى كه براى سوختن در آتش سزاوارترند، آگاهتريم.

    وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلّا وارِدُها كانَ عَلى رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيّاً (019 | مريم - 71)
    و همه شما (بدون استثنا) وارد جهنم مى شويد; اين امر، نزد پروردگارت، حتمى و پايان يافته است.

    ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظّالِمِينَ فِيها جِثِيّاً (019 | مريم - 72)
    سپس كسانى را كه تقوا پيشه كردند (از آن) رهايى مى بخشيم; و ستمكاران را- در حالى كه به زانو درآمده اند ـ در آن رها مى سازيم.

    خوب حالا با هم مروری بر آیات شفاعت میکنیم:

    وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ (2 | البقرة - 48)
    و از آن روز بترسید که کسی مجازات دیگری را نمی‌پذیرد و نه از او شفاعت پذیرفته می‌شود؛ و نه غرامت از او قبول خواهد شد؛ و نه یاری می‌شوند.

    وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ (2 | البقرة - 123)
    از روزی بترسید که هیچ کس از دیگری دفاع نمی‌کند؛ و هیچ‌گونه عوضی از او قبول نمی‌شود؛ و شفاعت، او را سود نمی‌دهد؛ و (از هیچ سوئی) یاری نمی‌شوند!

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لَا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَاعَةٌ ۗ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ (2 | البقرة - 254)
    ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از آنچه به شما روزی داده‌ایم، انفاق کنید! پیش از آنکه روزی فرا رسد که در آن، نه خرید و فروش است (تا بتوانید سعادت و نجات از کیفر را برای خود خریداری کنید)، و نه دوستی (و رفاقتهای مادی سودی دارد)، و نه شفاعت؛ (زیرا شما شایسته شفاعت نخواهید بود.) و کافران، خود ستمگرند؛ (هم به خودشان ستم می‌کنند، هم به دیگران).

    وَأَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلَىٰ رَبِّهِمْ ۙ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ (6 | الأنعام - 51)
    و به وسیله آن (قرآن)، کسانی را که از روز حشر و رستاخیز می‌ترسند، بیم ده! (روزی که در آن،) یاور و سرپرست و شفاعت‌کننده‌ای جز او [= خدا] ندارند؛ شاید پرهیزگاری پیشه کنند!

    إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ ۖ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ ۖ مَا مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ ۚ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ (10 | یونس - 3)
    پروردگار شما، خداوندی است که آسمانها و زمین را در شش روز [= شش دوران‌] آفرید؛ سپس بر تخت (قدرت) قرار گرفت، و به تدبیر کار (جهان) پرداخت؛ هیچ شفاعت کننده‌ای، جز با اذن او نیست؛ این است خداوند، پروردگار شما! پس او را پرستش کنید! آیا متذکّر نمی‌شوید؟!

    لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمَٰنِ عَهْدًا (19 | مريم - 87)
    آنان هرگز مالک شفاعت نیستند؛ مگر کسی که نزد خداوند رحمان، عهد و پیمانی دارد.

    فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِينَ (26 | الشعراء - 100)
    (افسوس که امروز) شفاعت‌کنندگانی برای ما وجود ندارد،

    اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ ۖ مَا لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا شَفِيعٍ ۚ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ (32 | السجدة - 4)
    خداوند کسی است که آسمانها و زمین و آنچه را میان این دو است در شش روز [= شش دوران‌] آفرید، سپس بر عرش (قدرت) قرار گرفت؛ هیچ سرپرست و شفاعت کننده‌ای برای شما جز او نیست؛ آیا متذکّر نمی‌شوید؟!

    وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ ۚ حَتَّىٰ إِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ۖ قَالُوا الْحَقَّ ۖ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ (34 | سبأ - 23)
    هیچ شفاعتی نزد او، جز برای کسانی که اذن داده، سودی ندارد! (در آن روز همه در اضطرابند) تا زمانی که اضطراب از دلهای آنان زایل گردد (و فرمان از ناحیه او صادر شود؛ در این هنگام مجرمان به شفیعان) می‌گویند: «پروردگارتان چه دستوری داده؟» می‌گویند: «حقّ را (بیان کرد و اجازه شفاعت درباره مستحقّان داد)؛ و اوست بلندمقام و بزرگ‌مرتبه!»

    فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ (74 | المدثر - 48)
    از این رو شفاعت شفاعت‌کنندگان به حال آنها سودی نمی‌بخشد.

    خوب حال باید ببینیم که کسانی که فقط به اذن خداوند میتوانند در قیامت شفاعت کنند چه کسانی هستند؟
    درست است آنان همان فرشتگانی هستند که از اسمان نازل میشوند تا فرمان پروردگارشان را اجرا کنند:

    وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمانُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ (021 | انبياء - 26)
    آنها گفتند: «خداوند رحمان فرزندى (براى خود) انتخاب كرده است». او منزّه است، بلكه (فرشتگان) بندگان شايسته اويند.

    لايَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ (021 | انبياء - 27)
    هيچ گاه در سخن بر او پيشى نمى گيرند; و (پيوسته) به فرمان او عمل مى كنند.

    يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لايَشْفَعُونَ إِلّا لِمَنِ ارْتَضى وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ (021 | انبياء - 28)
    آنچه پيش رو و پشت سر آنهاست [= گذشته و آينده آنان] را مى داند; و آنها جز براى كسى كه خدا راضى (به شفاعت براى او) است شفاعت نمى كنند; و از ترس او بيمناكند.

    باید به این نکته دقت داشته باشید که فرشتگان هرگز نمیتوانند از خودشان شفاعت کنند بلکه طبق ایات بالا ان عهدی که از خداوند برای نجات افراد با ایمان گرفته اند را اجرا خواهند کرد:

    وَكَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَرْضَىٰ (53 | النجم - 26)
    و چه بسیار فرشتگان آسمانها که شفاعت آنها سودی نمی‌بخشد مگر پس از آنکه خدا برای هر کس بخواهد و راضی باشد اجازه (شفاعت) دهد!

    پس در نتیجه و در اصل شافع اصلی خداست و هیچ احدی نمیتواند شفاعتی کند:

    قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا ۖ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (39 | الزمر - 44)
    بگو: «تمام شفاعت از آن خداست، (زیرا) حاکمیّت آسمانها و زمین از آن اوست و سپس همه شما را به سوی او بازمی‌گردانند!»

    خلاصه کلام اینکه:هنگامی که قیامت میشود اسمان شکافته میشود و فرشتگان برای حساب و اجرای امر پروردگارشان اماده میشوند و کسانی که ایمان اورده را از گرد اتش جهنم نجات خواهند داد یعنی شفاعت میکنند یا به عبارتی دیگر به اذن خداوند کسانی را نجات میدهند که خداوند از انها راضی هست و اجازه اش را قبلاً داده است و هیچ کسی حق ندارد بدون اجازه خدا از خود شفاعت کسی را کند.

    آیا شفاعت پیامبران سودی خواهد داشت؟
    پاسخ خیر است:
    شفاعت پیامبران نه تنها در اخرت بلکه حتی در دنیا هم سودی نخواهد داشت:
    وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللهِ لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ وَ رَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ (063 | منافقون - 5)هنگامى كه به آنان گفته شود: «بياييد تا پيامبر خدا براى شما طلب آمرزش كند.»، سرهاى خود را (از روى استهزاء و غرور) تكان مى دهند; و آنها را مى بينى كه از سخنان تو اعراض كرده و تكبّر مي ورزند.

    سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ (63 | المنافقون - 6)
    برای آنها تفاوت نمی‌کند، خواه استغفار برایشان کنی یا نکنی، هرگز خداوند آنان را نمی‌بخشد؛ زیرا خداوند قوم فاسق را هدایت نمی‌کند!

    وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا ۚ إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ (11 | هود - 37)
    و (اکنون) در حضور ما و طبق وحی ما، کشتی بساز! و درباره آنها که ستم کردند شفاعت مکن، که (همه) آنها غرق شدنی هستند!»

    کسانی هستند که میگویند پس چرا حضرت یعقوب باید برای برادران حضرت یوسف استغفار میکرد؟

    پاسخ:زیرا برادران یوسف علاوه بر اینکه بر یوسف ستم کردند به عهدی که با پدر خود بستند هم عمل نکردند و حقی به گردن پدر خویش داشتند که باید پدرشان برایشان استغفار میکرد.

    میگویند آیه ای در قران هست که برای نزدیک شدن به خدا وسیله ای بجویید:

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (5 | المائدة - 35)
    ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید! و وسیله‌ای برای تقرب به او بجوئید! و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید!

    آیه کاملاً واضح سخن گفته است... وسیله هایی که برای تقرب به خداوند میشود استفاده کرد... مانند جهاد.. نماز زکات روزه و ... هیچ وسیله مادی و انسانی و شرکی وجود ندارد...

    اما در جواب کسانی که غیر خدا را میخوانند و از انها شفاعت میخواهند این ایات برای انان کافی خواهد بود:
    وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَٰؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ ۚ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ (10 | یونس - 18)
    آنها غیر از خدا، چیزهایی را می‌پرستند که نه به آنان زیان می‌رساند، و نه سودی می‌بخشد؛ و می‌گویند: «اینها شفیعان ما نزد خدا هستند!» بگو: «آیا خدا را به چیزی خبر می‌دهید که در آسمانها و زمین سراغ ندارد؟!» منزه است او، و برتر است از آن همتایانی که قرار می‌دهند!

    وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ مِنْ شُرَكَائِهِمْ شُفَعَاءُ وَكَانُوا بِشُرَكَائِهِمْ كَافِرِينَ (30 | الروم - 13)
    و برای آنان شفیعانی از معبودانشان نخواهد بود، و نسبت به معبودهایی که آنها را همتای خدا قرار داده بودند کافر می‌شوند!

    أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ شُفَعَاءَ ۚ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ (39 | الزمر - 43)
    آیا آنان غیر از خدا شفیعانی گرفته‌اند؟! به آنان بگو: «آیا (از آنها شفاعت می‌طلبید) هر چند مالک چیزی نباشند و درک و شعوری برای آنها نباشد؟!»

    أَأَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمَٰنُ بِضُرٍّ لَا تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلَا يُنْقِذُونِ (36 | يس - 23)
    آیا غیر از او معبودانی را انتخاب کنم که اگر خداوند رحمان بخواهد زیانی به من برساند، شفاعت آنها کمترین فایده‌ای برای من ندارد و مرا (از مجازات او) نجات نخواهند داد!

    إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ ۖ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (7 | الأعراف - 194)
    آنهایی را که غیر از خدا می‌خوانید، بندگانی همچون خود شما هستند؛ آنها را بخوانید، و اگر راست می‌گویید باید به شما پاسخ دهند (و تقاضایتان را برآورند)!

    وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَىٰ كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُمْ مَا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاءَ ظُهُورِكُمْ ۖ وَمَا نَرَىٰ مَعَكُمْ شُفَعَاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَاءُ ۚ لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنْكُمْ مَا كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ (6 | الأنعام - 94)
    و (روز قیامت به آنها گفته می‌شود:) همه شما تنها به سوی ما بازگشت نمودید، همان‌گونه که روز اوّل شما را آفریدیم! و آنچه را به شما بخشیده بودیم، پشت سر گذاردید! و شفیعانی را که شریک در شفاعت خود می‌پنداشتید، با شما نمی‌بینیم! پیوندهای شما بریده شده است؛ و تمام آنچه را تکیه‌گاه خود تصوّر می‌کردید، از شما دور و گم شده‌اند!

    و من الله توفیق
    ویرایش توسط bina88 : ۱۳۹۳/۰۹/۱۹ در ساعت ۲۰:۴۵

  2. صلوات


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,545
    حضور
    175 روز 8 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58333



    با نام و یاد دوست





    شفاعت در قیامت از منظر قرآن کریم








    کارشناس بحث: استاد صفا


  5. #3

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    با سلام و عرض ادب
    مقدمه:
    قبل از بررسی آیات ادعای سوال کننده را مبنی بر این که مساله شفاعت فقط مورد پذیرش بعضی از مذاهب اسلامی را مورد نقد قرار داده و در ادامه جمع بندی درست آیات را بیان می نماییم هر چند با مطالعه دقیق آیات نادرستی تمام ادعا های این برادر عزیز وضوح بیشتری پیدا می نماید.

    اختلاف در حیطه شفاعت
    موضوع شفاعت در ميان مجموعه مباحثي که در حوزه الهيات به ويژه معادشناسي مطرح بوده است هميشه توجهات زيادي را به خود مشغول ساخته است. البته در اين باره نيز در مورد اصل شفاعت و تحقق آن همه اتفاق نظر دارند.
    در درون جامعه اسلامي شايد نتوان گروهي را يافت که از اساس منکر شفاعت باشد. حتي کساني چون ابن تيميه دمشقي (م 727ق) که وهابيت بيشترين تأثير را از او و عقايد انحرافي او پذيرفته اند و محمد بن عبدالوهاب (م 1206ق) مؤسس فرقه وهابيه هم با آنکه مسلمانان دیگر را(اعم از شیعه و اهل سنت) به جهت اعتقاد به شفاعت تکفير مي کنند، خود به صورت خاصي از شفاعت قائلند. ولي با وجود چنين اتفاق نظري درباره اصل وجود شفاعت، بيشترين اختلاف نظرها در تفسير شفاعت ميان گروههاي مختلف فکري ملاحظه مي شود. از این رو اساس کلام فوق مورد خدشه و اشتباه محض است.
    ادامه دارد.....

    ویرایش توسط صفا : ۱۳۹۳/۰۷/۱۴ در ساعت ۱۰:۰۷

  6. صلوات


  7. #4

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    با سلام و عرض ادب
    اجماع بر اصل شفاعت:

    فخر رازي از علما و مفسرين بزرگ اهل سنت در اين باره مي گويد:أجمعت الأمة على أن لمحمد صلى الله عليه وسلم شفاعة في الآخرة وحمل على ذلك قوله تعالى «عسى أن يبعثك ربك مقاما محمودا»(اسراء/79) وقوله تعالى «ولسوف يعطيك ربك فترضي» (ضحي /5) «فخرالدين رازى ابوعبدالله محمد بن عمر ،مفاتيح الغيب‏،دار احياء التراث العربى‏،بيروت‏،1420 ق‏، چاپ: سوم‏ ج31 ص 194» تمامي امت اسلامي بر اين مطلب اجماع دارند كه پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله وسلم در قيامت حق شفاعت دارد و اين دو آيه «اميد كه پروردگارت تو را به مقامى ستوده برساند» و «و بزودى پروردگارت تو را عطاي خواهد داد، تا خرسند گردى» را به همين معنا حمل كرده اند.

    ادامه دارد
    .........
    ویرایش توسط صفا : ۱۳۹۳/۰۷/۱۴ در ساعت ۱۰:۰۷

  8. صلوات


  9. #5

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    با سلام و عرض ادب
    سعد تفتازاني از بزر گان اشاعره مي گويد:
    كان أصل العفو و الشفاعة ثابتا بالأدلة القطعية من الكتاب و السنة و الاجماع
    اصل بخشش الهی و مساله شفاعت با ادله قطعیه از قرآن و سنت و اجماع مورد پذیرش است.(ایشان بعد از آن نظر معتزله را در مورد چگونگی شفاعت و موارد امکان شفاعت مطرح و نقد می نماید)
    « تفتازانى‏ ،سعد الدين ،شرح العقائد النسفية، تحقيق دكتر حجازى سقا ،مكتبة الكليات الأزهرية، قاهره‏، 1407 ق‏، چاپ: اول‏ ص76»

    قاضي عبد الجبار از بزرگان معتزله در شرح الأصول الخمسة ص : 463 مي گويد:
    « هو أنه لا خلاف بين الأمة في أن شفاعة النبي صلى اللّه عليه و سلّم ثابتة للأمة، و إنما الخلاف في أنها ثبتت لمن؟
    فعندنا أن الشفاعة للتائبين من المؤمنين، و عند المرجئة أنها للفساق من أهل الصلاة»
    « بین امت اسلامی اختلافی در این مطلب نیست که شفاعت نبی اکرم برای امت اسلامی صورت خواهد گرفت. فقط اختلاف در این است که چه کسانی مورد شفاعت قرار می گیرند؟ در نزد ما شفاعت برای توبه کاران از مومنین صورت می گیرد ولی نزد مرجئه شفاعت در مورد کسانی است که اهل نمازند ولی اهل فسق نیز هستند(هرچند توبه ننمایند).
    «قاضى عبد الجبار- قوام الدين ، شرح الأصول الخمسة ، تعليق از احمد بن حسين ابى هاشم‏،دار احياء التراث العربي‏، بيروت‏: 1422 ق‏،چاپ: اول‏»
    ادامه دارد....


    ویرایش توسط صفا : ۱۳۹۳/۰۷/۱۴ در ساعت ۱۰:۰۸

  10. صلوات


  11. #6

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    با سلام
    محمد بن عبد الوهاب نيز در اين باره مي‌گويد:« و ثبتت الشفاعة لنبينا محمد (صلى الله عليه وآله) يوم القيامة ولسائر الأنبياء والملائكة والأولياء حسبما ورد.....إن الشفاعة حق في الآخرة ، ووجب على كل مسلم الإيمان بشفاعته «... .
    «شفاعت برای پیامبر ما حضرت محمد(ص) در روز قیامت امری ثابت شده است. این امر برای دیگر انبیاء و ملائکه و اولیاء الهی طبق آنچه وارد شده است ،ثابت و مورد پذیرش است و.... شفاعت در آخرت حق است و برای هر مسلمانی ایمان به شفاعت واجب است.....».
    «سليمان بن سحمان النجدي ، علق عليها بعض الفوائد و الايضاحات=محمدرشيد رضا، الهديه السنيه والتحفه الوهابيه النجديه لجميع اخواننا الموحدين من اهل ، مطبعه النهضه الحديثه ،مكه ،1389ق ، الرسالة الثانية ، ص42»

    ادامه دارد....


  12. #7

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    بجاست قدری در معنای لغوی شفاعت گفتگویی داشته باشیم تا در برخورد با آیات و روایات دچار تفسیر به رای نگردیم:

    تعريف شفاعت:

    شفاعت در لغت به معناى وساطت و ميانجى‏گرى است(بستانى، فؤاد افرام / مهيار، رضا ،فرهنگ ابجدي، انتشارات اسلامي‏، تهران‏، 1375 ش، چاپ: دوم‏،ج1 ص530)؛ اين معنا برآمده از ريشه لغوى اين كلمه مى‏باشد؛ چرا كه شفاعت از مادّه‏ ى «شفع» به معناى «زوج» (در مقابل وَتر به معناى فرد) گرفته شده است چنانچه التحقيق به نقل از مقاييس اللغه مي گويد:
    "مقا- شفع: أصل صحيح يدلّ على مقارنة الشيئين. من ذلك الشفع خلاف الوتر. "(مصطفوى، حسن‏، التحقيق في کلمات القران الکريم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، تهران‏، 1368 ش‏،چاپ: اول‏،ج6 ص86)
    گويا شخصى كه متوسّل به شفيع مى‏شود، نيروى خود را به تنهايى براى رسيدن به مقصود، كافى نمى‏بيند؛ بدين جهت نيروى شفيع و ميانجى را ضميمه‏ى آن مى‏كند تا به مقصود خود نايل آيد.چنانچه التحقيق مي گويد: أمّا معنى الشفاعة: فهو تأييد و تقوية بالحاق قوّته و ضمّ نفوذه الى ما لآخر(همان)
    خليل بن احمد فراهيدى (متوفى 150 ه. ق.) در كتاب «العين» آورده است:
    «الشّافع: الطالب لغيره، وتقول استشفعت بفلان فتشفع لى إليه فشفعه فى. والإسم: الشفاعة. واسم الطالب: الشفيع.»
    «شافع يعنى كسى كه از غير خود طلب شفاعت مى‏كند و مى‏گويد نزد فلان شخص، واسطه و شفيع من باش. اسم مصدر (حاصل و نتيجه‏ى مصدر) آن شفاعت است و كسى را كه طلب شفاعت مى‏كند، شفيع مى‏نامند.« فراهيدى، خليل بن أحمد،العين،نشر هجرت‏،قم‏،1409 ق‏،چاپ: دوم‏ ج 1 ص 260»
    راغب اصفهانى در كتاب المفردات مى‏گويد:
    الشفع: ضم الشئ إلى مثله ويقال للمشفوع شفع.« راغب أصفهانى، حسين بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن‏،دار القلم- الدار الشامية، بيروت- دمشق‏،1412 ق‏،چاپ: اول‏،ص 263)
    شفع به معنى ضميمه كردن چيزى به مثل خود است و به مشفوع نيز گفته مى‏شود.
    خلاصه اين که: در خواست شفاعت در واقع د رخواست ضميمه شدن نيروي شفيع به نيروي مشفوع جهت نيل به مقصود است.

    ادامه دارد.....


  13. صلوات


  14. #8

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    ماهیت شفاعت
    شفاعت در قیامت نوعي مغفرت بشمار مي آيد و نتيجه آن بخشش گناهان و رفع عذاب است. با چنين شفاعتي صحيفه اعمال انسان از گناه و آلودگي پاک مي گردد ولي مقامات معنوي براي فرد ايجاد نمي شود. به عبارت ديگر، اين شفاعت حداکثر مي تواند موجب ابراء ذمه و بيرون آمدن فرد گناهکار از گروي اعمال خود شود. از آنجايي که اين قسم مغفرت از سر تفضل و لطف خدا شامل حال انسان مي شود آن را شفاعت تفضلي ناميده اند. در جريان اين شفاعت، بنده گناهکار با اعمال خود وسايل آمرزش خود را فراهم نمي کند ولي خدا به جهاتي و با وساطت ضابطه مند واسطه هايي او را مورد آمرزش قرار مي دهد.
    حقيقت اين شفاعت همان رسيدن رحمت ومغفرت پروردگار متعال از طريق اوليائش به بندگانش است. و اين مطلب تازه اي نيست؛ چنانچه هدايت الهيه که از فيوضات سبحانيه است از طريق پيامبران وکتابهاي آسماني به بشر ميرسد، بخشش و مغفرت الهي نيز از طريق همين اولياء در قيامت به اهل گناه مي رسد.وقتي خداوند دعاء اوليائش را در زندگي دنيوي سبب قرار داده، مشکلي ندارد همين بندگان برگزيده را در قيامت وسيله غفران قرار دهد.

    نکته : آیاتی که دعا و استغفار پیامبر را برای مومنین سودمند و لازم می داندو به نبىّ بزرگوار صلى الله عليه و آله در قرآن مجيد دستور مى‏دهد براى امت «واجدان شرايط» طلب مغفرت كن.
    الف)« فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ‏] «آل عمران (3): 159».بنابراين از آنان گذشت كن و براى آنان آمرزش بخواه.

    ب)و به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد:اگر گنهكاران به نزد تو آمدند و روى توبه آوردند و از تو خواستند براى آنان استغفار كنى هر آينه من تواب و رحيم هستم و طلب غفران تو را براى آنان قبول كرده از گناهشان گذشت مى‏كنم و آنان را مورد عفو و آمرزش قرار مى‏دهم.
    «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً] «نساء (4): 64».
    و اگر آنان هنگامى كه [با ارتكاب گناه‏] به خود ستم كردند، نزد تو مى‏آمدند و از خدا آمرزش مى‏خواستند و پيامبر هم براى آنان طلب آمرزش مى‏كرد، يقيناً خدا را بسيار توبه‏پذير و مهربان مى‏يافتند.

    اين نكته را هم فراموش نكنيد كه استغفار پيامبر صلى الله عليه و آله براى منافق و مشرك و كافر در صورتيكه در نفاق و شرك و كفر بمانند سودى ندارد.
    «سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ‏] «منافقون (63): 6».
    براى آنان يكسان است چه براى آنان آمرزش بخواهى چه نخواهى، خدا هرگز آنان را نمى‏آمرزد. مسلماً خدا مردم فاسق را هدايت نمى‏كند.
    نتیجه: ادعای عدم پذیرش شفاعت پیامبر در دنیا از سوی پرسشگر که گفته بود«آیا شفاعت پیامبران سودی خواهد داشت؟پاسخ خیر است:» بر اساس برداشت ناقص از آیات بوده و اشتباه است.

    ادامه دارد.....


  15. صلوات


  16. #9

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    شفاعت در قرآن کريم
    بحث شفاعت در آيات فراواني از قران کريم مطرح شده است. نگاه به مجموع اين آيات، اصلي اسلامي را با بيان برخي شروط اثبات ميکند. لکن ما به خاطر اختصار گويي به بررسي برخي از اين ايات مي پردازيم و در نهايت در صدد اثبات سه امر اساسي هستيم:
    الف:شفاعت از اصول مسلم قراني است.
    ب:براي گروهي با حفظ برخي صفات اين حق ثابت است.
    ج:افرادي مورد شفاعت قرار مي گيرند که داراي ويژگي هاي خاصي باشند.
    آيات «مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلّا بِإِذْنِهِ»(بقرة/ 255) و «ما مِنْ شَفِيع إِلّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ»( يونس/3) و «لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً»( مريم /87)اثبات گر اين موضوع اند که اولا شفاعت اصلي مسلم است، ثانيا اين امر مشروط به اذن الهي است و افرادي مي توانند شفاعت کنند که از جانب خداوند به ايشان اذن داده شده باشد.

    آيه «يَوْمَئِذ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ إِلّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَرَضِيَ لَهُ قَولًا»(طه/109 )نيز بيان کننده شرايط افرادي است که مورد شفاعت قرار مي گيرند.
    آياتي نيز هست که به صراحت از شافعين نام برده است مثل آيه«وَكَمْ مِنْ مَلَك فِي السَّمواتِ لا تُغْني شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً إِلّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللّهُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَرْضَى»(نجم /26)که ملائکه را بعنوان يکي از گروه هاي شافعين مطرح ميکند و شفاعت ايشان را مشروط به اذن الهي مي نمايد. و يا آيه «وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً»(اسراء/79 ) به پيامبر نويد مقام محمود مي دهد و به اذعان مفسرين شيعه وسني مقام محمود همان شفاعت است.
    زمخشري در کشاف ج 2 ص 687 (‏زمخشرى محمود،الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل ، دار الكتاب العربي‏،بيروت‏،1407 ق‏،چاپ: سوم‏)و بحراني در البرهان ج3 ص569 ‏( بحرانى سيد هاشم، البرهان فى تفسير القرآن تحقيق: قسم الدراسات الاسلامية موسسة البعثة- قم ،بنياد بعثت‏، تهران‏، 1416 ق‏، چاپ: اول‏) گاه با بيان رواياتي مقصود از مقام محمود را همان مقام شفاعت مي دانند.
    ادامه دارد....


  17. صلوات


  18. #10

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    420
    حضور
    10 روز 22 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    943



    با سلام و عرض ادب
    براساس آنچه گذشت مشخص شد:
    الف) شفاعت از اصول مسلم دین اسلام است.
    ب) شفاعت در قیامت به اذن الهی صورت می گیرد.
    ج) شرلیط شافع و مشفوع را خدواند معین می سازد.
    خلاصه اینکه امر شفاعت بدست خداوند است اوست که قواعد و قوانین شفاعت را معین می سازد. اوست که معین می سازد چه کسانی در چه شرایطی حق شفاعت دارند و چه کسانی در چه شرایطی مورد شفاعت قرار می گیرند.
    در این میان برخی به زعم خود برای کسانی حق شفاعت قائلند بدون اینکه خداوند برای آنها چنین شانیتی قرار داده باشد . و یا خود را مستحق شفاعت می پندارند لذا در آیاتی خداوند اعلام می دارد که اولا شفاعت این افراد اصلا مورد پذیرش نیست و ثانیا برای همه مردم هم شفاعت وجود ندارد و فقط عده خاصّی مورد شفاعت قرار می گیرند. از این رو تمام آیات زیر وجود هر گونه شفاعت غیر ماذون را رد نموده و اعلام می دارد چنین شفاعت هایی اصلا مورد پذیرش نخواهد بود.

    وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ
    (2 | البقرة - 48)
    و از آن روز بترسید که کسی مجازات دیگری را نمی‌پذیرد و نه از او شفاعت پذیرفته می‌شود؛ و نه غرامت از او قبول خواهد شد؛ و نه یاری می‌شوند.


    وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ
    (2 | البقرة - 123)

    ادامه دارد....
    از روزی بترسید که هیچ کس از دیگری دفاع نمی‌کند؛ و هیچ‌گونه عوضی از او قبول نمی‌شود؛ و شفاعت، او را سود نمی‌دهد؛ و (از هیچ سوئی) یاری نمی‌شوند!


    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لَا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَاعَةٌ ۗ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ
    (2 | البقرة - 254)
    ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از آنچه به شما روزی داده‌ایم، انفاق کنید! پیش از آنکه روزی فرا رسد که در آن، نه خرید و فروش است (تا بتوانید سعادت و نجات از کیفر را برای خود خریداری کنید)، و نه دوستی (و رفاقتهای مادی سودی دارد)، و نه شفاعت؛ (زیرا شما شایسته شفاعت نخواهید بود.) و کافران، خود ستمگرند؛ (هم به خودشان ستم می‌کنند، هم به دیگران).


    وَأَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلَىٰ رَبِّهِمْ ۙ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
    (6 | الأنعام - 51)
    و به وسیله آن (قرآن)، کسانی را که از روز حشر و رستاخیز می‌ترسند، بیم ده! (روزی که در آن،) یاور و سرپرست و شفاعت‌کننده‌ای جز او [= خدا] ندارند؛ شاید پرهیزگاری پیشه کنند!


    فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِينَ
    (26 | الشعراء - 100)
    (افسوس که امروز) شفاعت‌کنندگانی برای ما وجود ندارد،

    فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ
    (74 | المدثر - 48)
    از این رو شفاعت شفاعت‌کنندگان به حال آنها سودی نمی‌بخشد.






  19. صلوات


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 2

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود