جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ترسیدن از مرگ و آخرت؛ و راههای درمان آن

  1. #1

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    نوشته
    123
    حضور
    2 روز 6 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    5
    صلوات
    608

    پرسش ترسیدن از مرگ و آخرت؛ و راههای درمان آن




    باسلام
    من خییلی از مرگ و از روز قیامت بخصوص عذاب هایی که بخاطر خشم خداست می ترسم .می خواستم بدونم آیا ترسم طبیعی است ؟و چی کار می تونم بکنم که از ترسم کم بشه ؟البته اگه ترسیدن در این باره بده.
    دکتر شریعتی:
    هیچ فرقی وجود ندارد بین
    آنان که به چیزی که نمی دانند
    مومن اند
    وآنان که کافرند.


  2. صلوات ها 4


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,525
    حضور
    175 روز 5 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58319



    با نام و یاد دوست






    ترسیدن از مرگ و آخرت؛ و راههای درمان آن








    کارشناس بحث: استاد سینا


  5. صلوات ها 3


  6. #3

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    2,182
    حضور
    17 روز 13 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15131



    یکی از ویژگی هایی که برای مومنان مطرح می شود همین ترس از عذاب وقیامت است چرا که این ویژگی با توجه به میزان معرفت اشخاص کم رنگ یا پر رنگ می شود.ترس مومنان از قیامت در واقع ترس از عمل خودشان است نه ترس از عدالت خداوند.کسانی که به ایات الهی یقین دارند وآیاتی همچون «فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ* وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرّاً يَرَهُ» را ملاک کار وزندگی دنیایی خویش قرار می دهند طبیعتا نسبت به قیامت وحسابرسی ،ترس دارند چرا که نتیجه ی ایمان به این دادگاه ترس وخوف خواهد بود. البته این ترس ترس مذمومی نیست به شرطی که حالت آنها بین خوف ورجا باشد یعنی در عین حالی که ترس از قیامت دارند به آن میزان امید به عفو و بخشش پروردگار داشته باشندمهمترین دستور برای زایل شدن ترس ،پاکی عمل است که در قران وروایات به آن سفارش شده ایم.

    امام صادق عليه السلام به عبداللّه بن جندب مى‏ فرمايند:

    يَا ابْنَ جُنْدَبٍ يَهْلِكُ الْمُتَّكِلُ عَلَى عَمَلِهِ وَ لايَنْجُو الْمُجْتَرِئُ عَلَى الذُّنُوبِ الواثِقُ بِرَحْمَةِ اللَّهِ. قُلْتُ: فَمَنْ يَنْجُو؟ قالَ: الَّذينَ هُمْ بَيْنَ الرَّجاءِ وَ الْخَوْفِ كَأَنَّ قُلُوبَهُم فى‏ مَخْلَبِ طائِرٍ شَوْقاً إِلى‏ الثَّوابِ وَ خَوْفاً مِنَ الْعَذابِ. «1»

    اى پسر جندب! هر كه بر عمل خود تكيه داشته باشد هلاك مى‏شود و آن كس كه بى‏ باكانه گناه مى‏ كند و دل به رحمت خدا بسته است، نجات نخواهد يافت.

    عرض كردم: پس چه كسى نجات مى ‏يابد؟ فرمود: كسانى كه بين اميد و ترس مثل اين كه دل‏هايشان در چنگال پرنده‏ اى است به واسطه اشتياقى كه به پاداش و ترسى كه از كيفر دارند.


    «ترس» حالتى انفعالى است که ما در برابر تهديد، خطر يا ضرر از خود بروز مى‌دهیم. بنابراین ترس از آن نظر كه به صورت واكنش طبيعى و غير ارادى در انسان ظاهر مى‌شود، رفتارى غير اختيارى و غير ارادى است ولی آنچه که مهم است هدف ترسیدن می باشد در مواردى كه نتيجه و هدف درست ومناسبی براى ترس وجود دارد، تقويت و ايجادآن مطلوب است بنابراین ترس از خدا وقیامت وعذاب جهنم به دليل ثمرات و نتايج فراوان دنيوى و اخروى ، نه تنها مطلوب، كه لازم و ضرورى است. یکی از فواید ترس از عقوبت الهی ، انجام وظايف و عبادات است

    در زندگى فردى، اجتماعى، دنيوى و اخروى، محرك اصلى در بيشتر رفتارها و اعمال انسانْ ترس است براى خداباوران و معتقدان به جهان آخرت، همچنين ترس از سختى‌هاى شب اول قبر و عذاب جهنمْ می تواندمحرك بسيارى از رفتارهای درست باشد.

    بنابراین تقویت ایمان وبالا بردن معرفت وتلاش در جهت انجام واجبات وترک محرمات بهترین راهکار برای ایجاد تعادل وقرار گرفتن بین حالت خوف ورجا می باشد.


    1 بحار الأنوار: 75/ 280، باب 24، حديث 1؛ تحف العقول: 302.


    ویرایش توسط سینا : ۱۳۹۳/۰۳/۰۶ در ساعت ۱۱:۳۰

  7. صلوات ها 2


  8. #4

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    ماهيگيري و شنا
    نوشته
    55
    حضور
    1 روز 1 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    176



    نقل قول نوشته اصلی توسط گل گندم نمایش پست ها
    باسلام
    من خییلی از مرگ و از روز قیامت بخصوص عذاب هایی که بخاطر خشم خداست می ترسم .می خواستم بدونم آیا ترسم طبیعی است ؟و چی کار می تونم بکنم که از ترسم کم بشه ؟البته اگه ترسیدن در این باره بده.
    بسمه تعالي
    در ديدگاه اسلام ترس از مرگ به دو قسم ترس ممدوح و ترس مذموم تقسيم ميشود؛ اسلام، فكر و ترس از مرگ را در جاي خويش نيكو شمرده است چون چه بسا ياد و ترس از مرگ انسان را از بسياري خطرات مادي و معنوي ايمن نگاه ميدارد.
    آنچه كه اسلام به مخالفت از آن برخواسته است ترس جاهلانه از مرگ و عواملي كه سبب ترس مذموم از مرگ ميشود است



    عوامل ترس از مرگ
    می توان عوامل ترس از مرگ را به دو نوع طبیعی و غیر طبیعی تقسیم کرد. عامل طبیعی مرگ، ریشه در انس و الفت انسان با عزیزان خویش مانند همسر، فرزند، دوستان و ... دارد، گسستن از این انس و الفت به طور طبیعی در هر انسانی موجب نگرانی و رنج خواهد بود[1]
    عمده ترین عوامل ترس و نگرانی غیرطبیعی از مرگ عبارتند از:

    1. ناآگاهی از حقیقت مرگ:
    از عوامل مهم ترس از مرگ آن است که انسان از حقیقت مرگ، که انتقال از سرای فانی به سرای باقی است، غافل باشد و چنین پندارد که با مرگ هستی او پایان می پذیرد بسیارى از مردم مرگ را به معناى فنا و نیستى و نابودى تفسیر مى‌‏کنند. بدیهى است که انسان از فنا و نیستى وحشت دارد. اگر انسان مرگ را به این معنا تفسیر کند، حتماً از آن گریزان خواهد بود..

    طبیعی است که چنین انسانی که به صورت فطری خواستار بقا و زندگی جاودان است، از فرا رسیدن مرگ در هراس خواهد بود. كه اين حب خلود و بقا از حب ذات نشات مي‌گيرد. تعالیم اسلام با تشریح حقیقت مرگ به مبارزه با این عامل برمی خیزد. اسلام مرگ را تولدی تازه معرفی می کند که از رهگذر آن، انسان عالم فانی و گذرا را ترک می گوید و به جهانی باقی و جاودان گام می نهد.
    امام هادی(علیه السلام) به یکی از یاران خویش که در بستر بیماری بود و از ترس مرگ بیتابی کرده و می گریست، فرمود: «یا عبدالله تخاف من الموت لانک لاتعرفه»
    ای بنده خدا، تو از مرگ می ترسی به دلیل آنکه حقیقت آن را نمی شناسی[2]

    همچنین وقتی از امام جواد(ع) در مورد ترس مسلمانان آن زمان از مرگ سوال شد، فرمودند:
    «لانهم جهلوه فکرهوه و لو عرفوه و کانوا من اولیاء الله عز و جل لاحبوه و لعلموا ان الآخرة خیر لهم من الدنیا » چون بدان جهل دارند پس آن را ناخوشایند می دارند، و اگر آن را می شناختند و از دوستان خداوند بودند بدان محبت می ورزیدند و می دانستند که آخرت برای آنان از دنیا بهتر است[3]

    بنابراین راه وحشت نداشتن از مرگ این است که انسان معتقد باشد که مرگ پا نهادن به یک جهان وسیع است و به هیچ وجه پایان زندگى نیست. از سوى دیگر به وظایف شرعى خود عمل کند و به رحمت واسعه امیدوار باشد. خدا را نسبت به بنده خود مهربان تر از مادر به فرزندش بداند. متوجه این مسئله باشد که همه از او بیم و بازگشت مان به سوى او است و او مطمئناً آفریده خود را دوست دارد.

    در این صورت نه تنها از مرگ نمى‌‏ترسد، بلکه آن را دوست خواهد داشت و به آن عشق ورزید.


    امیرمؤمنان (ع) فرمود:
    «به خدا سوگند! فرزند ابى طالب علاقه‏‌اش به مرگ بیش تر است از کودک شیرخوار به پستان مادر».[4]

    امام سجاد (ع) فرمود: «مرگ براى مؤمنان مانند کندن لباس چرکین و پرحشرات است، و گشودن غل و زنجیرهاى سنگین، و تبدیل آن به فاخرترین لباس‏ها و خوش‏ترین عطرها و راهوارترین مرکب‏ها و مناسب‏ترین منزل‏ها». [5]
    پيامبر اكرم عليه الصلاه فرمود: «انما تنتقلون من دار الي دار» همانا شما از خانه اي به خانه اي ديگر ميرويد[6]

    امام حسین (ع) در کربلا هنگام شدت گرفتن جنگ در باره حقیقت مرگ به اصحاب خود فرمود: «شکیبایى کنید اى فرزندان مردان بزرگوار، مرگ تنها پلى است که شما را از ناراحتى‌‏ها و رنج‏ها به باغ‏هاى وسیع بهشت و نعمت‏هاى جاودان منتقل مى‌‏کند. کدام یک از شما از انتقال یافتن از زندان به قصر ناراحتید؟ اما نسبت به دشمن شما همانند این است که شخصى را از قصدى به زندان و عذاب منتقل کنند. پدرم از رسول خدا (ص) نقل فرمود: دنیا زندان مؤمن و بهشت کافر است . مرگ پل آن‏ها به باغ‏هاى بهشت و پل این‏ها به جهنم است»

    [1] سبحانی، جعفر، منشور جاوید، قم، موسسه سیدالشهدا، چاپ اول، 1369، ج9، ص215
    [2] شیخ صدوق، معانی الاخبار، بیروت، موسسه الاعلمی، ص290، ح9.
    [3] همان، ح8.
    [4] نهج البلاغه، خطبه 5
    [5]
    تفسیر نمونه، ج 22، ص 262
    [7] بحار الانوار ج6 ص280
    [8] تفسير نمونه ج 22
    ص 263]

    ادامه دارد

  9. صلوات


  10. #5

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    ماهيگيري و شنا
    نوشته
    55
    حضور
    1 روز 1 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    176



    نقل قول نوشته اصلی توسط امير1 نمایش پست ها
    ادامه دارد
    2. دلبستگی شدید به دنیا:
    یکی دیگر از عوامل مهم ترس از مرگ، عشق به زندگي و دلبستگی شدید به دنیاست به گونه ای که از آخرت خویش کاملا غافل گردد و حیات دنیوی را هدف نهایی خود قرار دهد. چنین انسانی برای بهره مندن شدن هرچه بیشتر از لذایذ دنیوی، به دنبال زندگی ابدی در این دنیاست و همواره از فرا رسیدن مرگ خویش در نگرانی و اضطراب به سر می برد، زیرا چنین می پندارد که مرگ پایان بخش تمام لذت ها و کامیابی های اوست و او را از علایق و دلبستگی هایش، برای همیشه جدا می سازد.
    علي عليه ‏السلام مي‏فرمايد:
    «و اعلموا أنَّه ليس من شي‏ء الاّ و يكاد صاحبه يشبع منه و يملُّه الاَّ الحياة فانَّه لا يجد في الموت راحة»؛
    توجّه كنيد كه انسان سرانجام همه لذّت‏هاي دنيا سير مي‏شود، جز لذّت زندگي؛ براي اين كه هيچ كس در مرگ آسايش نمي‏بيند.»[1]

    کسى خدمت پیامبر (ص) عرض کرد: چرا مرگ را دوست ندارم؟ فرمود: آیا ثروت دارى؟ عرض کرد: آرى، فرمود: چیزى از آن را پیش از خود فرستاده‏اى است؟ عرض کرد: نه، فرمود: به همین دلیل است که مرگ را دوست ندارى (یعنى نامه اعمالت خالى از حسنات است).[2]

    کسى از ابوذر پرسید: چرا از مرگ متنفریم؟ جواب داد: براى این که دنیا را آباد کرده‌‏اید، و آخرت تان را ویران. طبیعى است که دوست ندارید از نقطه آباد به نقطه ویران منتقل شوید.
    اسلام برای برطرف کردن این عامل، همواره حقارت و زبونی دنیا را گوشزد می کند و به انسان هشدار می دهد که دنیای فانی و زودگذر شایسته دلبستگی نیست.

    قرآن کریم دنیا را با تمام نعمتهایش ناچیز، و آخرت را برتر و بهتر معرفی می کند:

    (قُلْ مَتاعُ الدُّنْیا قَلِیلٌ وَ الْآخِرَةُ خَیْرٌ لِمَنِ اتَّقی)‏؛ «به آنها بگو سرمایه زندگی دنیا ناچیز است و سرای آخرت برای كسی كه پرهیزكار باشد بهتر است.» [3]

    علی(ع) نیز با گذرا خواندن دنیا و جاودان خواندن آخرت، در همه انسان ها این انگیزه را ایجاد می کند که به دنیای زودگذر دل نبندند:
    «ایها الناس انما الدنیا دار مجاز و الآخرة دار قرار» ؛ «ای مردم، دنیا سرای گذرا و آخرت خانه جاودان است.»[4]

    کسی که بر اثر تعالیم دینی، جهان آخرت را سرای برتر و لذایذ آن را ارزشمندتر از نعمتهای دنیوی بداند و دلبستگی حقیقی او به جهان جاودان باشد، از اینکه با مرگ از لذتهای دنیوی محروم گردد، هراسی نخواهد داشت.

    [1] نهج البلاغه (صبحي صالح) ص 192
    [2]
    تفسير نمونه ج 24، ص 123
    [3] سوره نساء ايه 77
    [4] سید رضی، نهج البلاغه، خطبه 203
    ادامه دارد

  11. صلوات


  12. #6

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    ماهيگيري و شنا
    نوشته
    55
    حضور
    1 روز 1 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    176



    نقل قول نوشته اصلی توسط امير1 نمایش پست ها
    ادامه دارد
    3.ترس از حسابرسی اعمال
    یکی دیگر از علل ترس از مرگ، بیم از حسابرسی اعمال است. این عامل به آن گروه از انسانها اختصاص دارد که از یک سو به معاد اعتقاد دارند و از سوی دیگر از اعمال خویش راضی نیستند.
    بدیهی است که این دسته از گنهکاران به شدت از مرگ می ترسند، زیرا می دانند که با مرگ مهلت آنان به پایان می آید و زمان کیفر اعمالشان فرا می رسد. قرآن کریم از گروهی از یهودیان یاد میکند که به سبب اعمال زشتشان، هرگز آرزوی مرگ را نکرده و از مرگ هراسانند:

    «وَ لا یَتَمَنَّوْنَهُ أَبَداً بِما قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ وَ اللَّهُ عَلِیمٌ بِالظَّالِمِین»‏ «ولی آنها هرگز تمنای مرگ نمی‏كنند به خاطر اعمالی كه از پیش فرستاده‏اند، و خداوند ظالمان را بخوبی می‏شناسد.»[1]

    شخصی از امام مجتبی(ع) پرسید: به چه دلیل ما مرگ را ناخوشایند می دانیم؟ امام(ع) پاسخ دادند:

    «إِنَّكُمْ أَخْرَبْتُمْ آخِرَتَكُمْ وَ عَمَرْتُمْ دُنْیَاكُمْ فَأَنْتُمْ تَكْرَهُونَ النُّقْلَةَ مِنَ الْعُمْرَانِ إِلَی الْخَرَابِ »
    «زیرا شما آخرت خویش را (به دلیل گناهان و اعمال زشت) ویران ساختید و دنیای خود را آباد کردید و دوست نمی دارید که از آبادی به ویرانی روید[2]

    اسلام برای خنثی کردن این عامل، همواره بر گشودگی در توبه و بخشندگی و توبه پذیری خداوند تاکید می کند. جرم و گناه انسان هر قدر هم که سنگین باشد، در صورت توبه حقیقی و جبران حقوق تضیع شده، قابل بخشایش است و ناامیدی از رحمت خدا، خود گناهی بس بزرگ شمرده می شود.
    از سوی دیگر انسان بر اساس آموزه شفاعت می تواند با ایجاد شایستگی و قابلیت لازم در خود، به شفاعت شفیعان در آخرت امیدوار باشد

    [1] سوره جمعه، آيه 7
    [2] بحارالانوار، بیروت، موسسه الوفاء، ج6، ص129، ح18
    ادامه دارد

  13. صلوات


  14. #7

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    ماهيگيري و شنا
    نوشته
    55
    حضور
    1 روز 1 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    176



    نقل قول نوشته اصلی توسط امير1 نمایش پست ها
    ادامه دارد
    4.دست نيافتن به آرزوها و اهداف

    امام علي عليه ‏السلام مرگ را عامل دست‏نيافتن آدمي به آرزوها و اهداف خويش مي‏داند و مي‏فرمايد:
    «فانّ الموت... مباعد طيّاتكم»؛ مرگ ميان شما و هدفهايتان فاصله مي‏شود.[1]

    به هر حال هر گونه آرزويي ممكن است با حلول مرگ، بر باد رود و لذا انساني كه به سرنوشت و مرگ بينديشد، دل به فريب آرزوها نمي‏سپارد، چنانكه امام علي عليه‏ السلام مي‏فرمايند:
    «لو راي العبد الأجل و مصيره، لابغض الأمل و غروره»؛ اگر انسان اَجل و عواقب آن را مي‏ديد، با آرزو و فريب آرزوها دشمني مي‏ورزيد.» [2]

    5. حوادث پس از مرگ

    يكي ديگر از عوامل نگراني و ترس و اضطراب مردم نسبت به مرگ، نگراني از حوادث پس از مرگ است. قسمتي از اين حوادث مربوط، به اين دنياست از قبيل: بي‏سرپرست ماندن كودكان، ازدواج همسران، تقسيم و تصرّف اموال، كاميابي دشمنان، فروپاشي تن و... و قسمتي مربوط به آن دنياست از قبيل: عذاب قبر و مشكلات حساب و كتاب اخروي.


    ابن ‏سينا عوامل و اسباب ترس از مرگ را از ديدگاه اشخاص مختلف به شرح زير مطرح مي‏كند:
    الف ـ عده‏اي از مجهول و مرموز بودن مرگ مي‏ترسند.
    ب ـ گروهي از معلوم نبودن سرنوشت انسان پس از متلاشي شدن بدن بيمناكند.
    ج ـ و بعضي‏ها از نابودي مطلق جسم و روح مي‏ترسند.
    د ـ و برخي از درد و رنج جان دادن نگرانند.
    ه·· ـ و جمعي از عذاب بعد از مرگ مي‏ترسند.
    و ـ و گروهي از جدايي از مال و جاه و لذايذ و خوشي‏هاي زندگي بيمناكند.[3]

    6. نگراني از نقص و كمبود عمل


    انسان‏هاي با ايمان در هر شرايطي كه باشند اعمال خود را ناچيز ديده و از اين بابت نگرانند. علي عليه ‏السلام مي‏فرمايد:
    «ينبغي للعاقل ان يعمل للمعاد و يستكثر من الزّاد قبل زهوق نفسه و حلول رمسه»[4]
    همين افزودن بر زاد و توشه هميشه مورد تأكيد انبيا و اوليا بوده است و توشه را هر چه زيادتر هم باشد نسبت به طولاني بودن راه ناچيز شمرده‏اند.


    علي عليه ‏السلام مي‏فرمايند:
    «آگاه باش كه راهي سخت و دراز در پيش داري كه توفيق شما در پيمودن اين راه در گرو آن است كه به شايستگي بكوشي و تا مي‏تواني توشه برگيري و بار گناه خود را سبك گرداني كه سنگيني آن در اين راه دشوار، رنج آور است. پيشاپيش تا مي‏تواني به آن سراي توشه بفرست. مستمندان را ياري رسان تا بدين وسيله توشه‏اي بر دوش آنان بگذاري كه روز قيامت به تو باز گردانند تا مي‏تواني انفاق كن و برگ عيشي به گور خويش بفرست. اگر از تو وام خواهند غنيمت بشمار كه اگر به وامي دست كسي را بگيري در روزهاي سخت آن دنيا، دست تو را بگيرند. بدان كه در پيش روي تو گردنه‏هاي صعب العبور وجود دارد كه تا مي‏تواني بايد سبك بار بوده و توشه راه داشته باشي.»[5]

    7. كثرت گناه

    يكي ديگر از عوامل نگراني مؤمنان از مرگ زيادي گناهان است. حضرت علي عليه‏ السلام مي‏فرمايند:
    «چنان مباش كه به خاطر گناهان زياد خود مرگ را ناخوش داري.»[6]
    بنابراين اگر گناهكار نباشي بايد همانند مولا از مرگ باك نداشته باشي كه تو به سوي آن بروي يا او به سوي تو گام بردارد.[7]

    [1] نهج البلاغه (صبحي صالح) ص 351
    [2] همان ص 534
    [3] ابن سينا، مجموعه رسائل، «رسالة في دفع الغّم من الموت»
    [4] غرر الحكم و درر الكلم
    آمدي،ج 6، ص 440
    [5] نهج‏ البلاغه،نامه 31، بند 9.
    [6] همان، حكمت150
    [7] همان خ 155

    ادامه دارد

  15. صلوات


  16. #8

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    ماهيگيري و شنا
    نوشته
    55
    حضور
    1 روز 1 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    176



    نقل قول نوشته اصلی توسط امير1 نمایش پست ها
    ادامه دارد
    پس انسان مؤمن با امید رحمت بى پایان و توجه به مهربانى و لطف خداوند و انجام وظایف و تکالیف شرعى خود و ترک محرمات و توبه و بازگشتن به سوى پروردگار مى‏تواند در مورد مرگ چنان بیندیشد که نه تنها از آن نترسد، بلکه مشتاق آن گردد، چرا که در آن جا با رسول خدا (ص) و ائمه اطهار(ع) همنشین شده و از نعمت‏هایى که در تصور نمى‌‏گنجد، بهره‌‏مند خواهد شد. کسانی که با دیدگاه الهی، مرگ را گذرگاه حیات ابدی و باز شدن دفتر زندگی نوینی می‌دانند و باورشان این است که رحمت و مغفرت خداوند بی‌پایان است، به لطف و رحمتش امیدوار می‌گردند و هراسی از مرگ ندارد، چه آن که هر چقدر گناهان آنان بزرگ و زیاد باشد، با رحمت نامحدود خداوند قابل مقایسه نیست، پس با آب توبه آثار گناهان را شستشو می‌دهند و با بیم و امید زندگی می‌کنند، زیرا توبه کننده «محبوب» خداست.
    قرآن کریم می‌فرماید:
    «انّ الله یحب التوابین»[1]
    . کسی که دوستدارش خداوند است، چه غم‌ دارد و از چی هراس داشته باشد، در حالی که همه چیز از بهشت و جهنم، دنیا و آخرت در اختیار و تحت فرمان دوستش است؟!

    اين جهان هم چون درخت است اى كرام ........................ سخت گيرد خام ها مر شاخ را
    چون بپخت و گشت شيرين لب گران ............................ چون از آن اقبال شيرين شد دهان
    ما بر او چون ميوه هاى نيمْ خام ............................. زان كه در خامى نشايد كاخ را
    سست گيرد شاخ ها را بعد از آن ............................. سرد شد بر آدمى ملك جهان


    [1] سوره بقره آیه 222

  17. صلوات


  18. #9

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    2,182
    حضور
    17 روز 13 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15131

    جمع بندی




    سوال:
    من خیلی از مرگ و از روز قیامت بخصوص عذاب هایی که بخاطر خشم خداست می ترسم .می خواستم بدونم آیا ترسم طبیعی است ؟و چی کار می تونم بکنم که از ترسم کم بشه ؟

    پاسخ:
    یکی از ویژگی هایی که برای مومنان مطرح می شود همین ترس از عذاب و قیامت است چرا که این ویژگی با توجه به میزان معرفت اشخاص کم رنگ یا پر رنگ می شود.ترس مومنان از قیامت در واقع ترس از عمل خودشان است نه ترس از عدالت خداوند.کسانی که به آیات الهی یقین دارند و آیاتی همچون «فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ* وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرّاً يَرَهُ» را ملاک کار و زندگی دنیایی خویش قرار می دهند طبیعتا نسبت به قیامت و حسابرسی ،ترس دارند چرا که نتیجه ی ایمان به این دادگاه ترس و خوف خواهد بود. البته این ترس ،ترس مذمومی نیست به شرطی که حالت آنها بین خوف و رجا باشد یعنی در عین حالی که ترس از قیامت دارند به آن میزان امید به عفو و بخشش پروردگار داشته باشند مهمترین دستور برای زایل شدن ترس ،پاکی عمل است که در قران و روایات به آن سفارش شده ایم.

    امام صادق (عليه السلام) به عبداللّه بن جندب مى‏ فرمايند:
    يَا ابْنَ جُنْدَبٍ يَهْلِكُ الْمُتَّكِلُ عَلَى عَمَلِهِ وَ لايَنْجُو الْمُجْتَرِئُ عَلَى الذُّنُوبِ الواثِقُ بِرَحْمَةِ اللَّهِ. قُلْتُ: فَمَنْ يَنْجُو؟ قالَ: الَّذينَ هُمْ بَيْنَ الرَّجاءِ وَ الْخَوْفِ كَأَنَّ قُلُوبَهُم فى‏ مَخْلَبِ طائِرٍ شَوْقاً إِلى‏ الثَّوابِ وَ خَوْفاً مِنَ الْعَذابِ. «1»
    اى پسر جندب! هر كه بر عمل خود تكيه داشته باشد هلاك مى‏شود و آن كس كه بى‏ باكانه گناه مى‏ كند و دل به رحمت خدا بسته است، نجات نخواهد يافت.
    عرض كردم: پس چه كسى نجات مى ‏يابد؟ فرمود: كسانى كه بين اميد و ترس مثل اين كه دل‏هايشان در چنگال پرنده‏ اى است به واسطه اشتياقى كه به پاداش و ترسى كه از كيفر دارند.

    «ترس» حالتى انفعالى است که ما در برابر تهديد، خطر يا ضرر از خود بروز مى‌دهیم. بنابراین ترس از آن نظر كه به صورت واكنش طبيعى و غير ارادى در انسان ظاهر مى‌شود، رفتارى غير اختيارى و غير ارادى است ولی آنچه که مهم است هدف ترسیدن می باشد در مواردى كه نتيجه و هدف درست و مناسبی براى ترس وجود دارد، تقويت و ايجاد آن مطلوب است بنابراین ترس از خدا و قیامت و عذاب جهنم به دليل ثمرات و نتايج فراوان دنيوى و اخروى ، نه تنها مطلوب، كه لازم و ضرورى است. یکی از فواید ترس از عقوبت الهی ، انجام وظايف و عبادات است
    در زندگى فردى، اجتماعى، دنيوى و اخروى، محرك اصلى در بيشتر رفتارها و اعمال انسانْ ترس است براى خداباوران و معتقدان به جهان آخرت، همچنين ترس از سختى‌هاى شب اول قبر و عذاب جهنمْ می تواند محرك بسيارى از رفتارهای درست باشد.بنابراین تقویت ایمان و بالا بردن معرفت و تلاش در جهت انجام واجبات و ترک محرمات بهترین راهکار برای ایجاد تعادل وقرار گرفتن بین حالت خوف و رجا می باشد.


    1 بحار الأنوار: 75/ 280، باب 24، حديث 1؛ تحف العقول: 302.

    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۶/۰۴/۱۳ در ساعت ۱۶:۴۰

  19. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود