صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا عرفان به معنای ریاضت درست است؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۳
    نوشته
    12
    حضور
    13 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    36

    اشاره آیا عرفان به معنای ریاضت درست است؟




    با عرض سلام و خسته نباشید.
    یک سوال است که مدتی است ذهنم را مشغول کرده است و پاسخ معقولانه ای برای ان پیدا نکرده ام و آن در رابطه با عرفان و ریاضت و تکامل انسان هست.
    مدتی است در مورد فسلفه و مسائل دینی مطالعه میکنم و خیلی کنجکاو هستم که بدانم راهی که اسلام برای تکامل انسان قرار میدهد چیست و نشانه ی یک انسان کامل از منظر اسلام چیست.
    در این مدت به زندگی بزرگانی برخورد کردم که از نظر همگان جزء اوالیاء خداوند و انسان های کامل شمرده میشوند و یکی از مهم ترین نکات بارزی که در زندگی آنها وجود دارد و میتوان دلیل اصلی رشد و ترقی انها در امور معنوی دانست ریاضت ها و گوشه نشینی ها و تارک دنیا شدن انهاست!
    در روایات داریم کسانی که از جامعه فاصله گرفته اند و زهد و تقوا پیشه کرده اند(صبح تا شب نماز و روزه و....) مورد نکوهش قرار گرفته اند!
    مگر نه این که اسلام و قرآن به استفاده از نعمت های حلال خداوند تاکید کرده است ، پس چرا اغلب اکثر بزرگان حتی از استفاده صحیح از دنیا و نعمت های آن امتناع میکنند؟

    ویرایش توسط یا عالی : ۱۳۹۴/۰۸/۳۰ در ساعت ۱۵:۵۸

  2. صلوات ها 8


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    4,062
    حضور
    21 روز 10 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11167



    با نام الله




    آیا عرفان به معنای ریاضت درست است؟








    کارشناس بحث: استاد سمیع



    دلی که نشد خانه یاس نرگس

    خراب است و و یران صفایی ندارد








  5. صلوات ها 4


  6. #3

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    علاقه
    اخلاق-فلسفه-عرفان
    نوشته
    3,816
    حضور
    47 روز 14 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    16428



    نقل قول نوشته اصلی توسط IslamQuest-E نمایش پست ها
    با عرض سلام و خسته نباشید.
    یک سوال است که مدتی است ذهنم را مشغول کرده است و پاسخ معقولانه ای برای ان پیدا نکرده ام و آن در رابطه با عرفان و ریاضت و تکامل انسان هست.
    مدتی است در مورد فسلفه و مسائل دینی مطالعه میکنم و خیلی کنجکاو هستم که بدانم راهی که اسلام برای تکامل انسان قرار میدهد چیست و نشانه ی یک انسان کامل از منظر اسلام چیست.
    در این مدت به زندگی بزرگانی برخورد کردم که از نظر همگان جزء اوالیاء خداوند و انسان های کامل شمرده میشوند و یکی از مهم ترین نکات بارزی که در زندگی آنها وجود دارد و میتوان دلیل اصلی رشد و ترقی انها در امور معنوی دانست ریاضت ها و گوشه نشینی ها و تارک دنیا شدن انهاست!
    در روایات داریم کسانی که از جامعه فاصله گرفته اند و زهد و تقوا پیشه کرده اند(صبح تا شب نماز و روزه و....) مورد نکوهش قرار گرفته اند!
    مگر نه این که اسلام و قرآن به استفاده از نعمت های حلال خداوند تاکید کرده است ، پس چرا اغلب اکثر بزرگان حتی از استفاده صحیح از دنیا و نعمت های آن امتناع میکنند؟
    باسمه تعالی

    با عرض سلام و خسته نباشید

    ما باید بین رهبانیت (به معنای گوشه نشینی و ترک ازدواج، انزوای کامل از خلق و یک گوشه نشستن و عبادت نمودن) و زاهدانه زندگی کردن فرق قائل شویم
    آنچه که مذموم است قسم اول است ولکن قسم دوم توصیه شده، لذا اولیاء الهی و عرفای بالله مانند مرحوم ملا حسینقلی همدانی(ره)، مرحوم قاضی(ره)، حضرت امام (ره)و ... در عین حال که همسر و فرزندانی داشتند و از نعمت های الهی استفاده می نمودند و در میان جامعه و با مردم محشور بودند، و خدمات اجتماعی فراوانی داشتند، در عین حال زندگی آنها یک زندگی ساده و زاهدانه بوده و این امر نه تنها اشکالی ندارد بلکه یک نقطه مثبت در زندگی این رادمردان الهی است.
    موفق باشید


  7. صلوات ها 9


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۲
    نوشته
    439
    حضور
    16 روز 2 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    3
    صلوات
    2654



    نقل قول نوشته اصلی توسط IslamQuest-E نمایش پست ها
    پس چرا اغلب اکثر بزرگان حتی از استفاده صحیح از دنیا و نعمت های آن امتناع میکنند؟
    کدوم یکی از بزرگان مثلا ؟

    ..:: لاالهَ إلا الله ::..

    بدترین احساس زمانیست که خودت هم میفهمی از خدا دور شده ای ...





    خداحافظ همگی .... حلال کنید


  9. صلوات ها 3


  10. #5

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۳
    نوشته
    12
    حضور
    13 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    36



    ما باید بین رهبانیت (به معنای گوشه نشینی و ترک ازدواج، انزوای کامل از خلق و یک گوشه نشستن و عبادت نمودن) و زاهدانه زندگی کردن فرق قائل شویم
    آنچه که مذموم است قسم اول است ولکن قسم دوم توصیه شده
    قسم دومی هم که شما میفرمایید اتفاقا در روایات مذموم شمرده شده است.
    هم روایت از حضرت علی(ع) داریم که شخصی که دارای زن و بچه بود به تقلید از امام علی (ع) در طول روز به جای کار کردن و کسب روزی حلال به عبادت میپرداختند که مورد نکوهش قرار گرفتند.
    یک روایت مشابه هم از پیامبر با همین مضمون داریم.
    کدوم یکی از بزرگان مثلا ؟
    مثلا بزرگانی که جناب سمیع معرفی نمودند و برزگانی که عدمتا صاحب کرامات و فضیلت های معنوی زیادی هستند یا مثلا آیت الله بهجت.
    زمانی که زندگی این بزرگان را بررسی میکنید میبینید که بعضا نماز خواندن در 8 ساعت در روز و نماز شب های طولانی و....
    روایتی از پیامبر داریم به چنین کسانی که در طول شب و روز به سختی به عبادت مشغول هستند که آنها را مورد نکوهش قرار میدهند و میفرمایند که من که پیامبر هستم اینگونه نیستم و در طول شب ساعاتی را استراحت میکنم و در طول روز نیز کار و تلاش میکنیم و بخشی از روز را به عبادت میپردازم.

  11. صلوات ها 5


  12. #6

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۲
    علاقه
    فلسفه و دانستن هر چه بیشتر
    نوشته
    796
    حضور
    20 روز 5 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    79
    صلوات
    2464



    نقل قول نوشته اصلی توسط IslamQuest-E نمایش پست ها
    مثلا بزرگانی که جناب سمیع معرفی نمودند و برزگانی که عدمتا صاحب کرامات و فضیلت های معنوی زیادی هستند یا مثلا آیت الله بهجت.
    زمانی که زندگی این بزرگان را بررسی میکنید میبینید که بعضا نماز خواندن در 8 ساعت در روز و نماز شب های طولانی و....
    روایتی از پیامبر داریم به چنین کسانی که در طول شب و روز به سختی به عبادت مشغول هستند که آنها را مورد نکوهش قرار میدهند و میفرمایند که من که پیامبر هستم اینگونه نیستم و در طول شب ساعاتی را استراحت میکنم و در طول روز نیز کار و تلاش میکنیم و بخشی از روز را به عبادت میپردازم.
    سلام بزرگوار
    درمورد آنچه فرمودید باید بگم
    اولا این همه عبادات مستحبی و ذکر های طولانی همه تا اونجایی که بنده می دونم از اهل بیت(علیهم السلام)نقل شدن! و لابد خود آن بزرگواران در انجامشان کوشا تر بودن
    مثلا حضرت علی(علیه السلام) بعضی شب ها 1000 رکعت نماز می خواندند بنظر شما این مقدار عبادت کم هست؟ مسلما نه
    دوما کار امثال آیت الله بهجت چی بوده؟ تدریس و تربیت نفوس مستعد-پاسخ گویی به شبهات اینها اصلا کار کمی نیست و بسیار ارزش مند و استراتژیک هست و البته وقت گیر!
    نکته بعد اینکه یک نفر آن قدر خدا رو دوست داره که می خواد وقت خالی ای که دارد به جای تفریح با عبادت و گفتگو با خدا پر کنه این کجاش مذموم هست اینکه نهایت معرفت و عشقه!
    یا حق

  13. صلوات ها 6


  14. #7

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۱
    علاقه
    تنهایی
    نوشته
    503
    حضور
    12 روز 6 ساعت 30 دقیقه
    دریافت
    10
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3520



    سلام علیکم

    متاسفانه این روزها ما به اطلاعات زیادی دسترسی داریم که بر خلاف ظاهر معنوی و خداگونشون همگی مانع مسیر خدا میشند چجور؟ به این شکل که کلی احادیث می بینیم و کلی حرف و حدیث می شنویم راجع به خدا پیامبر و اولیا و زندگی اولیا...

    خب در نظر اول با نگاه به زندگی این بزرگان و مقایسه خودمون با این ها و همچنین ضمیمه کردن سه چهار تا حدیث به این مضموم که زندگی دنیاتون رو بچسبید و از نعمت ها لذت ببرید دچار حس سردرگمی و یاس از خودمون میشیم ... که اخر تکلیف این راه چی هست؟

    روش درست این هست که حدیث خوندن رو وقتی که نمی دونیم موضع حدیث چی هست ترک کنیم...
    در قدم دوم کلیات رو از خدا بگیریم ... از کلام خدا ... تاکید خدا بر ایمان به خدا هست، عمل به نماز و دستگیری از فقیران و نیازمندان... یه اشاره هم داریم که نماز شب خیلی خوب هست ... خب به نظرم برای شروع نماز شب هم مفید فایده نیست... چون ممکن هست فرد نتونه به سرعت نماز شب رو پیدا کنه...
    پس واجبات اصلی و ترک محرمات. خدا قشنگ بیان میکنه به مومنین بگو نگاهشون رو کوتاه کنند... پس اینم یه دستور ترک محرمات میگه وای بر دروغ گو...
    اینم یکی دیگه...
    خب فردی که میخواد شروع کنه به سیر الی الله با این دوتا شروع میکنه انجام واجبات(نماز پنجگانه) ترک محرمات(چشم و گوش و زبون)
    حالا این ها در بیست و چهار ساعت وقتی نمیگیره از ادم، پس میتونه زندگیش رو هم انجام بده...
    انشالله ادم جلو تر که رفت یه خورده احساس نیاز به مراقبه میکنه به وقتش به شرطش به روش درستش این ها رو هم اضافه میکنه...
    هیچ لطمه ای هم به زندگی وارد نمیشه اما با یه شیب رو به مثبت کم یعنی در طی یه زمان طولانی نه اینکه یه شبه .... یواش یواش زمان ادم برکت میکنه نظم پیدا میکنه و ادم خودش رو پیدا میکنه می دونه دنبال چی هست تو این مسیر پس زندگیش رو هم بر همین اساس میچینه ... خدا هم کمک میکنه و ادم از زندگیش باز نمیشه اما عبادتش هم خیلی بهتر میشه البته بیشتر کیفیتش تغییر میکنه ، کمیت هم اضافه میشه اما نه به حدی که زندگی مختل بشه ...

    انشالله مفید بوده باشه.

    زهی مصطفی (ص) که در عین صفا از همه ی خیال ها فارغ...

  15. صلوات


  16. #8

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    علاقه
    اخلاق-فلسفه-عرفان
    نوشته
    3,816
    حضور
    47 روز 14 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    16428



    نقل قول نوشته اصلی توسط IslamQuest-E نمایش پست ها
    قسم دومی هم که شما میفرمایید اتفاقا در روایات مذموم شمرده شده است.
    هم روایت از حضرت علی(ع) داریم که شخصی که دارای زن و بچه بود به تقلید از امام علی (ع) در طول روز به جای کار کردن و کسب روزی حلال به عبادت میپرداختند که مورد نکوهش قرار گرفتند.
    یک روایت مشابه هم از پیامبر با همین مضمون داریم.

    مثلا بزرگانی که جناب سمیع معرفی نمودند و برزگانی که عدمتا صاحب کرامات و فضیلت های معنوی زیادی هستند یا مثلا آیت الله بهجت.
    زمانی که زندگی این بزرگان را بررسی میکنید میبینید که بعضا نماز خواندن در 8 ساعت در روز و نماز شب های طولانی و....
    روایتی از پیامبر داریم به چنین کسانی که در طول شب و روز به سختی به عبادت مشغول هستند که آنها را مورد نکوهش قرار میدهند و میفرمایند که من که پیامبر هستم اینگونه نیستم و در طول شب ساعاتی را استراحت میکنم و در طول روز نیز کار و تلاش میکنیم و بخشی از روز را به عبادت میپردازم.

    باسمه تعالی

    کدام روایت زندگی زاهدانه را مذموم شمرده؟ خود حضرت علی علیه السلام در عین حال که در اجتماع بود و خدمات شایانی داشت، حفر چاهها و قنات ها و وقف آنها و حاکم بودن ... ولی در عین حال زندگی زاهدانه ای داشت که نیاز به ذکر نیست
    و اتفاقا آن روایتی را شما مطرح کردید ناظر به رهبانیت و گوشه نشینی است نه یک زندگی زاهدانه

    کجای زندگی آیه الله بهجت به رهبانیت می خورد؟؟؟ شخصیت عظیمی که مرجعیت شیعه را به عهده داشت با مردم حشر و نشر داشت ، شاگردان بزرگی در حوزه تربیت کرد و به هیج عنوان آن زندگی ای که مربوط به رهبانیت و گوشه نشینی است را نداشت ولی در عین حال یک زندگی ساده داشت
    آنچه که مذموم است فقط و فقط عبادت کردن و سربار دیگران بودن است.


  17. صلوات ها 6


  18. #9

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    929
    حضور
    15 روز 17 ساعت 37 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    13
    صلوات
    2409



    هوالعالم

    اکثرا تعریف درستی از ریاضت نداریم .
    ریاضت یکجور آموزش محاسبه در اعمال دنیوی ست
    یعنی تربیت و تادیب نفس ...


    قسم دومی هم که شما میفرمایید اتفاقا در روایات مذموم شمرده شده است.
    هم روایت از حضرت علی(ع) داریم که شخصی که دارای زن و بچه بود به تقلید از امام علی (ع) در طول روز به جای کار کردن و کسب روزی حلال به عبادت میپرداختند که مورد نکوهش قرار گرفتند.
    یک روایت مشابه هم از پیامبر با همین مضمون داریم.
    بد تفسیر شده
    حتی درست حرف زدن درست تفسیر کردن و به عشق مردم کار کردن و ... میتونه عبادت باشه
    اونهم در حد جهاد !

    يا علی جان در بند دنیا نیستم ** بنده ی هر لبخند دنیا نیستم

    | با اذن خدای رحمان بشکن پیمان با شیط!ن
    برای دوری از زنا نه حمار را! عشق مرغ عشق و نجابت حیوان به ظاهر پست را مثال بزن که به حکم و حکمت خداوند خیانت به جفت نداشته و گاها در غم فراق یار دق می کنند.به حبشی ها بگو ! سحر نزدیک است وبانگ اذان عشق و بام مساجد دنیا برازنده شما!اگر امروز حرکت کنید!

    چشمي كه با طمع به خورشيد مي نگرد عاقبت كار كور مي شودحتي.دربرنورازودورميشود.

  19. صلوات ها 3


  20. #10

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    ماهيگيري و شنا
    نوشته
    55
    حضور
    1 روز 1 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    176



    نقل قول نوشته اصلی توسط IslamQuest-E نمایش پست ها
    یک سوال است که مدتی است ذهنم را مشغول کرده است و پاسخ معقولانه ای برای ان پیدا نکرده ام و آن در رابطه با عرفان و ریاضت و تکامل انسان هست.
    بسمه تعالي
    ابتدا بايد معناي رياضت را دانست

    رياضت، تربيت كردن است. و آنكه حيوان را تربيت كند «رائض» گويند. تربيت حيوان منع كردن اوست از آنچه كه مورد پسند رائض نيست و اجبار نمودن اوست به آن چيزي كه مورد قبول رائض است.
    اما در انسان قوه حيواني، مبدا ادراكات و كارهايي حيواني است. اگر مطيع قوه عاقله نباشد مانند حيوان تربيت نشده اي است كه گاهي به سوي شهوت طغيان ميكند و گاهي به سوي غضب. و در چنين شرايطي قوه عاقله را به استخدام خويش در مي‌آورد. ولي اگر قوه حيواني تربيت شود و مطيع عقل گردد ديگر افعال ناشايست ازو صادر نميشود. بنا براين رياضت نفس نهي كردن او از هواهاي نفساني و امر كردن به اطاعت خداي سبحان است.
    علامه عظيم الشان حسن زاده آملي در كتاب صد كلمه در معرفت نفس مي فرمايد:
    «آنكه چند روزي خود را از هرزه خواري و هرزه كاري، و از گزاف وياوه سرايي، بلكه زياده گويي و خلاصه از مشتهايات و تعشّقات حيواني باز بدارد مي بيند كه اقتضاي تكويني نفس اين است كه از رياضت، ضياء و صفاء مي يابد، وآثار او را نور و بهايي است. پس اگر رياضت، مطابق دستور العملِ انسان ساز ــ اعني منطق وحي «ان هذا القرآن يهدي للتي هي اقوم»ــ بوده باشد، اقتضاي تكويني نفس به كمال غايي و نهايي خود نائل آيد».
    ادامه دارد
    ویرایش توسط امير1 : ۱۳۹۳/۰۲/۲۹ در ساعت ۱۸:۴۳

  21. صلوات ها 2


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 4

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود