جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: بررسی صحت حدیث

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    85
    حضور
    4 روز 8 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    224

    بررسی صحت حدیث




    با سلام و خسته نباشید خدمت اساتید گرامی
    میخواستم ببینم چنین احادیثی وجود دارند و در صورت وجود صحت این حدیث ها را برام بررسی کنید.ممنون میشم.

    از امام صادق پرسیدند؛ آیا کسی می تواند شاش گاو را بخورد؟

    گفت، اگر برای درمان به آن نیاز دارد، می تواند بخورد؛ همچنین شاش شتر و گوسفند.
    (وسائل الشیعه، ج 3، ص 410)
    علیکم بأبوال الإبل البریة و ألبانها». ص. ۴۵
    بر شماست(نوشیدن] شاش شتر صحرائی و شیرش را
    کنز العمال، جلد ۱

    «مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ بَکْرِ بْنِ صَالِحٍ عَنِ الْجَعْفَرِیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ مُوسَى(ع) یَقُولُ أَبْوَالُ الْإِبِلِ خَیْرٌ مِنْ أَلْبَانِهَا وَ یَجْعَلُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الشِّفَاءَ فِی أَلْبَانِهَا.
    کتاب جامع الأحادیث، جلد ۲۸ از چاپ جدید، صفحه ۴۳۳ به بعد روایات مصادر شیعه
    محمد ابن یحی از احمد ابن نحند ابن عیسی ......گفت شنیدم که ابالحسن موسی میگوید شاشهای شتر از شیرهای آن بهتر است و .....
    در حدیث دیگر منقول است که مفضل به خدمت حضرت صادق آمد شکایت کرد ، از تنگی نفس و گفت اندک راهی که میروم تنگ میگردد و مینشینم فرمود که شاش شتر بخور تا ساکن شود .
    حیله المتقین ، باب نهم ، فصل نهم در معالجه امراض درونی و قولنج و بادها و آزار معده و سرفه
    علی ابن ابی طالب: شیر گاو دوا باشند و شاش شتر بهتر از شیر آنست.
    آسمان و جهان/ ترجمه كتاب السماء و العالم/ بحارالانوار ، مجلسی/ مترجم: محمد باقر كمرهاى،ناشر: اسلامیه، تهران، چ اول:1351 ش. جلد6

  2. صلوات


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    4,062
    حضور
    21 روز 10 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11167



    با نام الله




    بررسی صحت حدیث








    کارشناس بحث: استاد مجید



    دلی که نشد خانه یاس نرگس

    خراب است و و یران صفایی ندارد








  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,843
    حضور
    51 روز 12 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    4099



    سلام
    قبلا در این باره بحث شده
    http://www.askdin.com/thread21627.html


  7. صلوات ها 2


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    علاقه
    تحقیقات در زمینه ی معارف اسلامی
    نوشته
    2,166
    حضور
    29 روز 7 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    9019



    نقل قول نوشته اصلی توسط zarif razavi نمایش پست ها
    با سلام و خسته نباشید خدمت اساتید گرامی
    میخواستم ببینم چنین احادیثی وجود دارند و در صورت وجود صحت این حدیث ها را برام بررسی کنید.ممنون میشم.

    از امام صادق پرسیدند؛ آیا کسی می تواند شاش گاو را بخورد؟

    گفت، اگر برای درمان به آن نیاز دارد، می تواند بخورد؛ همچنین شاش شتر و گوسفند.
    (وسائل الشیعه، ج 3، ص 410)
    علیکم بأبوال الإبل البریة و ألبانها». ص. ۴۵
    بر شماست(نوشیدن] شاش شتر صحرائی و شیرش را
    کنز العمال، جلد ۱

    «مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ بَکْرِ بْنِ صَالِحٍ عَنِ الْجَعْفَرِیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ مُوسَى(ع) یَقُولُ أَبْوَالُ الْإِبِلِ خَیْرٌ مِنْ أَلْبَانِهَا وَ یَجْعَلُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الشِّفَاءَ فِی أَلْبَانِهَا.
    کتاب جامع الأحادیث، جلد ۲۸ از چاپ جدید، صفحه ۴۳۳ به بعد روایات مصادر شیعه
    محمد ابن یحی از احمد ابن نحند ابن عیسی ......گفت شنیدم که ابالحسن موسی میگوید شاشهای شتر از شیرهای آن بهتر است و .....
    در حدیث دیگر منقول است که مفضل به خدمت حضرت صادق آمد شکایت کرد ، از تنگی نفس و گفت اندک راهی که میروم تنگ میگردد و مینشینم فرمود که شاش شتر بخور تا ساکن شود .
    حیله المتقین ، باب نهم ، فصل نهم در معالجه امراض درونی و قولنج و بادها و آزار معده و سرفه
    علی ابن ابی طالب: شیر گاو دوا باشند و شاش شتر بهتر از شیر آنست.
    آسمان و جهان/ ترجمه كتاب السماء و العالم/ بحارالانوار ، مجلسی/ مترجم: محمد باقر كمرهاى،ناشر: اسلامیه، تهران، چ اول:1351 ش. جلد6
    با صلوات بر محمد و آل محمد
    وسلام وعرض ادب
    وسائل الشيعة ؛ ج‏3 ؛ ص410
    وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُصَدِّقِ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي حَدِيثٍ قَالَ: سُئِلَ عَنْ بَوْلِ الْبَقَرِ يَشْرَبُهُ الرَّجُلُ قَالَ إِنْ كَانَ مُحْتَاجاً إِلَيْهِ يَتَدَاوَى بِهِ (يَشْرَبُهُ) وَ كَذَلِكَ بَوْلُ الْإِبِلِ وَ الْغَنَمِ.
    بررسی سند:
    1-أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ بن علی بن فضال، فطحی، ثقه
    2-عَمْرِو بْنِ سَعِيد المدائنی، فطحی، ثقه
    3-مُصَدِّقِ بْنِ صَدَقَةَ، فطحی، ثقه، جلیل
    4- عَمَّارٍ بن موسی الساباطی،فطحی، ثقه وفی احادیثه اضطراب کثیرا)
    - حدیث موثق، اتصال مسند، نوع سند تعلیق وضمیر

    نهج الفصاحة (مجموعه كلمات قصار حضرت رسول صلى الله عليه و آله) ؛ ؛ ص381
    1135 تداووا بألبان البقر فإنّي أرجوا أن يجعل اللَّه فيها شفاء فإنّها تأكل من كلّ الشّجر.
    با شير گاو مداوا كنيد زيرا من اميدوارم كه خدا در آن شفا قرار داده باشد زيرا از همه درختان مي چرد.
    این روایت در اسناد شیعه موجود نیست .

    الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏6 ؛ ص338
    1- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ بَكْرِ بْنِ صَالِحٍ عَنِ الْجَعْفَرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ مُوسَى ع يَقُولُ‏ أَبْوَالُ‏ الْإِبِلِ‏ خَيْرٌ مِنْ‏ أَلْبَانِهَا وَ يَجْعَلُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الشِّفَاءَ فِي أَلْبَانِهَا.
    بررسی سند:
    1-مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى العطار، امامی،ثقه، جلیل
    2-أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى الاشعری، امامی،ثقه، جلیل
    3-بَكْرِ بْنِ صَالِحٍ الرازی، امامی ثقه علی التحقیق وربما یضعف
    4- سلیمان بن جعفر بن ابراهیم الجعفری،امامی،ثقه
    سند روایت: صحیح، اتصال مسند، نوع سند عادی


    بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏59 ؛ ص84
    8- وَ عَنِ الْجَعْفَرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع يَقُولُ‏ أَبْوَالُ‏ الْإِبِلِ‏ خَيْرٌ مِنْ‏ أَلْبَانِهَا وَ يَجْعَلُ اللَّهُ الشِّفَاءَ فِي أَلْبَانِهَا .
    بيان اعلم أنه لا خلاف في نجاسة بول ما لا يؤكل لحمه مما له نفس سائلة سواء كان نجس العين أم لا فيحرم بوله للنجاسة و قد مر خلاف في بول الطيور و أما الحيوان المحلل ففي تحريم بوله قولان أحدهما و به قال المرتضى و ابن إدريس و المحقق في النافع الحل للأصل و كونه طاهرا و عدم دليل يدل على تحريمه فيتناول قوله تعالى‏ قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى‏ طاعِمٍ يَطْعَمُهُ‏ «الأنعام: 145» الآية.
    و الثاني و هو الذي اختاره المحقق في الشرائع و العلامة و جماعة التحريم عدا بول الإبل للاستخباث فيتناوله‏ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ‏ « الأعراف: 157» و لا يلزم من طهارته حله.
    و لعل الأول أقوى لأن الظاهر أن المراد بالخبث‏ في الآية ما فيه جهة قبح واقعي يظهر لنا ببيان الشارع لا ما تستقذره الطبائع كما سنبينه إن شاء الله في محله.
    و إنما استثنوا بول‏ الإبل لما ثبت عندهم أن النبي ص أمر قوما اعتلوا بالمدينة أن يشربوا أبوال الإبل فيجوز الاستشفاء بها و بعضهم جوزوا الاستشفاء بسائر الأبوال الطاهرة أيضا و الحاصل أنه على القول بالتحريم يرجع إلى الخلاف المتقدم و يقيد بحال الضرورة و على القول الآخر يجوز مطلقا و الله يعلم؛ مختار محقق در شرائع و علامه و جمعى كه حرامست مگر شاش شتر براى آن كه خبيثه است و عموم آيه «و حرام است بر آنها خبائث، 157- الاعراف» شامل آنست و پاكى دليل حلال بودن نيست و شايد قول يكم اقوى است، چون مقصود از خبائث در آيه جهت قبحى است كه شارع بيان كند و نفرت طبع نيست چنانچه در جايش آن را بيان كنيم ان شاء اللَّه و همانا شاش شتر را جدا كردند براى آن كه ثابت شده رسول خدا بمردمى كه در مدينه بيمار شدند فرمود شاش شتر بنوشند و درمان جوئى از آن تجويز شده و برخى درمان جستن از همه شاشهاى پاك را جائز دانستند و خلاصه بنا بر قول بحرمت خلاف پيش در آنها آيد و جوازش بحال ضرورت برگردد و بنا بر قول ديگر مطلقا جائز است و اللَّه يعلم.( آسمان و جهان-ترجمه كتاب السماء و العالم بحار ج‏6 76 روايات ..... ص : 74)

    .


  9. صلوات ها 2


  10. #5

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,843
    حضور
    51 روز 12 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    4099



    نقل قول نوشته اصلی توسط مجید نمایش پست ها
    الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏6 ؛ ص338
    1- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ بَكْرِ بْنِ صَالِحٍ عَنِ الْجَعْفَرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ مُوسَى ع يَقُولُ‏ أَبْوَالُ‏ الْإِبِلِ‏ خَيْرٌ مِنْ‏ أَلْبَانِهَا وَ يَجْعَلُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الشِّفَاءَ فِي أَلْبَانِهَا.
    بررسی سند:
    1-مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى العطار، امامی،ثقه، جلیل
    2-أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى الاشعری، امامی،ثقه، جلیل
    3-بَكْرِ بْنِ صَالِحٍ الرازی، امامی ثقه علی التحقیق وربما یضعف
    4- سلیمان بن جعفر بن ابراهیم الجعفری،امامی،ثقه
    سند روایت: صحیح، اتصال مسند، نوع سند عادی
    سلام
    ظاهراً سند روایت ضعیف است

    باب ألبان الإبل‏ الحديث الأول‏: ضعيف.
    مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول، ج‏22، ص: 171


    بكر بن‏ صالح‏ الرازي‏

    مولى بني ضبة، روى عن أبي الحسن موسى عليه السلام، ضعيف. له كتاب نوادر يرويه عدة من أصحابنا، أخبرناه محمد بن علي قال: حدثنا أحمد بن محمد بن يحيى قال: حدثنا أبي قال: حدثنا أحمد بن محمد بن عيسى قال: حدثنا محمد بن خالد البرقي عن بكر به، و هذا الكتاب يختلف باختلاف الرواة عنه‏ (رجال النجاشي، ص: 109)


    بكر بن‏ صالح‏ الرازي‏

    مولى بني ضبة روى عن أبي الحسن الكاظم عليه السلام‏ ضعيف جدا كثير التفرد بالغرائب.(خلاصة الاقوال علامه حلی، ص: 207)

    ویرایش توسط ملاصدرا : ۱۳۹۳/۰۲/۲۳ در ساعت ۱۹:۳۳

  11. صلوات


  12. #6

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    85
    حضور
    4 روز 8 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    224



    با سلام مجدد
    ببخشید متوجه نشدم.این روایات صحت دارن یا خیر؟ به نظر میرسه اختلاف نظر بین جناب ملاصدرا و کارشناس مربوطه هست.

  13. #7

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    85
    حضور
    4 روز 8 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    224



    نقل قول نوشته اصلی توسط مجید نمایش پست ها
    با صلوات بر محمد و آل محمد
    وسلام وعرض ادب
    وسائل الشيعة ؛ ج‏3 ؛ ص410
    وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُصَدِّقِ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي حَدِيثٍ قَالَ: سُئِلَ عَنْ بَوْلِ الْبَقَرِ يَشْرَبُهُ الرَّجُلُ قَالَ إِنْ كَانَ مُحْتَاجاً إِلَيْهِ يَتَدَاوَى بِهِ (يَشْرَبُهُ) وَ كَذَلِكَ بَوْلُ الْإِبِلِ وَ الْغَنَمِ.
    بررسی سند:
    1-أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ بن علی بن فضال، فطحی، ثقه
    2-عَمْرِو بْنِ سَعِيد المدائنی، فطحی، ثقه
    3-مُصَدِّقِ بْنِ صَدَقَةَ، فطحی، ثقه، جلیل
    4- عَمَّارٍ بن موسی الساباطی،فطحی، ثقه وفی احادیثه اضطراب کثیرا)
    - حدیث موثق، اتصال مسند، نوع سند تعلیق وضمیر

    نهج الفصاحة (مجموعه كلمات قصار حضرت رسول صلى الله عليه و آله) ؛ ؛ ص381
    1135 تداووا بألبان البقر فإنّي أرجوا أن يجعل اللَّه فيها شفاء فإنّها تأكل من كلّ الشّجر.
    با شير گاو مداوا كنيد زيرا من اميدوارم كه خدا در آن شفا قرار داده باشد زيرا از همه درختان مي چرد.
    این روایت در اسناد شیعه موجود نیست .

    الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏6 ؛ ص338
    1- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ بَكْرِ بْنِ صَالِحٍ عَنِ الْجَعْفَرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ مُوسَى ع يَقُولُ‏ أَبْوَالُ‏ الْإِبِلِ‏ خَيْرٌ مِنْ‏ أَلْبَانِهَا وَ يَجْعَلُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الشِّفَاءَ فِي أَلْبَانِهَا.
    بررسی سند:
    1-مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى العطار، امامی،ثقه، جلیل
    2-أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى الاشعری، امامی،ثقه، جلیل
    3-بَكْرِ بْنِ صَالِحٍ الرازی، امامی ثقه علی التحقیق وربما یضعف
    4- سلیمان بن جعفر بن ابراهیم الجعفری،امامی،ثقه
    سند روایت: صحیح، اتصال مسند، نوع سند عادی


    بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏59 ؛ ص84
    8- وَ عَنِ الْجَعْفَرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع يَقُولُ‏ أَبْوَالُ‏ الْإِبِلِ‏ خَيْرٌ مِنْ‏ أَلْبَانِهَا وَ يَجْعَلُ اللَّهُ الشِّفَاءَ فِي أَلْبَانِهَا .
    بيان اعلم أنه لا خلاف في نجاسة بول ما لا يؤكل لحمه مما له نفس سائلة سواء كان نجس العين أم لا فيحرم بوله للنجاسة و قد مر خلاف في بول الطيور و أما الحيوان المحلل ففي تحريم بوله قولان أحدهما و به قال المرتضى و ابن إدريس و المحقق في النافع الحل للأصل و كونه طاهرا و عدم دليل يدل على تحريمه فيتناول قوله تعالى‏ قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى‏ طاعِمٍ يَطْعَمُهُ‏ «الأنعام: 145» الآية.
    و الثاني و هو الذي اختاره المحقق في الشرائع و العلامة و جماعة التحريم عدا بول الإبل للاستخباث فيتناوله‏ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ‏ « الأعراف: 157» و لا يلزم من طهارته حله.
    و لعل الأول أقوى لأن الظاهر أن المراد بالخبث‏ في الآية ما فيه جهة قبح واقعي يظهر لنا ببيان الشارع لا ما تستقذره الطبائع كما سنبينه إن شاء الله في محله.
    و إنما استثنوا بول‏ الإبل لما ثبت عندهم أن النبي ص أمر قوما اعتلوا بالمدينة أن يشربوا أبوال الإبل فيجوز الاستشفاء بها و بعضهم جوزوا الاستشفاء بسائر الأبوال الطاهرة أيضا و الحاصل أنه على القول بالتحريم يرجع إلى الخلاف المتقدم و يقيد بحال الضرورة و على القول الآخر يجوز مطلقا و الله يعلم؛ مختار محقق در شرائع و علامه و جمعى كه حرامست مگر شاش شتر براى آن كه خبيثه است و عموم آيه «و حرام است بر آنها خبائث، 157- الاعراف» شامل آنست و پاكى دليل حلال بودن نيست و شايد قول يكم اقوى است، چون مقصود از خبائث در آيه جهت قبحى است كه شارع بيان كند و نفرت طبع نيست چنانچه در جايش آن را بيان كنيم ان شاء اللَّه و همانا شاش شتر را جدا كردند براى آن كه ثابت شده رسول خدا بمردمى كه در مدينه بيمار شدند فرمود شاش شتر بنوشند و درمان جوئى از آن تجويز شده و برخى درمان جستن از همه شاشهاى پاك را جائز دانستند و خلاصه بنا بر قول بحرمت خلاف پيش در آنها آيد و جوازش بحال ضرورت برگردد و بنا بر قول ديگر مطلقا جائز است و اللَّه يعلم.( آسمان و جهان-ترجمه كتاب السماء و العالم بحار ج‏6 76 روايات ..... ص : 74)

    .
    در صورت صحت چنین حدیثی منافات با عقل نیست؟ منظورم اینه که این عمل مشمئزکننده نیست؟
    یادمه بسیاری از اندیشمندان مسلمان میخواستند عقاید دین زردشت را زیر سوال ببرند به کتاب وندیداد اشاره می کردند که در آن به زنانی که دوره ماهانه را می گذراندند ادرار گاو می دادند یا از این دست کارها انجام می دادند

  14. صلوات


  15. #8

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    علاقه
    تحقیقات در زمینه ی معارف اسلامی
    نوشته
    2,166
    حضور
    29 روز 7 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    9019



    پست جمع بندی موضوع

    پرسش:
    با سلام و خسته نباشید خدمت اساتید گرامی
    میخواستم ببینم چنین احادیثی وجود دارند و در صورت وجود صحت این حدیث ها را برام بررسی کنید.ممنون میشم.
    از امام صادق پرسیدند؛ آیا کسی می تواند شاش گاو را بخورد؟ گفت، اگر برای درمان به آن نیاز دارد، می تواند بخورد؛ همچنین شاش شتر و گوسفند.(وسائل الشیعه، ج 3، ص 410)
    « علیکم بأبوال الإبل البریة و ألبانها». ص. ۴۵بر شماست(نوشیدن] شاش شتر صحرائی و شیرش را (کنز العمال، جلد ۱)
    «مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ بَکْرِ بْنِ صَالِحٍ عَنِ الْجَعْفَرِیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ مُوسَى(ع) یَقُولُ أَبْوَالُ الْإِبِلِ خَیْرٌ مِنْ أَلْبَانِهَا وَ یَجْعَلُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الشِّفَاءَ فِی أَلْبَانِهَا.
    کتاب جامع الأحادیث، جلد ۲۸ از چاپ جدید، صفحه ۴۳۳ به بعد روایات مصادر شیعه
    محمد ابن یحی از احمد ابن نحند ابن عیسی ......گفت شنیدم که ابالحسن موسی میگوید شاشهای شتر از شیرهای آن بهتر است و .....
    در حدیث دیگر منقول است که مفضل به خدمت حضرت صادق آمد شکایت کرد ، از تنگی نفس و گفت اندک راهی که میروم تنگ میگردد و مینشینم فرمود که شاش شتر بخور تا ساکن شود .(حیله المتقین ، باب نهم ، فصل نهم در معالجه امراض درونی و قولنج و بادها و آزار معده و سرفه)
    علی ابن ابی طالب: شیر گاو دوا باشند و شاش شتر بهتر از شیر آنست. (آسمان و جهان/ ترجمه كتاب السماء و العالم/ بحارالانوار ، مجلسی/ مترجم: محمد باقر كمرهاى،ناشر: اسلامیه، تهران، چ اول:1351 ش. جلد6)

    پاسخ:
    با سلام وعرض ادب خدمت شما پرسشگر گرامی روایات در خواستی شما در ذیل مورد بررسی قرار می گیرد:
    1ـ وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُصَدِّقِ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي حَدِيثٍ قَالَ: سُئِلَ عَنْ بَوْلِ الْبَقَرِ يَشْرَبُهُ الرَّجُلُ قَالَ إِنْ كَانَ مُحْتَاجاً إِلَيْهِ يَتَدَاوَى بِهِ (يَشْرَبُهُ) وَ كَذَلِكَ بَوْلُ الْإِبِلِ وَ الْغَنَمِ.(1)
    بررسی سند:
    1-أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ بن علی بن فضال، فطحی، ثقه
    2-عَمْرِو بْنِ سَعِيد المدائنی، فطحی، ثقه
    3-مُصَدِّقِ بْنِ صَدَقَةَ، فطحی، ثقه، جلیل
    4- عَمَّارٍ بن موسی الساباطی، فطحی، ثقه وفی احادیثه اضطراب کثیرا.
    بنابراین حدیث موثق، اتصال مسند، نوع سند تعلیق و ضمیر.

    2ـ تداووا بألبان البقر فإنّي أرجوا أن يجعل اللَّه فيها شفاء فإنّها تأكل من كلّ الشّجر.(2)
    با شير گاو مداوا كنيد زيرا من اميدوارم كه خدا در آن شفا قرار داده باشد زيرا از همه درختان مي چرد.
    این روایت در اسناد شیعه موجود نیست .

    3- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ بَكْرِ بْنِ صَالِحٍ عَنِ الْجَعْفَرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ مُوسَى ع يَقُولُ‏ أَبْوَالُ‏ الْإِبِلِ‏ خَيْرٌ مِنْ‏ أَلْبَانِهَا وَ يَجْعَلُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الشِّفَاءَ فِي أَلْبَانِهَا.(3)
    بررسی سند:
    1-مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى العطار، امامی،ثقه، جلیل
    2-أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى الاشعری، امامی،ثقه، جلیل
    3-بَكْرِ بْنِ صَالِحٍ الرازی، امامی ثقه علی التحقیق وربما یضعف
    4- سلیمان بن جعفر بن ابراهیم الجعفری،امامی،ثقه
    سند روایت: صحیح، اتصال مسند، نوع سند عادی.

    4ـ وَ عَنِ الْجَعْفَرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع يَقُولُ‏ أَبْوَالُ‏ الْإِبِلِ‏ خَيْرٌ مِنْ‏ أَلْبَانِهَا وَ يَجْعَلُ اللَّهُ الشِّفَاءَ فِي أَلْبَانِهَا .(4)
    بيان: اعلم أنه لا خلاف في نجاسة بول ما لا يؤكل لحمه مما له نفس سائلة سواء كان نجس العين أم لا فيحرم بوله للنجاسة و قد مر خلاف في بول الطيور و أما الحيوان المحلل ففي تحريم بوله قولان أحدهما و به قال المرتضى و ابن إدريس و المحقق في النافع الحل للأصل و كونه طاهرا و عدم دليل يدل على تحريمه فيتناول قوله تعالى‏ قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى‏ طاعِمٍ يَطْعَمُهُ‏ «الأنعام: 145» الآية.
    و الثاني و هو الذي اختاره المحقق في الشرائع و العلامة و جماعة التحريم عدا بول الإبل للاستخباث فيتناوله‏ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ‏ « الأعراف: 157» و لا يلزم من طهارته حله.
    و لعل الأول أقوى لأن الظاهر أن المراد بالخبث‏ في الآية ما فيه جهة قبح واقعي يظهر لنا ببيان الشارع لا ما تستقذره الطبائع كما سنبينه إن شاء الله في محله.
    و إنما استثنوا بول‏ الإبل لما ثبت عندهم أن النبي ص أمر قوما اعتلوا بالمدينة أن يشربوا أبوال الإبل فيجوز الاستشفاء بها و بعضهم جوزوا الاستشفاء بسائر الأبوال الطاهرة أيضا و الحاصل أنه على القول بالتحريم يرجع إلى الخلاف المتقدم و يقيد بحال الضرورة و على القول الآخر يجوز مطلقا و الله يعلم؛ مختار محقق در شرائع و علامه و جمعى كه حرامست مگر شاش شتر براى آن كه خبيثه است و عموم آيه «و حرام است بر آنها خبائث، الاعراف/157» شامل آن است و پاكى دليل حلال بودن نيست و شايد قول يكم اقوى است، چون مقصود از خبائث در آيه جهت قبحى است كه شارع بيان كند و نفرت طبع نيست چنان چه در جايش آن را بيان كنيم ان شاء اللَّه و همانا شاش شتر را جدا كردند براى آن كه ثابت شده رسول خدا بمردمى كه در مدينه بيمار شدند فرمود شاش شتر بنوشند و درمان جوئى از آن تجويز شده و برخى درمان جستن از همه شاشهاى پاك را جائز دانستند و خلاصه بنا بر قول بحرمت خلاف پيش در آنها آيد و جوازش بحال ضرورت برگردد و بنا بر قول ديگر مطلقا جائز است و اللَّه يعلم.(5)


    پی نوشت:
    1) وسائل الشيعة، ج‏3، ص410.
    2) نهج الفصاحة (مجموعه كلمات قصار حضرت رسول صلى الله عليه و آله)، ص381،ح1135.
    3) الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏6 ؛ ص338.
    4) بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏59 ؛ ص84.
    5) آسمان و جهان-ترجمه كتاب السماء و العالم بحار ج‏6، ح76، ص74.
    بررسی صحت حدیث

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود