جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: واکنش انسان به نعمت

  1. #1

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    650
    حضور
    12 روز 21 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    2
    گالری
    12
    صلوات
    1149

    اشاره واکنش انسان به نعمت




    سلام. به این دو دسته آیه توجه فرمایید:

    1)…چون خداوند او (انسان) را از جانب خود نعمتي عطا كند، آن [مصيبتي] را كه در رفع آن پيشتر به درگاه خدا دعا مي‌كرد، فراموش مي‌كند و مشرك مي‌شود (آيه 8 سوره زمر).

    … و اگر از جانب خود رحمتي ـ پس از زياني كه به او رسيده است ـ بچشانيم، قطعاً خواهد گفت: من سزاوار آنم و گمان ندارم رستاخيز برپا شود (آيه 50 سوره فصلت).

    و چون انسان را نعمت بخشيم، روي برتابد و خود را كنار كشد (آيه 51 سوره فصلت).



    2)هنگامي كه پروردگارش او را عزيز مي‌دارد و نعمت فراوان به او مي‌دهد، مي‌گويد:‌پروردگارم مرا گرامي داشته است. (آيه 15 سوره فجر)


    دسته اوّل نشانگر ناشکری انسان در برابر نعمت و دسته دوم، نشانگر قدردانی و شکرگذاری انسان در برابر نعمت است. این دو دسته آیه چگونه با هم سازگار می شوند؟

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,515
    حضور
    174 روز 17 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58293



    با نام و یاد دوست





    واکنش انسان به نعمت








    کارشناس بحث: استاد یاسین


  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    نوشته
    1,066
    حضور
    36 روز 8 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3947



    بسم الله الرحمن الرحيم

    با سلام و احترام


    منظور از" انسان" درآيه 8 سوره زمر، انسانهاى عادى و تربيت نايافته در پرتو تعليمات انبياء است، و گرنه دست‏ پروردگان مردان حق همچون خود آنان در" سراء" و" ضراء" در ناراحتيها و راحتيها، در ناكاميها و كاميابيها همواره به ياد او هستند، و دست به دامن لطف او دارند.[1]


    در آيه50 سوره فصلت، به يكى ديگر از حالات نامطلوب انسانهاى دور مانده از علم و ايمان يعنى حالت غرور و از خود راضى بودن اشاره ميكند.[2]


    " فَأَمَّا الْإِنْسانُ إِذا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ"
    [3] اين آيه به دليل اينكه حرف" فاء" در آغاز آن آمده نتيجه‏ گيرى از آيات قبل است، و در آن حال آدمى را در صورتى كه نعمتش زياد شود و صورتى كه از نعمت محروم باشد بيان مى ‏كند، گويا فرموده: گفتيم انسان زير نظر خداى تعالى است، و خداى تعالى در كمين او است تا ببيند به صلاح مى‏ گرايد و يا به فساد، و او را مى ‏آزمايد، و در بوته امتحان قرارش مى ‏دهد، يا با دادن نعمت، و يا با محروم كردنش از آن، اين از نظر واقع امر و اما انسان اين واقعيت را آن طور كه بايد در نظر نمى ‏گيرد، او وقتى مورد انعام خداى تعالى قرار مى‏ گيرد خيال مى ‏كند نزد خدا احترام و كرامتى داشته، كه اين نعمت را به او داده، پس او هر كارى دلش بخواهد مى ‏تواند بكند، در نتيجه طغيان مى ‏كند و فساد را گسترش مى ‏دهد، و اگر مورد انعام قرارش ندهد و زندگيش را تنگ بگيرد، او خيال مى‏ كند كه خداى تعالى با او دشمنى دارد و به وى اهانت مى‏ كند، در نتيجه به كفر و جزع مى‏ پردازد.


    پس مراد از جمله‏" فَأَمَّا الْإِنْسانُ"
    اين است كه: نوع انسان بحسب طبع اولى اينطور است، نه اينكه فرد فرد همه انسانها اينطورند، بنا بر اين، الف و لام" الانسان" براى جنس است، نه براى استغراق.[4]



    در حقيقت انسانهاي معمولي در صورت بهره مند شدن از نعمت هاي خداوند خودشان را در وضعيت خوب و مناسبي تصور مي كنند اما اگر دچار مشكلي شوند و شرايط دشواري بوجود آيد ميگويند خداوند مرا خوار نمود.



    انسانهاي دور از تعليم انبياء(عليهم السلام) نه تنها در مشكلات از بندگي خداوند دوراند بلكه هنگامي كه خداوند نعمت به آنها مي دهد نيز در مسير درست و صحيح قرار نميگيرند و اين نعمت را از جانب خداوند نمي دانند.





    [1] - تفسير نمونه، ج‏19، ص: 391

    [2] - تفسير نمونه، ج‏20، ص: 321

    [3] - سوره فجر،آيه15.


    [4] - ترجمه تفسير الميزان، ج‏20، ص: 472







    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۵/۰۳/۲۵ در ساعت ۱۷:۱۶
    واکنش انسان به نعمت
    امام جواد(علیه السلام):خصلتهايى كه مؤمن‏ به آن نيازمند مى ‏باشد سه‏ چيز است: 1- توفيق از جانب خداى عزّ و جل 2- خود واعظ خويش بودن 3- پذيرفتن نصيحت‏.(تحف العقول / ترجمه حسن زاده‏،ص: 827)


  7. صلوات ها 4


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    650
    حضور
    12 روز 21 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    2
    گالری
    12
    صلوات
    1149



    با سلام و تشکر.

    مورد دیگر واکنش انسان به مصیبت است:

    1) چون به انسان آسيبي رسد، پروردگارش را ـ در حالي كه بسوي او بازگشت كننده است ـ مي‌خواند (آيه 8 سوره زمر)

    و چون آسيبي به او(انسان) رسد، دست به دعاي فراوان بردارد(آیه 51 سوره فصلت)


    2)… و چون آسيبي به او (انسان) رسد، مأيوس و نااميد مي‌گردد (آيه 49 سوره فصلت).

    … و اما چون [خدا] او (انسان) را مي‌آزمايد و روزي‌اش را بر او تنگ مي‌گرداند،مي‌گويد:پروردگ رم مرا خوار كرده است.




    مضمون این چهار آیه، علی الخصوص آیه های 49 و 51 سوره فصلت چگونه به هم سازگاری می یابند؟

  9. صلوات ها 2


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    نوشته
    1,066
    حضور
    36 روز 8 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3947



    بسم الله الرحمن الرحیم

    « لا يَسْأَمُ الْإِنْسانُ مِنْ دُعاءِ الْخَيْرِ وَ إِنْ مَسَّهُ الشَّرُّ فَيَؤُسٌ قَنُوطٌ»[1] (انسان هرگز از تقاضاى نيكى (و نعمت) خسته نمى‏شود؛ و هر گاه شرّ و بدى به او رسد، بسيار مأيوس و نوميد مى‏گردد).

    منظور از انسان در اينجا" انسان تربيت نايافته" اى است كه قلبش به نور معرفت الهى و ايمان پروردگار، و احساس مسئوليت در روز جزا روشن نشده، انسانهايى كه بر اثر جهان‏بيني هاى غلط در محدوده عالم ماده گرفتارند، و روح بلندى كه ما وراى آن را ببيند، و ارزشهاى والاى انسانى را بنگرد، ندارند.
    آرى آنها هنگامی که دنیا به آنها رو می آورد خوشحال و مسروند و هنگامی که دنیا به آنها پشت می کند ناراحت و غمگین می شوند، نه پناهگاهى دارند كه به آنها پناه دهد و نه چراغ فروزانى كه نور اميد بر قلب آنها بپاشد.[2]

    « وَ إِذا أَنْعَمْنا عَلَى الْإِنْسانِ أَعْرَضَ وَ نَأى‏ بِجانِبِهِ وَ إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعاءٍ عَرِيضٍ»[3] (و هر گاه به انسان (غافل و بى‏خبر) نعمت دهيم، روى مى‏گرداند و به حال تكبّر از حق دور مى‏شود؛ ولى هر گاه مختصر ناراحتى به او رسد، تقاضاى فراوان و مستمرّ (براى بر طرف شدن آن) دارد).

    شبيه همين معنى در سوره يونس آمده است: «وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنا إِلى‏ ضُرٍّ مَسَّهُ كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ‏»[4] هنگامى كه به انسان مختصر زيانى برسد ما را در همه حال مى‏خواند، در حالى كه به پهلو خوابيده، يا نشسته، يا ايستاده است، اما هنگامى كه ناراحتى او را بر طرف سازيم چنان مى‏رود كه گويى هرگز ما را براى حل مشكلى نخوانده! اينگونه براى اسرافكاران اعمالشان زينت داده شده است‏.[5]

    انسانهایی که از تقوای لازم برخوردار نیستند هنگامی که نعمتی به آنها می رسد مغرور و فراموشکار می شوند و هنگامی که نعمتی را از دست می دهند و گرفتاری برایشان به وجود می آید مایوس و نا امید می شوند.

    اما انسانها مومن و با تقوا هیچ حادثه و تغییری آنها را از یاد خدا غافل نمی کند بلکه در همه حال به یاد خداوند و شاکر نعمت ها هستند:« رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّه‏»[6].

    در واقع دو دسته آیات بیان حال دو دسته افراد با ایمان و ضعف الایمان است.



    [1] -سوره فصلت،آیه49.

    [2]- تفسير نمونه، ج‏20، ص: 320.

    [3] - سوره فصلت،آیه51.

    [4] - سوره یونس،آیه12.

    [5]- تفسير نمونه، ج‏20، ص: 323.
    [6]
    - سوره نور،آیه37.




    واکنش انسان به نعمت
    امام جواد(علیه السلام):خصلتهايى كه مؤمن‏ به آن نيازمند مى ‏باشد سه‏ چيز است: 1- توفيق از جانب خداى عزّ و جل 2- خود واعظ خويش بودن 3- پذيرفتن نصيحت‏.(تحف العقول / ترجمه حسن زاده‏،ص: 827)


  11. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۳/۱۰/۱۷, ۲۰:۰۶ : 2

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود