جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا خداوند فقط توبه حضرت آدم را پذیرفت؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۲
    نوشته
    10
    حضور
    1 روز 20 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    29

    اشاره چرا خداوند فقط توبه حضرت آدم را پذیرفت؟




    با توجه به سوره بقره آیه ۳۶ و ۳۷
    باتوجه به اینکه هم آدم هم حوا هردو اشتباه کردند و شیطان باعث لغزش آن دو شد چرا در آیه ۳۷ خداوند فقط توبه آدم را پذیرفت است و اسمی از حوا نیاورد است
    فَأَزَلَّهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمّا کانا فیهِ وَ قُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَکُمْ فِی الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلى حینٍ (٣٦)
    پس شیطان موجب لغزش آنها از بهشت شد; و آنان را از آنچه در آن بودند، بیرون کرد. و (دراین هنگام به آنها) گفتیم: «(همگى از مقام خویش) فرود آیید! در حالى که دشمن یکدیگر خواهید بود. و براى شما در زمین، تا مدّت معیّنى محل اقامت و وسیله بهره بردارى خواهد بود.»

    فَتَلَقّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ فَتابَ عَلَیْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوّابُ الرَّحیمُ (٣٧)
    سپس آدم از پروردگارش کلماتى دریافت داشت; (و با آنها توبه کرد.) و
    خداوند توبه او را پذیرفت; زیرا او توبه پذیر و مهربان است.

    ویرایش توسط رایحهٔ بهشت : ۱۳۹۴/۰۴/۱۰ در ساعت ۰۹:۴۴

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,523
    حضور
    174 روز 19 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58301



    با نام و یاد دوست





    چرا خداوند فقط توبه حضرت آدم را پذیرفت؟








    کارشناس بحث: استاد عمار


  5. صلوات


  6. #3

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,508
    حضور
    23 روز 22 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    16
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6203



    با سلام و ادب
    در جواب خدمت شما عرض کنم
    در داستان زندگی آدم و حوا، در غالب زمینه ها آدم و حوا هر دو شرکت داشتند و در بعض آیات هم به شرکت هر دو اشاره شده است اما از آنجا که آدم (ع) پیامبر و معلم و هدایتگر بود و بر او وحی می شد و ... ، هر جا سخن از وحی و ارتباط با عالم غیب و تعلیم و هدایت است، فقط از آدم سخن به میان می آید. زیرا در این زمینه ها حوا با آدم شریک نبوده است. در آیه زیر که به خوردن از درخت ممنوعه و اغوای شیطان و توبه آنها اشاره دارد، سخن از آدم و حوا است:
    وَ يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمينَ فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ما نَهاكُما رَبُّكُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلاَّ أَنْ تَكُونا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونا مِنَ الْخالِدينَ وَ قاسَمَهُما إِنِّي لَكُما لَمِنَ النَّاصِحينَ فَدَلاَّهُما بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ ناداهُما رَبُّهُما أَ لَمْ أَنْهَكُما عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَكُما إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُما عَدُوٌّ مُبينٌ قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرينَ (1)
    و اى آدم! تو و همسرت در بهشت ساكن شويد! و از هر جا كه خواستيد، بخوريد! امّا به اين درخت نزديك نشويد، كه از ستمكاران خواهيد بود!» سپس شيطان آن دو را وسوسه كرد، تا آنچه را از اندامشان پنهان بود، آشكار سازد و گفت: «پروردگارتان شما را از اين درخت نهى نكرده مگر بخاطر اينكه (اگر از آن بخوريد،) فرشته خواهيد شد، يا جاودانه (در بهشت) خواهيد ماند!» و براى آنها سوگند ياد كرد كه من براى شما از خيرخواهانم. و به اين ترتيب، آنها را با فريب (از مقامشان) فرودآورد. و هنگامى كه از آن درخت چشيدند، اندامشان [عورتشان‏] بر آنها آشكار شد و شروع كردند به قرار دادن برگهاى (درختان) بهشتى بر خود، تا آن را بپوشانند. و پروردگارشان آنها را نداد داد كه: «آيا شما را از آن درخت نهى نكردم؟! و نگفتم كه شيطان براى شما دشمن آشكارى است؟!» گفتند: «پروردگارا! ما به خويشتن ستم كرديم! و اگر ما را نبخشى و بر ما رحم نكنى، از زيانكاران خواهيم بود!»
    بنا بر این آیات حضرت حوا هم مثل حضرت آدم مخاطب دستور ساکن شدن و بهره مند شدن از بهشت جز درخت ممنوعه بود و او هم تحت تاثیر وسوسه شیطان لغزید و از درخت ممنوعه خورد و بعد توبه کرد و خدا توبه او را پذیرفت. او هم با توسل به اسم های مبارکی که شویش از آسمان تلقی کرده بود، توبه کرد ولی در مقام تلقی آن اسماء از آسمان با شوهرش همراه نبود.
    در آیه ای که حکایت از تلقی و گرفتن کلمات از آسمان دارد، فقط سخن از حضرت آدم است که پیامبر بود و با آسمان ارتباط داشت:
    فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحيم (2)
    سپس آدم از پروردگارش كلماتى دريافت داشت (و با آنها توبه كرد.) و خداوند توبه او را پذيرفت. چرا كه خداوند توبه‏پذير و مهربان است.
    این آیه فقط از تلقی کلمات توسط حضرت آدم از آسمان و توبه ایشان حکایت می کند چون در مقام تلقی ایشان تنها بود و از این رو از توبه او سخن به میان آمده و این معنایش نفی توبه حضرت حوا نیست.
    نکته دیگر این که گاهی با وجود این که از دو یا چند نفر سخن می رود ولی ضمایر مفرد و متوجه یکی از آنها است. زیرا او اصل و بقیه فرع هستند.(‌مانند جريان حضرت موسي و يوشع بن نون با حضرت خضردر سوره كهف آيه 71 كه به يوشع اشاره نشده ) در مورد بالا نیز چون حضرت حوا تابع حضرت آدم بود، دیگر از او و توبه و پذیرفته شدن توبه اش سخنی به میان نیامده است.
    علاوه بر آن خطیئه حضرت آدم و حوا گر چه همسان بود. ولی صدور آن از حضرت آدم سنگین تر بود و با توجه به نبوت و خلافت، از او انتظار نمی رفت و توبه او هم باید قوی تر باشد و به هین جهت روی توبه او مانور بیشتر داده شده است.(3)
    مطلب بعد اين كه توبه حضرت حوا در سوره مباركه اعراف آيه 23اشاره كرده:
    قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَ إِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَ تَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسرِِينَ
    گفتند:«پروردگارا! ما به خويشتن ستم كرديم! و اگر ما را نبخشى و بر ما رحم نكنى، از زيانكاران خواهيم بود!»
    پی نوشت ها:
    1. اعراف (7) آیه 19-23.
    2. بقره (2) آیه 37.
    3. جوادی آملی، تسنیم، قم، نشر اسراء، 1380 ش، ج 3، ص 440.

    ویرایش توسط عمار : ۱۳۹۳/۰۱/۱۷ در ساعت ۱۱:۳۱
    چرا خداوند فقط توبه حضرت آدم را پذیرفت؟

    الهی من ذاالذی ذاق حلاوه محبتک فرام منک بدلا

    آن کس که تورا شناخت جان را چه کند
    فرزند وعیال وخانمان را چه کند.




  7. #4

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۳
    نوشته
    11
    حضور
    7 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    16



    نقل قول نوشته اصلی توسط mahyar 1363 نمایش پست ها
    با توجه به سوره بقره آیه ۳۶ و ۳۷
    باتوجه به اینکه هم آدم هم حوا هردو اشتباه کردند و شیطان باعث لغزش آن دو شد چرا در آیه ۳۷ خداوند فقط توبه آدم را پذیرفت است و اسمی از حوا نیاورد است
    فَأَزَلَّهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمّا کانا فیهِ وَ قُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَکُمْ فِی الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلى حینٍ (٣٦)
    پس شیطان موجب لغزش آنها از بهشت شد; و آنان را از آنچه در آن بودند، بیرون کرد. و (دراین هنگام به آنها) گفتیم: «(همگى از مقام خویش) فرود آیید! در حالى که دشمن یکدیگر خواهید بود. و براى شما در زمین، تا مدّت معیّنى محل اقامت و وسیله بهره بردارى خواهد بود.»

    فَتَلَقّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ فَتابَ عَلَیْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوّابُ الرَّحیمُ (٣٧)
    سپس آدم از پروردگارش کلماتى دریافت داشت; (و با آنها توبه کرد.) و
    خداوند توبه او را پذیرفت; زیرا او توبه پذیر و مهربان است.
    اگر اشتباه نکنم در مسترک الصحیه اهل سنت و در کتاب استاد زمخشری ک از اساتید اهل سنت هست اشاره شده به کلماتی ک حضرت ادم خدا رو به اون اسامی قسم داد. در ضمن علمای شیعه هم در کتب خودشون ثابت کردن توبه کردن حضرت ادم رو با این کلمات. سوء تفاهم نشه ک من خودم شیعه هستم, فقط منبع اهل سنت رو تونستم پیدا کنم. حضرت ادم خداوند رو به این اسامی قسم داد:یا حمید به حق محمد. یا عالی به حق علی. یا فاته به حق فاطمه.یا احسان و به حق حسن. یا قدیم الاحسان و بحق حسین.(ببخشید اگر اشکال املایی داره چون دسترسی به منبعش رو ندارم)
    ویرایش توسط mehradalimirzaei : ۱۳۹۳/۰۱/۱۷ در ساعت ۱۲:۰۷

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 3

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود