جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: حدیثی واقعا مبهم از حضرت محمد(ص)

  1. #1

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۲
    نوشته
    3
    حضور
    39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    5

    اشاره حدیثی واقعا مبهم از حضرت محمد(ص)




    با سلام .
    دیروز من یک حدیثی خوندم از حضرت محمد (ص) کلی تعجب کردم که شریک نکردن چیزی با خدا اجازه به هر کاری میده
    حدیث این بود

    جبریل پیش من آمد و گفت امت خود را بشارت بده که هر کس بمیرد و چیزی را با خدا شریک نسازد به بهشت میرود گفتم ای جبرﺌیل واگر دزدی کرده باشد و اگر زنا کرده باشد؟ گفت آری ، گفتم واگر دزدی کرده باشد و اگر زنا کرده باشد؟ گفت آری ، گفتم واگر دزدی کرده باشد و اگر زنا کرده باشد؟ گفت آری و اگر هم شراب خورده باشد.

    من با ذهن انک خود اصلا نمی توانم باور کن یک شریک قرار ندادن و دادن اجازه به چیزهایی مثل زنا و شراب خواری میده . حالا ما ایرانی ها درسته توو بحث دینی ضعیف هستیم ولی کسی رو با خدا شریک نمی کنیم پس در هر صورتی ولو زنا و شراب خواری وارد بهشت میشیم ؟



    ویرایش توسط یا عالی : ۱۳۹۴/۰۳/۰۴ در ساعت ۲۰:۲۴

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    4,062
    حضور
    21 روز 10 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11165



    با نام الله




    حدیثی واقعا مبهم از حضرت محمد(ص)







    کارشناس بحث: استاد مجید



    دلی که نشد خانه یاس نرگس

    خراب است و و یران صفایی ندارد








  5. صلوات


  6. #3

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    علاقه
    تحقیقات در زمینه ی معارف اسلامی
    نوشته
    2,166
    حضور
    29 روز 7 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    9019



    نقل قول نوشته اصلی توسط ms_online نمایش پست ها
    با سلام .
    دیروز من یک حدیثی خوندم از حضرت محمد (ص) کلی تعجب کردم که شریک نکردن چیزی با خدا اجازه به هر کاری میده
    حدیث این بود

    جبریل پیش من آمد و گفت امت خود را بشارت بده که هر کس بمیرد و چیزی را با خدا شریک نسازد به بهشت میرود گفتم ای جبرﺌیل واگر دزدی کرده باشد و اگر زنا کرده باشد؟ گفت آری ، گفتم واگر دزدی کرده باشد و اگر زنا کرده باشد؟ گفت آری ، گفتم واگر دزدی کرده باشد و اگر زنا کرده باشد؟ گفت آری و اگر هم شراب خورده باشد.

    من با ذهن انک خود اصلا نمی توانم باور کن یک شریک قرار ندادن و دادن اجازه به چیزهایی مثل زنا و شراب خواری میده . حالا ما ایرانی ها درسته توو بحث دینی ضعیف هستیم ولی کسی رو با خدا شریک نمی کنیم پس در هر صورتی ولو زنا و شراب خواری وارد بهشت میشیم ؟
    با صلوات بر محمد وآل محمد
    وعرض سلام و موفقیت در سال جدید برای شما کاربر گرامی
    روایت فوق در کتاب نهج الفصاحه آمده ودر دیگر کتب روایی شیعه ملاحظه نشد وبه احتمال قوی آقای پاینده این روایت را از کتب اهل سنت نقل کرده باشند؛ امّا اصل روایت در کتاب نهج الفصاحة: « أتانِي جَبرِيلُ فَقالَ بَشِّر اُمَّتَك إنَّهُ مَن ماتَ لا يُشرِكُ بِاللَّهِ شَيئاً دَخَلَ الجَنَّةَ قُلتُ يا جَبرِيلُ وَ إن سَرِقَ وَ إن زَنَى قالَ نَعَم قُلتُ وَ إن سَرِقَ وَ إن زَنَى قَالَ نَعَم قُلتُ وَ إن سَرِقَ وَ إن زَنَى قالَ نَعَم وَ إن شَرِبَ الخَمرَ» جبريل پيش من آمد و گفت امت خود را بشارت بده كه هر كس بميرد و چيزى را با خدا شريك نسازد به بهشت ميرود گفتم اى جبرئيل و اگر دزدى كرده باشد و اگر زنا كرده باشد؟ گفت آرى گفتم و اگر دزدى كرده باشد و اگر زنا كرده باشد؟ گفت آرى گفتم و اگر دزدى كرده باشد و اگر زنا كرده باشد گفت آرى و اگر هم شراب خورده باشد. ( نهج الفصاحة (مجموعه كلمات قصار حضرت رسول صلى الله عليه و آله)، ص: 160)
    امّا شبیه این روایت را از طریق اهل سنت آمده است: فِيمَا رَوَاهُ الْحُمَيْدِيُّ فِي الْجَمْعِ بَيْنَ الصَّحِيحَيْنِ‏ فِي مُسْنَدِ أَبِي ذَرٍّ قَالَ ص‏ أَتَانِي جَبْرَئِيلُ فَبَشَّرَنِي أَنَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِكَ لَا يُشْرِكُ‏ بِاللَّهِ‏ شَيْئاً دَخَلَ الْجَنَّةَ (رواه مسلم في الصحيح ج 1 ص 42 و البغوي في المصابيح ج 1 ص 5): وَ فِي رِوَايَةٍ لَمْ يَدْخُلِ النَّارَ.
    در توضیح این روایت شاید بتوان این گونه گفت که خداوند در قرآن می فرماید:« إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاء...»نساء/48 مسلماً خدا اين را كه به او شرك ورزيده شود نمى‏آمرزد، و غير آن را براى هر كس كه بخواهد مى ‏آمرزد... آيه فوق صريحا اعلام مى‏ كند كه همه گناهان ممكن است مورد عفو و بخشش واقع شوند، ولى" شرك" به هيچ وجه بخشوده نمى‏ شود، مگر اين كه از آن دست بردارند و توبه كنند و موحّد شوند، و به عبارت ديگر هيچ گناهى به تنهايى ايمان را از بين نمى‏ برد همان طور كه هيچ عمل صالحى با شرك، انسان را نجات نمى‏ بخشد.
    اين آيه از آياتى است كه افراد موحد را به لطف و رحمت پروردگار دلگرم مى‏ سازد، زيرا در اين آيه خداوند امكان بخشش گناهان را غير از شرك بيان كرده است، و طبق روايتى كه مرحوم طبرسى در مجمع البيان از امير مؤمنان على ع نقل كرده، اين آيه اميدبخش‏ ترين آيات قرآن است (ما فى القرآن آية ارجى عندى من هذه الاية). و به گفته ابن عباس" اين آيه از جمله آياتى است كه خداوند در سوره نساء بيان كرده و براى افراد با ايمان بهتر است از آن چه خورشيد بر آن مى‏ تابد".
    زيرا افراد بسيارى هستند كه مرتكب گناهان عظيمى مى‏ شوند و براى هميشه از رحمت و آمرزش الهى مايوس مى‏ گردند، و همان سبب مى‏ شود كه در باقي مانده عمر، راه گناه و خطا را با همان شدت بپيمايند، ولى اميد به آمرزش و عفو خداوند وسيله مؤثر باز دارنده‏اى نسبت به آنان در برابر گناه و طغيان مى‏ گردد، بنا بر اين آيه در واقع يك مسئله تربيتى را تعقيب مى‏ كند.
    هنگامى كه مى‏ بينيم (طبق گفته بعضى مفسران و پاره‏ اى از روايات كه در ذيل آيه نقل شده) افراد جنايت كارى هم چون" وحشى" قاتل افسر رشيد اسلام حمزة بن عبد المطلب عموى پيامبر ص با نزول اين آيه ايمان مى‏ آورد و دست از جنايات خود مى‏ كشد، اين اميدوارى براى ديگر گناه كاران پيدا مى‏ شود، كه از رحمت پروردگار مايوس نشوند و بيش از آنچه گناه كرده‏ اند خود را آلوده نسازند.
    دوست عزیز بنابر این نتیجه می گیریم که شخص باید دست از اعمال بد خود بر دارد تا ان شا الله مشمول رحمت الهی واقع گردد نه این که به اعمال خود ادامه دهد وانتظار بهشت داشته باشد.




    ویرایش توسط مجید : ۱۳۹۳/۰۱/۱۲ در ساعت ۱۱:۱۲

  7. صلوات ها 3


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    علاقه
    تحقیقات در زمینه ی معارف اسلامی
    نوشته
    2,166
    حضور
    29 روز 7 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    9019

    جمع بندی




    پرسش:
    حدیثی خوندم از حضرت محمد (ص) کلی تعجب کردم که شریک نکردن چیزی با خدا اجازه به هر کاری میده؟

    پاسخ:
    با عرض سلام
    روایت فوق در کتاب نهج الفصاحه آمده و در دیگر کتب روایی شیعه ملاحظه نشد و به احتمال قوی آقای پاینده این روایت را از کتب اهل سنت نقل کرده باشند؛ امّا اصل روایت در کتاب نهج الفصاحة: « أتانِي جَبرِيلُ فَقالَ بَشِّر اُمَّتَك إنَّهُ مَن ماتَ لا يُشرِكُ بِاللَّهِ شَيئاً دَخَلَ الجَنَّةَ قُلتُ يا جَبرِيلُ وَ إن سَرِقَ وَ إن زَنَى قالَ نَعَم قُلتُ وَ إن سَرِقَ وَ إن زَنَى قَالَ نَعَم قُلتُ وَ إن سَرِقَ وَ إن زَنَى قالَ نَعَم وَ إن شَرِبَ الخَمرَ» جبريل پيش من آمد و گفت امت خود را بشارت بده كه هر كس بميرد و چيزى را با خدا شريك نسازد به بهشت مي رود گفتم اى جبرئيل و اگر دزدى كرده باشد و اگر زنا كرده باشد؟ گفت آرى گفتم و اگر دزدى كرده باشد و اگر زنا كرده باشد؟ گفت آرى گفتم و اگر دزدى كرده باشد و اگر زنا كرده باشد گفت آرى و اگر هم شراب خورده باشد.(1)

    امّا شبیه این روایت از طریق اهل سنت آمده است: فِيمَا رَوَاهُ الْحُمَيْدِيُّ فِي الْجَمْعِ بَيْنَ الصَّحِيحَيْنِ‏ فِي مُسْنَدِ أَبِي ذَرٍّ قَالَ ص‏ أَتَانِي جَبْرَئِيلُ فَبَشَّرَنِي أَنَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِكَ لَا يُشْرِكُ‏ بِاللَّهِ‏ شَيْئاً دَخَلَ الْجَنَّةَ (2): وَ فِي رِوَايَةٍ لَمْ يَدْخُلِ النَّارَ.
    در توضیح این روایت شاید بتوان این گونه گفت که خداوند در قرآن می فرماید:« إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاء...»(3) "مسلماً خدا اين را كه به او شرك ورزيده شود نمى ‏آمرزد، و غير آن را براى هر كس كه بخواهد مى ‏آمرزد..." آيه فوق صريحا اعلام مى‏ كند كه همه گناهان ممكن است مورد عفو و بخشش واقع شوند، ولى" شرك" به هيچ وجه بخشوده نمى‏ شود، مگر اين كه از آن دست بردارند و توبه كنند و موحّد شوند، و به عبارت ديگر هيچ گناهى به تنهايى ايمان را از بين نمى‏ برد همان طور كه هيچ عمل صالحى با شرك، انسان را نجات نمى‏ بخشد.
    اين آيه از آياتى است كه افراد موحد را به لطف و رحمت پروردگار دلگرم مى‏ سازد، زيرا در اين آيه خداوند امكان بخشش گناهان را غير از شرك بيان كرده است، و طبق روايتى كه مرحوم طبرسى در مجمع البيان از امير مؤمنان على( علیه السلام) نقل كرده، اين آيه اميدبخش‏ ترين آيات قرآن است (ما فى القرآن آية ارجى عندى من هذه الاية). و به گفته ابن عباس" اين آيه از جمله آياتى است كه خداوند در سوره نساء بيان كرده و براى افراد با ايمان بهتر است از آن چه خورشيد بر آن مى‏ تابد".
    زيرا افراد بسيارى هستند كه مرتكب گناهان عظيمى مى‏ شوند و براى هميشه از رحمت و آمرزش الهى مايوس مى‏ گردند، و همان سبب مى‏ شود كه در باقي مانده عمر، راه گناه و خطا را با همان شدت بپيمايند، ولى اميد به آمرزش و عفو خداوند وسيله ی مؤثر و باز دارنده‏ اى نسبت به آنان در برابر گناه و طغيان مى‏ گردد، بنا بر اين آيه در واقع يك مسئله تربيتى را تعقيب مى‏ كند.
    هنگامى كه مى‏ بينيم (طبق گفته بعضى مفسران و پاره‏ اى از روايات كه در ذيل آيه نقل شده) افراد جنايت كارى هم چون" وحشى" قاتل افسر رشيد اسلام حمزة بن عبد المطلب عموى پيامبر(صلی الله علیه وآله) با نزول اين آيه ايمان مى‏ آورد و دست از جنايات خود مى‏ كشد، اين اميدوارى براى ديگر گناه كاران پيدا مى‏ شود، كه از رحمت پروردگار مايوس نشوند و بيش از آن چه گناه كرده‏ اند خود را آلوده نسازند.
    دوست عزیز بنابر این نتیجه می گیریم که شخص باید دست از اعمال بد خود بر دارد تا ان شا الله مشمول رحمت الهی واقع گردد نه این که به اعمال خود ادامه دهد و انتظار بهشت داشته باشد.
    نکته دیگر این که اگر شخص موحد باشد دیگر نباید مرتکب گناهان این گونه ای گردد زیرا می داند که آن حکیم یگانه ناظر بر اعمال اوست.


    منابع:
    1.( نهج الفصاحة، مجموعه كلمات قصار حضرت رسول (صلى الله عليه و آله)، ص: 160)
    2.(رواه مسلم في الصحيح ج 1 ص 42 و البغوي في المصابيح ج 1 ص 5)
    3.نساء/48


    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۶/۰۵/۲۳ در ساعت ۱۴:۳۸
    حدیثی واقعا مبهم از حضرت محمد(ص)

  9. صلوات ها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 2

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود