جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: فصلت آیات 10 و 11

  1. #1

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۲
    نوشته
    139
    حضور
    3 روز 22 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    9
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    285

    اشاره فصلت آیات 10 و 11




    سلام
    در سوره فصت آیات 10 و 11 داریم:

    وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ مِن فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَا أَقْوَاتَهَا فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَاء لِّلسَّائِلِينَ ﴿۱۰﴾
    و در [زمين] از فراز آن [لنگرآسا] كوهها نهاد و در آن خير فراوان پديد آورد و مواد خوراكى آن را در چهار روز اندازه‏گيرى كرد [كه] براى خواهندگان‏درست [و متناسب با نيازهايشان] است (۱۰)

    ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاء وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ اِئْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ ﴿۱۱﴾
    سپس آهنگ [آفرينش] آسمان كرد و آن بخارى بود پس به آن و به زمين فرمود خواه يا ناخواه بياييد آن دو گفتند فرمان‏پذير آمديم (۱۱)

    آیا این کلمه "ثم" در ابتدای آیه 11 اشاره به این دارد که آسمان بهد از زمین ایجاد شده؟!!
    همچنین معنی "
    پس به آن و به زمين فرمود خواه يا ناخواه بياييد" چیست؟ منظور از آمدن چیست؟

    بسیار ممنون


    ویرایش توسط یا عالی : ۱۳۹۴/۰۳/۱۴ در ساعت ۱۰:۳۵

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,569
    حضور
    175 روز 16 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58353



    با نام و یاد دوست





    فصلت آیات 10 و 11








    کارشناس بحث: استاد میقات


  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    2,247
    حضور
    53 روز 23 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6125



    نقل قول نوشته اصلی توسط Hrm نمایش پست ها
    سلام
    در سوره فصت آیات 10 و 11 داریم:

    وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ مِن فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَا أَقْوَاتَهَا فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَاء لِّلسَّائِلِينَ ﴿۱۰﴾
    و در [زمين] از فراز آن [لنگرآسا] كوهها نهاد و در آن خير فراوان پديد آورد و مواد خوراكى آن را در چهار روز اندازه‏گيرى كرد [كه] براى خواهندگان‏درست [و متناسب با نيازهايشان] است (۱۰)

    ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاء وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ اِئْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ ﴿۱۱﴾
    سپس آهنگ [آفرينش] آسمان كرد و آن بخارى بود پس به آن و به زمين فرمود خواه يا ناخواه بياييد آن دو گفتند فرمان‏پذير آمديم (۱۱)

    آیا این کلمه "ثم" در ابتدای آیه 11 اشاره به این دارد که آسمان بهد از زمین ایجاد شده؟!!
    همچنین معنی "
    پس به آن و به زمين فرمود خواه يا ناخواه بياييد" چیست؟ منظور از آمدن چیست؟

    بسیار ممنون




    «ثمُ‏َّ اسْتَوَى إِلىَ السَّمَاءِ وَ هِىَ دُخَانٌ»
    سپس به آفرينش آسمان پرداخت، در حالى كه بصورت دود بود. (فصلت، 11)


    با سلام و درود

    تعبير به "ثم" (سپس) معمولا براى تأخير در زمان مى ‏آيد، ولى گاه به معنى تأخير در بيان مى ‏باشد.

    اگر به معناى اول (تاخیر زمانی) باشد، مفهومش اين است كه آفرينش آسمان ها بعد از خلقت زمين صورت گرفته است؛ ولى اگر به معناى دوم (تاخیر بیانی) باشد هيچ مانعى ندارد كه آفرينش آسمان ها قبلا صورت گرفته، و زمين بعد از آن، ولى به هنگام بيان كردن، ابتدا از زمين شروع كرده، سپس به شرح آفرينش آسمان پرداخته است.

    البته معناى دوم گذشته از اين كه با اكتشافات علمى هماهنگ ‏تر است، با آيات ديگر قرآن ـ مانند (نازعات، 27 ـ30)ـ نيز موافقت دارد.

    بنابر ای، «ثم» همه جا براى تأخير و ترتيب زمانى نيست (همان طورى كه در ادبيات عرب نظاير فراوان دارد)، لذا ممکن است اين كلمه در اين جا فقط براى تذكر و يادآورى نعمت هاى خدا باشد و نظرى به تقدم و تأخّر خلقت زمين يا آسمان ندارد. (ر.ک: مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‏1، ص 173؛ تفسير نمونه، ج ‏20، ص 227)



    «فَقَالَ لها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائعِينَ»
    به آن (آسمان) و به زمين دستور داد: «به وجود آييد (و شكل گيريد)، خواه از روى اطاعت و خواه اكراه!» آنها گفتند: «ما از روى طاعت مى ‏آييم (و شكل مى‏گيريم)!» (فصلت، 11)

    دو نکته:

    1. این جا گفتار و لفظ منظور نیست، بلکه این فرمان تکوینی خداوند برای ایجاد و خلق آسمان و زمین است؛ همان فرمان موجود باش، پس موجود می شود:

    «إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ»؛ فرمان او چنين است كه هر گاه چيزى را اراده كند، تنها به آن مى ‏گويد: «موجود باش!»، آن نيز بى‏درنگ موجود مى‏ شود! (یس، 82)

    2. جمله «ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً» می تواند منظور اين باشد كه آسمان و زمين موجود شوند، چه قبلا استعداد آن را داشته باشند، و چه نداشته باشند.

    لذا این جمله، كنايه مى ‏شود از اين كه چاره ‏اى جز هستى پذيرفتن ندارند و هست شدن آن دو، امرى است كه به هيچ وجه تخلف پذير نيست، چه بخواهند و چه نخواهند، چه درخواست داشته باشند و چه نداشته باشند، بايد موجود شوند.

    آسمان و زمين هم اين فرمان را پذيرفتند و پاسخ گفتند كه ما امر تو را پذيرفتيم، اما نه به كراهت، يعنى نه بدون داشتن استعداد قبلى و قبول ذاتى، بلكه با داشتن آن و بدين جهت گفتند "أتينا طائعين" يعنى ما، استعداد پذيرفتن هستى را داريم.(ترجمه الميزان، ج ‏17، ص 555)

    ویرایش توسط میقات : ۱۳۹۲/۱۲/۲۹ در ساعت ۱۵:۳۰
    فصلت آیات 10 و 11

    عَنِ النَّبِيِّ(ص)، عَنْ جَبْرَئِيلَ، عَنْ مِيكَائِيلَ، عَنْ إِسْرَافِيلَ، عَنِ اللَّوْحِ، عَنِ الْقَلَمِ، قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى:


    «وَلَايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ نَارِي»

    (أمالي الصدوق، ص 235‏)

  7. صلوات


  8. #4

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۲
    علاقه
    شعر
    نوشته
    683
    حضور
    13 روز 6 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2275



    نقل قول نوشته اصلی توسط میقات نمایش پست ها
    «فَقَالَ لها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائعِينَ»
    به آن (آسمان) و به زمين دستور داد: «به وجود آييد (و شكل گيريد)، خواه از روى اطاعت و خواه اكراه!» آنها گفتند: «ما از روى طاعت مى ‏آييم (و شكل مى‏گيريم)!» (فصلت، 11)
    سلام و عرض ادب

    در اول ایه می فرماید
    به اسمان و زمین دستور داد به وجود ایید

    مگر قبل از بوجود امدن و زمانی که نبودن می شود به انها دستور داد ؟ دستور به چیزی که هنوز بوجود نیامده چه معنا دارد ؟
    چگونه
    هنوز بوجود نیامدن می گویند ما از روی طاعت می اییم ؟

    با تشکر

  9. صلوات


  10. #5

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۲
    علاقه
    شعر
    نوشته
    683
    حضور
    13 روز 6 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2275



    نقل قول نوشته اصلی توسط میقات نمایش پست ها
    . این جا گفتار و لفظ منظور نیست، بلکه این فرمان تکوینی خداوند برای ایجاد و خلق آسمان و زمین است؛ همان فرمان موجود باش، پس موجود می شود:


    نقل قول نوشته اصلی توسط میقات نمایش پست ها
    «إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ»؛ فرمان او چنين است كه هر گاه چيزى را اراده كند، تنها به آن مى ‏گويد: «موجود باش!»، آن نيز بى‏درنگ موجود مى‏ شود! (یس، 82)
    سلام مجدد

    بزرگوار یعنی می فرمایید اسمان و زمین بی درنگ موجود شدند ؟
    ایا علم هم همین را می گوید ؟

  11. صلوات


  12. #6

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    2,247
    حضور
    53 روز 23 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6125



    نقل قول نوشته اصلی توسط دل ارام نمایش پست ها
    سلام و عرض ادب

    در اول ایه می فرماید
    به اسمان و زمین دستور داد به وجود ایید

    مگر قبل از بوجود امدن و زمانی که نبودن می شود به انها دستور داد ؟ دستور به چیزی که هنوز بوجود نیامده چه معنا دارد ؟
    چگونه
    هنوز بوجود نیامدن می گویند ما از روی طاعت می اییم ؟

    با تشکر


    با سلام و درود

    عرض کردم که این فرمان، از باب گفتار و سخن گفتن نیست، بلکه امر تکوینی است. لذا نباید تصور کرد که مانند خطاب های عادی بشری بایستی ابتدا مخاطبی باشد تا خطاب محقق شود.

    به بیان دیگر، در اين جا فرمان خدا حقيقتا فرمانى كه با سخن باشد نيست، و جواب هم سخنى در مقابل اين گفتار نيست؛ بلكه خداوند اين جا خبر داده است از اين كه آسمان ها و زمين را آفريده و آن ها را بدون هيچ نوع سختى و زحمتى ايجاد فرموده است. خداوند از اين آفرينش به امر و اطاعت تعبير فرموده است. (مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‏9، ص 8)

    فصلت آیات 10 و 11

    عَنِ النَّبِيِّ(ص)، عَنْ جَبْرَئِيلَ، عَنْ مِيكَائِيلَ، عَنْ إِسْرَافِيلَ، عَنِ اللَّوْحِ، عَنِ الْقَلَمِ، قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى:


    «وَلَايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ نَارِي»

    (أمالي الصدوق، ص 235‏)

  13. صلوات


  14. #7

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    2,247
    حضور
    53 روز 23 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6125



    نقل قول نوشته اصلی توسط دل ارام نمایش پست ها
    سلام مجدد

    بزرگوار یعنی می فرمایید اسمان و زمین بی درنگ موجود شدند ؟
    ایا علم هم همین را می گوید ؟

    این آیات به اصل و آغاز خلقت آسمان و زمین اشاره دارد، لذا منظور این نیست که همه به این شکل کامل شده، یکجا آفریده شده اند.

    همان طور که مشاهده می کنید، در آیه (فصلت، 11) می فرماید آسمان در ابتدا به صورت دود بوده است.

    هم چنین در آیه دیگر می فرماید: «أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما»؛ آسمان ها و زمين به هم پيوسته بودند، و ما آن ها را از يكديگر باز كرديم‏. (انبیاء، 30)

    لذا مراد از امر به ایجاد شدن و سپس خلقت آسمان و زمین، اصل ایجاد و آفرینش را مد نظر دارد.

    فصلت آیات 10 و 11

    عَنِ النَّبِيِّ(ص)، عَنْ جَبْرَئِيلَ، عَنْ مِيكَائِيلَ، عَنْ إِسْرَافِيلَ، عَنِ اللَّوْحِ، عَنِ الْقَلَمِ، قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى:


    «وَلَايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ نَارِي»

    (أمالي الصدوق، ص 235‏)

  15. #8

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    2,247
    حضور
    53 روز 23 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6125

    جمع بندی




    پرسش:
    در سوره فصلت آیا این کلمه "ثم" در ابتدای آیه 11 اشاره به این دارد که آسمان بعد از زمین ایجاد شده است؟! هم چنین منظور از آمدن آسمان و زمین چیست؟

    پاسخ:
    «ثمُ‏َّ اسْتَوَى إِلىَ السَّمَاءِ وَ هِىَ دُخَانٌ»؛ سپس به آفرينش آسمان پرداخت، در حالى كه بصورت دود بود.(1)
    با سلام و درود
    تعبير به "ثم" (سپس) معمولا براى تأخير در زمان مى ‏آيد، ولى گاه به معنى تأخير در بيان مى ‏باشد.
    اگر به معناى اول (تاخیر زمانی) باشد، مفهومش اين است كه آفرينش آسمان ها بعد از خلقت زمين صورت گرفته است؛ ولى اگر به معناى دوم (تاخیر بیانی) باشد هيچ مانعى ندارد كه آفرينش آسمان ها قبلا صورت گرفته، و زمين بعد از آن، ولى به هنگام بيان كردن، ابتدا از زمين شروع كرده، سپس به شرح آفرينش آسمان پرداخته است.
    البته معناى دوم گذشته از اين كه با اكتشافات علمى هماهنگ ‏تر است، با آيات ديگر قرآن (2) نيز موافقت دارد.
    بنابر این، «ثم» همه جا براى تأخير و ترتيب زمانى نيست (همان طورى كه در ادبيات عرب نظاير فراوان دارد)، لذا ممکن است اين كلمه در اين جا فقط براى تذكر و يادآورى نعمت هاى خدا باشد و نظرى به تقدم و تأخّر خلقت زمين يا آسمان ندارد.(3)
    آمدن آسمان و زمین:
    «فَقَالَ لها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائعِينَ»؛ به آن (آسمان) و به زمين دستور داد: «به وجود آييد (و شكل گيريد)، خواه از روى اطاعت و خواه اكراه!» آنها گفتند: «ما از روى طاعت مى‏آييم (و شكل مى‏گيريم)!»(4)
    چند نکته:
    1. این جا گفتار و لفظ منظور نیست، بلکه این فرمان تکوینی خداوند برای ایجاد و خلق آسمان و زمین است؛ همان فرمان موجود باش، پس موجود می شود:
    «إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ»؛ فرمان او چنين است كه هر گاه چيزى را اراده كند، تنها به آن مى ‏گويد: «موجود باش!»، آن نيز بى‏ درنگ موجود مى‏ شود!(5)
    لذا نباید تصور کرد که مانند خطاب های عادی بشری بایستی ابتدا مخاطبی باشد تا خطاب محقق شود.
    به بیان دیگر، در اين جا فرمان خدا حقيقتا فرمانى كه با سخن باشد نيست، و جواب هم سخنى در مقابل اين گفتار نيست؛ بلكه خداوند اين جا خبر داده است از اين كه آسمان ها و زمين را آفريده و آن ها را بدون هيچ نوع سختى و زحمتى ايجاد فرموده است. خداوند از اين آفرينش به امر و اطاعت تعبير فرموده است.(6)
    2. جمله «ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً» می تواند منظور اين باشد كه آسمان و زمين موجود شوند، چه قبلا استعداد آن را داشته باشند، و چه نداشته باشند.

    لذا این جمله، كنايه مى ‏شود از اين كه چاره ‏اى جز هستى پذيرفتن ندارند و هست شدن آن دو، امرى است كه به هيچ وجه تخلف پذير نيست، چه بخواهند و چه نخواهند، چه درخواست داشته باشند و چه نداشته باشند، بايد موجود شوند.
    آسمان و زمين هم اين فرمان را پذيرفتند و پاسخ گفتند كه ما امر تو را پذيرفتيم، اما نه به كراهت، يعنى نه بدون داشتن استعداد قبلى و قبول ذاتى، بلكه با داشتن آن و بدين جهت گفتند "أتينا طائعين" يعنى ما، استعداد پذيرفتن هستى را داريم.(7)
    3. این آیات به اصل و آغاز خلقت آسمان و زمین اشاره دارد، لذا منظور این نیست که آسمان و زمن، همه به این شکل کامل شده و یکجا آفریده شده اند.

    در آیه (8) می فرماید آسمان در ابتدا به صورت دود بوده است. هم چنین در آیه دیگر می فرماید: «أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما»؛ آسمان ها و زمين به هم پيوسته بودند، و ما آن ها را از يكديگر باز كرديم‏.(9)
    لذا مراد از امر به ایجاد شدن و سپس خلقت آسمان و زمین، اصل ایجاد و آفرینش را مد نظر دارد؛ نه این که آسمان و زمین به همین شکل موجود و کامل شده، یک مرتبه خلق شده اند.



    __________________

    1. فصلت، 11.
    2. نازعات، 27 ـ30.
    3. ر.ک: مجمع البيان في تفسير القرآن، نرم افزار جامع التفاسیر نور، ج ‏1، ص 173؛ تفسير نمونه، نرم افزار جامع التفاسیر نور، ج ‏20، ص 227.
    4. فصلت، 11.
    5. یس، 82.
    6. مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‏9، ص 8.
    7. ترجمه الميزان، نرم افزار جامع التفاسیر نور، ج ‏17، ص 555.
    8. فصلت، 11.
    9. انبیاء، 30.


    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۶/۰۳/۲۲ در ساعت ۱۵:۳۵
    فصلت آیات 10 و 11

    عَنِ النَّبِيِّ(ص)، عَنْ جَبْرَئِيلَ، عَنْ مِيكَائِيلَ، عَنْ إِسْرَافِيلَ، عَنِ اللَّوْحِ، عَنِ الْقَلَمِ، قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى:


    «وَلَايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ نَارِي»

    (أمالي الصدوق، ص 235‏)

  16. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود