صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: معنا و هدف دوستی - ادامه...

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    79
    حضور
    3 روز 19 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    0
    صلوات
    339

    معنا و هدف دوستی - ادامه...




    سلام، روز بخیر

    در تاپیک قبلی در مورد "انگیزه صحیح الهی" و "انگیزه اخروی" در دوستی ها گفتید
    میخوام بدونم دقیقا چیه اون انگیزه صحیح و الهی؟

    همچنین گفتید که به دوست خلیل گفته می شود بجهت رفع جاجت دوستش، فرق بین رفع نیازمندی و سوءاستفاده در دوستی چیست؟

    اگر هدف در دوستی فقط رفع نیازمندی است پس این دیگه دوستی نیست و چه فرقی با خودخواهی داره؟ مثلا چرا کسی با یک فلج ویلچری و کم بضاعت دوست نمیشه؟

    چه نیازی به دوستی خالصانه است وقتی با معاشرت ساده هم نیاز روحی و طبیعی انسان رفع می شود؟

    همچنین توصیه شد فاکتور هایی همچون دینداری در دوستی خالصانه مدنظر قرار گرفته شود؟ از جهت دیگر گفته شده تفیش عقاید جایز نیست پس چگونه بفهمیم دوستمان دیندار است یا خیر؟

    سوال ها زیاد شد، تا هرجا که صلاح میبینید جواب بدید بقیه شو تاپیک جدید میزنم.
    با تشکر.

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    4,062
    حضور
    21 روز 10 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11166



    با نام الله




    معنا و هدف دوستی - ادامه...






    کارشناس بحث: استاد اویس



    دلی که نشد خانه یاس نرگس

    خراب است و و یران صفایی ندارد








  5. صلوات


  6. #3

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    علاقه
    دانش
    نوشته
    3,182
    حضور
    55 روز 23 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    30927



    نقل قول نوشته اصلی توسط خرافه ستیز نمایش پست ها
    سلام، روز بخیر

    در تاپیک قبلی در مورد "انگیزه صحیح الهی" و "انگیزه اخروی" در دوستی ها گفتید
    میخوام بدونم دقیقا چیه اون انگیزه صحیح و الهی؟
    با عرض سلام و ادب خدمت شما دوست گرامی
    مراد از انگیزه صحیح الهی و اخروی در دوستی این است که قرب به خداوند و رضایت حق محور و اساس همه دوستی ها قرار بگیرد بدین معنی که اگر دوستی، انسان را از خداوند دور میکند منقطع گردد و اگر دوست دیگری موجب تقویت رابطه انسان با خداوند می شود مورد اهتمام واقع شود.امام علی علیه السلام فرمود: خَيرُ اِخوانِكَ مَن دَعاكَ اِلى صِدقِ المَقالِ بِصِدقِ مَقالِهِ وَ نَدَبَكَ اِلى اَفضَلِ العمالِ بِحُسنِ اَعمالِهِ؛( تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص417 ، ح9535)
    بهترين برادرانت (دوستانت)، كسى است كه با راستگويى اش تو را به راستگويى دعوت كند و با اعمال نيك خود، تو را به بهترين اعمال برانگيزد.


    نقل قول نوشته اصلی توسط خرافه ستیز نمایش پست ها
    همچنین گفتید که به دوست خلیل گفته می شود بجهت رفع جاجت دوستش، فرق بین رفع نیازمندی و سوءاستفاده در دوستی چیست؟
    اگر هدف در دوستی فقط رفع نیازمندی است پس این دیگه دوستی نیست و چه فرقی با خودخواهی داره؟ مثلا چرا کسی با یک فلج ویلچری و کم بضاعت دوست نمیشه؟
    رفع نیازمندی در دوستی امری متقابل است یعنی همچنان که شما با دوستتان نیازهای عاطفی و روحی و روانی و احیانا مشکلات مالی را برطرف می سازدید متقابلا موظفید در وقت احتیاج دوستتان نیازهای عاطفی و روحی و روانی و مادی وی را نیز مرتفع نمایید برخلاف سواستفاده از دوستی که یک طرفه می باشد و صرفا برای بهره برداری یک جانبه از دوست می باشد. همچنین اگر قرار بر استفاده و بهره برداری دو طرفه از دوست در میان باشد دیگر جایی برای خودخواهی در میان نخواهد بود.


    نقل قول نوشته اصلی توسط خرافه ستیز نمایش پست ها
    چه نیازی به دوستی خالصانه است وقتی با معاشرت ساده هم نیاز روحی و طبیعی انسان رفع می شود؟
    همه مقصود انسان از دوستی با افراد گوناگون صرفا برطرف کردن نیازهای روحی و طبیعی نیست بلکه همچنان که گفتم رضایت و قرب به خداوند و اطاعت از حق متعال از جمله مهمترین انگیزه های دوستی با انسانهای مومن و پرهیزگار است که باید مورد توجه قرار گیرند لذا اخلاص در دوستی نیز یکی از ملاکهای دوستی الهی است. امام علی علیه السلام یکی از انگیزه های اصلی دوستی الهی را اینچنین بیان نمودند:
    قارِن اَهلَ الخَيرِ تَكُن مِنهُم وَ بايِن اَهلَ الشَّرِّ تَبِن عَنهُم(نهج البلاغه نامه 31 ،ص 402)
    یعنی با خوبان معاشرت كن تا از آنان باشى و از بدان دورى كن تا از آنان نباشى.



    نقل قول نوشته اصلی توسط خرافه ستیز نمایش پست ها
    همچنین توصیه شد فاکتور هایی همچون دینداری در دوستی خالصانه مدنظر قرار گرفته شود؟ از جهت دیگر گفته شده تفیش عقاید جایز نیست پس چگونه بفهمیم دوستمان دیندار است یا خیر؟
    فهم دیندار بودن طرف مقابل و اعتقادات ایمانی وی نیازی به تفتیش عقائد و بررسی مخفیانه و پنهانی ندارد بلکه با چند روز معاشرت و حشر ونشر با وی و مشاهده اعمال و رفتارش و نیز امتحان کردن او در برخی مسائل به خوبی هویدا خواهد بود. لذا باید بین تفتیش عقائد که امری مذموم است با امتحان کردن دوست که امری ممدوح است فرق نهاد. امام علی علیه السلام فرمودند:
    مَن لَم يُقَدِّم فِى اتِّخاذِ الإِخوانِ الاِعتِبارَ دَفَعَهُ الاِغتِرارُ إِلى صُحبَةِ الفُجّارِ(تصنیف غررالحکم و دررالکم ص416 ، ح9495)
    یعنی هر كس در انتخاب برادران (دوستان) امتحان را مقدم ندارد، فريب خوردگى او را به مصاحبت با بدكاران مى كشاند.




  7. صلوات ها 6


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    79
    حضور
    3 روز 19 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    0
    صلوات
    339



    خیلی خوب بود مرسی

    میشه برای تشخیص دیندار بودن دوست سوال هایی مثل " نماز میخونی؟ " و... پرسید یا این هم جز مصادیق تفتیش عقاید است؟

    من کسانی رو می شناسم که عباراتی مثل "انشالله" و "توکل به خدا" و ... ورد زبانشونه ولی دیندار نیستند
    و کسایی هم میشناسم که ظاهرشون اصلا به دیندارها نمیخوره ولی واقعا باایمان هستند

    در مورد تشخیص و امتحان میشه یه مقدار بیشتر توضیح بدید و اینکه چگونه در روند معاشرت و حشر و نشر دیندار بودن یه شخص مشخص میشه؟


  9. صلوات


  10. #5

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۲
    علاقه
    مطالعات دینی، فلسفی، ریاضی، فیزیکی ...
    نوشته
    2,628
    حضور
    73 روز 19 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    8025



    دوست داشتن بر دو نوع است، از نوع عشق و از نوع محبت:
    دوستی از نوع عشق را می‌گویند آن دوستی است که همراه با حس مالکیت است، عاشق دوست دارد تنها خودش عاشق معشوق باشد، ولی دوستی از نوع محبت بدون حس مالکیت است، یعنی در دوستی از این نوع شخص محب دوستش را دوست دارد و دوست دارد همه او را دوست بدارد. اینکه حضرت محمد صل الله علیه‌وآله هم حبیب‌الله هستند به همین معناست. این دوست داشتن هم بالاتر از خلّت است که مثلاً حضرت ابراهیم علیه‌السلام خلیل‌الله هستند، خلت به نوعی خالی شدن از دوستی غیر است در مقال دوستی آن یک دوست، همانطور که در قضیه‌ی پرتاب حضرت به درون آتش با منجنیق ذکر شده است.
    خلاصه اینکه بالاترین و راستین‌ترین محبت و دوستی همان حبیب بودن است. این حبّ راستای انسان را با راستای محبوب خود طراز می‌کند، حبیب با محبوب خود هم‌راستا می‌شوند و اگر محبوب خداوند باشد حبیب تماماً خدایی می‌شود. اگر محبوب اهل بیت‌ علیهم‌السلام باشند هم تمسک به اهل بیت و توسل و شفاعت مطرح می‌شود. اگر هم محبوب اولی و دومی باشند طرف کافر می‌شود و اولیاء طاغوت، یخرجونهم من النور الی الظلمات.

    کسی که دوستی طلب می‌کند همانطور که استاد فرمودند باید آن دوستی در جهتی باشد که جهت‌گیری شخص از راه راست منحرف نشود، یعنی انسان نباید دوست خود را از غیرمؤمنان انتخاب کند و در میان غیرمؤمنان (کافر یا مسلمان فاسق و ...) نباید حاضر شد مگر بخاطر اجباری، یا در صورت ضرورت، یا برای امر به معروف و نهی از منکر ... به طرو خاص دوستی برای امر به معروف و نهی از منکر می‌تواند خیلی مناسب باشد چون کار پیامبران بوده است اما مرد خود را می‌خواهد و بهتر است کسی که به خود اعتماد ندارد وارد این حیطه نشود. اگر کسی مؤمن نباشد بهتر است دوستی با او را در حد روابط معمول نگاه داشت و ایشان را مطابق قرآن نباید همراز و ... خود قرار داد، سلام و احوال‌پرسی و ... اینها آن دوستی ضرردار نیستند و بیشتر مشمول مدارا کردن با مردم به حساب خواهند آمد که از تبعات اصلی عقل بعد از ایمان به خداوند شمرده می‌شود، اگرچه باز شخص باید حواسش باشد که اثر زیادی از همین معاشرت‌ها هم نپذیرد. برای مثال توصیه‌ی زیادی است که از حضور در جمع دنیازدگان تا می‌شود اجتناب شود ولی مثلاً پیامبر خدا صل‌الله‌علیه‌و‌آله که بخاطر وظیفه و رسالتشان ناچار از حضور در جمع چنین مردمانی بودند مدام در هر شبانه‌روز هفتاد بار استغفار می‌کردند.

    در مورد دوستی هم که شما قاعدتاً نمی‌روید جلوی مردم را بگیرید از ایشان بخواهید با شما دوست شوند که بخواهید از ایشان در مورد نماز خواندن و ... سؤال بپرسید، به هر حال باید شناختی از افراد داشته باشید که بعد تصمیم بگیرید ایشان را به دوستی انتخاب کنید. بعد هم می‌توانید در این دوستی حد و حدود تعریف نمایید (برای خودتان و توسط نوع رفتارتان). کم‌کم که دوستتان را بهتر شناختید می‌توانید حد و حدود دوستی‌اتان را هم کم کنید تا اینکه ان شاء الله در عید غدیری حتی بین یکدیگر صیغه‌ی برادری بخوانید.
    عالمی حدیثی نقل میکرد که یک نفر خود را جلوی امام رفیق کس دیگری معرفی می‌کرد. امام پرسیدند آیا اگر آن رفیق تو بدون اجازه‌ی تو از جیب لباست مقداری پول که لازم دارد را بردارد تو ناراحت می‌شوی؟ آن مرد می‌گوید بله! امام جواب دادند که شما هنوز به شروع رفاقت هم نرسیدید. مطمئناً شما فی‌البداهه نمی‌توانید به کسی چنین اعتمادی کنید، پس باید اول او را بهتر بشناسید. در مورد ازدواج هم همین موضوع صادق است.
    این شناخت از راههای متفاوتی حاصل می‌شود، یا در طول زمان در شرایط متفاوت، مثل سفر و ...، یا با آزمایش کردن دوست که به آن توصیه هم شده است. اگرچه این مربوط به بحث اعتقادی شاید نباشد، ولی در بخش رفتاری می‌شود دوست را خوشحال و ناراحت و راضی و عصبانی کرد و دید در شرایط متفاوت عکس‌العمل‌هایش چطور است ...
    بهترین سرمایه‌گذاری عمر در کمک به تعجیل در ظهور است،
    ... بضاعتی محدود و اثرگذاری نامحدود،
    نگران سوددهی‌اش هم نیستیم چون خدا تضمین کرده است که قیام به بار خواهد نشست
    هر که می‌خواهد نامحدود بندگی خدا را کند و در هر خیری سهیم شود بسم الله ...

    بزرگواران و دوستان و هم‌مباحثه‌ای‌ها، ان شاء الله اگر جسارتی کرده‌ام ببخشید و اگر کوتاهی کرده‌ام یا رنجشی به شما رسانده‌ام حلال کنید

  11. صلوات ها 2


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    79
    حضور
    3 روز 19 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    0
    صلوات
    339



    نقل قول نوشته اصلی توسط owari نمایش پست ها
    در مورد دوستی هم که شما قاعدتاً نمی‌روید جلوی مردم را بگیرید از ایشان بخواهید با شما دوست شوند که بخواهید از ایشان در مورد نماز خواندن و ... سؤال بپرسید، به هر حال باید شناختی از افراد داشته باشید که بعد تصمیم بگیرید ایشان را به دوستی انتخاب کنید.
    خوب شما که ابتدا از افراد شناخت پیدا می کنید و بعد آنها را به دوستی خود انتخاب می کنید، میخوام بدونم چگونه این شناخت رو پیدا می کنید بدون اینکه بقول خودتان ابتدا جلوی آنها را بگیرید؟

  13. صلوات ها 2


  14. #7

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۲
    علاقه
    مطالعات دینی، فلسفی، ریاضی، فیزیکی ...
    نوشته
    2,628
    حضور
    73 روز 19 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    8025



    نقل قول نوشته اصلی توسط خرافه ستیز نمایش پست ها
    خوب شما که ابتدا از افراد شناخت پیدا می کنید و بعد آنها را به دوستی خود انتخاب می کنید، میخوام بدونم چگونه این شناخت رو پیدا می کنید بدون اینکه بقول خودتان ابتدا جلوی آنها را بگیرید؟
    سلام علیکم،
    مثلاً فرض کنید در یک سفر با چندین و چند نفر همسفر بودم، از میان ایشان در برخوردهایی که با دوستان داشتیم مجموعه‌ی اعتقادی-اخلاقی-رفتاری چند نفر برایم آنقدر دلنشین بود که این تمایل برایم ایجاد شد که با ایشان دوستی کنم، آنها را زیر نظر گرفتم و برخوردهایشان را بیش از سایرین مورد تحلیل قرار می‌دادم و بعد باب دوستی با ایشان را باز کردم، البته نه اینکه ناگهان دوستی در حد نهایی شکل بگیرد، بلکه با رعایت یک سری حریم‌ها و جوانب احتیاط. بعد از شکل‌گیری دوستی و ادامه‌دار شدن رابطه‌ی دوستی در خارج از آن سفر کم‌کم بیشتر یکدیگر را شناختیم و هر مرحله تأیید به معنای مجاز بودن قوی‌تر شدن پیوند دوستی می‌بود تا اینکه به جایی رسیدیم که متوجه شدیم حتی می‌توانیم صیغه‌ی برادری هم بین خودمان بخوانیم.
    سفر فرصت مناسبی است ولی فرصت‌های دیگری هم می‌تواند باشد که یک نفر بتواند یک شناخت ابتدایی به فرد یا افرادی پیدا کند، اگر نسبت به ایشان تمایل به دوستی پیدا کرد ابتدا ایشان را زیر نظر بگیرد بعد در موقعیت‌های متفاوت رفتارها و کنش‌ها و واکنش‌های ایشان را بسنجد و با معیارهای خود مقایسه نماید، چه بسا لازم باشد که ایشان را به طور نامحسوس امتحان کند (موقعیت‌هایی که به طور طبیعی راحت پیش نمی‌آیند را خودش به وجود آورد، مثلاً کاری کند که طرف عصبانی شود یا خیلی خوشحال شود یا ناراحت و ...) و اگر معیارهای اساسی در ایشان تأیید شد یک دوستی حداقلی با ایشان ایجاد نماید که به مرور زمان اگر روند تأیید اعتقادی-اخلاقی-رفتاری ادامه داشت این پیوند دوستی قوی‌تر گردد، مگرنه یا قطع شود و یا با احتیاط و با حفظ حریم‌ها ادامه یابد و همراه باشد (در صورت لزوم یا امکان) با امر به معروف و نهی از منکر، مگرنه در حد مردم‌داری و ... که دیگر می‌توان ارتباط داشت (البته نه با نامحرم، آنطور که ممکن است از این نوشته‌ها برداشت شود).
    در مورد پیدا کردن زوج مناسب و ازدواج بدیهی است که تا حدی همین کارها لازم است ولی تا حدی هم برخی شرایط متفاوت خواهد بود که تشخیص این موارد با توجه به حریم‌های اسلامی چندان مشکل نیست.
    یا علی
    بهترین سرمایه‌گذاری عمر در کمک به تعجیل در ظهور است،
    ... بضاعتی محدود و اثرگذاری نامحدود،
    نگران سوددهی‌اش هم نیستیم چون خدا تضمین کرده است که قیام به بار خواهد نشست
    هر که می‌خواهد نامحدود بندگی خدا را کند و در هر خیری سهیم شود بسم الله ...

    بزرگواران و دوستان و هم‌مباحثه‌ای‌ها، ان شاء الله اگر جسارتی کرده‌ام ببخشید و اگر کوتاهی کرده‌ام یا رنجشی به شما رسانده‌ام حلال کنید

  15. صلوات


  16. #8

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    79
    حضور
    3 روز 19 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    0
    صلوات
    339



    معنا و هدف دوستی - ادامه... رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : إنَّ مِن أعجَزِ العَجزِ رَجُلٌ لَقِيَ رَجُلاً فأعجَبَهُ نَحوُهُ، فلَم يَسألْهُ عَنِ اسمِهِ و نَسَبِهِ و مَوضِعِهِ .معنا و هدف دوستی - ادامه...


    پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از نا توان ترين نا توانها، مردى است كه به مرد ديگرى برخورَد و از رفتار او خوشش آيد و از نام و نسب و جاى او نپرسد.




    دانشگاه - محل کار - سفر - گردهمآیی - همایش - مسجد - صف نانوایی و ... همه ما تجربه اش را داشتیم

    1400 سال پیش هم دانشگاه و کلاس درس و گردهمایی و سفر و مسجد بوده، الان هم هست

    من میخوام بدونم شما دقیقا چگونه دیندار بودن مردی رو در این موقعیت ها تشخیص دادی؟

    شاید در سفر بگی وقت نماز
    ولی چند نفر از ما دائم در حال سفریم؟

    این سوال رو پرسیدم چون خودم با مردی به مدت چند هفته برای یک پروژه کاری معاشرت می کردم، اما آخرش هم نفهمیدم دیندار است یا خیر.

    هنوز سوال من از استاد پاسخگوی محترم این است اگر از دوست یا آشنایی بپرسم "نماز میخوانی؟"، این جزء مصادیق تفتیش عقاید است؟

  17. صلوات


  18. #9

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۲
    علاقه
    مطالعات دینی، فلسفی، ریاضی، فیزیکی ...
    نوشته
    2,628
    حضور
    73 روز 19 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    8025



    نقل قول نوشته اصلی توسط خرافه ستیز نمایش پست ها
    معنا و هدف دوستی - ادامه... رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : إنَّ مِن أعجَزِ العَجزِ رَجُلٌ لَقِيَ رَجُلاً فأعجَبَهُ نَحوُهُ، فلَم يَسألْهُ عَنِ اسمِهِ و نَسَبِهِ و مَوضِعِهِ .معنا و هدف دوستی - ادامه...


    پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از نا توان ترين نا توانها، مردى است كه به مرد ديگرى برخورَد و از رفتار او خوشش آيد و از نام و نسب و جاى او نپرسد.




    دانشگاه - محل کار - سفر - گردهمآیی - همایش - مسجد - صف نانوایی و ... همه ما تجربه اش را داشتیم

    1400 سال پیش هم دانشگاه و کلاس درس و گردهمایی و سفر و مسجد بوده، الان هم هست

    من میخوام بدونم شما دقیقا چگونه دیندار بودن مردی رو در این موقعیت ها تشخیص دادی؟

    شاید در سفر بگی وقت نماز
    ولی چند نفر از ما دائم در حال سفریم؟

    این سوال رو پرسیدم چون خودم با مردی به مدت چند هفته برای یک پروژه کاری معاشرت می کردم، اما آخرش هم نفهمیدم دیندار است یا خیر.

    هنوز سوال من از استاد پاسخگوی محترم این است اگر از دوست یا آشنایی بپرسم "نماز میخوانی؟"، این جزء مصادیق تفتیش عقاید است؟

    سلام علیکم مؤمن،
    یعنی نمی‌شده درباره‌ی نماز سؤالی نکنید فقط یک جوری از این همه صحبت که با هم کرده‌اید یک گریزی به بحث‌های اعتقادی و شرعی بزنید ببینید او چگونه با این صحبت شما برخورد می‌کند؟ به هر حال الکلام یجر الکلام، حرف حرف می‌آورد، کافی است شما یک جا اظهار نظری بکنید و عکس‌العمل طرف مقابل را بسنجید، زیاد نیستند کسانی که عکس‌العملشان سکوت محض باشد حتی بدون هرگونه تغییر در شکل صورت.
    ان شاء الله کارشناس محترم پاسخ کامل را به شما می‌دهند، التماس دعا
    یا علی
    بهترین سرمایه‌گذاری عمر در کمک به تعجیل در ظهور است،
    ... بضاعتی محدود و اثرگذاری نامحدود،
    نگران سوددهی‌اش هم نیستیم چون خدا تضمین کرده است که قیام به بار خواهد نشست
    هر که می‌خواهد نامحدود بندگی خدا را کند و در هر خیری سهیم شود بسم الله ...

    بزرگواران و دوستان و هم‌مباحثه‌ای‌ها، ان شاء الله اگر جسارتی کرده‌ام ببخشید و اگر کوتاهی کرده‌ام یا رنجشی به شما رسانده‌ام حلال کنید

  19. صلوات ها 2


  20. #10

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    علاقه
    اسک دین و اسک دینی ها!
    نوشته
    2,191
    حضور
    300 روز 21 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    12
    صلوات
    5858



    سلام علیکم
    برای دوستی هم مثلا مثل عالم بودن یا زیبا بودن و ...نمیتوان یک حد یا خط بیان کرد.
    مثلا شما با همکلاسیت روز اول فقط یک سلام و علیک دارید , هفته بعد در مسیر غذا خوری با هم 5 دقیقه صحبت می کنید , هفته بعد با هم به مسجد می روید و برمی گردید با هم سر کلاس می نشینید , حالا اگر در محوطه دانشگاه یکی از شما بپرسد فلانی کی هست ممکنه بگید دوستمه.بعد ممکنه با هم یک بازدید از نمایشگاه داشته باشید و برخی از صحبتهای خصوصیتون را با هم بزنید , حالا ایشان اگر تو این مدت رفتار یا کلامی داشته باشه که شما خوشتون نیاد ممکنه تو همون عالم دوستی بهشون مستقیم یا غیر مستقیم ناراحتی خودتون را نشان بدبد , حالا ممکنه ایشان معذرت خواهی کنه و تشکر کنه که اشتباهشو بهش گفتید یا ممکنه خود به خود و رفته رفته با دیدن موارد دیگه , طرفین زیاد راغب نباشید که با هم باشید.
    این مطالب را کلی عرض کردم ع یعنی ربطی به آئین و مسلک کسی نداره و سیر طبیعی برای همه هستش و حتی اگر بین دو جنس مخالف پیش بیاد ممکنه نهایتا به ازدواج منتهی بشه.
    --------------------------
    ولی مورد دیگر که از سخنان شما بر می آید معیارهای دوستی از نظر اسلام هستش.
    در این مورد هم به نظرم هر چه شناخت و پایبندی شما از اسلام بیشتر باشه خود به خود طبق توضیحات بالا افرادی که همکفو شما هستند جذب شما مس گردند (و بالعکس).
    ولی در کل اگر بخواهیم معیار مومن بودن کسی را بدانیم :
    پیامبر اکرم (ص) می فرمایند از نهج الفصاحه)
    همانا مومن در سایه خوش اخلاقی به مقام شب زند ه داری و روزه داری دست می یابد
    بنده مومن خدا بر دشمن خویش ستم نمی کند در راه دوست مرتکب گناه نمی شود امانت را ضایع نمی کند حسد نمی ورزد طعنه نمی زند لعن نمی کند به حق اعتراف میکند هرچند در موردش از او درخواست شهادت ننمایند لقبهای بد به کار نمی برد در نماز خاشع در زکات شتابنده در گرفتاری ها باوقار در آسایش گزار به آنچه دارد قانع است آنچه برای او نیست مدعی آن نمی گردد بخل او را از کار خیر باز نمی دارد با مردم می آمیزد تا چیزی یاد بگیرد با مردم سخن می گوید تا چیزی بفهمد و اگر مورد ستم و تجاوز قرار گیرد شکیبایی پیشه می کند تا خدای رحمان یاری رسان او باشد

    بنده ای مومن نیست مگر اینکه از نیکی آنچه برای خود دوست می دارد برای برادر مسلمانش نیز دوست بدارد
    هرکه با نام خدا از شما پناه خواست پناهش دهید و هر که با نام خدا از شما در خواست نمود عطایش دهید و هرکه شما را خواند اجابتش کنید و هرکه به شما نیکی کرد جبرانش کنید و اگر چیزی نیافتید برایش آن قدر دعا کنید که بدانید نیکی او را جبران کرده اید
    هرکه به خداوند و آخرت ایمان دارد باید به همسایه اش نیکی کند و هرکه به خداوند و آخرت ایمان دارد باید مهمانش را گرامی بدارد و هرکه به خدا و آخرت ایمان دارد باید سخن خوب بگوید یا خاموش باشد

    مومن شریف و بزرگوار است و فاجر فریبکار و فرومایه است
    مومن زیرک باهوش و محتاط است
    مومن کم خرج و کم زحمت است
    مومن آسان گیر و ملایم است حتی به خاطر نرم خویی او را احمق می پندارید
    مومن مانند شتر رام شده آسان گیر و ملایم است اگر کشیده شود میرود و اگر بر سنگی خوابانده شود می خوابد
    مومن با شمشیر و زبانش به مبارزه می پردازد
    مومن چنان است که در راه خیر هرچه درتوان دارد می کوشد و ناتوانی هایش را آرزو می کند
    مومن از شنیدن سخن نیک سیر نمی گردد تا اینکه عاقبتش بهشت باشد
    مومن از یک سوراخ دوبار گزیده نمی شود

    سزاوار است که مومن دارای هشت ویژگی باشد : در حوادث سخت باوقار- هنگام بلا شکیبا – هنگام آسایش سپاس گزار – به روزی الهی قانع باشد – بر دشمنان ستم نکند – مزاحم دوستان نشود تنش در زحمت باشد و مردم از دست او در آسایش باشند
    -----------------------------
    البته نشانه های مومن از نظر معصومین ع را می توانید سرچ کنید.
    -----------------------------
    آزمایش دوست ----------منبع :http://barayemardom.ir/news/news_item.asp?NewsID=5458
    آزمایش روحی

    محبت مانند رمز«تلگراف» است، پس هرگاه در ضربان قلب نسبت به شخصی احساس محبت و دوستی کردی بدان که او نیز نسبت به تو نظیر همان حالت را در قلبش احساس می‎کند. اما این کار نیازمند آن است که روان و عواطف و وجدان خویش را به خوبی بشناسیم تا اشاره‎های غریزی را از انگیزه‌های راستین عاطفی باز شناسیم. در هر حال، پیوستگی میان دوستان از سنخیت و همگونی روحی آغاز می‎شود و قبل از آن که بدن‏ها روح‏ها را کشف کنند این روح‏ها هستند که خود یکدیگر را کشف می‎کنند. به همین دلیل است که گاه فردی را برای نخستین بار می‎بینیم و گمان می‎کنیم که از مدت‏ها پیش او را می‏شناسیم برعکس، گاه مدت‏های مدیدی در جوار یک فرد زندگی می‏کنیم اما کمترین هماهنگی میان خود و او را احساس نمی‎کنیم. بنابراین آزمایش روحی نخستین وسیله آزمودن دوست است.
    آزمودن هنگام نیاز
    شکی نیست که دوستان «گیرنده» بسیارند اما دوستان «دهنده» اندک. اینان هستند که شایسته دوستی هستند زیرا این عده دوست انسانند نه دوست جیب او! برای شناخت هر انسانی او را گاه با نیازمندی بیازمای و ببین که آیا به نیازت بهایی می‏دهد یا نه؟ آیا هنگامی که نیازمندی به تو اعتنا و اهتمامی می‏ورزد؟مردم معمولاً دو دسته هستند: کسانی که نیازهای مردم را حتی‌المقدور برآورده می‏سازند اما حاضر نیستند در این راه فداکاری و از خود گذشتگی نشان دهند 2- کسانی که به تعبیر قرآن دیگران را بر خود ترجیح می‏‎دهند هر چند خود نیازمند باشند (سوره حشر آیه 9). البته انتظار این که افراد همیشه از نوع دوم باشند انتظاری نابجاست اما دست کم باید از دسته اول بود. اما کسانی که هنگام نیاز دست رد به سینه نیازمند بزنند چنین افرادی شایسته دوستی در زندگی نیستند.
    آزمودن هنگام خشم
    امام صادق(ع) می‏فرماید: به محبت دوستت اعتماد مکن تا آنگاه که سه بار او را به خشم در آوردی. یعنی کسانی را نمی‏توان دوست انگاشت تا اینکه آن را خشمگین کرد و سخن ناپسند و زشت بر زبان نیاورد زیرا چنین دوستی تحت هیچ شرایطی دوست خود را ترک نمی‎کند و برای دوستی و پایه‌ها و پیوندهای آن ارزش و احترام خاصی قائل است و آن را سست و ویران نمی‏کند و بسیار بخشنده و مهربان است. هر انسانی در حالت خشم ماهیت خود را بروز می‎دهد و چهره واقعی خود را برای دیگران آشکار می‎کند. گاه فردی در حالت عادی با انسان خوشرویی و خوش‌رفتاری می‎کند و سخنان محبت‏آمیز بر زبان می‎راند اما چون او را به خشم آوری حقیقت را که مدت‌ها از تو پنهان می‎داشت بر زبان می‏آورد.امام صادق(ع) می‏فرماید: اگر برادرت سه بار بر تو خشمگین شد و سخن ناخوشایندی درباره‏ات نگفت او را برای خود بیندوز.(بحارالانوار ج 78 ص 251).
    آزمودن در سختی‏ها و مشکلات
    دوست خوب کسی است که در سختی‏ها و گرفتاری‏ها یاری‏ات رساند هنگامی که دیگران رهایت می‏کنند او در کنار تو باشد و آنگاه که دیگران تو را تکذیب می‎کنند او تصدیقت کند. درست آنگونه که حضرت خدیجه با پیامبر خدا(ص) بود. خدیجه دوست هنگام سختی‏ها بود نه دوست زمان رفاه و نعمت به همین علت بود همیشه رسول خدا(ص) پیوسته از او یاد می‎کرد و از خداوند برایش آمرزش می‎خواست. امام صادق(ع) می‎فرماید: دوست خود را بر هنگامی که نعمت تازه‏ای روزیت شود یا مصیبتی به تو رسد بیازمای.
    آزمودن در سفر
    آدمی در سفر لباس تکلف و ریا را از تن خود می‎کند و آن طور رفتار می‎کند که واقعاً می‎اندیشد، اینجاست که می‎توانی او را به سادگی بیازمایی. اگر انسانی در حالت خشم در مسافرت و در زمان آزمودن به درهم و دینار در دوستی با تو پایداری نشان داد چنین کسی دوست خوبی است و گرنه ... نه. بنابراین انسان باید با دیده دقت و تفحص و با بصیرت و آگاهی دوستان خود را گزینش و امتحان کند و دوستی‏ها باید صادقانه و در زمان سختی‎ها و بعدها نیز با یکدیگر مشارکت داشته باشند و بر دوستی باید پایدار و استوار ماند.
    همنشینی با دوستان تأثیر بسزایی بر خلق و خوی انسان می‎گذارد اگر این همنشینی چه خوب یا بد باشد تأثیر خود را می‎گذارد پس قبل از گزینش دوستان باید به درستی دوست خود را مورد آزمایش و امتحان قرار داد که به خصوصیات اخلاقی او واقف شویم و خود ما نیز باید این شایستگی‏ها را از خود نشان دهیم که دیگران با ما دوستی ورزند و سعی کنیم در برابر خداوند و دوستان از امتحان سربلند بیرون آییم. پیامبر(ص) هشدار می‏دهد: در آخر الزمان گروهی می‏آیند که در ظاهر دوستند و در نهان دشمن.


    اللهم ارزقنا توفیق الشهاده الجمیلة فی سبیلک و فی لیله القدر المبارک
    و
    احشرنا مع مولانا و سیدنا و حراره قلوبنا و سکینه انفسنا
    سید الشهداء و الاحرار ابا عبدلله
    الحسین علیه افضل الصلوات و السلام


  21. صلوات


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود