جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: مکر خدا

  1. #1

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    علاقه
    او منتظرست تا که ما برگردیم ماییم که در غیبت کبرا ماندیم
    نوشته
    119
    حضور
    2 روز 9 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    549

    مکر خدا




    امام جواد(ع)

    الإصرار علي الذنب أمن لمکر الله " و لا يأمن مکر الله الا القوم الخاسرون" )تحف العقول ، ص 480 )

    اصرار بر گناه آسودگي از مکر خداست ، " و از مکر خدا آسوده نباشد جز مردمي زيانکار "

    با سلام و خسته نباشید.
    این حدیث در تقویم شمیم یار روز 3 اسفند ماه موجود است. از وقتی که دیدمش ذهنم رو به شدت به خودش مشغول کرده.
    امکانش هست برای من کمی دربارش توضیح بدبد؟

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,523
    حضور
    174 روز 19 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58304



    با نام و یاد دوست





    مکر خدا








    کارشناس بحث: استاد صدیقین


  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    علاقه
    وَ الَّذينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّه
    نوشته
    1,268
    حضور
    26 روز 8 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    40
    صلوات
    4572

    جمع‌بندی




    سؤال:
    امام جواد (علیه السلام) در حدیث «الإصرار علي الذنب أمن لمکر الله و لايأمن مکر الله إلا القوم الخاسرون» (تحف العقول، ص 480) فرمود: اصرار بر گناه آسودگی از مکر خداست، و از مکر خدا آسوده نباشد جز مردم زيانکار. مقصود از این روایت چیست؟

    پاسخ:
    این روایت، به آیه اشاره دارد:
    «أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ» (1)؛ آيا آن‌ها خود را از مكر الهى در امان مى‏‌دانند؟! در حالى كه جز زيان‌كاران، خود را از مكر (و مجازات) خدا ايمن نمى ‏دانند!
    در دو آیه قبل، خدای متعال مجرمان و ستمکاران را تهدید می‌کند که شما از بلاهایی که روز یا شب، هنگام دل‌مشغولی‌های روزانه یا خواب شبانه، ممکن است به سرتان بیاید، ایمن نیستید! صاعقه، زلزله و ... ، همه با یک فرمان کوچک الهی پدیدار می‌شود تا مردمان بدکار و ستم پیشه را ـ همانند اقوام ستمگر پیشین ـ قلع و قمع نماید و طومار زندگی‌شان را در هم پیچد!
    عجيب اين است با تمام پيشرفتى كه بشر امروز در صنايع و تكنولوژى كرده و با وجود اين كه نيروهاى مختلف جهان طبيعت را مسخر خويش ساخته، اما همچنان در برابر اين گونه حوادث به همان اندازه ضعيف و ناتوان و بى‌‏دفاع است كه انسان‌هاى گذشته بودند، يعنى در برابر زلزله‌ها و صاعقه‏‌ها و مانند آن كم‌ترين تفاوتى در حال او حتى نسبت به انسان‌هاى پيش از تاريخ پيدا نشده است، و اين، نشانه نهايت ضعف و ناتوانى انسان در عين قدرتمندى و توانايى او است!
    لذا در آيه مورد اشاره می‌فرماید: آيا اين مجرمان از مكر الهى ايمن هستند؟ در حالى كه هيچ كس جز زيان‌كاران خود را از مكر او در امان نمى‏‌داند (أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ).
    مكر در لغت عرب با آن چه كه در فارسى امروز از این واژه مى‏‌فهميم تفاوت دارد! مکر، در فارسى امروز به معناى نقشه‏‌هاى شيطانى و زيانبخش به كار مى‏‌رود، در حالى كه در ريشه اصلى لغت عرب، به معناى هر نوع چاره‏ انديشى براى بازگرداندن كسى از هدفش مى‏ باشد، اعم از اين كه به حق باشد يا به باطل؛ بنا بر اين منظور از مكر الهى آن است كه خداوند، مجرمان را با نقشه‏‌هاى قاطع و شكست‏‌ناپذير، از خوشگذرانى‌های باطلشان باز مى‏‌دارد، و اين اشاره به همان كيفرها و بلاهاى ناگهانى و بيچاره كننده است.
    این عدم ایمنی از مکر الهی درباره اهل ایمان، به معناى ترس از مسئوليت‌ها و خوف از كوتاهى در انجام وظایف است، كه همواره بايد اين ترس با اميد به رحمت او به طور مساوى، در دل‌هاى افراد با ايمان وجود داشته باشد زیرا موازنه اين دو، سرچشمه هر گونه حركت و فعاليت مثبت است و همان چيزى است كه در تعبير روايات به عنوان «خوف و رجا» از آنها ياد شده است، و تصريح شده كه اهل ایمان همواره ميان ترس و امید قرار دارند؛ ترس از عقاب الهی و کوتاهی در انجام مسؤولیت‌ها و امید به رحمت و لطف الهی، ولى مجرمان زيانكار آن چنان كيفرهاى الهى را فراموش كرده‏‌اند كه خود را در نهايت امنيت مى‏‌پندارند و با این پندار باطل، همواره به باطل خویش مشغول هستند و ادامه می‌دهند ولی خبر ندارند که هر لحظه ممکن است عذاب الهی بر سرشان آوار شود و دمار از روزگارشان درآورد! خیلی هم دوام بیاورند، تا لب گور است و از آن پس با عذاب شبانه روزی از آنها پذیرایی می‌شود. (2)
    در روایت مورد اشاره می‌فرماید کسی که پیوسته به گناهی مشغول است، در واقع خودش را از عقاب خداوند ایمن پنداشته است! شیطان به او می‌گوید: «یک بار انجام دادی، هیچی نشد! دو بار انجام دادی، هیچی نشد! هزار بار هم انجام بدی، هیچی نمیشه! بی‌خیال باش! حالتو ببر!»، و با این وسوسه، گنه کار بدبخت را سرمست می‌کند و در غفلت و بی‌خبری فرو می‌برد و او را چنان از خود غافل می‌کند که می‌پندارد واقعا برای این گناه عقابی در کار نیست! لذا پیوسته به گناهش ادامه می‌دهد و بر انجامش اصرار می‌ورزد!
    این بدبخت که خود را از چوب خدا ایمن پنداشته، نمی‌داند که دارد هر روز کارنامه اعمالش را سیاه‌تر و قلبش را از درک نور حق، دورتر می‌کند و اگر چوب دنیوی گناهش را نخورد، به طور قطع و یقین به مجازات‌های سخت اخروی گرفتار خواهد شد. چنین بی‌خبری، مصداق کسانی شده که خود را از مکر الهی ایمن می‌پندارند و همچنان به گناهانشان ادامه می‌دهند، اما نمی‌دانند که ممکن است هر لحظه، در روز یا شب، در خواب یا بیداری، به یکباره عذاب و عقاب الهی به سراغشان بیاید و فرصت توبه و بازگشت را از آن‌ها بگیرد (از این غفلت و بی‌خبری، به خدای متعال پناه می‌بریم)


    منبع:
    1. اعراف: 7/ 99.
    2. مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسير نمونه، ج ‏6، ص 271.


    در پناه حق، از جمله اندیشه‌وران راستین باشید.

    ویرایش توسط همکار تدوین : ۱۳۹۳/۱۲/۲۵ در ساعت ۰۶:۴۷ دلیل: ویرایش ویراستار جمع‌بندی‌ها

  7. صلوات ها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۴/۰۲/۲۲, ۲۱:۳۰ : 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود