جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: خودباوری و خداباوری

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    علاقه
    علم ,هنر,معارف,عشق,بهشت
    نوشته
    645
    حضور
    17 روز 3 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1579

    خودباوری و خداباوری




    سلام
    1-خود باوري و اعتماد به نفس در دين اسلام چه جايگاهي دارد ؟
    2-اعتماد به نفس و توكل نمودن به خدا چگونه باهم قابل جمع اند؟

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,567
    حضور
    175 روز 17 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58362





    با نام و یاد دوست





    خودباوری و خداباوری








    کارشناس بحث: استاد سمیع

    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۲/۱۲/۰۶ در ساعت ۲۰:۵۸ دلیل: تغییر کارشناس پاسخگو

  5. صلوات ها 3


  6. #3

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    علاقه
    اخلاق-فلسفه-عرفان
    نوشته
    3,816
    حضور
    47 روز 14 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    16428



    نقل قول نوشته اصلی توسط معلق نمایش پست ها
    سلام
    1-خود باوري و اعتماد به نفس در دين اسلام چه جايگاهي دارد ؟
    2-اعتماد به نفس و توكل نمودن به خدا چگونه باهم قابل جمع اند؟
    باسمه تعالی
    با عرض سلام و خسته نباشید:
    اگر اعتماد به نفس و خودباوری به این معنا باشد که انسان باور کند توانایی، استعداد و داشته هایی دارد و معتقد باشد که این امور را خدا به او داده و خودش در داشتن آنها مستقل نبوده و قدرت او در طول قدرت حق تعالی است نه در عرض آن، این امر پسندیده است و باعث پیشرفت و ترقی انسان می گردد و با توکل به خدا منافات ندارد.
    «ولا تهنوا و لا تحزنوا و أنتم الأعلون إن كنتم مؤمنين» [1] « و سست و محزون نشويد كه اگر مؤمن باشيد ، غالب و برتر خواهيد بود.»

    بنابراین اعتماد به نفسي‌كه در اسلام مورد توجه است تكيه كردن بر داشته ها و استعداد هاي خود است در طول توكل بر خدا و نه در عرض آن.

    اما اگر اعتماد به نفس بدون در نظر گرفتن اتكاء به قدرت الهي در نظر گرفته شود، ناپايدار و شكننده خواهد بود و اسلام هرگز چنین اعتماد به نفسی را تأیید نکرده است . زیرا انسانی که مالک هیچ شأنی از شئون خود نیست چگونه می­تواند بر خود تکیه کند؟ تکیه گاه مؤمن در زندگی، باید قدرت بی­نهایت و مستقل خداوند باشد، نه قدرت خودش و قدرت دیگران
    و در روایات چنین اعتماد به نفسی مورد نکوهش قرار گرفته و آثاری برای آن شمرده شده که به دو نمونه آن اشاره می­کنیم .
    1- بزرگترین دام شیطان:

    در روایات یکی از بزرگترین دامهای شیطان، اعتماد به نفس و تکیه کردن به خود شمرده شده؛ کسی که فقط به خودش اعتماد و تکیه می­کند و خداوند را در نظر نمی­گیرد، باید توجه داشته باشد که در دام شیطان گرفتار شده است. حضرت علی(ع) می­فرمایند:
    «ايّاك و الثّقة بنفسك فانّ ذلك من اكبر مصايد الشّيطان»[2]«بپرهیز از اعتماد و تکیه به خودت، به درستی که اطمینان و اعتماد به نفس از بزرگترین دامهای شیطان است.»
    2- مطمئن­ترین رخنه­گاه شیطان:

    در روایات وارد شده اطمینان و اعتماد به نفس از مطمئن­ترین فرصتهایی است که شیطان به وسیله آن انسان را فریب می­دهد و باعث لغزش انسان می­شود. حضرت علی(ع) می­فرمایند:«
    الثِّقَةُ بِالنَّفسِ مِن أوثَقِ فُرَصِ الشَّيطانِ»[3]«اطمينان به خود، از مطمئن­ترين فرصت­ها براى شيطان است »

    بنابراین اگر در معنای اعتماد به نفس، نفی اتكا به خدا لحاظ نشده باشد ، چنان كه در توكل، نادیده گرفتن توانایی‌های فردی و ضعف نفس اخذ نشده، و انسان مومن با این كه از سرمایه اعتماد به نفس برخوردار است، اما هرگز خود را بی‌نیاز از خالق نمی‌داند، بلكه تدبیر همه امور را در دست قدرت بی‌انتهای پروردگار می‌بیند. در این صورت اعتماد به نفس و توکل با یکدیگر منافات نخواهند داشت و با یکدیگر قابل جمع‌اند. و الا اگر انسان را درلوازم اعتماد به نفس خود، مستقل از حق تعالی بدانیم، این معنا در تضاد با توکل خواهد بود.
    موفق باشید.

    پی‌نوشت:
    1-آل عمران،139
    2-غررالحکم و دررالکلم،ص168
    3-همان،78

    ویرایش توسط سمیع : ۱۳۹۲/۱۲/۰۹ در ساعت ۱۱:۵۷

  7. صلوات ها 2


  8. #4

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    علاقه
    اخلاق-فلسفه-عرفان
    نوشته
    3,816
    حضور
    47 روز 14 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    16428

    جمع‌بندی




    سؤال:
    خودباوری و اعتماد به نفس در دین اسلام، چه جایگاهی دارد و چگونه با توکل به خداوند، قابل جمع هستند؟

    پاسخ:
    اگر اعتماد به نفس و خودباوری به این معنا باشد که انسان باور کند توانایی، استعداد و داشته‌هایی دارد و معتقد باشد که این امور را خدا به او داده و خودش در داشتن آنها مستقل نبوده و قدرت او در طول قدرت حق تعالی است نه در عرض آن، این امر پسندیده است و باعث پیشرفت و ترقی انسان می‌گردد و با توکل به خدا منافات ندارد. «ولا تهنوا و لا تحزنوا و أنتم الأعلون إن كنتم مؤمنين» (1) «و سست و محزون نشويد كه اگر مؤمن باشيد، غالب و برتر خواهيد بود.»
    بنابراین، اعتماد به نفسی كه در اسلام مورد توجه است تكيه كردن بر داشته‌ها و استعدادهای خود است در طول توكل بر خدا و نه در عرض آن.
    اما اگر اعتماد به نفس بدون در نظر گرفتن اتكاء به قدرت الهي در نظر گرفته شود، ناپايدار و شكننده خواهد بود و اسلام هرگز چنین اعتماد به نفسی را تأیید نکرده است؛ زیرا انسانی که مالک هیچ شأنی از شؤون خود نیست، چگونه می‌تواند بر خود تکیه کند؟ تکیه‌گاه مؤمن در زندگی، باید قدرت بی­‌نهایت و مستقل خداوند باشد، نه قدرت خودش و قدرت دیگران
    و در روایات چنین اعتماد به نفسی مورد نکوهش قرار گرفته و آثاری برای آن شمرده شده که به دو نمونه آن اشاره می‌کنیم.
    1. بزرگترین دام شیطان:
    در روایات یکی از بزرگترین دامهای شیطان، اعتماد به نفس و تکیه کردن به خود شمرده شده؛ کسی که فقط به خودش اعتماد و تکیه می‌­کند و خداوند را در نظر نمی­گیرد، باید توجه داشته باشد که در دام شیطان گرفتار شده است. حضرت علی (علیه السلام) می­‌فرماید:
    «ايّاك و الثّقة بنفسك فانّ ذلك من اكبر مصايد الشّيطان» (2) «بپرهیز از اعتماد و تکیه به خودت، به درستی که اطمینان و اعتماد به نفس از بزرگترین دام‌های شیطان است.»
    2. مطمئن­‌ترین راه نفوذ شیطان:
    در روایات وارد شده اطمینان و اعتماد به نفس از مطمئن­ترین فرصتهایی است که شیطان به وسیله آن انسان را فریب می‌دهد و باعث لغزش انسان می‌­شود. حضرت علی (علیه السلام) می­‌فرماید:«
    الثِّقَةُ بِالنَّفسِ مِن أوثَقِ فُرَصِ الشَّيطانِ» (3) «اطمينان به خود، از مطمئن­‌ترين فرصت‌­ها براى شيطان است»
    بنابراین، اگر در معنای اعتماد به نفس، نفی اتكا به خدا لحاظ نشده باشد، چنان كه در توكل، نادیده گرفتن توانایی‌های فردی و ضعف نفس اخذ نشده و انسان مومن با این كه از سرمایه اعتماد به نفس برخوردار است؛ اما هرگز خود را بی‌نیاز از خالق نمی‌داند؛ بلكه تدبیر همه امور را در دست قدرت بی‌انتهای پروردگار می‌بیند. در این صورت اعتماد به نفس و توکل با یکدیگر منافات نخواهند داشت و با یکدیگر قابل جمع‌ هستند. و الا اگر انسان را درلوازم اعتماد به نفس خود، مستقل از حق تعالی بدانیم، این معنا در تضاد با توکل خواهد بود.

    منابع:
    1. آل عمران: 3/ 139.
    2. آمدی، عبدالواحد، غرر الحکم و درر الکلم، ص 168.
    3. همان، ص 78.


    ویرایش توسط همکار تدوین : ۱۳۹۴/۰۹/۲۴ در ساعت ۱۸:۴۷ دلیل: ویرایش ویراستار جمع‌بندی‌ها

  9. صلوات ها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 2

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود