جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ایا برای جبران شرک راهی هست؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    نوشته
    32
    حضور
    15 ساعت 19 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    77

    ایا برای جبران شرک راهی هست؟




    سلام : ببخشید اینکه خدا همه گناهان را می بخشد جز ( شرک) را ، ایا شرک با توبه قابل جبران هست یا نه ؟
    و اینکه در کتاب اسمانی قران خداوند فرموده که توبه کاران را دوست دارد ، و اینکه همه گناهان را می بخشد...
    با تشکر...

  2. صلوات


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,525
    حضور
    175 روز 5 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58323



    با نام و یاد دوست




    ایا برای جبران شرک راهی هست؟








    کارشناس بحث: جناب استاد


  5. #3

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    علاقه
    اخلاق-فلسفه-عرفان
    نوشته
    2,976
    حضور
    94 روز 6 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25282

    جمع بندی




    سوال:
    اینکه خدا همه گناهان را می بخشد جز ( شرک) را ، ایا شرک با توبه قابل جبران هست یا نه ؟
    و اینکه در کتاب اسمانی قران خداوند فرموده که توبه کاران را دوست دارد ، و اینکه همه گناهان را می بخشد...



    پاسخ:
    سلام علیکم
    قال رسول الله (صلى الله عليه و آله) :
    اَلظُّلْمُ ثَلاثَةٌ: فَظُلْمٌ لايَغْفِرُهُ اللّه وَ ظُلْمٌ يَغْفِرُهُ وَ ظُلْمٌ لايَتْرُكُهُ، فَأَمَّا الظُّلْمَ الَّذى لايَغْفِرُ اللّه فَالشِّرْكُ قالَ اللّه : «إنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظيمٌ» وَ أَمَّا الظُّلْمَ الَّذى يَغْفِرُهُ اللّه فَظُلْمُ الْعِبادِ أَنْفُسَهُمْ فيما بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ رَبِّهِمْ وَ أَمَّا الظُّلْمَ الَّذى لا يَتْرُكُهُ اللّه فَظُلْمُ الْعِبادِ بَعْضُهُمْ بَعْضا؛
    ظلم سه قسم است: ظلمى كه خدا نمى آمرزد، ظلمى كه مى آمرزد و ظلمى كه از آن نمى گذرد، اما ظلمى كه خدا نمى آمرزد شرك است. خداوند مى فرمايد: «حقا كه شرك ظلمى بزرگ است» و اما ظلمى كه خدا مى آمرزد، ظلم بندگان به خودشان ميان خود و پروردگارشان است اما ظلمى كه خدا از آن نمى گذرد ظلم بندگان به يكديگر است.

    این حدیث، ناظر به گناهان بندگان است که توبه نکرده و جبران ننموه اند.
    توبه از هر گناهی، باعث محو و پاک شدن آن گناه می شود و خدا ، قرآن و پیامبر مردم را اعم از مشرک و ظالم به خویش و ظالم به دیگران به توبه فراخوانده اند تا با توبه گناهان شان پاک شود و صلاحیت ورود به مهمان خانه خدا در آخرت (بهشت) را بیابند. به آیات دعوت به ایمان و توبه از کفر و شرک توجه کنید:

    - «وَ إِذْ قالَ مُوسى‏ لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلى‏ بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحيمُ؛ (1)
    و آن هنگام را كه موسى به قوم خود گفت: اى قوم من، شما بدان سبب كه گوساله را پرستيديد، بر خود ستم روا داشتيد. اينك به درگاه آفريدگارتان توبه كنيد و يكديگر را بكشيد، كه چنين كارى در نزد آفريدگارتان ستوده‏ تر است. پس خدا توبه شما را بپذيرفت؛ زيرا توبه‏ پذير و مهربان است».

    این دعوت به توبه از شرک و گوساله پرستی است و وعده داده شده که با توبه گناه آنان آمرزیده می گردد.
    - «إِنَّ الَّذينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى‏ مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللاَّعِنُونَ إِلاَّ الَّذينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحيمُ؛ (2) كسانى را كه دلايل روشن و هدايت‏ كننده ما را، پس از آن كه در كتاب براى مردم بيانشان كرده‏ ايم، كتمان مى‏ كنند، هم خدا لعنت مى كند و هم ديگر لعنت‏ كنندگان؛ مگر آن ها كه توبه كردند و به صلاح آمدند و آنچه پنهان داشته بودند، آشكار ساختند، كه توبه‏ شان را مى‏ پذيرم و من توبه‏ پذير و مهربانم».

    این آیه هم دعوت به توبه از گناهانی مثل کتمان حق است و در آخر به طور مطلق وعده داده که خداوند "توّاب = توبه پذیر" است و این اطلاق دلالت دارد که خدا از هر گناهی با توبه می گذرد و این هیچ استثنایی ندارد. آیاتی که بر توبه پذیری خدا و آمرزش هر گناهی بعد از توبه دلالت صریح دارد ، فراوان اند که همین دو مورد به عنوان نمونه کافی است.
    روایت بالا همان پیام های قرآن را بازگو می کند که اگر بنده ای مشرک از دنیا برود و توبه نکرده و ایمان نیاورده باشد ، هرگز آمرزیده نمی شود:
    "ظلم لا یغفره" شرک به خدا است که خداوند به صراحت فرموده آمرزیده نمی شود؛ یعنی اگر مشرک توبه نکرد و بر این ظلم از دنیا رفت ، هرگز آمرزیده نمی شود؛ زیرا در آیات بالا وعده آمرزش هر گناهی از جمله شرک با توبه داده شد؛ ولی در مورد کسی که توبه نکرده از دنیا برود ، یا مشرک است یا بین خود و خدا مرتکب گناه شده یا به بندگان خدا ظلم کرده است.
    اگر مشرک باشد که بنا به این روایت و آیات متعدد آمرزیده نمی شود. قرآن در مورد کسی که مشرک و بدون توبه و ایمان از دنیا برود، می فرماید:
    «إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ؛ (3) هر آينه خدا گناه كسانى را كه به او شرك آورند، نمى‏ آمرزد و گناهان ديگر را براى هر كه بخواهد مى‏ آمرزد».

    اما وعده آمرزش در باره دو گروه دوم در قرآن به اجمال داده شده و در روایت بالا این وعده تبیین شده به این که اگر بنده بعد از ایمان بین خود و خدا گناه کند ، خدا از او می گذرد؛ چون این گذشت در حق کس دیگری ظلم نیست و اما اگر به بنده ای از بندگان ظلم کرده باشد ، این فرد مؤاخذه می شود و بدون مؤاخذه مورد عفو قرار نمی گیرد؛ زیرا عفو بدون مؤاخده و صاف کردن حق دیگران ، ظلم است و از خدا سر نمی زند و در روایات دیگر این مؤاخذه تبیین شده که از گناهان ظالم به مظلوم می دهند تا حقش را استیفا کرده باشد یا از گناهان مظلوم بر دوش ظالم می گذارند تا حق مظلوم داده شود یا خدا به مظلوم از عطای خود می دهد تا از ظالم راضی گردد. در روایتی از امام سجاد آمده که ملکی از جانب خداوند در صحنه قیامت فریاد می زند:

    «أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا الْحَكَمُ الْعَدْلُ الَّذِي لَا يَجُورُ الْيَوْمَ أَحْكُمُ بَيْنَكُمْ بِعَدْلِي وَ قِسْطِي لَا يُظْلَمُ الْيَوْمَ عِنْدِي أَحَدٌ الْيَوْمَ آخُذُ لِلضَّعِيفِ مِنَ الْقَوِيِّ بِحَقِّهِ وَ لِصَاحِبِ الْمَظْلِمَةِ بِالْمَظْلِمَةِ بِالْقِصَاصِ مِنَ الْحَسَنَاتِ وَ السَّيِّئَات‏؛ من خدای یگانه و حاکم عادلی هستم که بر کسی ستم نمی کنم و امروز به قسط و عدل بین شما حکم خواهم کرد و هیچ کس مظلوم نمی شود و حق ضعیف را از قوی خواهم گرفت و داد هر مظلومی را از ظالم خواهم ستاند با قصاص از حسنات و سیئات او».
    فردی از امام پرسید:
    «يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ إِذَا كَانَ لِلرَّجُلِ الْمُؤْمِنِ عِنْدَ الرَّجُلِ الْكَافِرِ مَظْلِمَةٌ أَيَّ شَيْ‏ءٍ يَأْخُذُ مِنَ الْكَافِرِ وَ هُوَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ قَالَ فَقَالَ لَهُ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع يُطْرَحُ عَنِ الْمُسْلِمِ مِنْ سَيِّئَاتِهِ بِقَدْرِ مَا لَهُ عَلَى الْكَافِرِ فَيُعَذَّبُ الْكَافِرُ بِهَا مَعَ عَذَابِهِ بِكُفْرِهِ عَذَاباً بِقَدْرِ مَا لِلْمُسْلِمِ قِبَلَهُ مِنْ مَظْلِمَةٍ قَالَ فَقَالَ لَهُ الْقُرَشِيُّ فَإِذَا كَانَتِ الْمَظْلِمَةُ لِلْمُسْلِمِ عِنْدَ مُسْلِمٍ كَيْفَ تُؤْخَذُ مَظْلِمَتُهُ مِنَ الْمُسْلِمِ قَالَ يُؤْخَذُ لِلْمَظْلُومِ مِنَ الظَّالِمِ مِنْ حَسَنَاتِهِ بِقَدْرِ حَقِّ الْمَظْلُومِ فَتُزَادُ عَلَى حَسَنَاتِ الْمَظْلُومِ قَالَ فَقَالَ لَهُ الْقُرَشِيُّ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لِلظَّالِمِ حَسَنَاتٌ قَالَ إِنْ لَمْ يَكُنْ لِلظَّالِمِ حَسَنَاتٌ فَإِنَّ لِلْمَظْلُومِ سَيِّئَاتٍ يُؤْخَذُ مِنْ سَيِّئَاتِ الْمَظْلُومِ فَتُزَادُ عَلَى سَيِّئَاتِ الظَّالِمِ؛ (4) ای فرزند پیامبر! اگر مؤمنی بر کافری حقی داشته باشد، چگونه از او حق خود را بگیرد؛ در حالی که او را ثوابی و اندوخته ای نیست؟ امام فرمود: از گناه مسلمان به اندازه حقش بر دوش کافر می گذارند.
    آن فرد پرسید: اگر بر مسلمانی حق داشته باشد، چگونه می گیرد؟ امام فرمود: از حسنات ظالم به اندازه حق مظلوم بر می دارند و به مظلوم می دهند و اگر ظالم حسنه نداشته باشد، از گناهان مظلوم برداشته به گردن او می گذارند».
    بنابراین، هر گناهی از جمله شرک با توبه بخشیده می شود و توبه از شرک، همان ایمان آوردن است.
    در دعای روز دوشنبه از امام سجاد رسیده:
    «اللهم وأيما عبد من عبادك أو أمة من إمائك كانت له قبلي مظلمة ظلمته بها ، في ماله أو سمعه أو بصره أو قوته ، ولا أستطيع ردها عليه ولا تحلتها منه ، فأسألك اللهم أن ترضيه عني بما شئت؛ (5) خدایا! هر کدام از بندگان تو از زن یا مرد بر من حقی دارد ، که ظلم کرده ام نسبت به مالش و یا گوشش و یا چشمش و یا قوتش و من را توان ادای آن نبوده و از وی حلالی نجسته ام ، از تو می خواهم او را به هر چه می خواهی از من راضی گردانی».




    پی نوشت ها:
    1. بقره (2)، آیه 54.
    2. همان، آیه 159-160.
    3. نساء (4)، آیه 48.
    4. کلینی، کافی، تهران ، اسلامیه ، 1367 ش ، ج 8 ، ص 105.
    5. سید بن طاووس، اقبال ، قم ، دفتر تبلیغات اسلامی، 1416 ق، ج 3 ، ص 39.


    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۶/۰۳/۰۶ در ساعت ۱۴:۱۵
    ایا برای جبران شرک راهی هست؟
    تا صورت پیوند جهان بود علی بود/ تا نقش زمین بود و زمان بود علی بود

    شاهی که ولی بود و وصی بود علی بود / سلطان سخا و کرم و جود علی بود

    عیسی به وجود آمد و در حال سخن گفت/ آن نطق و فصاحت که در او بود علی بود

    مسجود ملایک که شد آدم ، ز علی شد / آدم چو یکی قبله و مسجود علی بود

    آن شير دلاور كه براي طمع نفس/بر خوان جهان پنجه نيالود ، علي بود

    سر دو جهان جمله ز پنهان و ز پيدا / شمس الحق تبريز كه بنمود ، علي بود



  6. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود