جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: سوال درباره تلقین میت

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    111
    حضور
    4 روز 1 ساعت 30 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    343

    سوال درباره تلقین میت




    با سلام و درود
    اول یه سوال : داخل مفاتیح نوشته یکی از اقوام نزدیک فرد فوت شده دو دست خود رو روی خاک و دهانش رو نزدیک دهان مرده برده و تلقین میت رو بخونه که اگر خوند اون وقت نکیر و منکر شنیده و میرن
    ایا واقعا این درسته یعنی اگر خود شخص نتونست بگه و ما گفتیم این کفایت میکنه ؟
    خیلی برام مهمه لطفا صریح جواب بدید

  2.  

  3. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,554
    حضور
    175 روز 11 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58344



    با نام و یاد دوست




    سوال درباره تلقین میت








    کارشناس بحث: استاد محسن


  4. #3

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    علاقه
    پژوهش هاي ديني قرآن، روايي و كلامي
    نوشته
    564
    حضور
    16 روز 1 ساعت 30 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1521

    جمع بندی




    سوال:
    درمفاتیح نوشته یکی از اقوام نزدیک فرد فوت شده دو دست خود رو روی خاک و دهانش رو نزدیک دهان مرده برده و تلقین میت رو بخونه که اگر خوند اون وقت نکیر و منکر شنیده و میرن
    اگر خود شخص میت نتونست بگه و ما گفتیم این کفایت میکنه ؟



    پاسخ:
    بسم الله الرحمن الرحیم:
    پاسخ و جمع بندی:
    پرسش:
    توضیحاتی در باره لزوم تلقین میت و نحوه آگاهی شخص مرده از آن
    قبل از پاسخ دادن به پرسش مطرح شده می توان گفت:
    به طور قطع آنچه که مرده را در برابر هرگونه پرسشی از جانب نکیر و منکر بیمه و از هر تلقینی کفایت می کند، عمل نیک اوست.در روایات فراوانی وارد شده است که اعمال نیک مرده در صورت های زیبا مجسم شده به یاری کسی که از دنیا رفته می شتابند و بر عکس، اعمال زشت به صورت های مهیبی در خواهند آمد.در نتیجه آن چیزی که همراه میت به داخل قبر و از آن جا به سرای باقی می رود، عمل اوست.

    و اما از جمله تشریفاتی که لازم است برای شخص مرده صورت گیرد تلقین اوست که می تواند نشانه ای از آگاهی دادن به میت باشد تا از وحشت، زبانش بند نیاید و نترسد .خدای متعال به برکت تلقین، همراه با اعمال خوب میت، او را از هراس سوال نکیر و منکر در امان می دارد.

    و اما درباره پرسش مطرح شده پاسخ را این گونه آغاز می کنیم:
    تلقین شخص از دنیا رفته لزوما به آنچه در کتاب شریف مفاتیح الجنان نوشته شده است،منحصر نیست. بلکه در دیگر کتاب های دینی و روایی به شکل مفصلی به این موضوع پرداخته شده است.
    از جمله آداب مورد سفارش دین که هنگام دفن میت انجام می گیرد، تلقین وی به دست شخصی آگاه است.
    شخصی که از دنیا رفته، روح وی جدا از جسدش در برزخ به زندگی خود ادامه می دهد و اوست که باید تلقین شود و ما چون از عالم برزخ و غیب اطلاعی نداریم از کیفیت پاسخ مرده اطلاعی نداریم.

    اضافه بر این،بیان کردیم مهم عمل نیک شخص از دینا رفته است که باعث نجاتش از وحشت می شود. با این حساب، مرده ای اعمال خوبی داشته باشد حتی اگر تلقین هم نشود،اعمالش او را یاری خواهند کرد.
    نوشته اند:
    بايد تلقين به وسيله كسى كه از اهل يقين است و نيز به نيّت اينكه جواب دو فرشته پرسش ‏كننده در قبر است، صورت بگيرد، تا اينكه خداوند- جلّ جلاله- به رحمت خويش به واسطه همين تلقين، ميّت را از سؤال منكر و نكير كفايت فرموده و او را خشنود و چشم روشن گرداند.سپس خشت روى قبر چيده و بگويد:
    خداوندا، با او ارتباط برقرار كن و از تنهايى نجاتش بده، و مونس وحشت و احساس تنهايی ‏اش باش، و بر غربت او رحم آر، و از رحمت خويش چنان رحمتى به سوى او گسيل بدار، كه از رحمت غير تو بى ‏نياز گردد، و با كسانى كه دوست شان می داشت محشور فرما.(1)
    اما این که حکمت تلقین چیست و نیز نحوه و فایده آن چگونه است،به بیان معصوم سلام الله علیه مراجعه می کنیم.
    معصومین (سلام الله علیهم اجمعین) فرمودند: مستحب است،نزدیک ترین شخص به میت،بعد از پایان یافتن مراسم دفن وقتی که همه اطرافیان متفرق شدند، بالای سر قبر حاضر شده با صدای بلند مرده مورد نظر را تلقین کند.
    به همین جهت امام صادق (سلام الله علیه) فرمود: سزاوار است بعد از بازگشتن مردم از سر قبر، ولىّ ميت بماند و دو دستش را روى خاك قبر گذارده و با صداى بلند براى ميّت تلقين بخواند و وقتى چنين نمود،اين تلقين از سؤال در قبر كفايت می ‏كند.(2)

    تلقین کننده در داخل قبر، میت را به اقرار به توحید و رسالت پیامبر (صلوات الله علیه) و حقانیت دین آگاه می کند و با این نوع تلقین او را به سخن می آورد.
    نتیجه این که هدف از پاسخ دادن شخص مرده به تلقین کننده این نیست که زندگان بفهمند..زیرا جسد بی جان سخن نمی گوید. بلکه موضوع در آگاهی شخص از دنیا رفته است که تلقین کننده با احضار روح وی، او را به فهم کلمات نورانی تلقین آگاه می کند و از وی اعتراف می گیرد.و الله العالم.



    پی نوشت ها:
    1.م ر، ادب حضور، ترجمه کتاب فلاح السائل سید ابن طاووس، قم،انتشارات انصاری،سال 1380 خورشیدی،چاپ اول، ص 162
    2. شیخ صدوق،علل الشرایع،ترجمه ذهنى تهرانى سید محمد جواد،قم،انتشارات امیر المومنین،سال 1380 خورشیدی،چاپ اول، ج‏1، ص 967


    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۶/۰۳/۰۶ در ساعت ۱۴:۲۳

  5. صلوات ها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 2

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود