جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: استقبال، تبرک و تقدس به ضریح و درب های نصب نشده حرم ائمه (ع)

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    3
    حضور
    1 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    17

    اشاره استقبال، تبرک و تقدس به ضریح و درب های نصب نشده حرم ائمه (ع)




    با سلام
    استقبال و تقدس دادن به درب های حرمین شریف که هنوز در محل خود نصب نشده اند چه حکمی دارد؟ آیا اشکال ندارد؟
    ایا بدعت شمرده نمی شود؟
    این درب ها هنوز که در محل خود نصب نشده اند.


    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۷/۰۳/۳۱ در ساعت ۱۸:۱۷

  2. صلوات ها 4


  3. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    26,366
    حضور
    231 روز 4 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    48
    صلوات
    63866



    با نام و یاد دوست






    استقبال، تبرک و تقدس به ضریح و درب های نصب نشده حرم ائمه (ع)








    کارشناس بحث: استاد صدرا

  4. صلوات ها 4


  5. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    3,053
    حضور
    59 روز 17 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11051



    نقل قول نوشته اصلی توسط darab65 نمایش پست ها
    با سلام
    استقبال و تقدس دادن به درب های حرمین شریف که هنوز در محل خود نصب نشده اند چه حکمی دارد؟ آیا اشکال ندارد؟
    ایا بدعت شمرده نمی شود؟
    این درب ها هنوز که در محل خود نصب نشده اند.

    با سلام و عرض ادب

    از نظرشرعی نه تنها چنین امری بدعت و حرام نبوده؛ بلکه لازم است حرمت و احترام آن نگاه داشته شود و از آنجا که این اشیاء انتساب به ائمه ی معصومین (علیهم السلام) داشته تبرک به آن نیز بدون مانع است.

    توضیح:
    بدیهی است که حرمت اشیای پیرامون قبور ائمه ی معصومین (علیهم السلام) به واسطه ی خصوصیت ذاتی اشیای مذکور نبوده و مصالح این اماکن مقدس با مصالح به کار رفته در سایر اماکن تفاوت ماهوی نداشته؛ بلکه چنین احترام و حرمتی بواسطه ی انتساب این اشیاء با امام معصوم(علیه السلام) است؛ چنانکه در فقره ای از زیارت امام حسین (علیه السلام) آمده است:
    «أَشْهَدُ أَنَّكَ طُهْرٌ طاهِرٌ مِنْ طُهْرٍ طاهِرٍ، طَهُرْتَ‏ وَ طَهُرَتْ‏ بِكَ الْبِلادُ، وَ طَهُرَتْ‏ أَرْضٌ أَنْتَ بِها، وَ طَهُرَ حَرَمُكَ».[1] «گواهى مى‏ دهم كه تو پاك و طاهرى و از پاك و طاهر متولّد شدى، بلاد و شهرها به تو پاكيزه گشت، و نيز حرم و زمينى كه تو در آن قرار دارى».

    روشن است که ضریح و بقعه ی ائمه ی معصومین (علیهم السلام) به واسطه ی انتساب به امام دارای حرمتی خاص بوده؛ ‌همچنانکه شکی در جواز تبرک جستن بدانها نیست؛ اما آنچه مورد سوال است حرمت و تقدس یافتن اشیایی است که در آن اماکن مقدس استقرار نیافته، همچون پرده ی کعبه که بافته شده و هنوز بر روی کعبه انداخته نشده و یا ضریحی که ساخته شده و هنوز بر قبر امام (علیه السلام) نصب نشده است. آیا می توان به این اشیاء تبرک جست؟

    پاسخ این سوال مثبت است؛ زیرا این اشیاء به آن جایگاههای مقدس انتساب داشته و قوام این انتساب نیز درگرو تقرب مکانی خاص نیست؛ لذا در مثال پرده کعبه، این پرده از زمان بافته شدن منتسب به خانه ی خدا بوده و اینچنین نیست که جواز و مطلوبیت تبرک جستن به آن پس از انداخته شدن بر بیت الله بوده باشد؛ لذا این پرده پس از بافته شدن دارای حرمتی خاص بوده و عرف نیز این پرده را پرده ی کعبه و نه جای دیگری می داند.

    قرآن کریم بیانگر آن است که قربانی هایی که از ابتدای حرکت حاجی به نیت حج به همراه حج گزار بوده، دارای حرمت و احکام خاصی است؛ هر چند که این قربانی هنوز به قربانگاه خود نرسیده است؛ چنانکه می فرماید:
    «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ وَ لا الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ لا الْهَدْيَ وَ لا الْقَلائِدَ وَ لا آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرامَ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْواناً ...»؛[2]«اى كسانى كه ايمان آورده ‏ايد، حرمت شعاير خدا، و ماه حرام، و قربانى بى‏نشان، و قربانيهاى گردن‏بنددار، و راهيان بيت الحرام را كه فضل و خشنودى پروردگار خود را مى‏طلبند، نگه داريد».

    در این آیه دستور داده شده که قربانيانى را كه براى حج مى‏آورند، اعم از اينكه بى‏نشان باشند (هدى)[3] و يا نشان داشته باشند (قلائد)[4] حلال نشمريد و بگذاريد كه به قربانگاه برسند و در آنجا قربانى شوند، در حالی که این حیوانات در مسیر بوده و هنوز به جایگاه خاص نرسیده اند.
    حرمت حیوان نشاندار برای ذبح در موسم حج بیانگر انتساب این حیوان به این فریضه ی الهی بوده؛‌ لذا این حیوانات به واسطه ی چنین انتسابی از سایر حیوانات همسان خویش متمایز گشته و حکمی خاص پیدا می کنند. همچنین است حال ضریح و دربی که ساخته شده و هنوز در جایگاه خویش نصب نشده است.

    موفق باشید.


    [1]. ابن قولویه، کامل الزیارات، ص235، دارالمرتضویة-نجف اشرف.

    [2]. المائدة/5/2.

    [3]. «هدی» به معناى آن حيوانى است كه آدمى از شهر خود با خود به طرف مكه مى‏برد، تا قربانى كند، از قبيل گوسفند و گاو و شتر. (طباطبائی، المیزان، ترجمه، ج5، ص265).

    [4]. «قلائد» جمع قلاده به معناى گردن بند است، و در اينجا به معناى هر چيزى است مانند نعل و مثل آن، كه به عنوان اعلام به قربانى، به گردن حيوان مى‏اندازند و به اين وسيله اعلام مى‏كنند- كه اين شتر يا گاو يا گوسفند قربانى راه خدا است، اگر احيانا گم شد، و كسى او را پيدا كرد، بايد به منا بفرستد تا از طرف صاحبش قربانى شود. (همان).
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).
    بحارالانوار، ج91، ص150.

  6. صلوات ها 3


  7. #4

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۲
    علاقه
    فلسفه، حل روبیک، پارکور، کالیتنیک و مطالعه در مورد ادیان
    نوشته
    979
    حضور
    24 روز 7 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    79
    صلوات
    2834



    با سلام
    جدای از مسائل فقهی این موضوع، به نظر بنده باید از رفتار هایی که کمی دور از ذهن هست و انتشار اخبار و تصاویر آن جلوه خوبی به شیعه نمیدهد
    یا خدایی نکرده ممکن است عده ای سو استفاده کنن و برداشت هایی نظیر جهل و بت پرستی یا خرافات رو بخوان القا کنن خود داری بشه
    وقتی برای بعضی مسائل پیش زمینه های فکری لازم در جامعه وجود ندارد عمل به این شکل شاید مناسب نباشد و بیشتر ضربه بزند

  8. صلوات ها 5


  9. #5

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۶
    علاقه
    مطالعه ، فن آوری اطلاعات ، مباحثه ، اجنهاد و...
    نوشته
    2,629
    حضور
    53 روز 15 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    8
    صلوات
    2699



    سلام و عرض ادب

    بله همه چیز مقدس است

    حتی کلب آستان علوی که این ضریح ها را ساخت و گوساله سامری پرستی را با شکلی جدید و تقدسی نوین رونق داد !!!!

    هر چند این بدعت گذار مشروب خور و آدم کش بوده باشد و خواسته های سیاسی خود را به ائمه نسبت داده باشد !!!!

    و از ساخت این ضریح ها هدفی جز تثبیت سیاسی و تقدس خود نداشته باشد !


    امان از جهل و خرافه پرستی




    جالب اینجاست که خود ائمه(ع) و پیامبر(ص) با ساختن ساختمان و تزئین روی قبور مخالف بودند !!!!!!
    ویرایش توسط شروحیل : ۱۳۹۷/۰۴/۰۲ در ساعت ۲۳:۳۸
    دکتر بهشتی :
    ھر جا دیدید که میگویند: دین و اسلام ھست ولی عدالت اجتماعی نیست،
    بدانید دین و اسلامش ُقلابی است
    عیسى علیه السلام :
    حق را از اهل باطل فراگیرید و باطل را از اهل حق فرا نگیرید.
    سخن سنج باشید.

  10. صلوات ها 2


  11. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    علاقه
    خدا، قرآن، انبیاء الله و اولیاء الله، عشق و...
    نوشته
    419
    حضور
    17 روز 10 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    673



    نقل قول نوشته اصلی توسط darab65 نمایش پست ها
    با سلام
    استقبال و تقدس دادن به درب های حرمین شریف که هنوز در محل خود نصب نشده اند چه حکمی دارد؟ آیا اشکال ندارد؟
    ایا بدعت شمرده نمی شود؟
    این درب ها هنوز که در محل خود نصب نشده اند.

    با سلام

    انسان عاشق از آثار معشوقش لذت میبرد. مثل حضرت یعقوب که بوی پیراهن یوسفش وی را آنگونه کرد!

    اگر چنین اعمالی فقط برای تبرک یا توسل و حوائج و افزایش برکت زندگی خود باشد ارزشی ندارد ولی اگر عشق به پاکان و نابان الهی هم در میان بود عملی پسندیده است و نیز اینکه مردم باید معنای توسل را بدرستی بدانند!

    علت مذموم جلوه کردن این اعمال در چشم ما، بخاطر اینست که تنها قصد تبرک در ظاهر این قبیل اعمال مردمان رخ می نماید نه عشق از دل و جان!


    آن زليخا از سپندان تا به عود****** نام جمله چيز يوسف كرده بود

    نام او در نامها مكتوم كرد ********** محرمان را سرّ آن معلوم كرد

    چون بگفتي موم ز آتش نرم شد**** اين بُدي كان يار با ما گرم شد

    ور بگفتي مه برآمد بنگريد ********ور بگفتي سبز شد آن شاخ بيد

    ور بگفتي گل به بلبل راز گفت ****** ور بگفتي شه سر شهناز گفت

    ور بگفتي چه همايونست بخت****** ور بگفتي كه بر افشانيد رخت

    ور بگفتي كه سقا آورد آب************ ور بگفتي كه بر آمد آفتاب

    ور بگفتي هست نانها بي نمك****** ور بگفتي عكس ميگردد فلك

    ور بگفتي كه به درد آمد سرم **** ور بگفتي درد سر شد خوشترم

    گر ستودي اعتناق او بدي************ ور نكوهيدي فراق او بدي

    صد هزاران نام گر بر هم زدي******** قصدِ او و خواهِ او يوسف بدي

    گرسنه بودي چو گفتي نام او ****** ميشدي او سير و مست جام او

    تشنگيش از نام او ساكن شدي****** نام يوسف شربت باطن شدي

    ور بُدي درديش زان نام بلند ******** درد او در حال گشتي سودمند

    وقت سرما بودي او را پوستين **** اين كند در عشق نام دوست اين

    عام ميخوانند هر دم نام پاك****** اين عمل نكند چو نبود عشقناك
    اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ انْصُرْ شِیعَةَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِکْ أَعْدَاءَ آلِ مُحَمَّدٍ

    وَ ارْزُقْنا رُؤْیَةَ قَائِمِ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اجْعَلْنا مِنْ أَتْبَاعِهِ وَ أَشْیَاعِهِ وَ الرَّاضِینَ بِفِعْلِهِ بِرَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

  12. صلوات


  13. #7

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۶
    علاقه
    مطالعه ، فن آوری اطلاعات ، مباحثه ، اجنهاد و...
    نوشته
    2,629
    حضور
    53 روز 15 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    8
    صلوات
    2699



    نقل قول نوشته اصلی توسط یحبّونه نمایش پست ها
    با سلام

    انسان عاشق از آثار معشوقش لذت میبرد. مثل حضرت یعقوب که بوی پیراهن یوسفش وی را آنگونه کرد!

    اگر چنین اعمالی فقط برای تبرک یا توسل و حوائج و افزایش برکت زندگی خود باشد ارزشی ندارد ولی اگر عشق به پاکان و نابان الهی هم در میان بود عملی پسندیده است و نیز اینکه مردم باید معنای توسل را بدرستی بدانند!

    علت مذموم جلوه کردن این اعمال در چشم ما، بخاطر اینست که تنها قصد تبرک در ظاهر این قبیل اعمال مردمان رخ می نماید نه عشق از دل و جان!

    سلام و عرض ادب و احترام

    آیا محب اهل بیت بودن بدون گنبد و ضریح ممکن نیست؟

    مگر اهل بیت محصور در قبور هستند ؟


    آیا عیسی(ع) که قبری ندارد مورد حب و دوستی 2 میلیارد انسان نیست ؟؟؟؟؟



    در ضمن آیا همین امامان(ع) برای تبلیغ اسلام از دارایی خود خرج فقرا نمی کردند؟
    آیا از اسراف نهی نمی کردند؟

    آیا حب و دوستی غیر از تبعیت از آن هاست؟
    آیا حب و دوستی فقط با تزیین و اسراف بر قبور در حالی که اکثریت مومنین از مشکلات اقتصادی رنج می برند ممکن می شود ؟؟؟؟


    کدام تقدم دارد؟

    آبروی مومن ؟

    یا تزیین قبور؟


    آیا آبروی مومن بالاتر از آبروی کعبه نیست؟
    ویرایش توسط شروحیل : ۱۳۹۷/۰۴/۰۳ در ساعت ۰۸:۴۲
    دکتر بهشتی :
    ھر جا دیدید که میگویند: دین و اسلام ھست ولی عدالت اجتماعی نیست،
    بدانید دین و اسلامش ُقلابی است
    عیسى علیه السلام :
    حق را از اهل باطل فراگیرید و باطل را از اهل حق فرا نگیرید.
    سخن سنج باشید.

  14. صلوات ها 2


  15. #8

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    3,303
    حضور
    50 روز 1 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    5140



    نقل قول نوشته اصلی توسط darab65 نمایش پست ها
    با سلام
    استقبال و تقدس دادن به درب های حرمین شریف که هنوز در محل خود نصب نشده اند چه حکمی دارد؟ آیا اشکال ندارد؟
    ایا بدعت شمرده نمی شود؟
    این درب ها هنوز که در محل خود نصب نشده اند.
    سلام
    ابراز دوستی به چیزی که منتسب به محبوب است اشکال ندارد البته نباید اعمالی که موجب وهن است انجام داد.
    یا علیم


    امام خامنه ای:
    این قرن ، قرن اسلام است
    کتاب "رهاورد تجربیات نزدیک به مرگ"
    را بطور رایگان از سایت های دانلود کتاب، دانلود کنید.


  16. صلوات ها 2


  17. #9

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    3,053
    حضور
    59 روز 17 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11051

    جمع بندی




    سؤال: استقبال و تقدس دادن به ضریح حرم ائمه (علیهم السلام) که هنوز در محل خود نصب نشده اند از نظر شرعی چه حکمی دارد؟ آیا چنین امری بدعت نیست؟

    جواب:

    از نظرشرعی نه تنها چنین امری بدعت و حرام نبوده؛ بلکه از آنجا که این اشیاء منتسب به امام معصوم (علیه السلام) است، دارای احترام بوده و تبرک به آنها نیز بدون مانع است.


    توضیح:
    بدیهی است که رعایت احترام نسبت به اشیای پیرامون قبور ائمه ی معصومین (علیهم السلام) به واسطه ی خصوصیت ذاتی اشیای مذکور نبوده و مصالح این اماکن مقدس با مصالح به کار رفته در سایر اماکن دیگر تفاوت ماهوی نداشته؛ لذا احترام و حرمت این اشیاء عارضی و بواسطه ی انتسابشان به امام معصوم (علیه السلام) است؛ چنانکه در فقره ای از زیارت امام حسین (علیه السلام) آمده است:
    «أَشْهَدُ أَنَّكَ طُهْرٌ طاهِرٌ مِنْ طُهْرٍ طاهِرٍ، طَهُرْتَ‏ وَ طَهُرَتْ‏ بِكَ الْبِلادُ، وَ طَهُرَتْ‏ أَرْضٌ أَنْتَ بِها، وَ طَهُرَ حَرَمُكَ»؛ «گواهى مى‏ دهم كه تو پاك و طاهرى و از پاك و طاهر متولّد شدى، بلاد و شهرها به تو پاكيزه گشت، و نيز حرم و زمينى كه تو در آن قرار دارى».(1)
    روشن است که ضریح و بقعه ی ائمه ی معصومین (علیهم السلام) به واسطه ی انتساب به امام دارای حرمتی خاص بوده؛ ‌همچنانکه شکی در جواز تبرک جستن بدانها نیست؛ اما آنچه مورد سوال است حرمت و تقدس یافتن اشیایی است که در آن اماکن مقدس استقرار نیافته، همچون پرده ی کعبه که بافته شده و هنوز بر روی کعبه انداخته نشده و یا ضریحی که ساخته شده و هنوز بر قبر امام (علیه السلام) نصب نشده است. آیا می توان به این اشیاء نیز تبرک جست؟
    پاسخ این سوال مثبت است؛ زیرا این اشیاء به آن جایگاههای مقدس انتساب داشته و قوام این انتساب نیز درگرو تقرب مکانی خاص نیست؛ لذا در مثال پرده کعبه، این پرده از زمان بافته شدن منتسب به خانه ی خدا بوده و اینچنین نیست که جواز و مطلوبیت تبرک جستن به آن پس از انداخته شدن بر بیت الله بوده باشد؛ لذا این پرده پس از بافته شدن دارای حرمتی خاص بوده و عرف نیز این پرده را پرده ی کعبه و نه جای دیگری می داند.
    قرآن کریم بیانگر آن است که قربانی هایی که از ابتدای حرکت حاجی به نیّت حج به همراه حج گزار بوده، دارای حرمت و احکام خاصی است؛ هر چند که این قربانی هنوز به قربانگاه خود نرسیده است؛ چنانکه می فرماید:
    «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ وَ لا الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ لا الْهَدْيَ وَ لا الْقَلائِدَ وَ لا آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرامَ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْواناً ...»؛ اى كسانى كه ايمان آورده ‏ايد، حرمت شعاير خدا، و ماه حرام، و قربانى بى‏نشان، و قرباني هاى گردن‏بنددار، و راهيان بيت الحرام را كه فضل و خشنودى پروردگار خود را مى‏ طلبند، نگه داريد.
    (2)
    در این آیه دستور داده شده که قربانيانى را كه براى حج مى ‏آورند، اعم از اينكه بى ‏نشان باشند: «هدى»،(3) و يا نشان داشته باشند: «قلائد»،(4) حلال نشمريد و بگذاريد كه به قربانگاه برسند و در آنجا قربانى شوند، در حالی که این حیوانات در مسیر بوده و هنوز به جایگاه خاص نرسیده اند.

    حرمت حیوان نشاندار برای ذبح در موسم حج بیانگر انتساب این حیوان به این فریضه ی الهی است؛‌ لذا این حیوانات به واسطه ی چنین انتسابی از سایر حیوانات همسان خویش متمایز گشته و حکمی خاص پیدا می کنند. همچنین است حال ضریح و دربی که ساخته شده و هنوز در جایگاه خویش نصب نشده است.
    ممکن است در اینجا سؤال شود که آیا ساخت ضریح و تزئین قبور ائمه (علیهم السلام) آیا از مصادیق اسراف نیست؟ در پاسخ به این سؤال می گوئیم: بین اسراف و کثرت (زیاد مصرف نمودن) تفاوت است. به عنوان مثال اگر شخصی لیوانی را پر از آب نماید و نیمه ای از آن را تناول نماید و نیمه ی دیگر آنرا بدور ریزد از مصادیق اسراف است در حالی که اگر باغچه ای را با آب سیراب نماید از مصادیق اسراف نخواهد بود؛ لذا اسراف به معناي مصرف بيهوده يا مصرفی است که غرض عقلایی و یا شرعی در آن تصور نشود، در حاليکه هيچ يک از اين امور در تزئين مراقد ائمه (عليهم السلام) وجود ندارد؛ زیرا این امور از مصادیق تعظیم بزرگترین شخصیتهای الهی است که بعد از سالیان درازی تجدید می گردد. علاوه بر اینکه علمای دین که خود بیش از سایر مردم با آموزه ای دینی آشنا بوده از داعیان بر این امر بوده و نمی توان تصور نمود که امری مخالف دین باشد و از مصادیق اسرف بوده باشد مورد امضای همه ی علمای شیعه بوده باشد؟
    در اینجا نکته ای که می بایست مورد توجه قرار گیرد آن است که حفظ احترام اشیای منسوب به ائمه (علیهم السلام) به معنای انجام امور خرافی نیست؛ لذا مؤمنین می بایست از انجام اموری که موجب وهن و سستی مذهب است پرهیز نمایند.

    پی نوشت:
    1. ابن قولویه، کامل الزیارات، ص235، دارالمرتضویة-نجف اشرف.
    2. المائدة/5/2.
    3. «هدی» به معناى آن حيوانى است كه آدمى از شهر خود با خود به طرف مكه مى‏ برد، تا قربانى كند، از قبيل گوسفند و گاو و شتر. (طباطبائی، المیزان، ترجمه، ج5، ص265).
    4. «قلائد» جمع قلاده به معناى گردن بند است، و در اينجا به معناى هر چيزى است مانند نعل و مثل آن، كه به عنوان اعلام به قربانى، به گردن حيوان مى ‏اندازند و به اين وسيله اعلام مى ‏كنند- كه اين شتر يا گاو يا گوسفند قربانى راه خدا است، اگر احيانا گم شد، و كسى او را پيدا كرد، بايد به منا بفرستد تا از طرف صاحبش قربانى شود. (همان).

    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۷/۰۶/۱۰ در ساعت ۰۰:۲۳
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).
    بحارالانوار، ج91، ص150.

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۷/۰۸/۲۳, ۱۶:۱۹ : 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود