درخت و موسی ع

[kiuhnmgtrdcv]

« فلمّا انها نودی مِن شاطی الواد الا یمنِ فی البقعه المبارکه من الشجره ان یا موسی انی انا الله ربُ العالمین » ( القصص/30 ) یعنی: «وقتی که موسی به آن آتش نزدیک شد، به او از جانبِ وادی ایمن درآن بارگاه مبارک، از آن درخت ندایی رسید که ای موسی منم خدای پروردگار جهانیان»
لطفا در این مورد توضیح بدید که چطور از ان درخت ندا میرسه که ای موسی منم خدای پروردگار جهانیان؟

[kiuhnmgtrdcv]

کسی نیست؟

[kiuhnmgtrdcv]

متوجه شدم ولی اگر کسی هم خواست چیزی بنویسه ازش استفاده میکنم

[seyedziya]

نقل   نوشته اصلی توسط : kiuhnmgtrdcv « فلمّا انها نودی مِن شاطی الواد الا یمنِ فی البقعه المبارکه من الشجره ان یا موسی انی انا الله ربُ العالمین » ( القصص/30 ) یعنی: «وقتی که موسی به آن آتش نزدیک شد، به او از جانبِ وادی ایمن درآن بارگاه مبارک، از آن درخت ندایی رسید که ای موسی منم خدای پروردگار جهانیان» لطفا در این مورد توضیح بدید که چطور از ان درخت ندا میرسه که ای موسی منم خدای پروردگار جهانیان؟

به نظرم آنچه که در نگاه اول در برخورد با این آیه به ذهن می یاد اینه که این ماجرا بهانه ای بوده برای اولین وحی به حضرت موسی (ع) و به تعبیر دیگه آتش و درخت و ... برای اولین وحی به حضرت موسی (ع) طریقیت داره و نه موضوعیت ، اما حالا بحثایی مثل اینکه کیفیت این وحی و ندا دقیقا چی بوده؟ ، آیا در همین عالم ماده بوده یا در عالم مثال ؟و بحثای دیگه شبیه این رو بعید می دونم بشه راجع بهش خوب بحث کرد و به نظرم نیازی هم نیست و ضرورتی هم نداره...
جالب اینکه از آیاتی شبیه این استفاده های وحدت وجودی هم شده
موسی ای نیست که دعوی انا الحق شنود / ور نه این زمزمه اندر شجری نیست که نیست
روا باشد انا الحق از درختی/ چرا نبود روا از نیک بختی ...