رزق و روزی (استاد صمدی آملی)

[توحید صمدی]

رزق و روزی غیر از مال مادی است . در روایات فرموده اند :«روزی و رزق مقسوم است» یعنی روزی هر کسی تقسیم شده است . در باطن عالم به مقدار وسعت وجودی هر شخصی چه در امور مادی و چه در امور معنوی روزی را برای افراد تقسیم كرده كه اگر شخصی بیش از آن اندازه معین پرسه بزند و مانند مورچه مال به دست بیاورد آن مقدار دیگر روزی اش نیست بلكه فقط مالی است كه به دست آورده است زیـرا مـال به دست آوردن غیر از روزی به دست آوردن است .«روزی»آن مقداری را می گویند که شخص برای زنده ماندن به آن محتاج است .(همانند تنفس که آن مقدار لازم را بدن جذب میکند نه بیش و نه کم.)همانند اینکه فردی خانه ای به طول هزار متر مربع برای خـود بسازد در حالیکه فقط به قسمتی از آن بـرای زندگی کردن نیازمند باشد . در این صـورت باطن عالم این خانه هزار متری را منزل آن فرد نمی داند بلکه فقط آن مقداری که شخص در آن زندگی و به آن نیاز دارد را منزل او میداند و مابقی اضافه به حساب می آورد.همانطور که در باطن نظام عالم ، میزان عمر هـر شخصی معین شده است به هـمان مقدار هـم رزق و روزی او تنظیم شده است .وقـتی كودكی كه به دنیا می آید و پستان مـادر به دهـانش گذاشته می شود آن مقداری كه از شیر می مكد رزقش است و مابقی كه ازدهانش میریزد رزق كودك نیست. بنابر این رزق و روزی هرگز كم نمی آید امكان ندارد كسی صـد سال زنـده باشد اما خـداونـد روزی هشتاد سال او را تأمین كـند و بیست سال دیگر را بدون روزی باشد