جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: علت اختلاف شهودات در میان عرفاء

  1. #1

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    مباحثات عرفانی
    نوشته
    1
    حضور
    1 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    0

    علت اختلاف شهودات در میان عرفاء




    عرفان ناب چیست ؟
    مغز و درونمایه دین را عرفان میگویند یا بعبارت دیگر ، قله دین را میتوان عرفان نامید.
    با این تعبیر میتوان گفت که اگر دین ، یکی است ، پس مراتب و درجات عرفان نیز یکی است و در نتیجه در هر مرتبه و درجه ای از عرفان ، باید شهود عرفای نائل به آن درجه نیز یکی باشد و اختلاف در آن ، ناشی از اختلاف دین و عرفان نیست ، اما اینکه علت اختلاف چیست ، در تعریف عرفان ناب روشن میشود.
    امروزه بزرگترین مشکلی که جهان تشیع در آن غوطه ور است و باجهلی مرکب ، ازآن بیخبر است ، غیبت وحجاب نعمت عظیم الهی بر بشریت است. با وجود اینکه خداوند متعال ، تنها نعمت واقعی خود را از نظرها محجوب کرده ، اما ما شیعیان ، با وجود اینکه امامت را در بعد نظری ، علت پا برجا بودن جهان هستی ، از طرف خداوند میدانیم ، بخود نمی آییم که چرا با وجود اینهمه شیعه مدعی ، دوران غیبت دردناک آنحضرت بسر نمی آید و ما نمیتوانیم در محضر قدسی ایشان حاضر باشیم. باید بدانیم که امتحان خدا بدین راحتیها نیست ، خداوند متعال جوری امتحان میکند که حتی با هوش ترین افراد بشر را نیز به چالش بکشد. اینکه ما میتوانیم در عرفان ، بالاتر از سایر ادیان عرض اندام کنیم ، خود لطایف الحیلی برای بچالش کشاندن ماست. اینکه ما با مکتوبات و شیوه هایی که از زحمات پیشینیان ، در زمینه چگونگی سلوک اسلامی ، می توانیم پا در عالم ملکوت بگذاریم آیا ما را قانع کرده است؟

    آیا زمانی که مطرح میشود عرفان چیست و پاسخ داده میشود قله دین است ، سپس اشکال بمیان می آید که چرا آرای عرفا مختلف است ، پاسخ داده میشود که شهود امری شخصی است ، آیا عقل حقیقتا جواب درست را گرفته است . اگر عرفان واقعا قله دین و عصاره و مغز دین است ، دیگر چرا اینهمه تزاحم آرا؟
    شاید بزرگترین علت این اشتباه بسیار ظریف و بسیار لطیف ، اغفال از جایگاه امامت در بعد عرفان باشد. آیا زمانیکه علمای اشاعره و معتزله ، اعتقاد خود را به اختیار ، نزد امام رضا (ع) بردند ، نظر ایشان یکی از آنها را تایید کرد ؟ یا اینکه امام (ع) کژیها و انحرافات عقلی آنها را اصلاح کرد و شاخه جدیدی به تقسیم بندی آنها داد (امر بین الامرین). تصور کنید که امام غایب بودند و کسی درست را به آن علما نمیداد ، معلوم نبود امروزه چه عقایدی بر امت اسلامی حاکم بود. شهادت حضرت سید الشهداء هم برای رفع این اشتباه بود . آیا این عبرت عظیم تاریخ و سایر اتفاقات و بینات ما را بیدار نمیکند .

    براحتی نشسته ایم و استدلال میکنیم که شهود شخصی است و فکر میکنیم جواب درست است ، درحالیکه نه میتوان از آن گذشت و نه میتوان آنرا عمومیت داد ، چنانکه اگر عارفی بر اساس شهود خود اجتهاد کند ، میگوییم بر او و مقلدینش لازم الاجراست ولی عمومیت ندارد ، واقعا این استدلال برای عقل کافی و مرضی است ؟ نمیخواهیم ریشه یابی کنیم چرا این ابهام رفع نمیشود ؟

    حال فرض کنید که کسانی ، از وجود خود شخص امام بعنوان استاد عرفان بهره برده باشند ، یا سلوکشان را زیر اصلاحات و حمایت مستقیم ایشان (حتی اگر واسطه هایی موجود باشد) ، انجام داده باشند ، آیا آنوقت این افراد در شهود حقایق دینی دچار اختلاف میشوند؟




    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۳/۱۱/۲۲ در ساعت ۰۶:۳۸ دلیل: تغییر سایز فونت ؛ لطفا کمی درشت تر بنویسید

  2.  

  3. #2

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۵
    علاقه
    سیر و سلوک
    نوشته
    9
    حضور
    3 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10



    شهود تابع تفکرات و اولویت های سالک و عارف هم هست. مثل خواب که وقتی فرد در طول روز و ایام به چیزی زیاد فکر کند در خواب نیز به آن مسئله مشغول می شود.

    استاد می فرمود که یکی از شاگردان مرحوم حداد خیلی اهل روضه و گریه و گریه بر سیدالشهدا بود، لذا مکاشفات عاشورا برایش زیاد پیش می آمد، و گاهی در نماز و قنوت این کشف ایجاد می شد و دیدن وقایع عاشورا و گریه شدید موجب می شد که نمازش به هم بخورد.

    به نظر این مسئله در تفاوت شهود دخیل باشد، ضمن اینکه ترجمه شهود ساده نیست.
    پایگاه فقیه عارف آیت الله کمیلی
    http://www.komeily.com

  4. صلوات


  5. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۳
    علاقه
    قرآن و حديث
    نوشته
    152
    حضور
    2 روز 16 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    250



    نقل قول نوشته اصلی توسط الی الله نمایش پست ها
    شهود تابع تفکرات و اولویت های سالک و عارف هم هست. مثل خواب که وقتی فرد در طول روز و ایام به چیزی زیاد فکر کند در خواب نیز به آن مسئله مشغول می شود.

    استاد می فرمود که یکی از شاگردان مرحوم حداد خیلی اهل روضه و گریه و گریه بر سیدالشهدا بود، لذا مکاشفات عاشورا برایش زیاد پیش می آمد، و گاهی در نماز و قنوت این کشف ایجاد می شد و دیدن وقایع عاشورا و گریه شدید موجب می شد که نمازش به هم بخورد.

    به نظر این مسئله در تفاوت شهود دخیل باشد، ضمن اینکه ترجمه شهود ساده نیست.
    این پاسخ مغلطه است و به اصل سوال جواب نمی دهد اگر دو نفر دو خواب متفاوت ببینند عیبی ندارد اما اگر دو نفر مثلا یک معارف الهی را دو نوع تعریف کنند که ضد هم باشد و انسان نتواند تشخیص بدهد کدام یک از این دو تعریف اشتباه است اینجا نباید بگوییم هر دو صحیح است و تابع تفکرات و اولویت ها عارف است.

    باید دید کشف و شهودها چقدر با مبانی دینی موافق است و اینکه انسان در نماز به کشفی برسد که نمازش به هم بریزد ظاهرا کشف نیست و...

    اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

  6. #4

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    علاقه
    اهل البيت عليهم السلام،فلسفه،عرفان،ادبيات،فيزيك،مطالعه
    نوشته
    4,865
    حضور
    130 روز 18 ساعت 37 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    3
    صلوات
    21482



    باسمه النور

    نقل قول نوشته اصلی توسط ایمان عرفانی نمایش پست ها
    آیا زمانی که مطرح میشود عرفان چیست و پاسخ داده میشود قله دین است ، سپس اشکال بمیان می آید که چرا آرای عرفا مختلف است ، پاسخ داده میشود که شهود امری شخصی است ، آیا عقل حقیقتا جواب درست را گرفته است . اگر عرفان واقعا قله دین و عصاره و مغز دین است ، دیگر چرا اینهمه تزاحم آرا؟
    سلام قولا من رب الرحیم

    در تحلیل این مسئله باید حساب تصوف را از عرفان ناب شیعی جدا نمود.

    هر که در صراط عرفان حقیقی سلوک کرده ولایت را درک نموده است،پس کسانی که منکر ولایتند یا عارف نیستند و یا

    به حسب شرایط خفقان تقیه نموده اند.و اگر مقصودتان تفاوت مشهودات است (نه تضاد و تفارق آنها)،که مربوط به ظرفیت،

    سعه و درجات وجودی عرفاء و صفای ضمیر آنهاست لذا تفاوت در مشاهدات لاجرم اتفاق می افتد.
    ویرایش توسط حبیبه : ۱۳۹۵/۰۷/۲۳ در ساعت ۱۵:۰۰


    الهی هب لی کمال الانقطاع الیک

    و أنر ابصار قلوبنا بضیاء نظرها الیک




  7. #5

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    2,481
    حضور
    36 روز 22 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    4262



    نقل قول نوشته اصلی توسط ایمان عرفانی نمایش پست ها
    راحتی نشسته ایم و استدلال میکنیم که شهود شخصی است و فکر میکنیم جواب درست است ، درحالیکه نه میتوان از آن گذشت و نه میتوان آنرا عمومیت داد ، چنانکه اگر عارفی بر اساس شهود خود اجتهاد کند ، میگوییم بر او و مقلدینش لازم الاجراست ولی عمومیت ندارد ، واقعا این استدلال برای عقل کافی و مرضی است ؟ نمیخواهیم ریشه یابی کنیم چرا این ابهام رفع نمیشود ؟

    حال فرض کنید که کسانی ، از وجود خود شخص امام بعنوان استاد عرفان بهره برده باشند ، یا سلوکشان را زیر اصلاحات و حمایت مستقیم ایشان (حتی اگر واسطه هایی موجود باشد) ، انجام داده باشند ، آیا آنوقت این افراد در شهود حقایق دینی دچار اختلاف میشوند؟
    سلام
    ظاهرا این ادعا که شهود امر شخصی است نتیجه بررسی شهودات و مکاشفات است. یعنی وقتی بررسی کرده اند دیده اند یک عارف موضوعی را به یک نحو و دیگری آنرا به نحو دیگر شهود کرده است خب این می تواند شاهدی بر ادعا باشد. البته این شهودات وجوه اشتراکی هم دارند که می تواند اصول مکاشفات درونی محسوب شوند.
    بله ممکن است ولیی از اولیاء حق با هدایت ولی اعظم مسیر را طی کند و مکاشفه او کاملا صحیح باشد اما از آنجا که این فرد تعیین و معرفی نشده مشکلی را حل نمی کند.
    اگر کتاب مکاشقات الانوار شیخ روزبهان شیرازی را مطالعه کنید می بینید با اینکه ایشان ید طولایی در مکاشفات دارد اما واضحترین مسائل دینی را آنطور که بوده شهود نکرده است بلکه به نظر می رسد او عقاید و باورهای خود را شهود نموده است و نه واقعیت خارجی را چراکه اغلب مکاشفات در خیال متصل واقع می شوند و آنجا محل مشاهده عقاید باورها و گرایشات خود فرد است نه واقعیت خارجی. تنها کسانی کشف صحیح دارند که بتوانند حقایق را در مثال منفصل مشاهده کنند.
    یا علیم

    این قرن ، قرن اسلام است
    امام خامنه ای



  8. صلوات


  9. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۵
    علاقه
    سیر و سلوک
    نوشته
    9
    حضور
    3 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10



    نقل قول نوشته اصلی توسط فرج اله عباسي نمایش پست ها
    اینکه انسان در نماز به کشفی برسد که نمازش به هم بریزد ظاهرا کشف نیست و...
    دیدن صحنه ها و وقایع روز عاشورا و مصیبت سیدالشهدا چیست؟

    آیا کسی این صحنه ها را در قنوت ببیند و از شدت گریه بر سیدالشهدا حال نمازش بهم بخورد، این کشف نیست. پس چیست؟؟؟

    اینکه اگر تحمل و سعه‌ی بیشتری داشت که نمازش بهم نخورد صحیح است اما اینکه کشف نباشد قابل قبول نیست.


    آنجایی که گفته شد کشف باید با دین منطبق باشد صحیح است و باید به قرآن و سنت عرضه شود و کشف صحیح و باطل تفکیک شود.

    آیت الله فاطمی نیا هم فرموده اند که کشف صحیح با برهان منطبق است.
    پایگاه فقیه عارف آیت الله کمیلی
    http://www.komeily.com

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۵/۰۷/۲۴, ۰۹:۱۷ : 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود