صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: مبنا وپارامترهای احتمالات کم و زیاد توسط انسان چیست؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    علاقه
    فلسفه
    نوشته
    927
    حضور
    6 روز 13 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    937

    مبنا وپارامترهای احتمالات کم و زیاد توسط انسان چیست؟




    با سلام
    میخواستم ببینم به نظر شما گرامیان اینکه در زندگی عادی خود احتمالات زیاد و کم را می دهید و مثلا می گویید فلان اتفاق بعید است یا فلان اتفاق خیلی محتمل است یا ... بر چه اساسی است؟
    برای مثال می گویید اینکه الان در خانه ما زلزله بیاید کم است یا احتمال سقوط هواپیما کم است پس سوار هواپیما می شوم
    اینها همان احتمالاتی است که بسیار در زندگی روزمره خود به آن اهمیت می دهیم
    و براساس آن شاید بگویم 90 درصد فعل و انفعالات خود را تنظیم می کنم و حتی براساس آن آدم می کشیم یا زندانی می کنیم
    مثلا براساس قرائن ظن آور فردی را محکوم به اعدام می کنیم چون دو نفر شهادت بر علیهش دادند در حالی که محتمل است دروغ گفته باشند اما می گویید احتمال چنین مسئله ای کم است یا ...

    فایده بحث:1.فایده ریشه یابی این مسئله این است که می بینیم امر به این مهمی که ریشه بسیاری از تصمیمها و نظرات ماست از کجا نشأت می گیرد و آیا چنین تصمیمهایی ریشه در واقعیات دارند و یا صرفا توهماتی بیش نیستند و یا بالاخره براساس میزان اعتبار منشأ احتمالات به آنها اهمیت دهیم نه بیشتر و نه کمتر
    2.در صورتی که این منشأها از هم تفکیک شوند می توان احکام مختلفی را برای هر یک بار کرد.

    من به نظرم می آید چهار عامل در این مسئله مؤثرند :
    1.بزرگی و یا کوچکی فضای مطلوب
    2.بزرگی و کوچکی فضای ممکن
    3.فراوانی یا کثرت یا قلت رخداد یک اتفاق
    4.کثرت یا قلت پیش فرضهای وقوع یک حادثه*

    می خواستم ببینم از منظر شما اولا آیا پارامترهای دیگری برای احتمال کم و زیاد وجود دارد و ثانیا نظرتان در مورد پارامترهای معرفی شده توسط من چیست؟
    باتشکر
    ---------------------
    *برای مثال حادثه خیس شدن زمین کوچه ها ی محله ما چند تبیین وجود دارد یکی اینکه شهرداری آمده و با آب پاشی تمام کوچه های این خیابان را آب پاشی کرده یا با هلیکوپتر چنین کرده یا باران آمده
    احتمال باران آمدن به علت قبول پیش فرضهای کم تر زیاد است ولی احتمال آب پاشی به خاطر زیاد بودن پیش فرضهایش کمتر احتمال دارد
    [CENTER]خیام:[COLOR=#ff0000][B][SIZE=3][SIZE=2]قومی به گمان فتاده در راه یقین!

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    4,062
    حضور
    21 روز 10 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11166



    با نام الله



    مبنا وپارامترهای احتمالات کم و زیاد توسط انسان چیست؟








    کارشناس بحث: استاد صدیق



    دلی که نشد خانه یاس نرگس

    خراب است و و یران صفایی ندارد








  5. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعه و تفکر
    نوشته
    5,135
    حضور
    59 روز 23 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15170



    نقل قول نوشته اصلی توسط velayat نمایش پست ها
    میخواستم ببینم به نظر شما گرامیان اینکه در زندگی عادی خود احتمالات زیاد و کم را می دهید و مثلا می گویید فلان اتفاق بعید است یا فلان اتفاق خیلی محتمل است یا ... بر چه اساسی است؟
    باسلام
    چنین احکامی که انسان صادر میکند، حدسی است که او می زند.
    اما ذهن انسان فرایند پیچیده ای دارد.
    دقیقا نمیتوان معین و مشخص کرد که چه اموری هستند که بر این امر و کمیت آن تأثیر گذار هستند.
    عوامل زیادی ممکن است بر چنین داوری ذهن و عقل ما نقش داشته باشد.

    گاهی اوقات به خاطر انس به یک امری، احتمالی را می دهیم. ممکن است برای این احتمالی که می دهیم، دلیل منطقی نیز داشته باشیم یا نداشته باشیم
    و همینکه با امری مأنوس بودیم و ذهن ما ناخود آگاه به سمت آن رفت نباید گفت که آن احتمال باطل است. چون ممکن است که آن امر محتمل واقعا نیز دلیل عقلی و منطقی داشته باشد.
    مثلا کسی که به هر دلیلی به خدا اعتقاد دارد، نه بر اساس ادله عقلی. چنین شخصی اگر با مسائلی روبرو شود که در ظاهر این اعتقادش را سست میکند، به میزان باوری که دارد، احتمال بطلان این باورش برخلافش است. یعنی مثلا اگر در زمان روبرو شدن با آن مسئله، 80 درصد باور قلبی داشته باشد، احتمالی که برخلاف این باورش میدهد، 20 درصد است و همینطور.
    یا مثلا بر اساس یک سری امور ظاهری وهمنشینی با دوستمان به امانت داری او اطمینان زیادی باشیم، در این فرض اگر بخواهیم به او امانتی را بسپاریم احتمال خیانت در امانت را در او بسیار ضعیف میدانیم.
    حال اگر انسان زود باوری باشیم و با خیانتهای زیادی روبرو نشده باشیم، میزان خیانت در امانت را در حق او در حد صفر میدانیم یا اصلا چنین احتمالی را نمیدهیم
    ولی اگر خیانتهای زیادی در اطراف خود و حتی در فامیل خود دیده یا شنیده ایم، در این صورت احتمال خیانت او را بیشتر میدهیم.
    گاهی نیز بر اساس یک سری مقدمات عقلی ومنطقی به مطلبی می رسیم، آنگاه احتمال هایی که برخلاف یا موافق آن است را به صورت خود آگاه یا ناخود آگاه بر اساس آن مطلب تأیید یا تکذیب میکنیم و میزان و کیفیت هر یک را نیز بر اساس آن می چینیم.




  6. صلوات


  7. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعه و تفکر
    نوشته
    5,135
    حضور
    59 روز 23 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15170



    نکته مهم در این میان این است که احتمالی که میدهیم موافق با باور قلبی ما در یک زمینه هست یا مخالف با آن است.
    این باور قلبی هرچقدر قوی باشد، احتمال موافق با آن به همان میزان قوت می گیرد و احتمال مخالف با آن نیز به همان میزان تضعیف میشود.

    همانطور که در حصول یک باور قلبی عوامل مختلفی موثر باشد، در تضعیف آن و ایجاد احتمال مخالف با آن نیز عوامل مختلفی موثر است.
    برخی از این عوامل نقش بیشتری در تضعیف باور قلبی ما دارند و برخی دیگر کمتر.

    مثلا اگر به راستگو بودن شخصی اطمینان داریم ولی چند مرتبه او پیش ما به دیگران دروغ گفته است، در این صورت وقتی دوباره میخواهیم در مورد راستگویی او نظر بدهیم، دیگر با اطمینان و یقین در مورد راستگویی او در موارد آینده حکم نمیکنیم.
    ولی اگر در مورد همین شخص، چندین مورد دروغگویی را شنیده باشیم و در موردش چنین گفته باشند، در این صورت احتمال خلاف این باور قلبی خود در مورد او را خیلی کمتر میدهیم. هرچند به خاطر آن گزارشها، دیگر یقین و اطمینان صد درصدی به صداقت او نداریم.

    نقل قول نوشته اصلی توسط velayat نمایش پست ها
    مثلا براساس قرائن ظن آور فردی را محکوم به اعدام می کنیم چون دو نفر شهادت بر علیهش دادند در حالی که محتمل است دروغ گفته باشند اما می گویید احتمال چنین مسئله ای کم است یا ..
    مسئله قضاوت گرچه بر اساس قرائن ظن آور است ولی این ظن و گمان نیز به همین سادگی نیست و در اسلام قاضی تنها در صورتی میتواند به مسئله ای حکم کند که علم به آن داشته باشد و بر اساس علم خود عمل کرده باشد نه صرفا بر اساس ظن و گمانش.
    این مطلب ممکن است ناشی از رویت خود قاضی باشد. یعنی خودش صحنه جرم رادیده باشد یا اینکه بر اساس شهادت چند نفر انسان عادل و راستگو باشد که دروغگویی آنان قبلا احراز نشده باشد. تعداد اینها نیز بسته به اهمیت آن مسئله فرق میکند.
    مثلا در شهادت در نزاع مالی دو نفر کفایت میکند در حالیکه در مسئله آبرو یا جان یک نفر تعداد این شاهدها بیشتر میشود. مثلا در مسئله زنا حتما باید چهار نفر شهادت بدهند آن هم با روال و کیفیت خاصی که گفته شده و علم قاضی را به صدق یا کذب یک مدعا ایجاد میکند.

    ویرایش توسط صدیق : ۱۳۹۲/۱۰/۰۷ در ساعت ۰۶:۵۴

  8. صلوات ها 2


  9. #5

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    علاقه
    فلسفه
    نوشته
    1,261
    حضور
    31 روز 4 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    85
    صلوات
    3149



    سلام و عرض ادب
    دوست گرامی
    استفاده از ظن و گمان در زندگی عادی و در برخورد با رویدادهای عادی طبیعی است
    مغز ما برای اینکه وقت و انرژی خود را در تحلیل داده های بسیار زیادی که از طریق حواس به ما میرسد از دست ندهد و هماره آمادگی خود را برای رویارویی با حوادث حفظ کند
    با استفاده از تجارب و تعالیم گذشته به جای دقت در صحنه صحنه سازی میکند و اقدامات ناخودآگاه را انجام میدهد و تأثیر مستقیم بر واکنشهای خودآگاه ما میگذارد
    یعنی شبه واقعیت را در مغز جعل میکندو برآن مبنا عمل میکند
    این رویه عادی زندگی است و بدون آن هم زندگی برای ماغیر ممکن است
    ولی این رویه طبیعی در رفتار ما هم که انتظار داریم عقل و خرد نازک اندیشی در آن حرف اول رابزند رخنه میکند
    تبعیت از جمع و عدم دقت در نکات ریز باعث میشود اکثراً رویکرد مشترکی را در مقابل اخبار و حوادث جدی تر از موارد روزمره پیش بگیریم
    برای فائق آمدن بر این خصیصه ذاتی علم و دانش اندوزی و ممارست در رفتار و گفتار منطقی و جدا شدن از واکنشهای احساسی و غلبه بر ترس و وهم را انسانها باید یاد بگیرند که در موارد مهم از رویه های غیر ناخودآگاه پرهیز کنند
    این کار تمرین و ممارست و فرار از تنبلی میخواهد کسانی هم در این راه افراط میکنند البته نه در کارهای مهم بلکه در کارهای روزمره که از عواقب آن رفتارهایی شبیه به وسواس فکری یا عملی هست
    به نظر من هر چه کار مهمتر و عواقبش خطیرتر باشد باید بیشتر مغزمان را به کارگیریم و از دانش و عقل و نقطه نظر دیگران استفاده کنیم

    البته طرح سأال شما بسیار گسترده هست بهتر است هر مورد را جداگانه جستجو کنیم
    ولی کلیتی که به نظرم رسید همین بود که خدمت شما ارائه کردم
    موفق و پیروز شاد و سلامت باشید
    ای بی خبر بکوش که صاحب خبر شوی
    تا راهرو نباشی کی صاحب خبر شوی

  10. صلوات


  11. #6

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    علاقه
    فلسفه
    نوشته
    927
    حضور
    6 روز 13 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    937



    نقل قول نوشته اصلی توسط صدیق نمایش پست ها

    باسلام
    چنین احکامی که انسان صادر میکند، حدسی است که او می زند.
    اما ذهن انسان فرایند پیچیده ای دارد.
    دقیقا نمیتوان معین و مشخص کرد که چه اموری هستند که بر این امر و کمیت آن تأثیر گذار هستند.
    عوامل زیادی ممکن است بر چنین داوری ذهن و عقل ما نقش داشته باشد.

    گاهی اوقات به خاطر انس به یک امری، احتمالی را می دهیم. ممکن است برای این احتمالی که می دهیم، دلیل منطقی نیز داشته باشیم یا نداشته باشیم
    و همینکه با امری مأنوس بودیم و ذهن ما ناخود آگاه به سمت آن رفت نباید گفت که آن احتمال باطل است. چون ممکن است که آن امر محتمل واقعا نیز دلیل عقلی و منطقی داشته باشد.
    مثلا کسی که به هر دلیلی به خدا اعتقاد دارد، نه بر اساس ادله عقلی. چنین شخصی اگر با مسائلی روبرو شود که در ظاهر این اعتقادش را سست میکند، به میزان باوری که دارد، احتمال بطلان این باورش برخلافش است. یعنی مثلا اگر در زمان روبرو شدن با آن مسئله، 80 درصد باور قلبی داشته باشد، احتمالی که برخلاف این باورش میدهد، 20 درصد است و همینطور.
    یا مثلا بر اساس یک سری امور ظاهری وهمنشینی با دوستمان به امانت داری او اطمینان زیادی باشیم، در این فرض اگر بخواهیم به او امانتی را بسپاریم احتمال خیانت در امانت را در او بسیار ضعیف میدانیم.
    حال اگر انسان زود باوری باشیم و با خیانتهای زیادی روبرو نشده باشیم، میزان خیانت در امانت را در حق او در حد صفر میدانیم یا اصلا چنین احتمالی را نمیدهیم
    ولی اگر خیانتهای زیادی در اطراف خود و حتی در فامیل خود دیده یا شنیده ایم، در این صورت احتمال خیانت او را بیشتر میدهیم.
    گاهی نیز بر اساس یک سری مقدمات عقلی ومنطقی به مطلبی می رسیم، آنگاه احتمال هایی که برخلاف یا موافق آن است را به صورت خود آگاه یا ناخود آگاه بر اساس آن مطلب تأیید یا تکذیب میکنیم و میزان و کیفیت هر یک را نیز بر اساس آن می چینیم.
    سلام
    مسئله مهمی که در فهم پارامترهای احتمال دادن مطرح است ایناست که وقتی بفهمیم منشا این احتمالات خیال و توهم انسانهاست نباید به آن هیچ بهایی بدهیم .
    وقتی منشا احتمالات ما به قول شما انس ما به یک چیز باشد چه بهایی دارد؟
    واقعا انسان باید به چه احتمالی در زندگی عملی بها دهد و به چه احتمالی بها ندهد؟
    مثلا من به فردی سو ظن دارم پس احتمال کذبش را زیاد می هم
    در حالی که حتی اینکه 80 درصد مثلا یارو دروغ می گه حرف غلطی و به علت کینه ها وو... فرد است
    پس باید تفکیک قائل شد بین احتمالاتی که منشاش واقع است و منشاش وهم است
    حالا سوال من اینه که به نظر شما چه احتمالاتی منشاش واقع است و چه احتمالاتی نه؟
    و به چه احتمالاتی باید بها داد و به چه احتمالاتی نه؟
    ویرایش توسط velayat : ۱۳۹۲/۱۰/۱۱ در ساعت ۱۲:۳۲
    [CENTER]خیام:[COLOR=#ff0000][B][SIZE=3][SIZE=2]قومی به گمان فتاده در راه یقین!

  12. صلوات


  13. #7

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    علاقه
    فلسفه
    نوشته
    927
    حضور
    6 روز 13 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    937



    نقل قول نوشته اصلی توسط متحیر نمایش پست ها
    سلام و عرض ادب
    دوست گرامی
    استفاده از ظن و گمان در زندگی عادی و در برخورد با رویدادهای عادی طبیعی است
    مغز ما برای اینکه وقت و انرژی خود را در تحلیل داده های بسیار زیادی که از طریق حواس به ما میرسد از دست ندهد و هماره آمادگی خود را برای رویارویی با حوادث حفظ کند
    با استفاده از تجارب و تعالیم گذشته به جای دقت در صحنه صحنه سازی میکند و اقدامات ناخودآگاه را انجام میدهد و تأثیر مستقیم بر واکنشهای خودآگاه ما میگذارد
    یعنی شبه واقعیت را در مغز جعل میکندو برآن مبنا عمل میکند
    این رویه عادی زندگی است و بدون آن هم زندگی برای ماغیر ممکن است
    ولی این رویه طبیعی در رفتار ما هم که انتظار داریم عقل و خرد نازک اندیشی در آن حرف اول رابزند رخنه میکند
    تبعیت از جمع و عدم دقت در نکات ریز باعث میشود اکثراً رویکرد مشترکی را در مقابل اخبار و حوادث جدی تر از موارد روزمره پیش بگیریم
    برای فائق آمدن بر این خصیصه ذاتی علم و دانش اندوزی و ممارست در رفتار و گفتار منطقی و جدا شدن از واکنشهای احساسی و غلبه بر ترس و وهم را انسانها باید یاد بگیرند که در موارد مهم از رویه های غیر ناخودآگاه پرهیز کنند
    این کار تمرین و ممارست و فرار از تنبلی میخواهد کسانی هم در این راه افراط میکنند البته نه در کارهای مهم بلکه در کارهای روزمره که از عواقب آن رفتارهایی شبیه به وسواس فکری یا عملی هست
    به نظر من هر چه کار مهمتر و عواقبش خطیرتر باشد باید بیشتر مغزمان را به کارگیریم و از دانش و عقل و نقطه نظر دیگران استفاده کنیم

    البته طرح سأال شما بسیار گسترده هست بهتر است هر مورد را جداگانه جستجو کنیم
    ولی کلیتی که به نظرم رسید همین بود که خدمت شما ارائه کردم
    موفق و پیروز شاد و سلامت باشید
    باسلام و تشکر فراوان از شما
    به نظرم شما به سوال اصلی من نپرداختید
    به نظر شما چه پارامترهایی در احتمالات ما وجود دارد؟
    و چه تفکیکی بین احتمالاتی که باید به انها اعتنا کرد و انهایی که نباید به انها اعتنا کرد؟
    مثلا وقتی من بدانم منشا احتمال ذهن من کینه وحب من است به ان اعتنا نمیکنم
    ویرایش توسط velayat : ۱۳۹۲/۱۰/۱۱ در ساعت ۱۲:۳۲
    [CENTER]خیام:[COLOR=#ff0000][B][SIZE=3][SIZE=2]قومی به گمان فتاده در راه یقین!

  14. صلوات


  15. #8

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    148
    حضور
    4 روز 12 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    290



    سلام
    این هم مهم است که احتمال در مورد یک موضوع را برای چه زمانی می خواهیم مطرح کنیم. یعنی :
    -احتمال وقوع اتفاقی در گذشته : در این احتمال بیشتر به رفتارها دقت می کنیم(مدل سازی ما مبتنی بر رفتار های گذشته است)
    -احتمال وقوع اتفاقی درآینده: این احتمال بسیار پیچیده است(و بحث ها طولانی) و پارامتر ها زیاد. ولی تا آنجا که می دانم برای رسیدن به یک احتمال صحیح از آینده(=پیش بینی) 4 پارامتر اصلی نیاز است:
    - پیش بینی مبتنی بر رفتارهای گذشته
    -پیش بینی نیت
    - پیش بینی فرصت ها
    - پیش بینی ظرفیت ها و قابلیت ها
    مثلا برای بررسی اینکه شخصی در آینده ، کدام مسیر را انتخاب می کند ، می بایست
    - از انتخاب های گذشته شخص اطلاع داشته باشیم.
    - از نیت آن شخص اطلاع پیدا کنیم(چه قصدی می تواند داشته باشد که کمّی کردن این مورد بسیار سخت است،اگر نگوییم غیر ممکن است).
    -چه فرصت هایی را می تواند با توجه به شرایط حال و ویژگی های محیط در این زمان داشته باشد.
    - چه قابلیت ها و توانایی هایی دارد.

    ولی به نظر می رسد، میزان در نظر گرفتن رفتار های گذشته، در صد و نسبت بیشتری را در میان این پیش بینی های ما، به خود اختصاص می دهد و
    نتیجه گیری های انسان بیشتر بر آن استوار است.
    ویرایش توسط javadk1234 : ۱۳۹۲/۱۰/۱۱ در ساعت ۱۶:۵۲
    وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا سوره فرقان-آیه 73
    و آنان -بندگان رحمان- كه چون به آيات پروردگارشان يادآور و پند داده شوند بر آنها مانند كران و كوران نيفتند- بلكه آنها را به گوش هوش بشنوند و به ديده بصيرت ببينند-



  16. صلوات ها 2


  17. #9

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعه و تفکر
    نوشته
    5,135
    حضور
    59 روز 23 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15170



    نقل قول نوشته اصلی توسط velayat نمایش پست ها
    حالا سوال من اینه که به نظر شما چه احتمالاتی منشاش واقع است و چه احتمالاتی نه؟
    و به چه احتمالاتی باید بها داد و به چه احتمالاتی نه؟
    باسلام
    ما نمیدانیم که منشأ کدام احتمال، واقع است و کدام یک توهم و گمان و خیال انسان.
    در هر مورد فرق میکند.
    اما میتوانیم میزان اعتبار هر یک از احتمالهایی که در ذهن ما وجود دارد را بررسی کنیم.
    احتمالهایی که مستند به دلایل عقلی است و به کمک ادله عقلی معتبر قابل اثبات است، قطعا معتبر است
    احتمالهایی که مستند به شواهد و ادله حسی معتبر و همه فهم است، اگرچه نتیجه یقینی نمیدهد ولی تا حدودی معتبر است تا زمانی که احتمالی در مقابلش نباشد.
    اگر احتمال در مقابلش باشد هر کدام قوی تر باشد ان معتبر است و اگر هر دو در یک رتبه باشند، هر دو از اعتبار ساقط هستند.
    احتمالهایی که بر اساس ادله نقلی معتبر و صحیح ثابت شده باشد، حجیت دارد و قابل تمسک است هرچند در حد ظن است و با آن نمیتوان مسئله عقلی را اثبات کرد. البته تا زمانی حجت است که دلیل عقلی یا نقلی معتبری برخلافش نداشته باشیم.



  18. صلوات ها 2


  19. #10

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    علاقه
    فلسفه
    نوشته
    927
    حضور
    6 روز 13 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    937



    نقل قول نوشته اصلی توسط javadk1234 نمایش پست ها
    سلام
    این هم مهم است که احتمال در مورد یک موضوع را برای چه زمانی می خواهیم مطرح کنیم. یعنی :
    -احتمال وقوع اتفاقی در گذشته : در این احتمال بیشتر به رفتارها دقت می کنیم(مدل سازی ما مبتنی بر رفتار های گذشته است)
    -احتمال وقوع اتفاقی درآینده: این احتمال بسیار پیچیده است(و بحث ها طولانی) و پارامتر ها زیاد. ولی تا آنجا که می دانم برای رسیدن به یک احتمال صحیح از آینده(=پیش بینی) 4 پارامتر اصلی نیاز است:
    - پیش بینی مبتنی بر رفتارهای گذشته
    -پیش بینی نیت
    - پیش بینی فرصت ها
    - پیش بینی ظرفیت ها و قابلیت ها
    مثلا برای بررسی اینکه شخصی در آینده ، کدام مسیر را انتخاب می کند ، می بایست
    - از انتخاب های گذشته شخص اطلاع داشته باشیم.
    - از نیت آن شخص اطلاع پیدا کنیم(چه قصدی می تواند داشته باشد که کمّی کردن این مورد بسیار سخت است،اگر نگوییم غیر ممکن است).
    -چه فرصت هایی را می تواند با توجه به شرایط حال و ویژگی های محیط در این زمان داشته باشد.
    - چه قابلیت ها و توانایی هایی دارد.

    ولی به نظر می رسد، میزان در نظر گرفتن رفتار های گذشته، در صد و نسبت بیشتری را در میان این پیش بینی های ما، به خود اختصاص می دهد و
    نتیجه گیری های انسان بیشتر بر آن استوار است.
    زیبا فرمودید
    اما سخن شما تنها در مورد پیش بینی اعمال انسانها صادق است نه رخدادها و حوادث مثلا باران آمدن
    اما در مورد انسان و 4 پارامتری که فرمودید:
    به نظرم پارامتر 2 و 4 هم برمبنای پارامتر 1 شکل می گیرند پس در حقیقت به ان بازمیگردند و پارامتر 3 هم همان فضای ممکن خودمان است
    اما مورد یک هم جای تدقیق بیشتر دارد.
    چون اینکه می گوییم مبتنی بر رفتارهای گذشته مبتنی بر چی رفتارهای گذشته؟
    به نظرم باید بگوییم مبتنی بر میزان تکرار حوادث گذشته می باشد.
    مثلا کسی که 10 بار در گذشته راست گفته احتمال راست گویی الانش بیشتر می شود.
    می خواستم از شما یه سوال دیگه بپرسم که واقعا به نظرتون معنای احتمال چیه یعنی چه می گویم احتمال صدق فلانی 80 درصد است یا احتمال باران آمدن در زمستان 70 درصد؟
    یعنی از 100 روز زمستان 70 روزش باران میاد؟
    یا اینکه باران آمدن در خارج بیشتر به وقوع می پیوندد ؟
    یا اینکه حالت روانی و صرفا روانی من این است که این واقعه اتفاق می افتد؟
    به نظرم احتمالا حل این مشکل به حل مشکل اصلی این تاپیک کمک نماید.
    باتشکر
    [CENTER]خیام:[COLOR=#ff0000][B][SIZE=3][SIZE=2]قومی به گمان فتاده در راه یقین!

صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود