صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا اینقدر گریه می کنم؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    192
    حضور
    9 روز 5 ساعت 30 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    932

    چرا اینقدر گریه می کنم؟




    با عرض سلام خدمت شما بزرگواران

    من از کودکی زیاد گریه میکردم. یعنی تا حدی که بهم میگفتن شیشه! چون با کوچکترین اتفاقی اشکم در میومد!

    بزرگتر که شدم در برحه ای که از لحاظ روحی خیلی تامین بودم این خلق بد من کم شده بود اما بعد ازدواج دوباره مثل قبل و به طور غیر قابل تحملی شدم.

    مثلا با دیدن یک فیلم عاطفی یا حتی یک صحنه کوچک عاطفی ، دیدن نیازمندان، محبت دیگران، احساسی شدن های زیاد خودم نسبت به هرچیزی... در کل روزی نیست که من گریه نکنم! و این باعث شده در اعتماد به نفسم خیلی تاثز بذاره و احساس حقارت میکنم که نمیتونم جلوی گریمو جلو دیگران بگیرم.
    در زندگی مشترکم هم تاثیر بدی گذاشته.
    این موضوع شاید به نظرتون ساده بیاد اما خیلی برام عذاب آوره.
    خواهشا بهم بگین علتش چیه و من چی کار کنم تا اینقدر گریه نکنم؟
    مطلب دیگه اینکه من خیلی زود احساسی میشم و شدتش زیاده!!!!!! مثلا یهو دلم شدید برای یکی میسوزه و میخوام خودمو فدا کنم تا مشکلش رفع شه(منظورم در حد غیر عادیه)، یا یک دفعه احساسات زیادی نسبت به چیزی یا کسی پیدا میکنم که در تصمیماتم هم تاثیر گذاره. واقعا این خلقم خیلی اذیتم میکنه. چه کنم؟
    خیلی ممنونم
    تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری ، شکسته قلب من جانا به عهد خود وفا کن...

  2. صلوات ها 12


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    4,062
    حضور
    21 روز 10 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11165



    با نام الله




    چرا اینقدر گریه می کنم؟







    کارشناس بحث: استاد امیدوار

    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۲/۰۸/۲۵ در ساعت ۰۸:۲۸ دلیل: تغییر کارشناس پاسخگو


    دلی که نشد خانه یاس نرگس

    خراب است و و یران صفایی ندارد








  5. صلوات ها 9


  6. #3

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    نوشته
    1,353
    حضور
    30 روز 9 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    16
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    12339



    نقل قول نوشته اصلی توسط شمیم الزهرا نمایش پست ها
    با عرض سلام خدمت شما بزرگواران

    من از کودکی زیاد گریه میکردم. یعنی تا حدی که بهم میگفتن شیشه! چون با کوچکترین اتفاقی اشکم در میومد!

    بزرگتر که شدم در برحه ای که از لحاظ روحی خیلی تامین بودم این خلق بد من کم شده بود اما بعد ازدواج دوباره مثل قبل و به طور غیر قابل تحملی شدم.

    مثلا با دیدن یک فیلم عاطفی یا حتی یک صحنه کوچک عاطفی ، دیدن نیازمندان، محبت دیگران، احساسی شدن های زیاد خودم نسبت به هرچیزی... در کل روزی نیست که من گریه نکنم! و این باعث شده در اعتماد به نفسم خیلی تاثز بذاره و احساس حقارت میکنم که نمیتونم جلوی گریمو جلو دیگران بگیرم.
    در زندگی مشترکم هم تاثیر بدی گذاشته.
    این موضوع شاید به نظرتون ساده بیاد اما خیلی برام عذاب آوره.
    خواهشا بهم بگین علتش چیه و من چی کار کنم تا اینقدر گریه نکنم؟
    مطلب دیگه اینکه من خیلی زود احساسی میشم و شدتش زیاده!!!!!! مثلا یهو دلم شدید برای یکی میسوزه و میخوام خودمو فدا کنم تا مشکلش رفع شه(منظورم در حد غیر عادیه)، یا یک دفعه احساسات زیادی نسبت به چیزی یا کسی پیدا میکنم که در تصمیماتم هم تاثیر گذاره. واقعا این خلقم خیلی اذیتم میکنه. چه کنم؟
    خیلی ممنونم
    بسمه تعالی
    با عرض سلام و تحیت محضر شما خواهر محترم
    بررسی دقیق و ارائه راهکار متناسب نیازمند مشاوره حضوری است و در این مختصر می توان به کلیات اشاره کرد؛
    قطع نظر از پایه های زیستی و ژنتیک رفتار، افراد حساس و یا زودرنج افرادی هستند که احیانا یک یا چند مورد از موارد ذیل نسبت به آنها صدق می کند؛
    _ تکرار احساس قربانی شدن؛ اینکه شخص احساس کند از سوی دیگران در حق وی به صورت متعدد اجحاف صورت گرفته باشد و یا ناخواسته از حق خود گذشته باشد(این احساس می تواند منطبق با واقعیت نباشد).
    _ افراد وابسته؛ کسانی که در کودکی، والدینشان، بیشتر از حد نیاز به یاری کودک شتافته اند و اسقلال و اراده را در کودک کم فروغ کرده اند.
    _ افرادی که دارای وجدان سختگیری هستند و به اصطلاح دارای فرامنی قوی هستند.
    _ افراد مضطرب و احیانا وسواس و ...

    این ویژگیها سبب می شود تا فرد از آرامش لازم برخوردار نباشد و تمرکز وی در امور مختلف بهم بریزد.
    مثلا یکی از خصوصیاتی که افراد وابسته دارند این است که نسبت به هر کس و هر چیزی احساس مسولیت می کنند و به اصطلاح دق همه چیز را می خورند. این حرص خوردن های مکرر که ناشی از مشاهده ناملایمات زندگی افراد مختلف است می تواند زمینه افسردگی فرد را به دنبال داشته باشد.
    بنابراین اگر به صورت خلاصه قرار بر ارائه راهکار باشد، لازم است حضرتعالی نسبت به موضوعات ریز و درشت کمتر احساس مسولیت کنید و خود را مقصر اتفاقات تلخ و ناملایمات ندانید.

    نسبت به گریه نیز توجه داشته باشید، که این موضوع می تواند ناشی از عدم توانایی در تبدیل احساسات به کلمات باشد. بنابراین اگر شما بتوانید احساسات خود را با جملات منتقل کنید و از سانسور و مخفی کردن احساسات زبانی فاصله بگیرید، زمینه بروز گریه کاهش خواهد یافت، ان شاء الله.

    در پناه خدای متعال موفق باشبد

    و آخر دعوانا ان الحمدالله رب العالمین
    ویرایش توسط اميدوار : ۱۳۹۲/۰۸/۲۵ در ساعت ۲۳:۵۸
    چرا اینقدر گریه می کنم؟
    مقام معظم رهبری:
    ✔ باید كاری كنیم كه فرزندان،حتما دست مادر را ببوسند . . .
    . . . اسلام به دنبال این است.
    .
    .
    .
    مرحوم حاج اسماعیل دولابی:
    مادرت را ببوس،
    پایش را ببوس تا به گریه بیفتد، خودت هم به گریه می افتی،
    آن وقت کارت روی غلتک می افتد و همه درهایی که به روی خود بسته ای، خدا باز می کند.
    این که فرمود بهشت زیر پای مادر است یعنی تواضع کن.

  7. صلوات ها 11


  8. #4

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۱
    علاقه
    روانشناسی دینی
    نوشته
    1,087
    حضور
    75 روز 6 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    79
    آپلود
    3
    گالری
    5
    صلوات
    6907



    بسم الله الرمن الرحیم
    وبه نستعین و هو خیر ناصر و معین

    با اجازه استاد امیدوار

    شمیم جان یکی از عوامل مستقل شدن ، اینه که روابط دوستانه ات رو بیشتر کنی یعنی دایره دوستات رو گسترش بدی و همچنین عهده دار مسئولیت اجتماعی بشی البته نه هر مسئولیتی.

    مثلا پر شدن وقتت با رفتن به کلاس های مختلف خودش نوعی عهده دار شدن مسئولیت اجتماعیه که البته باید متناسب با روحیایتت باشه.

    یه برنامه بریز که هر روز یه کار که میدونی باعث بالا بردن استقلال و همچنین کاهش وابستگی و احساساتی بودنت میشه توش باشه، ممکنه نتونی یه دفعه عمل کنی پس از اسون به سخت برو...ان شاءالله موفق میشی
    ویرایش توسط همره : ۱۳۹۲/۰۸/۲۶ در ساعت ۰۰:۰۴
    افسوس که آنچه برده ام باختنی ست
    بشناخته ها تمام نشناختنی ست
    برداشته ام هر آنچه باید بگذاشت
    بگذاشته ام هر آنچه برداشتنی ست...
    خواجه نصیر الدین طوسی

  9. صلوات ها 9


  10. #5

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    علاقه
    علم و تحقيق درمورد انسان و سرنوشت انسان دردست کیست
    نوشته
    642
    حضور
    15 روز 14 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1302



    بنام او


    باسلام..






    نقل قول نوشته اصلی توسط شمیم الزهرا نمایش پست ها
    چرا اینقدر گریه می کنم؟


    با عرض سلام خدمت شما بزرگواران

    من از کودکی زیاد گریه میکردم. یعنی تا حدی که بهم میگفتن شیشه! چون با کوچکترین اتفاقی اشکم در میومد!

    بزرگتر که شدم در برهه ای که از لحاظ روحی خیلی تامین بودم این خلق بد من کم شده بود اما بعد از ازدواج دوباره مثل قبل و به طور غیر قابل تحملی شدم.

    مثلا با دیدن یک فیلم عاطفی یا حتی یک صحنه کوچک عاطفی ، دیدن نیازمندان، محبت دیگران، احساسی شدن های زیاد خودم نسبت به هرچیزی... در کل روزی نیست که من گریه نکنم! و این باعث شده در اعتماد به نفسم خیلی تاثز بذاره و احساس حقارت میکنم که نمیتونم جلوی گریمو جلو دیگران بگیرم.
    در زندگی مشترکم هم تاثیر بدی گذاشته.
    این موضوع شاید به نظرتون ساده بیاد اما خیلی برام عذاب آوره.
    خواهشا بهم بگین علتش چیه و من چی کار کنم تا اینقدر گریه نکنم؟
    مطلب دیگه اینکه من خیلی زود احساسی میشم و شدتش زیاده!!!!!! مثلا یهو دلم شدید برای یکی میسوزه و میخوام خودمو فدا کنم تا مشکلش رفع شه(منظورم در حد غیر عادیه)، یا یک دفعه احساسات زیادی نسبت به چیزی یا کسی پیدا میکنم که در تصمیماتم هم تاثیر گذاره. واقعا این خلقم خیلی اذیتم میکنه. چه کنم؟
    خیلی ممنونم






    البته ببخشید دخالت مینمایم اما..؟؟}

    اما ابتدا پاسخ متن آبیرنگ را بگویم که علتش بنظر خودم و بظاهر شاید جهش بیش از اندازه یکی از ژن های شما بنام ژن و صفت عواطف و احساسات پاک و خالصانه شما اما و در واقع و بنظر خودم ، محبت خداوند خداوند محبت که عاشق شما میباشد در پی حکمتی پنهان .. که شاید اگر شما این خصلت بقول خودتون بد را نداشتید ممکن بود خصلت بسیار بد دیگری میداشتید مثل سنگدلی یا غیبت کردن و بدگویی یا .. یا ..


    اما گذشته از پاسخها .. واقعا در فکرم که چرا اینهمه اصرار دارید ازاین خصلت یا ویژگی رهایی یابید ..؟؟

    واقعا جای سواله برای من {البته گفتم که ببخشید} چرا دوست دارید ازچنین خصلت نه چندان بد و منفی ای که در ذات خودش بد نبوده بلکه تهمتها و متلکهای اطرافیان شما درحق شما آنرا درنظر شما بد کرده خلاصی و رهایی یابید ..؟؟ {البته اگرمیتوانید و اگر به صلاحتان است تاحدودی کمش بکنید و مقداری ازشدت آن بکاهید اما ..؟؟}

    اما سعی نکنید با روشهای اصراری {یا غیر معمول} آنرا در وجود خود نابود نمایید {چون احتمال نابودی این خصلت و بیداری خصلتی بمراتب بدتر در وجود شما میرود .. البته هم برای تنبیه خودتان و هم برای تنبیه اطرافیانتان ، همانهایی که باعث کم شدن اعتماد به نفس شما شده و میشوند .. مثل همسرتان که بجای اینکه افتخار نماید که چنین همسر دل نازک و مهربانی دارد .. برعکس هر روز تو سر شما میزند که داری آبروی مرا میبری .. درسته ..؟؟}


    بنظر من چه بسا اگر خداوند حکمتی پشت آن نمیدید شما هم چنین خصلتی آنهم به این شدت و بلکه ظرافت نداشتید و شاید اگر سعی نمایید از آن رها و خلاص شوید ..؟؟ و چه بسا به خصلت بسیار بد و بدتری گرفتار نشوید ..؟؟ {پس مراقب باشید}

    و البته این نکته را هم یادآوری و بلکه تاکید نمایم که در واقع این وظیفه دوستداران شما {مانندهمسرتان} بود که بدنبال راهکاری جهت مداوای این بیماری روحی شما باشند و نه خود شما و فکرمیکنم اگر ایشان یا کس دیگری و بلکه بصورت مخفیانه که شما خودتان هم متوجه نشوید و ندانید که هدفشان چه بود اقدام مینمودند فکرمیکنم نتیجه ای بهتر میداد یا نتایج بهتری در بر داشت و بلکه ایشان میبایست به اندازه ای بشما محبت مینمود که شما را از برخی کمبودهای احتمالی بیرون می آورد چون همانگونه که استاد ارجمند فرمودند احتمالا محبت بیش از اندازه والدین یا همان سرپرستان و مسئولین تربیتی شما نسبت بشما شاید باعث این جهش یا بروز این صفت و خصلت گردیده که بهمین دلیل میبایست کسان دیگری برای رفع آن یا کاهش آن اقدام نموده یا بنمایند و نه خود شما که خدایی ناکرده باعث عواقب بدتری برای خودتان هم نگردید

    {البته بازهم تاکید بر عذرخواهی بدلیل این اظهارنظر و بلکه اینگونه اظهارنظری..امیدعفو که من در واقع آنچه که عقلم از گذشته و آینده را دید بروزدادم}{1 از گذشته : طبق تجربه که چنین شخصی دراطراف ما بود .. شما خود هیچ اقدامی ننمایید بلکه این راهکارباید ازطرف اطرافیان شما درمورد شما اعمال گردد یا میگردید..2 از آینده : بازهم درس از تجارب در این مورد .. زیاد از حد برای خلاصی از آن اصرار نکنید و این مشکل را بگذارید پای سهم شما از مشکلات انسانها در زندگی های مربوط بخود که البته باور قلبی نمایید که میتوانست بمراتب بدترازاین هم باشد یا شود آنقدر بد و آنقدر بدتر و حتی فراتر که این مشکل درمقابلشان هیچ هم حتی بحساب نیاید مانند ..؟؟ ببخشید نمیشود گفت}{والبته اینرا میتوانید به آنهایی که باعث ناراحتی شما گردیده یا میگردندند هم بگویید که آیا دوست داشتید من آدم بدجنسی باشم یا بجای گریه هرلحظه درحال غیبت و بدحرفی ازدیگران باشم یا خیلی تند خو و پرخاشگر باشم یا فلان و فلان باشم که شما جرات ننمایید حتی لحظه ای کنارم بنشینید..؟؟ و باعث بر باد رفتن آبرویتان میشدم یا ..؟؟ و ازاین دست مثالها..}
    {درپناه او همیشه موفق و شادباشید و خدارا و خودتان را بخاطر این سهمیه احتمالا خوب تعلق گرفته بخود از زندگی انسانی یا مشکلات بزرگتر انسانها،زیاد از حد ملامت ننمایید..اگرهمچنان مایل بودید،درفکرمداوا باشید اما بیش از اندازه حرص و جوش نخورید و هروقت که فکرهای بد میخواهندبیایند بسراغتان فقط ذکر بگویید و برای مقابله باشیاطین درون و برون به این نیز فکرنمایید که واقعا میتوانست بدتر از این باشد}



    {باسپاس}

    باعرض معذرت وبدلیل مشکلات فنی دربرقراری ارتباط سریع،ممکن است پاسخگویی به نقل قولهانیزباتاخیرهمراه شوند.


  11. صلوات ها 4


  12. #6

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    علاقه
    خدا-حضرت زهرا(س)-ائمه اطهار(ع)-شهدا
    نوشته
    33
    حضور
    22 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    198



    نقل قول نوشته اصلی توسط شمیم الزهرا نمایش پست ها
    با عرض سلام خدمت شما بزرگواران

    من از کودکی زیاد گریه میکردم. یعنی تا حدی که بهم میگفتن شیشه! چون با کوچکترین اتفاقی اشکم در میومد!

    بزرگتر که شدم در برحه ای که از لحاظ روحی خیلی تامین بودم این خلق بد من کم شده بود اما بعد ازدواج دوباره مثل قبل و به طور غیر قابل تحملی شدم.

    مثلا با دیدن یک فیلم عاطفی یا حتی یک صحنه کوچک عاطفی ، دیدن نیازمندان، محبت دیگران، احساسی شدن های زیاد خودم نسبت به هرچیزی... در کل روزی نیست که من گریه نکنم! و این باعث شده در اعتماد به نفسم خیلی تاثز بذاره و احساس حقارت میکنم که نمیتونم جلوی گریمو جلو دیگران بگیرم.
    در زندگی مشترکم هم تاثیر بدی گذاشته.
    این موضوع شاید به نظرتون ساده بیاد اما خیلی برام عذاب آوره.
    خواهشا بهم بگین علتش چیه و من چی کار کنم تا اینقدر گریه نکنم؟
    مطلب دیگه اینکه من خیلی زود احساسی میشم و شدتش زیاده!!!!!! مثلا یهو دلم شدید برای یکی میسوزه و میخوام خودمو فدا کنم تا مشکلش رفع شه(منظورم در حد غیر عادیه)، یا یک دفعه احساسات زیادی نسبت به چیزی یا کسی پیدا میکنم که در تصمیماتم هم تاثیر گذاره. واقعا این خلقم خیلی اذیتم میکنه. چه کنم؟
    خیلی ممنونم
    سلام
    درخصوص اشک ریختن و احساسی بودن هیچگاه سعی نکنید خود را سرزنش کنید
    آدمی زاده احساس است و نبود احساس از آدم جنسی سخت میسازد و دلش را تیره میکند
    اینکه نتوانید شاهد یک ظلم باشید
    اینکه درقبال یکسری افراد حس مسئولیت کنید
    اینکه با خواندن وصیت یک شهید بغض کنید
    اینکه با دیدن یک فیلم عاطفی اشک بریزید
    و مواردی امثال اینها
    همگی کرامت هستن و لطف الهی بوده که شما را از داشتن همچین احساساتی بهره مند ساخته است.

    اما داشتن احساس توام با رنج است، توام با اشک است

    دکتر شریعتی جمله ای زیبا داشتند:
    "خداوندا چه رنجی میکشد آنکه انسان است و از احساس سرشار است"

    انسانهای مهربان و بااحساس همیشه در زندگی سختی های زیادی میکشند و این طبیعت آدمی است
    اینکه نسبت به یکسری رفتار و اعمال حس مسئولیت داشته باشید

    و باید درنظر داشت که هرچه قدر این احساس بیشتر باشد به مراتب رنج آدمی بیشتر است

    پیشنهاد من برای شما این است که هیچگاه درصدد کنارگذاشتن عواطف و احساساتتان نباشید
    اما اگر از این بابت عدم رضایت دارید سعی کنید احساساتتان کنترل شده باشد؛
    _برای کنترل احساساتتان، آنرا به زبان بیاورید و از گفتن احساسات خود هیچ موقع هراس نداشته باشید
    _اگر در محیط یا جوی هستید که باعث تحریک احساساتتان میشود از محیط دوری کنید
    یک مدت که احساسات خود را کنار بگذارید این قول را به شما میدهم بعد این مدت بتوانید احساسات خود را کنترل کنید
    _روی اعمال رفتارتان هم حتما تمرکز کنید
    مواردی رو که باعث تحریک احساساتتان میشود یادداشت کنید و سعی کنید در خصوص این سری اعمال و سرفتار محتاطانه عمل کنید

    انشالله که مفید واقع شوند
    پایدار باشید
    یاحق

  13. صلوات ها 7


  14. #7

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    929
    حضور
    15 روز 17 ساعت 37 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    13
    صلوات
    2409



    هوالعالم

    در قالب پيشنهاد عرض ميكنم
    چنين شخصي چنانچه توان تشخيص خوب و بد داره
    و حد و حدودي براي خوبي كردن و خير رساندن قائل ميشه
    بهتره كه گاها عملا به ياري خود و نيازمندان بره !
    بيشتر اينها از غم عجز زبان در بيان احساسات . عواطف و علايق ماست .


    مثال نوزادي كه بهر رفع هر نيازي راهي جز گريستن ندارد .

    يا علی جان در بند دنیا نیستم ** بنده ی هر لبخند دنیا نیستم

    | با اذن خدای رحمان بشکن پیمان با شیط!ن
    برای دوری از زنا نه حمار را! عشق مرغ عشق و نجابت حیوان به ظاهر پست را مثال بزن که به حکم و حکمت خداوند خیانت به جفت نداشته و گاها در غم فراق یار دق می کنند.به حبشی ها بگو ! سحر نزدیک است وبانگ اذان عشق و بام مساجد دنیا برازنده شما!اگر امروز حرکت کنید!

    چشمي كه با طمع به خورشيد مي نگرد عاقبت كار كور مي شودحتي.دربرنورازودورميشود.

  15. صلوات ها 5


  16. #8

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۲
    علاقه
    دین
    نوشته
    484
    حضور
    15 روز 8 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    3
    صلوات
    2018



    سلام
    همانطور که استاد امیدوار فرمودند بهتر است برای تعدیل این احساسات به یک روان شناس( مجرب، متدین، و ترجیحا هم جنس با شما ) مراجعه کنید.
    - مشاور شناخت بهتری از روحیات شما پیدا می‌کند و راهکار موثری، به یاری خدا به ذهن ایشان برای تعدیل احساسات رسیده، و به شما ارائه می‌دهد.
    - انسان سرشار از احساس است ولی باید با تبعیت از دستورات قرآن و معصومین آنها را به تعادل برساند و به انسان کامل نزدیک شود.
    - احساسات غیر متعادل ما، به دیگران و خودمان لطمه می‌زنند. بنابراین بعنوان یک وظیفه باید با مشاوره، مطالعه، و تفکر از این احساسات
    در جهت رشد خود و دیگران کمال بهره را ببریم.
    - شاید مشاور تشخیص بدهد آنطور هم که شما بیان می کنید این احساسات افراطی نیستند.
    - همچنین صدقه، نذر، و توسل را برای موفقیت فراموش نکنید.
    باسمه تعالی

    هیچ ذکری بالاتر از ذکر عملی نیست
    هیچ ذکرعملی بالاتر از ترک معصیت نیست

    (مرحوم آیت الله محمد تقی بهجت
    )

  17. صلوات ها 6


  18. #9

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    192
    حضور
    9 روز 5 ساعت 30 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    932



    سلام از همه شما عزیزان خییییللللییییی ممنونم که راهنماییم میکنن
    نقل قول نوشته اصلی توسط اميدوار نمایش پست ها

    _ تکرار احساس قربانی شدن؛ اینکه شخص احساس کند از سوی دیگران در حق وی به صورت متعدد اجحاف صورت گرفته باشد و یا ناخواسته از حق خود گذشته باشد(این احساس می تواند منطبق با واقعیت نباشد).
    _ افراد وابسته؛ کسانی که در کودکی، والدینشان، بیشتر از حد نیاز به یاری کودک شتافته اند و اسقلال و اراده را در کودک کم فروغ کرده اند.
    _ افرادی که دارای وجدان سختگیری هستند و به اصطلاح دارای فرامنی قوی هستند.
    _ افراد مضطرب و احیانا وسواس و ...

    این ویژگیها سبب می شود تا فرد از آرامش لازم برخوردار نباشد و تمرکز وی در امور مختلف بهم بریزد.
    .
    بنابراین اگر به صورت خلاصه قرار بر ارائه راهکار باشد، لازم است حضرتعالی نسبت به موضوعات ریز و درشت کمتر احساس مسولیت کنید و خود را مقصر اتفاقات تلخ و ناملایمات ندانید.

    نسبت به گریه نیز توجه داشته باشید، که این موضوع می تواند ناشی از عدم توانایی در تبدیل احساسات به کلمات باشد. بنابراین اگر شما بتوانید احساسات خود را با جملات منتقل کنید و از سانسور و مخفی کردن احساسات زبانی فاصله بگیرید، زمینه بروز گریه کاهش خواهد یافت، ان شاء الله.

    دقیقا جناب امیدوار ریشه ی این کار منو گفتین تمامش هم به جز فکنم وابستگی در من صدق میکرد. اما بیان احساسات برام خیلی سخته(احساساتی که نگفتنش باعث گریم میشه)

    بازم ممنونم
    تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری ، شکسته قلب من جانا به عهد خود وفا کن...

  19. صلوات ها 2


  20. #10

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    192
    حضور
    9 روز 5 ساعت 30 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    932



    همره عزیزم ممنونم که همیشه کمکم میکنی.
    من استقلال مالی فقط ندارم ومیدونم چقدر برام ضروریه . انشاالله به فکرش خواهم بود.



    آینده عزیز. این خصلت برای من کاملا منفیست. فکر کنین در یک دعوا بین من و همسرم وقتی ایشون چیزایی میگن که من شدیدا ناراحت میشم،من به جای پاسخ دادن گریه میکنم و نمیتونم از خودم دفاع کنم و باعث سوتفاهم های مکرر میشه. یا وقتی از همسرم خیلی ناراحتم نمیتونم بهش بگم و گریه میکنم! یا خیلی موارد دیگه. که اینا حداقل تاثیرش تو زندگی مشترکم این بوده که همسرمو منو کمتر حساب میکنه و اصلا به گریه هام اعتنا نمیکنه و براش ناراحت کننده نیست و حتی گاهی زحمت اینو نمیده به خودش که سوال کنه چرا گریه میکنم

    محب زهرا ، آقا محمد و متعلم خیلی ممنونم
    تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری ، شکسته قلب من جانا به عهد خود وفا کن...

  21. صلوات ها 3


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 3 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (1 کاربران و 2 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود