صفحه 1 از 7 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا باید برای شهادت امام حسین (ع) گریه کنیم؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    علاقه
    خدا ، اهل بیت سلام الله علیهم ،نفسم
    نوشته
    1,640
    حضور
    19 روز 9 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    20
    آپلود
    7
    گالری
    70
    صلوات
    10776

    اشاره چرا باید برای شهادت امام حسین (ع) گریه کنیم؟




    با سلام و احترام
    یک سوالی که دارم اینه امام حسین (ع) چه نیازی دارند به گریه ما که اینهمه سفارش کردن؟؟؟؟؟؟
    یعنی هرکسی جزع نکنه برای ارباب و گریه ای نکنه که از حال نره عشق حسین (ع) در وجودش نیست؟؟؟

    ویرایش توسط bina88 : ۱۳۹۳/۰۸/۰۲ در ساعت ۰۶:۳۱

  2. صلوات ها 4


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    4,062
    حضور
    21 روز 10 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11166



    با نام الله




    چرا باید برای شهادت امام حسین (ع) گریه کنیم؟







    کارشناس بحث: استاد هادی



    دلی که نشد خانه یاس نرگس

    خراب است و و یران صفایی ندارد








  5. صلوات


  6. #3

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۳
    علاقه
    خدا،پیامبر، امام و ...
    نوشته
    1,890
    حضور
    84 روز 1 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6734



    نقل قول نوشته اصلی توسط ashr نمایش پست ها
    یک سوالی که دارم اینه امام حسین (ع) چه نیازی دارند به گریه ما که اینهمه سفارش کردن؟؟؟؟؟؟
    سلام علیکم

    ضمن عرض ادب و احترام و تسلیت ایام سوگواری سالار شهیدان حسین بن علی علیه السلام خدمت شما عرض می شود ؛ اینکه از طرف ائمه علیهم السلام سفارش بسیاری بر گریه بر اباعبد الله الحسین کرده اند به خاطر نیاز امام حسین (علیه السلام) بر گریه های من و شما نیست ؛ بلکه به خاطر خود مسلمین است که با اشک ریختن بر مصائب حضرت ، در تعالی روحی و معنوی خویش بیافزاند ، از دیدگاه روایات گریه و اشک ریختن بر ابا عبد الله آثار بسیاری بر روح و جان انسان دارد ، اولیاء الهی آثار معنوی بسیاری را برای گریه کنان امام حسین علیه السلام بیان می کنند ، کسی که بر مصائب حضرت و یارانش گریه می کند در حقیقت خود را محب آنان می داند چون محب در شادی محبوب، شادان و در غم محبوب، غمگین است ؛ اگر محبّ حبِّ خویش را در عمل نیز ثابت کند و تلاش بر سخنیت و همانندی بکند تادر صفات نیز همانند محبوب باشد یقینا از صفات کمالی محبوب برخوردار خواهد شد .
    یکی از آثار بزرگ گریه بر اباعبد الله علیه السلام همین نکته است که گریه کننده اگر از عمق جان بر مصائب اشک بریزد به یقین از صفات کمالی حضرت برخوردار خواهد شد و چه نعمتی بالاتر از این که انسان بتواند کمالات محبوب خود را به دست بیاورد .

    یکی از اساتید بزرگ عرفان می فرمودند انسان با هر گناهی که مرتکب می شود تیر به بدن نازنین اباعبدالله می زند مواظب باشید ناخواسته اباعبدالله را آماج تیرها قرار ندهید ، حضرت قربانی شد تا مسلمین از گناه رهیده و به حقیقت برسند . لذا مسلمین بایستی این فرصت چند روزه غنیمت شمرده و سوار بر سفینه امام حسین علیه السلام بشوند تا از طریق سفینه نجات به نجات و رستگاری برسند. بنابراین اباعبدالله الحسین علیه السلام نیازی به گریه ها ندارد بلکه خود ما هستیم که محتاج گریه بر مصائب سالار شهیدان هستیم.

    شيخ جعفر بن قولويه در کامل روايت کرده است:
    روزي در خدمت امام صادق عليه السّلام بوديم و امام حسين عليه السّلام را ياد کرده و از او نام برديم. حضرت صادق عليه السّلام بسيار گريستند و ما نيز به تبع ايشان گريستيم. پس حضرت صادق عليه‌السّلام فرمودند که امام حسين عليه السّلام مي‌فرمود من کشته گريه و زاري (اشکم) هستم نام من در نزد هيچ مؤمني برده نمي‌شود مگر آن که محزون و گريان مي‌شود.

    شيخ طوسي و شيخ مفيد از ابان بن تغلب روايت کرده‌اند که حضرت صادق عليه السّلام فرمودند: نَفَس کسي که براي مظلوميت ما محزون است تسبيح است و اندوه و ماتم او عبادت خدا و پوشيدن اسرار ما از بيگانگان جهاد در راه خداست .( منتهي الآمال ، ج 1، ص 538)

  7. صلوات ها 5


  8. #4

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۳
    علاقه
    خدا،پیامبر، امام و ...
    نوشته
    1,890
    حضور
    84 روز 1 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6734



    نقل قول نوشته اصلی توسط ashr نمایش پست ها
    یعنی هرکسی جزع نکنه برای ارباب و گریه ای نکنه که از حال نره عشق حسین (ع) در وجودش نیست؟؟؟
    زمانی می توان ادعای عشق حسین علیه السلام کرد که در صفات والای انسانی نیز همانند حسین علیه السلام باشیم ، لذا این ادعا صرفا با گریه و عزاداری حاصل نمی شود ، البته عزاداری برای امام حسین علیه السلام لازم و ضروری است و باید اهتمام ویژه ای به زنده نگه داشتن عزاداری داشت ، اما از طرف دیگر موظف هستیم ، اخلاق ، رفتار و منش خود را با صفات و خصوصیات انسان کامل وفق دهیم ، تنها در این صورت است که می توان ادعای عاشقی کرد . اینکه امروز برای حضرت اشک بریزیم و فردا حق مظلومی را بخوریم و قلب نازنین حضرت را با اعمال خود بشکنیم عزاداری به معنی واقعی نکرده ایم.

    از طرف دیگر هر کس عاشق حضرت باشد و از مصائب حضرتش آگاه باشد محال ممکن است در مصائب حضرت و یارانش اشک نریزد ، کسی که عاشق حضرت است تا نام مبارک امام حسین علیه السلام را می شنود نا خودآگاه اشک بر چشمانش سرازیر شده و بر مصائب حضرت می گرید .
    آیت الله بهجت می فرمودند: خیال می‌کنم گریه بر سیدالشهدا (ع) از افضل مستحبات باشد. گریه بر سیدالشهدا (ع) از همه مستحبات بالاتر است حتی از نماز شب!

  9. صلوات ها 4


  10. #5

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    علاقه
    نجوم و دین و مذهب اسلام و سیاست
    نوشته
    456
    حضور
    16 روز 11 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    13
    آپلود
    0
    گالری
    7
    صلوات
    2026



    با سلام و احترام من یک سوال دارم:

    چرا باید برای شهادت امام حسین(ع) و یارانش عزاداری و گریه کنیم؟ آنان با شهادت به قرب الهی رسیدند و این افتخاری بزرگ است و نباید ناراحت بود.مسیحیان نیز برای کشته شدن مسیح گریه و عزاداری نمی‌کنند، بلکه حتی جشن می‌گیرند.


    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۲/۰۸/۱۳ در ساعت ۲۰:۵۴
    تاخواست قلم ،نقطه ضعفش بنگارد*****بیچاره ندانست علی نقطه ندارد

  11. صلوات ها 3


  12. #6

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    علاقه
    فلسفه
    نوشته
    927
    حضور
    6 روز 13 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    937

    کسی که حادثه عاشورا را حقیقتا درک کرده باشد نباید گریه کند!!!




    به نظر من اگر از نگاه سطحی و عوامانه به حادثه عاشورا دست بکشیم و به آن نگاهی عمیق بکنیم هیچگاه بر حادثه عاشورا اشکی نخواهیم ریخت .
    چون عاشورا تبلور خضوع مخلوق در برابر خالق و عود مخلوق به سمت خالق است .
    و با نگاهی به صفحه سفید عاشورا که در حقیقت باطن صفحه سیاه آن است دیگر گریه کردن بر این حادثه جز کوته بینی تفسیر دیگری نمی تواند داشته باشد
    کما اینکه حضرت زینب در سخنانی عمیق در تفسیر حادثه عاشورا گفته اند: ما رأیت الا جمیلا. بحارالانوار، ج 45، ص 116 .
    پس گریه به چه غرضی؟
    مثالی می زنم اگر فردی بخواهد شنا یاد بگیرد استادش چندین بار او را به طور کاملا غیر قابل پیشبینی در آب عمیق پرتاب می کند تا فرد شنا را یاد بگیرد .اگر مادرش در آن جا نگاهی سطحی بین داشته باشد می گوید را بچه مرا اینجوری می کنی و ناراحت می شود اما اگر مادر نگاهی عمیق داشته باشد به پشت این ماجرا نگاه کرده و اصلا از فرستادن بچه خود به کلاس شنا خوشحال تر هم خواهد شد!

    می خواستم ببینم نظر شما در این باره چیست؟
    گرچه این نگاه متفرد نیست و برخی از عرفا هم با نظر من همداستانند.
    [CENTER]خیام:[COLOR=#ff0000][B][SIZE=3][SIZE=2]قومی به گمان فتاده در راه یقین!

  13. صلوات


  14. #7

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    علاقه
    religion
    نوشته
    233
    حضور
    7 روز 8 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    648



    نقل قول نوشته اصلی توسط velayat نمایش پست ها
    می خواستم ببینم نظر شما در این باره چیست؟
    گرچه این نگاه متفرد نیست و برخی از عرفا هم با نظر من همداستانند.
    از عرفا بپرسید چرا وقتی حالی به آنها دست می دهد اشک می ریزند !
    لابد اشک خوشحالی است دیگر !!

    ویرایش توسط maes : ۱۳۹۲/۰۸/۱۳ در ساعت ۲۳:۱۷
    منم بنده اهل بیت نبی - ستاینده خاک و پای وصی - بر این زادم و هم بر این بگذرم - چنان دان که خاک پی حیدرم - نباشد جز از بی پدر دشمنش - که یزدان به آتش بسوزد تنش *** درود بر فردوسی !

  15. صلوات ها 2


  16. #8

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    علاقه
    علوم دینی
    نوشته
    1,241
    حضور
    35 روز 16 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    145
    آپلود
    1
    گالری
    48
    صلوات
    8306



    خوب ترین ها رو بدترین ها کشتند؛ ما جشن بگیریم بی شعوری نسل انسان رو؟؟؟؟

    به شخصه از وقتی این شده فلسفه ی گریه های محرمم که من باید بر بی شعوری ها و حیوان صفتی ها و سکوت انسان دربرابر رفتار ظالمانه ی شقی ترین ها گریه کنم، دیگه جایی برای این پرسش و شبهه برام نمیمونه که امام که سعادتمند شد من چرا بگریم؟ برم جشن بگیرم...

    گریه بر امام حسین اگه به خاطر یه غم دنیایی باشه که من غصه دارم چرا چنین و چنان شهیدش کردند بله، این شبهه میتونه مطرح باشه اما اگه سطح غصه خوردن رو ببریم بالاتر و درگیر این حزن های ظاهری مادیش نکنیم، اتفاقاً موضوع، بدجور آتش زننده است! جگرسوزه... گریه داره. بر مصیبت جگرسوز، اشک باید ریخت

    وَ اللهِ اِن قَطَعــــــتُموا یَمینی

    اِنّی اُحامی اَبَداً عَن دینی




  17. صلوات ها 3


  18. #9

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    علاقه
    عاشق اباالفضل ع (مريدشم، ديوونشم)
    نوشته
    1,682
    حضور
    57 روز 10 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3272



    نقل قول نوشته اصلی توسط ashr نمایش پست ها
    با سلام و احترام
    یک سوالی که دارم اینه امام حسین (ع) چه نیازی دارند به گریه ما که اینهمه سفارش کردن؟؟؟؟؟؟
    یعنی هرکسی جزع نکنه برای ارباب و گریه ای نکنه که از حال نره عشق حسین (ع) در وجودش نیست؟؟؟
    بنده از شما سوال مي كنم ايا بچه به شير مادر نياز دارد ؟ يا مادر به شير دادن؟
    هيچ عقل سليمي نمي تواند بگويكه مادر محتاج بچه هست لذا انكه محتاج هست بچه هست و نه مادر به طريق اولي اين ما هستيم كه محتاج اهل بيت براي رسيدن به لقا الله هستيم و نه اهل بيت محتاج به ما اين ما هستيم كه بايد خدا را بخوانيم تا خداوند نيز ما را دريابد، ادعوني استجب لكم، فذكروني اذكركم

    اما اينكه فضيلت گريه كردن بر سيد شهداء چه هست و چه فضيلتي دارد را مي توانيد با سند صحيح از روايت زير پي ببريد

    حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِسْرَائِيلَ، قَالَ: رَأَيْتُ فِي كِتَابِ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ رَحِمَهُ اللَّهُ بِخَطِّ يَدِهِ، نا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قثنا الرَّبِيعُ بْنُ مُنْذِرٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ: كَانَ حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ، يَقُولُ: " مَنْ دَمَعَتَا عَيْنَاهُ فِينَا دَمْعَةً، أَوْ قَطَرَتْ عَيْنَاهُ فِينَا قَطْرَةً، أَثْوَاهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ.

    امام حسین علیه السلام فرمود: هر کس كه چشمانش براى ما پر اشک شود و یا يك قطره اشك بريزد خداوند او را در بهشت جاى خواهد داد.

    فضائل الصحابة ، ج2، ص840 ـ 841 ، ح1154، اسم المؤلف: أحمد بن حنبل أبو عبد الله الشيباني (متوفای241هـ) ، ناشر : دار ابن الجوزی ـ الریاض ، الطبعة : الثانیة ، 1420هـ ـ 1999م

    همین روایت را محب الدین طبری در ذخائر العقبی و ملا علی هروی در مرقاة المفاتیح از کتاب مناقب احمد بن حنبل نقل کرده اند :

    ذخائر العقبى في مناقب ذوي القربى ج 1 ص 19، اسم المؤلف: محب الدين أحمد بن عبد الله الطبري الوفاة: جمادى الآخرة / 694هـ ، دار النشر : دار الكتب المصرية - مصر

    مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح ، ج 11 ص 315، اسم المؤلف: علي بن سلطان محمد القاري الوفاة: 1014هـ ، دار النشر : دار الكتب العلمية - لبنان/ بيروت - 1422هـ - 2001م ، الطبعة : الأولى ، تحقيق : جمال عيتاني

    محقق کتاب گفته است که تمام راویان این روایت ثقه هستند ، غیر از احمد بن اسرائیل که من مطلبی در باره او نیافتم . جناب محقق ! شما نیافتی دلیل نمی‌شود که ما هم پیدا نکنیم .

    ابن أثیر در الکامل فی التاریخ گفته است که او صالح بوده .

    وفيها قتل أحمد بن إسرائيل وكان صالح

    الكامل في التاريخ ، ج 6 ص 203، اسم المؤلف: أبو الحسن علي بن أبي الكرم محمد بن محمد بن عبد الكريم الشيباني الوفاة: 630هـ ، دار النشر : دار الكتب العلمية - بيروت - 1415هـ ، الطبعة : ط2 ، تحقيق : عبد الله القاضي

    او وزیر المعتز بالله و از نظر حافظه آن قدر قوی بوده که وقتی یک مطلب را یکبار می‌شنید ، حفظ می‌کرد ؛ چنانچه ذهبی در باره او گفته:

    وكان أحمد بن إسرائيل من أذكياء العالم لا يسمع شيئاً إلا حفظه . وكان إليه المنتهى في حساب الديوان . وأول من قدمه وأظهره محمد بن عبد الملك الزيات .

    تاريخ الإسلام ووفيات المشاهير والأعلام ، ج 19 ص 34، اسم المؤلف: شمس الدين محمد بن أحمد بن عثمان الذهبي الوفاة: 748هـ ، دار النشر : دار الكتاب العربي - لبنان/ بيروت - 1407هـ - 1987م ، الطبعة : الأولى ، تحقيق : د. عمر عبد السلام تدمرى

    در قبول یک روایت از راوی ، دو شرط لازم است : یکی عدالت و دیگر حافظه قوی . عدالت و صلاح او را از زبان ابن أثیر و حافظه اش را از زبان ذهبی ثابت کردیم ؛ پس او نیز ثقه است و قابل اعتماد و در نتیجه سند روایت کاملا معتبر است.
    ویرایش توسط kheymegahabalfazl : ۱۳۹۲/۰۸/۱۴ در ساعت ۱۲:۲۳

  19. صلوات ها 3


  20. #10

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۳
    علاقه
    خدا،پیامبر، امام و ...
    نوشته
    1,890
    حضور
    84 روز 1 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6734



    نقل قول نوشته اصلی توسط safareeshghe نمایش پست ها
    با سلام و احترام من یک سوال دارم:

    چرا باید برای شهادت امام حسین(ع) و یارانش عزاداری و گریه کنیم؟ آنان با شهادت به قرب الهی رسیدند و این افتخاری بزرگ است و نباید ناراحت بود.مسیحیان نیز برای کشته شدن مسیح گریه و عزاداری نمی‌کنند، بلکه حتی جشن می‌گیرند.

    نقل قول نوشته اصلی توسط velayat نمایش پست ها
    به نظر من اگر از نگاه سطحی و عوامانه به حادثه عاشورا دست بکشیم و به آن نگاهی عمیق بکنیم هیچگاه بر حادثه عاشورا اشکی نخواهیم ریخت .
    چون عاشورا تبلور خضوع مخلوق در برابر خالق و عود مخلوق به سمت خالق است .
    و با نگاهی به صفحه سفید عاشورا که در حقیقت باطن صفحه سیاه آن است دیگر گریه کردن بر این حادثه جز کوته بینی تفسیر دیگری نمی تواند داشته باشد
    کما اینکه حضرت زینب در سخنانی عمیق در تفسیر حادثه عاشورا گفته اند: ما رأیت الا جمیلا. بحارالانوار، ج 45، ص 116 .
    پس گریه به چه غرضی؟
    مثالی می زنم اگر فردی بخواهد شنا یاد بگیرد استادش چندین بار او را به طور کاملا غیر قابل پیشبینی در آب عمیق پرتاب می کند تا فرد شنا را یاد بگیرد .اگر مادرش در آن جا نگاهی سطحی بین داشته باشد می گوید را بچه مرا اینجوری می کنی و ناراحت می شود اما اگر مادر نگاهی عمیق داشته باشد به پشت این ماجرا نگاه کرده و اصلا از فرستادن بچه خود به کلاس شنا خوشحال تر هم خواهد شد!

    می خواستم ببینم نظر شما در این باره چیست؟
    گرچه این نگاه متفرد نیست و برخی از عرفا هم با نظر من همداستانند.
    با عرض سلام

    بله امام حسین علیه السلام و یارانش به قرب الهی نائل شدند در روایات آمده است شهدای کربلا در بالاترین درجات هستند اما گریه ما برای این نیست ، گریه ما برای مظلومیت چنین اشخاص بزرگی است که مردم کور دل و مادی بین ،امام علیه السلام و یارانش را با آن وضع به شهادت رسانند ، علی اصغرش شش ماهه اش را تیر زدند ، سر مطهر امام علیه السلام را از بدن جدا کردند ، با آن که برخی محضر رسول خدا صل الله علیه و آله را درک کرده بودند و می دانستند حسین علیه السلام معصوم است و سخنان وی وحی الهی است اما با این همه نه تنها به حضرت رحم نکردند بلکه بعد از شهادت به خیمه ها نیز وحشیانه یورش بردند و اهل بیت حضرت را به اسارت گرفتند.

    گریه ما بر این است که نکند ما هم با این افکار شیطانی و با خطاها و گناهانمان در صف ارتش یزید پلید باشیم .

    در ثانی ما مغرور و خوشحالیم بر اینکه مقتدایی همانند سید الشهدا علیه السلام داریم که روح حماسی اش و شجاعت بی نظریش حتی غیر مسلمین را هم مبهوت خود کرده است و خوشحالیم از اینکه امام حسین علیه السلام و یارانش در قرب الهی متنعم به نعمات الهی هستند ، اما این خوشحالی و غرور منافاتی با گریه و اشک ریختن ندارد .

    شما اگر پدری متقی داشتید و پدرتان را با وضع اسفناک و بی رحمانه به شهادت می رساندند گریه نمی کردید ؟ بله از اینکه به فیض شهادت نائل آمده جای خوشحالی و غرور دارد اما ناخود اگاه انسان بر مصیبت پدر شهیدش اشک می ریزد ؛ گریه صرفا نمود غصه نیست گریه بر امام حسین علیه السلام بارهای دیگری هم مانند گرایش به فضیلت و حماسه و کرامت نفس و دوری از ذلّت و زبونی و تسلیم در برابر زر و زور را را تقویت می کند و موجب می شود انسان از رذائل بر کنار و به کرامات انسانی نائل آید .
    ویرایش توسط هادی : ۱۳۹۲/۰۸/۱۴ در ساعت ۰۵:۴۱

  21. صلوات ها 5


صفحه 1 از 7 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 2

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود