جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تشریح یک حدیث بخاری

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۲
    نوشته
    100
    حضور
    1 روز 4 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    187

    تشریح یک حدیث بخاری




    4095 - حدثنا المكي بن إبراهيم، عن ابن جريج: قال عطاء: قال جابر: أمر النبي صلى الله عليه وسلم عليا أن يقيم على إحرامه
    زاد محمد بن بكر، عن ابن جريج: قال عطاء: قال جابر: فقدم علي بن أبي طالب رضي الله عنه بسعايته، فقال له النبي صلى الله عليه وسلم: (بم أهللت يا علي)



    شان نزول ان وایااز مناقب است؟تشکر

  2. صلوات


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    4,062
    حضور
    21 روز 10 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11165



    با نام الله






    تشریح یک حدیث بخاری





    کارشناس بحث: استاد پیام


    دلی که نشد خانه یاس نرگس

    خراب است و و یران صفایی ندارد








  5. صلوات ها 4


  6. #3

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۶
    علاقه
    تحقیق
    نوشته
    2,487
    حضور
    14 روز 3 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8530

    جمع‌بندی




    سؤال:
    شأن نزول حدیث «أمر النبي صلى الله عليه وسلم عليا أن يقيم على إحرامه زاد محمد بن بكر، عن ابن جريج: قال عطاء: قال جابر: فقدم علي بن أبي طالب رضي الله عنه بسعايته، فقال له النبي صلى الله عليه و آله: (بم أهللت يا علي)» چیست و آیا از مناقب است؟

    پاسخ:
    وقتى كه رسول الله عازم حج‏ بودند امير المؤمنين (عليه السلام) در مدينه نبودند؛ زيرا رسول خدا آن حضرت را براى اسلام ناحيه يمن و عزل خالد بن وليد و اخذ خمس غنائمى كه در دست‏ خالد بود و ساير غنائم و اخماس، به يمن فرستاده بودند. امير المؤمنين (عليه السلام) با سيصد نفر از لشگر به صوب يمن روانه شدند، و پس از انجام مأموريت‏ خود اينک كه رسول الله عازم حج هستند رسول خدا به آن حضرت نوشتند كه رسول خدا قصد حج دارد
    و آن حضرت به سمت مكه براى ادآء فريضه حج روانه شود. امير المؤمنين (عليه السلام) با لشگر خود و آنهائى كه در يمن ضميمه شده بودند، و با خمس غنائم جنگى كه اختصاص به رسول الله داشت ‏به سمت مكه حركت كردند، ولى قدرى زودتر از لشگر، سريعتر محرم شده و خود را به مكه رسانيدند، و در مكه چون عليا مخدره حضرت سيدة النساء فاطمه زهراء (عليها السلام) زوجه مكرمه خود، دختر رسول الله را ديدند كه لباس رنگين پوشيده و عطر استعمال كرده و از احرام بيرون آمده است، از روى تعجب از علت آن سئوال كردند، حضرت صديقه بازگو كردند كه: پدرم ما را بدين عمل امر فرموده است. حضرت امير المؤمنين به نزد رسول خدا (صلى الله عليه و آله) شرفياب شدند، و داستان احلال و تطييب و سرمه كشيدن حضرت زهراء را بيان كردند، رسول الله فرمودند: همين طور است كه فاطمه خبر داده است.
    آن گاه رسول خدا براى امير المؤمنين (عليه السلام)، داستان نزول جبرائيل و تغيير حكم حج را نسبت‏ به كسانى كه به همراه خود قربانى نياورده‌‏اند، از حج افراد به‏ ...
    سپس فرمودند: بم أهللت‏ حين اوجبت الحج؟ «در آن زمانى كه تلبيه گفتى و محرم شدى، به چه كيفيت از اقسام حج محرم شدى‏»؟! امير المؤمنين عرض كردند: باهلال كاهلال النبي (صلى الله عليه و آله) «من به همان گونه و به همان كيفيتى كه رسول خدا احرام بسته است، تلبيه گفته‏‌ام و محرم شده‏‌ام‏».
    حضرت رسول الله فرمودند: آيا با خود هدى آوردى؟! عرض كرد: نه! رسول الله فرمودند: تو شريک در هدى من هستى! از احرام بيرون نشو، و به همان قصد حج ‏باقى باش. و امير المؤمنين در احرام حج ‏باقى بودند، تا با رسول خدا (صلى الله عليه و آله) از حج فارغ شدند، و رسول خدا (صلى الله عليه و آله) هدى خود را براى دو نفر نحر كردند.
    بايد دانست كه امير المؤمنين (عليه السلام) با خود هدى نياورده بودند، و ليكن در نيت‏ خود، احرام خود را طبق احرام نيت رسول خدا بستند، از این رو، در حج و هدى رسول الله شريک شدند. و اما آن چه در بعضى از سير و تواريخ آمده است كه امير المؤمنين با خود شتر آورده بودند، آن راجع به رسول الله بود، كه جزء خمس غنائم جنگى بود، نه راجع به امير المؤمنين، از این رو، در «البداية و النهاية‏» آورده است كه: آن هديى كه با على بود، و آن هديى كه رسول خدا از مدينه آورده بود، و در بين راه نيز خريده بود مجموعا صد شتر شد.
    پس صد شتر راجع به رسول خدا بود، چنانچه در بسيارى از روايات وارد است كه رسول خدا با خود صد شتر داشت. پس شركت در قربانى بدين طريق شد كه: امير المؤمنين در شترهاى قربانى رسول الله شريک شد. و اين منقبتى است بسيار عظيم، و درجه‏‌اى است‏ بسيار رفيع كه با حج رسول الله و با قربانى او شريک شود. (1)

    منبع:
    1. کلینی، محمد، الكافي‌، فروع‌، ج 4، ص‌ 248؛ دمشقی، اسماعیل بن عمر، البداية‌ و النّهايه، ج‌ 4، ص‌ 188؛ حلبی شافعی، علی بن ابراهیم، السيرة الحلبيّه‌، ج‌ 3، ص‌ 303.

    ویرایش توسط همکار تدوین : ۱۳۹۴/۰۳/۰۳ در ساعت ۰۲:۵۳ دلیل: ویرایش ویراستار جمع‌بندی‌ها

  7. صلوات ها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود