جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: فرشته ی آگاه كننده؟! شب اول قبر

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    علاقه
    عکاسی،سفر کردن
    نوشته
    113
    حضور
    2 روز 6 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    361

    فرشته ی آگاه كننده؟! شب اول قبر




    با نام و ياد خدا و با سلام

    دوستان من در اين فايل صوتي كه گوش كردم در يك قسمتيش يك شبهه برام پيش اومده.

    فرشته مُنَبِّه ديگه كي هست؟ تا حالا نشديده بودم كه قبل يا بعد از نكير و منكر (ع) و به طور كلي به جز اين دو فرشته،فرشته ي ديگري هم بيايد؟
    فرشته ي آگاه كننده.

    دوستان ميشه روايي اين قضيه رو توضيح بدن.

    البته بار گناه مساله ايست كه در قرآن هم آمده (اعمالتان را تا روز قيامت گردن گيرتان ميكنيم) حالا مي خواستم بدونم كسي كه از گناهاش استغفار كرده و نماز شب مي خونه و ديگه گناهاش رو تكرار نميكنه هم باز باره گناهای (قديميش) ولو براي يك لحظه، بر گردنش مي افتد؟ چه توسط فرشتگان نكير و منكر (ع) و چه منبه (در صورت وجود) ؟
    آخه در اين روايت اين مرد گفت من اهل استغفار و توبه بودم و اما باره گناهانم كه وزن هفت آسمان و زمين را داشت بر گردنم انداختند!

    لطفا انقدر سريع تاپيك را قفل نكنيد تا بحث جامعي در مورد شب اول قبر داشته باشيم!
    در كار خير سهيم شويد!
    طراح لوگو (فلش) برای سايت مسجد امام جعفر صادق (ع) لطفا pm دهيد

    اللهم عَجل لِوليك الفرج
    والعافیه و النصر و اجعلنا من خیر انصاره و اعوانه و والمُسْتَشْهَدین بَین یَدیهْ

  2. صلوات ها 4


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    4,062
    حضور
    21 روز 10 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11167



    با نام الله




    فرشته ی آگاه كننده؟! شب اول قبر







    کارشناس بحث: استاد صادق



    دلی که نشد خانه یاس نرگس

    خراب است و و یران صفایی ندارد








  5. صلوات ها 5


  6. #3

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,035
    حضور
    192 روز 13 ساعت 45 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28777



    نقل قول نوشته اصلی توسط seyed.taghavi نمایش پست ها
    با نام و ياد خدا و با سلام

    دوستان من در اين فايل صوتي كه گوش كردم در يك قسمتيش يك شبهه برام پيش اومده.

    فرشته مُنَبِّه ديگه كي هست؟ تا حالا نشديده بودم كه قبل يا بعد از نكير و منكر (ع) و به طور كلي به جز اين دو فرشته،فرشته ي ديگري هم بيايد؟
    فرشته ي آگاه كننده.

    دوستان ميشه روايي اين قضيه رو توضيح بدن.

    البته بار گناه مساله ايست كه در قرآن هم آمده (اعمالتان را تا روز قيامت گردن گيرتان ميكنيم) حالا مي خواستم بدونم كسي كه از گناهاش استغفار كرده و نماز شب مي خونه و ديگه گناهاش رو تكرار نميكنه هم باز باره گناهای (قديميش) ولو براي يك لحظه، بر گردنش مي افتد؟ چه توسط فرشتگان نكير و منكر (ع) و چه منبه (در صورت وجود) ؟
    آخه در اين روايت اين مرد گفت من اهل استغفار و توبه بودم و اما باره گناهانم كه وزن هفت آسمان و زمين را داشت بر گردنم انداختند!

    لطفا انقدر سريع تاپيك را قفل نكنيد تا بحث جامعي در مورد شب اول قبر داشته باشيم!
    پاسخ :
    باسلام وتقدیر از شما .
    در ابتدا باید اشاره شود که با توبه واقعی همه چیز حل می شود نگران نباشید .
    اما در باره فرشته منبه باید گفت عالم بعد از مرگ ریزه کاری های بسیار دارد که عقل آدمی توان درک همه زوایای مسله را ندارد . ولی به طور کلی باید توجه شود که انشا ء الله با توبه واقعی جای نگرانی نیست
    چون توبه از هر کس که به خداوند اعتقاد دارد و واقعاً پشیمان از گناه است و تصمیم ترک آن برای همیشه دارد ، مورد قبول خداوند است.
    خداوند متعال راه توبه و برگشت را به روی انسان‌ها گشوده است و آنان می‌توانند با توبه و استغفار، گناهان گذشتة خود را جبران کنند و پس از توبه و انابه به درگاه خدا دیگر بار راه تقوا و عبادت را پیش گیرند. به این جهت قرآن مجید و روایات اهل بیت(ع) مردم را به توبه دعوت و تشویق نموده‌اند.
    خداوند در یکی از آیات فرموده است: «قل یا عبادی الّذین أسرفوا علی أنفسهم لا تقنطوا مِن رحمة الله إنّ الله یغفر الذّنوب جمیعاً إنّه هو الغفور الرّحیم وأنیبوا‌إلی ربّکم؛(1) ای بندگان خدا که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید، از رحمت خداوند نا امید نشوید که خدا همة گناهان را می‌آمرزد و به درگاه پروردگارتان انابه کنید».
    آیات دیگر هست که همگی دلالت بر غفران و بخشش و عفو الهی دارند. غفران و عفو به معنای پاک کردن و محو کردن آثار (گناه) است.(2)
    در روایات از پیامبر(ص) نقل شده است: «التائب من الذنب کمن لا ذنب له؛ کسی که از گناه توبه کند، مثل کسی است که گناهی نکرده است».(3)

    آری آنان که از روی عناد و لجاجت، عصیان با پروردگار هستی نکرده‌اند، بلکه گناه آنان از روی جهل و سهو و پیروی هوای نفس و غلبة نفس اماره و مقتضیات جوانی بوده و سپس توبة حقیقی کرده‌اند، چرا مأیوس شوند؟ یأس از رحمت الهی، از گناهان کبیره و در ردیف کفر قرار دارد!
    پس توبه مخصوص گناه خاصی نیست و شخص خاصی را شامل نمی‌شود. خداوند نسبت به هر عمل زشت و گناهی وعدة پذیرش توبه داده است و در این جهت فرقی بین گناه کبیره و صغیره نیست، اما باید شرایط توبه واقعی تحقق یابد و توبه تنها به زبان نباشد. پشیمانی درونی و قلبی و قصد جدی در ترک آن گناه برای همیشه، از جمله شرایط آن است.
    بنابراین توبه کردن از گناهان و از جمله زنا، باعث زدودن اثر گناه و پاک شدن می‌شود و در روز قیامت از گناه بازخواست نمی‌شود ، امّا تذکر چند نکته لازم است.
    1ـ توبه باید واقعی و حقیقی باشد. چه بسا افرادی که استغفار می‌کنند، باز به گناه آلوده می‌شوند و هیچ گونه تصمیم جدّی بر ترک گناه نمی‌گیرند. کار این گونه افراد ‌شبیه مسخره کردن خدا است! امیرالمؤمنین(ع) در مورد کسی که استغفار لفظی و ظاهری داشت فرمود:
    «مادرت بر تو بگرید!‌آیا می‌دانی توبه و استغفار به چه معنایی است؟ استغفار مقام بلند مرتبه‌گان است و شش معنا و مرحله دارد، که اولین مرحلة آن پشیمانی جدّی از کرده‌های زشت است».(4)
    2ـ پذیرفته شدن توبه بسیار مهم است. انجام دادن گناه بسیار آسان است امّا توبه کردن و قبول شدن توبه مشکل است، مخصوصاً توبه از برخی گناهان نیاز به گریه فراوان دارد.
    3ـ اگر حق النّاس را پایمال کرده است، ابتدا باید آنان راضی شوند، سپس توبه و استغفار به درگاه خدا پذیرفته شود.
    4ـ کسی که از ابتدا راه صلاح را در پیش گیرد، بسیار تفاوت دارد با کسی که اهل معصیت بوده و بعد توبه کرده است، زیرا در آن مدت که او اهل تقوا و پاکی بوده، به همان مقدار جلوتر از گناهکار است و از ارج و قرب معنوی بسیاری برخوردار است.
    پی‌نوشت‌ها:
    1. زمر (39) آیة‌ 53.
    2. المنجد، مادة غفر و عفو.
    3. بحار الانوار، ج 16، ص 75.
    4. بقره (2) آیه 222.
    5. نهج البلاغه (فیض الاسلام)، حکمت 409.

  7. صلوات ها 5


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    علاقه
    ورزش-مطالعه
    نوشته
    83
    حضور
    3 روز 11 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    14
    صلوات
    476



    چه كنيم كه خداوند متعال گناهان گذشته ما را ببخشد و حتي آن ها را به حسنه تبديل كند؟
    پاسخ پرسش شما در آيه 70 سوره فرقان بيان شده است: «إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً؛ مگر كسانى كه توبه كنند و ايمان آوردند و عمل صالح انجام دهند كه خداوند گناهان آنان را به حسنات تبديل مى كند؛ و خداوند همواره آمرزنده و مهربان است».
    خداوند، پيش از اين آيه، درباره ويژگى هاى بندگان خاص خويش سخن مى گويد: «بندگان )ويژه خداوند( رحمان كسانى هستند كه با خداوند معبودى ديگر را نمى خوانند و انسانى را كه خداوند خونش را حرام شمرده، جز به حق نمى كشند و زنا نمى كنند و هر كس چنين كند، مجازاتى سخت خواهد ديد. عذاب او در قيامت مضاعف مى گردد و هميشه با خوارى در آن خواهند ماند؛ مگر كسانى كه توبه كنند» و...1
    علامه طباطبايى در تفسير الميزان مى فرمايد »اِلاّ من تاب...« يعنى كسى كه از مجازات سخت و خلود در عذاب خفت بار استثنا شده است.2 يعنى هر كس گناهى مرتكب گرديده، اگر سه كار انجام دهد، افزون بر آن كه از عذاب سخت و جاودان روز قيامت نجات مى يابد، گناهانش به حسنات تبديل مى گردد:
    1. توبه يا بازگشت از گناه.
    كم ترين مراتب توبه پشيمانى است. اگر توبه حقيقى تحقق نيابد، انسان از گناه جدا نمى گردد و همواره آن را انجام مى دهد.
    2. عمل صالح
    با عمل صالح توبه در وجود انسان مستقر مى شود و به توبه حقيقى يا توبه نصوح مى انجامد.
    3. ايمان
    مشرك بايد در كنار توبه از گناهان گذشته خود، ايمان آورد تا گناهانش به نيكى ها تبديل شود؛ ولى براى مؤمن گنهكار توبه و عمل صالح به تنهايى كافى است و گناهانش را به حسنات تبديل مى كند. از اين رو، در آيه بعد مى فرمايد: »وَ مَنْ تابَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتاباً؛ كسى كه توبه كند و عمل صالح انجام دهد، به سوى خدا بازگشت مى كند«.3 علامه طباطبايى مى فرمايد: سياق اين آيه، با عظمت بخشيدن به توبه، استبعاد تبديل سيئات به حسنات را از ميان بر مى دارد.4 اين توبه رجوع خاص به طرف پروردگار است وعمل صالح استقرار بخش آن به شمار مى آيد. از اين رو، علامه مى فرمايد: اين توبه با عمل صالح به توبه نصوح تبديل مى گردد. امام صادق)ع( در تفسير آيه شريف »تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً؛ با توبه نصوح به خدا باز گرديد«5 فرمود: بنده توبه كند سپس به گناه باز نگردد.6 علامه طباطبايى مى فرمايد: اگر شائبه شقاوت و سوء سريده در انسان نباشد، كار زشت انجام نمى دهد؛ زيرا ذات با سعادت و پاكيزه، زشتى را بر نمى تابد. پس كار زشت يا برخاسته از ذات شقى و خبيث است، يا ذاتى كه در آن رگه هايى از شقاوت و خباثت باشد؛ و لازم چنين چيزى آن است كه هر گاه ذات با توبه و ايمان و عمل صالح پاك گردد، به ذاتى سعيد كه در آن شائبه اى از گناه و شقاوت نيست، تبديل مى شود. اگر ذات دگرگون شد، آثار آن هم دگرگون مى گردد و اعمال و آثار انسانى متناسب با ذاتى مى شود كه با مغفرت و رحمت الاهى شكسته شده است.7 مجموعه آنچه گفته شد، نشان مى دهد اين توبه )توبه نصوح( حالتى خاص است كه قابل شكستن نيست و در قاموس آن بازگشت به گناه وجود ندارد. از چنين توبه اى عمل صالح هم بى هيچ تكلفى برون مى تراود. پاره اى از روايات اركان توبه را چهار چيز شمرده اند:
    1. ندامت قلبى
    2. استغفار با زبان
    3. كردار نيك و كنار گذاشتن گناه
    4. عزم بر عدم بازگشت به گناه.8
    توبه اى كه در اين آيه ذكر شده و به ضميمه عمل صالح، گناهان را به حسنات تبديل مى كند، توبه اى است كه هرگز شكسته نشود. به كار بستن اين راه كارها، براى تبديل سيئات به حسنات، دشوار مى نمايد؛ ولى ناممكن نيست و انسان نبايد از رسيدن به اين مرتبه نوميد گردد.
    بنابراين به طور خلاصه براى آنكه خداوند گناهان گذشته ما را ببخشد و آن ها را به حسنه تبديل كند بايد اولاً از انجام گناهان گذشته پيشمان بود؛ ثانياً با اعمال صالح اثرات توبه را در وجود خود مستقر سازيم.

    پى نوشت ها:
    1. فرقان(25): آيه 70 63.
    2. الميزان، ج 16، ص 242.
    3. الميزان، سيد محمد حسين طباطبايى، ج 15، ص 242.
    4. الميزان، ج 15، ص 243.
    5. تحريم(8 66.
    6. ميزان الحكمه، محمدى رى شهرى، ج 1، ص 552.
    7. الميزان، ج 15، ص 243.
    8. ميزان الحكمه، ج 1، ص 548.

  9. صلوات ها 4


  10. #5

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,035
    حضور
    192 روز 13 ساعت 45 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28777

    جمع بندی




    http://www.askdin.com/thread31209.html
    جمع بندی
    سوال : فرشته ی آگاه كننده؟! شب اول قبر


    پاسخ :
    در ابتدا باید اشاره شود که با توبه واقعی همه چیز حل می شود نگران نباشید .
    اما در باره فرشته منبه باید گفت عالم بعد از مرگ ریزه کاری های بسیار دارد که عقل آدمی توان درک همه زوایای مسله را ندارد . ولی به طور کلی باید توجه شود که انشا ء الله با توبه واقعی جای نگرانی نیست
    چون توبه از هر کس که به خداوند اعتقاد دارد و واقعاً پشیمان از گناه است و تصمیم ترک آن برای همیشه دارد ، مورد قبول خداوند است.
    خداوند متعال راه توبه و برگشت را به روی انسان‌ها گشوده است و آنان می‌توانند با توبه و استغفار، گناهان گذشتة خود را جبران کنند و پس از توبه و انابه به درگاه خدا دیگر بار راه تقوا و عبادت را پیش گیرند. به این جهت قرآن مجید و روایات اهل بیت(ع) مردم را به توبه دعوت و تشویق نموده‌اند.
    خداوند در یکی از آیات فرموده است: «قل یا عبادی الّذین أسرفوا علی أنفسهم لا تقنطوا مِن رحمة الله إنّ الله یغفر الذّنوب جمیعاً إنّه هو الغفور الرّحیم وأنیبوا‌إلی ربّکم؛(1) ای بندگان خدا که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید، از رحمت خداوند نا امید نشوید که خدا همة گناهان را می‌آمرزد و به درگاه پروردگارتان انابه کنید».
    آیات دیگر هست که همگی دلالت بر غفران و بخشش و عفو الهی دارند. غفران و عفو به معنای پاک کردن و محو کردن آثار (گناه) است.(2)
    در روایات از پیامبر(ص) نقل شده است: «التائب من الذنب کمن لا ذنب له؛ کسی که از گناه توبه کند، مثل کسی است که گناهی نکرده است».(3)

    آری آنان که از روی عناد و لجاجت، عصیان با پروردگار هستی نکرده‌اند، بلکه گناه آنان از روی جهل و سهو و پیروی هوای نفس و غلبة نفس اماره و مقتضیات جوانی بوده و سپس توبة حقیقی کرده‌اند، چرا مأیوس شوند؟ یأس از رحمت الهی، از گناهان کبیره و در ردیف کفر قرار دارد!
    پس توبه مخصوص گناه خاصی نیست و شخص خاصی را شامل نمی‌شود. خداوند نسبت به هر عمل زشت و گناهی وعدة پذیرش توبه داده است و در این جهت فرقی بین گناه کبیره و صغیره نیست، اما باید شرایط توبه واقعی تحقق یابد و توبه تنها به زبان نباشد. پشیمانی درونی و قلبی و قصد جدی در ترک آن گناه برای همیشه، از جمله شرایط آن است.
    بنابراین توبه کردن از گناهان و از جمله زنا، باعث زدودن اثر گناه و پاک شدن می‌شود و در روز قیامت از گناه بازخواست نمی‌شود ، امّا تذکر چند نکته لازم است.
    1ـ توبه باید واقعی و حقیقی باشد. چه بسا افرادی که استغفار می‌کنند، باز به گناه آلوده می‌شوند و هیچ گونه تصمیم جدّی بر ترک گناه نمی‌گیرند. کار این گونه افراد ‌شبیه مسخره کردن خدا است! امیرالمؤمنین(ع) در مورد کسی که استغفار لفظی و ظاهری داشت فرمود:
    «مادرت بر تو بگرید!‌آیا می‌دانی توبه و استغفار به چه معنایی است؟ استغفار مقام بلند مرتبه‌گان است و شش معنا و مرحله دارد، که اولین مرحلة آن پشیمانی جدّی از کرده‌های زشت است».(4)
    2ـ پذیرفته شدن توبه بسیار مهم است. انجام دادن گناه بسیار آسان است امّا توبه کردن و قبول شدن توبه مشکل است، مخصوصاً توبه از برخی گناهان نیاز به گریه فراوان دارد.
    3ـ اگر حق النّاس را پایمال کرده است، ابتدا باید آنان راضی شوند، سپس توبه و استغفار به درگاه خدا پذیرفته شود.
    4ـ کسی که از ابتدا راه صلاح را در پیش گیرد، بسیار تفاوت دارد با کسی که اهل معصیت بوده و بعد توبه کرده است، زیرا در آن مدت که او اهل تقوا و پاکی بوده، به همان مقدار جلوتر از گناهکار است و از ارج و قرب معنوی بسیاری برخوردار است.

    پی‌نوشت‌ها:
    1. زمر (39) آیة‌ 53.
    2. المنجد، مادة غفر و عفو.
    3. مجلسی . بحار الانوار، نشر دار الاحیا التراث العربی بیروت 1403 ق . ج 16، ص 75.
    4. بقره (2) آیه 222.
    5. نهج البلاغه (فیض الاسلام)، نشر فیض . تهران بی تا . حکمت 409.

  11. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود