وسوسه هاى شيطان در كمين مؤمنان
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ سلام بن مستنير مىگويد: در محضر امام باقر عليه السلام بودم، حمران بن اعين (يكى از شاگردان معروف امام باقر) وارد شد، و چند سؤال كرد و از امام جواب شنيد، هنگامى كه حمران خواست خداحافظى كند، به امام باقر عليه السلام عرض كرد: «وقتى كه ما در محضر شما هستم، (محضر ملكوتى و بيانات قدسى شما باعث مىشود كه) دلهاى ما نرم گردد، و جانهاى ما (از نداشتن) اين دنيا، آرامش يابد، ثروتهائى كه در دست مردم است، به نظر ما خوار و پست، جلوه كند، ولى وقتى كه از نزد شما بيرون مىرويم و با مردم به داد و ستد و تجارت، سرگرم مىگرديم، حال ما عوض مىشود و به دنيا علاقه مند مىشويم، و از معنويات دور مىگرديم» (اين تغيير حال چيست) امام باقر فرمود:انما هى القلوب مرة تصعب و مرة تسهل «اين حالات، مربوط به دلها است كه گاهى سخت مىشوند و گاهى نرم مىگردند». سپس فرمود: جمعى از اصحاب رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم به محضر آن حضرت آمده و عرض كردند: «اى رسول خدا! ما در مورد صفت نفاق كه مبادا به سراغمان آيد، ترسان هستيم». پيامبر صلّى الله عليه وآله وسلّم فرمود: چرا ترسان هستيد؟ اصحاب گفتند: هنگامى كه ما در حضور شما هستيم، شما با نصايح خود، به ما تذكر مىدهيد، و به آخرت تشويق مىنمائيد، حالت خدا ترسى در ما پديد مىآيد و دنيا را فراموش مىكنيم، و به گونه اى به آن بى ميل مىشويم كه گويا آخرت و بهشت و دوزخ را با چشم مىنگريم، ولى وقتى كه از حضور شما مىرويم و به خانه هاى خود باز مىگرديم، و بوى فرزندان به مشام ما مىرسد و زنان و افراد خاندان را مىبينيم، حالت ما عوض مىگردد، به گونه اى كه گويا در حضور شما نبوده ايم، و هيچ گونه حالت معنوى نداشته ايم، آيا شما از اينكه اين تغيير حالت ما، نشانه نفاق ما باشد، نگران نيستيد؟
پيامبر صلّى الله عليه وآله وسلّم به آنها فرمود:كلا، ان هذه خطوات الشيطان فير عبكم فى الدنيا...
«نه، هرگز (اين اتفاق نيست) بلكه وسوسه هاى شيطان است كه شما را به سوى دنيا ترغيب و تشويق مىكند، به خدا سوگند اگر از شما همان حالت را كه تعريف كرديد (كه در نزد من پيدا مىكنيد) نگه داريد و ادامه دهيد، به مقامى میرسید که:لصافحتكم الملائكة و مشيتم على الماء «فرشتگان دست در دست شما مىنهادند، و بر روى آب (بدون وسيله) راه مىافتاديد»... همانا مؤمن، دستخوش آزمايشات و پرتگاههاى گناه قرار مىگيرد و بسيار توبه مىكند، آيا سخن خدا را نشنيده ايد كه مىفرمايد:ان الله يحب التوبين و يحب المتطهرين «خداوند توبه كنندگان را دوست دارد، و پاكان را نيز دوست دارد» (بقره - 222) و نيز مىفرمايد:و استغفروا ربكم ثم توبوا اليه «از پروردگار خود آمرزش طلبيد و به سوى او باز گرديد» (هود - 90).(اصول کافی)