جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: بررسی حدیث «ان الحیاه عقیده و جهاد»

  1. #1

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    علاقه
    امام حسین(ع)، شهادت، حضرت عباس(ع)، امام خامنه ای و شهید احمدی روشن و حزب الله و محرم
    نوشته
    156
    حضور
    6 روز 6 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    17
    صلوات
    1433

    اشاره بررسی حدیث «ان الحیاه عقیده و جهاد»




    با سلام
    یه حدیث هست که میگن از امام حسین (ع) که میگه «اِنَّ الحَیاهَ (حیات) عَقیدَهَ و جَهاد»
    شنیدم شهید مطهری ردش می کنه
    میشه توضیح بفرمایید.
    با تشکر
    ویرایش توسط یا عالی : ۱۳۹۵/۱۲/۲۷ در ساعت ۱۶:۱۱


    http://askdin.com/gallery/images/277...Untitled-1.jpg

    هیئت حضرت قمر بنی هاشم(ع)

    يا كاشِفَ الْكَرْبِ عَنْ وَجْهِ الْحُسَيْنِ اِكْشِفْ لى كَرْبى بِحَقِ اَخْيكَ الْحُسَيْنِ (ع )

    esteghaamat.ir


  2.  

  3. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,569
    حضور
    175 روز 16 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58358



    با نام و یاد دوست






    بررسی حدیث «ان الحیاه عقیده و جهاد»





    کارشناس بحث: استاد مجید

  4. صلوات


  5. #3

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    علاقه
    تحقیقات در زمینه ی معارف اسلامی
    نوشته
    2,166
    حضور
    29 روز 7 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    9019



    نقل قول نوشته اصلی توسط فدائی سید علی نمایش پست ها
    با سلام
    یه حدیث هست که میگن از امام حسین (ع) که میگه «اِنَّ الحَیاهَ (حیات) عَقیدَهَ و جَهاد»
    شنیدم شهید مطهری ردش می کنه
    میشه توضیح بفرمایید.
    با تشکر
    با صلوات بر محمد وآل محمد
    با سلام وعرض ادب واحترام
    یکی از سخنانی که دارای مضمونی انقلابی و از شهرت فراوانی نیز برخوردار و گویند که از امام حسین(ع) است، این است: «إنّ الحیاة عقیدة و جهاد». حدیث‏ شناسان و حدیث‏ پژوهان بر این عقیده‏ اند که این سخن در کتاب‏ ها و منابع حدیثی و کتاب‏ هایی که سخنان امام حسین(ع) را گردآوری کرده‏ اند، یافته و دیده نشده است. شایان گفتن است که این جمله، مصراع دوم از یک بیت شعر و بدین‏ گونه است:
    قف دون رأیک فی الحیاة مجاهداً إنّ الحیاة عقیدة و جهاد در زندگی پای عقیده ‏ات بایست و در راه آن تلاش کن؛ به راستی که زندگی، عقیده داشتن و در راه آن تلاش کردن است.
    باید گفت که سراینده این شعر، شاعری مصری به نام احمد شوقی بوده است و این شعر بر بالای دو روزنامه « الجهاد و الحیاة» چاپ می‏ شده است. در این جا شایسته است که تحلیلی علمی و عقیدتی در این زمینه را نیز از استاد دین‏ پژوه و اسلام‏ شناس، شهید آیت‏ اللَّه مرتضی مطهری(ره) و از کتاب «انسان کامل» ایشان به قلم آوریم: مطلبی می‏ خواهم بگویم (که شاید برای برخی ناراحت‏ کننده باشد، چون) بعضی از جوانان از شنیدن چیزی که برخلاف میلشان باشد، ناراحت می‏ شوند. جمله‏ ای به امام حسین(ع) منسوب شده است که نه معنایش درست است و نه در هیچ کتابی گفته شده که این جمله از امام حسین(ع) است و چهل، پنجاه سال هم بیش‏تر نیست که در دهان‏ ها افتاده است. می‏ گویند: امام حسین(ع) فرموده است: «إنّ الحیاة عقیدة و جهاد»؛ حیات یعنی داشتن یک عقیده و در راه آن عقیده جهاد کردن. نه، این با فکر فرنگی‏ ها جور درمی‏ آید که می‏ گویند انسان باید عقیده‏ ای داشته باشد و در راه آن عقیده بجنگد. قرآن از حق سخن به میان می‏ آورد. جهاد و حیات از نظر قرآن یعنی حق‏ پرستی و جهاد در راه حق؛ نه عقیده و جهاد در راه عقیده. عقیده ممکن است حق باشد و ممکن است باطل باشد. عقیده انعقاد است؛ هزاران انعقاد در ذهن انسان پیدا می‏ شود. این مکتب دیگری غیر اسلام است که می‏ گوید انسان باید بالاخره یک عقیده و آرمان و ایده‏ ای داشته باشد و باید در راه آن آرمان هم، جهاد و کوشش کند؛ حال آن عقیده چیست؟ می‏ گویند هر چه می‏ خواهد باشد. قرآن حرف‏ هایش خیلی حساب شده است. قرآن همیشه می‏ گوید حق و جهاد در راه حق؛ نمی‏ گوید عقیده و جهاد در راه عقیده. می‏ گوید اول عقیده‏ ات را باید اصلاح کنی. بسا هست که اولین جهاد تو، جهاد با خود عقیده‏ ات است؛ اول باید با عقیده‏ ات جهاد کنی و عقیده درست و صحیح و حق را به دست بیاوری؛ بعد که حق را کشف کردی، باید در راه حق جهاد کنی.{ انسان کامل، مرتضی مطهری، ص ۱۳۰ - ۱۳۱.}
    مطلب فوق از نشریه ذیل نقل شده است:
    نام نشریه: پیام
    شماره نشریه: 92
    موضوع: محرم الحرام ۱۴۳۰
    صاحب امتیاز: پژوهشکده تحقیقات اسلامی
    مدیر مسئول: سیدمحمدحسینی شاهرودی
    سردبیر: مهدی عزیزان
    ویراستار: جمعی از نویسندگان
    فصل انتشار: پاییز
    سال انتشار: 1388
    زبان: فارسی
    قطع: وزیری
    شمارگان: 3500



  6. صلوات ها 2


  7. #4

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    علاقه
    ثقلین
    نوشته
    992
    حضور
    22 روز 22 ساعت 3 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2216

    دعوت




    این حدیث میشه گفت زبان حال آن حضرت است،
    نظیر این جمله، یک جمله دیگری است که باز به صورت شعر است و معمولا غالب اینگونه اشعار، زبان حال می‌باشند:

    «إن کان دینُ محمّدٍ لَم یَستقِم، إلاّ بِقَتلی فَیا سیوفُ خُذینی»

    (اگر دین محمّد(ص) جز به کشتن من پایدار نمی‌ماند پس ای شمشیرها مرا بگیرید)



  8. #5

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    علاقه
    تحقیقات در زمینه ی معارف اسلامی
    نوشته
    2,166
    حضور
    29 روز 7 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    9019

    جمع بندی




    سوال: آیا جمله« إنّ الحیاة عقیدة و جهاد» از امام حسین(علیه السلام) است؟
    پاسخ:

    یکی از سخنانی که دارای مضمونی انقلابی و از شهرت فراوانی نیز برخوردار و گویند که از امام حسین(ع) است، این است: «إنّ الحیاة عقیدة و جهاد». حدیث‏ شناسان و حدیث‏ پژوهان بر این عقیده‏ اند که این سخن در کتاب‏ ها و منابع حدیثی و کتاب‏ هایی که سخنان امام حسین(ع) را گردآوری کرده‏ اند، یافته و دیده نشده است. شایان گفتن است که این جمله، مصراع دوم از یک بیت شعر و بدین‏ گونه است:
    قف دون رأیک فی الحیاة مجاهداً إنّ الحیاة عقیدة و جهاد در زندگی پای عقیده ‏ات بایست و در راه آن تلاش کن؛ به راستی که زندگی، عقیده داشتن و در راه آن تلاش کردن است.
    باید گفت که سراینده این شعر، شاعری مصری به نام احمد شوقی بوده است و این شعر بر بالای دو روزنامه « الجهاد و الحیاة» چاپ می‏ شده است. در این جا شایسته است که تحلیلی علمی و عقیدتی در این زمینه را نیز از استاد دین‏ پژوه و اسلام‏ شناس، شهید آیت‏ اللَّه مرتضی مطهری(ره) و از کتاب «انسان کامل» ایشان به قلم آوریم: مطلبی می‏ خواهم بگویم (که شاید برای برخی ناراحت‏ کننده باشد، چون) بعضی از جوانان از شنیدن چیزی که برخلاف میلشان باشد، ناراحت می‏ شوند. جمله‏ ای به امام حسین(ع) منسوب شده است که نه معنایش درست است و نه در هیچ کتابی گفته شده که این جمله از امام حسین(ع) است و چهل، پنجاه سال هم بیش‏تر نیست که در دهان‏ ها افتاده است. می‏ گویند: امام حسین(ع) فرموده است: «إنّ الحیاة عقیدة و جهاد»؛ حیات یعنی داشتن یک عقیده و در راه آن عقیده جهاد کردن. نه، این با فکر فرنگی‏ ها جور درمی‏ آید که می‏ گویند انسان باید عقیده‏ ای داشته باشد و در راه آن عقیده بجنگد. قرآن از حق سخن به میان می‏ آورد. جهاد و حیات از نظر قرآن یعنی حق‏ پرستی و جهاد در راه حق؛ نه عقیده و جهاد در راه عقیده. عقیده ممکن است حق باشد و ممکن است باطل باشد. عقیده انعقاد است؛ هزاران انعقاد در ذهن انسان پیدا می‏ شود. این مکتب دیگری غیر اسلام است که می‏ گوید انسان باید بالاخره یک عقیده و آرمان و ایده‏ ای داشته باشد و باید در راه آن آرمان هم، جهاد و کوشش کند؛ حال آن عقیده چیست؟ می‏ گویند هر چه می‏ خواهد باشد. قرآن حرف‏ هایش خیلی حساب شده است. قرآن همیشه می‏ گوید حق و جهاد در راه حق؛ نمی‏ گوید عقیده و جهاد در راه عقیده. می‏ گوید اول عقیده‏ ات را باید اصلاح کنی. بسا هست که اولین جهاد تو، جهاد با خود عقیده‏ ات است؛ اول باید با عقیده‏ ات جهاد کنی و عقیده درست و صحیح و حق را به دست بیاوری؛ بعد که حق را کشف کردی، باید در راه حق جهاد کنی.{ انسان کامل، مرتضی مطهری، ص ۱۳۰ - ۱۳۱.}[1]
    استاد مطهرى در ادامه توضيح بيش‏ترى در اين باره مى ‏دهد:
    «من مطلبى را در مسجد جاويد گفتم كه براى توضيح، باز در اينجا تكرار مى‏ كنم. در يكى از آن جلسات درباره اين جمله‏ اى كه اخيراً به نام امام حسين - عليه‏ السلام - معروف شده كه: "انَّ الحياةَ عقيدةٌ و جهادٌ" عرض كردم كه در هيچ مدركى از مدارك اسلامى چنين جمله‏ اى از امام حسين - عليه‏ السلام - نقل نشده است، بنابراين سند ندارد. اين جمله معنايش هم درست نيست و با منطق امام حسين-علیه السلام- جور در نمى‏ آيد. منطق اسلام اين نيست كه زندگى اين است كه انسان يك عقيده‏ اى داشته باشد و در راه عقيده‏ اش جهاد كند. در اسلام صحبت عقيده نيست، صحبت "حق" است. زندگى اين است كه انسان حق را پيدا كند و در راه حق جهاد كند. اين مسئله كه در راه عقيده بايد جهاد كرد، يك فكر فرنگى است كه بعدها در ميان مسلمين به صورت اين شعر آمده است:
    قِف دونَ رايك فى الحياة مجاهداً
    انَّ الحياةَ عقيدةٌ و جهادٌ
    من مى‏ خواهم اين مطلب را عرض كنم - چون ديدم چند نفر از جوانان دلشان مى‏ خواهد كه اين جمله از امام حسين باشد و خوش شان نيامده است كه من گفتم اين جمله از امام حسين نيست - كه ما براى نسل جوان اين احترام را نسبت به نسل گذشته قائل هستيم كه آنان را حقيقت جو مى‏ دانيم، نه متعصب در عقيده‏ اى كه - ولو بدون دليل - پيدا كرده است. اولاً اگر بنا شود نسل جوان اين طور باشد كه اگر چيزى در كله‏ اش رفت، نشود آن را بيرون آورد و اگر بدون هيچ دليل و منطقى چيزى را گفت، نشود با او درباره عقيده‏ اش حرف زد، اين نسل هم مانند نسلِ كهن مى‏ شود؛ منتها شما از اين جمله خوشت آمده و او از جمله ديگرى خوشش آمده؛ او بى‏ دليل به عقيده خودش چسبيده، شما هم بى‏ دليل به عقيده خودت چسبيده‏ اى.
    ثانياً شما عجالتاً از زبان دوست خودتان مى‏ شنويد كه اين جمله نه منطقاً با اسلام تطبيق مى‏ كند و نه در هيچ كتابى، مدرك و سندى دارد. حال فرض كنيم يك آدمى از مخالفان و دشمنان شما، يك آدم غير مسلمان كه انسان واردى باشد، به شما كه دائماً مى‏ گوييد جمله «انَّ الحياةَ عقيدةٌ و جهادٌ» را امام حسين گفته است، بگويد: آقا! هر چه كه امام حسين گفته است، لابد مدرك و سندى در كتابى دارد؛ امام حسين در كجا اين سخن را گفته است؟ شما كه پيدا نمى‏ كنيد. بعد مى‏ آييد سراغ من، مى‏ گوييد اين جمله «انَّ الحياةَ عقيدةٌ و جهادٌ» در كجاست؟ زود به من نشان بده، مى‏ خواهم مدركش را به يك آدم مخالفى كه با او مباحثه كرده‏ ام نشان دهم. آن وقت من به شما مى‏ گويم: آقا اين جمله در هيچ كتابى [از قول امام حسين - عليه‏ السلام -] وجود ندارد. بعداً به من مى‏ گوييد: پس چرا تا به حال به من نگفتيد؟ به من خواهيد گفت: شما كه هميشه مى‏ ديدى ما اين حرف ها را مى‏ زنيم، چرا يك بار به ما نگفتى اين جمله از كلمات امام حسين نيست كه ما اين اشتباه را نكنيم؟ همان وقت، مثل شمايى به مثل منى حمله خواهيد كرد كه آقا شما چرا اين قدر سكوت كرديد، نگفتيد و نگفتيد و نگفتيد تا وقتى كه ما در مقابل دشمن گرفتار شديم و محكومش شديم. حالا دارى به ما مى‏ گويى كه چنين جمله‏ اى نيست؟!
    ثالثاً اگر شما از جنبه حماسى شيفته اين جمله هستيد، امام حسين - عليه‏ السلام - جمله‏ هايى صد درجه بالاتر از اين جمله دارد. آيا «انَّ الحياةَ عقيدةٌ و جهادٌ» بالاتر است يا همين جمله‏ اى كه خواندم: "موتٌ فى عزٍ خيرٌ من حياةٍ فى ذُلٍّ"؟ كدام يك بهتر است؟ آيا اين بهتر است يا جمله روز [عاشوراى‏] امام حسين - عليه‏ السلام - كه فرمود:
    الموتُ خيرٌ من ركوب العار
    والعار اولى‏ من دخول النار[2]
    آيا اين بالاتر است يا همان جمله ديگر روز عاشوراى امام حسين - عليه‏ السلام - كه فرمود:« الا و انَّ الدعى ابن الدعى قد ركز بين اثنتين بين السلة و الذلة، و هيهات منا الذلة يأبى الله ذلك لنا و رسوله و المؤمنون و حجور طابت و طهرت؟ » آيا اين جمله بالاتر است يا جمله‏ اى كه در خطبه‏ اش فرمود:« من كان باذلاً فينا مهجته و موطناً على لقاءِ الله نفسهُ فليرحل معنا، فانى راحلٌ مصبحاً ان شاء الله تعالى»[3] و دهها جمله ديگر؟
    ما كه در فقر شعار نيستيم. اگر ما مردمى بوديم كه در فقر اين جور شعارها بوديم، شعارهاى زنده حماسى نداشتيم، اگر مى‏ گفتند جمله ‏اى مال امام حسين است مى‏ گفتيم حال كه ما از خودمان چيزى نداريم، يك جمله ديگر را - العياذبالله - به نام امام حسين مى‏ گوييم. ما هيچ دچار فقر شعار نيستيم. آن قدر از خود امام حسين، از پدر امام حسين، از برادر امام حسين، از مادر امام حسين، از فرزندان امام حسين، شعارهاى زنده داريم كه دنيا بايد بيايد از ما قرض كند. ما چرا برويم شعار مردم - آن هم شعار نادرست مردم - را قرض كنيم؟! شايسته نيست نسل جوان تعصب بورزد.
    باز هم مى ‏گويم، اگر واقعاً كسى اين جمله را پيدا كرد[4] من قول مى‏ دهم كه بالاى همين منبر بيايم و بگويم كه من اشتباه كردم؛ ولى بايد مستند حرف بزنيم، نه همين طور غير مستند يك چيزى را بگوييم.»[5]
    درباره سخن مشهور دیگری که آن را به امام حسين - عليه ‏السلام - نسبت مى ‏دهند كه ايشان فرموده است:
    «ان كانَ دينُ محمدٍ لم يستقم‏
    الا بقتلى يا سيوف خذينى»
    «اگر دين محمد جز با جان سپارى من راست نمى ‏ماند، اى شمشيرها! بياييد و مرا در آغوش خويش گيريد.»
    گفتنى است كتابى كه همه سخنان امام حسين - عليه‏ السلام - را گردآورى كرده است، نه تنها به اين سخن نيز اشاره‏ اى ننموده، بلكه تصريح دارد كه اين سخن - هر چند كه مضمون آن خوب است - از امام حسين - عليه‏ السلام - نيست و از شاعرى به نام «شيخ محسن أبوالحبّ» است كه در سال 1305 هجرى قمرى در گذشته است.[6]
    در كتاب «دائرة المعارف تشيع» نيز چنين نگاشته شده است:
    «شيخ محسن (1235 - 1305 ق) فرزند حاج محمد حويزى حائرى آلِ ابى الحَبّ، از اعاظم خطبا و شعراى شيعه و صاحب ديوان شعرى به نام "الحائريات" و قصيده معروفى است كه آن را در مجالس حسينى در سراسر جهان تشيع مى‏ خوانند و زبان حال ابى عبدالله الحسين - عليه‏ السلام - است و دو بيت اول آن قصيده چنين است:
    اعطيت ربى موثقاً لا ينتهى‏
    الا بقتلى فاصعدى و ذرّينى‏
    ان كان دين محمدٍ لم يستقم‏
    الا بقتلى يا سيوف خذينى»[7]



    [1] . مطلب فوق از نشریه ذیل نقل شده است: نام نشریه: پیام ،شماره نشریه: 92 ،موضوع: محرم الحرام ۱۴۳۰ ، صاحب امتیاز: پژوهشکده تحقیقات اسلامی ،مدیر مسئول: سیدمحمدحسینی شاهرودی ، سردبیر: مهدی عزیزان ، ویراستار: جمعی از نویسندگان ، فصل انتشار: پاییز ، سال انتشار: 1388 ، زبان: فارسی ، قطع: وزیری ، شمارگان: 3500

    [2] . نفس المهموم، ص 128 و بحارالانوار، ج 78، ص 219.

    [3] . لهوف، ص 53 و كشف الغمه، ص 184.

    [4] . من به احتمال نود و نه درصد مى‏دانم كه پيدا نمى‏شود. اينكه صد درصد نمى‏گويم براى اين است كه ادعا نكرده باشم.

    [5] . انسان كامل، ص 240 - 244.

    [6] . موسوعة كلمات الامام الحسين - عليه ‏السلام - ، پژوهشكده باقرالعلوم - عليه ‏السلام - سازمان تبليغات اسلامى، قم، نشر معروف، 1415، چاپ اول، مقدمه (ح).

    [7] 1) 2) دائرة المعارف تشيع، زير نظر دكتر احمد صدر حاج سيدجوادى و ديگران، تهران، انتشارات مؤسسه دائرة المعارف تشيع، 1372، ج 1، چاپ دوم، ص 137 [با اندك تصرف‏].

    ویرایش توسط واسع : ۱۳۹۶/۰۷/۱۱ در ساعت ۱۹:۱۹

  9. صلوات


  10. #6

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    علاقه
    تحقیقات در زمینه ی معارف اسلامی
    نوشته
    2,166
    حضور
    29 روز 7 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    9019



    نقل قول نوشته اصلی توسط Hadi99g نمایش پست ها
    این حدیث میشه گفت زبان حال آن حضرت است،
    نظیر این جمله، یک جمله دیگری است که باز به صورت شعر است و معمولا غالب اینگونه اشعار، زبان حال می‌باشند:

    «إن کان دینُ محمّدٍ لَم یَستقِم، إلاّ بِقَتلی فَیا سیوفُ خُذینی»

    (اگر دین محمّد(ص) جز به کشتن من پایدار نمی‌ماند پس ای شمشیرها مرا بگیرید)
    با صلوات بر محمد وآل محمد
    با سلام وعرض ادب
    در باره ی این جمله که فرمودید باید اشاره شود که :سخن مشهور است که آن را به امام حسين - عليه ‏السلام - نسبت مى ‏دهند كه ايشان فرموده است:
    «ان كانَ دينُ محمدٍ لم يستقم‏
    الا بقتلى يا سيوف خذينى»
    «اگر دين محمد جز با جان سپارى من راست نمى ‏ماند، اى شمشيرها! بياييد و مرا در آغوش خويش گيريد.»
    گفتنى است كتابى كه همه سخنان امام حسين - عليه‏ السلام - را گردآورى كرده است، نه تنها به اين سخن نيز اشاره‏ اى ننموده، بلكه تصريح دارد كه اين سخن - هر چند كه مضمون آن خوب است - از امام حسين - عليه‏ السلام - نيست و از شاعرى به نام «شيخ محسن أبوالحبّ» است كه در سال 1305 هجرى قمرى در گذشته است.(1)
    در كتاب «دائرة المعارف تشيع» نيز چنين نگاشته شده است:
    «شيخ محسن (1235 - 1305 ق) فرزند حاج محمد حويزى حائرى آلِ ابى الحَبّ، از اعاظم خطبا و شعراى شيعه و صاحب ديوان شعرى به نام "الحائريات" و قصيده معروفى است كه آن را در مجالس حسينى در سراسر جهان تشيع مى‏ خوانند و زبان حال ابى عبدالله الحسين - عليه‏ السلام - است و دو بيت اول آن قصيده چنين است:
    اعطيت ربى موثقاً لا ينتهى‏
    الا بقتلى فاصعدى و ذرّينى‏
    ان كان دين محمدٍ لم يستقم‏
    الا بقتلى يا سيوف خذينى»(2)
    ___________________________________________
    1) موسوعة كلمات الامام الحسين - عليه ‏السلام - ، پژوهشكده باقرالعلوم - عليه ‏السلام - سازمان تبليغات اسلامى، قم، نشر معروف، 1415، چاپ اول، مقدمه (ح).
    2) دائرة المعارف تشيع، زير نظر دكتر احمد صدر حاج سيدجوادى و ديگران، تهران، انتشارات مؤسسه دائرة المعارف تشيع، 1372، ج 1، چاپ دوم، ص 137 [با اندك تصرف‏].





  11. صلوات ها 2


  12. #7

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۶
    علاقه
    قران، نهج البلاغه، حدیث، مکالمه عربی، حفظ قران
    نوشته
    63
    حضور
    3 روز 2 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    111

    جمع بندی




    سوال: آیا جمله« إنّ الحیاة عقیدة و جهاد» از امام حسین(علیه السلام) است؟
    پاسخ:

    یکی از سخنانی که دارای مضمونی انقلابی و از شهرت فراوانی نیز برخوردار و گویند که از امام حسین(ع) است، این است: «إنّ الحیاة عقیدة و جهاد». حدیث‏ شناسان و حدیث‏ پژوهان بر این عقیده‏ اند که این سخن در کتاب‏ ها و منابع حدیثی و کتاب‏ هایی که سخنان امام حسین(ع) را گردآوری کرده‏ اند، یافته و دیده نشده است. شایان گفتن است که این جمله، مصراع دوم از یک بیت شعر و بدین‏ گونه است:
    قف دون رأیک فی الحیاة مجاهداً إنّ الحیاة عقیدة و جهاد در زندگی پای عقیده ‏ات بایست و در راه آن تلاش کن؛ به راستی که زندگی، عقیده داشتن و در راه آن تلاش کردن است.
    باید گفت که سراینده این شعر، شاعری مصری به نام احمد شوقی بوده است و این شعر بر بالای دو روزنامه « الجهاد و الحیاة» چاپ می‏ شده است. در این جا شایسته است که تحلیلی علمی و عقیدتی در این زمینه را نیز از استاد دین‏ پژوه و اسلام‏ شناس، شهید آیت‏ اللَّه مرتضی مطهری(ره) و از کتاب «انسان کامل» ایشان به قلم آوریم: مطلبی می‏ خواهم بگویم (که شاید برای برخی ناراحت‏ کننده باشد، چون) بعضی از جوانان از شنیدن چیزی که برخلاف میلشان باشد، ناراحت می‏ شوند. جمله‏ ای به امام حسین(ع) منسوب شده است که نه معنایش درست است و نه در هیچ کتابی گفته شده که این جمله از امام حسین(ع) است و چهل، پنجاه سال هم بیش‏تر نیست که در دهان‏ ها افتاده است. می‏ گویند: امام حسین(ع) فرموده است: «إنّ الحیاة عقیدة و جهاد»؛ حیات یعنی داشتن یک عقیده و در راه آن عقیده جهاد کردن. نه، این با فکر فرنگی‏ ها جور درمی‏ آید که می‏ گویند انسان باید عقیده‏ ای داشته باشد و در راه آن عقیده بجنگد. قرآن از حق سخن به میان می‏ آورد. جهاد و حیات از نظر قرآن یعنی حق‏ پرستی و جهاد در راه حق؛ نه عقیده و جهاد در راه عقیده. عقیده ممکن است حق باشد و ممکن است باطل باشد. عقیده انعقاد است؛ هزاران انعقاد در ذهن انسان پیدا می‏ شود. این مکتب دیگری غیر اسلام است که می‏ گوید انسان باید بالاخره یک عقیده و آرمان و ایده‏ ای داشته باشد و باید در راه آن آرمان هم، جهاد و کوشش کند؛ حال آن عقیده چیست؟ می‏ گویند هر چه می‏ خواهد باشد. قرآن حرف‏ هایش خیلی حساب شده است. قرآن همیشه می‏ گوید حق و جهاد در راه حق؛ نمی‏ گوید عقیده و جهاد در راه عقیده. می‏ گوید اول عقیده‏ ات را باید اصلاح کنی. بسا هست که اولین جهاد تو، جهاد با خود عقیده‏ ات است؛ اول باید با عقیده‏ ات جهاد کنی و عقیده درست و صحیح و حق را به دست بیاوری؛ بعد که حق را کشف کردی، باید در راه حق جهاد کنی.[1]
    استاد مطهرى در ادامه توضيح بيش‏ترى در اين باره مى ‏دهد:
    «من مطلبى را در مسجد جاويد گفتم كه براى توضيح، باز در اينجا تكرار مى‏ كنم. در يكى از آن جلسات درباره اين جمله‏ اى كه اخيراً به نام امام حسين - عليه‏ السلام - معروف شده كه: "انَّ الحياةَ عقيدةٌ و جهادٌ" عرض كردم كه در هيچ مدركى از مدارك اسلامى چنين جمله‏ اى از امام حسين - عليه‏ السلام - نقل نشده است، بنابراين سند ندارد. اين جمله معنايش هم درست نيست و با منطق امام حسين-علیه السلام- جور در نمى‏ آيد. منطق اسلام اين نيست كه زندگى اين است كه انسان يك عقيده‏ اى داشته باشد و در راه عقيده‏ اش جهاد كند. در اسلام صحبت عقيده نيست، صحبت "حق" است. زندگى اين است كه انسان حق را پيدا كند و در راه حق جهاد كند. اين مسئله كه در راه عقيده بايد جهاد كرد، يك فكر فرنگى است كه بعدها در ميان مسلمين به صورت اين شعر آمده است:
    قِف دونَ رايك فى الحياة مجاهداً
    انَّ الحياةَ عقيدةٌ و جهادٌ
    من مى‏ خواهم اين مطلب را عرض كنم - چون ديدم چند نفر از جوانان دلشان مى‏ خواهد كه اين جمله از امام حسين باشد و خوش شان نيامده است كه من گفتم اين جمله از امام حسين نيست - كه ما براى نسل جوان اين احترام را نسبت به نسل گذشته قائل هستيم كه آنان را حقيقت جو مى‏ دانيم، نه متعصب در عقيده‏ اى كه - ولو بدون دليل - پيدا كرده است. اولاً اگر بنا شود نسل جوان اين طور باشد كه اگر چيزى در كله‏ اش رفت، نشود آن را بيرون آورد و اگر بدون هيچ دليل و منطقى چيزى را گفت، نشود با او درباره عقيده‏ اش حرف زد، اين نسل هم مانند نسلِ كهن مى‏ شود؛ منتها شما از اين جمله خوشت آمده و او از جمله ديگرى خوشش آمده؛ او بى‏ دليل به عقيده خودش چسبيده، شما هم بى‏ دليل به عقيده خودت چسبيده‏ اى.
    ثانياً شما عجالتاً از زبان دوست خودتان مى‏ شنويد كه اين جمله نه منطقاً با اسلام تطبيق مى‏ كند و نه در هيچ كتابى، مدرك و سندى دارد. حال فرض كنيم يك آدمى از مخالفان و دشمنان شما، يك آدم غير مسلمان كه انسان واردى باشد، به شما كه دائماً مى‏ گوييد جمله «انَّ الحياةَ عقيدةٌ و جهادٌ» را امام حسين گفته است، بگويد: آقا! هر چه كه امام حسين گفته است، لابد مدرك و سندى در كتابى دارد؛ امام حسين در كجا اين سخن را گفته است؟ شما كه پيدا نمى‏ كنيد. بعد مى‏ آييد سراغ من، مى‏ گوييد اين جمله «انَّ الحياةَ عقيدةٌ و جهادٌ» در كجاست؟ زود به من نشان بده، مى‏ خواهم مدركش را به يك آدم مخالفى كه با او مباحثه كرده‏ ام نشان دهم. آن وقت من به شما مى‏ گويم: آقا اين جمله در هيچ كتابى [از قول امام حسين - عليه‏ السلام -] وجود ندارد. بعداً به من مى‏ گوييد: پس چرا تا به حال به من نگفتيد؟ به من خواهيد گفت: شما كه هميشه مى‏ ديدى ما اين حرف ها را مى‏ زنيم، چرا يك بار به ما نگفتى اين جمله از كلمات امام حسين نيست كه ما اين اشتباه را نكنيم؟ همان وقت، مثل شمايى به مثل منى حمله خواهيد كرد كه آقا شما چرا اين قدر سكوت كرديد، نگفتيد و نگفتيد و نگفتيد تا وقتى كه ما در مقابل دشمن گرفتار شديم و محكومش شديم. حالا دارى به ما مى‏ گويى كه چنين جمله‏ اى نيست؟!
    ثالثاً اگر شما از جنبه حماسى شيفته اين جمله هستيد، امام حسين - عليه‏ السلام - جمله‏ هايى صد درجه بالاتر از اين جمله دارد. آيا «انَّ الحياةَ عقيدةٌ و جهادٌ» بالاتر است يا همين جمله‏ اى كه خواندم: "موتٌ فى عزٍ خيرٌ من حياةٍ فى ذُلٍّ"؟ كدام يك بهتر است؟ آيا اين بهتر است يا جمله روز [عاشوراى‏] امام حسين - عليه‏ السلام - كه فرمود:
    الموتُ خيرٌ من ركوب العار
    والعار اولى‏ من دخول النار[2]
    آيا اين بالاتر است يا همان جمله ديگر روز عاشوراى امام حسين - عليه‏ السلام - كه فرمود:« الا و انَّ الدعى ابن الدعى قد ركز بين اثنتين بين السلة و الذلة، و هيهات منا الذلة يأبى الله ذلك لنا و رسوله و المؤمنون و حجور طابت و طهرت؟ » آيا اين جمله بالاتر است يا جمله‏ اى كه در خطبه‏ اش فرمود:« من كان باذلاً فينا مهجته و موطناً على لقاءِ الله نفسهُ فليرحل معنا، فانى راحلٌ مصبحاً ان شاء الله تعالى»[3] و دهها جمله ديگر؟
    ما كه در فقر شعار نيستيم. اگر ما مردمى بوديم كه در فقر اين جور شعارها بوديم، شعارهاى زنده حماسى نداشتيم، اگر مى‏ گفتند جمله ‏اى مال امام حسين است مى‏ گفتيم حال كه ما از خودمان چيزى نداريم، يك جمله ديگر را - العياذبالله - به نام امام حسين مى‏ گوييم. ما هيچ دچار فقر شعار نيستيم. آن قدر از خود امام حسين، از پدر امام حسين، از برادر امام حسين، از مادر امام حسين، از فرزندان امام حسين، شعارهاى زنده داريم كه دنيا بايد بيايد از ما قرض كند. ما چرا برويم شعار مردم - آن هم شعار نادرست مردم - را قرض كنيم؟! شايسته نيست نسل جوان تعصب بورزد.
    باز هم مى ‏گويم، اگر واقعاً كسى اين جمله را پيدا كرد[4] من قول مى‏ دهم كه بالاى همين منبر بيايم و بگويم كه من اشتباه كردم؛ ولى بايد مستند حرف بزنيم، نه همين طور غير مستند يك چيزى را بگوييم.»[5]
    درباره سخن مشهور دیگری که آن را به امام حسين - عليه ‏السلام - نسبت مى ‏دهند كه ايشان فرموده است:
    «ان كانَ دينُ محمدٍ لم يستقم‏
    الا بقتلى يا سيوف خذينى»
    «اگر دين محمد جز با جان سپارى من راست نمى ‏ماند، اى شمشيرها! بياييد و مرا در آغوش خويش گيريد.»
    گفتنى است كتابى كه همه سخنان امام حسين - عليه‏ السلام - را گردآورى كرده است، نه تنها به اين سخن نيز اشاره‏ اى ننموده، بلكه تصريح دارد كه اين سخن - هر چند كه مضمون آن خوب است - از امام حسين - عليه‏ السلام - نيست و از شاعرى به نام «شيخ محسن أبوالحبّ» است كه در سال 1305 هجرى قمرى در گذشته است.[6]
    در كتاب «دائرة المعارف تشيع» نيز چنين نگاشته شده است:
    «شيخ محسن (1235 - 1305 ق) فرزند حاج محمد حويزى حائرى آلِ ابى الحَبّ، از اعاظم خطبا و شعراى شيعه و صاحب ديوان شعرى به نام "الحائريات" و قصيده معروفى است كه آن را در مجالس حسينى در سراسر جهان تشيع مى‏ خوانند و زبان حال ابى عبدالله الحسين - عليه‏ السلام - است و دو بيت اول آن قصيده چنين است:
    اعطيت ربى موثقاً لا ينتهى‏
    الا بقتلى فاصعدى و ذرّينى‏
    ان كان دين محمدٍ لم يستقم‏
    الا بقتلى يا سيوف خذينى»[7]



    [1] . مطلب فوق از نشریه ذیل نقل شده است: نام نشریه: پیام ،شماره نشریه: 92 ،موضوع: محرم الحرام ۱۴۳۰ ، صاحب امتیاز: پژوهشکده تحقیقات اسلامی ،مدیر مسئول: سیدمحمدحسینی شاهرودی ، سردبیر: مهدی عزیزان ، ویراستار: جمعی از نویسندگان ، فصل انتشار: پاییز ، سال انتشار: 1388 ، زبان: فارسی ، قطع: وزیری ، شمارگان: 3500

    [2] . نفس المهموم، ص 128 و بحارالانوار، ج 78، ص 219.

    [3] . لهوف، ص 53 و كشف الغمه، ص 184.

    [4] . من به احتمال نود و نه درصد مى‏دانم كه پيدا نمى‏شود. اينكه صد درصد نمى‏گويم براى اين است كه ادعا نكرده باشم.

    [5] . انسان كامل، ص 240 - 244.

    [6] . موسوعة كلمات الامام الحسين - عليه ‏السلام - ، پژوهشكده باقرالعلوم - عليه ‏السلام - سازمان تبليغات اسلامى، قم، نشر معروف، 1415، چاپ اول، مقدمه (ح).

    [7] دائرة المعارف تشيع، زير نظر دكتر احمد صدر حاج سيدجوادى و ديگران، تهران، انتشارات مؤسسه دائرة المعارف تشيع، 1372، ج 1، چاپ دوم، ص 137 [با اندك تصرف‏].


  13. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 3

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود