صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: یک سوال تخصصی از آیه ولایت

  1. #1

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۰
    علاقه
    مطالب توحیدی ، بحث های امامت
    نوشته
    190
    حضور
    1 روز 23 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    936

    اشاره یک سوال تخصصی از آیه ولایت




    بسم الله الرحمن الرحیم
    مدّت هاست که در مورد آیه ولایت مطالعه می کنم و چیزی که در این اواخر بیشتر مورد توجه بنده بوده اسناد نزول آیه ولایت در کتب عامه است و مهم ترین مبحثی که فعلا با آن در گیر هستم ادعای اجماع شیعیان در مورد شان نرول مورد نظر شیعه در کتب اهل سنت است
    مثلا آیت الله میلانی در کتاب نگاهی به آیه ی ولایت نوشته اند:
    اتفاق نظر مفسران در شان نزول آیه
    طبق آن چه که از بزرگان اهل سنت نقل شده است ، همه مفسران در شان نزول آیه اتفاق نظر دارد . این اتفاق نظر از سوی چهار تن از دانشمندان اهل سنت نقل شده است
    1- قاضی ایجی (متوفای سال 756 ه ) نویسنده کتاب المواقف فی علم الکلام ، که از مهم ترین کتاب های اهل سنّت در علم کلام و اصول دین است . او می نویسد:
    (( تمامی مفسران اتفاق نظر دارند که این آیه مبارکه در ماجرای بخشیدن انگشتر امیر مومنان علی علیه السلام در حال رکوع نازل شده است))

    و سپس در پاورقی آدرس داده اند : المواقف فی علم الکتاب :405
    حال به سراغ کتاب مذکور برویم و مطلب مندرج در آن را از نظر بگذرانیم:
    در صفحة 400 میگوید:
    المقصد الرابع: فی الامام الحق بعد رسول الله (صل الله علیه وسلم ) و هو عندنا ابوبکر ، و عند الشیعة علی رضی الله عنهما لنا وجهان: ...
    وسپس به توضیح می پردازد .
    و در صفحه 401 می گوید :
    وکلام الشیعة یدور علی أمور : -
    أحدها : ...
    تا در صفحه ی 403 می گوید :
    و خامسها : ادعاء النص علی امامة علی إجمالا و تفصیلا.
    أما اجمالا فقالوا :نعلم وجود نص جلی و إن لم یبلغنا بعینه ، لوجهین :-
    الاول : ...
    و دو مورد را ذکر می کند و جواب می دهد
    و در صفحه ی 404 می نویسد:
    و أما تفصیلا فالکتاب و السنة ، أما الکتاب فمن وجهین : -
    الاول : ...
    الثانی : (( إنما ولیکم الله و رسوله و الذین آمنوا الذین یقیمون الصلاة و یؤتون الزکاة و هم راکعون)) و الولی إما المتصرف ، و إما الناصر تقلیلا للاشتراک ، و الناصر غیر مراد لعموم النصرة ، قال تعالی : ((والمؤمنون والمؤمنات بعضهم أولیاء بعض )) . فهو المتصرف ، والمتصرف فی الأمامة هو الامام . و أجمع أئمة التفسیر أن المراد علی وللأجماع علی أن غیره غیر مراد.
    والجواب : أن المراد هو الناصر والأ دل علی أمامته حال حیاة الرسول. و لأن ما تکرر فیه صیغ الجمع کیف یحمل علی الواحد؟. ولاّن ذلک غیر مناسب لما قبلها و هو قوله : (( یا أیها الذین آمنوا لا تتخدوا الیهود و النصاری أولیاء بعضهم اولیاء بعض )). و ما بعدها و هو قوله : (( و من یتول الله و ذسوله و الذین آمنوا فان حزب الله هم الغالبون ))
    ومطلب اینجا تمام می شود چرا که بعد از آن می گوید:
    وأما السنة فمن وجوه :-

    همان طور که ملاحظه فرمودید کلام مورد نظر یافت می شود ولی انگار آن را برای طرح عقیده ی مخالف طرح کرده اند و سپس جواب داده اند

    آیت الله میلانی ادامه می دهند:
    2- میر سیّد شریف جرجانی ( متوفای سال 816 ه) در شرح المواقف به این اجماع اعتراف کرده است.
    و در پا ورقی آدرس داده اند : شرح المواقف : 8/360
    در کتاب شرح المواقف که در واقع شرح همین کتابی است که بررسی شد با طی همان سیر که ذکر شد در همان صفحه وصفحه ی قبل آن چه آیت الله میلانی فرمودند به این سطور بر می خوریم:

    *(الثاني)قوله تعالى‏(إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اَللّٰهُ وَ رَسُولُهُ‏ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا اَلَّذِينَ يُقِيمُونَ اَلصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ اَلزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ‏ و الولى اما المتصرف)أى‏ الاولى و الاحق بالتصرف كولي الصبى و المرأة(و اما)المحب و(الناصر تقليلا للاشتراك) كلتبديل الكلمة كقول الانصار منا امير و منكم امير(قوله تقليلا للاشتراك)تعليل لحصر الولى في المعنيين‏ في لفظ الولى و أيضا لم يعهد له في اللغة معنى ثالث(و الناصر غير مراد)في هذه الآية(لعموم‏ النصرة)و المحبة في حق كل المؤمنين(قال تعالى وَ اَلْمُؤْمِنُونَ وَ اَلْمُؤْمِنٰاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيٰاءُ بَعْضٍ‏) أى بعضهم محب بعض و ناصره فلا يصح حصرها بكلمة انما في المؤمنين الموصوفين بالصفة المذكورة في الآية(فهو المتصرف و المتصرف في الامة هو الامام و) قد (أجمع أئمة التفسير) على (ان المراد) بالذين يقيمون الصلاة الى قوله تعالى وَ هُمْ رٰاكِعُونَ ‏(على) فانه كان في الصلاة راكعا فسأله سائل فاعطه خاتمه فنزلت الآية(و للاجماع على ان غيره)كأبي بكر مثلا(غير مراد)فتعين انه المراد فتكون الآية نصا في إمامته(و الجواب ان المراد هو الناصر و الادل) نظم الآية(على إمامته)و كونه أولى بالتصرف(حال حياة الرسول)و لا شبهة في بطلانه‏ (و لان ما تكرر فيه صيغ الجمع كيف يحمل على الواحد)و كونه نازلا في حقه لا ينافي شموله‏ لغيره أيضا ممن يجوز اشتراكه معه في تلك الصفة(و لان ذلك)أي حمل الولي في الآية على الاولى و الا حق بالتصرف (غير مناسب لما قبلها و هو قوله يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَتَّخِذُوا اَلْيَهُودَ وَ اَلنَّصٰارىٰ أَوْلِيٰاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيٰاءُ بَعْضٍ‏)فان الاولياء هاهنا بمعنى الانصار لا بمعنى‏الاحقين بالتصرف(و)غير مناسب(ما بعدها و هو قوله وَ مَنْ يَتَوَلَّ اَللّٰهَ وَ رَسُولَهُ وَ اَلَّذِينَ‏آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اَللّٰهِ هُمُ اَلْغٰالِبُونَ‏)فان التولى هاهنا بمعنى المحبة و النصرة دون التصرف‏ فوجب أن يحمل ما بينهما على النصرة أيضا ليلائم أجزاء الكلام

    دقیقا همان حالت عقیده را بیان کرده و جواب داده است

    آیت الله میلانی ادامه می دهند:
    3- سعد الدین تفتازانی ( متوفای سال 793 ه )در شرح المقاصد اجماع مفسّران را بر این که آیه شریفه در شأن امیر مؤمنان علی نازل شده ،نقل کرده است
    و در پاورقی آدرس داده اند : شرح المقاصد : 5/170

    ولی در جلد 5 صفحات269- 272 این عبارات را می یابیم :
    الثاني‏
    (قوله تعالى:إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اَللّٰهُ..2الآية.نزلت في علي حين أعطى السائل خاتمه،و هو راكع و المراد بالولي المتصرف‏في الأمر.إذ ولاية النصرةتعم الكل.و المتصرف في أمر الأمة هو الإمام.
    قلنا:ما قبل الآية شاهد صدق على أنه لولاية المحبة و النصرة،دون التصرف،و الإمامة.و وصف المؤمنين يجوز أن يكون للمدح دون التخصيص،و لزيادة شرفهم‏و استحقاقهم«و هم راكعون»يحتمل العطف،أي يركعون في صلاتهم،لا كصلاة اليهود،أو يخضعون على أن النصرة المضافة إلى البعض تختص بمن عداهم‏ ضرورة أن الإنسان لا ينصر به نفسه.و الحصر إنما لنفي المسارعة،و لم يكن‏ الإمامة.و ظاهر الكلام ثبوت الولاية بالفعل،و في الحال.و لم يكن حينئذ ولاية التصرف و الإمامة،و صرفه إلى المآل لا يستقيم في اللّه و رسوله و حمل صيغة الجمع على الواحد إنما يصح بدليل و خفاء الاستدلال بالآية على الصحابة عموما، و على علي مخصوصا في غاية البعد.)
    إشارة إلى الدليل النقلي من الكتاب و تقريره أن قوله تعالى: إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اَللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا اَلَّذِينَ يُقِيمُونَ اَلصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ اَلزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ‏1 نزلت باتفاق المفسرين في علي بن أبي طالب(رضي اللّه عنه)حين أعطى‏ السائل خاتمه و هو راكع في صلاته.و كلمة«إنما»للحصر بشهادة النقل‏ و الاستعمال.و الولي كما جاء بمعنى الناصر فقد جاء بمعنى المتصرف،و الأولى‏ و الأحق بذلك يقال:أخو المرأة وليها.و السلطان ولي من لا ولي له.و فلان ولي‏ الدم.و هذا هو المراد هاهنا،لأن الولاية بمعنى النصرة تعم جميع المؤمنين لقوله‏ تعالى:وَ اَلْمُؤْمِنُونَ وَ اَلْمُؤْمِنٰاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيٰاءُ بَعْضٍ‏2 فلا يصح حصرها في المؤمنين الموصوفين بإقامة الصلاة،و إيتاء الزكاة حال‏ الركوع.و المتصرف من المؤمنين في أمر الأمة يكون هو الإمام،فتعين علي(رضي‏ اللّه عنه)لذلك إذ لم توجد هذه الصفات في غيره.
    و الجواب‏ منع كون الولي بمعنى المتصرف في أمر الدين و الدنيا.و الأحق بذلك‏ على ما هو خاصة الإمام،بل الناصر و الموالي و المحب على ما يناسب ما قبل الآية و ما بعدها،و هو قوله تعالى‏يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَتَّخِذُوا اَلْيَهُودَ وَ اَلنَّصٰارىٰ أَوْلِيٰاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيٰاءُ بَعْضٍ‏3.فإن الحصر إنما يكون بإثبات ما نفى عن الغير.و ولاية اليهود و النصارى المنهى‏ عن اتخاذها ليست هي التصرف و الإمامة،بل النصرة و المحبة،و قوله تعالى: وَ مَنْ يَتَوَلَّ اَللّٰهَ وَ رَسُولَهُ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اَللّٰهِ هُمُ اَلْغٰالِبُونَ‏4و قوله تعالى:وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ‏1 لظهور أن ذلك تولي محبة و نصرة لا إمامة.و بالجملة لا يخفى على من تأمل في‏ سياق الآية و كان له معرفة بأساليب الكلام أن ليس المراد بالولي فيها ما يقتضي‏ الإمامة،بل الموالاة و النصرة و المحبة،ثم وصف المؤمنين لما ذكر يجوز أن يكون‏ للمدح و التعظيم،دون التقييد و التخصيص،و أن يكون لزيادة شرف الموصوفين‏ و استحقاقهم أن يتخذوا أولياء،و أولويتهم بذلك،و قربهم و نصرتهم،و شفقتهم‏ الحاملة على النصرة و قوله:وَ هُمْ رٰاكِعُونَ‏كما يحتمل الحال يحتمل‏ العطف،بمعنى أنهم يركعون في صلاتهم لا كصلاة اليهود خالية عن الركوع أو بمعنى أنهم خاضعون.على أن هاهنا وجوها أخر من الاعتراض،منها أن النصرة و إن كانت عامة،لكن إذا أضيفت إلى جماعة مخصوصة من المؤمنين فبالضرورة تختص بمن عداهم،لأن الإنسان لا يكون ناصرا لنفسه.و كأنه قيل لبعض‏ المؤمنين:إنما ناصركم البعض الآخر.قال الإمام الرازي:إن هذا السؤال عليه التعويل في دفع هذه الشبهة فإنه‏ دقيق متين،و أنت خبير بأن مبناه على اختصاص الخطاب بالبعض من المؤمنين، و على كون المؤمنين الموصوفين جميع من عداهم.و منها أن الحصر إنما يكون نفيالما وقع فيه تردد و نزاع‏3و لا خفاء في أن ذلك عند نزول الآية لم يكن إمامة الأئمةالثلاثة4.و منها أن ظاهر الآية ثبوت الولاية بالفعل،و في الحال،و لا شبهة في أن إمامةعلي(رضي اللّه عنه)إنما كانت بعد النبي(صلى اللّه عليه و سلّم)و القول بأنه كانت له ولاية التصرف في‏أمر المسلمين في حياة النبي(صلى اللّه عليه و سلّم)أيضا مكابرة.و صرف الولاية إلى ما يكون في المآل‏دون الحال لا يستقيم في حق اللّه تعالى و رسوله.


    یعنی طی سیری همانند دوکتاب که ذکرشان گذشت و عبارات مشابه

    و در ادامه می نویسند:
    4- علاء الدین قوشجی سمرقندی نیز از کسانی است که به اجماع مفسران بر این که آیه مبارکه در شان امیر مؤمنان علی علیه السلام نازل شده ، اعتراف کرده است.
    و در پاورقی آدرس داده اند : شرح تجرید :368

    گر چه هر چه کردم نتوانستم کتاب را به دست بیاورم و مطلب را بخوانم اما بر این سند اطمینان بیشتری دارم چرا که علامه شرف الدین موسوی در المراجعات و سلطان الواعظین در شب های پیشاور به آن استناد کرده اند

    آیت الله میلانی ادامه می دهند:
    بنابر این تمامی مفسّران اهل سنت معتقدند که این آیه مبارکه در شأن امیر مؤمنان علی علیه السلام و زمانی که آن حضرت در رکوعش انگشترش را به مستمند بخشید ، نازل شد .
    این اجماع و اتفاق را بزرگان و دانشمندان اهل سنّت نقل کرده و به آن اعتراف نموده اند ، یعنی همان کسانی که سخنان آن ها مورد اعتماد است و به کتاب هایشان اسنتاد می شود .


    ولی من نه اعتراف بلکه اعتراض و نه اعتقاد بلکه انکار این جماعت را در این چند خطی که در این مورد نبشته اند دریافتم
    لطفا توضیحی بدهید که حقیر اشتباه متوجه شدم یا نوشته کتاب اشتباه بوده است؟
    ویرایش توسط سیده راضیه : ۱۳۹۵/۰۷/۱۶ در ساعت ۲۲:۱۷
    الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّه

  2. صلوات ها 10


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,527
    حضور
    174 روز 22 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58310



    با نام و یاد دوست




    یک سوال تخصصی از آیه ولایت







    کارشناس بحث: استاد صدرا


  5. صلوات ها 5


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    نقل قول نوشته اصلی توسط سید امین نمایش پست ها
    بسم الله الرحمن الرحیم.

    ولی من نه اعتراف بلکه اعتراض و نه اعتقاد بلکه انکار این جماعت را در این چند خطی که در این مورد نبشته اند دریافتم
    لطفا توضیحی بدهید که حقیر اشتباه متوجه شدم یا نوشته کتاب اشتباه بوده است؟
    با سلام و عرض ادب

    استدلال بر امامت امام علی علیه السلام به واسطه ی آیه ی ولایت متوقف بر دو امر است:

    1) ولایت در آیه به معنای ولایت واولویت در تصرف باشد و نه معانی دیگر.

    2) شخصی که در حال نماز صدقه داده کسی جز امام علی علیه السلام نبوده است.

    سخنانی که از آیت الله میلانی (حفظه الله) بیان نمودید ناظر به مقدمه ی دوم است که کسی در این امر اختلاف ندارد که آیه ی ولایت بعد از خاتم بخشی امام علی علیه السلام نازل شده است. ولی بحث در اثبات مقدمه ی اول است که شیعه معتقد آیه در مقام انحصار ولایت برای خدا و رسول و مومنین خاص است و سنخ این ولایت نیز جز با ولایت در تصرف سازگاری نخواهد داشت ولی اهل سنت با اینکه مقدمه ی دوم را قبول دارند؛ اما ولایت را به معانی دیگر آن حمل می نمایند که در بیان سخنان آنها ذکر فرمودید.

    موفق باشید.

    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۲/۰۵/۱۲ در ساعت ۱۵:۱۸
    یک سوال تخصصی از آیه ولایت
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  7. صلوات ها 12


  8. #4

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۰
    علاقه
    مطالب توحیدی ، بحث های امامت
    نوشته
    190
    حضور
    1 روز 23 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    936



    نقل قول نوشته اصلی توسط صدرا نمایش پست ها
    با سلام و عرض ادب

    استدلال بر امامت امام علی علیه السلام به واسطه ی آیه ی ولایت متوقف بر دو امر است:

    1) ولایت در آیه به معنای ولایت واولویت در تصرف باشد و نه معانی دیگر.

    2) شخصی که در حال نماز صدقه داده کسی جز امام علی علیه السلام نبوده است.

    سخنانی که از آیت الله میلانی (حفظه الله) بیان نمودید ناظر به مقدمه ی دوم است که کسی در این امر اختلاف ندارد که آیه ی ولایت بعد از خاتم بخشی امام علی علیه السلام نازل شده است. ولی بحث در اثبات مقدمه ی اول است که شیعه معتقد آیه در مقام انحصار ولایت برای خدا و رسول و مومنین خاص است و سنخ این ولایت نیز جز با ولایت در تصرف سازگاری نخواهد داشت ولی اهل سنت با اینکه مقدمه ی دوم را قبول دارند؛ اما ولایت را به معانی دیگر آن حمل می نمایند که در بیان سخنان آنها ذکر فرمودید.

    موفق باشید.
    بسم الله الرحمن الرحیم
    استاد بزرگوار سلام علیکم
    بله متوجه هستم که سخنان آیت الله میلانی متوجّه به مقدمه ی دومی است که شما ذکر فرمودید ولی اگر لطف بفرمایید و سوال من را مجددا مطالعه بفرمایید در می یابید که سوال این است:
    آیت الله میلانی (البته افراد زیادی به این اسناد استناد کرده اند که بنده به عنوان مصداق این بزرگوار را برگزیدم و آن هم به علّت قدرت علمی و دقت نظر ایشان است ) در صدد اثبات این هستند که این آیه در شأن امیر المومنین نازل شده و به گفته 4 کس استناد جسته اند که من 3 مورد را آورده ام اگر دقت بفرمایید آن سه کس عقیده شیعه را مطرح می کنند و جواب می دهند و اصلا آیه را جور دیگری معنی می کنند به عنوان نمونه نگاه بفرمایید به قول تفتازانی که می گوید:
    إنما يصح بدليل و خفاء الاستدلال بالآية على الصحابة عموما، و على علي مخصوصا في غاية البعد.
    یا جرجانی که میینویسد:
    و لان ما تكرر فيه صيغ الجمع كيف يحمل على الواحد
    و یا ایجی:
    و لأن ما تکرر فیه صیغ الجمع کیف یحمل علی الواحد؟. ولاّن ذلک غیر مناسب لما قبلها و هو قوله
    یعنی تا آن جا که من دریافتم این افراد در رد عقاید شیعه این سطور را نگاشته اند و منکر نزول آیه در حق امیر المومنین هستند و فقط عقیده ی شیعه را بیان نموده و رد کرده اند
    این برداشت بنده بود از این مقالات اگر اشتباه می کنم بفرمایید

    در ثانی توجه بفرمایید این که می فرمایید :
    نقل قول نوشته اصلی توسط صدرا نمایش پست ها
    در این امر اختلاف ندارد که آیه ی ولایت بعد از خاتم بخشی امام علی علیه السلام نازل شده است
    با عرض پوزش به نظر حقیر نادرست می باشد که برای مثال نقض فرموده های شما گفته ی همین سه نفر کافی است که فکر می کنم همه آیه را در شان عامه مومنین می دانند مثلا تفتازانی:
    و بالجملة لا يخفى على من تأمل في‏ سياق الآية و كان له معرفة بأساليب الكلام أن ليس المراد بالولي فيها ما يقتضي‏ الإمامة،بل الموالاة و النصرة و المحبة،ثم وصف المؤمنين لما ذكر يجوز أن يكون‏ للمدح و التعظيم،دون التقييد و التخصيص

    یعنی این مقدمه دوم هو نیاز به اثبات دارد چرا که شوون مختلفی بین اهل سنت و جماعت وجود دارد
    با تشکر بی پایان از توجه شما استاد بزرگوار
    الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّه

  9. صلوات ها 10


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    166
    حضور
    4 روز 23 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    426



    با اجازه کارشناس محترم و عرض سلام خدمت شما!
    ببینید ادعا مرحوم آقای میلانی چه بوده؟ ایشون در این متنی که شما نوشتید داره ادعا میکنه که شان نزول آیه مورد اتفاق همه است که عبارات شما موید ادعای ایشونه، بنابراین شیع و سنی در مورد شان نزول آیه اختلافی ندارن، بلکه اختلاف فقط در مورد معنی ولی است که از این جهت اشکالی بر حرف آقای میلانی نیست. در ادامه ادعای ایشون رو نقل قول میکنم.

    نقل قول نوشته اصلی توسط سید امین نمایش پست ها
    آیت الله میلانی در کتاب نگاهی به آیه ی ولایت نوشته اند:
    اتفاق نظر مفسران در شان نزول آیه
    طبق آن چه که از بزرگان اهل سنت نقل شده است ، همه مفسران در شان نزول آیه اتفاق نظر دارد .


    نقل قول نوشته اصلی توسط سید امین نمایش پست ها
    آیت الله میلانی ادامه می دهند:
    2- میر سیّد شریف جرجانی ( متوفای سال 816 ه) در شرح المواقف به این اجماع اعتراف کرده است.


    نقل قول نوشته اصلی توسط سید امین نمایش پست ها
    علاء الدین قوشجی سمرقندی نیز از کسانی است که به اجماع مفسران بر این که آیه مبارکه در شان امیر مؤمنان علی علیه السلام نازل شده ، اعتراف کرده است.
    نقل قول نوشته اصلی توسط سید امین نمایش پست ها
    آیت الله میلانی ادامه می دهند:
    بنابر این تمامی مفسّران اهل سنت معتقدند که این آیه مبارکه در شأن امیر مؤمنان علی علیه السلام و زمانی که آن حضرت در رکوعش انگشترش را به مستمند بخشید ، نازل شد .







    این نکته رو هم اطرادا میکنم.


    نقل قول نوشته اصلی توسط سید امین نمایش پست ها
    (الثاني)قوله تعالى‏(إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اَللّٰهُ وَ رَسُولُهُ‏ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا اَلَّذِينَ يُقِيمُونَ اَلصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ اَلزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ‏ و الولى اما المتصرف)أى‏ الاولى و الاحق بالتصرف كولي الصبى و المرأة(و اما)المحب و(الناصر تقليلا للاشتراك) كلتبديل الكلمة كقول الانصار منا امير و منكم امير(قوله تقليلا للاشتراك)تعليل لحصر الولى في المعنيين‏ في لفظ الولى و أيضا لم يعهد له في اللغة معنى ثالث(و الناصر غير مراد)في هذه الآية(لعموم‏ النصرة)و المحبة في حق كل المؤمنين(قال تعالى وَ اَلْمُؤْمِنُونَ وَ اَلْمُؤْمِنٰاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيٰاءُ بَعْضٍ‏) أى بعضهم محب بعض و ناصره فلا يصح حصرها بكلمة انما في المؤمنين الموصوفين بالصفة المذكورة في الآية(فهو المتصرف و المتصرف في الامة هو الامام و) قد (أجمع أئمة التفسير) على (ان المراد) بالذين يقيمون الصلاة الى قوله تعالى وَ هُمْ رٰاكِعُونَ ‏(على) فانه كان في الصلاة راكعا فسأله سائل فاعطه خاتمه فنزلت الآية(و للاجماع على ان غيره)كأبي بكر مثلا(غير مراد)فتعين انه المراد فتكون الآية نصا في إمامته(و الجواب ان المراد هو الناصر و الادل) نظم الآية(على إمامته)و كونه أولى بالتصرف(حال حياة الرسول)و لا شبهة في بطلانه‏ (و لان ما تكرر فيه صيغ الجمع كيف يحمل على الواحد)و كونه نازلا في حقه لا ينافي شموله‏ لغيره أيضا ممن يجوز اشتراكه معه في تلك الصفة(و لان ذلك)أي حمل الولي في الآية على الاولى و الا حق بالتصرف (غير مناسب لما قبلها و هو قوله يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَتَّخِذُوا اَلْيَهُودَ وَ اَلنَّصٰارىٰ أَوْلِيٰاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيٰاءُ بَعْضٍ‏)فان الاولياء هاهنا بمعنى الانصار لا بمعنى‏الاحقين بالتصرف(و)غير مناسب(ما بعدها و هو قوله وَ مَنْ يَتَوَلَّ اَللّٰهَ وَ رَسُولَهُ وَ اَلَّذِينَ‏آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اَللّٰهِ هُمُ اَلْغٰالِبُونَ‏)فان التولى هاهنا بمعنى المحبة و النصرة دون التصرف‏ فوجب أن يحمل ما بينهما على النصرة أيضا ليلائم أجزاء الكلام
    توی این متن ایشون جواب های به ظاهر محکمی میده، ایشون میگه وصف "انما ولیکم الله ... و الذین یقیمون الصلاه و یوتون الزکاه و هم راکعون" وصف عامی است که شمال همه مومنین و اقامه کنندگان نماز میشه! ولی به نظر من اگه اینطور می بود قید "و هم راکعون" خیلی بی معنی میشد، یعنی مومنین برای اینکه بتونن ولی(دوست) هم باشن حتما باید یک بار سر نماز زکات میدادن، که برای این کار باید حتما با گروه های فیلم سازی هماهنگ کنن که یه نفر دقیق سر نمازشون حاضر بشه و بگه من فقیرم تا مومنین بتونن در حال رکوع زکات بدن و مشمول آیه بشن، البته تاریخ شهادت میده که عده ای از صحابه ظاهر بین، برای اینکه مشمول این آیه بشن دقیقا همین کار رو کردن و با یه فقیری هماهنگ کردن که سر نماز بیاد و ازشون انشگتر بگیره!!!
    ویرایش توسط *ahmad* : ۱۳۹۲/۰۵/۱۲ در ساعت ۲۱:۴۷
    من مکرر در نوشته های خود نوشته ام؛ من هرگز از پیدایش افراد شکاک که در اجتماع علیه اسلام سخنرانی کنند و مقاله بنویسند متأثر نمی شوم هیچ، از یک نظر خوشحال هم می شوم؛ چون می دانم پیدایش این ها سبب می شود چهره اسلام بیشتر نمایان بشود. وجود این افراد شکاک و افرادی که علیه دین سخنرانی می کنند وقتی خطرناک است که حامیان دین آن قدر مرده و بی روح باشند که در مقام جواب بر نیایند. (شهید مطهری)


  11. صلوات ها 5


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    نقل قول نوشته اصلی توسط سید امین نمایش پست ها

    با عرض پوزش به نظر حقیر نادرست می باشد که برای مثال نقض فرموده های شما گفته ی همین سه نفر کافی است که فکر می کنم همه آیه را در شان عامه مومنین می دانند مثلا تفتازانی:
    و بالجملة لا يخفى على من تأمل في‏ سياق الآية و كان له معرفة بأساليب الكلام أن ليس المراد بالولي فيها ما يقتضي‏ الإمامة،بل الموالاة و النصرة و المحبة،ثم وصف المؤمنين لما ذكر يجوز أن يكون‏ للمدح و التعظيم،دون التقييد و التخصيص

    با سلام و عرض ادب

    سخن همان است که عرض شد، تفتازانی نیز در باب مقدمه ی دومی که عرض شد، همراستا است و او نیز می گوید این آیه در حق علی بن ابی طالب علیه السلام نازل شده؛ منتهی وی با اینکه انما را از ادوات حصر می داند ولی با این حال می گوید استعمال ولی در ناصر اولی است:وی در شرح المقاصد، ج5، ص270، می نویسد:

    «إِنَّما وَلِيُّكُمُ‏ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ‏» نزلت باتفاق المفسرين في علي‏ بن أبي طالب (رضي اللّه عنه) حين أعطى السائل خاتمه و هو راكع في صلاته. و كلمة «إنما» للحصر بشهادة النقل و الاستعمال. و الولي كما جاء بمعنى الناصر فقد جاء بمعنى المتصرف، و الأولى و الأحق بذلك‏...

    موفق باشید.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۲/۰۵/۱۲ در ساعت ۲۲:۴۹
    یک سوال تخصصی از آیه ولایت
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  13. صلوات ها 7


  14. #7

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۰
    علاقه
    مطالب توحیدی ، بحث های امامت
    نوشته
    190
    حضور
    1 روز 23 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    936



    نقل قول نوشته اصلی توسط صدرا نمایش پست ها
    با سلام و عرض ادب

    سخن همان است که عرض شد، تفتازانی نیز در باب مقدمه ی دومی که عرض شد، همراستا است و او نیز می گوید این آیه در حق علی بن ابی طالب علیه السلام نازل شده؛ منتهی وی با اینکه انما را از ادوات حصر می داند ولی با این حال می گوید استعمال ولی در ناصر اولی است:وی در شرح المقاصد، ج5، ص270، می نویسد:

    «إِنَّما وَلِيُّكُمُ‏ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ‏» نزلت باتفاق المفسرين في علي‏ بن أبي طالب (رضي اللّه عنه) حين أعطى السائل خاتمه و هو راكع في صلاته. و كلمة «إنما» للحصر بشهادة النقل و الاستعمال. و الولي كما جاء بمعنى الناصر فقد جاء بمعنى المتصرف، و الأولى و الأحق بذلك‏...

    موفق باشید.
    بسم الله الرحمن الرحیم
    با سلام به شما جناب صدرا
    توجه فرمایید این کتاب شرح المقاصد ج 5 صص 267-272 است:
    البته لازم نیست تمام مطلب را قرائت بفرمایید فقط مطالبی که قرمز کرده ام را اگر لطف بفرمایید و مطالعه بفرمایید:

    قال: احتجت الشيعة بوجوه لهم في إثبات إمامة علي (رضي اللّه عنه) بعد النبي (صلى اللّه عليه و سلّم) وجوه من العقل و النقل و القدح فيمن عداه من أصحاب رسول اللّه الذين قاموا بالأمر، و يدعون في كثير من الأخبار الواردة في هذا الباب التواتر بناء على شهرته فيما بينهم و كثرة دورانه على ألسنتهم، و جريانه في أنديتهم، و موافقته لطباعهم، و مقارعته لأسماعهم. و لا يتأملون له كيف خفي على الكبار من الأنصار و المهاجرين و التقاة من الرواة و المحدثين. و لم يحتج به البعض على البعض و لم يبنوا عليه الإبرام و النقض، و لم يظهر إلا بعد انقضاء دور الإمامة و طول العهد بأمر  ١ الرسالة، و ظهور التعصبات الباردة و التعسفات الفاسدة، و إفضاء امر الدين إلى علماء السوء، و الملك إلى أمراء الجور. و من العجائب أن بعض المتأخرين من المتشغبين الذين لم يروا أحدا من المحدثين، و لا رووا حديثا في أمر الدين ملئوا كتبهم  ٢ من أمثال هذه الأخبار و المطاعن  ٣ في الصحابة الأخيار، و إن شئت فانظر في كتاب التجريد المنسوب إلى الحكيم نصير الطوسي  ۴ كيف نصر الأباطيل، و قرر الأكاذيب؟ و العظماء من عترة النبي و أولاد الوصي الموسومون بالدراية، المعصومون في الرواية لم يكن معهم هذه الأحقاد و التعصبات، و لم يذكروا من

     ١ ) سقط من (ب) لفظ (بأمر) .
     ٢ ) في (ب) بزيادة (مصنفاتهم) .
     ٣ ) في (ب) بزيادة لفظ (القول) .
     ۴ ) هو محمد بن محمد بن الحسن، أبو جعفر، نصير الدين الطوسي، فيلسوف كان رأسا في العلوم العقلية، علامة بالأرصاد و المجسطي و الرياضيات علت منزلته عند «هولاكو» ولد بطوس عام  ۵٩٧  ه‍ و توفي عام  ۶٧٢  ه‍ صنف كتبا جليلة منها «شكل القطاع» و تحرير أصول اقليدس و تجريد العقائد يعرف بتجريد الكلام، و تلخيص المحصل و غير ذلك. راجع فوات الوفيات  ٢ : ١۴٩  و الوافي  ١ :  ١٧٩  و ابن الوردي  ٢ : ٢٢٣  و شذرات  ۵ : ٣٣٩  و مفتاح السعادة  ١ : ٢۶١ .


    الصحابة إلا الكمالات، و لم يسلكوا مع رؤساء المذاهب من علماء الإسلام إلا طريق الإجلال و الإعظام. و ها هو الإمام علي بن موسى الرضى مع جلالة قدره و نباهة ذكره، و كمال علمه و هداه و ورعه و تقواه، قد كتب على ظهر كتاب عهد المأمون له ما ينبئ عن وفور حمده و قبول عهده و التزام ما شرط عليه، و إن كتب في آخره و الجامعة و الجفر يدلان على ضد ذلك. ثم أنه دعا للمأمون بالرضوان، فكتب في أثناء أسطر العهد تحت قوله: و سميته الرضى رضي اللّه عنك و أرضاك، و تحت قوله: و يكون له الأمرة الكبرى بعدي. بل جعلت فداك. و في موضع آخر:
    وصيتك رحم، و جزيت خيرا. و هذا العهد بخطهما موجود الآن في المشهد الرضوي بخراسان، و آحاد الشيعة في هذا الزمان لا يسمحون لكبار الصحابة بالرضوان فضلا عن بني العباس. فقد رضوا رأسا برأس. و من البين الواضح في هذا الباب ما كتبه أمير المؤمنين عمر بن الخطاب: فقد جعلت لآل بني كاكلة على كافة بيت المسلمين كل عام مائتي مثقال ذهبا عينا إبريزا كتبه ابن الخطاب. فكتب أمير المؤمنين علي (رضي اللّه عنه) : للّه الأمر من قبل و من بعد و يومئذ يفرح المؤمنون، أنا أول من اتبع أمر من أعز الإسلام، و نصر الدين و الأحكام، عمر بن الخطاب، و رسمت بمثل ما رسم لآل بني كاكلة في كل عام مائتي دينار ذهبا عينا إبريزا، و اتبعت أثره، و جعلت لهم بمثل ما رسم عمر إذ وجب عليّ و على جميع المسلمين اتباع ذلك، كتبه علي بن أبي طالب. و هذا بخطهما موجود الآن في ديار العراق.
    قال: الأول (أن بعد رسول اللّه (صلى اللّه عليه و سلّم) إماما و ليس غير علي (كرم اللّه وجهه) لانتفاء الشرائط من العصمة و النص الأفضلية.
    و الجواب منع الاشتراط، ثم منع الانتفاء في حق أبي بكر (رضي اللّه عنه)) .
    هذا هو الوجه العقلي. و تقريره أنه لا نزاع في أن بعد الرسول (صلى اللّه عليه و سلّم) إماما، و ليس غير علي. لأن الإمام يجب أن يكون معصوما، و منصوصا عليه، و أفضل أهل زمانه، و لا يوجد شيء من ذلك في باقي الصحابة. أما العصمة و النص فبالاتفاق. و أما الأفضلية فلما سيأتي و هذا يمكن أن يجعل أدلة ثلاثة بحسب الشروط، و ربما يورد في صورة


    القلب فيقال: الإمام إما علي (رضي اللّه عنه) و إما أبو بكر و اما القياس  ١ بالإجماع المشتمل على قول المعصوم، و لا سبيل إلى الأخيرين لانتفاء الشرط.
    و الجواب أولا منع الاشتراط و ثانيا منع انتفاء الشرائط في أبي بكر (رضي اللّه عنه) .
    و أما ما يقال أن الإجماع على أن الإمام أحدهم إجماع على صلوح كل منهم للإمامة فمحل نظر.
    قال: الثاني (قوله تعالى: إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اَللّٰهُ. .  ٢ الآية.
    نزلت في علي حين أعطى السائل خاتمه، و هو راكع و المراد بالولي المتصرف في الأمر. إذ ولاية النصرة تعم الكل. و المتصرف في أمر الأمة هو الإمام.

    قلنا: ما قبل الآية شاهد صدق على أنه لولاية المحبة و النصرة، دون التصرف، و الإمامة.
    و وصف المؤمنين يجوز أن يكون للمدح دون التخصيص، و لزيادة شرفهم و استحقاقهم «و هم راكعون» يحتمل العطف، أي يركعون في صلاتهم، لا كصلاة اليهود، أو يخضعون على أن النصرة المضافة إلى البعض تختص بمن عداهم ضرورة أن الإنسان لا ينصر به نفسه. و الحصر إنما لنفي المسارعة، و لم يكن الإمامة. و ظاهر الكلام ثبوت الولاية بالفعل، و في الحال. و لم يكن حينئذ ولاية التصرف و الإمامة، و صرفه إلى المآل لا يستقيم في اللّه و رسوله و حمل صيغة الجمع على الواحد إنما يصح بدليل و خفاء الاستدلال بالآية على الصحابة عموما، و على علي مخصوصا في غاية البعد.)

     ١ ) القياس في اللغة: عبارة عن التقدير يقال قست الغل بالغل إذا قدرته و سويته، و هو عبارة عن رد الشيء إلى نظيره و في الشريعة عبارة عن المعنى المستنبط من النص لتعدية الحكم من المنصوص إلى غيره، و هو الجمع بين الأصل و الفرع في الحكم.
     ٢ ) سورة المائدة آية رقم  ۵۵  و تكملة الآية: وَ رَسُولُهُ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا اَلَّذِينَ يُقِيمُونَ اَلصَّلاٰةَ، وَ يُؤْتُونَ اَلزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ .


     إشارة إلى الدليل النقلي من الكتاب و تقريره أن قوله تعالى:
    إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اَللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا اَلَّذِينَ يُقِيمُونَ اَلصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ اَلزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ
     ١ نزلت باتفاق المفسرين في علي بن أبي طالب (رضي اللّه عنه) حين أعطى السائل خاتمه و هو راكع في صلاته. و كلمة «إنما» للحصر بشهادة النقل و الاستعمال. و الولي كما جاء بمعنى الناصر فقد جاء بمعنى المتصرف، و الأولى و الأحق بذلك يقال: أخو المرأة وليها. و السلطان ولي من لا ولي له. و فلان ولي الدم. و هذا هو المراد هاهنا، لأن الولاية بمعنى النصرة تعم جميع المؤمنين لقوله تعالى: وَ اَلْمُؤْمِنُونَ وَ اَلْمُؤْمِنٰاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيٰاءُ بَعْضٍ  ٢ فلا يصح حصرها في المؤمنين الموصوفين بإقامة الصلاة، و إيتاء الزكاة حال الركوع. و المتصرف من المؤمنين في أمر الأمة يكون هو الإمام، فتعين علي (رضي اللّه عنه) لذلك إذ لم توجد هذه الصفات في غيره.

    و الجواب منع كون الولي بمعنى المتصرف في أمر الدين و الدنيا. و الأحق بذلك على ما هو خاصة الإمام، بل الناصر و الموالي و المحب على ما يناسب ما قبل الآية و ما بعدها، و هو قوله تعالى يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَتَّخِذُوا اَلْيَهُودَ وَ اَلنَّصٰارىٰ أَوْلِيٰاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيٰاءُ بَعْضٍ  ٣ .
    فإن الحصر إنما يكون بإثبات ما نفى عن الغير. و ولاية اليهود و النصارى المنهى عن اتخاذها ليست هي التصرف و الإمامة، بل النصرة و المحبة، و قوله تعالى:
    وَ مَنْ يَتَوَلَّ اَللّٰهَ وَ رَسُولَهُ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اَللّٰهِ هُمُ اَلْغٰالِبُونَ  ۴ 

     ١ ) سورة المائدة آية رقم  ۵۵ .
     ٢ ) سورة التوبة آية رقم  ٧١  و تكملة الآية يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ اَلْمُنْكَرِ وَ يُقِيمُونَ اَلصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ اَلزَّكٰاةَ وَ يُطِيعُونَ اَللّٰهَ وَ رَسُولَهُ أُولٰئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اَللّٰهُ إِنَّ اَللّٰهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ .
     ٣ ) سورة المائدة آية رقم  ۵١ .
     ۴ ) سورة المائدة آية رقم  ۵۶ .

     و قوله تعالى: وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ  ١ لظهور أن ذلك تولي محبة و نصرة لا إمامة. و بالجملة لا يخفى على من تأمل في سياق الآية و كان له معرفة بأساليب الكلام أن ليس المراد بالولي فيها ما يقتضي الإمامة، بل الموالاة و النصرة و المحبة، ثم وصف المؤمنين لما ذكر يجوز أن يكون للمدح و التعظيم، دون التقييد و التخصيص، و أن يكون لزيادة شرف الموصوفين و استحقاقهم أن يتخذوا أولياء، و أولويتهم بذلك، و قربهم و نصرتهم، و شفقتهم الحاملة على النصرة و قوله: وَ هُمْ رٰاكِعُونَ كما يحتمل الحال يحتمل العطف، بمعنى أنهم يركعون في صلاتهم لا كصلاة اليهود خالية عن الركوع أو بمعنى أنهم خاضعون. على أن هاهنا وجوها أخر من الاعتراض، منها أن النصرة و إن كانت عامة، لكن إذا أضيفت إلى جماعة مخصوصة من المؤمنين فبالضرورة تختص بمن عداهم، لأن الإنسان لا يكون ناصرا لنفسه. و كأنه قيل لبعض المؤمنين: إنما ناصركم البعض الآخر.
    قال الإمام الرازي: إن هذا السؤال عليه التعويل في دفع هذه الشبهة  ٢ فإنه دقيق متين، و أنت خبير بأن مبناه على اختصاص الخطاب بالبعض من المؤمنين، و على كون المؤمنين الموصوفين جميع من عداهم. و منها أن الحصر إنما يكون نفيا لما وقع فيه تردد و نزاع  ٣ و لا خفاء في أن ذلك عند نزول الآية لم يكن إمامة الأئمة الثلاثة  ۴ .
    و منها أن ظاهر الآية ثبوت الولاية بالفعل، و في الحال، و لا شبهة في أن إمامة علي (رضي اللّه عنه) إنما كانت بعد النبي (صلى اللّه عليه و سلّم) و القول بأنه كانت له ولاية التصرف في أمر المسلمين في حياة النبي (صلى اللّه عليه و سلّم) أيضا مكابرة. و صرف الولاية إلى ما يكون في المآل دون الحال لا يستقيم في حق اللّه تعالى و رسوله.

     ١ ) سورة المائدة آية رقم  ۵١  و قد جاءت هذه الآية محرفة في المطبوعة حيث قال «و من يولّه» .
     ٢ ) سقط من (ب) لفظ (الشبهة) .
     ٣ ) في (ب) أو بدلا من (الواو) .
     ۴ ) سقط من (أ) لفظ (الثلاثة) .


     و منها أن الذين آمنوا صيغة جمع، فلا يصرف الى الواحد إلا بدليل. و قول المفسرين إن الآية نزلت في حق علي (رضي اللّه عنه) لا يقتضي اختصاصها به، و اقتصارها عليه. و دعوى انحصار الأوصاف فيه مبنية على جعل وَ هُمْ رٰاكِعُونَ  ١ حالا من ضمير يُؤْتُونَ و ليس بلازم. و منها أنه لو كانت في الآية دلالة على إمامة علي (رضي اللّه عنه) . لما خفيت على الصحابة عامة. و على علي خاصة، و لما تركوا الانقياد لها و الاحتجاج بها.


    استاد صدرا
    اولا اگر توجه فرمایید به نظر می رسد که تفتازانی اعتقاد شیعه را مطرح می کند و پاسخ می دهد و شما فقط یک بخش از سخنان او که در حال تشریح عقاید شیعه است را می فرمایید مثلا شما در هنگام تدریس بفرمایید:
    اهل سنت می گویند : (( بعد از پیامبر ابابکر خلیفه ی مسلمین است)) و بعد از آن ، آن با اسناد عقلی و نقلی این گفته را رد کنید و بعد از کلاس کسی از اهل سنت به شما بگوید : شما که می گویید: (( بعد از پیامبر ابابکر خلیفه ی مسلمین است)) در نتیجه ...
    بنا بر این به عقیده ی بنده این حرف ما بی انصافی است که دقیقا آن جایی را که عقاید ما را مطرح می کند برداریم و با آن محاجه کنیم او که عقاید خود را بیان نمی کند
    ثانیا بعد از این حرف آن را رد می کند و به وضوح تمام مومنین را به عنوان مخاطب آیه می شمارد اگر لطف بفرمایید و قسمت مربوطه را با دقت بخوانید متوجه می شوید

    با تشکر فراوان از وقت گذاری و توجه شما
    الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّه

  15. صلوات ها 5


  16. #8

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    علاقه
    دفاع از حضرت زهرا (س)-سید عباس-اکبر بیرامی
    نوشته
    1,424
    حضور
    33 روز 6 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    71
    آپلود
    2
    گالری
    2
    صلوات
    2980



    نقل قول نوشته اصلی توسط سید امین نمایش پست ها
    بسم الله الرحمن الرحیم
    استاد بزرگوار سلام علیکم
    بله متوجه هستم که سخنان آیت الله میلانی متوجّه به مقدمه ی دومی است که شما ذکر فرمودید ولی اگر لطف بفرمایید و سوال من را مجددا مطالعه بفرمایید در می یابید که سوال این است:
    آیت الله میلانی (البته افراد زیادی به این اسناد استناد کرده اند که بنده به عنوان مصداق این بزرگوار را برگزیدم و آن هم به علّت قدرت علمی و دقت نظر ایشان است ) در صدد اثبات این هستند که این آیه در شأن امیر المومنین نازل شده و به گفته 4 کس استناد جسته اند که من 3 مورد را آورده ام اگر دقت بفرمایید آن سه کس عقیده شیعه را مطرح می کنند و جواب می دهند و اصلا آیه را جور دیگری معنی می کنند به عنوان نمونه نگاه بفرمایید به قول تفتازانی که می گوید:
    إنما يصح بدليل و خفاء الاستدلال بالآية على الصحابة عموما، و على علي مخصوصا في غاية البعد.
    یا جرجانی که میینویسد:
    و لان ما تكرر فيه صيغ الجمع كيف يحمل على الواحد
    و یا ایجی:
    و لأن ما تکرر فیه صیغ الجمع کیف یحمل علی الواحد؟. ولاّن ذلک غیر مناسب لما قبلها و هو قوله
    یعنی تا آن جا که من دریافتم این افراد در رد عقاید شیعه این سطور را نگاشته اند و منکر نزول آیه در حق امیر المومنین هستند و فقط عقیده ی شیعه را بیان نموده و رد کرده اند
    این برداشت بنده بود از این مقالات اگر اشتباه می کنم بفرمایید

    در ثانی توجه بفرمایید این که می فرمایید :


    با عرض پوزش به نظر حقیر نادرست می باشد که برای مثال نقض فرموده های شما گفته ی همین سه نفر کافی است که فکر می کنم همه آیه را در شان عامه مومنین می دانند مثلا تفتازانی:
    و بالجملة لا يخفى على من تأمل في‏ سياق الآية و كان له معرفة بأساليب الكلام أن ليس المراد بالولي فيها ما يقتضي‏ الإمامة،بل الموالاة و النصرة و المحبة،ثم وصف المؤمنين لما ذكر يجوز أن يكون‏ للمدح و التعظيم،دون التقييد و التخصيص

    یعنی این مقدمه دوم هو نیاز به اثبات دارد چرا که شوون مختلفی بین اهل سنت و جماعت وجود دارد
    با تشکر بی پایان از توجه شما استاد بزرگوار
    اهل سنت: ولی شما خداست و پیامبرش و کسانی که ایمان اوردند یقیمون و یوتون به صورت جمع امده است و برای شخص خاصی نیست و هم راکعون هم به صورت جمع امده است والذین هم جمع است و انها اهل رکوع هستند.
    اهل تیشع: ولی ما الان کسانی هستند که ایمان اوردند و وزیاد هستند خصوصیاتی دارند مانند رکوع می کنند ولی شما مومنین هستند ایا اتحاد ولی و مولی الیه لازم نمی اید؟


    این سوال بنده را پاسخ بدهید اگر می گویید در مورد مومنین است اگر بحث با اهل سنت دارید در مورد ولی بگویید در صحیح بخاری ج5 ص152 ح 4468 مروفع به روایت اچار فرانسه ابوبکر می گوید انا ولی رسول الله بگویید این جا هر معنی که می دهد ان چا هم معنی می دهد

    اقای الوسی در روح المعانی در ج 6ص167 می گوید :
    وغالب الأخباريين على أنها نزلت في علي كرم الله تعالى وجهه
    یعنی چی :بیشتر خبر های این است که این ایه در شان امام علی نازل شده است
    اقای الوسی در روح المعانی در ج 6ص166 می گوید :
    والآية عند معظم المحدتيننزلت في عليّ كرم الله تعالى وجهه
    این جا دارد ادعای اجماع می کند .

    ولی شما خودتونیند باید می گفت اولیا شما مومنین است ..

    ولي در اصطلاح چيست؟
    ولي ميت، کسي که شؤون ميت و شؤون مقتول به عهده او است.
    خود آقاي دمياطي شافعي مي‌گويد: ولي ميت کسي است که بر او نماز مي‌خواند و حتي نماز ميت را به تأخير مي‌اندازد تا ولي برسد:
    لكونه هو المستحق للإمامة.
    إعانة الطالبين، ج 2، ص 132
    اين ولي ميت است که مستحق امامت است.
    آقاي الباني هم مي‌گويد:
    ولي ميت متصدي اين است که تمام اعمال و قرض‌هاي ميت را پرداخت کند و نمازهاي او را بخواند. ولي ميت؛ يعني کسي که متصدي تمام کارهايي است که ميت در حال حيات انجام مي‌داده است.
    ولي دم، کسي است که سلطنت دارد و تمام قصاص يا عفو از قاتل به عهده او است.
    ابن رشد اندلسي از شافعي و احمد و ابو ثور و ديگران نقل مي‌کند:
    ولي الدم بالخيار إن شاء اقتص وإن شاء أخذ الدية رضي القاتل أو لم يرض.
    بداية المجتهد، ج 2، ص 301
    ولي دم کسي است که مثلا پدرش از دنيا رفته است و فرزندش ولي دم است.
    اين ولي، در حقيقت اختيار دارد که قصاص کند و يا ديه بگيرد.
    ولي صغير کسي است که نسبت به صغير حق تصرف دارد.
    دکتر وهبه زحيلي که پروفسور است و استاد و رئيس بخش فقه اسلامي در دانشگاه دمشق دانشکده شريعت است مي‌گويد:
    فان کان التصرف قابلا لاجازة ولي الصغير کالبيع
    فقه اسلامي وادلته، ج 6، ص،3016 و 4519
    کسي که ولي صغير است با وجود ولي صغير خود صغير حق تصرف ندارد.
    يا بايد ولي اين کار را انجام دهد يا کار متوقف بماند تا اين صغير به بلوغ برسد.
    الذى بيده عقدة النكاح هو ولى المرأة
    كتب ورسائل وفتاوى ابن تيمية في الفقه، ج 30، ص 366
    عائشه مي‌گويد:
    قال رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَيُّمَا امْرَأَةٍ نَكَحَتْ بِغَيْرِ أذن وَلِيِّهَا فَنِكَاحُهَا بَاطِلٌ
    مسند أحمد بن حنبل، ج 6، ص 66
    از پيغمبر شنيدم که هر زني بدون اجازه ولي‌اش ازدواج کند، ازدواج او باطل است.
    حاکم نيشابوري هم مي‌گويد:
    هذا حديث صحيح على شرط الشيخين.
    المستدرك على الصحيحين، ج 2، ص 182
    اين روايت صحيح است.
    ولي زن؛ يعني دوست و ناصر زن؟
    کلمه «ولي» که استعمال شده؛ يعني کسي که تصرف در امور زن دارد و تسلط به امورش دارد و بدون او اين زن استقلال ندارد. پس ولي در لغت و اصطلاح مشخص شد.
    قابل توجه تهمت زنندگان ::
    ان شاء الله در آن دنیا با هم صحبت می کنیم و فقط یک سوال دارم چرا واقعا تهمت زدند ؟؟؟
    نکند ظاهر و باطن و عالم الغیب بودند نعوذ بالله ؟؟؟
    امام سجاد ع می فرمایند:
    لاستحل رجال مسلمون دمی * یرون أقبح ما یأتونه حسنا
    ای بسا اگر برخی لباب علمم ظاهر کنم مردم می گند امام سجاد بت پرسته یک مشت مسلمان خونم را می ریزن





  17. صلوات ها 5


  18. #9

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    1,036
    حضور
    59 روز 14 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    111
    آپلود
    0
    گالری
    89
    صلوات
    3387



    با سلام خدمت کارشناس عزیز
    آیا (بدون توجه به تفاسیر) ترجمه زیر از آیه ، با سبک و سیاق آیات قبل و بعد همخوانی بیشتری ندارد؟!
    (قسمتهای قرمز ترجمه بنده هست و بقیه ترجمه آیت الله مشکینی)




    51)يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى‏
    أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْکُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمينَ

    52)فَتَرَى الَّذينَ في‏ قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسارِعُونَ فيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشى‏ أَنْ تُصيبَنا دائِرَةٌ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِنْ عِنْدِهِ فَيُصْبِحُوا عَلى‏ ما أَسَرُّوا في‏ أَنْفُسِهِمْ نادِمينَ

    53)وَ يَقُولُ الَّذينَ آمَنُوا أَ هؤُلاءِ الَّذينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ إِنَّهُمْ لَمَعَکُمْ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خاسِرينَ

    54)يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْکُمْ عَنْ دينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْکافِرينَ يُجاهِدُونَ في‏ سَبيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِکَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ

    55)إِنَّما وَلِيُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُونَ

    56)وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ

    51) ای کسانی که ایمان آورده اید ، یهود و نصارا را
    یاوران و دوستان خود مگیرید ، آنها دوستان و یاوران یکدیگرند ، و هر کس از شما آنها را دوست و یاور خود گیرد از آنها خواهد بود ( و ستمکار است و ) بی تردید خداوند گروه ستمکاران را هدایت نمی کند.
    52) پس کسانی را که در دل هایشان بیماری ( نفاق ) است می بینی که در
    ( دوستی ) آنها شتاب می ورزند ، می گویند: بیم داریم که حادثه بدی به ما برسد ( دولت اسلامی سقوط کند و آنها بر ما مسلط شوند ) . امید است که خداوند فتحی ( برای مسلمین ) یا کاری از جانب خود ( هلاک کردن کافران به نحوی دیگر ) پیش آورد تا آنها بر آنچه در دل هایشان پنهان می دارند پشیمان گردند.
    53) و کسانی که ایمان آورده اند ( آن گاه که نفاق منافقان ظاهر شد به یکدیگر ) می گویند: آیا اینها بودند که به شدیدترین سوگندهای خود سوگند می خوردند که با شما هستند؟! ( حقّا که ) عمل های آنان ( منافقان ) باطل و بیهوده گشت و خود زیانکار شدند.
    54) ای کسانی که ایمان آورده اید ، هر کس از شما از دین خود برگردد ( زیانی به خدا نمی زند ) خداوند به زودی گروهی را خواهد آورد که آنها را
    دوست دارد و آنها نیز او را دوست دارند ، در برابر مؤمنان رام و خاضعند و در برابر کافران مقتدر و پیروز ، در راه خدا جهاد می کنند و از سرزنش هیچ ملامتگری نمی هراسند. این ( ایمان و محبت و شهامت ) فضل خداوند است که به هر کس بخواهد می دهد و خداوند ( از نظر وجود و توان و رحمت ) گسترده است و داناست.
    55)
    تنها الله و پیامبرش و مومنانی که نماز را بر پا میدارند و زکات میدهند و پیوسته فروتن و متواضعند ، دوست شما هستند.
    56)
    و هر کس الله و پیامبرش و مومنان را به دوستی بگیرد پس (بداند که) حزب و گروه الله ، پیروزد.


  19. صلوات ها 4


  20. #10

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    علاقه
    دفاع از حضرت زهرا (س)-سید عباس-اکبر بیرامی
    نوشته
    1,424
    حضور
    33 روز 6 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    71
    آپلود
    2
    گالری
    2
    صلوات
    2980



    نقل قول نوشته اصلی توسط علی مع الحق نمایش پست ها
    با سلام خدمت کارشناس عزیز
    آیا (بدون توجه به تفاسیر) ترجمه زیر از آیه ، با سبک و سیاق آیات قبل و بعد همخوانی بیشتری ندارد؟!
    (قسمتهای قرمز ترجمه بنده هست و بقیه ترجمه آیت الله مشکینی)




    51)يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى‏
    أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْکُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمينَ

    52)فَتَرَى الَّذينَ في‏ قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسارِعُونَ فيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشى‏ أَنْ تُصيبَنا دائِرَةٌ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِنْ عِنْدِهِ فَيُصْبِحُوا عَلى‏ ما أَسَرُّوا في‏ أَنْفُسِهِمْ نادِمينَ

    53)وَ يَقُولُ الَّذينَ آمَنُوا أَ هؤُلاءِ الَّذينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ إِنَّهُمْ لَمَعَکُمْ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خاسِرينَ

    54)يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْکُمْ عَنْ دينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْکافِرينَ يُجاهِدُونَ في‏ سَبيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِکَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ

    55)إِنَّما وَلِيُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُونَ

    56)وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ

    51) ای کسانی که ایمان آورده اید ، یهود و نصارا را
    یاوران و دوستان خود مگیرید ، آنها دوستان و یاوران یکدیگرند ، و هر کس از شما آنها را دوست و یاور خود گیرد از آنها خواهد بود ( و ستمکار است و ) بی تردید خداوند گروه ستمکاران را هدایت نمی کند.
    52) پس کسانی را که در دل هایشان بیماری ( نفاق ) است می بینی که در
    ( دوستی ) آنها شتاب می ورزند ، می گویند: بیم داریم که حادثه بدی به ما برسد ( دولت اسلامی سقوط کند و آنها بر ما مسلط شوند ) . امید است که خداوند فتحی ( برای مسلمین ) یا کاری از جانب خود ( هلاک کردن کافران به نحوی دیگر ) پیش آورد تا آنها بر آنچه در دل هایشان پنهان می دارند پشیمان گردند.
    53) و کسانی که ایمان آورده اند ( آن گاه که نفاق منافقان ظاهر شد به یکدیگر ) می گویند: آیا اینها بودند که به شدیدترین سوگندهای خود سوگند می خوردند که با شما هستند؟! ( حقّا که ) عمل های آنان ( منافقان ) باطل و بیهوده گشت و خود زیانکار شدند.
    54) ای کسانی که ایمان آورده اید ، هر کس از شما از دین خود برگردد ( زیانی به خدا نمی زند ) خداوند به زودی گروهی را خواهد آورد که آنها را
    دوست دارد و آنها نیز او را دوست دارند ، در برابر مؤمنان رام و خاضعند و در برابر کافران مقتدر و پیروز ، در راه خدا جهاد می کنند و از سرزنش هیچ ملامتگری نمی هراسند. این ( ایمان و محبت و شهامت ) فضل خداوند است که به هر کس بخواهد می دهد و خداوند ( از نظر وجود و توان و رحمت ) گسترده است و داناست.
    55)
    تنها الله و پیامبرش و مومنانی که نماز را بر پا میدارند و زکات میدهند و پیوسته فروتن و متواضعند ، دوست شما هستند.
    56)
    و هر کس الله و پیامبرش و مومنان را به دوستی بگیرد پس (بداند که) حزب و گروه الله ، پیروزد.
    منافات بین ایات 51 و 55

    شبهه :اشکال ديگري که وهابيت نسبت به آيه ولايت مطرح مي‌کنند اين است که اگر ولايت به معناي ولي امر و امامت باشد با سياق آيه منافات دارد، بلکه به معني دوست است.
    به تعبير آقاي سقاف که از علماي اردن است مي‌گويد: منهاج البدعة
    خدا در آيه 55 سوره مائده مي‌فرمايد:
    إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آَمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ
    اينجا کلمه وليکم الله و وليکم رسوله و وليکم الذين آمنوا ، ايشان اين‌ها را به 4 آيه قبل برگردادنده است که مي‌فرمايد:
    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ.
    سوره مائده آيه 51
    چون در آنجا کلمه اولياء آمده است و در آنجا به معناي محبت و نصرت است، پس در اينجا اين وليکم هم به معناي محبت و نصرت است.
    در آيه 54 اين سوره مي‌فرمايد:
    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ.
    معتقد هستند که آيه در رابطه با ابوبکر نازل شده است.
    شما بگوييد که اين آيه و آيه 55 سياقش دلالت مي‌کند که هر دو آيه براي آقاي ابوبکر است.
    همچنين در اين آيه که مي‌فرمايد:
    فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَى أَنْ تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِنْ عِنْدِهِ فَيُصْبِحُوا عَلَى مَا أَسَرُّوا فِي أَنْفُسِهِمْ نَادِمِينَ.
    سوره مائده آيه 52
    اين‌ها هم در رابطه با منافقين است.
    آيه بعدي هم که مي‌فرمايد:
    وَيَقُولُ الَّذِينَ آَمَنُوا أَهَؤُلَاءِ الَّذِينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خَاسِرِينَ.
    سوره مائده آيه 53
    اين هم در رابطه با منافقين است.
    شما ببينيد که آيه 51 در رابطه با يهود و نصري و آيه 52 و 53 در رابطه با منافقين و آيه 54 در رابطه با ابو بکر و آيه 55 سياق بايد داشته باشد با آيات قبلي.
    چه طور شد که با آيه 51 وحدت سياق دارد؛ ولي با آيه 52 و 53 هيچ وحدت سياقي ندارد.
    پس با آيه قبل خودش است که شما معتقد هستيد که در رابطه با ابو بکر است چي؟
    قابل توجه تهمت زنندگان ::
    ان شاء الله در آن دنیا با هم صحبت می کنیم و فقط یک سوال دارم چرا واقعا تهمت زدند ؟؟؟
    نکند ظاهر و باطن و عالم الغیب بودند نعوذ بالله ؟؟؟
    امام سجاد ع می فرمایند:
    لاستحل رجال مسلمون دمی * یرون أقبح ما یأتونه حسنا
    ای بسا اگر برخی لباب علمم ظاهر کنم مردم می گند امام سجاد بت پرسته یک مشت مسلمان خونم را می ریزن





  21. صلوات ها 4


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود