ابراهيم بن مسلم بن عقيلفرزند جناب مسلم بن عقيل عليه السلام بود. وي همراه برادرش «محمد» در واقعه ي عاشورا اسير شدند. ابن زياد دستور داد آن دو را زنداني کردند. اين دو نوجوان نابالغ مدت يکسال در زندان بودند. سپس با کمک «مشکور» پيرمرد زندانبان که دوستدار اهل بيت بود، شبانه از زندان گريختند. شب به خانه ي زني پناه بردند که شوهرش در سپاه ابن زياد بود، وقتي شوهرش «حارث» فهميد، آن دو را در کنار رود فرات برد و بي رحمانه سر از تنشان جدا کرد و پيکرشان را در فرات افکند و سرهاي آن دو را براي دريافت جايزه نزد ابن زياد برد. در کنار فرات در چهار فرسنگي کربلا شهري است به نام «مسيب» که نزديک آن آرامگاه، آباديي است که گويند قبر محمد و ابراهيم پسران مسلم بن عقيل داخل آن است.