جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: حضور خدا یا علم خدا؟؟؟؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    ایمان ، اخلاق ، عمل ، امر به معروف و نهی از منکر
    نوشته
    1,947
    حضور
    3 روز 22 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    20
    آپلود
    0
    گالری
    75
    صلوات
    10621

    حضور خدا یا علم خدا؟؟؟؟




    آیا خدا همه جا حضور دارد ؟؟ یا اینکه علم او بر همه چیز احاطه دارد؟؟
    ویرایش توسط حرم امن الهی : ۱۳۸۸/۱۱/۱۵ در ساعت ۰۹:۰۷
    قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ

    قال الامام الباقر (ع): ان حدیثنا یحیی القلوب


    صبا از نكهت كویت نسیمی سوی ما آورد
    ز سوز شعلة شوقت چو تاب افتاد در دلها

    بار الها: از تو پوزش می خوام که به اصرار می خواستم اراده خودم بر زندگیم حاکم باشه!خدایا اینک سکان زندگی طوفان زده ام را به تو می سپارم!باشد که آرامش نتیجه این اعتماد و توکل باشد.من وثق بالله اراه السرور و من توکل علیه کفاه الامور

  2. صلوات ها 4


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    2,644
    حضور
    1 روز 12 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11247



    یکی از صفات پروردگار عالم و مهم‏ترین صفت او بعد از توحید، عالم و آگاه بودن از تمامی هستی و تغییراتی است که در آن پیدا میشود. علمی که سبب پیدایش هر معلومی خواهد شد. آیات بسیاری از قرآن گواهی و دلالت بر علم نامحدود خداوند دارند:
    1 - بدانید خداوند از هر چیزی آگاه است؛(1)
    2 - بگو: اگر آن چه در سینه‏های شما است، پنهان دارید یا آشکار کنید، خداوند آن را میداند، و نیز از آن چه در آسمان و زمین است، آگاه است و خداوند بر هر چیزی توانا است.(2)
    3 - کلیدهای غیب تنها نزد او است و جز او کسی آن را نمیداند. آنچه را در خشکی و دریا است میداند. هیچ برگی (از درختی) نمیافتد، مگر این که در کتاب آشکار (در کتاب علم خدا) ثبت است.(3) بسیاری دیگر از آیات الهی نشان دهنده علم بی پایان و نامحدود حضرت حق است. علم خدا موجب شده است موجود مکانی و زمانی و محدودی چون انسان به تشکیک پرداخته چون از عقل و شعور و دانایی در حد کمی برخوردار است، به کنج کاوی و احیاناً اعتراض جسورانه بپردازد که اگر خداوند به من اختیار داده، آیا اختیار من که هر لحظه قابل تغییر و تبدیل است، با علم خدا که از قبل بر حرکات و سکنات تمام موجودات در حال و آینده خبر دارد، منافات ندارد، اگر علم خدا ثابت است، با فعل و انفعال من که هر لحظه در حال دگرگونی است، چگونه تلفیق میشود؟ علم خدا به موجودات با علم‏ما که از طریق کسب و انعکاس است، تفاوت ماهوی دارد. تا اشیا را به صورت مستقیم نبینیم. نمیتوانیم از جزئیاتش آگاه شویم، گرچه نقش بستن صورتی خیالی از چیزی که تصورش را میکنیم، غیر قابل اجتناب است، اما این علم نیست. علم، حضور صورت معلوم در نزد عالم است. علم‏ما به اشیا این گونه است، مثلاً فرض کنیم انسانی از ابتدا کور مادرزاد بوده و یا بینا بوده است ولی او را در اتاق بسیار تاریکی قرار داده‏اند، که هیچ روزنه‏ای در آن وجود ندارد تا بتواند معلوم باشد. آیا میتوان از چنین شخصی انتظار داشت که از موجودات و اشیای اطراف خود تصویر روشنی ارائه دهد؟ او حتی نمیتواند خیالی را که مطابق با واقع باشد، از دنیای خارج ارائه دهد. اگر آن شخص کور بینا شود و یا شخصی که در اتاق تاریک قرار گرفته است به وسیله برق اطراف خود را روشن و واضح ببیند، دنیای جدیدی را پیش روی خود میبیند که فرق بسیاری با لحظات پیش که در آن حالت بوده است، دارد.ما دو نوع علم نسبت به خود داریم:
    1 - علم حضوری که خودمان را باور داریم و میدانیم هستیم و احساس بودن درما واقعی است.
    2 - علم حصولی که‏ما نسبت به اشیا عالم میشویم، و این از انعکاس آن شی در ذهن صورت میگیرد، مثل علومی که کسب میکنیم و یا نسبت به مجهولات که عالم میشویم. پس این علم با گذر زمان کم یا زیاد می شود و زمان نقش تعیین کننده‏ای در تصویر آن دارد.
    اشتباه ‏ما از علم خدا از همین جا شروع میشود که فکر میکنیم علم خدا نسبت به حال و آینده علم حصولی است و تا آن حوادث ایجاد نشوند، خدا عالم نخواهد شد. پس با اختیاری که داریم، میتوانیم در علم خدا تأثیر بگذاریم، در حالی که این گونه نیست و علم خداوند به موجودات از طریق انتقال عکس و صورت ذهنی نیست، بلکه تمامی موجودات به ذاتشان نزد خدا حاضرند و او به همه آن‏ها احاطه دارد، بی آن که احتیاج به عکس و نقش باشد. علم خداوند بر زمان و مکان احاطه دارد. زمان و مکان مقهور اراده او هستند.
    او هستی را آفرید و آن را به زمان مقید کرد تا حضور موجود ثابت و قرارمند نشود وگرنه یا باید ازلی شود که جز خدا مصداقی ندارد و یا باید به همین صورت بماند و بدون آن که ازلی باشد، ثابت شود، که محال است، زیرا موجود امکانی نمیتواند در حال ثبات و قرار بماند، زیرا او زمانی است و هر موجود زمانی محکوم به انصرام است.پس علم خدا نسبت به تمام موجودات حضور است، مثلاً انسانی را فرض کنیم که در اتاقی حبس شده است و فقط روزنه‏ای کوچک به بیرون دارد. او از این روزنه قدرت دید محدودی نسبت به بیرون دارد. اگر در این هنگام صف شتری از کنار آن روزنه بگذرد، شخصی که در اتاق قرار گرفته است، هر لحظه قسمتی از آن صف را خواهد دید، ول یاگر این شخص خارج شود و بر بالای بام برود، بدون هیچ گونه محدودیتی تمام صف شتران را از ابتدا تا انتها با یک نظر و دید میتواند ببیند. پس فرق بسیاری است بین دو گونه دیدن که یکی بسیار محدود و دیگری بسیار وسیع است. حالا هر چقدر این فاصله زیاد شود، انسان دیدش نسبت به دنیا بیش‏تر میشود. اگر بالای کوه برود، بیش‏تر از بالای بام منزل نسبت به محیط اطراف احاطه دید دارد و اگر به کره ماه برود، زمین را با تمام عظمتش چون توپی کوچک که در فرض معلق است میبیند.
    حالا اگر خالق هستی که خود همه چیز را خلق کرده، بخواهد به موجود خودش احاطه داشته باشد، آیا میتوان آن دیدن را با دیدن بشر مقایسه کرد؟ بشر میبیند و انعکاس دیدن در ذهنش نقش میبندد، ولی در نزد خدا همه چیز حاضر و عیان است. او اگر به انسان که بهترین موجودش است، اختیار داد، میداند که او با اختیار خودش چه کاری انجام میدهد و چه کاری انجام نمیدهد. او به تمام جزئیات عالم هستی عالم است. هر ذره‏ای هر چند از نظرما نادیدنی باشد، در نظر او حاضر و فعال است و در پیکره هستی به انجام وظیفه خویش مشغول است.
    وقتی قرآن میفرماید: "او است خداوند در آسمان‏ها و در زمین. پنهان و آشکار شما را میداند و از آن چه انجام میدهید، با خبر است".(4) دیگر به شک و تردید نخواهیم افتاد که چگونه خداوندما را مختار کرده است اختیار یعنی آن که من شاید بخواهم یا نخواهم و همین مسئله موجب تغییر در علم خدا میشود، چون شاید او بخواهد و من نخواهم، چون مختار هستم و اگر او بخواهد و من مجبور به خواستن بشوم، پس مختار نیستم! خداوند علم سابق به فعل‏ما دارد که افعال‏ما تحت اراده و اختیارما، به سمت ثواب خواهد رفت یا راه عذاب را در پیش خواهد گرفت.
    امام رضا(ع) فرمود: "خداوند همیشه به موجودات، عالم بوده، قبل از آن که آن‏ها را بیافریند، همانند علم او به اشیاء بعد از خلقت آن‏ها". (5)
    پس وقتی خداوند قبل از خلقت اشیا به آن‏ها عالم است و میداند در فلان زمان موجودی را که اکنون وجود ندارد، خلق میکند، میداند که بعد از خلقت چه کاری انجام خواهد داد. حضرت در بخش دوم روایت میفرماید: "همانند علم او به اشیا بعد از خلقت آنها" پس علم خدا به اشیا بعد از خلقت، امری ثابت شده و معلوم است.
    علم خدا حضوری است‏
    همان گونه که حقیقت علم از بدیهیات است، این معنی نیز جزو واضحات است که‏ما دو گونه علم در خود مییابیم که با هم کاملاً متفاوت است: گونه اول،ما به وجود خود به اراده و تصمیم و علاقه و عشق و تنفر و افکار خودمان علم داریم. و بدون نیاز به هیچ واسطه‏ای این معنی برایما حاصل است؛ یعنیما نزد خودمان حضور داریم و افکار و پدیده‏های روحیما هم نزدما حاضرند و حجابی میان‏ما و آن‏ها نیست. این‏ها را علم حضوری مینامند. گونه دوم،ما به موجوداتی که بیرون از وجودما است، نیز علم داریم، ولی مسلماً آسمان و زمین و ستارگان در درون روح‏ما جای ندارند، بلکه عکس و نقش از آن‏ها از طریق آثارشان به درون روح‏ما راه مییابد و در حقیقت معلوم واقعیما همان مفاهیمی است که از آن‏ها در روح‏ما جای گرفته است. این را علم حصولی مینامند.
    علم خداوند به تمامی موجودات جهان از قبیل قسم اول است چرا که او همه جا حاضر است و بر همه چیز احاطه وجودی دارد چیزی از او دور نیست. او هرگز نیاز به حواس و انعکاس صورت موجودات در ذهن و مفاهیم ذهنی ندارد. اصلاً او ذهن ندارد و علم او بر همه چیز علم حضوری است.(6)
    در هر حال بحث درباره علم خدا بسیار گسترده و عمیق است و به همین جهت موجب پدید آمدن اقوال و آرای گوناگونی شده است. علامه طباطبایی میفرمایند: برای خداوند متعال علمی است به ذاتش در مرتبه ذاتش یعنی علم به دیگر که علم به آن‏ها در مرتبه و مرحله ذات خود آن‏ها است (که ظاهراً مقصود علم به تقرر اصلی و اولیه آنها است) و این علم به علم قبل از ایجاد معروف است که این علم اجمالی در عین کشف تفصیلی است و این که برای خدای متعال علم تفصیلی خارج از ذاتش است و آن علم به موجودات در مرتبه ذاتشان که خارج از ذات متعال است و آن علم بعد از ایجاد است و به هر حال علم خداوند حضوری است، هرگونه که فرض شود.(7)
    نتیجه: علم خدا حضوری است و در این مرتبه اشیا چه قبل و چه بعد از خلقت چون متعلق علم خدایند، معلومند، چون غایب و حاضر نزد او حاضر است. ممکن است موجودی از نظر ما غایب باشد و شاید هنوز به وجود نیامده باشد، چون زمان موجودیتش به ظاهر فرا رسیده، ولی همان موجودی که بعداً در نظر ما ظاهر میشود نزد او ظاهر است و این جریان همیشه ادامه دارد.
    او به ما اراده میدهد، اما میداند که با اراده خویش چه میکنیم. او به ما اختیار میدهد، ولی میداند با اختیار خویش چه راهی را انتخاب میکنیم. پس هر گونه تغییر و تبدیل در رأی و اراده و اختیار ما از دیده او به دور نیست، چون خداوند عالم است و عالم به معلوم خویش علم حضوری داشته و نوعی اتحاد میان عالم و معلوم وجود دارد، زیرا علم حضوری موجب چنین اتحادی شده و عاقل و معقول به هم پیوند میخورند، نه که چون علم حصولی اول عاقل و عالمی ایجاد شده و بعد معقول و معلومی به وجود میآید که این معقول و معلوم، معلول و مخلوق زمان است. علم حصولی تابع زمان و انعکاس ذهن و دریافت دیدن و یا شنیدن‏ها است.
    در هر حال بحث از علم خدا پیچیده است که اذهان و افهام را در هم میپیچد و گویا ضرورتی برای کنج کاوی نیست، جز آن که برای یادگیران رجوع به کتاب‏های فلسفی و عرفانی سودمند است. در عین حال روایت‏های متعددی از معصومان (ع) نقل شده است که انسان را از تفکر در ذات خدا بر حذر داشته‏اند. امام باقر(ع) فرمود:"برحذر میدارم شما را از اندیشیدن در ذات خدا، ولی آن گاه که خواستید به عظمت و بزرگیاش بنگرید، به آفریده‏های بزرگ او نگاه کنید".(8)
    پی نوشت‏ها:
    1 - بقره (2) آیه 231.
    2 - آل عمران(3) آیه 29.
    3 - انعام (6) آیه 59.
    4 - انعام (6) آیه 3.
    5 - پیام قرآن، ج‏4، ص 99.
    6 - پیام قرآن، ج‏4، ص 91.
    7 - نهایةالحکمة، ص 254.
    8 - صادق احسان بخش، آثارالصادقین علیهم السلام، ج‏1، ص 28

  5. صلوات ها 4


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعه و تفکر
    نوشته
    5,135
    حضور
    59 روز 23 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15170

    راهنما حضور خدا یا علم خدا




    نقل قول نوشته اصلی توسط نیایش سبز نمایش پست ها
    آیا خدا همه جا حضور دارد ؟؟ یا اینکه علم او بر همه چیز احاطه دارد؟؟


    با سلام

    حضور خدا در همه جا از نوع حضور فیزیکی و جسمانی نیست زیرا خدا ماده و جسم نیست که بتوانیم برایش جا و مکان قائل شویم بلکه حضور خدا از نوع علم و آگاهی و احاطه است، یعنی همه چیز نزد علم خدا حاضرند و هیچ چیز از احاطۀ او غایب نیست.

    علم، یكی از صفات جمال و كمال است و در ثبوت این صفت برای خداوند جای هیچ گونه تردیدی نیست. فلاسفه و متكلمان اسلامی (بلكه همه خداپرستان) بر این مطلب، اتفاق نظر دارند؛ با این حال، در حدود و چگونگی علم خداوند، اقوال و آرا، مختلف است. علم الهی را می‎توان در سه مرحله مورد بحث قرار داد.

    مرحله نخست: علم خداوند به ذات خود؛
    مرحله دوم: علم خداوند به موجودات، قبل از ایجاد آنها (علم به اشیاء در مقام ذات = علم ذاتی)
    مرحله سوم: علم خداوند به موجودات، پس از ایجاد آنها (علم به اشیاء در مقام فعل= علم فعلی)

    که تفصیل آن در نوشتار همکار محترم علمی جناب گمنام، از منظرتان گذشت.

    موفق باشید ...






    حضور خدا یا علم خدا؟؟؟؟

  7. صلوات ها 3


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    نوشته
    590
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2890



    بسم الله الرحمن الرحیم
    در فلسفه اسلامی این نظریه ثابت شده که خداوند واجب الوجود بالذات است یعنی وجود از ذاتش می جوشد و وجود برایش ضرورت دارد و غیر به او وجود نداده است .طبق این نظر خداوند مطلق وجود نیز هست یعنی در ذات اقدسش ذره ای شائبه عدم و نیستی راه ندارد و حقیقت بسیط و محض است و از آنجا که هر نوع کمال که قابل تصور باشد از وجود برمی خیزد هر صفت کمالی را به طور مطلق داراست مثلا صفت قدرت الهی مطلق است یعنی ذره ای شائبه عدم قدرت و عجز در ذاتش راه ندارد ویا علم الهی نیز مطلق است یعنی ذره ای شائبه عدم علم و جهل در ذات اقدسش راه ندارد .اوست که به موجودات وجود می دهد و کمالات موجودات نیزتجلی کمالات الهی است بنابر این هر نوع کمال موجودات که وجود نیز یکی از کمالات آنها است در ذات خدا وجود دارد (بسیط الحقیقة کل الاشیاء و لیس بشی منها؛تمام کمالات مخلوقات در ذات الهی هست ولی خداوند هیچ یک از آنها نیست) زیرا خود به آنها افاضه نموده است علی علیه السلام در نهج البلاغه می فرماید :...داخل فی الاشیاء لا بالمما زجه خارج عن الاشیاء لا بالمباینة ؛ خداوند داخل در اشیا هست ولی با آنها ممزوج نمی گردد و خارج از اشیا نیز هست ولی مباین و متضاد با آنها نیست.پس خداوند به تمام وجود موجودات و کمالات آنها علم و احاطه دارد و همه موجودات در محضر الهی حاضر هستند .خلاصه کلام این که فعل خدا همان و علم خدا همان ، دو چیز جدا از هم نیستند.
    ر.ک.نهایة الحکمة ، محمد حسین طباطبایی ،مرحله دوازدهم.

    ویرایش توسط زمزم : ۱۳۸۸/۱۱/۱۹ در ساعت ۲۳:۰۸
    این بقیةالله التّی لا تخلوا من العترة الهادیة!!

  9. صلوات ها 3


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    ایمان ، اخلاق ، عمل ، امر به معروف و نهی از منکر
    نوشته
    1,947
    حضور
    3 روز 22 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    20
    آپلود
    0
    گالری
    75
    صلوات
    10621



    اگر يك‌ سر موي‌ برتر پرم‌
    فروغ‌ تجلي‌ بسوزد پرم‌




    منظور از فروغ تجلی چیست؟

    آیا فروغ تجلی در آسمان متمرکز شده است؟
    در مورد این شعر لطفا توضح دهید.




    قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ

    قال الامام الباقر (ع): ان حدیثنا یحیی القلوب


    صبا از نكهت كویت نسیمی سوی ما آورد
    ز سوز شعلة شوقت چو تاب افتاد در دلها

    بار الها: از تو پوزش می خوام که به اصرار می خواستم اراده خودم بر زندگیم حاکم باشه!خدایا اینک سکان زندگی طوفان زده ام را به تو می سپارم!باشد که آرامش نتیجه این اعتماد و توکل باشد.من وثق بالله اراه السرور و من توکل علیه کفاه الامور

  11. #6

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    2,644
    حضور
    1 روز 12 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11247



    نقل قول نوشته اصلی توسط نیایش سبز نمایش پست ها
    اگر يك‌ سر موي‌ برتر پرم‌
    فروغ‌ تجلي‌ بسوزد پرم‌




    منظور از فروغ تجلی چیست؟

    آیا فروغ تجلی در آسمان متمرکز شده است؟
    در مورد این شعر لطفا توضح دهید.



    «تجلي» كه‌ از كلمات‌ قرآني‌ است‌ به‌ معناي‌ پيدا شدن‌ و آشكار شدن‌ است‌ و در قرآن‌ مجيد 2 بار به‌ كار رفته‌ است. يك‌ بار راجع‌ به‌ روز است‌ كه‌ رخ‌ نمايد و آشكار شود و بار ديگر تجلي‌ الهي‌ است‌ كه‌ در عرفان‌ و خاصه‌ ادبيات‌ عرفاني‌ بارها به‌ كار رفته‌ است‌ و در اصطلاح‌ ارباب‌ ادب‌ و عرفان‌ اشاره‌ است‌ به‌ پرتو الهي‌ كه‌ هيچ‌ موجودي‌ را تاب‌ آن‌ نيست‌ و در سوره‌ اعراف‌ از آن‌ گفتگو شده‌ كه‌ پروردگار بر كوه‌ طور تجلي‌ مي‌كند و كوه‌ فرو مي‌ريزد و موسي‌ بيهوش‌ مي‌افتد، آن‌گاه‌ پس‌ از اين‌ تجلي، احكام‌ عشره‌ (دهگانه) بر موسي‌ (ع) نازل‌ مي‌شود. آمده‌ است‌ كه‌ موسي‌ (ع) از خداوند استدعا كرد كه‌ خود را به‌ او بنماياند. خداوند در پاسخ‌ او گفت: هرگز مرا نخواهي‌ ديد. ولي‌ به‌ كوه‌ بنگر، اگر بر جاي‌ خويش‌ آرميده‌ و استوار ماند، بدان‌ كه‌ مرا خواهي‌ ديد: «فلما تجلي‌ ربه‌ للجبل‌ جعله‌ دكا خر موسي‌ صيعما( »چون‌ پروردگارش‌ بر كوه‌ تجلي‌ كرد، كوه‌ خود را خرد و پاشان‌ كرد و موسي‌ (ع) بيهوشي‌ در افتاد.)‌


    همچنين‌ است‌ در شب‌ معراج‌ آنگاه‌ كه‌ سالار بيت‌الحرام، رسول‌ گرامي‌ اسلام‌ (ص) به‌ حامل‌ وحي، جبرائيل‌ مي‌فرمايند: چرا از همراهي‌ من‌ باز مي‌ماني‌ و راهت‌ را جدا مي‌كني؟ جبرئيل‌ پاسخ‌ مي‌دهد:‌
    اگر يك‌ سر موي‌ برتر پرم‌
    فروغ‌ تجلي‌ بسوزد پرم‌
    بوستان‌ سعدي
    در شعر بزرگاني‌ چون‌ حافظ‌ و مولانا از اين‌ تجلي‌ عشق‌ الهي‌ بارها سخن‌ رفته‌ و پس‌ از آن‌ نيز در ادبيات‌ عرفاني‌ و مذهبي‌ از فروغ‌ تجلي‌ و نتايج‌ آن‌ نشانه‌هاي‌ زيادي‌ به‌ چشم‌ مي‌آيد. در اين‌ ميان‌ ابوطالب‌ كليم‌ كاشاني‌ (1061 994) از سرچشمه‌ گواراي‌ عرفان‌ و تصوف‌ جرعه‌هايي‌ پاك‌ و زلال‌ به‌ ارمغان‌ نهاده‌ است.‌
    در ديوان‌ كليم‌ از غزلهاي‌ اواسط‌ آن‌ بتدريج‌ شاعر نگاهي‌ از سر شوق‌ و ذوق‌ به‌ مسائل‌ عارفانه‌ دارد و در واقع‌ عشق‌ الهي‌ در كلمات‌ و ابياتش‌ متجلي‌ مي‌شود. چنان‌ كه‌ خود گويد: ‌
    اي‌ دل‌ ز خانه‌ تن، فكر سفر نداري‌
    پروانه‌اي، ندانم‌ بهر چه‌ پرنداري‌
    از كنج‌ گلخن‌ تن، عزم‌ وطن‌ نكردي‌
    اي‌ اخگر فسرده، شوق‌ شرر نداري‌
    صائب‌ تبريزي‌ از پيشگامان‌ سبك‌ و طرز شعر موسوم‌ به‌ هندي‌ كه‌ خود تعبيرات‌ و اشارات‌ نغزي‌ در باب‌ معنويات‌ و عواطف‌ عارفانه‌ دارد در باب‌ شاعر هم‌روزگار و همطرازش‌ كليم‌ كاشاني‌ مي‌گويد:‌
    هر كسي‌ برق‌ تجلي‌ را نمي‌داند زبان‌
    چون‌ ابوطالب‌ كليمي‌ از كجا پيدا كنم‌
    اين‌ تعريف‌ و تمجيد از سوي‌ شاعري‌ كه‌ «استغنا و بي‌نيازي‌ از خلق‌ و مال‌ و اموال‌ دنيايي» را نه‌ تنها در شعر كه‌ در زندگي‌ وجهه‌ همت‌ خويش‌ ساخته، روشنگر حقيقتي‌ است‌ كه‌ مي‌تواند باب‌ جديدي‌ از تحقيق‌ در شعر كليم‌ را بگشايد.‌
    در اين‌ نوشته، تنها به‌ برخي‌ اشارات‌ كليم‌ به‌ مباحث‌ عرفاني‌ توجه‌ مي‌شود و حديث‌ مفصل‌ را به‌ مقاله‌اي‌ و فرصتي‌ ديگر وا مي‌گذاريم.‌
    دوري‌ از شهرت‌ و نام‌ كه‌ در شعر شاعران‌ عارف‌ مسلكي‌ چون‌ حافظ‌ نمونه‌هاي‌ زيادي‌ دارد، در ابياتي‌ از كليم‌ مشاهده‌ مي‌شود.‌
    شهرت‌ كه‌ باشد آفت، نزديك‌ هر خردمند‌
    داني‌ كه‌ آن‌ كدام‌ است؟ اظهار زندگاني‌
    كه‌ به‌ حديث‌ قدسي‌ رسوم‌ در كتاب‌ صوفي‌ نظر دارد كه‌ چنين‌ است: «الشهره`‌ آفه»`‌
    پرهيز از رياكاري‌ و زهدورزي‌ در شعر كليم‌ نيز آمده‌ و آن‌ هم‌ با تعابيري‌ انتقادي‌ و گاه‌ تند.‌
    ريزند زهدكيشان، خون‌ در لباس‌ تقوي‌
    شمشير اين‌ دليران، جا در عصا گرفته‌
    و يا در بيتي‌ ديگر چنين‌ زاهدان‌ رياكار را به‌ سخره‌ مي‌گيرد:‌
    استاد خواهد او همه‌ كسب‌ هوا كند‌
    زاهد ز بس‌ به‌ مكتب‌ تعليم‌ كودن‌ است‌
    خاموشي‌ و رازداري‌ از اصول‌ اساسي‌ تصوف‌ و عرفان‌ به‌ شمار مي‌آمده‌ و همواره‌ اهل‌ تصوف‌ در كتب‌ نثر و نظم‌ مريدان‌ و نوآمدگان‌ طريق‌ را به‌ اين‌ امر سفارش‌ و تاكيد مي‌كرده‌اند.‌
    همچنين‌ است‌ در شب‌ معراج‌ آنگاه‌ كه‌ سالار بيت‌الحرام، رسول‌ گرامي‌ اسلام‌ (ص) به‌ حامل‌ وحي، جبرائيل‌ مي‌فرمايند: چرا از همراهي‌ من‌ باز مي‌ماني‌ و راهت‌ را جدا مي‌كني؟ جبرئيل‌ پاسخ‌ مي‌دهد:‌ اگر يك‌ سر موي‌ برتر پرم‌
    فروغ‌ تجلي‌ بسوزد پرم‌

    كليم‌ چون‌ بزرگان‌ پيشين‌ خود به‌ تقابل‌ عشق‌ و عقل‌ اشاره‌ كرده‌ و در سير و سلوك‌ طريق‌ الي‌ الله‌ همواره‌ مدد پير را توصيه‌ نمي‌كند و رنج‌ و رياضت‌ شخص‌ طالب‌ را بيش‌ از هر چيز قابل‌ اهميت‌ مي‌داند.‌
    به‌ راه‌ عشق‌ كه‌ هرگز به‌ سر نمي‌آيد‌
    به‌ غير گم‌ شدن‌ از راهبر نمي‌آيد‌
    هميشه‌ عقل‌ در اصلاح‌ نفس‌ عاجز بود‌
    كه‌ پندگوي‌ به‌ ديوانه‌ برنمي‌آيد‌
    از جمله‌ اصطلاحات‌ عرفاني‌ اين‌ كه‌ در شعر كليم‌ بارها به‌ كار رفته‌ مي‌توان‌ به‌ واژه‌هايي‌ چون‌ چاه‌ زنخدان، خلوت، پير طريق، دُرد، وحدت، كفر، شاهد، حيرت‌ و تعلق‌ اشاره‌ كرد.‌

  12. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. جمع بندی وسواس در عمل به فرایض واجبی دین یا دقت عمل در ان؟؟؟؟
    توسط fagatbakhodabash در انجمن اخلاق فردی
    پاسخ: 6
    آخرين نوشته: ۱۳۹۴/۰۵/۲۴, ۱۰:۰۳
  2. جمع بندی معنای این جمله علامه چیست؟؟؟؟
    توسط ذکر یونسیه در انجمن مسائل عرفان نظری
    پاسخ: 4
    آخرين نوشته: ۱۳۹۴/۰۲/۰۱, ۰۷:۵۴
  3. جمع بندی خلیفه الله؟؟؟؟
    توسط mlr2010 در انجمن امام شناسی
    پاسخ: 4
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۶/۰۶, ۲۲:۵۸
  4. خواندن ترجمه قرآن بهتر است یا عربی آن؟؟؟؟
    توسط ایمان77 در انجمن اصول و معارف دين در قرآن
    پاسخ: 5
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۵/۱۴, ۰۲:۰۵

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود