جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: مادر وهب و حضرت ابراهیم (ع)

  1. #1

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    7
    حضور
    2 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    24

    پرسش مادر وهب و حضرت ابراهیم (ع)




    به نام خالق آدم
    سلام به همه ی بچه های گل و بلبل اسک دینی !

    آقا یه سوال داشتم !

    هممون داستان سر بریدن حضرت اسماعیل رو شنیدیم ، بار ها و بارها !
    داستان ام وهب رو هم تو مختار نامه دیدیم !

    حالا من یه سوال می پرسم

    چرا پیامبر اولوالعزم که به درجه امامت رسیده نمی تونه از پسرش دل بکنه
    ولی ام وهب که چند صباحی از اسلام اوردنش نمی گذره راحت سر پسرش رو به سمت سپاه دشمن پرت می کنه و میگه :

    « در مرام ما زیبنده نیست چیزی را که در راه خدا داده ایم باز پس ستانیم. »

    آیا بندگی این مادر از ابراهیم خلیل الله (ع) بیشتر بوده ؟

    مسلما" نبوده ، اما چرا ابراهیم (ع) از بریدن سر پسر ناراحت بود ؟
    مادر وهب و حضرت ابراهیم (ع)

    شاید از حادثه می ترسیدیم

    تو به ما قدرت طوفان دادی



    پدر دو بخش دارد ؛ یک بخش بالای نی و دیگری سینه ی صحرا ،
    اما این که عمو چند بخش دارد را پدر می داند و خدا .

  2. صلوات ها 4


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,513
    حضور
    174 روز 13 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58282




    با نام و یاد دوست



    مادر وهب و حضرت ابراهیم (ع)




    کارشناس بحث: رئوف


  5. صلوات ها 4


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    علاقه
    مطالعه
    نوشته
    1,326
    حضور
    28 روز 14 ساعت 45 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3964

    عواطف بشری




    نقل قول نوشته اصلی توسط cheetah314 نمایش پست ها
    به نام خالق آدم
    سلام به همه ی بچه های گل و بلبل اسک دینی !

    آقا یه سوال داشتم !

    هممون داستان سر بریدن حضرت اسماعیل رو شنیدیم ، بار ها و بارها !
    داستان ام وهب رو هم تو مختار نامه دیدیم !

    حالا من یه سوال می پرسم

    چرا پیامبر اولوالعزم که به درجه امامت رسیده نمی تونه از پسرش دل بکنه
    ولی ام وهب که چند صباحی از اسلام اوردنش نمی گذره راحت سر پسرش رو به سمت سپاه دشمن پرت می کنه و میگه :

    « در مرام ما زیبنده نیست چیزی را که در راه خدا داده ایم باز پس ستانیم. »

    آیا بندگی این مادر از ابراهیم خلیل الله (ع) بیشتر بوده ؟

    مسلما" نبوده ، اما چرا ابراهیم (ع) از بریدن سر پسر ناراحت بود ؟
    مادر وهب و حضرت ابراهیم (ع)


    با سلام خدمت شما دوست گرامی

    در پاسخ به سوال شما توجه به این مطالب لازم است:

    - جایگاه حضرت ابراهیم به عنوان پیامبر الوالعزم بسیار بالاست. او دارای لقب خلیل الله است که نشانگر جایگاه خاص اوست.
    - این چنین نبود که حضرت ابراهیم بخواهد از انجام دستور الهی سرباز زند اما در فهم عملکرد حضرت ابراهیم توجه به یک مطلب حایز اهمیت است:
    - پیامبران نیز انسان هستند و دارای احساسات پاک بشری. یکی از مطلوب ترین و پاک ترین این احساسات، عاطفه والدین به فرزندشان است. پیامبران و امامان به عنوان افرادی که الگوی بشر هستند، باید دارای ویژگی های مثبت بشری باشند و این عاطفه در میان پیامبران و امامان به خوبی نمایان بوده است. مطلبی که حایز اهمیت است اینکه این محبت و عاطفه مانع از انجام دستور خداوند نشود و فرد به وظیفه خود عمل کند. در قضیه حضرت ابراهیم هم شاهد آن هستیم که ایشان علی رغم رابطه عاطفی شدیدی که نسبت به فرزندش داشت، باز هم او را به قربان گاه برد و دستور خداوند را اجرا کرد، هرچند بنا به مشیت الهی اسماعیل قربانی نشد.
    - مشابه این امور را در وقایع دیگر تاریخی نیز می بینیم، به طور مثال امام حسین نیز فرزند خود را به میدان رزم می فرستد، در حالیکه رابطه شدید عاطفی بین او و فرزندش وجود دارد ولی کمال در این است که این عاطفه و علقه قوی، آنها را از انجام وظیفه باز نمی دارد.
    - مورد دیگر زمانی است که فرزند پیامبر اکرم به نام ابراهیم فوت شد و حضرت در مرگ او گریستند. یکی از اطرفیان به حضرت عرض کرد یا رسول الله آیا شما هم در مرگ فرزندتان گریه می کنید؟ حضرت در پاسخ فرمودند: تدمع العین و یحزن القلب و لا نقول ما یسخط الرب، و انا بک یا ابراهیم لمحزونون‏ (1) چشم گریان، و دل محزون و اندوهناک است ولى سخنى که موجب خشم پروردگار گردد بر زبان جارى نخواهم ساخت، اما بدان اى ابراهیم که ما در فقدان و مرگ تو اندوهناک و محزون هستیم.
    این مسئله نشانگر پیغام اسلام است که در آن هم عواطف بشری در نظر گرفته می شود و هم اطاعت الهی وجود دارد. اسلام از مومنان نخواسته است تا عواطف پاک خود را نفی کنند و یا آنها را سرکوب نمایند.
    - یکی دیگر از مطالبی که باید مورد توجه قرار گیرد، شرایط متفاوت حضرت ابراهیم و ام وهب است. ام وهب در شرایط جنگ است و باید چنان عمل کند که روحیه نیروهای خودی، از بین نرود بلکه با توجه به پاسخ او امیدوارتر و با روحیه بالاتری پیکار کنند ، این در حالی است که حضرت ابراهیم در چنین شرایطی نبودند و می توانستند عواطف خود را بدون چنین ملاحظاتی بروز دهند.

    موفق باشید




    1. فروع کافى، ج 1، ص 55

  7. صلوات ها 4


  8. #4

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    4,062
    حضور
    21 روز 10 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11165



    مادر وهب و حضرت ابراهیم (ع)




    دلی که نشد خانه یاس نرگس

    خراب است و و یران صفایی ندارد








  9. #5

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    علاقه
    مطالعه
    نوشته
    1,326
    حضور
    28 روز 14 ساعت 45 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3964

    جمع بندی




    سوال:
    آیا بندگی این مادر وهب از ابراهیم خلیل الله (ع) بیشتر بوده ؟

    پاسخ :
    در پاسخ به سوال توجه به این مطالب لازم است:

    - جایگاه حضرت ابراهیم به عنوان پیامبر الوالعزم بسیار بالاست. او دارای لقب خلیل الله است که نشانگر جایگاه خاص اوست.
    - این چنین نبود که حضرت ابراهیم بخواهد از انجام دستور الهی سرباز زند اما در فهم عملکرد حضرت ابراهیم توجه به یک مطلب حایز اهمیت است:
    - پیامبران نیز انسان هستند و دارای احساسات پاک بشری. یکی از مطلوب ترین و پاک ترین این احساسات، عاطفه والدین به فرزندشان است. پیامبران و امامان به عنوان افرادی که الگوی بشر هستند، باید دارای ویژگی های مثبت بشری باشند و این عاطفه در میان پیامبران و امامان به خوبی نمایان بوده است. مطلبی که حایز اهمیت است اینکه این محبت و عاطفه مانع از انجام دستور خداوند نشود و فرد به وظیفه خود عمل کند. در قضیه حضرت ابراهیم هم شاهد آن هستیم که ایشان علی رغم رابطه عاطفی شدیدی که نسبت به فرزندش داشت، باز هم او را به قربان گاه برد و دستور خداوند را اجرا کرد، هرچند بنا به مشیت الهی اسماعیل قربانی نشد.
    - مشابه این امور را در وقایع دیگر تاریخی نیز می بینیم، به طور مثال امام حسین نیز فرزند خود را به میدان رزم می فرستد، در حالیکه رابطه شدید عاطفی بین او و فرزندش وجود دارد ولی کمال در این است که این عاطفه و علقه قوی، آنها را از انجام وظیفه باز نمی دارد.
    - مورد دیگر زمانی است که فرزند پیامبر اکرم به نام ابراهیم فوت شد و حضرت در مرگ او گریستند. یکی از اطرفیان به حضرت عرض کرد یا رسول الله آیا شما هم در مرگ فرزندتان گریه می کنید؟ حضرت در پاسخ فرمودند: تدمع العین و یحزن القلب و لا نقول ما یسخط الرب، و انا بک یا ابراهیم لمحزونون‏ (1) چشم گریان، و دل محزون و اندوهناک است ولى سخنى که موجب خشم پروردگار گردد بر زبان جارى نخواهم ساخت، اما بدان اى ابراهیم که ما در فقدان و مرگ تو اندوهناک و محزون هستیم.
    این مسئله نشانگر پیغام اسلام است که در آن هم عواطف بشری در نظر گرفته می شود و هم اطاعت الهی وجود دارد. اسلام از مومنان نخواسته است تا عواطف پاک خود را نفی کنند و یا آنها را سرکوب نمایند.
    - یکی دیگر از مطالبی که باید مورد توجه قرار گیرد، شرایط متفاوت حضرت ابراهیم و ام وهب است. ام وهب در شرایط جنگ است و باید چنان عمل کند که روحیه نیروهای خودی، از بین نرود بلکه با توجه به پاسخ او امیدوارتر و با روحیه بالاتری پیکار کنند ، این در حالی است که حضرت ابراهیم در چنین شرایطی نبودند و می توانستند عواطف خود را بدون چنین ملاحظاتی بروز دهند.

    1. فروع کافى، ج 1، ص 55


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود