جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: خودسازی آیت الله فقیه خراسانی

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    علاقه
    فلسفه.عرفان.مهدویت
    نوشته
    68
    حضور
    7 روز 1 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    22
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    355

    مطلب خودسازی آیت الله فقیه خراسانی




    بسم الله رحمن رحیم
    خودسازی آیت الله فقیه خراسانی

    خودسازی آیت الله فقیه خراسانی

    آیت الله فقیه خراسانی دارای استعدادی بسیار سرشار، علاقه مند به فراگیری علوم و معارف، بی علاقه به زخارف مادی و بالاتر از همه روحیه قوی ایمانی و حافظه بسیار قوى

    آیت الله فقیه خراسانی دارای استعدادی بسیار سرشار، علاقه مند به فراگیری علوم و معارف، بی علاقه به زخارف مادی و بالاتر از همه روحیه قوی ایمانی و حافظه بسیار قوى ایشان می فرمودند: «حافظه من در حوزه اصفهان زبان زد طلاب بود؛ به گونه ای که پس از یک سال می توانستم درس استاد را بدون کم و زیاد تقریر نمایم و لذا آیت الله بروجردی که آن زمان در اصفهان بودند، در برخی از درس ها که نمی توانستند شرکت کنند از تقریرات و نوشته من کمک می گرفتند و به آن اعتماد می کردند.

    یکی از شاگردان معظم له که در سال های پایان عمر آن بزرگوار، توفیق درک محضرشان را پیدا کرده بود می گوید به جرأت می توانم ادعا کنم که در این وادی گوی سبقت را از دیگران ربوده و تاکنون کم تر شخصیتی را همانند ایشان در این جهات سراغ دارم. توجه به خودسازی و تزکیه نفس از دوران کودکی تا روزهای آخر عمرشان مشهود بوده است.

    شاگرد معظم له به نقل از ایشان می فرمایند: «در سنین کودکی همراه با مادرم در کوچه که گذر می کردیم من روی دیوارهای کوتاه گِلی در کنار جاده راه می رفتم و گاهی به زمین می خوردم. وقتی مورد اعتراض مادر قرار می گرفتم به ایشان می گفتم که می خواهم عبور از صراط را تمرین کنم». این برداشت شیرین کودکانه مشخص می کند که از همان ایام، این بزرگوار تاریخ تشیع خودسازی را مد نظر داشته اند.

    در جای دیگری برای مبارزه با هوای نفس می فرمودند: «هرگاه غذای مطبوع، یا لباس مرغوبی به دستم می رسید،‌ آن را کنار می گذاشتم و خطاب به نفس می گفتم: شرط استفاده از این غذا و لباس به جا آوردن فلان عمل عبادى یا امساک یا شب زنده داری است، وقتی آن عمل را انجام می دادم آن لباس و غذا را به طلاب دیگر می دادم و خودم از غذای ساده و لباس معمولی استفاده می کردم و به نفس خطاب کرده می گفتم: که نباید همیشه تو بر من حاکم باشی و خواسته های خودت را به من تحمیل کنى، من هم در مبارزه باید سر تو کلاه بگذارم و غالب شوم.

    آیت الله فقیه خراسانی توجه تمام و کمالی به دعاها، مناجات ها و آیات شریف قرآن مجید داشتند و باطرح آنها بر روی منابر مخاطبانش از مضامین آن ها متأثر می شدند و آثار آن مضامین در وجودشان مشاهده می گردید. بررسی این جهات به گونه ای نیست که بتوان با زبان توصیف کرد، یا با قلم به رشته تحریر درآورد.

    از دیگر صفات بارز و برجسته در زندگی این عالم فرهیخته می توان به تواضع، ساده زیستى، محبت و علاقه خاص ایشان به طلابِ موفق و تشویق آنان به ادامه تحصیل، نشست و برخاست با مردم عادی از اقشار مختلف، رسیدگی به ضعفا و بی نوایان، احترام زیاد ایشان به سادات و ذریه ی حضرت زهرا(س)، گریزان بودن از القاب و عناوین ظاهرى، تلاش زیاد برای رفع مشکل دیگران حتی اقلیت های مذهبی و صدها جهات دیگر، اشاره کرد و به راستی خود را در پیشگاه پروردگار حاضر می دانست و از هرگونه وابستگی به ماسوی الله بر حذر بود.

    هرگاه کسی می خواست دست ایشان را ببوسد، ایشان امتناع می فرمود و اگر در این هنگام نگاهشان به یکی از سادات می افتاد، به آن شخص می گفتند: «دست این سید را ببوس، نه دست من را که خود را نوکر سادات می دانم.

    در برنامه های عبادى علاوه بر واجبات که با توجه خاصی انجام می دادند، خود را موظف به عمل به مستحبات در حدّ توان می دانستند. هرگاه نافله ای از ایشان فوت می شد، مقید بودند قضای آن را به جا آورند. روز اوّل هر ماه مقید به خواندن نماز اول ماه بودند و به دیگران نیز تذکر می دادند.

    در لیلة الرغائب تا اواخر عمر شریفشان نمازهای مخصوص بین مغرب و عشا را ترک نکردند. در یکشنبه های ماه ذی قعده نماز توبه را می خواندند و دیگران را نیز به خواندن آن یادآور می شدند. هرگاه خبر درگذشت یکی از مۆمنین به ایشان می رسید، مقید بودند نماز لیلةالدفن برایش بخوانند. زبانشان غالباً مشغول ذکر بود.

    در رکعت اول نمازهای واجب سوره های نسبتاً طولانی را بعد از سوره ی حمد می خواندند و در دعاهای پس از پایان منبر بیشتر به ادعیه مأثوره از قبیل دعاهای موجود در زیارت امین الله، و دعای مخصوص شب نیمه شعبان: «أللهمّ اقسم لنا من خشیتک...» و دعای معروف: «أللّهمّ ارْزُقنا توفیق الطّاعة...» توجه داشتند و از این دعاها استفاده می کردند.
    ________________
    منبع:سایت حوزه نت
    تهیه و فرآوری: فریادرس- گروه حوزه علمیه تبیان
    قال رسول الله(ص):مَنْ ماتَ لا يَعرِفُ اِمامَهُ مَاتَ مِيتَةً جَاهِليَّةً
    رسول خدا(ص)فرمود: «هر کس در حالي که امام خودش را نمي شناسد بميرد، به مرگ جاهليت مرده است».
    الغيبة، ص 129؛ کمال الدين و تمام النعمة، ج 2، ص 409، ح 9.
    آموزش مجازی مهدویت:Mahdaviat.org

  2. صلوات


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود