صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: لذت عبادات را بچشیم!

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    علاقه
    فلسفه.عرفان.مهدویت
    نوشته
    68
    حضور
    7 روز 1 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    22
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    355

    مطلب لذت عبادات را بچشیم!




    بسم الله رحمن رحیم

    با سلام به همه ی دوستان. این موضوع رو بر اساس سوالی که از سایت تبیان از
    آقای روحانی
    کردم نوشتم باشد که برای دوستان مفید افتد!!

    سوال : چگونه باید در عباداتمون بخصوص در نماز و قرائت قران لذت معنوی ببریم؟

    پاسخ : با سلام. برای اینکه از عبادات لذت ببریم لازم است در درجه ی اول عبادات را با حضور قلب انجام دهیم. یعنی هنگام عبادت به گونه ای مشغول نماز و قرائت قرآن و دعا و ... باشیم که تمام حواسمان به عبادت باشد. این طور احساس کنیم که در محضر بزرگی هستیم و او را می بینیم. اگر نزد استاد ویا شخص محترمی باشیم؛ چگونه با او صحبت می کنیم؟ آیا در حال صحبت کردن با او نگاهمان به اطراف است و به صحبتهای دیگران هم توجه می کنیم؟ یا ادب حضور را رعایت می کنیم و تمام توجهمان به آن بزرگ است؟ امام علی علیه السلام می فرمایند طوری خداوند را عبادت کن که گویا او را می بینی و اگر تو او را نمی بینی او که تو را می بیند. سیره ی پیامبر اکرم و ائمه ی اطهار علیهم السلام همین بوده که وقتی عبادت می کردند، از اطراف خود بی خبر بودند و حتی شنیده اید که وقتی می خواستند تیر از پای امیر مو منان بیرون بکشند، می دانستند که فقط در حال نماز این امر امکان پذیر است. حتی بزرگانی که در محضر ایمه ی اطهار شاگردی کرده اند به این درجات رسیده اند. حضرت آیت الله بهجت هنگام سلام نماز از اینکه این لذت معنوی را از دست می دادند، می گریستند. بنابراین باید بخواهیم و تمرین کنیم تا به تدریج این لذتها شامل حال ما بشود.
    حضور قلب در نماز عواملی دارد كه به مهم ترین آن‌ها اشاره می‌كنیم:

    1
    -اهمیت دادن به نماز. عارف بزرگ میرزا جوا آقا ملكی تبریزی (ره)می‌گوید: "حضور قلب سببش همّت آدمی است، زیرا قلب تابع همّت بوده و اگر همّت نماز باشد،‌ قلبت هم نزد نماز حاضر خواهد بود و اگر همتت در پی چیز دیگری بوده است،‌ قلبت هم غافل از نماز و نزد آن چیز خواهد بود، چون خداوند برای هیچ كس دو قلب قرار نداده است و برای احضار قلب در نماز جز این كه همتت را متوجه نماز سازی راه دیگری نیست".[2]

    2- احساس و درك عظمت و بزرگی خدا. درك عظمت و بزرگی هر كسی بستگی به مقدار شناخت و معرفت به او دارد. هر مقدار این شناخت بیشتر شود،‌ بزرگی و عظمت او بیشتر جلوه گر خواهد شد. اگر كسی به عظمت و بزرگی خدا پی ببرد، ‌طبعاً‌ خضوع و خشوع بیشتری در پرستش و عبادت خواهد داشت.

    امیرالمؤمنین(ع) در وصف عارفان و خدا پرستان واقعی فرمود: "عظم الخالق فی أنفسهم فصغر ما دونه فی أعینهم؛[3] آنان خدا را به عظمت و بزرگی شناخته اند. بنابراین هر چه غیر او است، در نظرشان كوچك جلوه می‌كند".

    3
    ـ جلوگیری از هرزگی قوه خیال: یكی از بزرگترین عوامل حواس پرتی در نماز،‌ هرزگی و پراكندگی قوه خیال است. اگر قبل از نماز چند دقیقه ای به وسیله ذكر خدا و مناجات و خواندن نمازهای مستحبی و تلاوت قرآن، خود را آماده نماز كنیم،‌ ذهن از حواس پرتی و پراكندگی و از توجه به كثرت، به سوی وحدت منعطف می شود،‌ در نتیجه در نماز فكر انسان به این طرف و آن طرف متوجه نمی شود. كسی كه قبل از نماز با دیگری بگو مگو و بحث داشته یا خوشحال یا ناراحت شده، اگر فوراً وارد نماز شود، نمازش تحت تأثیر آن افكار خواهد بود و حضور قلب نخواهد داشت.

    4
    - توجه به معانی الفاظ نماز و تفكر در افعال نماز مانند ركوع و سجود و این كه نمازگزار بداند چه می‌گوید و چه می‌كند.

    5
    ـ طول دادن و با تأنی خواندن نماز: اگر كسی ركوع و سجود را مقداری طولانی كند و با حال خوشی اذكار و سجود را بگوید، در حضور قلب مؤثر خواهد بود.

    6
    - ترك گناه یكی از مهم ترین عوامل توفیق در حضور قلب در نماز است. كسی كه اهل معصیت وگناه باشد،‌ توفیق بازیابی به درگاه خدا نمی یابد.

    7
    - بعضی از آداب نماز مانند سر وقت خواندن و مواظبت بر وقت نماز و به حالت كسالت داخل نماز نشدن و ... در نماز مؤثر است. مسواك زدن،‌ انگشتر به دست كردن،‌ عطر زدن و ...

    8- دوری از غذاهای شبهه ناك و حرام و اموالی كه از طریق غیر مشروع به دست می آید در حضور قلب و ایجاد آمادگی درونی برای نماز و سخن گفتن با خدا بسیار موثر است


    [1]. من لا یحضره الفقیه، ج‏1، ص: 303.
    [2]. اسرار الصلاة، ص 301.
    [3]. نهج البلاغه، خطبه 193 صبحی صالح.
    موفق باشید.

    عزیزان یه صلوات براش بفرستین

    ممنون میشم اگه دوستان تجربه ها و راه کار های خودشون رو در عبادات بگن تا ماهم فیض ببریم!
    یا مهدی
    قال رسول الله(ص):مَنْ ماتَ لا يَعرِفُ اِمامَهُ مَاتَ مِيتَةً جَاهِليَّةً
    رسول خدا(ص)فرمود: «هر کس در حالي که امام خودش را نمي شناسد بميرد، به مرگ جاهليت مرده است».
    الغيبة، ص 129؛ کمال الدين و تمام النعمة، ج 2، ص 409، ح 9.
    آموزش مجازی مهدویت:Mahdaviat.org

  2. صلوات ها 5


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۱
    علاقه
    مطالعه
    نوشته
    1,006
    حضور
    69 روز 20 ساعت 3 دقیقه
    دریافت
    43
    آپلود
    28
    گالری
    50
    صلوات
    6217

    مطلب لذت عبادت در جوانی است!




    لذت عبادات را بچشیم!
    سلام علیکم
    يکي از پاسداران امام راحل که مدتي شب ها در بيمارستان مراقب ايشان بوده نقل مي کند: «حضرت امام(ره) شب ها معمولا دو ساعت مانده به اذان صبح بيدار بودند. يک شب متوجه شدم که ايشان با صداي بلند گريه مي کنند؛ من هم متاثر شدم و شروع کردم به گريه کردن. ايشان که براي تجديد وضو بيرون آمده بودند متوجه من شدند و فرمودند: فلاني تا جواني قدر بدان و خدا را عبادت کن. لذت عبادت در جواني است؛ انسان وقتي پير مي شود دلش مي خواهد خدا را عبادت کند؛ اما حال و تواني برايش نيست.»
    برگرفته از کتاب برداشت هايي ازسيره امام خميني(ره)
    و لذا یک شعری هم هست:
    در جوانی پاک بودن شیوه پیغمبر یست

    و ر نه هر گبری به پیری می شود پرهز گار



    ویرایش توسط محمدی : ۱۳۹۲/۰۳/۰۳ در ساعت ۱۴:۳۷
    گفتم که مرا برکاتی بفرست
    گفتا که تو اول حسناتی بفرست
    گفتم حسنات من بٌوّد حٌب علی
    گفتا بر جمالش صلواتی بفرست

  5. صلوات ها 7


  6. #3

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۱
    علاقه
    روانشناسی دینی
    نوشته
    1,087
    حضور
    75 روز 6 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    79
    آپلود
    3
    گالری
    5
    صلوات
    6907



    با سلام

    از راههای میانبر برای نزدیک شدن به خداوند و در نهایت لذت بردن از مناجات با حق تعالی ، اهمیت دادن به نماز است.


    یعنی سعی در اول وقت خواندن ، مقداری توجه به معنای نماز ، حالا یه تسبیح حضرت فاطمه (س) برای تزیین نماز برای خداوند ان شاءالله گام خوبیست.
    افسوس که آنچه برده ام باختنی ست
    بشناخته ها تمام نشناختنی ست
    برداشته ام هر آنچه باید بگذاشت
    بگذاشته ام هر آنچه برداشتنی ست...
    خواجه نصیر الدین طوسی

  7. صلوات ها 4


  8. #4

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    2,182
    حضور
    17 روز 13 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15131



    برای حضور قلب در نماز،مراتبی وجود دارد. یکی از ابتدایی ترین مراتب که می توان از آن برای کسب مراتب بالاتر بهره برد این است که انسان در حال نماز بداند که ثنا وعبادت خدا را می کند ودائما این امر را به خود متذکر شود که من در حال عبادت خدا هستم
    در واقع ما لااقل اگر متوجه نمی شویم که چه می گوییم به همین اندازه بدانیم که با که می گوییم همین که خداوند امر فرموده که با چنان الفاظ وافعالی در نماز عبادتش را بجا آوریم برای ما اطمینان بخش است که خداوند برای ثنای خودش بهترین نوع عبادت را گزینش کرده است پس لا اقل ما هر چند متوجه اصل معنا نیستیم متوجه این امر باشیم که الفاظ وافعال را برای خدا ودر برابر او بجا می آوریم تمرین در این امر ما را کمک خواهد کرد که به مراتب بالاتر نائل شویم.«انشاالله»

    ویرایش توسط سینا : ۱۳۹۲/۰۳/۰۴ در ساعت ۰۰:۴۹

  9. صلوات ها 4


  10. #5

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    2,182
    حضور
    17 روز 13 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15131





    اگر کمی دقت کنیم می بینیم که در روابط معمولی وعادی که با دیگران داریم وقتی با ما صحبت می کنند بر خود لازم می دانیم که به صحبتشان گوش دهیم چرا که آنها را حاظر می دانیم ویک لحظه غفلت از آنها را بی ادبی تلقی می کنیم حال اگر همین نظر کوتاه را برای حضور خداوند بزرگ وهمیشه حاضر داشته باشیم کم کم خواهیم توانست حضور پر رنگش را در نماز ؛پر رنگ تر ببینیم.
    همانطور که گفتیم این امر ابتدایی ترین روش برای کسب حضور قلب است والبته برای همه میسور وممکن می باشد.

    دائما به قلب خود بگو که تو برای خداوند نماز می خوانی ودر برابر او ایستاده ای.

    در واقع این نوع حضور قلب حضور قلبی است اجمالی، باشد که با کسب آن خداوند توفیق حضور قلب تفصیلی را نیز به ما عنایت کند.

    ویرایش توسط سینا : ۱۳۹۲/۰۳/۰۴ در ساعت ۰۰:۵۶

  11. صلوات ها 5


  12. #6

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    2,182
    حضور
    17 روز 13 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15131



    یکی از پرثمرترین راهکارها برای کسب حضورقلب در نمازمراقبه از وقت است چراكه عهد معهود و ميعاد موعود حق است .

    وبهترین وقت نماز همان اول وقت خواندن نماز است که در آن نورانيتى است كه در ديگر اوقات نيست بنابراین لازم است اشتغالات خود را در این اوقات كم كنیم بلكه قطع كنیم .وبرای خواندن نماز؛ وقت اول را تحت هر شرایطی خالی کنیم.

    ویرایش توسط سینا : ۱۳۹۲/۰۳/۰۴ در ساعت ۰۰:۵۹

  13. صلوات ها 6


  14. #7

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    علاقه
    گفتگو در مباحث معرفتی
    نوشته
    6,663
    حضور
    32 روز 3 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    23682



    سلام
    لذت به طهارت روح و جسم و شوق به مناجات حاصل می شود ان شاء الله
    والله الموفق

    هردو عالم یک فروغ روی اوست




  15. صلوات ها 4


  16. #8

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    2,182
    حضور
    17 روز 13 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15131



    همانطور که در پست های قبلی اشاره شده یکی از راه های کسب حضورقلب در نماز، مبارزه جدّي با هجوم افكار پراكنده و آشفته است. براي دفع هجوم اين افكاربايد علل و اسباب آن را يافت و از بين برد. علل هجوم اين افكار دو نوع است: 1ـ خارجي، 2ـ داخلي.
    علل داخلی همان علتهایی است که در واقع یک لحظه از ذهن نمازگزار بیرون نمی رود ونمازگزار به دلیل انسی که با امور زندگی روزمره پیدا کرده است وجایگاهی که آن امور در قلبش بازکرده است یک لحظه نمی تواند آن افکار را از خود دور کند بنابراین مبارزه با این عوامل سخت تر است نسبت به سایر علل. در این مرحله لازم است که ما در حال نماز بعد از بیان هر لفظی،ذهن خود را متوجه معنای آن نماییم تا کم کم وبه مرور زمان بتوانیم با این نوع آشفتگی ذهن مبارزه نماییم. همزمان با ازبین بردن عوامل داخلی افکار بر ما لازم است که از امر خارجی که باعث پراکندگی ذهن می شود نیز دوری کرد.





  17. صلوات ها 4


  18. #9

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۱
    علاقه
    مطالعه
    نوشته
    1,006
    حضور
    69 روز 20 ساعت 3 دقیقه
    دریافت
    43
    آپلود
    28
    گالری
    50
    صلوات
    6217

    مطلب لذت عبادت در نماز




    سلام و عرض ادب خدمت استاد سینا
    خیلی ها شاید از نماز لذت نبرند و این مسئله خوبی نیست! و شاید راه های رسیدن لذت بردن از عبادت را ندانند بنده طی تحقیقاتی که در این روز های اخیر داشتم در رابطه لذت عبادت به مسائل و روایت جالب و خواندنی برخورد کردم که با خودم گفتم: دوستان عزیز را هم از این خواندن این مطالب محروم نکنم!
    روزي حضرت موسي بن عمران(ع) در راه به جواني بي ادبي برخورد كرد. آن جوان در كمال وقاحت و بي شرمي گفت:
    «اي موسي! من آنچه را خداي تو گفته به جا بياور، انجام نخواهم داد و آنچه را كه امر كرده ترك كنم، به جا خواهم آورد. از طرف من به او بگو كه تو هم به هر نحوي مي خواهي مرا عقوبت كن.» حضرت موسي(ع) از او صورت برگرداند و به راه خويش ادامه داد تا اين كه روزي در حال مناجات، خداوند متعال به او فرمود: «ما پيغام آن جوان را كه به تو داده بود تا به ما برساني شنيديم گرچه تو شرم داشتي كه آن پيغام را به ما برساني. از طرف ما نيز اين پيام را به آن جوان برسان و به او بگو ما تو را به عقوبتي مبتلاساخته ايم كه بالاتر از آن تصور نيست. اما اكنون درد آن را درك نمي كني. روزي درد آن را مي فهمي كه راه گريزي برايت نيست.
    حضرت موسي(ع) عرض كرد: پروردگارا! من آن جوان را بسيار سرحال و خرسند ديدم و در او هيچ گونه گرفتاري مشاهده نكردم. خطاب شد: اي موسي! هر گاه من به بنده اي غضب كنم، بزرگترين عقوبتي كه به او مي كنم، آن است كه لذت عبادت خود را از او مي گيرم تا در اثر عدم لذت از عبادت من را ترك عبادت كند و مستحق عقوبت دائم و خلود در آتش جهنم شود و اين جوان را به چنين عقوبتي مبتلانموده ام، ولي اكنون متوجه نيست و به زودي متوجه خواهد شد.
    راه اصلي رسيدن به لذت عبادت، خودسازي و ترک لذت هاي نفساني و مبارزه با خواهش هاي افراطي و کسب معرفت خداوند و عشق به او و حضور قلب است. زيرا لذت بردن از نماز مستقيما معلول حضور قلب و معرفت خداوند و عشق به او است, ولي کسي در معرفت و عبادت موفق است که با نفس خود مبارزه و جهاد اکبر داشته باشد.
    بنابراين اگر از نماز لذت نمي بريم يکي به خاطر اين است که در بخش تخليه نفس و نفي موانع خوب عمل نکرده ايم و لذت و هواهاي نفساني و گناه در قلب ما مانعيت ايجاد کرده است و ديگري هم به خاطر اين است که در بخش اثباتي خودسازي در معرفت خداوند و عشق به او و حضور قلب نکوشيده ايم.
    ما دو نوع لذت داريم. لذت هاي دنيوي و مادي، لذت هاي معنوي. اين دو نوع لذت در مقابل هم قرار دارند. اگر كسي بخواهد از معنويت لذت ببرد، بايد از دنيا دور و از لذت هاي مادي فاصله بگيرد، وقتي ما با گرايش افراطي به دنيا و لذت هاي آن از خدا دور مي شويم، نتيجه طبيعي آن اين است كه ديگر از انس با خدا و قرب به او لذت نمي بريم.
    گرايش افراطي به دنيا و لذت طلبي افراطي و در نتيجه آن گناه, بزرگترين مانع و حجاب انسان در کسب لذت هاي معنوي خواهد بود.
    اوج لذت هاي معنوي بستگي به اوج عبادت و عشق انسان به خداوند دارد. عرفا و اولياي خدا چون در اوج بندگي و عبادت و رياضت نفس بودند، بيشترين لذت را از خداي متعال مي بردند، آنچنان كه حاضر نبودند حتي يك لحظه از اين حالات خود را با تمام دنيا عوض كنند.
    بنابراين يکي از مهمترين و مؤثرترين عواملي که باعث ميشود لذت مناجات از انسان گرفته شود گناه است . همان گونه که انجام هر کاري مستلزم فراهم کردن مقدمات آن کار است , امور عبادي نيز همچون نماز يک سري مقدماتي دارد که اساسي ترين مقدمه , ترک معاصي در عقيده و عمل است . علامه جوادي آملي ( حفظه الله تعالي ) مي فرمايند : کسي که جز حلال نمي خورد و جز به حلال نمي انديشد , حتما ً از عبادت لذت مي برد . چنان که انسان گرفتار سرما خوردگي و گرفتگي بيني , از بوي خوش لذت نمي برد و ... انسان گنهکار نيز از عبادت لذت نمي برد . فطرت شفاف و شکوفا شده , از عبادت لذت مي برد .
    کسي که در خارج از عبادت , محوريت همه امورش خداي رحمان باشد مسلما ً در حين انجام عبادت , بهترين حال را دارد . به هر ميزان که انسان از معاصي اجتناب کند , مسلما ً بهتر مي تواند عظمت خالق و معبود خويش را درک کرده و از هم صحبتي با او لذت ببرد . اگر انسان اهل مراقبه باشد احوال قبل و بعد از عبادت را مراقبت و مواظبت نمايد , به طور قطع از عبادت حظ و بهره خواهد برد .
    اگر بخواهيم کامل شويم , چاره اي جز تهذيب روح نيست و تهذيب روح راه ندادن بيگانه به حريم دل است وقتي هر گونه , سخني را مي گوييم , به هر جايي نگاه کرده , به هر چيزي گوش فرا مي دهيم , هر غذايي را خورده و .... بدانيم که بيگانه را در دل خود جاي داده ايم (1)
    زماني که دل , جايگاه بيگانه شد ديگر خدا را در آن کاري نيست , بنابراين انسان از انجام عبادت لذت نمي برد . هر چند که به فرموده ي امام ( رضوان الله تعالي عليه ) : در همين ها که به طور ضعيف دعا مي خوانند و ذکر خدا مي گويند , به اندازه ي همان مقدار تأثيري که ( در آنهاست ) طوطي وار هم هست , لکن درشان تأثير کرده , بهتر از آنهايند که تارک هستند .
    اگر مدت زماني حال دعا در شما زياد بوده و متأثر مي شده ايد , شايد گرفتن حال دعا از شما تلنگري باشد براي اينکه اين حال را از خود نبينيد و مغرور نشويد و اين را از فضل خداي رحمان ببينيد چرا که هو اضحک و ابکي . شيطان هيچ گاه بيکار نيست و براي هر کسي مکايد خاصي را به کار مي برد . ابتدا تلاش مي کند که انسان , اهل عبادت نشود ؛ وقتي از اين طريق موفق نشد اتفاقا ً او را تشويق به عمل مي کند تا او را دچار آفاتي کند , مثل عجب , غرور و ... که گناهاني بسيار عظيم هستند .
    چنين شخصي به جايي مي رسد که بر اثر انجام عبادات , خود را از خداي غني , طلبکار مي بيند و نعوذ بالله بر قادر مطلق , منت مي گذارد , به خداي مهرباني که به او هستي بخشيده و ..... به همين دلايل است که کساني که اين مسير پر پيچ و خم سلوک و عبوديت را به سلامت طي کرده اند سفارشي مي کنند که : پس از انجام محاسبه ي روزانه , براي کارهاي نيکي که انجام داده اي خداوند متعال را شکر کن چرا که همه ي توفيق ها از جانب حضرت حق است .
    فان احسنت حمدت الله و ان اسأت استغفرت الله اگر کار نيکي انجام دهي شکر خدا به جا آوري و اگر بد کردي از خدا آمرزش خواهي . (2)
    لذا اينکه گاهي اوقات انسان بر اثر اعمال صالحه , به خود غره مي شود , از الطاف الهي است که مدت محدودي , توفيق انجام آن حسنه ازاو گرفته مي شود ؛ چرا که لا حول و لا قوة الا بالله
    امير بيان مولا علي ( عليه السلام ) مي فرمايد : سيئة تسووک خير عند الله من حسنه تعجبک گناهي که تو را پشيمان کند بهتر از کار نيکي است که تو را به خود پسندي ( عجب ) وا دارد . (3)
    حقيقتا ً اين حکمت , حکمت تکان دهنده اي است . از اين سخن , به خوبي فهميده مي شود که عجب تا چه اندازه براي انسان خطر ناک است .
    شايد حالت سابق شما , فقط حال بوده و در درون شما ملکه و تثبيت نشده ؛ لذا پس از مدتي نوسانات و فراز و فرودهاي روحي , تغيير مي کنند . انسان با تمرين و تکرار حسنات , و طلب کردن توفيق آن از خداي متعال و داشتن جديت و خلوص در مسير , انشاءالله آن حسنات درونش , ملکه شده و تثبيت خواهد شد .
    گاهي اوقات گرفتاري و مشکلات زياد , انسان را به خدا نزديک تر مي کند و حالت تضرع و مناجات در انسان , قوي تر مي شود و با رفع گرفتاري و حل مشکل , انسان غالبا ً دچار غفلت شده , کمتر حال مناجات مي يابد . فاذا رکبوا في الفلک دعوالله مخلصين له الدين فلما نجاهم الي البر اذا هم يشرکون هنگامي که سوار بر کشتي شوند خدا را با اخلاص مي خوانند ( و غير او را فراموش مي کنند ) اما هنگامي که خدا آنان را به خشکي رساند و نجات داد باز مشرک مي شوند .
    مشغوليات ذهني مختلف , که انسان درروزمره با آنها درگير است مي تواند يکي ازموانع ارتباط صحيح با معبود باشد ؛ همان طور که قبلا ً نيز اشاره شد , اگر انسان همه ي مشغوليات و امورش درراستاي عبوديت و بر محور خدا باشد از عبادات لذت خواهد برد.
    قلب انسانها با توجه به مراتب شان دچار اقبال و ادبار مي شوند . به عبارت ديگر , انسان در برخي مواقع بسيار شور و اشتياق انجام عبادات رادارد و گاهي اوقات , ممکن است خداي ناکرده حتي براي عبادات واجب هم کسالت داشته باشد . البته هر چه انسان در مسير بندگي و عبوديت بيشتر طي طريق کرده باشد لحظات اقبال و نشاطش بيشتر خواهد بود .
    امام علي ( عليه السلام ) مي فرمايند : ان للقلوب شهوه واقبالا و ادبارا" فاذا اقبلت فاحملوها علي النوافل و اذا ادبرت فاقتصروا بها علي الفرائض بنابراين قلب انسان گاه اقبال به خدا و معنويات دارد و گاه پشت مي‏كند. در اين رابطه فرموده‏اند: در هنگام اقبال دل به مستحبات و مندوبات بپردازيد و در صورت ادبار به واجبات اكتفا كنيد. البته هر قدر انسان مجاهده نفس بيشتري كند و با خدا و قرآن و اهل‏بيت(ع) انس بيشتري گرفته و دل از هواهاي نفساني تخليه كند به تدريج اقبالش بيشتر شده و به صورت ملكه راسخه در مي‏آيد. آن گاه است كه در همه حالات به ياد خدا و متوجه اوست و هيچ چيز نمي‏تواند او را از محبوب حقيقي باز دارد. اين همان حالتي است كه ازآن تعبير به "نماز دائم" شده است. (4)
    برخي عواملي كه مي‏تواند عبادت را براي انسان لذت بخش كند چند چيز است:
    الف) قبل از عبادت انسان خود را مستعد و مهيا سازد؛ يعني، قدري به خود تلقين كند من در صدد نيايش و نماز هستم و سعي كند افكار متفرق را از ذهنش دور كند.
    ب) حتي الامكان در بهترين وقت عبادت كند؛ مثلاً، با كسالت - خستگي و خواب آلودگي - وارد نماز نشود. "لاتقربوا الصلوة و انتم كسالي".
    ج) در محيط پر سر و صدا و آشوب به مناجات نايستد، بلكه محيط آرام و با فراغتي را انتخاب كند.
    د) در حين عبادت مصمّم بر مراقبت باشد و اگر احياناً افكار ديگري به او هجوم آورد، همين كه متوجه شد، سعي كند خود را از دام آن افكار برهاند.
    دوست خوبم ؛ زيبايي کار شما در اين است که عيب کار خود را يافته , به دنبال حل مشکل هستيد ( هذا من فضل ربي ) . اميدوارم در رسيدن به مقصود موفق باشيد .
    _____________
    1- علامه جوادي آملي / تفسير موضوعي قرآن کريم / ج 10 / ص 59

    2- نهج البلاغه / حکمت 94
    3- نهج البلاغه / حکمت 46
    4- نهج البلاغه / حکمت 312

    ویرایش توسط محمدی : ۱۳۹۲/۰۳/۰۷ در ساعت ۰۰:۴۴
    گفتم که مرا برکاتی بفرست
    گفتا که تو اول حسناتی بفرست
    گفتم حسنات من بٌوّد حٌب علی
    گفتا بر جمالش صلواتی بفرست

  19. صلوات ها 3


  20. #10

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    2
    حضور
    3 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    2
    صلوات
    10



    سلام
    یکی از راههای خوب درکنار پیشنهادات دوستان، حضور قلب از آغاز مقدمات نماز یعنی وضو گرفتن است.
    خواندن دعاهای هنگام وضو و توجه به آنها تاثیر خیلی خوبی خواهد داشت.

  21. صلوات ها 3


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 5

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود