صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا در رابطه با خدا و دعا باید اهل بیت را واسطه قرار داد؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    اهل بیت علیهم السلام
    نوشته
    1,899
    حضور
    3 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    39
    صلوات
    13135

    چرا در رابطه با خدا و دعا باید اهل بیت را واسطه قرار داد؟




    چرا در رابطه با خدا و دعا باید اهل بیت را واسطه قرار داد؟
    از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش
    زده ام فالی و فریاد رسی می آید . . .

  2. صلوات ها 4


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    2,644
    حضور
    1 روز 12 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11247




    توسل و استغاثه كردن به معصومان و آنان را براي برآورده شدن حاجت‌هاي دنيايي و شفاعت، وسيله درگاه خداوند قرار دادن، تنها به منظور ارتباط و پيوند با اين بندگان صالح و پاك الهي است؛ زيرا خداوند مي‌فرمايد:
    يا أيها الّذين آمنوا اتّقوا الله و ابتغوا إليه الوسيلة؛ اي كساني كه ايمان آورده‌ايد از خدا پروا داشته‌باشيد و به سوي او وسيله‌اي براي تقرب برگزينيد.1

    و اين وسيلة تقرب، همان وجود مقدس معصومان(ع) به ويژه خاندان پيامبرند، به طوري كه در معناي «وسيله» از پيامبر اكرم(ص) نقل شده است كه فرمود:

    «(معني آن) امامان از فرزندان حسين‌اند. كسي كه از آنان اطاعت كند از خداوند اطاعت كرده است و كسي كه از فرمان آنان سرپيچد، خدا را نافرماني نموده است. آنان عروةالوثقي و وسيله به سوي خداوند تعالي هستند».2

    ضرورت اين نوع ارتباط

    راه نجات از دام‌هاي شيطان و همچنين دست‌يابي به حاجت‌هاي خود در دنيا و بهره‌مندي از شفاعت معصومان(ع) در جهان بازپسين، پيوندي تنگاتنگ و از سر عشق و محبت با آنان را مي‌طلبد. پيوندي كه در توسل به آنان، نمود و جلوه دارد؛ زيرا چنان‌كه پيش از اين گفتيم؛ خاندان پيامبر، بندگان مقرب خداوندند و واسطه فيض از سوي او هستند. پس شفاعت آنان نزد پروردگار پذيرفته شده است. از اين رو، براي بهره‌مندي از فيض اين خاندان، توسل به آنان ضروري است. در اينجا شبهه‌اي وجود دارد كه گاهي از سوي برخي افراد همسو با انديشه «وهابيان» مطرح مي‌شود. اشكال آنان اين است كه چرا ما حاجت‌هاي خود را بدون واسطه از خداوند نمي‌خواهيم. در كل، توسل و استغاثه بهغير خداوند، شرك و با توحيد در تعارض است.

    در پاسخ مي‌توان گفت كه هيچ مانع و حجابي ميان خالق و مخلوق وجود ندارد، جز گناه و عصيان بندگان كه آنان را از درگاه الهي دور مي‌كند. از اين رو، انسان گناهكار براي نزديك شدن دوباره به درگاه الهي بايد همراه انسان‌هاي معصوم به درگاه الهي روي آورد، انسان‌هايي كه به جهت عصمت، عبادت و بندگي پروردگار، به مقام «واسطه ميان خدا و بندگان» دست‌يافته‌اند. بدين جهت، تمسك و توسل به آنان نه تنها شرك نيست، بلكه عين اطاعت و تسليم بودن در برابر اوامر الهي است. براي نمونه، مانند آن است كه كارمندي در اداره مرتكب خلاف قانوني شده و مدير خود را سخت آزرده است. او مي‌داند كه اگر شخصاً پيش مدير برود، عذرش قبول نمي‌شود. از اين رو همراه شخص آبرومندي كه نزد مدير داراي اعتبار است، پيش مدير مي‌رود و از اين طريق رضايت مدير را جلب مي‌كند. قبول عذر در اين هنگام علاوه بر نشان دادن رحمت و عقو مدير، معرف الگو براي ديگران خواهد بود. باتوجه به مثال، جايگاه معصومين(ع) در نزد خدا نيز چنين است. به عبارت ديگر، ايشان با عبادت و بندگي خداوند، آن‌چنان به حضرت حق تقرب جسته‌اند كه براي ديگران به الگوي بندگي تبديل شده‌اند و خداوند نيز آنان را واسطه بخشش خطاهاي بندگان و برطرف‌كننده موانع اجابت دعاها قرار داده است.

    شيوه‌هاي ارتباط استمدادي

    الف) توسل به اهل بيت(ع): پيامبر(ص) و اهل بيت گرامي‌اش از چنان مقام و جايگاهي نزد خداوند برخوردارند كه حتي پيامبران الهي براي برآورده شدن حاجت‌هاي خود به نور وجود مقدس آنان متوسل مي‌شدند. ابن عباس مي‌گويد:

    «از رسول خدا(ص) درباره تفسير كلماتي كه آدم(ع) از پروردگار تلقي كرد و توبه‌اش پذيرفته‌شد، پرسيدم، فرمود: از خدا به حق محمد و علي و فاطمه و حسن و حسين تقاضا كرد تا توبه‌اش را بپذيرد و خدا نيز توبه‌اش را پذيرفت».3

    به همين جهت، خداوند به مسلمانان امر فرمود كه همچون حضرت آدم(ع) براي بخشش گناهان خود به رسول خدا(ص) متوسل شوند تا گناهانشان را ببخشد. خداوند در اين‌باره خطاب به پيامبرش مي‌فرمايد:

    «و اگر اينان كه به خود ستم كردند نزد تو مي‌آمدند و از خدا درخواست استغفار و بخشش كرده و رسول خدا نيز براي آنان طلب بخشش مي‌كرد، خدا را توبه‌پذير و مهربان مي‌يافتند».4

    و در آيه‌اي ديگر وجود مقدس پيامبر اكرم(ص) را در ميان مردم، سبب دفع بلا و عذاب از آنان دانسته است:
    «اي پيامبر! تا تو در ميان آنها هستي، خداوند آنها را مجازات نخواهد كرد و (نيز) تا وقتي كه استغفار مي‌كنند، خدا عذابشان نمي‌كند».5

    همچنين در روايت‌هاي ائمه اطهار(ع) چگونگي توسل و استغاثه به درگاه الهي براي برآورده شدن دعا را آموزش داده‌اند. سماعة بن مهران مي‌گويد:

    «امام كاظم(ع) به من فرمود: هرگاه به درگاه خداوند حاجتي داشتي بگو: اللّهمّ إنّي أسألك بحقّ محمّد و علي(ع).6
    خداوندا! تو را به حق محمد و علي(ع) مي‌خوانم؛ زيرا براي آن دو در نزد تو مقام و منزلتي والاست. پس به حق همان منزلت، مي‌خواهم كه بر محمد و آل محمد درود بفرستي و حاجاتم را برآورده سازي».

    داوود برقي مي‌گويد:
    «من به دعاهاي امام صادق(ع) گوش فرا دادم، شنيدم كه آن حضرت در دعا به درگاه خداوند، بيشتري الحاء و اصرار را به حق پنج تن؛ يعني رسول خدا(ص) و اميرالمؤمنين و فاطمه و حسن و حسين(ع) مي‌كرد».7

    ب) توسل به پيامبر اكرم(ص) در زمان حيات: انس‌بن مالك مي‌گويد:
    «در زمان رسول خدا(ص) در يكي از سال‌ها مردم به خشك‌سالي مبتلا شدند. در يكي از روزهاي جمعه كه آن حضرت در حال خواندن خطبه نماز جمعه بود، مردي اعرابي وارد شد و گفت: اي رسول خدا! اموالمان نيست و نابود شد و خانواده‌ها گرسنه‌اند، براي ما دعا كن. رسول خدا دست‌ها را براي دعا به سوي آسمان بلند كرد، در حالي كه قطعه‌اي ابر در آسمان ديده نمي‌شد. امّا قسم به خدايي كه جانم در دست اوست! هنوز دست‌ها را پايين نياورده بود كه ديديم ابرها مانند كوه به راه افتاده‌اند و هنوز از منبر پايين نيامده بود كه ديديم قطره‌هاي باران بر محاسن حضرتش چكيد. از آن روز تا جمعه بعد، باران باريد كه باز همان مرد يا مردي ديگر آمد و گفت: اي رسول خدا! ساختمان‌ها ويران و اموالمان غرق شده، براي ما دعا كن. باز حضرت دست به سوي آسمان بلند كرد و فرمود: بار پروردگارا! به نفع ما ابرها را به اطراف بفرست و بر عليه ما قرار مده. سپس با دستان خود به بخشي از ابرها اشاره نمي‌كردند مگر اينكه از هم متلاشي شده به اطراف شهر مدينه پراكنده شدند».8

    در روايت ديگري از عثمان‌بن حنيف نقل شده است:
    «مردي نابينا نزد پيامبر آمد و گفت: از خدا بخواه تا مرا شفا دهد. پيامبر فرمود: اگر بخواهي برايت دعا مي‌كنم و اگر بخواهي به تأخير بيندازم كه به سود توست. نابينا گفت: دعا كن. پيامبر به وي دستور داد كه وضويي نيكو بسازد و دو ركعت نماز بخواند و آن‌گاه اين دعا را بخواند:

    بار خدايا! از تو مي‌خواهم و به وسيله پيامبرت محمد كه پيامبر رحمت است به تو رو آورده‌ام تا حاجتم را برآورد. بار پروردگارا! او را شفيع من قرار بده».
    عثمان به حنيف مي‌گويد:
    «به خدا قسم! كه ما هنوز پراكنده نشده بوديم و مدت زيادي نگذشته بود كه ديديم آن مرد شفا يافته نزد ما آمد و چنان نشان مي‌داد كه هرگز نابينا نبوده است».9

    ج) توسل به اهل بيت(ع) پس از رحلت پيامبر: پس از رحلت پيامبر(ص) و خاندان او مسلمانان همواره نزد قبر آنان حاضر شده به وجود مقدس آنان متوسل مي‌شدند. علي(ع) مي‌فرمايد:

    «سه روز پس از دفن رسول خدا(ص) عربي بياباني نزد ما آمد و خود را روي قبر پيامبر انداخت و از خاك قبر بر سرش ريخت و گفت: اي رسول خدا! تو از خدا وحي را دريافت كردي و به ما رساندي و ما هم شنيديم و دريافتيم. از جمله آيه‌هايي كه بر ما خواندي، اين بود: اگر آنان كه بر خود ظلم كردند، نزد تو مي‌آمدندو از خداوند طلب بخشش مي‌كردند و رسول خدا(ص) نيز براي آنان طلب استغفار مي‌كرد، خداوند را توبه‌پذير و مهربان مي‌يافتند. حال اي پيامبر! من به خود ظلم كردم و نزد تو آمدم كه برايم طلب بخشش كني».10

    ابوعلي خلال، يكي از بزرگ‌ترين علماي حنبلي مي‌گويد:
    هرگاه كار مهمي براي من پيش مي‌آمد، نزد قبر موسي‌بن جعفر(ع) مي‌رفتم و متوسل مي‌شدم، حاجتم برآورده مي‌شد.11

    ابوبكر محمدبن مؤمل مي‌گويد:
    روزي در خدمت پيشواي اهل حديث، يعني ابوبكربن خزيمه و همتايش ابوعلي ثقفي با گروهي از بزرگانمان به سوي قبر علي‌بن موسي‌الرضا(ع) به طوس رفتيم. اين خزيمه را ديدم كه چنان در برابر قبر آن حضرت تعظيم، و تواضع و گريه و زاري مي‌كند كه همه ما را به تعجب و حيرت واداشت.12

    با بيان اين روايت‌ها روشن مي‌شود كه توسل به اهل بيت(ع) تنها ويژه شيعيان نيست، بلكه افرادي همچون ابن‌خزيمه و ابوعلي خلال نيز به آنان متوسل مي‌شدند. ابن ادريس شافعي بنيانگذار مذهب شافعي نيز در توسل به اهل بيت(ع) مي‌گويد:
    آل النّبي ذريعتي
    وهم إليه وسيلتي
    أرجو بهم أعطي غداً
    بيد اليمين صحيفتي13

    خاندان پيامبر(ص) دست‌آويز من هستند
    آنان در پيشگاه حق، وسيله تقرب من مي‌باشند
    اميد دارم كه به سبب آنان در فرداي قيامت
    نامه عمل من به دست راستم سپرده شود

    د) درخواست شفاعت از معصومين(ع): يكي از درجاتي كه خداوند در سايه عبوديت به پيامبر اكرم(ص) و خاندان وي عطا فرمود، مقام «شفاعت امت» است.

    مصداق بارز عبوديت پروردگار نماز است، به ويژه نماز شب. از اين رو، خداوند به پيامبرش دستور داد براي دريافت مقام شفاعت به نماز شب برخيزد:

    و من الليل فتهجّد به نافلةً لك عسي أن يبعثك ربّك مقاماً محموداً؛ (اي پيامبر) ... و پاره‌اي از شب براي نافله، به شب‌زنده‌داري قيام كن تا خداوند مقام محمود (شفاعت) را به تو بدهد.14

    علامه طبرسي در تفسيرش مي‌گويد:
    «مفسران اجماع دارند كه مراد از مقام محمود، همان مقام شفاعت است».15

    آنچه درباره حقيقت شفاعت مي‌توان گفت آن است كه شفاعت پيامبر(ص) و ساير شفيعان، همان دعا به درگاه الهي و طلب مغفرت براي گناهان است و خداوند نيز در شرايط خاصي دعايشان را اجابت مي‌كند و آنان نيز در غير آن مواردي كه اجازه دعا دارند، دعا نمي‌كنند. ما احاطه علمي به حقيقت شفاعت در روز قيامت نداريم، شايد در آنجا مرتبه‌اي ديگر در كار باشد، ولي هر چه باشد، دعا يكي از مراتب آن است. از اين رو، كلام گوينده در مقابل قبر پيامبر(ص) كه مي‌گويد: «يا وجيهاً عندالله إشفع لنا عندالله؛ اي آبرومند در نزد خدا، مرا در نزد خدا شفاعت بنما.» چيزي جز همين دعا را قصد و اراده نمي‌كند.16

    ه‍) نذر براي معصومين(ع): نذر، يكي ديگر از راه‌هاي ارتباط استمدادي با معصومان است. در اصطلاح، نذر عهدي است كه نذركننده با خدا مي‌بندد كه اگر به اذن پروردگار حاجتي از حاجت‌هايش توسط يكي از بندگان پاك و صالحش برآورده شودم، به زيارت قبر آن فرد صالح برود و يا براي تعمير و آباداني قبرش مقداري پول اهدا كند يا مالي را به عنوان صدقه بدهد و ثوابش را به روح پاك آن بنده صالح هديه كند. چنين نذري در صورت برآورده شدن حاجت، «لازم‌الوفاء» است. اين مسئله داراي احكامي است كه در رساله‌هاي علميه مراجع، به طور گسترده به آن پرداخته شده است.

    آثار و نتايج رابطه استمدادي

    شيوه‌هاي سه‌گانه استمداد از معصومين؛ يعني: توسل، درخواست شفاعت و نذر آثار و پي‌آمدهاي دنيايي و آخرتي زيادي به هماره دارد كه در اين قسمت به برخي از آنها اشاره مي‌كنيم:

    الف) برآورده شدن حاجت‌هاي دنيايي: بايد گفت در اين زمينه، بسيار نيازمنداني بودند كه پس از توسل و يا نذر براي اهل بيت(ع)، حاجت‌هاي آنان برآورده شود و يا مشكل و رنجش‌هايشان كه در ظاهر حل‌نشدني و بي‌پايان مي‌نمود، برطرف گرديد كه فرصت بازگويي آن در اين نوشتار ممكن نيست. ولي خوش‌بختانه در اين موضوع كتاب‌هاي خوبي نوشته شده است.17 در اين بخش از نوشتار، يك نمونه جالب از اين‌گونه داستان‌ها را نقل مي‌كنيم:

    آيت‌الله العظمي مرعشي نجفي(ره) از مراجع معاصر نقل كرده است:
    «در سال 1339 (قمري) يك سال پس از فوت پدرم، هنگامي كه در مدرسه «قوام» نجف اشرف طلبه بودم و تدريس مي‌كردم، مشكلات و ناراحتي‌هايي بر قلبم سنگيني مي‌كرد كه عبارت بودند از:

    ـ سوءظن نسبت به مردم، چنان كه با كسي ارتباط برقرار نمي‌كردم و حتي نماز جماعت پشت سر افراد عادل را نيز ترك كرده بودم.
    ـ يكي از منسوبين من از تدريس جلوگيري مي‌كرد و به استادم نيز گفته بود كه مرا به درس خود راه ندهد.
    ـ مبتلا به بيماري حصبه شده بودم و بعد از شفا دچار كندذهني و نسيان شده بودم.
    ـ بينايي چشم‌هايم بسيار كم شده بود.
    ـ از تند نوشتن عاجز شده بودم.
    گرفتار فقر و تنگدستي شديد بودم.
    ـ در قلبم نوعي احساس بيماري روحي دائمي مي‌نمودم.
    ـ تزلزلي در عقيده‌ام نسبت به برخي از امور معنوي به تدريج روي مي‌داد.

    از طرفي آرزو داشتم به اينكه اوّلاً: خداوند سفر حج بيت‌الله الحرام را نصيبم كند. به شرط آنكه در مكه يا مدينه بميرم و در يكي از اين دو شهر دفن شوم. ديگر آنكه خداوند توفيق علم و عمل صالح را به ن عنايت كند.

    آن مشكلات و اين آرزوها لحظه‌اي مرا آرام نمي‌گذاشت. از اين رو، به فكر توسل به سالار شهيدان افتادم و به كربلا رفتم. پس از تجديد وضو به حرم مشرف شدم وشب در حرم، پايين پاي آن حضرت و در كنار قبر علي‌اكبر(ع) نشستم. اندكي از نشستنم نگذشته بود كه صداي حزين قرائت قرآن را از پشت روضه مقدس شنيدم. به آن طرف متوجه شدم. پدر مرحومم را ديدم كه نشسته بود ... از من پرسيد، در ايام درسي براي چه كاري آمده‌اي؟ علت را شرح دادم. به من امر كرد كه حاجتم را با امام(ع) در ميان بگذارم. به طرف ضريح رفتم و آن حضرت را ديدم. سلام كردم و جوابم را داد و تبسمي مليح بر لبانش نقش بست. از من پرسيد: چه مي‌خواهي؟ من اين شعر فاريس را خواندم:
    آن را كه عيان است
    چه حاجت به بيان است

    آن حضرت، قطعه‌اي نبات به من عنايت كرد و فرمود: تو مهمان مايي. سپس فرمود: چه چيز از بندگان خدا ديده‌اي كه به آنها سوءظن پيدا كرده‌اي؟ با اين سؤال در من يك دگرگوني پيدا شد و احساس كردم كه ديگر به كسي سوءظني ندارم.

    سپس فرمود: به درس خود بپرداز زيرا آن شخص كه مانع تدريس كردن تو بود، ديگر نمي‌تواند كاري كند. (و چون به نجف بازگشتم همان شخص به ديدنم آمد و گفت من فكر كردم كه تو جز تدريس كردن راهي نداري) آن حضرت مرا شفا داد و بينايي‌ام قوي‌تر شد و قلمي به من بخشيد و فرمود بگير و با سرعت بنويس و ناراحتي قلبي‌ام نيز برطرف گرديد. دعا كرد كه در عقيده‌ام ثابت‌قدم بمانم. ديگر حاجاتم را نيز برآورده ساخت، غير از مسئله حج كه شايد به دليل شرطي كه نموده بودم، معترض نگرديد».18

    ب) مسئله رسيدن به مقام‌هاي بلند عرفاني: در اين‌باره مطالب و آثار فراواني نوشته شده است، ولي هيچ سخني در اين مقام، همچون گفتار سالك اين راه، رهگشا نيست. از اين رو، در اين قسمت از سخنان شيخ رجب‌علي خياط بهره گرفته‌ايم. ايشان مي‌فرمايد:


    «... غالب مردم نمي‌دانند توسل به اهل بيت(ع) براي چيست؟ آنها براي رفع مشكلات و گرفتاري‌هاي زندگي به اهل بيت متوسل مي‌شوند، در صورتي كه ما (اهل سير و سلوك) براي طي كردن مراحل توحيد و خداشناسي بايد در خانه اهل بيت(ع) برويم. راه توحيد، صعب (دشوار) است و انسان بدون چراغ راهنما قادر به طي كردن اين راه نيست».19
    ج) بهره‌مندي از شفاعت در قيامت: هنگامي كه به ائمه(ع) توسل مي‌جوييم و با برقرار كردن پيوند و ارتباط با ايشان، مي‌گوييم: «يا وجيهاً عندالله إشفع لنا عندالله»، با اين عبارت به وسيله آنان از خدا درخواست شفاعت مي‌كنيم. در اين صورت ممكن نيست كه از خوان كرم آن بزرگواران، دست تهي برگرديم و در آخرت از ما شفاعت نكنند.

    د) عامل افزايش ايمان ديني: توسل به انسان‌هاي معصوم و پاك و بهره‌مندي از نتايج آن، سبب تقويت ايمان ديني خواهد بود؛ زيرا شخص در مي‌يابد كه بندگي پروردگار بي‌ثمر نيست، بلكه خداوند عزتي جاودانه به بندگان برگزيده خود مي‌بخشد، به طوري كه ديگران نيز از اين موهبت بندگي و عبوديت آنان بهره‌مند مي‌شوند. آري! خداوند برطرف شدن مشكل و نيازهاي انسان را به دست چنين بندگان پاكي فراهم كرده است.


    آفت‌هاي رابطه استمدادي

    بايد گفت، ارتباط استمدادي با وجود آثار مثبت و فراواني كه به برخي از آنها اشاره شد، آفت‌هايي نيز دارد كه متأسفانه برخي را از رسيدن به چنين ارتباطي با معصومين(ع) محروم كرده يا به راه‌هاي كج كشانده است. در اينجا به طور خلاصه به اين آفت‌ها و موانع مي‌پردازيم:

    الف) نداشتن درك درست از مقام معصومين(ع) نزد خداوند: خداوند براي اينكه مقام تقرب پيامبران و ائمه اطهار(ع) نمايانده شود تا ديگران با الگو گرفتن از اين خاندان به سوي اعمال خير و نيكو تشويق شوند، ولايت تكويني را به آنان عطا فرمود. (ائمه اطهار(ع) با اين ولايت، مي‌توانند كراماتي را حتي پس از مرگ، از خود ظاهر كنند). در اين ميان، برخي به دليل نداشتن آگاهي و درك صحيح از جاودانگي روح انسان به ويژه ارواح مطهر پيامبران و ائمه اطهار(ع)، منكر اين مقام معنوي شدند و توسل و استغاثه و طلب حاجت از آنان را كفر و شرك دانستند و با اين عقيده، خود را از فيض معنوي بندگان پاك خداوند محروم كردند. در نتيجه، نبود درك و آگاهي، مانعي در راه دين‌شناسي و بهره‌مندي از الطاف الهي محسوب مي‌شود.

    ب) عقيده به استقلال اولياي خدا در فيض‌رساني: در برابر گروه پيشين، برخي نيز به افراط رو آورده و از روي ناداني معتقدند كه پيامبران و معصومين(ع) در فيض‌رساني به خود متكي‌اند، غافل از اينكه آنان واسطه‌اي براي رسيدن به فيض الهي‌اند و از خود هيچ استقلال و تدبيري ندارند، و با اذن الهي مي‌توانند شفا دهند يا دعايي را اجابت كنند. از اين رو، خداوند نيز در قرآن، معجزه‌ها و كرامت‌هاي حضرت عيسي(ع) را به اذن خويش وابسته دانسته است:

    «و هنگامي كه به اذن من از گل، چيزي به صورت پرنده مي‌ساختي و در آن مي‌دميدي و به اذن من، پرنده‌اي مي‌شد و كور مادرزاد و مبتلا به بيماري پيسي را به اذن من شفا مي‌دادي و مردگان را به اذن من زنده مي‌كردي».20

    ج) فريب و كلاه‌برداري: آفت ديگري كه در اين راه وجود دارد، اين است كه برخي افراد مغرض يا سودجو براي فريب دادن افراد ساده‌دل و رسيدن به اهداف پليد خود، هر از چند گاهي با برپايي مراسمي مدعي مي‌شوند كه يكي از ائمه(ع) به آن مراسم توجه داشته و آن را پذيرفته است. آنان براي اثبات ادعاي خويش به آثار به جا مانده از دست يا انگشت بر روي پرچم، يا آش نذري آن مراسم استناد مي‌كنند. ايشان با اين ترفند در پي به دست آوردن آبرو و تقدس هستند تا بتوانند به اهداف و مطامع دنيايي خود دست يازند. از اين رو، بايد با هوشياري، هر ادعايي را نپذيرفت و ديگران را نيز در اين‌باره راهنمايي كرد.

    د) عقيده به توسل بدون عمل صالح: توسل به معصومين(ع) در صورتي كارگشا و مفيد است كه انسان گفتار خود را با عمل نيسك و صالح همراه كند تا بدين وسيله آبرويي نزد آنان به دست آورد؛ وگرنه تنها با تقاضاي شفاعت بدون عمل نيك راه به جايي نمي‌برد. همچنان كه علي(ع) در فرازي از دعاي كميل مي‌فرمايد: «گناه مانع اجابت دعاست.» همچنين گناه از رسيدن صداي استغاثه ما به سوي معصومان(ع) نيز جلوگيري مي‌كند.

    ه‍) نااميدي پس از برآورده نشدن دعا: يكي ديگر از كج‌روي‌ها در اين زمينه، نااميدي حاجتمنداني است كه پس از توسل به ائمه اطهار(ع) دعاي آنان برآورده نشده است. گاهي اين مسئله باعث سست شدن پايه‌هاي اعتقادي فرد مي‌شود. در حالي كه، آن شخص به پي‌آمدهاي خواسته و دعاي خويش توجه ندارد زيرا چه بسا برآورده شدن حاجت براي آن شخص خير و مصلحتي به دنبال نداشته باشد يا آلوده شدن به گناهي در پي آن باشد. بدين جهت، هر دعا و توسلي به اجابت نمي‌رسد.

    و) توسل، تنها به هنگام دچار شدن به بلاها: برخي، تنها هنگام بلا و رنج به معصومين(ع) توسل مي‌جويند و پس از برآورده شدن حاجت خود، توجهي به دين و ارزش‌هاي آن نمي‌كنند، مگر آنكه دوباره به مشكل و گرفتاري دچار شوند. بايد گفت متأسفانه چنين توسل و ارتباطي با ائمه(ع) خود مانعي براي برآورده شدن دعاهاي بعدي و آفتي براي ادامه اين ارتباط است.

    رابطه عهد و پيمان با اهل بيت(ع)

    منظور از اين ارتباط، حضوري آگاهانه بر مزار پاك آنان و تجديد عهد و پيمان با تعاليم و آموزه‌هاي زندگي ايشان و پاي‌بند بودن به آن است. امام رضا(ع) در اين‌باره مي‌فرمايد:

    «براي هر امامي عهد و پيماني با شيعه وي است كه وفاي كامل به عهد و اداي نيكوي آن، زيارت قبور آنان است. پس كسي كه آنان را با شوقو ميل و تصديق آنچه ائمه بدان تمايل داشته‌اند، زيارت كند، (ايشان) شفاعت‌كننده وي در روز قيامت خواهند بود».21

    معصومان، قله كمال انساني

    احترام گزاردن و گراميداشت بزرگان دين و دانش و انسان‌هاي برجسته، فرهيختگان، مصلحان، هنرمندان، فداكاران ملي و... در همه اقوام و ملت‌ها مهم بوده است. اين رسم نيكو را نه تنها در دوران زندگي فرهيختگان و بزرگان برپا مي‌داشتند، بلكه پس از مرگ آنان در قالب همايش، سخنراني و نصب تنديس‌هاي يادبود نيز مي‌توان ديد. بايد گفت اينها همه ريشه در سرشت انسان‌ها داشته و از فطرت، عشق، محبت به كمال و نيكي‌ها سرچشمه مي‌گيرد.

    انبيا به ويژه خاتم آنان، حضرت محمد(ص) و فرزندان مطهرش جامع همه كمال‌هاي انساني بودند، به گونه‌اي كه گوي سبقت را در فضيلت‌هاي انساني از همگان ربوده‌اند. از اين رو، در دعاها خطاب به آنان مي‌خوانيم:

    سلام بر شما! اي خاندان نبوت و موضع ودايع رسالت و محل نزول ملائكه و هبوط انوار وحي خدا و معدن رحمت حق و گنج‌هاي علم و معرفت الهي و صاحبان منتهاي حلم و اصول صفات كريمه و پيشواي امت‌ها و ممالك و وليّ نعمت‌هاي روحاني و اركان بزرگواري و نيكوكاري و جهاد و ستون نيكويان جهان و بزرگ و سياست‌گذار براي بندگان و ستون‌هاي محكم شهرهاي ايمان و امين اسرار الهي... رحمت و بركت خدا بر شما باد.22

    در واقع، احترام و تكريم پيامبر(ص) و ائمه اطهار(ع)، احترام گزاردن به انسانيت است. در نتيجه، زيارت كردن بارگاه و مزار آنان، يادآوري فضيلت‌هاي انساني و تجديد ميثاق با اصول و زيورهاي كمال اخلاقي است كه ايشان به آن آراسته بودند و ديگران را نيز بدان فرا مي‌خواندند. از اين رو، ضرورت زيارت بارگاه نوراني آنان به عشق به خوبي‌ها و فضيلت‌ها برمي‌گردد كه در سرنوشت انسان‌ها نهفته است. به همين جهت، مشتاقان ائمه(ع) به زيارت با معرفت ايشان سفارش شده‌اند:

    من أتي قبر الحسين‌بن علي(ع) عارفاً بحقّه غفر الله له ما تقدّم من ذنبه و ما تأخّر؛23 كسي كه با معرفت به حق حيسن به زيارتش بشتابد، خداوند گناهان اوّل و آخر او را مي‌بخشد.

    حقيقت زيارت

    در اين زمينه، يكي از انديشمندان اسلامي حقيقت زيارت را اين‌گونه توصيف كرده‌اند:
    زيارت، حضور عارفانه عاشقانه زائر از سراي مزور، اظهار عشق و ارادت محب و محبوب، دل دادن صميمانه دلداده در كوي دلدار، سر سپرده سرباز فداكار در پيش پاي سردار، اعلان فروتني دين‌دار در برابر دين و پيشوايان ديني و اذان ايمان و دين‌داري است. زيارت، عرضه خويشتن بر ترازو و ابزار سنجش است، ايستادن در برابر آينه و معيار كمال و نشاني كوي كمال به انسان تعالي طلب است كه به كجا مي‌توان رسيد. زيارت، سفري مشتاقانه، آگاهانه و عاشقانه است كه از سراي دل آغاز مي‌شود از راه دل عبور مي‌كند و سرانجام نيز در منزل دل به مقصد و مقصود مي‌رسد و بار بر زمين مي‌نهد.24




    پي‌نوشت‌ها:

    ٭ برگرفته از: راه‌هاي ارتباط با معصومين(ع)، علي‌باقر شيخاني، مركز پژوهش‌هاي اسلامي صدا و سيما، 1384، با تلخيص.
    1. سورة مائده (5)، آية 35.
    2. علي‌بن جمعه حويزي، نورالثقلين، قم، مطبعه علميه، چ2، ج1، ص626.
    3. تفسير الدرالمنثور، ج1، ص6.
    4. سورة نساء (4)، آية 64.
    5. سورة انفال (7)، آية 33.
    6. حر عاملي، وسائل الشيعه، ج7، ص102.
    7. همان، ص97.
    8. صحيح بخاري، ج1، ص259.
    9. المستدرك، ج1، ص458.
    10. سمهودي، نورالدين علي‌بن عبدالله‌بن احمد، وفاء الوفاء، بيروت، دار احياء التراث العربي، 1401 ق، چ3، ج4، ص1361.
    11. خطيب بغدادي، احمدبن علي، تاريخ بغداد، بيروت، دارالكتب العلميه، ج1، ص120.
    12. عسقلاني، احمدبن حجر، تهذيب التهذيب، بيروت، دارالفكر، ج7، ص339.
    13. جمعي از نويسندگان، تفسير نمونه، ج4، ص368.
    14. سورة اسراء (17)، آية 79.
    15. طبرسي، فضل‌بن حسن، مجمع البيان، بيروت، اعلمي، 1415 ق، چ1، ج6، ص284.
    16. سبحاني، جعفر، بحوث في الملل و النحل، ج4، ص280.
    17. از جمله مي‌توان در اين زمينه به كتاب داستان‌هاي شگفت شهيد دستغيب و كرامات معصوميه و ديگر نمونه‌ها اشاره كرد.
    18. رفيعي، علي، بر ستيغ نور، قم، كتابخانه آيت‌الله مرعشي، 1375، چ2، صص81ـ83.
    19. محمدي ري شهري، محمد، كيمياي محبت، قم، دارالحديث، 1380، چ10، ص203.
    20. سورة مائده (5)، آية 11.
    21. مفيد، محمدبن محمد، مقنعه، قم، دفتر انتشارات اسلامي، 1410ق، ص486.
    22. قمي، عباس، مفاتيح‌الجنان، زيارت جامعه كبيره، ص899.
    23. حر عاملي، همان، ج14، ص418.
    24. جوادي آملي، عبدالله، ادب فناي مقربان، قم، اسراء، 1381. چ2، ج1،‌ ص17.


  5. صلوات ها 4


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعه و تفکر
    نوشته
    5,135
    حضور
    59 روز 23 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15170

    چرا در رابطه با خدا و دعا باید اهل بیت را واسطه قرار داد؟




    بنام خدا

    پاسخ:

    توسل در لغت؛ یعنی تقرب به چیزی به وسیله ی عملی. آنچه را در توسل به اولیای خدا باید در نظر داشت، این است که توسل و واسطه قرار دادن اهل بیت (ع) برای تقرب به خداوند است و این توسل، هیچ منافاتی با صحبت کردن با خدا بدون واسطه ندارد؛ یعنی انسان از دو راه می تواند با پروردگار و خالق خود ارتباط برقرار کند: 1. با واسطه قرار دادن اولیای خداوند 2. بدون واسطه.

    موجود ارزشمندی که به او متوسل می شویم، گاهی اعمال صالح انسان است که ما را به پروردگار جهان نزدیک می سازد و گاه یک انسان آبرومند است که در پیشگاه خداوند از جایگاه و احترام ویژه ای برخوردار است.

    توسل جستن به غیر خدای سبحان، و یاری خواستن از پیامبران و اولیای الهی که در زمان های مختلف نزد مسلمانان معمول و متعارف بوده، به معنای شریک قرار دادن آنان در افعال خداوند نیست. بلکه مقصود، آن است که خداوند حاجات و خواسته های مردم را به برکت وجود آنان برآورده می سازد. در حقیقت آنان به وسیلۀ اولیا، به خود خداوند متوسل می شوند. و خدا را می خوانند تا خواسته های آنان را برآورده سازد، و اولیای خدا را می خوانند تا اجابت خواسته های آنان را از خدا بخواهند. این معنی در قرآن مجید از مؤمنین خواسته شده است: "يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَةَ"(1).یعنی: «اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد! و وسيله‏اى براى تقرب به او بجوئيد.»

    بدون شک، تقرب به خداوند به وسیله ی اولیایش که مورد محبت اویند، چه بسا آسان تر باشد و باعث شود انسان راحت تر به خواستۀ خویش و به بارگاه قرب الاهی برسد. که علاوه بر نمونه ها و مصادیق بسیاری که در قرآن و روایات ذکر شده، در زندگی عادی بشری نیز موضوعی روشن، بدیهی و ضروری است چنانکه انسان، گاهی برای رسیدن به حق خود و نزدیک شدن به شخص بزرگ و محترمی از واسطه های خاص که دارای جایگاه و احترام نزد آن بزرگ هستند استفاده می کند.

    بعلاوه ارتباط انسان با امامان معصوم (ع) و اولیای الهی و توسل به ایشان بعنوان کاملترین الگوهای انسانی و واسطه های فیض خداوند، می تواند دغدغه ها و کاستی های انسان را کاهش داده و بعنوان ذکر مدام و ارتباط لحظه به لحظه با خدای سبحان، زمینه های تقرب به خدا، معنویت افزائی و تحول در زندگی دنیوی و اخروی انسان را فراهم سازد.

    در نتیجه از آنجائی که خداوند برای ارتباط بندگان با خود، توصیه ی به اختیار نمودن وسیله و واسطه نموده است این امر یعنی توسل به اهل بیت (ع)، راه و طریق ویژه ای است که در اختیار همگان قرار دارد و همه می توانند از آن استفاده کنند. و چون امری همگانی است شبهۀ بی عدالتی و پارتی بازی نیز از آن منتفی است.(2)

    موفق باشید

    پاورقی________________________




    چرا در رابطه با خدا و دعا باید اهل بیت را واسطه قرار داد؟

  7. صلوات ها 4


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    نوشته
    590
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2890



    بسمه تعالی
    در درخواست دانی از عالی وطلب از او مناسب است چیزی را به نزد او بیاوری که مورد قبول اوست .ما که سراپپپا تقصیر و گناهیم ودر عین حال سراپا درخواست وطلب .پس در جهت رسیدن به حاجات خویش افرادی را در نزد خداوند وسیله قرار دهیم که ابرومند هستند در درگاه الهی .افرادی که سرآمد نظام خلقتند وهدف آفرینش .که با توجه به آنها خداوند به ما نیز نظری وعنا یتی کند.
    این بقیةالله التّی لا تخلوا من العترة الهادیة!!

  9. صلوات ها 6


  10. #5

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    196
    حضور
    2 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    188



    نقل قول نوشته اصلی توسط زمزم نمایش پست ها
    بسمه تعالی
    در درخواست دانی از عالی وطلب از او مناسب است چیزی را به نزد او بیاوری که مورد قبول اوست .ما که سراپپپا تقصیر و گناهیم ودر عین حال سراپا درخواست وطلب .پس در جهت رسیدن به حاجات خویش افرادی را در نزد خداوند وسیله قرار دهیم که ابرومند هستند در درگاه الهی .افرادی که سرآمد نظام خلقتند وهدف آفرینش .که با توجه به آنها خداوند به ما نیز نظری وعنا یتی کند.
    اگر قرار است كسي واسطه گردد. بايد آن كس حرف شما را بشنود و دعاي شما را بشنود. حال اين سوال باقي است آيا آنهايي كه از اين دنيا ميروند (مرگ) هنوز ميشنوند؟ مي بينند؟ قدرت برآورده كردن حاجات را براي ما دارند؟ نظر قرآن در اين مورد چيست؟

    [SIZE=2]
    خدایا !
    رحمتی کن تا ایمان ، نان و نام برایم نیاورد ،
    قوتم بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم
    تا از آنها باشم که پول دنیا را میگیرند و برای دین کار میکنند ،
    نه از آنان که پول دین را میگیرند
    [CENTER]و برای دنیا کار می کنند.
    [COLOR=Magenta][B]



  11. #6

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    این مهمتر از علاقه مندیِ:از آدمای الکی مومن مــتـــنــــفــــــــرم!
    نوشته
    2,130
    حضور
    2 روز 3 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    197
    صلوات
    13520



    نقل قول نوشته اصلی توسط iman2010 نمایش پست ها
    اگر قرار است كسي واسطه گردد. بايد آن كس حرف شما را بشنود و دعاي شما را بشنود. حال اين سوال باقي است آيا آنهايي كه از اين دنيا ميروند (مرگ) هنوز ميشنوند؟ مي بينند؟ قدرت برآورده كردن حاجات را براي ما دارند؟

    سلام دوست گرامی

    من نظر قرآن رو در این رابطه نمیدونم

    ولی

    در یکی از جنگ ها،بعد از اتمام جنگ پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله و سلم با مردگان مشغول صحبت کردن بودند،که یکی از یارانشون خدمت ایشون میرسن و میپرسن که ایا شما با مردگان سخن میگویید؟
    پیامبر میفرمایند به خدا سوگند که اینان از شما به مسائل آگاه تراند

    پس مرده ها بعد از مرگ سخنان ما رو میشنون ولی خوب فرشته هایی که باهاشون همراهن اجازه نمیدن مسائل ناراحت کننده رو ببینن که باعث آزردگی خاطرشون بشه(این هم باز حدیثی از امام صادق هستش اگه اشتباه نکرده باشم)

    شاد و پیروز باشید

    التماس دعا

    اگه توی مدت محدودی که در خدمتتون بودم، کوتاهی، بدی، توهین و یا ... کردم
    شما به بزرگی خودتون ببخشید و حلال کنید
    بعضی مواقع آدم لبریز می شه و نمی دونه چی کار می کنه و چی می گه
    شما ببخشید :)


  12. صلوات ها 2


  13. #7

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    196
    حضور
    2 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    188



    نقل قول نوشته اصلی توسط سوال نمایش پست ها
    سلام دوست گرامی :gol:

    من نظر قرآن رو در این رابطه نمیدونم

    ولی

    در یکی از جنگ ها،بعد از اتمام جنگ پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله و سلم با مردگان مشغول صحبت کردن بودند،که یکی از یارانشون خدمت ایشون میرسن و میپرسن که ایا شما با مردگان سخن میگویید؟
    پیامبر میفرمایند به خدا سوگند که اینان از شما به مسائل آگاه تراند

    پس مرده ها بعد از مرگ سخنان ما رو میشنون ولی خوب فرشته هایی که باهاشون همراهن اجازه نمیدن مسائل ناراحت کننده رو ببینن که باعث آزردگی خاطرشون بشه(این هم باز حدیثی از امام صادق هستش اگه اشتباه نکرده باشم)

    شاد و پیروز باشید

    التماس دعا:gol:
    دوست گرامي. طبق قرآن مرده ها نميشنوند و توانايي براورده كردن هيچ حاجتي را ندارند.

    در ضمن اينكه مرده ها به مسائل آگاهتر از من و شما هستند چيز واضحي است. زيرا آنها مرده اند و
    حال دارند مي بينند كه وعده خداوند حق بود و به آن آگاهي يافتند ولي چه دير! پس اين دو مورد را با هم قاطي نكنيد

    [SIZE=2]
    خدایا !
    رحمتی کن تا ایمان ، نان و نام برایم نیاورد ،
    قوتم بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم
    تا از آنها باشم که پول دنیا را میگیرند و برای دین کار میکنند ،
    نه از آنان که پول دین را میگیرند
    [CENTER]و برای دنیا کار می کنند.
    [COLOR=Magenta][B]



  14. صلوات


  15. #8

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    این مهمتر از علاقه مندیِ:از آدمای الکی مومن مــتـــنــــفــــــــرم!
    نوشته
    2,130
    حضور
    2 روز 3 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    197
    صلوات
    13520



    نقل قول نوشته اصلی توسط iman2010 نمایش پست ها
    دوست گرامي. طبق قرآن مرده ها نميشنوند و توانايي براورده كردن هيچ حاجتي را ندارند.

    سلام



    نقل قول نوشته اصلی توسط iman2010 نمایش پست ها
    دوست گرامي. طبق قرآن مرده ها نميشنوند و توانايي براورده كردن هيچ حاجتي را ندارند.
    میشه ایه شو بفرمایید؟


    نقل قول نوشته اصلی توسط iman2010 نمایش پست ها
    ت آيا آنهايي كه از اين دنيا ميروند (مرگ) هنوز ميشنوند؟ مي بينند؟
    نقل قول نوشته اصلی توسط iman2010 نمایش پست ها
    در ضمن اينكه مرده ها به مسائل آگاهتر از من و شما هستند چيز واضحي است.
    این سوالی بود که خودتون پرسیده بودید،بنده هم جوابش رو عرض کردم!!!
    اگه توی مدت محدودی که در خدمتتون بودم، کوتاهی، بدی، توهین و یا ... کردم
    شما به بزرگی خودتون ببخشید و حلال کنید
    بعضی مواقع آدم لبریز می شه و نمی دونه چی کار می کنه و چی می گه
    شما ببخشید :)


  16. صلوات


  17. #9

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    بسمه تعالی
    البته بنده به جناب آقای ایمان توصیه می کنم وارد این گود نشوند چون بیرون نمی آیند.
    به هر حال ما استقبال می کنیم، آیات را بیان کنند منتهی نظر مفسرین و محدثین اهل سنت را نیز بیان بفرمایند
    .
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۱۰/۱۷ در ساعت ۲۲:۱۹
    چرا در رابطه با خدا و دعا باید اهل بیت را واسطه قرار داد؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  18. صلوات ها 3


  19. #10

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    196
    حضور
    2 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    188



    نقل قول نوشته اصلی توسط سوال نمایش پست ها
    این سوالی بود که خودتون پرسیده بودید،بنده هم جوابش رو عرض کردم!!!
    بنده نپرسيدم كه آيا آنها به مسائل بعد از مرگ از ما آگاهتر هستند يا خير؟ بنده پرسيدم كه آيا آنها صداي ما را ميشنوند؟ ما را مي بينند؟ توانايي برآورده كردن حاجات ما را دارند يا خير؟ كه شما چيز ديگري گفتيد و من هم موافق راي شما در آن مورد بودم و هستم.

    در مورد آياتي كه خواستيد لطفا فعلا به چند مورد زير نگاه كنيد:

    سوره نحل/ آيات 20-21
    وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ لاَ يَخْلُقُونَ شَيْئًا وَهُمْ يُخْلَقُونَ﴿۲۰﴾ أَمْواتٌ غَيْرُ أَحْيَاء وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ﴿۲۱﴾

    و كسانى را كه جز خدا مى‏خوانند چيزى نمى‏آفرينند در حالى كه خود آفريده مى شوند
    (۲۰)
    مردگانند نه زندگان و نمى‏دانند كى برانگيخته خواهند شد (۲۱)


    سوره فاطر/ 13-14
    يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُّسَمًّى ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِ مَا يَمْلِكُونَ مِن قِطْمِيرٍ﴿۱۳﴾ إِن تَدْعُوهُمْ لَا يَسْمَعُوا دُعَاءكُمْ وَلَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجَابُوا لَكُمْ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ﴿۱۴﴾


    شب را به روز درمى‏آورد و روز را به شب درمى‏آورد و آفتاب و ماه را تسخير كرده است [كه] هر يك تا هنگامى معين روانند اين است‏خدا پروردگار شما فرمانروايى از آن اوست و كسانى را كه بجز او مى‏خوانيد مالك پوست هسته خرمايى [هم] نيستند(۱۳)
    اگر آنها را بخوانيد دعاى شما را نمى‏شنوند و اگر [فرضا] بشنوند اجابتتان نمى‏كنند و روز قيامت‏شرك شما را انكار مى‏كنند و [هيچ كس] چون [خداى] آگاه تو را خبردار نمى‏كند(۱۴)


    البته آيات ديگري هم هستند. ولي براي شلوغ نشدن سرنگار بهتر است به همين دو مورد اكتفا كنيم.

















    [SIZE=2]
    خدایا !
    رحمتی کن تا ایمان ، نان و نام برایم نیاورد ،
    قوتم بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم
    تا از آنها باشم که پول دنیا را میگیرند و برای دین کار میکنند ،
    نه از آنان که پول دین را میگیرند
    [CENTER]و برای دنیا کار می کنند.
    [COLOR=Magenta][B]



صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 2

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود