جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: امانتي كه به انسان داده شد چه بود؟

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    نوشته
    105
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    16
    آپلود
    1
    گالری
    0
    صلوات
    698

    پرسش امانتي كه به انسان داده شد چه بود؟




    آسمان بار امانت نتوانست كشيد قرعه كار(فال) به نام من ديوانه زدند

    مراد از امانتي كه آسمان و زمين و كوه ها از پذيرفتن آن سرباز زدند و انسان آن را پذيرفت چه بود؟
    ویرایش توسط روشن : ۱۳۸۸/۱۱/۰۷ در ساعت ۰۱:۴۳

    آسمان جواب پرسش هایی است که زمین از پاسخ به آن باز می‌ ماند.

  2. صلوات ها 4


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    220
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1636

    امانتی که به انسان داده شد چه بود.




    خداوند متعال در آيه 72 سوره مبارك احزاب به این امانت اشاره فرموده: «انا عرضنا الامانة على السموات و الارض و الجبال فابين ان يحملنها واشفقن منها و حملها الانسان انه كان ظلوما جهولاً، ما امانت (ولايت الهى تكليف تعهد) را بر آسمانها و زمين و كوه‏ها عرضه داشتيم ولى آنها از حمل آن خوددارى كردند و از آن هراس داشتند اما انسان اين بار را بر دوش كشيد او بسيار ظالم و جاهل بود (قدر اين مقام عظيم را نشاخت و به خود ستم كرد)».
    در اين آيه شريف خداوند متعال جايگاه ويژه و ظرفيت و استعداد عظيم انسان را بيان مى‏كند و متذكر مى‏شود اگر انسان موقعيت خود را دريابد و جايگاه خود را در عالم و جهان هستى چنان كه هست در يابد به چه اوجى از كمال و عظمت نايل مى‏گردد در اين جا چند نكته قابل توجه است:
    1- مفسران درباره امانت تفسيرهاى مختلفى ذكر كرده‏اند كه هر كدام در جاى خود صحيح و به جا مى‏باشد عده‏اى امانت را به ولايت الهى و مزين به زينت اسماء و صفات الهى شدن و خلاصه خداگونه گشتن و عده‏اى آن را به معرفت خداوند و برخى به تعهد و مسئوليت و پاره‏اى به تكاليف و بعضى به عقل تفسير كرده‏اند و چيزى كه مهم مى‏باشد اين است كه تنها موجودى كه مى‏تواند هم در جهت كمال و هم در جهت پستى و سقوط تا بى‏نهايت پيش برود انسان است واين خصوصيت حتى در فرشتگان بزرگ نيز يافت نمى‏شود واين نيز مرهون اختيارى است كه خداوند به انسان ارزانى داشته است بنابراين امانت الهى، ولايت الهى است يعنى تكامل به طور نامحدود و رسيدن از حضيض ماده به اوج اخلاص و وصول به آخرين قله تكامل و مقام قرب الهى است.
    2- از همين جا معلوم مى‏شود كه عرضه كردن امانت به آسمان‏ها و زمين و كوه‏ها و امتناع آنها از پذيرش اين امانت به اين معناست كه آنها به گونه‏اى خلق شده‏اند كه استعداد و آمادگى لازم را براى تحمل اين بار سنگين نداشتند و امتناع آنها امتناع استعدادى و خلقى است يعنى خداوند به جز انسان به موجودى ديگر اين ظرفيت و گنجايش را نداده است و سر باز زدن كوه‏ها و زمين و آسمان‏ها يعنى، آنها به زبان حال، نه مقال، عدم استعداد و شايستگى خود را براى پذيرش اين امانت بزرگ الهى اعلام كردند. بنابراين موجودي جيز انسان ظرفيت و استعداد تكويني تحمل اين بار را ندارد و ظلوم و جهول بودن انسان نه در پذيرش اين بار، بلكه در عدم توجه به اين رسالت عظيم و اهميت و ثمرات گرانقدر آن است. عجول بودن انسان نيز تا حدودي همين گونه است. يعني او جاي آن كه به اهميت اين رسالت و ثمرات ديرپاي آن بينديشد به نتايج عاجل پاره اي از حركات دنيايي و خواهش هاي نفس اماره مي پردازد و از آن خير برين غافل مي شود.
    3- در روايات متعددى امانت به قبول ولايت على(ع) و اولاد طاهرش(ع) تفسير شده و شايد دليلش اين باشد كه روشنترين مصداق ولايت الهى همان ولايت ائمه مى‏باشد و تحمل بار امانت الهى جز با قبول ولايت آنها ممكن نمى‏باشد.
    براى آگاهى بيشتر ر.ك:
    1- تفسير الميزان، ج 16، ص 370، ذيل آيه فوق
    2- تفسير نمونه ج 17، ص 452، ذیل ایه فوق مراجعه شود


  5. صلوات ها 6


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود